Issuu on Google+

φιλμ νουάρ

Εβδομαδιαίο έντυπο για τον πολιτισμό και τη Θεσσαλονίκη Τεύχος 35 • 31 Μαΐου 2012 • Διανέμεται δωρεάν

Με το φτωχό μου το μυαλό...

πορτογαλικά

ΕΓΝΑΤΙΑ 128 Τηλ. 2310240 962 e-mail: info@colombo. edu.gr www.colombo.edu.gr

Δανείζομαι (εντάξει, κλέβω) τον τίτλο από τη δημοφιλή στήλη του Αντώνη Πανούτσου για να σας εκθέσω (και να εκτεθώ...) μερικές πολύ απλές σκέψεις, στα όρια του γραφικού και του αφελούς, βασισμένες στις (ελάχιστες) γνώσεις μου περί οικονομίας, τα λίγα μαθηματικά που έχω μάθει και τα (ευφάνταστα;) σενάρια των χιλιάδων (κόψε κάτι) ταινιών που έχω παρακολουθήσει... Έστω λοιπόν ότι μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου βγαίνει μια κυβέρνηση που πάνω στο τσακίρ κέφι λέει στους Ευρωπαίους: «μάγκες, δεν παίρνετε μία - δεν αναγνωρίζουμε το μνημόνιο και εξαλείφουμε μονομερώς το χρέος μας - άντε γεια!». Όχι, δεν θα ανοίξουν οι ουρανοί μήτε θα σχιστεί η γης στα δυο! Την επόμενη μέρα θα έχουμε μηδενικό εξωτερικό χρέος! Και ούτε θα χρεοκοπήσουμε ούτε θα πάμε στη δραχμή! «Πώς θα γίνει αυτό ρε φωστήρα», θα μου πείτε, και με το δίκιο σας. Λοιπόν, αν κάνουμε κάτι τέτοιο, θα πρέπει αρχικά να την βγάλουμε καθαρή για το 2012. Αν ενθυμούμε καλώς, ο προϋπολογισμός του 2012 προβλέπει έλλειμμα γύρω στα 5 δισεκατομμύρια ευρώ! Δηλαδή, αυτά που θα έχει να δώσει το κράτος για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του θα είναι κατά 5 δις περισσότερα από τα έσοδά του. Αν βρεθούν αυτά τα 5 δις χρεοκοπούμε; Όχι βέβαια. Τα οικονομικά του κράτους θα είναι ίσα βάρκα - ίσα πανιά. Δεν χρεοκοπούμε, δεν χρειάζεται να «κόψουμε» δραχμές και απαλλασσόμαστε από το χρέος μας! Τρομερό; Ε, μα ναι! Θα μου πείτε: «και που θα βρούμε αυτά τα 5 δις που μας λείπουν;». Πολύ ωραία ερώτησις! Τέσσερις οι δρόμοι: 1ον) Το κράτος αυξάνει τα έσοδά του. Πώς; Με πάταξη της φοροδιαφυγής (την έχουμε ακούσει τόσες πολλές φορές τη γαμημένη, καιρός δεν είναι να γίνει πραγματικότητα;). Με αύξηση φόρων πχ στα καύσιμα, στα ποτά, στα τσιγάρα. Με αξιοποίηση της κρατικής περιουσίας. 2ον) Το κράτος μειώνει τα έξοδά του. Πώς; Με αναστολή κάποιων δημόσιων

έργων. Με εξορθολογισμό της κρατικής μηχανής (δηλαδή, απολύσεις στον δημόσιο τομέα). Με περικοπές στα εξοπλιστικά προγράμματα. 3ον) Το κράτος και μειώνει λίγο τα έξοδά του και αυξάνει λίγο τα έσοδά του (συνδυαστικόν). 4ον) Με... δανεισμό! Ναι κυρίες και κύριοι. Μπορεί η Ευρώπη να μην επιθυμεί πια να μας δανείζει, επιθυμεί όμως η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία, η Ρωσία, χώρες δηλαδή με ανάπτυξη, με πάαααααααρα πολλά λεφτά που δεν ξέρουν τι να τα κάνουν. Και ένας βασικός κανόνας του κεφαλαίου και του καπιταλισμού είναι ο ανταγωνισμός. Θα πάρουμε λεφτά λοιπόν. Και δεν θα έχουμε χρεοκοπήσει. Και δεν θα έχουμε στάση πληρωμών. Και δεν θα χρειαστεί να κόψουμε δραχμές αν δεν το επιθυμούμε! Τέλειο; Απορώ πως δεν το έχει πει κανείς ως τώρα αυτό. Αλλά, άμα λάχει, κόβουμε και δραχμές! Δεν θα μας πουλάνε πια αυτοκίνητα οι Γερμανοί; Μια χαρά είναι και τα γιαπωνέζικα! Δεν θα τρώμε μοσχαρίσιο κρέας Γαλλίας; Να είναι καλά οι αργεντίνικες πάμπες! Θα μου πείτε; δεν θα σκαρωθεί καμία προβοκάτσια; Δεν θα βάλουν τους Τούρκοι να μας φοβερίσουν; Δεν θα... «κατασκευάσουν» κάποιον σεισμό; Νομίζω πως οι Τούρκοι πιο εύκολα θα μας δανείσουν χρήματα (παράδειγμα χώρας που έδιωξε το ΔΝΤ και βρίσκεται σε τρομερή ανάπτυξη, έτσι;) παρά θα σκεφτούν να μας την «πέσουν». Αφήστε που αν τα σενάρια για απίστευτο πλούτο κρυμμένο στο υπέδαφος της χώρας μας ευσταθούν (μιλάμε για πετρέλαιο και φυσικό αέριο), θα την περάσουμε μπέικα! Το μόνο που έχουμε να φοβόμαστε είναι ο εαυτός μας. Και οι ηγέτες που επιλέγουμε - αν δεν κάνουμε καλές επιλογές. Σας φαίνονται παράξενα όλα αυτά; Εμένα πάλι, όχι. Αλλά είπαμε: με το φτωχό μου το μυαλό... Θόδωρος Γιαχουστίδης

Το φιλμ νουάρ προσφέρει σε σας, τους αναγνώστες του, 20 εισιτήρια για να δείτε ταινίες στους κινηματογράφους ΒΑΚΟΥΡΑ (αίθουσες 1 και 2), ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ και ΝΑΤΑΛΙ. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να στείλετε ένα e-mail στο contact@filmnoir.gr με το ονοματεπώνυμό σας στα ελληνικά και με πεζοκεφαλαία (όχι greeklish - όχι μόνον κεφαλαία) και να δηλώσετε την προτίμησή σας. Για τις προσκλήσεις: - Σε ότι αφορά το «Βακούρα» (αίθουσα 1) θα πρέπει να συμπληρώσετε τον τίτλο «Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο» - Σε ότι αφορά το «Βακούρα» (αίθουσα 2) θα πρέπει να συμπληρώσετε τον τίτλο «Dark Shadows» - Σε ότι αφορά το «Μακεδονικόν» θα πρέπει να συμπληρώσετε τον τίτλο «Ο υπουργός» - Σε ότι αφορά το «Ναταλί» θα πρέπει να συμπληρώσετε τον τίτλο «Οι Άνδρες με τα Μαύρα 3» Οι πέντε πρώτοι σε κάθε κατηγορία κερδίζουν ένα εισιτήριο για την ταινία της επιλογής τους! Μπορείτε να στέλνετε μέιλ ξεχωριστά και για τους τρεις κινηματογράφους (τέσσερις αίθουσες) αλλά προφανώς δεν μπορεί κάποιος να κερδίσει για όλους. Οι νικητές θα ειδοποιηθούν με προσωπικό e-mail ενώ τα ονόματά τους θα αναρτηθούν και στη σελίδα του φιλμ νουάρ στο facebook το απόγευμα της Παρασκευής. Κι επειδή οι συμμετοχές είναι πάρα πολλές δεν έχουμε τη δυνατότητα να ενημερώνουμε και όσους δεν κερδίζουν πρόσκληση - ζητάμε συγνώμη για αυτό. Από τη στιγμή που θα ειδοποιηθούν οι νικητές μέχρι το πέρας της κινηματογραφικής εβδομάδας μπορούν να δουν την ταινία για την οποία κέρδισαν το εισιτήριο με επίδειξη της ταυτότητάς τους στο ταμείο του αντίστοιχου κινηματογράφου. Καλή προβολή!

Εστιατόριο

Καμμένη γωνιά Αγ. Σεραφείμ 4 (περιοχή Μπότσαρη) τηλ. 2310 815 316 Θεσσαλονίκη

Από το 1960 Βασ. Όλγας 72 τηλ. 2310 835 870 Θεσσαλονίκη


απόψεις

Η ατζέντα της εβδομάδας Πέμπτη 31 Μαΐου

Παρασκευή 1 Ιουνίου

Σάββατο 2 Ιουνίου

Κυριακή 3 Ιουνίου

Δευτέρα 4 Ιουνίου

Τρίτη 5 Ιουνίου

Τετάρτη 6 Ιουνίου

Support your local heroes! Your hand in mine και 2l8 υπόσχονται σε όλους τους άπιστους Θωμάδες ότι θα αλλάξουν γνώμη για τη μουσική σκηνή της πόλης. Γρήγορα στο ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ!

Για όσους δεν έχουν ταμπού με τα ανθρώπινα κορμιά, ήρθε η ώρα για την 5η Διεθνή Γυμνή Ποδηλατοδρομία, που διεξάγεται στη χώρα μας. Όσοι τολμηροί προσέλθετε!

Η TETTIX ART GALLERY, στο πλαίσιο της Photobiennale, φιλοξενεί την έκθεση LOGOS: With or Without, σε επιμέλεια του φωτογράφου Θανάση Ράπτη. Αξίζει μια επίσκεψη!

Η ομάδα τέχνης Oberon παρουσιάζει το έργο Η Γυναίκα της Ζάκυθος του Διονυσίου Σολωμού στο πλαίσιο του 1ου Θεατρικού Φεστιβάλ της πόλης στο δημοτικό θέατρο ΑΝΕΤΟΝ. Πάμε!

Για τους λάτρεις του γοτθικού τρόμου του μεγάλου Έντγκαρ Άλαν Πόε, αυτή είναι η στιγμή: Το κοράκι του Τζέιμς Μακ Τιγκ προβάλλεται στις αίθουσες της Θεσσαλονίκης και γουστάρουμε!

Το Men In Black 3 ήρθε για να μείνει καιρό στα σινεμά. Προτείνουμε φυσικά θερινό στην παραλία, που σημαίνει ΝΑΤΑΛΙ, για να περάσουμε φίνα με τη νέα ταινία του Μπάρι Σόνενφελντ!

Κώστας Γκαρίπης και Αιμιλία Καραποστόλη, σε πιάνο και φλάουτο, είναι το “μενού” του 20ού Ρεσιτάλ Νέων Καλλιτεχνών, που διοργανώνει ο Δήμος Θεσσαλονίκης στο ΚΕΝΤΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ.

Β΄ εξώστης Πάνω κι απ’ τη ζωή, το χρήμα! Ήτανε τότε που ήμασταν παιδιά και δεν καταλαβαίναμε τι πάει να πει κατάθλιψη. Και οι μεγάλοι μάλλον δεν τη γνώριζαν. Ο αγώνας για την επιβίωση δεν άφηνε χρόνο για πολλές σκέψεις, Μετά, η κούραση από το μεροκάματο, το όποιο μεροκάματο, κι ο ύπνος: βάλσαμο της κούρασης και των δυσβάσταχτων σκέψεων. Με δύο πολέμους, έναν με Γερμανούς και έναν αναμεταξύ τους, οι μεγάλοι αφηγούνταν για την οδύνη των περασμένων, βεβαιώνοντάς μας πως υπάρχουνε χειρότερα, τρέφοντας πάντα την ελπίδα για το καλύτερο αύριο. Και στ’ αλήθεια ερχόταν το καλύτερο, χρόνο με το χρόνο. Και πώς να μην ερχόταν, αφού ήμασταν στον πάτο! Σήμερα είναι πάνω απ’ όλα ο φόβος του χειρότερου, που ζούμε μέρα με τη μέρα, χάνοντας τη βολή μας, που τη θεωρούσαμε αυτονόητη. Και όσο κι αν επιδεινώνεται η κατάστασή μας, η συνεχής ενορχηστρωμένη απειλή του «ακόμη χειρότερου», σε αντιδιαστολή με το παπανδρεϊκό «για ακόμη καλύτερες μέρες», μας καταρρακώνει. Ακόμη και το υποψήφιο θύμα βιασμού, ψιθυρίζει «πηδήξτε με, αλλά αφήστε με»! Εις μάτην, κανείς δεν μας ακούει. Και οι πολιτικοί της αποτυχίας μάς υπόσχονται να γίνουν επιτέλους ανάχωμα, για ό,τι έχει απομείνει. Και πολλοί ακόμη επιμένουνε στη δράση της χειροποίητης αυτοϊκανοποίησης, με φτηνότερο καύσιμο (γκάζι) στα πολυδάπανα αυτοκίνητα, με ταξί και καφέδες από τη σύνταξη των γονιών ή των παππούδων, με άρνηση χειρωνακτικής δουλειάς όπου δη, πλην όπου αυτοί νομίζουν πως τους πρέπει ή το μπορούν. Και ο τρόμος της απώλειας των κεκτημένων -εξοχικό, σπίτι και άλλα τιμαλφή- καλά κρατεί. Μα τίποτα πιο τρομερό από το θάνατο, τουλάχιστον γι’ αυτούς που τον αντίκρισαν κατάματα. Η ψυχοθεραπεία στο χωράφι ή στον κήπο, για όσους έχουν τη δυνατότητα στιγμιαίας απόδρασης συνεχίζεται. Οι άλλοι καρτερούμε το Euro του Ιούνη για την ψυχοθεραπεία μας... Γιατί πια δεν υπάρχουν γυρολόγοι για το παγωτό της Κυριακής ούτε δέντρα να σκαρφαλώσουμε ή μπαλκόνια για λαθραία θέαση των κινηματογραφικών θερινών συνάξεων. Γιατί, πέρα από την ελληνική μας παθογένεια, οι αισχροί του παγκόσμιου κεφαλαίου, πασχίζουν για ακόμη μεγαλύτερη συσσώρευση πλούτου. Απαγορεύοντας να πωλούν βότανα κάποιοι βιοπαλαιστές στις λαϊκές, να σπέρνουμε κι εμείς στον κήπο μας τα λαχανικά μας. Μας γονατίσανε έντεχνα και τους βλέπουμε τεράστιους. Αλλά ακόμη και γι’ αυτούς ο θάνατος καραδοκεί, για να αποδώσει ισότητα και ισονομία. Μόλις δύο μέτρα γης! Γιάννης Ν. Γκακίδης

φιλμ νουάρ 2

Προς Θεσσαλονικείς ιη΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου Αδελφοί, Ομολογουμένως ουδόλως μας παραξενεύει η ένταξη της Θεσσαλονίκης εις το «δίκτυο μαρτυρικών πόλεων», ειδικά αν κοιτάξουμε την πολιτική και ιστορική πορεία της συμβασιλεύουσας τις τρεις τελευταίες δεκαετίες… «Στον καταραμένο τόπο τον Μάη βρέχει» έλεγαν οι παλαιότεροι κάτοικοι αυτής της πρώην ευλογημένης και νυν κατηραμένης γης, που κατά τον… γνωστό Πάνο Καμμένο (τι; Ξεπλύθηκε και εντάξει; Λησμονήθηκαν άπαντα;) γέννησε ό,τι υπάρχει εις τον ορατό και αόρατο κόσμο. Εις έναν τόπο όπου εσχάτως βρέχει όχι μόνον τοξικό ύδωρ, αλλά και εξελίξεις. Η σοφία του… παππούλη δεν κατάφερε να δώσει τη Σολομώντειο λύση κι έτσι οι βροχές (τουλάχιστον των εξελίξεων) θα παραταθούν και εις την θερινή περίοδο. Άλλωστε πόσοι και ποιοι πηγαίνουν πλέον δια τα μπάνια του λαού; Όλοι παρακολουθούμε -και παρά κώλου ωθούμε- τα μπάνια εις τις αστικές κολυμβήθρες, τις ψυχρολουσίες, τα νούμερα εις τις δημοσκοπήσεις και τα νούμερα εις δηλώσεις-συναντήσεις, νούμερα γενικώς και ευγενικώς. Προ πάντων ο πωλητικός πολιτισμός… Γεγονός είναι πάντως ότι το πωλητικό σύστημα εξακολουθεί να ψάχνεται. Κάποτε έψαχναν πεταλωτή για να φτιάξει το πέταλο του Μαλιακού, οι μαλιάκες. Αργότερα ίσως να ψάχνουν ορθοπεδικό δια τα πόδια της Χαλκιδικής και ΩΡΛ δια τη μύτη του Σουνίου. Κανένας κερατάς δια το κέρατό τους υπάρχει; Μιλάμε δια μια δυσώδη παρασιτική κλίκα, ήτις προσπαθεί να επιβιώσει καταρρίπτοντας ακόμα και τα προσχήματα όταν χρειαστεί. Τα παραδείγματα άπειρα... και συντόμως θα δούμε ακόμη καθαρότερα το ζοφερό, γερασμένο πρόσωπο της αστικής εξουσίας όπισθεν της «ανανεώσεως» του πωλητικού σκηνικού! «Όπως αργεί τ’ ατσάλι να γίνει κοφτερό και χρήσιμο μαχαίρι, έτσι αργούν κι οι λέξεις ν’ ακονιστούν σε λόγο. Στο μεταξύ, όσο δουλεύεις στον τροχό πρόσεχε μην παρασυρθείς, μην ξιπαστείς απ’ τη λαμπρή αλληλουχία των σπινθήρων. Σκοπός σου εσένα το μαχαίρι» (Άρης Αλεξάνδρου – Το μαχαίρι). Θοδωρής Μπακάλης

φιλμ νουάρ www.filmnoir.gr Εβδομαδιαίο έντυπο για τον πολιτισμό και τη Θεσσαλονίκη Τεύχος 35 31 Mαΐου 2012 Διανέμεται δωρεάν

Διεύθυνση Λώρη Μαργαρίτη 6 Τηλέφωνο 2310 267484 e-mail contact@filmnoir.gr facebook https://www. facebook.com/ filmnoirmag twitter @filmnoirmag issuu issuu.com/filmnoir

Υπεύθυνη έκδοσης και διαφήμισης Χριστίνα Μυλωνοπούλου Αρχισυντάκτες Θόδωρος Για­χουστίδης Δημοσθένης Ξιφιλίνος Σχεδιασμός εντύπου Θάνος Πάππας Εκτύπωση Μιχάλης Γαλανόπουλος

Το φιλμ νουάρ κυκλοφορεί σε 18.000 αντίτυπα και μοιράζεται δωρεάν Τα ενυπόγραφα κείμενα εκφράζουν τις προσωπικές απόψεις των συντακτών.

Στο τεύχος 35 γράφουν Ελένη Ανδρικοπούλου, Δελίνα Βασιλειάδη, Μαριάννα Βασιλείου, Άγγελος Γιάννου, Γιάννης Ν. Γκακίδης, Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου, Δημήτρης Δρένος, Γιώργος Ζερβόπουλος, Πέτρος Καλογεράς, Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος, Έρση Μαυρίδου, Σοφία Μελικίδου, Θοδωρής Μπακάλης, Σωτήρης Μπαμπατζιμόπουλος, Βάγια Πολυζωΐδου, Κώστας Ποτακίδης, Τάσος Ρόζος, Γιάννης Τοτονίδης, Δημήτρης Χορόσκελης


γευσιγνωσία

Οι περιπέτειες του Πηρούνιου και του Μαχαιρίξ

υπό του Τάσου Ρόζου

Μια και μπαίνουμε στο καλοκαίρι… Χμ! μας ενδιαφέρει μια πιο εύκολη, δροσερή και υγιεινή κουζίνα. Σας παρουσιάζω κάποιες συνταγές από ένα πολυχρησιμοποιημένο βιβλίο, τη Χορτομανία της Νταϊάνας Κόχυλα. Ψευτοσουβλάκι (φωτό πάνω)

Μελιτζάνες στο φούρνο με καρύδια και σκόρδο

Φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια και ρόκα

Για 8 μερίδες: 2 μέτρια κολοκυθάκια, 2 μακριές μελιτζάνες, 1 μεγάλη πράσινη πιπεριά, 6 μικρές σφιχτές ντομάτες, 3 μεγάλα κρεμμύδια, 1/3 φλυτζανιού ελαιόλαδο (και 2 κουταλιές επιπλέον), 2 κουταλιές δυνατό ξύδι από κόκκινο κρασί, 2 κουταλιές μαυροδάφνη, 1 κουταλάκι θυμάρι, 2 μεγάλες σκελίδες σκόρδο λιωμένες, αλάτι και πιπέρι, 8 πίτες για σουβλάκι Για τη σάλτσα: 1 φλυτζάνι γιαούρτι στραγγιστό, 1 κουταλιά ελαιόλαδο, 2-4 σκελίδες σκόρδο λιωμένες, αλάτι και πιπέρι καγιέν 1. Πλένουμε και στεγνώνουμε όλα τα λαχανικά. Κόβουμε τα κολοκυθάκια και τις μελιτζάνες σε ροδέλες. Τις πιπεριές σε λωρίδες και κατόπιν στα τέσσερα, τις ντομάτες στη μέση και αφαιρούμε τους σπόρους και τα κρεμμύδια σε τέταρτα. 2. Βάζουμε όλα τα λαχανικά σε ένα μπολ. Σε ένα άλλο μπολ χτυπάμε το λάδι, το ξύδι και το κρασί και προσθέτουμε το θυμάρι, το σκόρδο και το αλάτι. Με αυτό το μίγμα περιχύνουμε τα λαχανικά. Τρίβουμε φρέσκο πιπέρι και μαρινάρουμε τα λαχανικά για τουλάχιστον 20 λεπτά προτού τα ψήσουμε στο γκριλ. 3. Προθερμάινουμε το γκριλ, περνάμε τα λαχανικά σε καλαμάκια, τα αλείφουμε με τη μαρινάρα και τα ψήνουμε για περίπου 15-20 λεπτά, γυρνώντας τα μέχρι να ροδίσουν. 4. Στο μεταξύ ετοιμάζουμε τη σάλτσα και την πίτα. Δέκα λεπτά προτού ολοκληρωθεί το ψήσιμο των λαχανικών, αναμιγνύουμε το γιαούρτι με το λάδι, το σκόρδο, το αλάτι και το πιπέρι. Λαδώνουμε και τις δύο όψεις της κάθε πίτας και τις ψήνουμε στο γκριλ ή σε πολύ ζεστό αντικολλητικό τηγάνι. Τις διατηρούμε ζεστές μέσα στο φούρνο. 5. Μέσα σε κάθε πίτα τοποθετούμε μια δόση λαχανικών, προσθέτουμε 1-2 κουταλιές σάλτσα γιαουρτιού και λίγη μαρινάρα –αν θέλουμε πασπαλίζουμε με πάπρικα. Τις κλείνουμε σε ρολά και τις τυλίγουμε με αλουμινόχαρτο ή λαδόκολλα ή και με μία οδοντογλυφίδα. Σερβίρουμε αμέσως.

Για 4-6 μερίδες: 3 μέτριες μελιτζάνες, αλάτι, ½ φλυτζάνι ελαιόλαδο (και 2 κουταλιές επιπλέον), ½ φλυτζάνι καρύδια, 2-3 κουταλιές σκόρδο, 2-3 κουταλιές ξύδι από σέρι 1/3 φλυτζανιού νερό (ή και περισσότερο αν χρειαστεί), 2-3 κουταλιές μαϊντανό ή φρέσκο δυόσμο 1. Από τις μελιτζάνες αφαιρούμε το κοτσάνι και το κάτω τμήμα τους. Τις κόβουμε σε στρογγυλές φέτες περίπου 1εκ. και τις τοποθετούμε σε σουρωτήρι ανά στρώσεις, τις οποίες αλατίζουμε με μπόλικο αλάτι. Τις αφήνουμε για μια ώρα και εν συνεχεία τις ξεπλένουμε και τις στεγνώνουμε. 2. Προθερμαίνουμε το γκριλ. Λαδώνουμε τις μελιτζάνες και από τις δύο πλευρές με ένα πινέλο και τις ψήνουμε ωσότου ροδίσουν. Τις γυρίζουμε μόνο μια φορά και προσθέτουμε λάδι αν χρειαστεί. 3. Όσο ψήνονται οι μελιτζάνες, ετοιμάζουμε τη σάλτσα καρυδιών και σκόρδου. Πολτοποιούμε τα καρύδια, είτε στο γουδί είτε στο μπλέντερ. Προσθέτουμε το σκόρδο και ξαναχτυπάμε. Ρίχνουμε το αλάτι, τις κουταλιές λάδι, ξύδι και νερό, ώσπου η σάλτσα να γίνει κρεμώδης, αλλά πηχτή. 4. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200° C. Λαδώνουμε ένα στρογγυλό ταψάκι (30 εκ.) και τοποθετούμε τις μελιτζάνες, αρχίζοντας από την εξωτερική πλευρά και δημιουργώντας κύκλους –σκεπάζοντας ελαφρά τη μία φέτα με την άλλη. Ρίχνουμε τη σάλτσα. Ψήνουμε για 20 λεπτά. Πασπαλίζουμε με μαϊντανό ή δυόσμο και σερβίρουμε. Γευστική πρόταση: Αυτό το πιάτο είναι εξίσου εύγευστο με κολοκύθα, την οποία κόβουμε σε φέτες, από τις οποίες αφαιρούμε τους σπόρους. Αφού τις τηγανίσουμε και τις αφήσουμε να στραγγίξουν, ακολουθούμε τα βήματα 3 και 4.

Για 6 μερίδες: ½ φλυτζάνι ελαιόλαδο (και 2 κουταλιές επιπλέον), 1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο, 1 φλυτζάνι φάβα, 5-7 φλυτζάνια νερό, αλάτι, 3 κουταλιές ελαιόλαδο Για τη γαρνιτούρα: 2 μεγάλα κρεμμύδια κομμένα σε φέτες, 3 κουταλιές ελαιόλαδο, 2 ματσάκια ρόκα χοντροκομμένη, 1-2 κοφτές κουταλιές ζάχαρη, 3-4 κουταλιές σέρι ή ξύδι μπαλσάμικο 1. Σε μια κατσαρόλα ή χύτρα ζεσταίνουμε 1/3 του φλυτζανιού λάδι. Προσθέτουμε το κρεμμύδι και το μαραίνουμε για 6-8 λεπτά. Προσθέτουμε τη φάβα και ανακατεύουμε για 1-2 λεπτά. Προσθέτουμε αρκετό νερό, ώστε να καλυφθεί η φάβα. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε να πάρει βράση σε μέτρια φωτιά. Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία, ξεσκεπάζουμε και την αφήνουμε σε χαμηλή φωτιά, ανακατεύοντας συχνά με σύρμα για να μην κολλήσει. Χρειάζεται περίπου 1 ½ ώρα μέχρι η φάβα να διαλυθεί τελείως. Όσο μαγειρεύουμε προσθέτουμε λίγο νερό. Όταν αποκτήσει υφή ρευστού πουρέ, την αποσύρουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε αλάτι. Τη σκεπάζουμε με ένα πανί και την αφήνουμε για 1 ώρα. Το μείγμα θα είναι αρκετά πηχτό. 2. Σε ένα μεγάλο -κατά προτίμηση- μαντέμι ή αντικολλητικό τηγάνι, ζεσταίνουμε τις 3 κουταλιές λάδι σε μέτρια φωτιά και ρίχνουμε τα κρεμμύδια. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και τα μαγειρεύουμε για περίπου 30 λεπτά ή μέχρι να πάρουν βαθύ κεχριμπαρένιο χρώμα. Προσθέτουμε τη ζάχαρη και ανακατεύουμε. Συνεχίζουμε το μαγείρεμα για ακόμα 5-10 λεπτά, μέχρι να βαθύνει περισσότερο το χρώμα τους. Προσθέτουμε τη ρόκα, σκεπάζουμε το τηγάνι και μαγειρεύουμε μέχρι να μαραθεί, περίπου 6-7 λεπτά. Αλατίζουμε ελαφρώς και προσθέτουμε το ξύδι. Σερβίρουμε τη φάβα σε μια πιατέλα και γαρνίρουμε με το μείγμα κρεμμυδιού και ρόκας.

Φακές σαλάτα με ψητές πιπεριές και φέτα Για 6-8 μερίδες: 250 γρ. χοντρές φακές, 6 φρέσκα κρεμμυδάκια κομμένα σε λεπτές ροδέλες, 2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες, 250 γρ. κόκκινες πιπεριές ψημένες (χωρίς τους σπόρους) αποφλοιωμένες και κομμένες σε μπαστουνάκια, αλάτι και μαύρο πιπέρι, ½ φλυτζάνι παρθένο ελαιόλαδο, 3-4 κουταλιές ξύδι από κόκκινο κρασί, ½ φλυτζάνι άνηθο ψιλοκομμένο, 120 γρ. φέτα σε τρίμματα Βράζουμε τις φακές σε άφθονο νερό για 10 λεπτά. Κατόπιν τις σουρώνουμε και τις ξεπλένουμε σε σουρωτήρι με κρύο νερό. Τις ξαναβάζουμε στην κατσαρόλα με φρέσκο νερό και μόλις πάρουν βράση χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία και τις σιγοβράζουμε για 20-25 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν -χωρίς όμως να χυλώσουν. Όσο βράζουν, αφαιρούμε τον αφρό από την επιφάνεια. Τις στραγγίζουμε και τις ξεπλένουμε με μπόλικο κρύο νερό. Σ’ ένα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε τις φακές, τα κρεμμυδάκια, το σκόρδο και τις πιπεριές. Σε αυτό το μίγμα προσθέτουμε το αλάτι, το πιπέρι, το λάδι, και το ξύδι. Προτού τις σερβίρουμε, τις αφήνουμε να «σταθούν» για 30 λεπτά σε θερμοκρασία δωματίου. Τις γαρνίρουμε με άνηθο και φέτα.

φιλμ νουάρ 3


θέατρο ΘΕΑΤΡΟ ΌΡΑ

ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΕΤΟΝ

Μικρά αθώα (;) ψέματα

Η γυναίκα της Ζάκυθος

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει πει μικρά αθώα ψεματάκια. Αυτά που τα χρησιμοποιείς συνήθως για να παραμορφώσεις την αλήθεια, χωρίς όμως να βλάψεις κανέναν. Πραγματικά όμως δεν βλάπτεις; Υπάρχουν αθώα ψέματα ή εντέλει το γεγονός ότι το αθώο ή το βλαβερό ορίζεται διαφορετικά από τον καθένα μπερδεύει και το αποτέλεσμα; Το έργο Αθώοι ψεύτες, διασκευή του έργου του Πίτερ Σάφερ White Liars, το οποίο παρουσιάζεται σε πανελλήνια πρώτη στο θέατρο ΌΡΑ, σε διασκευή-σκηνοθεσία της Έφης Δρόσου, αυτά ακριβώς τα ερωτήματα εμπερικλείει. Βάζει το θεατή να αναρωτηθεί εάν ένα ψέμα μπορεί να είναι πιο αθώο απ’ ότι μια αλήθεια και κατά πόσο δικαιολογούμε τα ψέματα των άλλων όσο τα δικά μας “αθώα” ψέματα... Στη σκηνή του ΌΡΑ έχει στηθεί μια μικρή προβλήτα (σκηνικά: Πέτρος Φραγκόπουλος). Εκεί η Σόφι (Μαίρη Μωραϊτοπούλου) έχει στήσει το χαρτομαντείο της και, συνομιλώντας με το πορτραίτο του αποθανόντος πατέρα της, αναπολεί τις στιγμές από το παρελθόν της ως… βαρώνη. Η έλευση δύο πελατών, του τραγουδιστή Τομ (Μιχάλης Συριόπουλος) και του παραγωγού του Φρανκ (Πέτρος Φραγκόπουλος), τη χαροποιεί, καθώς ελπίζει να κερδίσει χρήματα. Να όμως που θα… κερδίσει πολλά παραπάνω, όταν η «αλήθεια» του καθενός θα αρχίσει να αποκαλύπτει το ψέμα του άλλου. Σιγά σιγά το σκηνικό ξεδιαλύνεται, η πραγματικότητα φανερώνεται. Η ίδια είναι βαρώνη; Ο Τομ είναι γιος μιας πάμπτωχης οικογένειας; Ο Φρανκ είναι ένας ταλαντούχος παραγωγός; Και ο έρωτας; Πόσο ξεκάθαρος είναι στη ζωή τους; Ο κοινός παρονομαστής και στους τρεις είναι ότι προσπαθούν απεγνωσμένα να ξεφύγουν από κάτι. Να βρούνε τρόπο διαφυγής από την καταγωγή τους, από τον τρόπο ζωής τους, από τη σεξουαλική τους ταυτότητα. Πλάθουν μιαν άλλη ζωή, που τους βολεύει, μα και τους πνίγει συνάμα. Η αλήθεια εναλλάσσεται με το ψέμα σε τέτοιο σημείο, ώστε ακόμη και στο τέλος της παράστασης, μολονότι έχει διαλυθεί η ομίχλη, στον αέρα να πλανάται μια υποψία…ανειλικρίνειας. Όσο για τους ηθοποιούς, ο Συριόπουλος και ο Φραγκόπουλος ενσαρκώνουν αξιόλογα τους ρόλους τους. Από τη μια ο τραγουδιστής, που μέσα σε μιαν ελαφράδα και χαλαρότητα απολαμβάνει τη λατρεία του κόσμου και από την άλλη ο παραγωγός, που προσπαθεί να κερδίσει τη λατρεία του καλλιτέχνη και τα οφέλη της δόξας του. Η Μωραϊτοπούλου πάλι, ενώ έχει εξαίρετη άρθρωση και πείθει ως ξεπεσμένη πρώην βαρώνη, θα χρειαζόταν πιο έντονη σκηνική κίνηση, καθώς η παρουσία της θυμίζει σε πολλές στιγμές της παράστασης θεατρικό αναλόγιο. Οι παραστάσεις συνεχίζονται στο ΌΡΑ (Αντ. Καμάρα 3 και Τσιμισκή, απέναντι από ΧΑΝΘ) έως και τις 10 Ιουνίου. Πληροφορίες στο τηλέφωνο 2310 232799.

Από την Πέμπτη 31 Μαΐου έως και την Κυριακή 3 Ιουνίου, στις 21:00, η ομάδα τέχνης Oberon παρουσιάζει στο πλαίσιο του 1ου Θεατρικού Φεστιβάλ της πόλης στο ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΕΤΟΝ (Παρασκευοπούλου 42, τηλ. 2310 869869) το έργο του Διονυσίου Σολωμού Η Γυναίκα της Ζάκυθος, σε σκηνοθεσία Αλέκου Σπυριδάκη. Τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει η Μαριέτα Πανίδου. Μουσική- κιθάρα: Αλέξης Βαλάσσης. Στο βιολί ο Περικλής Βραχνός. Παίζουν οι Σοφία Βούλγαρη, Μάριος Μεβουλιώτης και Πασχάλης Φουρκιώτης. Η Γυναίκα της Ζάκυθος (1826-1829) είναι ένα συνταρακτικό κείμενο του Σολωμού. Ένας παραληρηματικός, εξπρεσιονιστικός λόγος, που έχει ως βάση την αιώνια πάλη του καλού με το κακό. Παράλληλα, θίγει και το θέμα της προσφυγιάς-μετανάστευσης (Μεσολογγίτισσες), αλλά και την αντιμετώπιση της γυναίκας από την άρχουσα τάξη, που τη βλέπει σαν απειλή και αντιδρά βίαια. Δελίνα Βασιλειάδη

Έρση Μαυρίδου

φιλμ νουάρ 4


εκτός

Ο ρόλος του Πανεπιστημίου σήμερα

1. Αρχαίο θέατρο Δελφών 2. Κουαρτέτο Danel 3. Έργο από την Όπυ Ζούνη

Το μέλλον του Πανεπιστημίου, αλλά και ο ρόλος της Ανώτατης Εκπαίδευσης στη σημερινή και αυριανή κοινωνία, ήταν το κοινό σημείο αναφοράς όλων όσων πήραν μέρος στο εργαστήριο με θέμα Πού πάει το Πανεπιστήμιο; που έγινε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Κοινωφελούς Ιδρύματος ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Σ. ΩΝΑΣΗΣ στην Αθήνα, με σκοπό την εξαγγελία του Συμποσίου που οργανώνει το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών (Ε.Π.Κε.Δ.) για να τιμήσει τα 2400 χρόνια από την ίδρυση της Ακαδημίας του Πλάτωνα (388/387 π.Χ.). Την εναρκτήρια ομιλία έκανε η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ, πρόεδρος του Δ.Σ. του Ε.Π.Κε.Δ., καθώς και του Πανεπιστημίου της Ευρώπης. Η Αρβελέρ έθιξε μια σειρά από ζητήματα που αφορούν τόσο την πανεπιστημιακή κοινότητα όσο και την κοινωνία γενικότερα. Αναρωτήθηκε κατ’ αρχήν εάν σήμερα -δεδομένων των αλμάτων που κάνει η επιστήμη, αλλά και της εμφάνισης νέων επιστημών- είναι δυνατόν ένας οργανισμός να αποκαλείται “πανεπιστήμιον”. Το καθήκον της επιστημονικής κοινότητας μπορεί να είναι η διάδοση και ο εμπλουτισμός της γνώσης, η Αρβελέρ όμως προχώρησε περισσότερο, θέτοντας ερωτήματα για τις σχέσεις του Πανεπιστημίου με την κοινωνία, την οικονομία και τον κόσμο των επιχειρήσεων, καθώς και για τη συνάρτηση των πανεπιστημιακών σπουδών με την ανάλογη επαγγελματική κατάρτιση και ενασχόληση. Επίσης, ποια είναι η σχέση του Πανεπιστημίου με τις άλλες εκπαιδευτικές βαθμίδες; Η Αρβελέρ αναφέρθηκε ακόμα σε μια πληθώρα πρακτικών θεμάτων. Στην ενίσχυση της συνεργασίας ανάμεσα στην εκπαίδευση, την έρευνα και τη μεταφορά της τεχνολογίας -στο πλαίσιο των Κοινοτήτων της Γνώσης και της Τεχνολογίας- επικεντρώθηκε ο καθηγητής Ντούσαν Σιντγιάνσκι, Επίτιμος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενώ ο Κώστας Γαβρόγλου, καθηγητής στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Διευθυντής του Ιστορικού του Αρχείου, αναφέρθηκε στην υποβάθμιση των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών, απότοκο της θεσμοθέτησης της Οδηγίας της Μπολόνια, που τόσο διαφημίστηκε από τους γραφειοκράτες υπέρμαχους της “ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης” και του εκσυγχρονισμού. Τη θέση του Πανεπιστημίου μέσα στο παγκόσμιο σκηνικό, όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα με την επικράτηση εννοιών όπως η παγκοσμιοποίηση, η ελεύθερη αγορά και ο ανεξέλεγκτος ανταγωνισμός, εξέτασε ο καθηγητής Κώστας Δελίδης, πρώην Ειδικός Γραμματέας για θέματα Τ.Ε.Ι. στο Υπουργείο Παιδείας και πρώην Πρόεδρος του Τ.Ε.Ι. Δυτικής Μακεδονίας. Όπως διευκρίνισε, την πορεία του Πανεπιστημίου επηρεάζουν δύο βασικές θεωρίες – απόψεις της αγοράς, ο πελατοκεντρισμός και ο προϊοντοκεντρισμός. Σύμφωνα με τον πρώτο, η παραγωγή αγαθών, προϊόντων και υπηρεσιών πρέπει να γίνεται με βάση τις απαιτήσεις των πελατών, ενώ ο δεύτερος πρεσβεύει ότι προηγείται η παραγωγή και διάθεση στην αγορά ενός προϊόντος -επωνύμου ή και όχι- το οποίο με το κατάλληλο μάρκετινγκ γίνεται ελκυστικό και επιβάλλεται στο καταναλωτικό κοινό.

Τα ίδια θέματα θα επανέλθουν και πάλι -μαζί, φυσικά, και με πολλά άλλα- κατά τη διάρκεια των εργασιών του Συμποσίου, που θα γίνει το τριήμερο 6-8 Ιουλίου στους Δελφούς, με θέμα Το Πανεπιστήμιο στην Ευρώπη. Από την Ακαδημία του Πλάτωνος στη Χάρτα της Μπολόνια, με τη συμμετοχή πολλών επιστημόνων και πανεπιστημιακών από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Όπως κάθε χρόνο, τα εικαστικά, το θέατρο και η μουσική περιλαμβάνονται στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα, οι εκδηλώσεις του οποίου θα πλαισιώσουν τις εργασίες του επιστημονικού συμποσίου.

Έτσι, στις 6 Ιουλίου εγκαινιάζεται η έκθεση Όπυ Ζούνη: Τελευταία πινελιά – το εργαστήρι της, η οποία διοργανώνεται με την υποστήριξη της οικογένειάς της, ως φόρος τιμής στην Ελληνίδα καλλιτέχνιδα της Οπ Αρτ. Την ίδια ημέρα, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης θα εμφανιστεί στο θέατρο Φρύνιχος του Ε.Π.Κε.Δ., με τη νέα παραγωγή του, το έργο του Νικολάι Γκόγκολ Ο επιθεωρητής, ενώ στις 8 Ιουλίου θα παρουσιαστεί το μουσικό αφιέρωμα Σμύρνη – 90 χρόνια μετά, από την ορχήστρα και τη χορωδία του Μουσικού Σχολείου Βόλου. Ειδικά φέτος, το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του συμποσίου επιφυλάσσει μια πολύ ευχάριστη έκπληξη για τους φίλους της μουσικής, καθώς γίνεται προσβάσιμο στο κοινό – ύστερα από 20 και πλέον χρόνια- το αρχαίο θέατρο των Δελφών, που θα φιλοξενήσει στις 7 Ιουλίου το κοντσέρτο Ο Ντιμίτρι Σοστακόβιτς και οι φίλοι του συνθέτες Τίστσενκο και Βάινμπεργκ, με το Κουαρτέτο Danel. Το κουαρτέτο αυτό ιδρύθηκε το 1991, έχει ως έδρα του το Βέλγιο και αποτελείται από τους μουσικούς Μαρκ και Γκι Ντανέλ, Ζιλ Μιγέ και Βλαντ Μπογκντάνας. Με ευρύτατο ρεπερτόριο και έμφαση στη ρωσική μουσική, έχει παρουσιάσει τον πλήρη κύκλο των 15 κοντσέρτων του Σοστακόβιτς σε όλη την Ευρώπη και έχει βραβευθεί σε μουσικούς διαγωνισμούς στο Εβιάν, στο Λονδίνο, στη Φλωρεντία και αλλού. Ελένη Ανδρικοπούλου

φιλμ νουάρ 5


μουσική

Κλασικά κι αγαπημένα

Live

Σε μια χώρα και μια πόλη όπου η μουσική καλλιτεχνική παιδεία αρχίζει και τελειώνει στα εντελώς υποτυπώδη, οι νέοι που επιλέγουν τις κλασικές μουσικές σπουδές είναι μικροί ήρωες. Μετά την περιπέτεια που περνάνε τα μουσικά γυμνάσια και λύκεια σε όλη τη χώρα, με την οικονομική κρίση που παίρνει σβάρνα τις μουσικές σχολές, τα δημοτικά ωδεία είναι οι χώροι όπου μπορούν να καλλιεργηθούν τα μουσικά ταλέντα χωρίς να ξοδευτούν περιουσίες από τους ανήσυχους γονείς. Το Δημοτικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, τμήμα του Δημοτικού Κέντρου Μουσικής και Χορού Θεσσαλονίκης, διοργανώνει για 20η χρονιά το Ρεσιτάλ Νέων Καλλιτεχνών, όπου δίνεται το βήμ�� σε νέους μουσικούς να δώσουν τις πρώτες τους συναυλίες. Από τις 29 Μαΐου έως και τις 2 Ιουλίου, 17 συνολικά ρεσιτάλ θα πραγματοποιηθούν στους χώρους του ΚΕΝΤΡΟΥ ΜΟΥΣΙΚΗΣ, που βρίσκεται στην οδό Κουντουριώτη 17 (απέναντι από τον Ερυθρό Σταυρό, στο λιμάνι) με ώρα προσέλευσης τις 20:00 και δωρεάν είσοδο για το κοινό. Οι τελειόφοιτοι και οι απόφοιτοι μονωδίας και όλων των μουσικών οργάνων ερμηνεύουν έργα Ελλήνων και ξένων συνθετών και αντιστέκονται στα σημεία των καιρών, ζητώντας μας μόνο την αναγνώριση: την αξίζουν.

Με μία υπόνοια –παντοιοτρόπως μεθερμηνευόμενης- ηλιοφάνειας καλωσορίζουμε τον Ιούνη. Το ίδιο και οι μουσικές σκηνές της πόλης...

Κάρολος Τρικολίδης

Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης συνεχίζει τις εμφανίσεις της και την Παρασκευή 1/6 ο μαέστρος Κάρολος Τρικολίδης θα διευθύνει το Κονσέρτο για βιολί και ορχήστρα Νο33 του Δανού Καρλ Νίλσεν, με σολίστ τον συμπατριώτη του και μουσικό της Κ.Ο.Θ. Νταβίντ-Αλεξάντερ Μπόγκοραντ. Στο δεύτερο μέρος της συναυλίας θα ακούσουμε τη «ρομαντική» Συμφωνία αρ.4 του Αυστριακού Άντον Μπρίκνερ. Η συναυλία πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της πρεσβείας της Δανίας στην Ελλάδα. Ώρα έναρξης 21:00, εισιτήρια 7, 10, 15 και 20 ευρώ. Σοφία Μελικίδου

Sepultura

Την πρωτομηνιά, οι Βραζιλιάνοι «γερόλυκοι» της metal, Sepultura προσκαλούν τους φανατικούς οπαδούς, αλλά και τους νεότερους φίλους τους, σε ένα και μοναδικό show με τις μεγαλύτερες των επιτυχιών τους στην πόλη μας. Μαζί τους στο BLOCK 33 οι Dissembowel, Conspiracy, Hammercult και Immoral Hazard. Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:00, ενώ οι τιμές των εισιτηρίων κυμαίνονται από 20 (προπώληση) έως και 25 ευρώ (ταμείο). Την ίδια μέρα (Παρασκευή 1 Ιουνίου) και ίδια περίπου ώρα (21:00), οι λάτρεις του hip hop θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τους Μ.Ο.P. (Mash Out Posse), άλλως τους Billy Danze και Lil’ Fame, οι οποίοι θα παρουσιάσουν τον τελευταίο τους δίσκο με τίτλο Sparta, με support από “EFTAPSIXOS” στο PRINCIPAL. Στις εγχώριας προέλευσης εμφανίσεις: ένα αρκούντως νεανικό πρόγραμμα, αποτελούμενο από επιτυχίες τους, αλλά και από επιλογές αγαπημένων τους rock, pop και disco κομματιών, υπόσχονται στο MAISON CRYSTAL οι Μύρωνας Στρατής, Ησαΐας Ματιάμπα και Παναγιώτης Τσακαλάκος, ενώ οι (rock’n’roll) Poco a Poco (Γιάννης Πιτσούνης – κιθάρα και τραγούδι, Κατερίνα Μπατσιώρα – τραγούδι, Κώστας Τολίκας – μπάσο, Γιάννης Στολάκης – τύμπανα) σας περιμένουν στο SPITIMOU. GROUNDFLOOR. Τέλος, ένα από τα πιο αγαπημένα φοιτητικά –και όχι μόνο- συγκροτήματα της πόλης, οι 3 λαλούν (δηλ. ο Αλέξης Δάικος, ο Γιώργος Κεβρεκίδης, ο Αλκιβιάδης Μαγγόνας και ο Αντώνης Τσίτσης) αποχαιρετούν τη σεζόν στην BARΩΔΟ, στην τελευταία για φέτος εμφάνισή τους. Το Σάββατο 2 του Ιούνη, οι NightBirds electric band (Αριάδνη Μπλομ, Κώστας Μπούσιος, Λευτέρης Γερμενλής, Βασίλης Γκαγκαβούζης και Δημήτρης Στασινός) επιστρέφουν στο SPITIMOU.GROUNDFLOOR με groovy διάθεση και με σκοπό να μας «twistάρουν» με τους jazz funk ήχους τους. Για όσους έχουν εκδρομική διάθεση, το BEACH BAR ANEMOS (Blue Dream Camping) –μεταξύ άλλων- τους προσκαλεί σε ένα τροπικό party, λόγω έναρξης του καλοκαιριού αλλά και για τα 17 χρόνια λειτουργίας του, με τον τίτλο La Fruta Bomba. Μεσοβδόμαδα, και συγκεκριμένα την Τετάρτη στις 6 του μηνός, ο Φίλιππος Πλιάτσικας και η Ελεονώρα Ζουγανέλη θα βρίσκονται στη ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ του ΜΥΛΟΥ, στο πλαίσιο των φετινών συναυλιών τους σε όλη την Ελλάδα. Μαζί τους οι μουσικοί: Ευριπίδης Ζεμενίδης (ηλεκτρική, ακουστική κιθάρα), Γιώργος Θεοδωρόπουλους (πλήκτρα), Διονύσης Κωνσταντινίδης (ηλεκτρική κιθάρα), Αντώνης Καναράς (τύμπανα), Κική Κριμιτζά (μπάσο).

Σωκράτης Μάλαμας

Εξάλλου, την Πέμπτη 7 Ιουνίου ξεκινάει το πολυαναμενόμενο Φεστιβάλ της Μονής Λαζαριστών 2012, με εναρκτήρια συναυλία του σπουδαίου τραγουδοποιού και τραγουδιστή Σωκράτη Μάλαμα –και πολλές παράλληλες εκδηλώσεις. Με πολλές εκθέσεις, workshops τέχνης, συναυλίες, παραστάσεις και γενικότερα καλλιτεχνικά δρώμενα εν αναμονή, προχωράμε στη νέα εποχή. Και βέβαια ξέρω πως ίσως ακούστηκε κάπως «ξύλινα» πολιτικό αλλά δεν εννοώ τίποτα περισσότερο απ’ το προφανές: το καλοκαίρι δηλαδή… Βάγια Πολυζωΐδου

φιλμ νουάρ 6


μουσική

Liebe ist @ Rover Bar Liebe

Τα ελληνικά ντουέτα «αγγλόφωνης ηλεκτρονικής pop με 80’s πινελιές» έχουν δώσει εξαιρετικά δείγματα γραφής τα τελευταία χρόνια. Προσωπικά, έχω μεγάλη αδυναμία στις Marsheaux, στις Berlin Brides και στους Liebe. Ευκαιρία λοιπόν να επισκεφτούμε το ROVER BAR στη Σαλαμίνος στα Λαδάδικα, την Τετάρτη 6 Ιουνίου και ώρα 21:00 (είσοδος δεν υπάρχει), για να παραστούμε στην παρουσίαση του νέου τους δίσκου Somewhere in time. Οι Liebe είναι o Δήμος Ζαχαριάδης (από τους Lovelab-synths & programming) και o Γιώργος Μπέγκας (ναι, αυτός των 5*Hotel!-φωνητικά). Σχηματίστηκαν το 2009 ως Olympic Games (!), έκαναν το μεγάλο μπαμ με το σαρωτικό single Models και κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους Club Royal την επόμενη χρονιά.. Μετά κάνανε μια σειρά εμφανίσεων σε σειρά φεστιβάλ όπως το River Party και το Reworks, εμφανίστηκαν ως support στον Schiller στη Θεσσαλονίκη και έχουν «ρεμιξάρει» (sic) Pet Shop Boys, OMD, Human League και Soft Cell (μίλησε κανείς για αγάπη προς τα 80’s;). Ωστόσο, οι Liebe αφήνουν χιλιόμετρα πίσω τους το 80’s revival, καθώς οι στίχοι τους διακρίνονται από ειρωνεία και κοινωνικό σχολιασμό, η δε μουσική τους ξεπερνά ευτυχώς το σκόπελο της αποστασιοποίησης, που χαρακτηρίζει μεγάλο μέρος της ηλεκτρονικής μουσικής, και χαρακτηρίζεται από μια ζεστασιά και τρυφερότητα που δύσκολα επιτυγχάνεται χωρίς φυσικά όργανα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όποιος ψάχνει για σύγχρονη, σπουδαία, σκεπτόμενη, ώριμη 80’s electronic synth pop δεν χρειάζεται να στραφεί στους Hurts (λέω ένα τυχαίο όνομα τώρα) ή να ψάξει πολύ μακριά. Αρκεί να κάνει μια βόλτα ως το ROVER στις 6 Ιουνίου. Μαριάννα Βασιλείου

Swing ‘n’ Swim στον Αρμενιστή!

ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΗ Nora Jones Little Broken Hearts (Blue Note) Η τραγουδίστρια με τη βελούδινη φωνή και το μουσικό γονίδιο (κόρη του Ραβί Σανκάρ) έγινε γνωστή στο σύμπαν πριν από 10 χρόνια με την κυκλοφορία τού Come away with me. Βραβεία, αναγνώριση, αλλά και εμπορική επιτυχία συνυπήρξαν σε ένα δίσκο που συνδύαζε στοιχεία τζαζ, μπλουζ, ροκ και κάντρι. Η συνέχεια στο εκπληκτικό αυτό ντεμπούτο ήταν λιγότερο πετυχημένη εμπορικά, αλλά χωρίς εκπτώσεις στην ποιότητα και την έμπνευση. Η εμφάνισή της ως ηθοποιός στην ταινία του Γουόνγκ Καρ Γουάι Οι νύχτες μου μακριά σου (My blueberry nights) πλάι στον Τζουντ Λόου και την Ρέιτσελ Βάις μας έκανε να την εκτιμήσουμε ακόμα περισσότερο. Η συμμετοχή της στο άλμπουμ Rome (2011) του Αμερικανού παραγωγού Danger Mouse και του Ιταλού συνθέτη Ντανιέλ Λούπι της «άνοιξε» τα μάτια (και τα αυτιά) σε καινούργιες φόρμες και αναζητήσεις. Ο περιζήτητος Danger Mouse, που έχει συνεργαστεί με Gorillaz, Beck, The Black Keys, U2 και έχει δημιουργήσει τους Gnarls Barkley, ανέλαβε την ηχητική μεταμόρφωση της πανέμορφης τραγουδίστριας. Την αλλαγή τη συνειδητοποιούμε από το εξώφυλλο του δίσκου: η ασπρόμαυρη φωτογραφία μιας αναμαλλιασμένης σέξι Νόρας είναι αντιγραφή από πόστερ ταινίας του καλτ Ρας Μέγερ. Ακούγοντας τα τραγούδια δεν μπορείς να μείνεις αδιάφορος στην αιθέρια φωνή της Τζόουνς. Εδώ όμως ξεφεύγει από την πεπατημένη και ακούγεται πιο παιγνιδιάρα, ακόμα και με παραμορφωμένη φωνή. Οι μπαλάντες είναι το στοιχείο της, δεν τις απαρνιέται -και καλά κάνει. Στιχουργικά είναι αρκετά σκοτεινός ο δίσκος: ραγισμένες καρδιές, πικροί αποχαιρετισμοί, τσακισμένα όνειρα. Η ενορχήστρωση και η παραγωγή είναι η ειδοποιός διαφορά σε σχέση με ό,τι έχει κάνει στο παρελθόν. Η δουλειά του Danger Mouse είναι τόσο καλή, που ίσως θα έπρεπε να στέκεται το όνομα του δίπλα στο δικό της και όχι με μικρά (αν και bold) γράμματα στο τέλος. Ξεχωρίζω το After the fall, το Say Goodbye και το All a dream. Σοφία Μελικίδου

Handsome Fred and His Orchestra

Το καλοκαίρι ημερολογιακά έχει φτάσει (δυστυχώς), ο καιρός βέβαια δεν μας το θυμίζει (ευτυχώς)! Παραβλέποντας λοιπόν τις βροχές των τελευταίων εβδομάδων, η ομάδα Lindy Hop της πόλης μας μεταφέρει τις δραστηριότητές της στο κάμπινγκ του Αρμενιστή στη Σιθωνία και διοργανώνει το τρίτο διεθνές dance camp με τον εύγλωττο τίτλο Swing ’n’ Swim, από την Τετάρτη 6 έως και την Κυριακή 10 Ιουνίου. Αναλυτικά τις τιμές εγγραφής μπορείτε να δείτε στο www.swingandswim.gr. Για να υπενθυμίσουμε λίγα ιστορικά στοιχεία, το lindy hop ήταν ο πρώτος χορός που χορευόταν από ζευγάρια με μουσική swing και είναι άμεσα συνδεδεμένος με τη μουσική των big bands της Αμερικής από το 1920 ως και το 1940 κυρίως. Εν προκειμένω, το φετινό Swing ‘n’ Swim είναι αφιερωμένο στη μνήμη του χορευτή και χορογράφου Φράνκι Μάνινγκ (γνωστού για τις χορογραφίες στο Malcolm X του Σπάικ Λι). Θα περιλαμβάνει μαθήματα, προβολές ταινιών και διαλέξεις για την ιστορία της swing jazz μουσικής και χορού, πάρτι, show, επιδείξεις, παράλληλες δραστηριότητες δίπλα στη θάλασσα και live με μπάντες όπως οι Handsome Fred and His Orchestra από τη Σουηδία, οι Swingtime και οι NoName Band από την Ελλάδα, καθώς και dj sets, με προεξέχουσα τη dj Penelope, κατά κόσμον Πηνελόπη Συλλιγνάκη. Οι Handsome Fred and His Orchestra ανακατεύουν το ballroom των 30’s-40’s με μια δόση jazz του δρόμου, οι Swingtime κινούνται προς τη gypsy swing και οι NoName Band θα πάρουν το όνομά τους μετά το πρώτο τους live στο φετινό Swing ‘n’ Swim. Χορός, θάλασσα και μουσική -τι άλλο θέλετε για να δηλώσετε συμμετοχή δηλαδή; Μαριάννα Βασιλείου

φιλμ νουάρ 7


βιβλίο Σταύρος Λυγερός Από την κλεπτοκρατία στη χρεοκοπία Εκδόσεις Πατάκης, σελ. 422 Κατά την ταπεινή γνώμη του γράφοντος, υπάρχουν τουλάχιστον τρία βιβλία που θα έπρεπε να διαβάσουν απαραιτήτως όλοι οι Έλληνες και θα όφειλαν να περάσουν επειγόντως στη διδακτέα ύλη της Γ΄ Λυκείου, ειδικά στην ιδιαίτερα κρί��ιμη περίοδο που διανύουμε τώρα. Το πρώτο είναι Η Νεοελληνική Φαυλοκρατία του Ευάγγελου Κοροβέση, το άλλο είναι το συλλογικό Έλληνες εναντίον Ελλήνων, και το τρίτο είναι το συγκεκριμένο βιβλίο του Σταύρου Λυγερού. Πιστεύω ότι τότε θα αρχίσει ίσως να καταλαγιάζει η έπαρση «για τα φώτα του πολιτισμού που δώσαμε στην ανθρωπότητα» (και γι’ αυτό της ζητάμε διαρκώς να μας πληρώνει το λογαριασμό του ηλεκτρικού!), για τη διαχρονική παγκόσμια σκευωρία που έχει ως στόχο την υπερδύναμη που λέγεται Ελλάδα (τη στιγμή που, από αρχαιοτάτων χρόνων, ο χειρότερος εχθρός του Έλληνα είναι αποδεδειγμένα ο Έλληνας!), και άλλες παρόμοιου τύπου στερεότυπες αντιλήψεις, που απώτερο σκοπό έχουν να μας αποτρέψουν από την απαραίτητη ενδοσκόπηση και τη στοιχειώδη αυτοκριτική, στοιχεία που αποτελούν βασικούς παράγοντες εξέλιξης και προόδου ατόμων και εθνών. Είμαστε ένας απίστευτος λαός, που πριν ακόμη καν απελευθερωθεί από τους Οθωμανούς επιδόθηκε σε εμφύλιο πόλεμο για την εξουσία και κήρυξε την πρώτη του στάση πληρωμών, που έφτασε -μέσα σε 180 χρόνια- σε πέντε χρεοκοπίες (1827, 1843, 1893, 1932, 2009), που δεν κατάφερε ακόμη να φτιάξει ένα στοιχειωδώς λειτουργικό Κράτος (είμαστε η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που δεν έχει ακόμη – μεταξύ πολλών άλλων ελλείψεων- Εθνικό Δασολόγιο και Εθνικό Κτηματολόγιο) και πολλά άλλα! Και μόνιμη επωδός των αδυναμιών μας είναι να ρίχνουμε πάντα το φταίξιμο σε κάποιους «κακούς ξένους», ο οποίοι μάλιστα συχνά μας έχουν βοηθήσει (με το αζημίωτο, φυσικά!)... Το βιβλίο του Λυγερού επικεντρώνεται στην περίοδο που ξεκινάει με την εγκατάσταση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην εξουσία με το μεγάλο παλλαϊκό αίτημα της «Αλλαγής» (1981) και φτάνει στο σήμερα. Μέσα από εμπεριστατωμένες και τεκμηριωμένες αναλύσεις, τόσο οικονομικές όσο και κοινωνιολογικές και πολιτικές, αποδεικνύει ότι, λίγο-πολύ, όλοι είμαστε υπεύθυνοι για την παρούσα δραματική κατάσταση της χώρας. Οι πολιτικοί επειδή κινούνταν πάντα με γνώμονα την ικανοποίηση της εκλογικής τους πελατείας και την παραμονή τους στην εξουσία, αλλά και οι πολίτες, επειδή είχαν πάντα ως πάγια αιτήματα τις πάσης φύσεως παροχές και κατά νου τις πάσης φύσεως -διαπλεκόμενες ή μη- κομπίνες, με σκοπό την επίτευξη της ήσσονος προσπάθειας και του μέγιστου κέρδους και με τελικό ζητούμενο ένα επιδοτούμενο καταναλωτικό όργιο, αδικαιολόγητο από την οικονομία της χώρας. Επί χρόνια κλέβαμε τον εαυτό μας, είτε θεωρώντας το Κράτος σαν έναν πάμπλουτο αστείρευτο πατερούλη, είτε σαν κάτι εντελώς εχθρικό, έξω από εμάς! Συνοπτικά – και παραφράζοντας μια γνωστή ρήση– επί χρόνια εμείς κάναμε ότι ψηφίζαμε (κατά συνείδηση), κι εκείνοι έκαναν ότι μας κυβερνούσαν (κατά συνείδηση)! Τώρα ήρθε η ώρα της αλήθειας και η αλήθεια αυτή, φυσικά, δεν αρέσει σε κανέναν! Δημήτρης Χορόσκελης

Την Παρασκευή 1 Ιουνίου, ώρα 19:00, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), το ΚEΝΤΡΟ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕIΑΣ & ΕΚΠΑIΔΕΥΣΗΣ GESTALT FOUNDATION πραγματοποιεί ανοιχτή διάλεξη με θέμα . Θα μιλήσει ο Πέτρος Θεοδώρου (Ψυχοθεραπευτής Gestalt). Την Τρίτη 5 Ιουνίου, ώρα 19:00, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), η Έλενα Αρτζανίδου παρουσιάζει το βιβλίο της , εκδόσεις MANUS SCRIPTA. Θα μιλήσουν οι Σοφία Βόϊκου (συγγραφέας) και Ανδρέας Καρακίτσιος (καθηγητής στο ΤΕΠΑΕ Α.Π.Θ.). Την Πέμπτη 7 Ιουνίου, ώρα 19:30, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), η Ελένη Πριοβόλου παρουσιάζει το βιβλίο της , εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ. Θα μιλήσουν οι Σοφία Μαντουβάλου (συγγραφέας) και Άσπα Χασιώτη (φιλόλογος).

φιλμ νουάρ 8

από 21/5 έως και 26/5

1. Όσο αντέχει η ψυχή της Λένας Μαντά, εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ 2. Η καταστροφή ως ευκαιρία του Χρήστου Γιανναρά, εκδόσεις IANOS 3. Οι τρεις υποσχέσεις της Χρυσηίδας Δημουλίδου, εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ 4. Για πού τραβάς ελπίδα (cd) των Άλκηστης Πρωτοψάλτη και Ευανθίας Ρεμπούτσικα, HEAVEN 5. Μπορώ και χωρίς ευρώ του Ανδρέα Ρουμελιώτη, εκδόσεις IANOS 6. Η τέχνη τού να έχεις πάντα δίκιο του Άρθουρ Σόπενάουερ, εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ 7. Time out του Στέλιου Ράμφου, εκδόσεις ΑΡΜΟΣ 8. Κυριακή απόγευμα στη Βιέννη της Μάρως Βαμβουνάκη, εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ 9. Το Νήμα της Βικτόρια Χίσλοπ, εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ 10. Από την άγνοια στη σοφία του Χόρχε Μπουκάι, εκδόσεις OPERA

Τα περασμένα δεν είναι όνειρο του Θοδωρή Καλλιφατίδη, εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Η Λακωνία μετράει πηγές και απώλειες τα ταραγμένα χρόνια του εμφύλιου σπαραγμού. Ένα οχτάχρονο αγόρι, κρατώντας το χέρι του παππού του, έρχεται στην Αθήνα για να εγκατασταθεί μαζί με την υπόλοιπη οικογένειά του. Ο Θοδωρής Καλλιφατίδης σε μια βαθιά εξομολόγηση επί τον τύπον των ήλων. Το θρόισμα των εκδοχών της Αρίστης Προυσσιώτη, εκδόσεις ΜΕΛΑΝΙ. Στο εσωτερικό κάθε σκέψης και πράξης θροΐζουν πάντα άλλες εκδοχές της. Μήπως ήθελε η ωραία Ελένη να ξεφύγει και από τον Μενέλαο και από τον Πάρη; Τι θα ‘χε γίνει αν είχε κερδίσει ο Δημοκρατικός Στρατός στον Εμφύλιο; Τέτοιες αντιγεγονικές εκδοχές αναδύονται από του σπονδυλωτού αυτού βιβλίου τις ιστορίες αν διαβαστούν δυο φορές. Ο έμπορος των καταραμένων βιβλίων του Μαρτσέλο Σιμόνι, εκδόσεις ΑΙΩΡΑ. Ο Ιγνάθιο του Τολέδο, έμπορος απόκρυφων βιβλίων και ιερών λειψάνων, αναλαμβάνει για λογαριασμό ενός Bενετσιάνου αριστοκράτη να ανακαλύψει τα ίχνη του Uter Ventorum, ενός εξαιρετικά σπάνιου βιβλίου, που κρύβει το υπέρτατο μυστικό των αρχαίων μάγων. Ένα απόκρυφο χειρόγραφο που δίνει απίστευτες δυνάμεις σε όποιον το αποκτήσει. Ένα γοητευτικό μείγμα ιστορίας, ταξιδιωτικής αφήγησης και καταιγιστικής περιπέτειας. Κισμέτ. Δεκατρείς ιστορίες αγάπης του Ράινερ Μαρία Ρίλκε, εκδόσεις ΝΕΦΕΛΗ. Σύντομες αφηγήσεις για τα πάθη και τα άνθη του έρωτα, ιστορίες γραμμένες στην καμπή του 19ου προς τον 20ό αιώνα. Ο συγγραφέας τους έγραψε την πρώτη στα δεκαεννιά και την τελευταία στα είκοσι πέντε του χρόνια. Στην αρχή διστακτικός, έμφοβος απέναντι στο πάθος και τον πόθο. Αργότερα ελευθερωμένος, έτοιμος να υπερασπιστεί την αυτοδιάθεση, την περιπέτεια. Ιστορίες αγάπης της Τζούλια Κρίστεβα, εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ. Στο πιο προσωπικό βιβλίο της, η διάσημη θεωρητικός και ψυχαναλύτρια Τζούλια Κρίστεβα αποπειράται να διερευνήσει ένα από τα πιο δύσκολα ανθρώπινα θέματα: τον έρωτα σε όλες τις εκφάνσεις του. Εκκινώντας από την παραδοχή ότι η ερωτική γλώσσα είναι ανεπαρκής για να εκφράσει το πάθος, την οδύνη, την ευτυχία του έρωτα, η Κρίστεβα επιχειρεί να συνθέσει μια νέα φιλοσοφία του έρωτα.


ταινίες

φιλμ νουάρ

κινηματογράφος

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ: Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ / ΤΟ ΚΟΡΑΚΙ / Η ΧΙΟΝΑΤΗ ΚΑΙ Ο ΚΥΝΗΓΟΣ /// VIDEODROME ///

Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ο πολιτικός πλέον, αυτός που παράγεται από την οικονομία. Η πλοκή της ταινίας αρθρώνεται γύρω από δυο αυτοκινητιστικά δυστυχήματα. Ένα λεωφορείο. Ένα υπουργικό αυτοκίνητο. Έξοχες μεταφορές για έναν Υπουργό Μεταφορών, για την ιδιωτικοποίηση των συγκοινωνιών, για το κεφάλαιο το ίδιο, που δίχως εμπόδια και περιορισμούς, κινείται σε όλους τους δρόμους, με όλους τους τρόπους, όλο και πιο γρήγορα και καταστροφικά. Σε διάφορες στιγμές της ταινίας ηχούν οι καμπάνες. Χτυπούν δοξαστικά – να! δείτε! εδώ συμβαίνει η πολιτική, καθορίζεται η μοίρα του έθνους. Ηχούν πένθιμα – μη βλέπετε, εδώ επισυμβαίνει το τέλος της πολιτικής. Καμπάνες και κύμβαλα κρούουν, και το όνειρο με τους προσωπιδοφόρους επανέρχεται πεισματικά. Η «άσκηση του κράτους» εκτελείται σχεδόν ιερατικά. Έξω από τα κτίρια, βοηθοί βρεγμένοι ως το κόκαλο στέκουν στη βροχή με ομπρέλες για να καλύψουν τους υπουργούς. Και αυτοί κινούν με τις κουστωδίες τους, σαν άλλοι φεουδάρχες με τα λάβαρα, να

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ (L’ EXERCICE DE L’ ETAT/ THE MINISTER) Σκηνοθεσία: Πιερ Σολέρ Παίζουν: Ολιβιέ Γκουρμέ, Μισέλ Μπλανκ, Ζαμπού Μπραϊτμάν, Αρλί Ζοβέρ Διάρκεια: 115’

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ Πλαγίως μας εισάγει η ταινία στο σύμπαν της πολιτικής – η πρώτη σκηνή είναι σκηνή ονείρου, μεστού προς ψυχανάλυση. Στους βαρύτιμους χώρους δωματίου που λίγο μετά θα μάθουμε πως είναι το υπουργικό γραφείο, εξελίσσεται μυστηριακά, μετουσιωμένη ερωτική σκηνή. Γύρω στέκουν προσωπιδοφόροι άντρες, θυμίζοντας υπόγειες ελίτ της μασονίας σε τελετές μύησης και ισχύος, ενώ μια γυναίκα γυμνή και καλλονή ποζάρει το φύλο της σε ένα ερπετό. Και ύστερα έρπεται κοντά του, εισχωρεί εκούσια στο γιγαντιαίο στόμα του. Ποιο είναι το αντικείμενο του πόθου; Και είναι αυτή η φαλλική γοητεία της εξουσίας; Άραγε είναι το σκωπτικό παιχνίδι της γλώσσας που υπονοεί τα κροκοδείλια δάκρυα; Τι συμβαίνει στον ύπνο αυτού που έχει εξουσία; Ίσως εκεί, ασύνειδα, υφαίνεται η μοίρα υμών των υπολοίπων. Ο πολιτικός ξυπνά απότομα και η πολιτική αρχίζει. Είναι μια

νύχτα δακρύων και χιονιού. Σε μια χαράδρα ανατράπηκε λεωφορείο με παιδιά και αυτός, ως υπουργός μεταφορών, οφείλει να βρεθεί εκεί ώστε να κατευνάσει, να διερευνήσει, να διακηρύξει. Τις επόμενες μέρες και νύχτες η κάμερα θα τον ακολουθεί στενά, να συμβουλεύεται τους συνεργάτες, να συνδιαλέγεται με εχθρούς και φίλους, να βγάζει λόγους, να συναρθρώνει συμφέροντα αντιπαλευόμενων ομάδων. Θα παρακολουθούμε τον πολιτικό στις πιο δημόσιες και τις πιο μύχιες στιγμές του, στο προεδρικό μέγαρο ή στην τουαλέτα, μα ούτε στιγμή δε θα δούμε την πολιτική, με την έννοια που παραδοσιακά την έχουμε συνδέσει: την οραματική. Εδώ, μιλάμε για διαχείριση. Κάθε φράση που ξεστομίζει ο υπουργός σταθμίζεται δημοσκοπικά. Στόχος κάθε υπουργείου δεν είναι παρά να ανακτήσει τη δημοτικότητα που έχασε κάποιο άλλο. Και ο πολιτικός μας – που εργάζεται σκληρά – δεν παράγει πολιτική. Απλώς ενορχηστρώνει. Διαλέγει ατάκες, διαλέγει εκθέσεις, διαλέγει συμμάχους, διαλέγει τη δόξα. Την πολιτική όμως ποιος την παράγει; Η οικονομία η αυτονομημένη. Ένα γιγαντιαίο ερπετό, έρπεται τρομακτικά και ακόρεστο. Τη βδομάδα που εξελίσσεται το έργο, βορά είναι οι σιδηροδρομικοί σταθμοί. Ο υπουργός αρχικά ανθίσταται στην ιδιωτικοποίησή τους – δεν έχει καταγωγή από τζάκι, δείχνει να μπορεί να αφουγκραστεί την σκληρότητα της ζωής εκεί έξω – και έπειτα συνομολογεί. Γιατί είναι

συναντήσουνε τον Πρόεδρο τον Μέγα. Που κάθεται στο δερμάτινό του θρόνο και ως θεός θα τους διατάξει, μεταθέσει, νουθετήσει, απειλήσει, θα παραδώσει τις Γραφές του και ύστερα με ένα νεύμα του θα τους απολύσει. Η ταινία είναι βαμμένη με τα πικρά χρώματα του δειλινού της πολιτικής. Ούτε στιγμή δεν μπορούμε να καταλάβουμε αν παρακολουθούμε τους υπουργούς μιας συντηρητικής ή μιας σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης. Στα θεολογικοποιημένα μας πολιτικά συστήματα, όπου κάθε τι μαθαίνουμε να το δεχόμαστε ως «φυσικό» και άρα «θεϊκό», τα πάλαι ποτέ σκληρά όρια της ιδεολογίας εξαχνώνονται. Η ταινία φέρει ευφυέστατη και πλούσια σημειολογία. Και τεχνηέντως χτίζει μια απουσία η οποία βοεί ως παρουσία. Μαζί με την ιδεολογία απουσιάζει σχεδόν και κάθε εικόνα των πολιτών, με εξαίρεση τα αποσπασματικά πλάνα από ταραχές στην Αθήνα ή από απεργούς που χάνουν τη δουλειά τους κάπου στη Γαλλία. Προφητεία και όνειρο πως η νύχτα που ακολουθεί το δειλινό αυτό, ενδέχεται να είναι φωτεινή, από φωτιές στους δρόμους.

Αξιολόγηση: ***** Δημήτρης Δρένος ΤΟΥ ΟΡΑΤΟΥ Ο ΑΡΤΟΣ // www.nibblingthevisible.blogspot.com

φιλμ νουάρ 9


ταινίες ΤΟ ΚΟΡΑΚΙ (THE RAVEN)

Η ΧΙΟΝΑΤΗ ΚΑΙ Ο ΚΥΝΗΓΟΣ (SNOW WHITE & THE HUNTSMAN)

Σκηνοθεσία: Τζέιμς ΜακΤιγκ Παίζουν: Τζον Κιούζακ, Λιούκ Έβανς, Άλις Ιβ, Μπρένταν Γκλίζον, Κέβιν ΜακΝάλι Διάρκεια: 111’

Σκηνοθεσία: Ρούπερτ Σάντερς Παίζουν: Σαρλίζ Θέρον, Κρίστεν Στίουαρτ, Κρις Χέμσγουορθ, Ίαν ΜακΣέιν, Μπομπ Χόσκινς, Ρέι Γουίνστον, Έντι Μαρσάν Διάρκεια: 127’

ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 7, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 3, VILLAGE COSMOS 7&9

ΕΛΛΗΝΙΣ, ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 1&5, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 1&2&9&10, VILLAGE COSMOS 2&6&10&11

Η ιδέα, δίχως άλλο, είναι ευφυής. Οι τελευταίες ημέρες της ζωής μιας από τις πλέον χαρισματικές προσωπικότητες των αμερικάνικων γραμμάτων, ίσως εκείνης με την μεγαλύτερη φαντασία στον τρόπο σκέψης και διατύπωσης της πρωτότυπης αντίληψης, δοσμένες μέσα από ένα πρίσμα καθορισμένο από την γεμάτη συγκλονιστικές ανατροπές λογική της. Το ακόμη και σήμερα ανεξήγητο αντίο στον μάταιο τούτο κόσμο του Πόε, όπως διατυπώνεται από ένα σενάριο που μοιάζει κομμένο και ραμμένο από τον ίδιο, ντε φάκτο ιντριγκάρει την ματιά του γνώστη των έργων του σπουδαίου λογοτέχνη. Με έναν τέτοιο βατήρα εκτίναξης στην αφετηρία του φιλμικού πρότζεκτ, θα μπορούσε κάτι μα πάει στραβά; Δύσκολο, μα όχι και απίθανο, ειδικά από την στιγμή που το πρόσωπο που επελέγη στην σκηνοθετική καρέκλα, ακόμη δεν έχει αποκωδικοποιήσει το V του. Vertigo; Variant; Ή μήπως Varemara; Η (όχι ιδιαίτερα φιλήσυχη) κοινωνία της Βαλτιμόρης, κάπου στα μέσα του 19ου αιώνα, είναι συγκλονισμένη από μια σωρεία παράξενων και νοσηρών φονικών που έχουν λάβει χώρα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Εγκληματικές πράξεις που έχει κληθεί να διαλευκάνει ο νεαρός αλλά και φιλόδοξος επιθεωρητής Φιλντς, εξέχων στέλεχος των τοπικών διωκτικών αρχών, ο οποίος με τα πρώτα στοιχεία που θα φτάσουν στα χέρια του θα καταλήξει σε ένα φρικαλέο συμπέρασμα. Ο φονιάς ξεπατικώνει τις νοσηρές ενέργειες των δολοφόνων - πρωταγωνιστών στις γεμάτες σασπένς νουβέλες του περίφημου Έντγκαρ Άλαν Πόε, του διακεκριμένου συγγραφέα αστυνομικών ιστοριών, που δεν διάγει και την καλύτερη περίοδο της καριέρας του… Οι συσχετισμοί των μυθιστορημάτων του Πόε με τα εγκλήματα, είναι το δυνατότερο ατού του σεναρίου, η απεικόνιση τους όμως, ούτε (έστω) τον δρόμο του ακραίου «Saw» σπλάτερ επιλέγει, ούτε εκείνον της εμπνευσμένης αναίμακτης οπτικά σκηνοθετικής προοπτικής. Δεύτερο σερί φάουλ - μετά τον αλλοπρόσαλλο… straight to DVD «Ninja Assassin» - δηλαδή για τον δημιουργό του κορυφαίου μετά - μοντέρνου επαναστατικού μανιφέστου, Τζέιμς ΜακΤιγκ, που καθώς φαίνεται η κληρονομιά της «Vendetta» του, έχει πέσει βαρύτατη στις πλάτες, δεν του δίνει περιθώρια για ανάσες κι έτσι επιλέγει την εύκολη ακαδημαϊκή λύση μέχρι την ολοκλήρωσή του.

Αξιολόγηση: ** Γιώργος Ζερβόπουλος (αναδημοσίευση – ολόκληρη η κριτική στο www.moviesltd.gr)

Η βρικολακιασμένη Ιωάννα της Λωραίνης, οι… έξι νάνοι και ο… Θορ αναβιώνουν την παράφραση του παραμυθιού, όπου μίτος και μύθος ταυτίζονται με το πρωπατορικό αμάρτημα. Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών ήταν γυναίκα και φόραγε κορόνα. Όπως και κάθε γυναίκα σε θέση εξουσίας, απασχολείτο μόνο με όσα έκρινε καταλυτικά για το δημόσιο καλό, δηλαδή την εξωτερική της εμφάνιση. Το καταφέρνει με τη μυστική συνταγή των σταρ: κόλακες στην αυλή, σφουγγοκωλάριους, έναν παραμορφωτικό καθρέφτη, αίμα παρθένων. Μια μικρή θεά σε ένα παλάτι ποτισμένο στην ύβρη. Εδώ όμως ο θεός-α είναι σκοτεινός και σκιάζει ένα δάσος με κοράκια. Επειδή όμως κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει, η ανταγωνίστρια οφείλει στη σκοτεινή της φύση να περιλαμβάνει το καλό: κακιά βασίλισσα και καλή Χιονάτη λειτουργούν συμπληρωματικά. Το πανάγαθο αίμα -κάτι σαν μπότοξ το αρχαιότερον- θα μας θυμίσει πως τα παραμύθια ψάχνουν για εξιλαστήρια θύματα στην 7η Τέχνη για να δείξουν τον πραγματικό τους εαυτό. Το hail tο the queen ακούγεται σωστά ως hell tο the queen. Ένα καλοφτιαγμένο τίποτα λοιπόν με μπόλικο καθόλου, ιδανικό για 12χρονά κοριτσάκια που η γιαγιά τους είχε πεθάνει και κανείς δεν τους είχε διαβάσει τη Χιονάτη όταν τα διδάγματά τους ήταν απαραίτητα για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας και του εγώ τους. Τι να πω: όταν στο παραμύθι ξεχνάμε το βασιλόπουλο και η ηρωίδα αφήνει στον πάγο τον κυνηγό, το μήλο από το δένδρο της ζωής μοιάζει με πανέμορφο αχλάδι με γεύση πατούσας.

Αξιολόγηση: * Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος

ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ 3 (MEN IN BLACK 3)

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

Σκηνοθεσία: Μπάρι Σόνενφελντ Παίζουν: Γουίλ Σμιθ, Τόμι Λι Τζόουνς, Τζος Μπρόλιν, Έμα Τόμσον, Άλις Ιβ, Μπιλ Χέιντερ, Νικόλ Σέρζινγκερ, Ζερμέιν Κλέμεντ, Μάικλ Σέρνους Διάρκεια: 106’

ΝΑΤΑΛΙ, ΒΑΚΟΥΡΑ 2, ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 2&3, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 4&11, VILLAGE COSMOS 5&8 (2η εβδομάδα) Αν έχετε δει έστω και μια ταινία της συγκεκριμένης σειράς θα γνωρίζετε τι είναι το neurolizer. Είναι εκείνο το μπλιμπλίκι που έχουν στην κατοχή τους οι «Άντρες με τα Μαύρα», το ανάβουν μπροστά σε ανθρώπους οι οποίοι έχουν δει κάτι που δεν θα έπρεπε και σβήνουν την μνήμη - ανάμνηση του συγκεκριμένου γεγονότος, κάνοντάς τους να πιστέψουν κάτι διαφορετικό, κάτι βολικό, κάτι ακίνδυνο. Ο παραλληλισμός του neurolizer με την... τηλεόραση είναι ολοφάνερος, έτσι δεν είναι; Μιλώντας με έναν καλό φίλο για την ταινία, μου επισήμανε άλλους δύο παραλληλισμούς: ο Γουίλ Σμιθ στη σκηνή με το εξωγήινο ψάρι είναι λίγο σαν τον Ιωνά ενώ και ο Γκρίφιν (από τους ομορφότερους κινηματογραφικούς χαρακτήρες που είδαμε τελευταία) είναι ίσως ο... Σπίλμπεργκ (παραγωγός της ταινίας). Γενικά, ο Σόνενφελντ δημιούργησε μια ταινία έτσι όπως εγώ θέλω να είναι το εμπορικό σινεμά. Ο σκηνοθέτης παραχωρεί σκηνές... αηδίας και εφέ για να κάνει το κέφι της απαίδευτης πιτσιρικαρίας και μετά κερδίζει όσους έχουν την διάθεση να δουν πέρα από το προφανές, ποικιλοτρόπως. Με το υποδόριο χιούμορ της ταινίας. Με την μελαγχολία του Τόμι Λι Τζόουνς. Με τον συγκρατημένο αλλά εύστοχο Γουίλ Σμιθ. Με τον τρομερό ως απόδοση του Τόμι Λι Τζόουνς σε νεαρή ηλικία, Τζος Μπρόλιν. Με την πλέον απίστευτη εκδοχή για το ποιος πραγματικά ήταν ο Άντι Γουόρχολ! Με την παράθεση της λογικής των παράλληλων συμπάντων μέσω του χαρακτήρα του Γκρίφιν. Και, βεβαίως, με την υπέροχα τρυφερή και γλυκιά σκηνή, λίγο πριν το φινάλε, στο Κέιπ Κανάβεραλ, εκεί όπου αποκαλύπτεται η πραγματική σχέση του πράκτορα Κέι με τον πράκτορα Τζέι. Ταινία λοιπόν που βλέπεται συνοδεία ποπκόρν, σε κάποιες στιγμές, όμως, σταματάς να μασάς και λίγο, μιας που αυτό που βλέπεις είναι γευστικότερο από αυτό που τρως....

Αξιολόγηση: *** Θόδωρος Γιαχουστίδης

φιλμ νουάρ 10


ταινίες DARK SHADOWS Σκηνοθεσία: Τιμ Μπάρτον Παίζουν: Τζόνι Ντεπ, Εύα Γκριν, Μισέλ Πφάιφερ, Έλενα Μπόναμ Κάρτερ, Κλόε Γκρέις Μόρετζ, Μπέλα Χίθκοουτ, Τζόνι Λι Μίλερ, Τζάκι Ερλ Χάλεϊ, Κρίστοφερ Λι, Άλις Κούπερ Διάρκεια: 113’

ΣΙΝΕ ΠΑΝΟΡΑΜΑ, ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 4&8, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 6&7, VILLAGE COSMOS 3&4 (3η εβδομάδα)

GHOST RIDER: ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗΣ (GHOST RIDER: SPIRIT OF VENGEANCE) Σκηνοθεσία: Μαρκ Νεβελντάιν, Μπράιαν Τέιλορ Παίζουν: Νίκολας Κέιτζ, Ίντρις Έλμπα, Κιάραν Χιντς, Βιολάντε Πλάσιντο, Κριστόφ Λαμπέρ Διάρκεια: 95’

STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 5 (4η εβδομάδα)

Η ανάγκη του ανθρώπου για αθανασία δημιούργησε στο μυαλό του τα «όντα», που ακούνε στο όνομα βρικόλακες. Τα πλάσματα αυτά, αντικείμενο της μυθολογίας, έχουν τροφοδοτήσει σε μεγάλο βαθμό την λογοτεχνία και το σινεμά. Στο ερώτημα αν υπάρχουν τέτοια όντα η απάντηση είναι ανάλογη με τις δοξασίες που μπορεί να έχει ή να μην έχει ο καθένας. Αλλά ότι μας ταλανίζει, κατοικώντας στη φαντασία μας, υπέχει θέση πραγματικού αντικειμένου. Ο Τιμ Μπάρτον δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολείται με τον κόσμο των «νεκρών» («Νεκρή Νύφη») ή καλύτερα με τα παραμύθια και την παραδοξολογία («Ψαλιδοχέρης», «Ακέφαλος Καβαλάρης» κτλ.). Αυτήν τη φορά θέλησε να δώσει την κωμική χροιά στο πασίγνωστο είδος των βρικολάκων. Ο Βαρνάβας Κόλινς μετά από 220 χρόνων εγκλεισμού στον τάφο θα απελευθερωθεί ερχόμενος στον κόσμο των ζωντανών εν έτη 1972, για να ανακόψει την φθίνουσα πορεία της άλλοτε φημισμένης οικογένειάς του και για να την βοηθήσει να μεγαλουργήσει ξανά. Η ιστορία δεν έχει την εγνωσμένη λοξότητα των ιστοριών που αρέσκεται ο Μπάρτον αλλά έχει κάτι από την μαγεία του παραμυθιού και φυσικά την γοητευτικά αφοπλιστική ερμηνεία του Τζόνι Ντεπ. Ως προς τα υπαινικτικά ευρήματά του, μου άρεσε η ταύτιση του ήρωα του «Φάουστ» Μεφιστοφελή με την γνωστή αλυσίδα ταχυφαγείων ΜακΝτόναλντ. Εξ ου και το «Μ». Αρκετά εντυπωσιακά εφέ και η καλή ερμηνευτική παρουσία του καστ δίνουν ακόμη μια νότα ενδιαφέροντος.

Αξιολόγηση: *** Γιάννης Ν. Γκακίδης

Για να είμαι ειλικρινής έχω κουραστεί! Κουράστηκα να βλέπω ριμέικ ή σίκουελ χωρίς το στοιχειώδες σενάριο, τη στοιχειώδη αφορμή για υλοποίηση, με προφανή σκοπό την αφαίμαξη χρημάτων από τους αφελείς. Σε μια εποχή που το γάλα ή το πακέτο μακαρόνια είναι πλέον πανάκριβα και για κάποιους άπιαστο όνειρο, απαιτώ η ταινία που θα με προσκαλέσει να «ξοδέψω» σχεδόν ένα δίωρο από τη ζωή μου -αν μη τι άλλο- να έχει κάτι που θα με πείσει. Δυστυχώς, όμως, η χολιγουντιανή καταιγίδα εμπορικών ταινιών (με τελευταία την εμετική «Άνδρες με τα Μαύρα 3»), δυσωδεί κόπρο! Αν οι φίλοι του κόμικ νιώθουν ικανοποιημένοι από το σαχλό σεναριακό κατασκεύασμα που προβάλλεται στο δεύτερο μέρος του φλεγόμενου καβαλάρη τότε είμαι ο τελευταίος που πρέπει να ακούσετε. Η αφορμή και ο τρόπος που ο ζόμπι… easy rider ξαναμπαίνει στη δράση, πάνω που είχε αποφασίσει να αποσυρθεί, προκαλεί ρίγη ανατριχίλας καθαρής βλακείας. Όλη η υπόθεση μοιάζει φτερό στον άνεμο που παρασύρεται ανάλογα με τον φιλμικό χρόνο, αγωνιώντας να διατηρήσει πιστά τις αρχές συγγραφής σεναρίου, με τις κρίσιμες στιγμές να είναι αδιάφορες και τη λύτρωση του ήρωα να μετατρέπεται σε προσωπική μας λύτρωση (καθώς πέφτουν οι τίτλοι). Όταν η ανοησία ξεπερνά τα όρια μπορώ να βγάζω κι εγώ φλόγες απ’ το κρανίο!

Αξιολόγηση: • Γιάννης Τοτονίδης

Η ΤΙΜΩΡΟΣ (HAYWIRE) Σκηνοθεσία: Στίβεν Σόντερμπεργκ Παίζουν: Τζίνα Καράνο, Τσάνινγκ Τέιτουμ, Μάικλ Φασμπέντερ, Γιούαν Μακ Γκρέκορ, Αντόνιο Μπαντέρας, Μάικλ Ντάγκλας, Μπιλ Πάξτον Διάρκεια: 93’

VILLAGE CENTRE 2 (4η εβδομάδα) Σούπερ καυτό γκομενάκι, τσαμπουκαλεμένο, πρώην πεζοναύτρια και νυν εκτελεστής του οργανωμένου εγκλήματος (αυτού που το νοικιάζουν μυστικές κυβερνητικές οργανώσεις για να αναλαμβάνει τις βρωμοδουλειές τους) αλλά κι επίδοξη... Βαν Νταμ, μπλέκει τα προσωπικά της με τη δουλεία και τα κάνει λαμπόγυαλο... «Λαμπόγυαλο», όμως , μας τα έκανε και ο κατά τα άλλα συμπαθής Στίβεν Σόντερμπεργκ που για κάποιο περίεργο λόγο αποφάσισε πως πρέπει να κάνει μια στροφή στην καριέρα του προς το ρεαλιστικό σινεμά που κυριαρχούσε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του ‘60 και του ‘70. Μπουνιές, κλοτσιές και πιστολίδι με τη σέσουλα. Ξυλίκι απ’ αυτά που βλέποντάς το πονάς. Και ναι παρ ότι σινεφίλ (και καλά), το ταινιάκι ΜΕ άρεσε ΣΕ λέω. Με άρεσε γιατί κατάφερε να με κρατήσει για δύο ώρες, χωρίς τα σεναριακά ευρήματα, με υποτυπώδη σκηνοθεσία, σχεδόν ερασιτεχνική θα έλεγα και με ρόλους που περισσότερο φαντάζουν ως αγγαρεία παρά ως ερμηνείες. Αν θέλαμε να την κατατάξουμε σε μια κατηγορία αυτή θα ήταν σίγουρα αυτή των b-movies (με την καλή έννοια). Έχω όμως μια μικρή αλλά καθοριστική ένσταση. Κάνεις βρε αγόρι μου που κάνεις μια ταινία προς τέρψιν οφθαλμών, χάθηκε να μας δείξεις λίγο περισσότερο... μπουτάκι και τα σχετικά; Τζάμπα το κορμί ρε πατριώτη;

Αξιολόγηση: *** Κώστας Ποτακίδης

Αποκλειστικά στο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ τηλ. 2310 261727 φιλμ νουάρ 11


ταινίες 21 JUMP STREET Σκηνοθεσία: Φιλ Λορντ, Κρις Μίλερ Παίζουν: Τζόνα Χιλ, Τσάνινγκ Τέιτουμ, Μπρι Λάρσον, Ντέιβ Φράνκο, Ρομπ Ριγκλ, Άις Κιουμπ Διάρκεια: 109’

VILLAGE COSMOS 2 (5η εβδομάδα) Ναι, η Ομάδα Δράσης 21 αναβιώνει εν έτει 2012 σε μια άκρως χαλαρή απόδοση με τους δημιουργούς να δίνουν τη δική τους εκδοχή-παρωδία των νεανικών ταινιών με αστυνομικούς. Η σχηματική υπόθεση χρησιμοποιείται ως ένα ιδανικό όχημα για να παρωδήσει τα κλισέ των ταινιών «λυκείου», όπου το τι εστί «κουλ» αλλάζει πλέον ανά δυο χρόνια. Η αλήθεια είναι

ΟΙ ΕΚΔΙΚΗΤΕΣ (THE AVENGERS) Σκηνοθεσία: Τζο Γουίντον Παίζουν: Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Κρις Ίβανς, Μαρκ Ράφαλο, Κρις Χέμσγουορθ, Σκάρλετ Τζοχάνσον, Τζέρεμι Ρένερ, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, Γκουίνεθ Πάλτροου Διάρκεια: 142’ ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 6, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

1&2, VILLAGE COSMOS 1 (6η εβδομάδα) Τα μπλόκμπαστερ κυοφορούν συνήθως την ρετσινιά του εύπεπτου θεάματος και την προσπάθεια βομβαρδισμού του θεατή με ανούσιες εικόνες, με στόχο την μεταβίβαση μιας ψευδαίσθησης οφθαλμικού οργασμού. «Οι Εκδικητές» έρχονται για να... εκδικηθούν αυτή την πεποίθηση και

ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΙΛΙΜΑΝΤΖΑΡΟ (LES NEIGES DU KILIMANDJARO/ THE SNOWS OF KILIMANJARO) Σκηνοθεσία: Ρομπέρ Γκεντιγκιάν Παίζουν: Αριάν Ασκαρίντ, Ζαν-Πιερ Νταρουσέν, Ζεράρ Μεϊλάν, Μεριλίν Καντό, Γκρεγκουάρ Λεπρένς- Ρενγκέ Διάρκεια: 90’

ΒΑΚΟΥΡΑ 1 (7η εβδομάδα) Η ταινία που μιλάει πιο πολύ στην καρδιά των Ελλήνων αυτή την εποχή νομίζω ότι είναι η τελευταία δημιουργία του Γαλλοαρμένη σκηνοθέτη Γκεντιγκιάν. Η κοινωνικοοικονομική κατάσταση της Μασσαλίας, πόλης όπου εξελίσσεται η ταινία, μοιάζει τόσο εκπληκτικά με αυτή της δικής μας Θεσσαλονίκης - και γενικότερα της Ελλάδας - που είναι σαν να απευθύνεται στο

ότι το πετυχαίνει μπόλικες φορές προκαλώντας αυθόρμητο γέλιο πολλάκις από τις απρόβλεπτες περιπέτειες στις οποίες το αχτύπητο δίδυμο μπλέκει με χαρακτηριστική άνεση. Κυρίως, όμως, εκεί που πετυχαίνει διάνα είναι στην παρώδηση των λεγόμενων «μπάντι μούβις», όπου δυο κολλητοί συνήθως διαμετρικά αντίθετοι συνδέονται με βαθιά αντρική φιλία, αλληλοσυμπληρώνονται σαν κλειδί με κλειδαριά και δημιουργούν μια αόρατη, ανομολόγητη ερωτική ένταση: το αληθινό και ισχυρότερο συναισθηματικό δέσιμο που μπορεί να υπάρξει μόνο μεταξύ αντρών, ενώ οι γυναίκες είναι είτε περιττές είτε στην καλύτερη περίπτωση δευτερεύουσας σημασίας. Και όχι, δεν είναι οι μπάντι μούβις ταινίες με θέμα την ομοφυλοφιλία, αλλά αφορούν το συναισθηματικό αδιέξοδο και την κρίση του αρσενικού να αυτοπροσδιοριστεί και να ορίσει τι σημαίνει να είσαι άντρας. Οι σκηνοθέτες Λορντ και Μίλερ έχουν πλήρη επίγνωση αυτών των κωδικών και με τη συνδρομή των απολαυστικών ηθοποιών Τζόνα Χιλ και Τσάνινγκ Τέιτουμ σχολιάζουν εύστοχα και ξεκαρδιστικά όλη αυτήν την μπερδεμένη και ματαιωμένη σεξουαλικότητα. Άκρως ευπρόσδεκτη προσέγγιση και μια χαρά διασκεδαστικό αποτέλεσμα. Αξιολόγηση: *** Σωτήρης Μπαμπατζιμόπουλος

να παραδώσουν μια ταινία με τα όλα της. Το «αντίπαλο δέος» της «Justice League of America», η συμμαχική δύναμη των ηρώων της Μάρβελ, πρωταγωνιστεί σ’ ένα υπερθέαμα, που δεν είναι υπερβολή να πει κανείς πως αποτελεί μια από τις καλύτερες μεταφορές κόμικς στον κινηματογράφο. Οι υπερήρωες ενώνονται μπροστά στην ανάγκη της προστασίας της Γης και επιδεικνύουν έναν τέλειο συνδυασμό ατομικότητας και ομαδικότητας που δεν ξέρει τι θα πει ήττα... Οι «λαγοί από το καπέλο» ξεπετάγονται ο ένας μετά τον άλλο. Δεν είναι μόνο το παράδοξο πως μια ταινία με πρωτεύον χαρακτηριστικό τα εξαιρετικά εφέ καταφέρνει να σε καθηλώσει περισσότερο για το χιούμορ και την οξύνοιά της. Είναι κι ένας καημός (δικός μου πρωτίστως), που ευτυχώς έπαψε να υπάρχει. Ο αγαπημένος μου Χαλκ βρήκε επιτέλους άξιο ερμηνευτή στο πρόσωπο του Μαρκ Ράφαλο, που μαζί με τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ κατευθύνουν την δράση συμπαρασύροντας και τους υπόλοιπους. Και καθώς η πλοκή δεν στερείται νοήματος (θα την χαρακτήριζα ακόμα και επίκαιρη) και η παρουσίαση του κόμικ αποζημιώνει πλήρως φανατικούς και μη, είναι δύσκολο να βρεις κάτι αρνητικό σε μια ταινία που αντιπροσωπεύει επάξια το σύγχρονο σινεμά. Οι εισπράξεις από τα ταμεία των box office έχουν ήδη φέρει τους «Εκδικητές» στην τέταρτη θέση όλων των εποχών. Λέτε το κοινό να κάνει τόσο μεγάλο λάθος;

Αξιολόγηση: **** Πέτρος Καλογεράς

ελληνικό κοινό. Ο απολυμένος λιμενεργάτης Μισέλ, πιστός στις ηθικές, κοινωνικές αλλά και οικογενειακές του αρχές, εισέρχεται στην ζώνη της πρόωρης συνταξιοδότησης με τσακισμένα φτερά αλλά με ακμαίο πνεύμα. Όταν η οικογένειά του πέφτει θύμα ληστείας μέσα στο ίδιο του το σπίτι, δεν αντιδρά ενστικτωδώς ζητώντας εκδίκηση, αλλά ψάχνει να βρει τις ρίζες του κακού που τον βρήκε. Αυτό που ανακαλύπτει δεν είναι πολύ ωραίο, μιας και τον φέρνει αντιμέτωπο με ότι θεωρούσε σωστό και ηθικό μέχρι τώρα. Αλλάζουν οι καιροί, αλλάζουν οι άνθρωποι, τελικά αλλάζουν και οι αξίες; Αυτό που είναι δίκαιο για κάποιον είναι κατάφωρη αδικία για κάποιον άλλο; Είμαστε άμοιροι των ευθυνών για ότι συμβαίνει τριγύρω μας ή μπορούμε να κάνουμε κάτι για να αλλάξουμε τα πράγματα προς το καλύτερο; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που θέτει η ταινία, που δεν είναι όσο βαριά ακούγεται, μιας και είναι άψογα δομημένη, διηγούμενη την ιστορία αβίαστα και χωρίς περιττές φιοριτούρες. Την απέριττη σκηνοθεσία του Γκεντιγκιάν συμπληρώνουν με τις πολύ καλές τους ερμηνείες όλοι οι ηθοποιοί, με εξέχοντες το ζευγάρι της ιστορίας τον Ζαν-Πιερ Νταρουσέν και την Αριάν Ασκαρίντ. Αξιολόγηση: **** Σοφία Μελικίδου

Ταβέρνα Ουζερί Βασ. Ηρακλείου 35 στοά Μοδιάνο τηλ. 2310 279006

Παίζονται επίσης... Άθικτοι, Εξωτικό ξενοδοχείο Μάριγκολντ, Μεσάνυχτα στο Παρίσι, Αυτοκίνητα, Λόραξ, Πειρατές!

φιλμ νουάρ 12


Ο “δικός µας” Δανός ερµηνεύει Νίλσεν

Παρασκευή

01.06

M.M.Θ., 21:00 Carl Nielsen: Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα, έργο 33 Α’ εκτέλεση από την Κ.Ο.Θ. Anton Bruckner: Συμφωνία αρ. 4 σε μι ύφεση μείζονα («Ρομαντική») Διεύθυνση ορχήστρας: Κάρολος Τρικολίδης βιολί: David-Aleksander Bogorad Το Κοντσέρτο για βιολί του Δανού συνθέτη Καρλ Νίλσεν, σε πρώτη εκτέλεση από την ορχήστρα, με σολίστ ένα από τα μέλη της, τον David-Aleksander Bogorad και μία Συμφωνία που όχι άδικα περιγράφεται από το προσωνύμιο της σαν «ρομαντική», έργο ενός συνθέτη, μαιτρ του είδους, δομούν το πρόγραμμα της αποψινής βραδιάς. Η ΚΟΘ ακολουθεί σ’ αυτές τις ερμηνευτικές της περιπλανήσεις, τις κατευθύνσεις του αρχιμουσικού Κάρολου Τρικολίδη.

Από τη σαµπάνια ως τη σαγκρία

Παρασκευή

08.06

M.M.Θ., 21:00 Daniel Auber: Εισαγωγή από το έργο "Fra Diavolo" Francis Poulenc: Κοντσέρτο για δυο πιάνα σε ρε ελάσσονα Maurice Ravel: Alborada del gracioso Rapsodie espagnole Bolero Διεύθυνση ορχήστρας: Αλέξανδρος Μυράτ πιάνο: Ναταλία Μιχαηλίδου Κορνήλιος Μιχαηλίδης Η εισαγωγή από την πλέον πετυχημένη κωμική όπερα του Γάλλου συνθέτη Ομπέρ, θα ανοίξει την αυλαία της αποψινής συναυλίας. Το δεύτερο έργο της βραδιάς, το Κοντσέρτο για δύο πιάνα του Πουλένκ, ένα έργο που απαιτεί εκτός από τεχνική και «χιουμοριστική» προσέγγιση, θα ερμηνεύσουν δυο πιανίστες με σχέση «αίματος», η Ναταλία και ο Κορνήλιος Μιχαηλίδης. Τη βραδιά θα κλείσουν τρία έργα του Ραβέλ με χαρακτήρα κοινό, που παραπέμπει ευθέως στην παράδοση της Ισπανίας. Μεταξύ αυτών, το πασίγνωστο και δημοφιλές «Μπολερό».

Παγκόσµια Ηµέρα Μουσικής

Πέµπτη

21.06 ΣΥΜΠΑΡΑΓΩΓΗ ΜΕ Ο.Μ.Μ.Θ.

M.M.Θ., 21:00 Wolfgang Amadeus Mozart: Σερενάτα αρ. 10 σε σι ύφεση μείζονα, Κ. 361 (Gran partita) Α’ εκτέλεση από την Κ.Ο.Θ. Ευάγγελος Μπουντούνης: «Ένα τραγούδι για τον Μάνο» Α’ εκτέλεση από την Κ.Ο.Θ. Διεύθυνση ορχήστρας: Αλέξανδρος Μυράτ κιθάρα: Ευάγγελος Μπουντούνης Μάρω Ραζή Στο πρόγραμμα της συναυλίας δεσπόζει μία από τις Σερενάτες του Μότσαρτ για πνευστά και ένα έργο αφιερωμένο στο μεγάλο συνθέτη, Μάνο Χατζιδάκι.

Προπώληση εισιτηρίων από το Ταμείο της ΚΟΘ, Εθν. Αμύνης 2, τηλ. 2310 236990 και τα βιβλιοπωλεία Δ. Γούναρη 39 & Ερμού 53. Τα εισιτήρια της συναυλίας στις 21.06 προπωλούνται από τα εκδοτήρια του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, τηλ. 2310 895938-9

www.tsso.gr www.facebook.com/thessalonikistatesymphonyorchestra

φιλμ νουάρ 13


σινεμά

Στις Κάννες θριάμβευσε η «Αγάπη»

«Νουάρ όπως η κοινωνία»

Τα βραβεία του διαγωνιστικού τμήματος στο 65ο φεστιβάλ των Καννών έχουν ως εξής:

Αφιέρωμα στην ΕΤ3

Χρυσός Φοίνικας (καλύτερης ταινίας): «Amour» του Μίκαελ Χάνεκε Μεγάλο Βραβείο του Φεστιβάλ: «Reality» του Ματέο Γκαρόνε Βραβείο της Επιτροπής: «The Angel’s Share» του Κεν Λόουτς Βραβείο Σκηνοθεσίας: Κάρλος Ρεϊγάδας/ «Post Tenebras Lux» Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας: Μαντς Μίκελσεν/ «Jagten» Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας: Κριστίνα Φλίτιρ & Κοσμίνα Στράταν/ «Dupa dealuri» Βραβείο Σεναρίου: Κριστιάν Μουντζίου/ «Dupa dealuri»

6ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 22 μεγάλου και μικρού μήκους συνθέτουν το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λος Άντζελες, που φιλοδοξεί φέτος να δείξει πως «νικάς την κρίση μέσα από τον φακό». Το φετινό φεστιβάλ ανοίγει σήμερα, 31 Μαΐου με την επίσημη πρεμιέρα της ταινίας του Νίκα Αγιασβίλι «A Green Story» και θα κλείσει στις 3 Ιουνίου με την προβολή του «Σαγιόμι» του Νίκου Νταγιαντά, αλλά και με ένα αφιέρωμα στον Θόδωρο Αγγελόπουλο που περιλαμβάνει μια συζήτηση για έργο του αλλά και προβολή της ταινίας του «Το Βλέμμα του Οδυσσέα». Το πρόγραμμα μεγάλου μήκους του φετινού φεστιβάλ περιλαμβάνει το «Tungsten» του Γιώργου Γεωργόπουλου, το «Τρεις μέρες ευτυχίας» του Δημήτρη Αθανίτη, τον «Άδικο κόσμο» του Φίλιππου Τσίτου, το «Wasted Youth» του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου αλλά και τον «Σούπερ Δημήτριο» του Γιώργου Παπαϊωάνου, τους «Ιππείς της Πύλου» του Νίκου Καλογερόπουλου, την «Πρώτη Ύλη» του Χρήστου Καρακέπελη, το «Fortunate Son» του Ελληνοκαναδού Τόνι Ασημακόπουλος καθώς και το «Appartamento ad Atene». Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο επίσημο site http://lagff.org.

Συνεχίζεται το εξαιρετικά ενδιαφέρον αφιέρωμα της ΕΤ3 κάθε Σάββατο στις 23.00 στο οποίο έχουν προβληθεί και συνεχίζουν να προβάλλονται έξι αρχετυπικά αμερικάνικα νουάρ. Το αφιέρωμα ολοκληρώνεται με την υπέροχη δημιουργία του Νίκολας Ρέι «Επικίνδυνο μονοπάτι» (On Dangerous Ground, 1952). Τι μπορεί να σημαίνει αυτή η ταινία 60 χρόνια από τότε που γυρίστηκε; Όταν την παρακολουθείς και διαπιστώνεις πόσο αρυτίδωτη είναι, καταλαβαίνεις ίσως όχι μόνον το μέγιστο θαυμασμό των Γάλλων θεωρητικών αλλά και την προφητική, διαχρονική λειτουργία του νουάρ. Και φυσικά, επειδή μένουμε πάντα και μόνον στην αυθεντία του όρου (φιλμ-νουάρ), ας αναζητήσουμε άλλες πιο προνομιούχες και εξηγήσιμες σημασίες. Βέβαια, οι Γάλλοι τα είπαν όλα επιγραμματικά. Κουβαλώντας πίσω τους όλη την ασύλληπτη παράδοση του γαλλικού φαταλισμού του μεσοπολέμου (π.χ. «Το λιμάνι των αποκλήρων»), σηματοδοτούν με τον όρο ένα κινηματογραφικό είδος που είναι «κατάμαυρο» ως προς τις εξελίξεις και τις τύχες των ηρώων αλλά και της κοινωνίας που βαδίζει ολοταχώς προς τον γκρεμό, ζώντας μέσα στη διαφθορά της συναλλαγής και την έντονη αδικία. Οι Γάλλοι, βέβαια, εμμένουν στο θέμα της μοίρας στα δικά τους νουάρ, ενώ οι Αμερικανοί είναι ιδιαίτερα κοινωνιστές και ξεκάθαροι. Τα όσα συμβαίνουν, γι’ αυτούς, δεν είναι ερήμην των μηχανισμών του συστήματος που ερμηνεύεται ως ένα σύνολο ιδεολογικών παραμέτρων. Ο Ρέι γύρισε σπουδαία νουάρ . Μετά το αξιομνημόνευτο «Ο νόμος της μοίρας» (They Live by Night, 1949), έρχεται το «Επικίνδυνο μονοπάτι», μοναδικό αριστούργημα στην ιστορία του σινεμά. Η Άιντα Λουπίνο τον βοήθησε στη σκηνοθεσία, ενώ το γεμάτο αιχμές σενάριο του Μπεζιρίδη (που διασκεύασε μια νουβέλα) οδηγεί τα πράγματα στη διάγνωση - ανατομία του τι συμβαίνει στην κοινωνική διεργασία. Το δευτερογενές θέμα της ταινίας είναι η βία, όπως αυτή εκφράζεται σε όλα τα πεδία. Είναι η κοινωνική, της αστυνομίας αλλά και αυτή που φωλιάζει μέσα στην οικογένεια. Ο σκληρός αστυνομικός (Ρόμπερτ Ράιαν) και από την άλλη μεριά ο ψυχικά διαταραγμένος άνδρας, η τυφλή αδελφή του. Τι συμβαίνει, λοιπόν, μέσα στην οικογένεια; Μα είναι απλό - μας κλείνει το μάτι ο Μπεζιρίδης. Το κοινωνικό κύτταρο διαθέτει διαταγμένο μυαλό (στο ένα άκρο) και δεν «βλέπει» (στο άλλο). Όταν η ψυχή είναι καλή, δεν μπορεί να δει, να αναγνωρίσει όταν είναι στρεβλωμένη, βλέπει μεν αλλά με παραμορφωτικό καθρέφτη. Μιλάμε, λοιπόν, για πρωτοφανή και τραγική ανήκεστη αναπηρία, που καθορίζει το αμερικανικό «έδαφος». Ο Ρέι, θαυμαστής της ευρωπαϊκής σκέψης, πλάθει τον Ράιαν κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Ζαν Γκαμπέν. Βρετανοί κριτικοί βλέπουν τον τύπο του Ράιαν ως πρόδρομο του επιθεωρητή Χάρι. Σωστό και ταυτόχρονα λάθος. Ο Dirty Harry είναι βίαιος και σκληρός, αλλά σκιαγραφείται από τον «πατέρα» Ντον Ζίγκελ αδειασμένος από ψυχολογισμό (εύστοχο) αλλά και χωρίς χαρακτηριολογικό σκελετό (μετατροπή σε καρτούν;). Ο Ράιαν ως σκληρός αστυνομικός έχει σαφή χαρακτηριολογία και μπορεί να εξηγηθεί ψυχολογικά. Όλη η ταινία, ένα ρέκβιεμ ήσσονων τόνων. Εκπληκτική, ασπρόμαυρη φωτογραφία, σπουδαίες σημειολογικές επισημάνσεις έρχονται από την εξαιρετική μουσική του Χέρμαν, οι ηθοποιοί άψογοι, ενώ το ρεπεράζ των χώρων και τα ντεκόρ εκπληκτικά. Όλα αυτά είναι καλά για μια συμβατική «κριτικούλα». Όμως, τι είναι αυτό που κρατώ εγώ από τούτο το κολοσσιαίο επίτευγμα; Την επικοινωνία που αποκατέστησε μαζί μου. Είναι ένα τεφρό σύμπαν σκιών, χαμηλών φωτισμών, ασαφών εσωτερικών χώρων που ψιθυρίζουν, ψελλίζουν, επιχειρούν να ενηλικιώσουν ένα λόγο πέρα από γλώσσα. Να γίνουν δηλαδή ένα απεγνωσμένο σινιάλο ενός παράξενου εφιάλτη. Βλέπω ένα όνειρο. Κάτι μου συμβαίνει, επιχειρώ να φωνάξω για βοήθεια, αλλά από το στόμα δεν βγαίνει κραυγή. Επιχειρώ να δώσω σήμα με τα χέρια, αλλά είναι δεμένα. Σέρνομαι στο έδαφος, η... βοήθεια είναι μακριά και εξάλλου το μονοπάτι προς τα εκεί είναι επικίνδυνο, ολισθηρό. Μη χάσετε το επίτευγμα του Ρέι (και Μπεζιρίδη). Τότε θα καταλάβετε τι ακριβώς (σας) συμβαίνει, εννοώ στον επικοινωνιακό τομέα. Το πρόβλημα, κυρίες και κύριοι, δεν είναι (τόσο) η κρίση, αλλά η κομμένη επικοινωνία, όπως θα έλεγε ο Μπέργκμαν. Αλλά δυστυχώς κι αυτός είναι... νεκρός. Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου

Next

Μαθήματα κρουστών, Drums, κιθάρας, μουσικής προπαιδείας, παιδικό musical.

Εγγραφές όλο το χρόνο Αλ. Παπαδιαμάντη 6 (περιοχή Μαρτίου) Τηλ. 2310 861874 www.kroustophono.gr , email: info@kroustophono.gr

φιλμ νουάρ 14

Την Πέμπτη 7 Μαΐου αναμένεται να προβληθούν στη Θεσσαλονίκη - πέρα από τον «Προμηθέα» (Prometheus, φωτό) του Ρίντλεϊ Σκοτ με τους Μάικλ Φασμπέντερ, Σαρλίζ Θέρον και Γκάι Πιρς, που βγαίνει στις αίθουσες από την Τρίτη 5 Ιουνίου - οι εξής ταινίες: «The Deep Blue See» του Τέρενς Ντέιβις με τους Ρέιτσελ Βάις, Τομ Χίντλεστον, Αν Μίτσελ, «Επικίνδυνη σιωπή» (The Whistleblower) της Λαρίσα Κοντράκι με τις Ρέιτσελ Βάιζ, Μόνικα Μπελούτσι και Βανέσα Ρεντγκρέιβ και «Ο έρωτας κρατάει 3 χρόνια» (L’amour dure trois ans) του Φρεντερίκ Μπεϊκμπεντέρ με τους Γκασπάρ Προυστ, Λουίζ Μπουρζόν και Τζοϊ Σταρ.


σινεμά ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΥΦΥΪΑ (LIMITLESS) Σκηνοθεσία: Νιλ Μπέργκερ Παίζουν: Μπράντλεϊ Κούπερ, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Άμπι Κόρνις, Άννα Φρίελ ΗΠΑ: 2011 Διάρκεια: 105’

Άραγε, εμείς οι άνθρωποι, στην καθημερινότητά μας, στο πόσο τοις εκατό των δυνατοτήτων μας έχουμε συνηθίσει να ζούμε; Κατά πόσο συμβιβαζόμαστε στη ζωή μας; Σε ποιο βαθμό είμαστε ευχαριστημένοι από τον ερωτικό ή την ��ρωτική μας σύντροφο; Από τη δουλειά μας; Από την κοινωνική μας ζωή; Μήπως θα μπορούσαμε και καλύτερα; Κι αν ναι, γιατί δεν το προσπαθούμε; Ο ήρωας της ταινίας που σας προτείνουμε γι’ αυτή τη βδομάδα ζούσε πολύ κάτω από τις δυνατότητές του. Τουλάχιστον όμως το πάλευε. Είχε φιλοδοξίες. Προσπαθούσε να γίνει συγγραφέας. Δεν ήξερε όμως τον τρόπο. Το μόνο που ήξερε καλά ήταν να μιζεριάζει και να αυτοοικτίρεται. Ώσπου ανακάλυψε τυχαία το ΝΖΤ. Το χάπι που κάνει τον εγκέφαλο να λειτουργεί στο 100% των δυνατοτήτων του. Παίρνεις ένα χάπι την ημέρα κι έχεις πρόσβαση σε όλα τα περιεχόμενα της μνήμης σου. Οτιδήποτε έχει περάσει έστω και φευγαλέα, οποιαδήποτε στιγμή του παρελθόντος από την αντίληψή σου γίνεται άμεσα διαθέσιμο. Μπορείς να συνδυάζεις όλα τα στοιχεία της μνήμης σου σε άπειρους συνδυασμούς της μέγιστης δυνατής συνθετότητας και να παράγεις έτσι νέα γνώση. Να μιλήσεις

Γράφει ο Άγγελος Γιάννου videodrome@ymail.com

για παράδειγμα ισπανικά αποκλειστικά και μόνο από την εμπειρία που έχεις από τις ταινίες του Αλμοδόβαρ. Και κάθε μέρα, όλα αυτά τα επιτεύγματα της συνείδησης να οικοδομούν ακόμα πιο σύνθετες δομές, ώσπου να καταλήξεις τελικά να μπορείς να διακρίνεις τις αόρατες δομές πίσω από τα επιφαινόμενα των καθημερινών βιωμάτων σου, καταφέρνοντας σχεδόν να προβλέπεις το μέλλον. Και πού καταλήγει ο ήρωάς μας έχοντας μια τέτοια δυνατότητα; Σύμφωνα με την ιδεολογία της ταινίας στο σύγχρονο ναό του χρήματος, επομένως και της δύναμης, στη Γουόλ Στριτ. Μπλέκεται με τα χρηματοοικονομικά. Διαβλέπει με αστραπιαίο και απόλυτα διαυγή τρόπο την μελλοντική εξέλιξη των μετοχών και καταλήγει πάμπλουτος. Συγχρωτίζεται με τους ανθρώπους του χρήματος. Δηλαδή της εξουσίας. Αυτούς που, έστω κι αν αγνοούν το θαυματουργό ΝΖΤ, έχουν μάθει να ζουν ή τουλάχιστον να προσπαθούν να ζουν, στο 100% και να μην συμβιβάζονται με τίποτα λιγότερο από την κατατρόπωση του αντιπάλου τους και την συσσώρευση του μέγιστου δυνατού πλούτου. Αυτό το μαγικό ποσοστό, το 100%, είναι τελικά το καταλληλότερο σύμβολο του απόλυτου πάθους, της απόλυτης έντασης, της απόλυτης απληστίας, της απόλυτης επιτυχίας. Ζω στο 100% σημαίνει, τουλάχιστον σύμφωνα με την ταινία, διεκδικώ το 100% του πλούτου, της δύναμης, των άλλων. Πάση θυσία. Συνέπεια; Η εξάρτηση. Οι χρήστες του ΝΖΤ γίνονται εξαρτημένοι απ’ αυτό, δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς να πάρουν τη δόση τους. Δεν συμβιβάζονται με τίποτα με την κοινή ζωούλα όλων αυτών που έχουν πέσει θύματα της καθημερινότητάς τους. Και είναι διατεθειμένοι να κάνουν τα πάντα προκειμένου να εξασφαλίσουν τη δόση τους. Η ταινία είναι εξαιρετικά γυρισμένη, έχει ρυθμό, νεύρο, σπιρτάδα, αξιοποιεί ιδιαίτερα καινοτόμες μεθόδους οπτικής περιγραφής της ιδιάζουσας νοητικής κατάστασης που βιώνει ο ήρωας, ενώ συνδυάζει δυο από τα κύρια στοιχεία μιας ιδιαίτερα πετυχημένης τα τελευταία χρόνια μορφής νεανικού, ιντελεκτουέλ αμερικάνικου κινηματογράφου τύπου «Fight Club». Την εκτός κάδρου πρωτοπρόσωπη αφήγηση του βασικού ήρωα με το ιδιόμορφο στιλ και τα αστειάκια του και τη δομή αστυνομικού θρίλερ τύπου «mindfuck», όπου ποτέ δεν είναι βέβαιος ο θεατής αν βλέπει κάτι αληθινό ή κάποια παραίσθηση του ήρωα ή αν εντελώς ξαφνικά δεν αποδειχθεί ότι όλα είναι μια φάρσα. Βλέπεις την ταινία, τη φχαριστιέσαι και στο τέλος αναρωτιέσαι: Άραγε, στο πόσο τοις εκατό των πραγματικών μου δυνατοτήτων ζω εγώ; Κι αν είχα πρόσβαση στο ΝΖΤ, πώς θα το αξιοποιούσα; Αξιολόγηση: **** videodrome-filmnoir.blogspot.com

Η μοναδική γκαλερί που νοικιάζει τα έργα της Αλ. Σβώλου 45 541821, Θεσσαλονίκη τηλ. 2310 275185

Μια προσφορά τoυ

sevenfilmgallery.blogspot.com

Starsystem

**

**

**

Η ΧΙΟΝΑΤΗ ΚΑΙ Ο ΚΥΝΗΓΟΣ

***

***

*

**

**

**

*

**

Αχιλλέας Ψαλτόπουλος *

Ηλίας Φραγκούλης * (WWW.FREECINEMA,GR )

Γιάννης Τοτονίδης *

(MOVIES FOR THE MASSES)

Ιωσήφ Πρωιμάκης

Νέστορας Πουλάκος* (SEVENART.gr)

Γιώργος Παπαδημητρίου (CINEDOGS)

Δημοσθένης Ξιφιλίνος *

Αλέξανδρος Μιλκίδης

Χρήστος Μήτσης * (ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ)

****

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος (ΕΡΤ)

***

Βασίλης Κεχαγιάς * (TVXS)

**

Στράτος Κερσανίδης * (ΕΠΟΧΗ)

*****

Κωνσταντίνος Καϊμάκης * (CITY PRESS)

****

(WWW.NEWSBOMB.GR & METROPOLIS)

Γιώργος Ζερβόπουλος (MOVIES LTD)

****

ΤΟ ΚΟΡΑΚΙ

Τάσος Θεοδωρόπουλος

Αλέξης Δερμεντζόγλου * (ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΡΤ)

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ

Σωτήρης Ζήκος * (CITY)

ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

Γιάννης Ν. Γκακίδης

Αριστούργημα ***** Πολύ καλό **** Καλό *** Ενδιαφέρον ** Μέτριο * Κακό •

Θόδωρος Γιαχουστίδης * (SUNDAY)

(* μέλος της Π.Ε.Κ.Κ.)

Προτάσεις DVD για όσους αναζητούν το διαφορετικό

** ***

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ MEN IN BLACK 3

***

DARK SHADOWS

**

Η ΤΙΜΩΡΟΣ GHOST RIDER: ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗΣ 21 JUMP STREET

***

ΟΙ ΕΚΔΙΚΗΤΕΣ

**

ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΙΛΙΜΑΝΤΖΑΡΟ

****

*

**

***

***

**

**

**

***

**

**

**

***

***

**

**

****

**

**

*

**

• ****

***

*

****

***

***

** ***** •

*

*

*

***

**

**

**

***

**

****

***

**

**

***

***

***

****

****

****

**

**

*** ****

***

***

**

***

****

**

***

*

**

***

**

***

****

****

***

**

****

***

***

φιλμ νουάρ 15


κινηματογραφική ατζέντα

ΠΟΛΥΣΙΝΕΜΑ ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ (2310 290290/ Κρατήσεις: 801 11 60000/ on-line: www.iticket.gr): Αίθουσα 1: Η Χιονάτη και ο Κυνηγός (17.50 – 20.30 – 23.10), Αίθουσα 2: Οι Άνδρες με τα Μαύρα 3 (18.40 – 21.00 – 23.20), Αίθουσα 3: Αυτοκίνητα (μεταγλωττισμένη/ Σάββατο και Κυριακή: 17.30), Οι Άνδρες με τα Μαύρα 3 (σε 3D: 20.00 – 22.20/ Τρίτη και Τετάρτη: 17.40), Προμηθέας (σε 3D/ Τρίτη και Τετάρτη: 20.00 – 22.30), Αίθουσα 4: Dark Shadows (18.00 – 20.20 – 22.50), Αίθουσα 5: Η Χιονάτη και ο Κυνηγός (19.30 – 22.10/ Σάββατο και Κυριακή: 16.50 – 19.30 – 22.10), Αίθουσα 6: Λόραξ (μεταγλωττισμένη/ Σάββατο και Κυριακή: 18.10), Οι εκδικητές (20.00 – 22.50), Αίθουσα 7: Το κοράκι (18.00 – 20.20 – 22.40), Αίθουσα 8: Πειρατές! (μεταγλωττισμένη/ Σάββατο και Κυριακή: 17.10), Dark Shadows (19.20 – 22.00) STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (801 801 7837/ από κινητό: 210 237 1000): Αίθουσα 1: Η Χιονάτη και ο Κυνηγός (Πέμπτη και Παρασκευή: 18.00 – 21.00 – 00.00/ Σάββατο και Κυριακή: 12.00 – 15.00 – 18.00 – 21.00 – 00.00/ Δευτέρα: 15.00 – 18.00 – 21.00 – 00.00), Οι εκδικητές (Τρίτη και Τετάρτη: 17.10), Προμηθέας (σε 3D/ Τρίτη και Τετάρτη: 20.00 – 22.30), Αίθουσα 2: Οι εκδικητές (Σάββατο και Κυριακή: 13.30 – 17.10 – 20.00/ Πέμπτη, Παρασκευή και Δευτέρα: 17.10 – 20.00), Η Χιονάτη και ο Κυνηγός (Πέμπτη έως Δευτέρα: 22.30/ Τρίτη και Τετάρτη: 18.00 – 21.00 – 00.00), Αίθουσα 3: Το κοράκι (16.50 – 19.10 – 21.30 – 23.50/ Σάββατο και Κυριακή: 12.10 – 14.30 – 16.50 – 19.10 – 21.30 – 23.50/ Δευτέρα: 14.30 – 16.50 – 19.10 – 21.30 – 23.50), Αίθουσα 4: Οι Άνδρες με τα Μαύρα 3 (17.30 – 19.50 – 22.10/ Σάββατο και Κυριακή: 12.50 – 15.10 – 17.30 – 19.50 – 22.10/ Δευτέρα: 15.10 – 17.30 – 19.50 – 22.10), Αίθουσα 5: Λόραξ (μεταγλωττισμένη: 17.15 – 19.15/ Σάββατο και Κυριακή: 13.15 – 15.15 – 17.15 – 19.15/ Δευτέρα: 15.15 – 17.15 – 19.15), Ghost Rider: Το πνεύμα της εκδίκησης (21.45 – 00.00), Αίθουσα 6: Dark Shadows (16.40 – 19.00 – 21.20 – 23.40/ Σάββατο έως Δευτέρα: 14.15 – 16.40 – 19.00 – 21.20 – 23.40), Αίθουσα 7: Dark Shadows (17.40 – 20.00 – 22.20/ Σάββατο και Κυριακή: 12.50 – 15.15 – 17.40 – 20.00 – 22.20/ Δευτέρα: 15.15 – 17.40 – 20.00 – 22.20), Αίθουσα 8: Άθικτοι (16.15 – 18.30 – 20.45 – 23.00/ Σάββατο έως Δευτέρα: 14.00 – 16.15 – 18.30 – 20.45 – 23.00), Αίθουσα 9: Πειρατές! (μεταγλωττισμένη: 16.50 – 18.40/ Σάββατο και Κυριακή: 13.10 – 15.00 – 16.50 – 18.40/ Δευτέρα: 15.00 – 16.50 – 18.40), Η Χιονάτη και ο Κυνηγός (20.30 – 23.30), Αίθουσα 10: Η Χιονάτη και ο Κυνηγός (16.00 – 19.00 – 22.00/ Σάββατο και Κυριακή: 13.00 – 16.00 – 19.00 – 22.00), Αίθουσα 11: Αυτοκίνητα (μεταγλωττισμένη: 16.30 – 18.50/ Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα: 14.10 – 16.30 – 18.50/ Τρίτη και Τετάρτη: 18.50), Οι Άνδρες με τα Μαύρα 3 (σε 3D/ Πέμπτη έως Δευτέρα: 21.10 – 23.20/ Τρίτη και Τετάρτη: 23.20), Προμηθέας (σε 3D/ Τρίτη και Τετάρτη: 18.50 – 21.10) VILLAGE COSMOS (2310 499999): Αίθουσα 1: Οι εκδικητές (17.10 – 20.10 – 23.00/ Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα: 14.10 – 17.10 – 20.10 – 23.00), Αίθουσα 2: Η Χιονάτη και ο Κυνηγός (17.50/ Σάββατο και Κυριακή: 12.30 – 15.10 – 17.50/ Δευτέρα: 15.10 – 17.50), Η τιμωρός (20.40 – 22.40), 21 Jump Street (00.40), Αίθουσα 3: Dark Shadows (16.00 – 18.40 – 21.20 – 23.50/ Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα: 13.40 – 16.00 – 18.40 – 21.20 – 23.50), Αίθουσα 4: Πειρατές! (σε 3D/ μεταγλωττισμένη: 17.30/ Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα: 13.20 – 15.30 – 17.30), Dark Shadows (20.00 – 22.20 – 00.40), Αίθουσα 5: Αυτοκίνητα (μεταγλωττισμένη: 16.50/ Σάββατο και Κυριακή: 12.00 – 14.30 – 16.50/ Δευτέρα: 14.30 – 16.50), Οι Άνδρες με τα Μαύρα 3 (Τετάρτη: 19.20 – 21.30/ σε 3D: 19.20 – 21.30 – 00.00/ Τρίτη: 19.20 – 00.00/ Τετάρτη: καμία προβολή), Προμηθέας (σε 3D/ Τρίτη: 21.30/ Τετάρτη: 00.00), Αίθουσα 6: Λόραξ (σε 3D/μεταγλωττισμένη/ Σάββατο και Κυριακή: 12.50 – 14.50 – 17.00/ Δευτέρα: 14.50 – 17.00), Η Χιονάτη και ο Κυνηγός (16.30 – 19.10 – 21.50 – 00.20/ Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα: 19.10 – 21.50 – 00.20), Αίθουσα 7: Λόραξ (μεταγλωττισμένη: 17.40/ Σάββατο και Κυριακή: 12.10 – 14.00 – 15.50 – 17.40/ Δευτέρα: 14.00 – 15.50 – 17.40), Το κοράκι (19.40 – 22.10 – 00.30), Αίθουσα 8: Πειρατές! (μεταγλωττισμένη: 16.20/ Σάββατο και Κυριακή: 12.20 – 14.20 – 16.20/ Δευτέρα: 14.20 – 16.20), Οι Άνδρες με τα Μαύρα 3 (18.10 – 20.20 – 22.30 – 00.50), Αίθουσα 9 (Comfort): Άθικτοι (19.40 – 22.10), Το κοράκι (00.30), Αίθουσα 10 (Comfort): Η Χιονάτη και ο Κυνηγός (19.10 – 21.50 – 00.20), Αίθουσα 11 (θερινή): Η Χιονάτη και ο Κυνηγός (21.00 – 23.30)

φιλμ νουάρ 16

ΘΕΡΙΝΟΙ ΑΥΡΑ (2310 454525): Λόραξ (μεταγλωττισμένη: 21.00) ΕΛΛΗΝΙΣ (2310 292304): Η Χιονάτη και ο Κυνηγός (20.45 – 23.00) ΝΑΤΑΛΙ (2310 829457): Οι Άνδρες με τα Μαύρα 3 (21.00 – 23.00) ΣΙΝΕ ΠΑΝΟΡΑΜΑ (2310 346720): Μεσάνυχτα στο Παρίσι (Πέμπτη: 21.30), Dark Shadows (Παρασκευή έως Τετάρτη: 21.30)

ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΙ ΒΑΚΟΥΡΑ (2310 233665): Αίθουσα 1: Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο (18.45 – 20.45 – 22.45), Αίθουσα 2: Εξωτικό ξενοδοχείο Μάριγκολντ (18.45), Dark Shadows (21.00 – 23.00) ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ (2310 834996): θέατρο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ (2310 261727): Ο υπουργός (18.45 – 21.00 – 23.00)


Film Noir - Issue 35