Issuu on Google+

∆εν έχω ένα φύλλο απ' τα παλιά πράσινα δέντρα. Σου γράφω τη λύπη µου σ' αυτό το χαρτί. Τόσο ελαφριά που να στη φέρει ο άνεµος, τόσο καλή και τρυφερή που να µη παραξενευτεί ο ήλιος, ευγενική σαν τη σιωπή που περπατεί στο χορτάρι τη νύχτα, απλή και καθαρή σαν το νεράκι που τρέχει και δε µαντεύεις πως το γέννησε η χτεσινή καταιγίδα. Ν. Βρεττάκος


12