Page 1

2

N° 13

Regio Brussel - Limburg

8 juli 2011

HET TWEEDE FORUM VAN DE GROEP REAGEER.

“Artikel 60, Activa, M.M.P.P., AZ, Win-Win … wij zijn allen werknemers!” De arbeidsvoorwaarden verslechteren en er worden vandaag managementstechnieken gehanteerd voor nietsontziende rendabiliteit. Veel werknemers gaan daaraan kapot, fysiek en ook psychisch. Sommigen zijn eraan bezweken… Anderzijds worden degenen die geen werk hebben steeds meer onder druk gezet om hen “weer op de sporen te krijgen”. Het arbeidsbeleid berust op “administratief” beheer van de werkloosheid: het individu wordt gerangschikt, in categorieën ingedeeld, krijgt een etiket opgeplakt naargelang “zijn afstand van de arbeidsmarkt”. Op 6 mei 2011 werd op het tweede FORUM van de Groep ‘Reageer’ van ABVV-Brussel gedebatteerd over dit beleid en de gevolgen ervan voor de werknemers met of zonder werk. Maar er werd ook bekeken ho e we deze verdeling van de werkwereld kunnen bestrijden, want ze verzwakt ons en stuurt aan op het individualiseren van oorzaken en gevolgen van collectieve problemen. Het conflict binnen een groot Brussels voedingsbedrijf (Godiva) illustreert het ontsporend beleid op pijnlijke wijze. Verschillende werknemers werden ontslagen en hun werk werd uitbesteed aan een beschutte werkplaats die, met overheidssteun, werknemers met een handicap te werk stelt. Deze beslissing lijkt edelmoedig, maar is in de eerste plaats economisch: in deze beschutte werkplaatsen liggen de lonen l ager en kan er meer druk uitgeoefend worden op de werknemers, die vaak slecht beschermd zijn. Bovendien bieden deze “tewerkstellings-” en andere activeringsmaatregelen de werkgevers een onuitputtelijke bron van zeer goedkope en … meestal reeds opgeleide werknemers.

“Individuele begeleiding”… ? Door de schaarste aan arbeidsplaatsen zorgt de RVA-controle voor enor-

me druk op al wie een werkloosheidsuitke ring trekt en dwingt het hen hun eisen op vlak van arbeidsvoorwaarden te temperen. De werkzoekenden worden voortaan ‘individueel begeleid naar werk’. Om deze begeleiding te verwezenlijken, brengen Actiris, de VDAB en de FOREM de werkzoekenden onder in categorieën. Een van deze categorieën zou bedoeld zijn voor werklozen die moeilijk werk vinden omwille van medische, mentale, psychische of psychiatrische problemen, kortweg “MMPP”. Deze categorie roept evenwel ethische en deontologische vragen op: op grond van welke criteria wordt iemand ingedeeld bij de ‘MMPP’? Wie zal bevoegd zijn om hierover te oordelen? Welk traject zal een ‘MMPP’ afleggen bij een opgelegd actieplan? Zal men verplicht worden “zich laten verzorgen” om het recht op werkloosheidsuitkeringen te behouden? Om stigmatise-

ring en uitsluiting te voorkomen, is een grondig debat nodig . Zullen we met dit systeem, een nieuwe categorie van “sociaal gehandicapten” zien ontstaan: een niet vast omlijnde groep van personen die vooral gemeen hebben dat ze “niet binnen de norm vallen”?

Zijn we allemaal potentiële “onaangepasten”? Kan arbeid helend zijn of maakt hij juist ziek? Mogen de professionals van de inzetbaarheid zich uitspreken over “verzorging”? Mogen zij ons zeggen wat een mentaal, psychisch, psychiatrisch probleem is? De gangbare definitie van geestesziekte roept meer vragen op dan dat ze er beantwoordt: ‘een aandoening die het denken, de gevoelens of het gedrag van een persoon zodanig verstoort dat zijn sociale integratie problematisch wordt of dat hij eronder lijdt’. Deze definitie is zo ruim en de categorie ‘MMPP’ dreigt dan ook een vergaarbak te worden voor al wie men niet elders kan onderbrengen. Door het lijden van mensen in categorieën onder te brengen en er een instrument van te maken, dringt de staat binnen in de meest intieme privésfeer; dit kan leiden tot een beleid dat niet alleen absurd, maar bovendien gevaarlijk is…

wordt bepaald door de politieke en collectieve keuzen die gemaakt worden en door ons vermogen om die te beïnvloeden of te keren. Daarom moeten we eerst begrijpen “waar we staan” om te weten “waar we naartoe gaan”, en vooral “waar we naartoe willen”. Met dit tweede Forum wou Reageer hiertoe bijdragen. Achter deze ontwikkelingen, die de werknemers in onderlinge concurrentie duwen en de werklozen brandmerken, schuilt de macht van het kapitaal; ondernemingen die de werknemers gewoon tot wisselstukjes willen maken van de grote

Beste leden, Gelieve hierbij kennis te willen nemen van de uurregeling van de verschillende diensten van de BBTK Brussel-HalleVilvoorde tijdens de maanden juli en augustus 2011 . ADMINISTRATIE – BBTK BHV - BRUSSEL maandag dinsdag woensdag donderdag vrijdag

8.30 u - 12.00 u & 13.00 u - 17.00 u 8.30 u - 14.00 u 8.30 u - 12.00 u 8.30 u - 14.00 u 8.30 u - 12.00 u & 13.00 u - 15.30 u

JURIDISCHE DIENST - BBTK BHV - BRUSSEL Consultaties van maandag tot vrijdag, met uitzondering van woensdag

onthaal vanaf 8.00 u consultaties van 8.30 u tot 12.00 (laatste afspraak 11.30 u)

Tot besluit: Volgens het ABVV is onze samenleving niet het gevolg van een vaststaand verloop van de gesch iedenis: de toekomst van een samenleving

wereldwijde oorlogsmachine in de oorlog om meer winst op een volkomen vrije markt. Het is niet onze oorlog, maar wij zijn er wel het slachtoffer van. Sinds meer dan tien jaar wordt in verschillende Europese landen een activeringsbeleid opgezet dat erop gericht lijkt de werknemers te ontwapenen. Als er geen verzet komt, wordt de onderlinge concurrentie tussen werknemers onverbiddelijk opgevoerd. Dit kan leiden tot interne verdeeldheid en de hele werkwereld enorm kwetsbaar maken. Dit scenario vervult het ABVV met afgrijzen.

Géén permanentie op

m aandagavond

Telefonische permanenties

iedere dag van 13.30 u tot 14.30 u

08-07-2011  

De nieuwe werker

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you