Page 25

MOZAIK

erisë së Ulqinit

qenë i veshur në mënyrë elegante dhe ka shërbyer si shembull se si duhet të duket një punëtor në në hotel

RSFJ-së, Tito, i cili e ka vizituar Ulqinin në vitet ‘60 të shekullit të kaluar. Në ekipin i cili e ka shërbyer Titon ka qenë edhe Xhemal Lanica. Xhemoja ka folur gjithmonë me një nostalgji të madhe për Jugosllavinë e dikurshme. Ka pasur mall të madh për kohët e arta të turizmit në Ulqin kur hotelet, shtëpitë, plazhet dhe rrugët tona kanë qenë plot me mysafirë të huaj,

sidomos nga Gjermania. Gjermani ka qenë mysafiri më i mirë, kurse “marka” ka qenë “mbretëresha” e parave. Kemi punur shumë, rrogat i kemi pasur të mira, “bakshishin” e mirë, është shprehur shpesh Xhemoja. Unë e kam njohur mirë. Kohën e fundit të punës së tij kemi biseduar shpesh në hotelin “Mediteran” pasi që edhe unë e kam pasur zyrën aty, si përfaqësues i Agjencisë Turistike “Kompas” nga Lubjana, agjencisë më të madhe të asaj kohe në ish-Jugosllavi. Shumë nga qytetarët e Ulqinit nuk e dinë se Xhemal Lanica për afro 12 vite, nga viti 1959 deri në vitin 1972, ka punuar si shef i shërbimit në Ambasadën e Italisë në Beograd. Më duket se ajo ka qenë koha më e suksesshme në jetën e tij. Xhemalin e kanë dashur të gjithë, duke filluar prej ambasadorit e deri te kryeministri i Italisë i asaj kohe Aldo Moro. Më vonë, kur kemi biseduar në hotelin “Mediteran”, shpeshherë e kam përkujtuar për këtë episod të jetës së tij në Beograd, pasi që edhe unë nganjëherë kam qenë dëshmitar i punës së tij në Beograd, gjatë viteve ’70 të shekullit të kaluar, kur isha student në Beograd. Me kushëririn tim të ndjerë Basri Karamanaga, i cili në atë kohë ka punuar në anije në lumin Sava, shpesh kemi shkuar deri tek Ambasada e Italisë për t’u takuar me Xhemon. Duke falënderuar Xhemalin dhe Bas-

riun, edhe unë si student kam dalë në restorantet dhe lokalet më të mirë të Beogradit të asaj kohe. Si punëtor i respektuar në Ambasadën e Italisë, Xhemali ka pasur rast të njihet me shumë njerëz nga politika dhe kultura e asaj kohe. Shumë ulqinakë të cilët kanë pasur nevojë për ndihmë në Ambasadën e Italisë, kanë pasur gjithmonë ndihmën më të madhe nga Xhemal Lanica. Shpeshherë ai i ka pritur dhe i ka përcjellur ulqinakët në stacionin e autobusave të Beogradit, ku Xhemon e kanë njohur të gjithë. Një shoqëri të madhe ka pasur edhe me Xhemal Tulën, i cili gjithashtu në atë kohë ka punuar dhe jetuar në Beograd. Për fund, edhe disa rreshta nga jeta e tij. Xhemal Lanica ka pasur një jetë interesante. Ka lindur në Ranë të Ulqinit, prandaj ka qenë “ranacak”, por edhe ka jetuar në Kala afër 10 vite, ku edhe kanë lindur dy djemtë e tij, kështu që ka qenë edhe “kalali”. Ka ndërruar jetë në vitin 1995, kur është dashur ta fitojë pensionin e merituar. Inshallah shpirti i tij gjen prehje në xhehnet. Mendoj se është mirë që personazhet, siç ka qenë edhe Xhemal Lanica, t’i shënojmë dhe mos t’i harrojmë, por t’i nxjerrim nga harresa. Është mirë që edhe gjeneratat e sotme të njihen me këta njerëz të cilët e kanë shënuar qytetin e Ulqinit në shekullin e kaluar. Ndoshta dikur edhe do ta gëzojnë vendin e merituar në trashëgiminë tonë. E ENJTE, 16 SHKURT 2017

Javore KOHA

25

Koha 752  

Koha Javore numër 752, botuar më 16.02.2017

Advertisement