Issuu on Google+

การ์ตูนสุดฮาจากนักเขียนสุดเจ๋ง ภาพงาน Anime Festa 2010 บันทึกหน้าเดียวของเต้คัง....จะหวิวขนาดไหน รีวิว ด๋อยสุดน่ารัก เดือนตุลาคม โรลเพลย์ที่ก Óลังเริ่มจะเข้มข้นแล้วล่ะ เปิดตัวลูกสาวดีเจร้างวงการ


สวัสดีท่านผู้อ่าน... เป็นฉบับที่สองแล้ว กับ ฟีเวอร์แฟนไซต์ แม๊กกาซีน เล่ม 2 - the 2nd Turn ติดขัดเรื่องหาคน มาเขียนคอลัมน์ ไม่ค่อยได้ แม่จ้าว แต่ ไม่ทราบยังไง หน้าเยอะม๊าวกกค่ะ ก็ยังขาดคนจัดเล่มอยู่นะ ขอขอบคุณทุกท้่านที่ร่วมสนุกกัน และมอบก Óลังใจกันอย่างล้นหลาม ตั้งแต่ฉบับแรก ในฉบับนี้เราได้รับเกียรติจากเพื่อนต่างเว็บ เรย์จัง(reihaha) และนักเขียนอิสระผู้เขียนโอซ่าจอม ป่วนทะลุจักรวาล นักเขียนมืออาชีพ คุณไอ้บอย ขาย หัวเราะ ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับฟีเวอร์แม๊กเล่มนี้ - ทักทายผู้อ่าน – puffychan - nihongo de animeshon – puffychan - showroom - การ์ตูน 4 ช่อง – - โอซ่า จอมป่วนทะลุจักรวาล - บันทึกหน้าเดียว – tanuki20 - New release @ Oct 2010 - Tale of Ragnaraok Nagae – nutchsnon - 4 ช่องลูกสาวกี้ – Minami - Anime Festa 2010 – Haku - How To Play Role – nutchsnon

“โอกาส”ไม่ ใช่เรื่องที่ต้องรอ เพราะมันไม่ได้เดินเข้ามาหาเรา มันแค่รอเราอยู่ตรงจุดใดจุดหนึ่ง เราต่างหาก...ที่ต้องพาตัวเอง เดินไปหามันให้เจอ มันจะรอเรา...ก็ต่อเมื่อ “มันรู้” ว่าเรากำ�ลังจะมา ว.แหวน

สารบัญ

กองบอกอ feverfansite Magazine : puffychan, Jeloly, rainnachan นักเขียนเครดิต ในคอลัมน์เลยนะ รอบนี้จัดหน้าอยู่คนเดียวไม่มีแรงพิมพ์ ฮ่า first public @ http://www.feverfansite.com Since 20.9.2010 Online Reading @ http://issuu.com/feverfansite Contact : feverfansite@gmail.com


Nihongo de animeshonBy puffychan คนนิจ้า! มินนะ กลับมาอีกครั้งกับ คอลัมน์ แนวๆ นิฮงโกะ เดะ อะนิเมะช่ง กับเจ้คนสวย(เหรอ) ส Óหรับฉบับนี้มาในเรื่อง Reborn และ Mitsudemoe อย่างฮา อย่าให้สวยเซด...ในตอนนี้อาจจะไม่ค่อยมี คÓใหม่ๆ อะไรแต่ก็นะช่วงนี้ ไม่มีเวลาดูเมะเท่าไหร่จ่ะ แล้วเจอกันในฉบับหน้านะ

ん いへ

Taiten! “แย่” “ลÓบาก” ในเหตุการณ์นี้ คือ “แย่แล้ว” เป็นคÓที่แลสุภาพ กว่าอีกค Óหนึ่ง (ยังไม่บอก) สำ�หรับสาวๆ

ちょ

っと

! Chotto!! แปลตามตัวอักษร คือ ”เล็กน้อย” แต่ ในกรณีนี้แปลว่า “เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวสิ” ถ้าพูดให้เต็มๆคือ “Chotto matte” แปลว่า “รอเดี๋ยว”

ほんとうに。。。 Hontou ni ”จริงๆนะ” “ที่จริงนะ” หรืออาจจะ ใช้เป็นคำ�ถามด้วยการใส่เสียงสูงๆท้ายประโยค มีความหมายว่า “จริงเหรอ!”

どういたしまして。 Douitashimashite “ด้วยความยินดี” “ไม่เป็นไร” ใช้เวลาที่ มีคนกล่าวขอบคุณเรานะคะ

เน เจอกัน

おねがいします。。 Onegaishimasu... “รบกวนด้วยค่ะ/ครับ” หรือที่เรา คุ้นเคยกับคÓว่า “onegai” “ขอร้องล่ะ” ก็จะ สุภาพน้อยกว่านิดหน่อยค่ะ


Show Room คอลัมน์นี้เป็นผลงานของสมาชิกของเรา และ เพื่อนจากเว็บอื่น ขอมาแจมด้วยงานนี้

ขอขอบคุณ เจา้ของผลงานทุกคน ที่ส่งภาพเข้ามาร่วมสนุก ในฉบับนี้ KonaKona h-camp reihaha

http://reihaha.deviantart.com/


แผนป่วนที่ 6 แรบบี้คอฟฟี่


บันทึกหน้าเดียว ของ Tanuki20 ตอน

เกือบจะเป็นสามดุ้น

สวัสดีเพื่อนๆทุกๆคนในบอร์ดนะครับ วันนี้ หนังสือ ได้ออกเล่มที่ 2 แล้ว ซึ่งผมจะมาเขียนไดอารี่ งานคอส J-trend วันเสาร์ที่ 2 ตุลาคม 2553 นะครับ ซึ่งก่อนวันนั้นหนึ่งวัน ตอนประมาณเที่ยง อยู่ดีๆเบนก็โทร มาหาผม ชวนให้ผมไปงานวันเสาร์ นี้ ให้ ได้ ซึ่งผมไม่อยากไป จนในที่สุดผมก็ ใจอ่อน ยอมตอบตกลงไป เพราะว่า เบนจะให้ผมไปให้ ได้ ซึ่งผมนั้นก็รีบนอนแต่ค Ó่ แล้วก็ตื่น8โมง รีบอาบน้ำ�แต่งตัว หยิบชุดคอส(คอสอะไรไม่บอกนะ) ไปด้วย ซึ่งออกตอนประมาณ 9โมงครึ่ง แบบเร่งรีบ และก็นั่งรถเมย์ ไปถึง MBK ประมาณ 10โมง45 พอไปถึง ผมจึงโทรถามเบน แต่เบนเรียนอยู่ผมเลยเดินเล่นไปมาแถวนั้น -*- จนถึง 12.30 เบนก็โทรมาบอกว่า ไปไม่ ได้ ! ต้องท Óงาน ซึ่งผมก็โกรธมาก -*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*- (ชวนให้ ไปให้ ได้ แล้วก็ปล่อยให้รอเก้อ ) จึงวางมือถือ และสักพักจึงโทรไปฝากบอกเพื่อนเบนเล่นๆว่า ผมจะคอสเดรสนะเฟ้ยเบน มาให้ ได้ !! และผมคิดว่า มันคงไม่โผล่มาแน่นอน จึงนั่งกินแม็ค เล่น เลิฟพลัส จีบมานากะไปพลางๆ ดูคนคอสไปเรื่อยๆ ถึง 13.40 ผมก็ไปเห็น เพื่อนที่ ไม่ ได้เจอกันมานาน มากับเพื่อนอีก2คน จึงเดินเข้าไปทัก (แต่เอ๊ะ ไมใส่เสื้อ Berryz กันหมด) แล้วก็ถามไปถามมา ได้ความมาว่า เพื่อนผม มาเชียร์เต้นโคบเวอร์ ของ H!P ซึ่งผมเห็นท่าว่าเบนมันคง ปั่นงานอยู่แน่ๆแล้วมาไม่ ได้ กลับเลยก็เสียเที่ยว ผมจึงไปร่วมวงกับเพื่อน+คนในบอร์ด (ถึงแม้จะค่อยรู้จักวงใหม่ๆ ของ H!P แต่ก็แถไปได้) ซึ่งก็เชียร์มันส์มากๆ ไปสักพัก จนสลับกับ K-pop ผมกับเพื่อนจึงไปกินข้าวกันชั้นบน ทันใดนั้นสิ่งที่ ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เบน มันโทรมา!!! โทรมาบอกว่าจะมาดู เต้คอสให้ ได้ แล้วผม เลยบอกกินข้าวอยู่ เดี๋ยวจะลงไป ผมจึงปรึกษากับเพื่อน -*- (ตูพูดไรไปฟระเนี่ยยยยย!!) จึงเนียนๆๆ กินๆๆ แช่ๆๆๆ คุยๆๆๆ แล้วก็ลงไปสมทบกับคนในบอร์ดต่อไป (ซึ่งรู้ทีหลังว่าเบนก็กินข้าวร้านใกล้ๆ กันแต่ เรากินในซอก หลืบ จึงไม่เจอ 55+)และผมคิดว่าอยู่ตรงนี้เบนมันคงไม่มาเห็นหรอก ซึ่งตอนนั้นเป็นวง J-rock เพลงมันส์มากๆๆ (แต่ก็คุยกะเพื่อน) และแล้ววว!! ผมก็เหลือบไปเห็น ชายผมสีน้ำ�ตาล ใส่หูฟัง คุ้นๆๆ เอ้ย นี้มัน ชินนี่หว่า!! ไหนบอกไม่มา เดินขึ้นไปบนสะพานแล้วก็ดูที่เวที แต่ตอนนั้นผมก Óลังคุยกะเพื่อน(ซ้อมท่า) เลยไม่ ได้ ไปทักชิน แต่ก็โทรบอกเบน ว่า ชินมา เดินอยู่แถวๆเวที เบนจึง ตกใจและบอกว่าจะลงไปหา (ผมงง ตอนแรกนึกว่าเบนมันอยู่ ในงาน ที่แท้ ไปกิน ข้าว) ผมจึงวางและคุยกันต่อ จึงไม่ ได้สนใจชินเท่าไร และเห็นว่าขึ้นไปแล้ว ก็เลย ขี้เกียดไปทัก (หมดแรงป่าวตู) ต่อมา ก็เชียร์ ไปเรื่อยๆ จนถึงเย็นก็มี K-pop มาคั้น ผมเลยไปหาเบนก็เจอเบน ควง 2สาว น่ารักๆๆ อยู่ (ชิ พาสาว มาด้วยไม่บอก) เบนมาแล้วบอกว่าไหนบอกคอสเดรส อ่ะเต้ ผมจึงบอกไปว่าคอสไปแล้ว แต่พอดีเจอเพื่อนเชียร์ h!P เลยเปลี่ยนไปเชียร์กับเพื่อนแทน(555+ รอดแล้ว) แล้วผมจึงปลีกตัวไปกับเบน ไปถ่ายคอสมา 2-3 รูป แต่ก็เหนื่อย มาก จึงไปเล่น djmax และต่อด้วย ไทกะ เอ้ย ไทโกะ (เหนื่อยมากตรูยังเล่นได้อีก555+) จึงลืมดูเวลา แล้วพอ ออกมากหน้าลาน ฝนก็ตกปลอยๆๆ แต่ก็ยังมีcoverเต้น buono อยู่ผมจึงไปแจมกับเพื่อนต่อ แต่เบนนั้นไปหาน้อง จึงแยกกัน และสักพัก ฝนก็ตกหนักลงมา ผมจึง โกย เข้าที่หลบฝนก่อน แล้วก็เชียร์จบ ก็เลยจะไปหาเบน แต่เบนอยู่บนรถไฟฟ้าแล้วแถมเอาหูแมวผมไป อีก -*- ผมก็เลยลาเพื่อนแล้วก็กลับบ้านเลยเพราะมาตั้งแต่เช้า -*- ซึ่งถ่ายมาได้นิดเดียว (ใส่ ไข่ 30 % นะ)


Tale of Ragnarok Nagae the 2nd Turn เรียบเรียงโดย nutchsnon

~ กะเก่งเกินไปแล้วโครอาร์ซัง!~ โครอาร์ : ฟู่ หมดซักที . . . - หญิงสาวปาดเหงื่อของตัวเอง พลางยืนอยู่ ในท่าปกติ - คงต้อง เข้าไปลึกกว่านี้แล้วล่ะ แถวๆนี้ ไม่มีวี่แววของพวกมันอีกเลย - หญิงสาวหยิบแผนที่ขึ้นมาพลางยื่น มาให้นากาเอะดู - คิดว่าเราน่าจะไปทางไหนดี? เราเองก็เพิ่งเคยลงมาที่นี่เป็นครั้งแรกเลยไม่รู้ว่าจะ เจอกับอะไรบ้าง นากาเอะคิดว่าไง? - เธอถามเพื่อขอความเห็นจากนากาเอะ นากาเอะเองได้แต่ยืนมองแผนที่พร้อมกับครุ่นคิดเป็นอย่างมาก เธอเองก็เพิ่งจะมาที่นี่เป็น ครั้งแรก เช่นกัน ถึงแม้จะมีแผนที่ก็ตามแต่เธอเองก็ ไม่ค่อยมั่นใจกับภูมิภาคของสถานที่นี้ ซักเท่าไรนักเนื่องจากเธอยังไม่คุ้นเคยกับสถานที่ซักเท่าไร “ เราคิดว่าค่อยๆเดินไปตามทางด้านหน้าซักหน่อยก่อนดีกว่าถ้ายังไม่เจออะไรอีกก็ลองเดินย้อน กลับมากันดูเพื่อไม่ ให้อันตรายต่อพวกเราเองด้วย ” ชั้นเสนอความคิดเห็นของตนขึ้นพ���้อมกับหมุน ระเริงมายืนข้างๆกับโครอาร์ช้าๆ โครอาร์ : เธอนี่ร่าเริงจังเลยนะ - โครอาร์ยิ้มบางๆให้ - เอาตามนั้นก็แล้วกัน - อัศวินสาวเดินนำ� หน้าไปก่อน และนากาเอะเองจึงเดินตามหลังหล่อนมา ทั้งสองคนเดินเข้ามาด้านในที่เริ่มแคบลง เรื่อยๆ จ๋อมๆ ~ - เมื่อเดินขึ้นไปลึกขึ้นเริ่มมีเสียงของน้ำ�ดังมาจากด้านหน้าของทั้งสองคน และ จู่ๆ ก็มี โครงกระดูกเหมือนเมื่อตะกี้นี้มาล้อมหน้าล้อมหลังไว้ นี่มันอะไรกันเนี่ย! โครอาร์ : อะไรกัน! ตอนเดินผ่านมายังไม่เห็นมีอะไรเลยนี่! - โครอาร์ร ีดึงตัวนากาเอะให้มาอยู่ด้าน หลังของตัวเองพลางปัดลูกธนูที่ถูกยิงออกมา แต่มีเพียงไม่กี่ดอกเท่านั้นที่เข้าระยะของทั้งสองคน ทำ�ให้ปัดออกไปได้ไม่ยากนัก เส้นทางที่คับแคบได้กำ�หนดการเคลื่อนไหวของชั้นและโครอาร์ ไว้เป็นอย่างมาก ตอนนี้ชั้นเองก็รู้ตัว ของเธอดีว่าความสามารถของเธอนั้นเสียเปรียบการโจมตีของ Sk.Archer เป็นอย่างมากเรื่อง เทคนิคและความเร็วเช่นกัน ลำ�พังตัวเธอเองนั้นคงจะพอหลบหลีก Sk.Soilder ได้ไม่มากนักอีกเสีย ด้วย แต่กระนั้นเนื่องจากทางที่คับแคบทำ�ให้การบุกทะลวงนั้นเป็นเส้นตรงโดยหลักการโจมตีจาก ลูกธนูเองก็น่าจะเป็นไปด้วยเช่นกัน รวมทั้งพลังป้องกันของด้านโครงกระดูกนักธนูนั้นจะน้อยกว่าทาง ด้านของโครงกระดูกนักรบเสียด้วย ถ้าเกิดลูกธนูนั้นแผลงศรมาตามรูปร่างพื้นที่ ไว้ล่ะก็


เธอเองก็น่าจะสามารถเคลื่อนที่ ไปพร้อมๆกับเพลงดาบของโครอาร์ ในเวลาเดียวกันได้แต่ถ้าเกิด มีคนใดคนหนึ่งพลาดขึ้นมามันจะเป็นการฉุดให้พวกเธอทั้งสองช้าลงและอาจจะพลาดท่าได้เช่นกัน ชั้นเองได้รวบเอวของโครอาร์ ไว้เช่นเคยและหมุนตัวออกหลบลุกธนูชุดแรกพร้อมกับใช้เวทย์มนต์ ขาวของเธอโจมตีสวนไปยัง Sk.Archer ตัวที่อยู่ระยะไกลที่สุดก่อนทันทีเพื่อที่จะได้ย่นระยะเวลา กำ�จัดด้านพลธนูด้านนี้ของโครอาร์ลงด้วยเนื่องจากระยะทางและเวลาในตอนนี้นั้นจำ�กัดมาก ชั้น เองคงจะไม่ปล่อยให้โครอาร์พุ่งตัวออกไปเพื่อโจมตี โครงกระดูกตัวที่อยู่ไกลที่สุดและหันกลับมา โจมตีฝูงกระดูกนักรบด้านหลังเป็นแน่ ~ ถ้าเกิดเราพลาด . . . แต่ โครอาร์คงไม่เป็นไรล่ะมั้ง . . . . ~ ชั้นรุ่นคิดในใจพลางผละออกจาก โครอาร์ที่ ได้เคลื่อนที่แนวเฉียงเล็กน้อยในถ้ำ�โดยเบนไปทางฝูงพลกระดูกธนู ในถ้ำ�กลางๆในระยะ ที่สามารถกระโดดเข้าไปฟันตัวถึงได้ เพื่อเบี่ยงเบนการโจมตีจากพวกมันบางส่วนจากโครอาร์ โครอาร์ : ! บ้าจริง !! - หญิงสาวรีบกลับตัวไปหานาอากะทันที ฟิ้ว ฉึก!! - อึก!! เสียงลูก ธนูสองลูกวิ่งฝังเข้าไปกลางลำ�ตัวของหล่อน - อัศวินสาวกำ�ดาบตัวเองแน่น พลางจับไหล่ของอา กาเนะไว้พลางวาดดาบออกไปเพื่อสร้างแรงลม Wilde Blade !! - แรงลมทำ�ให้ Sk. soilder ที่ตามหลังมาเกือบจะถึงตัวนากาเอะ ถูดอัศวินสาวพัดกลับไปไกลพอสมควร ฉึก!! เสียงลูกธนูอีก 1 ดอกแผงเข้ามีที่แขนขวาของอัศวินสาวที่เอาตัวบังนากาเอะไว้ - อึก.! .. ยะอย่าอยู่ห่างจากเรา อีกนะ . . - อัศวินสาวรีบจูงมือของนากาเอะ วิ่งตรงไปยังกลุ่ม Sk. Archer ด้านหน้าทันที ย๊ากก!! - Wilde Blade!! เธอฟาดดาบออกไปสร้างแรงลมพัดลูกศรที่พุ่งเข้ามาไม่ขาดสายออก อีกทั้งยังทำ�ให้เหล่าพลธนูโครงกระดูกล้มลงไป เธอปล่อยมือจากนากาเอะเมื่อเข้ามาใกล้ๆ ก่อน กระโดดขึ้นเกร็งแขนของตัวเองอีกครั้ง Magnum Break!! ตูม!! เสียงดาบกระแทกกับพื้นจน เกิดแรงกระแทกพวกโครงกระดูกกลายเป็นเศษกระดูกแยกออกซ้ายขวาไปตามทาง - วะวิ่งเร็ว เข้า! - หญิงสาวรีบจับมือของนากาเอะแน่นและรีบวิ่งกลับไปยัง หน้าทางเข้า F2 . . . ชั้นรีบพยุงตัวของโครอาร์ทันทีเมื่อพวกเธอได้เหยียบลงบนทางเข้าของอีกด้านหนึ่งก่อนที่อัศวิน สาวจะล้มลงไป เธอได้ดึงดอกธนูออกจากเกราะบนตัวของอัศวินสาวและได้ทุมเทพลังเวทย์รักษา ของเธอเพื่อปิดปากแผลตามจุดต่างๆบนร่างกายของหญิงสาวทันที เธอรู้ดีว่าเวทย์มนต์ของเธอ นั้นไม่ได้มีพลังมากขนาดที่จะรักษาให้ขาดหายได้ชั่วพริบตา แต่อย่างน้อยๆเธอเองก็อยากจะ ปิดปากแผลให้ได้มากที่สุด


“ อย่าเพิ่งพูดอะไรทั้งนั้นนะ “ นากาเอะเอ่ยขึ้นไว้ก่อนพลางทุ่มเทใช้พลังเวทย์รักษาของเธอ “ ทำ�ไมถึงมาช่วยเราไว้ล่ะ ? ทั้งๆที่เราเพิ่งจะเจอกันไม่นานนี้เองแท้ๆ เราอาจจะทิ้งร่างของเธอไว้ แล้วขโมยทรัพย์สินไปก็ ได้นะ . . . . “ หญิงสาวเอ่ยขึ้นเบาบางพลางมองโครอาร์ด้วยสายตาเศร้า สร้อยเล็กน้อย ~ แย่จริงๆเลยทำ�ไมเธอถึงจะต้องคิดถึงคนอื่นก่อนด้วยกันนะ ~ นากาเอะคิดขึ้นในใจพลางมอง ตาละห้อยมายังร่างของอัศวินสาวที่เธอได้วางลงแนบกำ�แพงไว้ ตึก . . โครอาร์ร ีบหยุดมือของนาเอกะ ไว้พลางพยุงตัวเองขึ้นมา : พอแล้ว . . . อย่ารักษามาก ไปกว่านี้ . . . - อัศวินสาวหอบเพราะพิษบาดแผลพลางพยายามยันตัวเองยืนขึ้นมา - แฮก . . . มะไม่มีอัศวินที่ ไหนเค้า . . . ปล่อยให้อโคไลท์ โดนทำ�ร้ายหรอกนะ . . . - เคร้ง ! เสียงดาบของ เธอหล่นลงสู่พื้นแขนซ้ายของเธอไม่มีแรงพอที่จะจับดาบเพราะพิษบาดแผลนั่นเอง โครอาร์ : อะเอาเป็นว่า . . . เรากลับไปที่พาย่อนก่อนดี . . . ดีกว่านะ . . . - โครอาร์เสนอ พลางอิงกำ�แพงด้วยไหล่ของเธอส่วนชั้นหยิบดาบของโครอาร์ขึ้นมาและใส่เก็บลงที่ปลอกดาบของ หญิงสาวพร้อมกับควบคุมมันให้ลอยตามมาเช่นเดียวกับตระบองของตัวเองเพื่อความสะดวกต่อ การเคลื่อนย้าย ชั้นได้ ใช้ Red potion ที่ โครอาร์ ให้ไว้กับหญิงสาวเองเสียด้วยเลยในตอนนั้นเพื่อ ช่วยบรรเทาระดับหนึ่ง หญิงสาวได้พยุงตัวของอัศวินสาวขึ้นและค่อยๆเดินกลับไปที่ร้านขายขนม โมจิทันที “ เราไม่ค่อยเข้าใจมนุษย์อย่างเธอเท่าไรเลยนะ ^^ ” นากาเอะได้ยิ้มให้กับโครอาร์เล็กน้อยก่อน ที่จะรีบพาเธอเข้าไปยังร้านขายขนมในตัวเมืองพาย่อน แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องปกติของนักเดินทางที่จะบาดเจ็บกันเป็นระยะๆอยู่แล้วภายในตัวเมืองจึง ทำ�ให้การพาตัวของโครอาร์กลับไปไม่เป็นที่สะดุดตามากมายนัก นากาเอะได้เดินผ่านป้าย ประกาศรับเควสท์ที่อยู่ ใกล้กลับร้านขายขนมนั้นและนั่นก็เป็นเครื่องหมายอย่างดีสำ�หรับเธอ ในการกลับมายังสถานที่แห่งนี้ “ ใครก็ ได้ . . . . ช่วยโครอาร์ด้วย . . . ” ทิวทัศน์รอบด้านของนากาเอะเองก็เริ่มฝ้าฟางลงเช่น กันเนื่องจากว่าเธอได้แอบสมานแผลให้กับโครอาร์ระหว่างทางกลับมาด้วยโดยที่อัศวินสาวจับ สัมผัสเวทย์ ไม่ได้เนื่องจากอาการบาดเจ็บ นากาเอะได้วางร่างของของโครอาร์ลงบนเก้าอี้ ในร้าน และพยุงตัวขึ้นพลางแตะขมับของเธอด้วยปลายนิ้วทั้งสามเล็กน้อยและยืนโซเซมองร่างของอัศวิน สาวไว้เพื่อรอจนกว่าจะมีคนมาช่วยเหลือ โปรดติดตามตอนต่อไป


4ช่องลูกสาวกี้

By Minami

หมายเหตุ - สี่ช่องชุดนี้ถูกใจกี้จึงนำ�มาลง ซึ่งเป็นผลงานของคุณ Minami จ้า


How To Play Role ก่อนอื่นมาทำ�ความเข้าใจกันก่อนว่า Role นั้นคืออะไร Role คือการนำ�นิยายแฟนตาซีมาประยุกต์รวมกับเกมส์ RPG โดยมี Role Master หรือผู้ ดำ�เนินเรื่องเขียนเรื่องราวหลักๆขึ้นมาให้ผู้เล่นแต่ละคนรับบทบาทตัวละครในเกมส์นี้ โดยมี ขอบเขตุการเล่นไม่จำ�กัดกล่าวคือถ้าไปคนเดียวจะไปอยู่ที่ ไหนก็ ได้ตามใจชอบ แต่ต้องอยู่ ในห้วง ระบบที่ Role นั้นได้จำ�กัดไว้ด้วยเช่นกัน อาธิ อยู่ๆ จะไปเข้าปราสาทท่านเคาท์ที่ต้องใช้ศาตรา มืดในการเปิดประตูโดยไม่ได้ทำ�เควสอะไรเลยไม���ได้ เป็นต้น ซึ่งการกระทำ�ของผู้เล่นนั้น ส่งผล กับการดำ�เนินเรื่องทุกอย่างในโรลด้วย คำ�ศัพท์ที่ควรรู้ - Rm : Role Master = ผู้แต่งนิยายนั่นเอง - NPC : None player character = ตัวละครที่ ไม่ ใช่ผู้เล่น ส่วนใหญ่จะควบคุมโดยผู้แต่ง Role เองเพื่อแนะนำ�การควบคู่การเล่นไปด้วย - Quest : ภารกิจ , งานทีได้รับมอบหมาย - จะมีทั้งเควสทั่วไปและเควสที่เกี่ยวข้องกับเนื้อ เรื่องแล้วแต่ Role Master จะกำ�หนดไว้หรือใบ้ ให้ไปทำ� - Event : เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเส้นทางในการดำ�เนินเรื่อง พิเศษ รวมไปทั้งเนื้อเรื่องหลักไปในตัวด้วย ( คล้ายๆกับทางลัด ) ซึ่งผู้เล่นก็ต้องเลือกให้ถูก ทางเองด้วยเช่นกัน -Encouter : นั้นหมายถึงเหตุการณ์ที่ ไม่คาดคิดหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาอย่างกระทันหัน คล้ายๆกับ Event แต่ Encouter นั้นจะเป็นการทดสอบการผู้เล่นภายในตัวด้วยว่าจะสามารถ ออกแอ็คชั่นเพื่อผ่านเหตุการณ์นี้ ได้อย่างไร อันตรายมากหากตัดสินใจผิดพลาดอาจทำ�ให้ตัว ละครเสียชีวิตได้ วิธีเล่น Role โรลนั้นไม่มีอะไรยุ่งยาก จุดประสงฆ์หลักในการเล่นก็คือการให้ผู้เล่นนั้นจำ�ลอง > ตัวเอง < มาอยู่ ในเหตุการณ์หรือเรื่องราวนั้นๆ ซึ่งอยู่ ในขอบข่ายของคำ�ว่าพอดีและเป็นไปได้ตามหลัก เหตุผลต่างๆไม่เวอร์อย่างคนธรรมดาๆไม่มีอะไรพิเศษเลยจะยิงบีมออกมาจากตาได้เป็นต้น ซึ่ง วิธีการเล่นจะเป็นการถามตอบหรือที่เรียกว่า Reaction กับ Role Master ในการดำ�เนิน เรื่องต่างๆนั่นเองโดยจะผลัดกันเป็นรอบๆไปซึ่งการเล่นหรือการดำ�เนินเรื่องจะเป็นไปได้ด้วยดี หรือจะเกิดเหตุการณ์ ไม่คาดคิดหรืออาจจะไม่เจออะไรเลยขึ้นอยู่กับว่าตัวละครนั้นๆดำ�เนินเนื้อ เรื่องสอดคล้องกับเนื้อเรื่องหลักๆที่ Role Master ได้จัดเตรียมไว้มากน้อยเพียงไร


กฏการเล่น Role Play - อย่างแรกเลยคือต้องเคารพในเนื้อเรื่องของ Role Master ซึ่งต้องเข้าใจด้วยว่าทุก เหตุการณ์นั้นเป็นสิ่งที่ Role Master ได้จัดเตรียมไว้เพื่อท้าทายผู้เล่นและเพิ่มสีสันให้กับการ เล่น ขอให้เคารพการตัดสินใจของ Role Master ด้วย -- การเล่น Role นั้นผู้เล่นจะเล่นเป็นตัวละครของตัวเองเท่านั้น !! ซึ่งทุกๆคน ทั้งผู้เล่น และ ผู้แต่ง ต่างมีบทของตัวเองที่แตกต่างกันไปผู้เล่นจะสามารถบังคับตัวละครของตนไปทำ� อะไร ที่ ไหน อย่างไร เมื่อไร ก็ ได้ทั้งสิ้น ถ้ามันสมเหตุสมผลและเป็นไปได้ โดยที่จะต้องไม่ เกี่ยวข้องกับตัวละครอื่นๆของคนอื่นเพื่อไม่ ให้เป็นการกำ�หนด การกระทำ�ของตัวละครอื่นๆที่ ไม่ ใช่ตัวละครของตนเอง --- ต้องเข้าใจว่าทุกคนที่ผู้เล่นพบนั้น ไม่เคยเห็นไม่เคยพบเจอกันมาก่อนเลย! กล่าวคือ เราไปเจอ แจ๊คกี้ (ดาราดัง) แต่เราจะไปรู้ได้ยังไงว่าเขาเป็นกังฟู ถ้าเขาไม่แสดงให้เราเห็น เป็นต้นเพราะฉะนั้นต้องเข้าใจว่า NPC ที่ผู้เล่นได้พบนั้นเป็นคนที่คุณไม่รู้จักมาก่อนเลยเขาจะ ออกแอ็คชั่นอะไรต่อสู้แบบไหนคุณไม่มีทางรู้ล่วงหน้าได้นอกเสียจากว่า Role Master จะเป็น คนบอกเอง ----ว่าด้วยการกำ�หนดตัวของตัวเองก็สมควรที่จะเป็นไปได้ด้วย ไม่ ใช่เวอร์จนเหนือข้อมูล ตัวละครของตัวเองที่ ให้ไว้ หรือ ออกนอกขอบเขตุไปไกล เช่นข้อมูลตัวละครของคุณเป็นเด็ก ธรรมดา จะให้ ปล่อยพลังคลื่นเต่าที่มีความแรงเท่ากับปืนลำ�แสงจากกันดั้ม นั้นไม่ได้ -----ว่าด้วยการเดินเรื่อง ขอให้เข้าใจด้วยว่าการเล่น Role Play นั้นเหมือนกับการใช้ชีวิต จริงๆ คุณไม่มีทางรู้ได้เลยว่าจะได้เจอกับอะไรในอนาคตและไม่ควรกำ�หนดว่าคุณได้พบกับ อะไร อาธิ คุณเดินในที่เปลี่ยวแล้วคุณรู้สึกว่ามีคนกำ�ลังตามคุณมานั้นไม่ได้ นอกเสียจากว่า Role Master จะได้บอกใบ้ไว้ว่ามีคนหรือทำ�ให้คุณรู้สึกได้ถึงการมีตัวตนของคนที่ตามคุณมา ------ การต่อสู้ ขอให้เข้าใจเลยว่า ไม่มี ใครต้องการความพ่ายแพ้! เพราะฉะนั้นทั้ง NPC และผู้เล่นที่คุณได้ต่อสู้ด้วย เขาจะมีกลยุทธเป็นของตัวเองเพื่อเอาชนะคุณให้ได้โดยอัตราความ สำ�เร็จนั้นจะขึ้นอยู่กับค่าต่างๆที่ Role Master กำ�หนดไว้ว่ามีความเป็นไปได้มากน้อยแค่ไหน เพราะฉะนั้นต้องเคารพ Reaction ซึ่งกันและกันด้วย ไม่ ใช่ว่า คุณ LV1 ดันจะไปล้มคนเลเวล 50 ได้อะไรแบบนี้


ขอขอบคุณ คุณไอ้บอยขายหัวเราะ น้องเรย์ฮะฮะ คุณRobokobo RolePlayer ทุกท่าน ทีมงานและสมาชิกของเราที่มีส่วนร่วม ผู้อ่านที่ท่าทางจะหน้าตาดีเหมือนคนทำ� ซึ่งได้ติดตามผลงานของพวกเราตลอดมา

และตำ�นานก็ยังคงดำ�เนินต่อไป..... “ อย่าเพิ่งพูดอะไรทั้งนั้นนะ “ นากาเอะเอ่ยขึ้นไว้ก่อนพลางทุ่มเทใช้พลังเวทย์รักษาของ เธอ “ ทำ�ไมถึงมาช่วยเราไว้ล่ะ ? ทั้งๆที่เราเพิ่งจะเจอกันไม่นานนี้เองแท้ๆ เราอาจจะ ทิ้งร่างของเธอไว้แล้วขโมยทรัพย์สินไปก็ ได้นะ . . . . “ หญิงสาวเอ่ยขึ้นเบาบางพลาง มองโครอาร์ด้วยสายตาเศร้าสร้อยเล็กน้อย


feverfansite_-_the_2nd_turn