__MAIN_TEXT__

Page 1

DONDERDAG 8 AUGUSTUS 2019 FESTIVALBOULEVARD.NL

BLVRD VANDAAG gazet van kippenvel voor de dunhuidigen die ontroering niet mijden

Jeroen Bosch-tuin, 17.26 uur

BEELD: KARIN JONKERS

ALLES GEGEVEN

COLUMN

Durven spelers dat? In de allereerste seconden na hun voorstelling voor de camera staan? Ja. Zeker op Boulevard, waar ze zich thuis en in goede handen voelen. Ook Florian en Kim, na alles dat ze hadden gegeven.

FOTO: KARIN JONKERS

Z

onnetje, een pastorale stilte, stoelen onder kastanjes waarin duiven fladderen. Gelet op de klok zou een verlate High Tea met scones nu aangenaam zijn. Die ontbreekt, maar Florian Myjer [27] en Kim Karssen [23] weten moeiteloos een Engelse wereld te scheppen. Not the regular one:

er zijn geen korsettige gesprekken vol ingesnoerde waanzin. Evenmin droge conversaties, die alles in boekweitmeel veranderen. Integendeel. Het gulzige, speelse en juicy Bloomsbury is een liefdesverklaring aan de gelijknamige kring van kunstenaars en intellectuelen, onder wie Virginia Woolf. Tijd en plaats: Londen, begin vorige eeuw. Vrijdenkers zijn het, die

eenvormigheid een vloek vinden. Ook in seksuele zin. De leden van de Bloomsbury-groep koketteren met het androgyne – leve Avam en Eda! – en bedrijven de liefde volgens vraag- en aanbodwetten die zelfs econoom John Keynes, fameus lid van de groep, niet in formules zou kunnen vangen. Bovenal is er artistieke vrijheid, ook voor acteurs. Wie een druipkaars, roestig kacheltje of smeltende lipstick wil spelen,

krijgt alle ruimte. Zo’n paradijselijke wereld in 2019 creëren, blijkt onmogelijk. Dat levert misverstanden op. Een nest bouwen kan wel, weten de duiven in de kastanjes. Theatertijd, torteltijd. [EA]

BRAVO

staat stelt de artiesten te laten weten wat ze ervan vonden. Je kunt het ook echt waardeloos gevonden hebben. Applaus is een waardering waarbij de handen minimaal drie keer ritmisch op elkaar geslagen worden, zegt Wikipedia. Een hartelijk applaus kan ook genoeg zijn. Sommige acteurs, voor het eerst in Den Bosch zie je verrast kijken: “Wauw, ben ik zo goed?!” Maar soms is het

om te huilen zo slecht. Dan mag je gaan staan – maar dan wel meteen weglopen. Als het letterlijk om te huilen is, volstaat uiteraard het zwaaien met je zakdoek. Een zogeheten open doekje. Maar de staande ovatie is een inflatie van de waardering, als-ie na werkelijk iedere voorstelling klinkt. Mensen, blijf zitten als jullie het mooi vonden. Dat is

echt niet onbeleefd, pas bij het onvergetelijke zou ik aanraden om te gaan staan. Dan mag je ook juichen. En stampen met je voeten, fluiten op je vingers, snoeihard klappen, ga zo maar door. Vergeet ook niet bravo te roepen. Overigens zijn hier op Theaterfestival Boulevard natuurlijk vrijwel alleen voorstellingen waarbij je niet kunt blijven zitten… [JP]

Een man schrok wakker van het opklinkende applaus. Hij ging meteen staan. Laten we voortaan afspreken dat we stoppen met het altijd geven van zo’n staande ovatie. Iemand springt op en binnen de kortste keren staan alle toeschouwers te klappen. Maar het fijne van applaus is dat het de toeschouwers in

Florian Myjer en Kim Karssen | Bloomsbury | t/m zo 11 aug | diverse tijden | check Tickets & Info of www.festivalboulevard.nl | 75 min


SEKSE & THE CITY: Burning Butterfly FOTO: KOEN BAUTERS

Ga van hoogtepunt naar hoogtepunt: bedrijf de liefde met een robot, verbaas je over losse mores in Victoriaanse tijden en ontdek bedplezier voorbij de evenaar. Op Boulevard 2019 is seksualiteit een hot item, mede dankzij Annica Muller.

FOTO: KARIN JONKERS

Minder poepende vogels Hoe maak je een heel goed festival nog beter? Door de bezoekers om hun mening te vragen. Publieksonderzoek, heet dat. Grunn

Iedere firma heeft zijn [tele] marketingbedrijf dat mensen telefonisch lastigvalt, op straat lastigvalt of online lastigvalt. Bij Boulevard gaat dat uiteraard anders. Dat begint al met het ‘Vraag-van-de-dag’-bord, naast de Mooie Bieren Bar. Iedere dag staat daar een verse vraag, op een onbeschreven canvas. Er zitten eenvoudige kwesties tussen. ‘Waar kom je vandaan?’ levert behalve plaatsnamen als Grunn [waarschijnlijk Groningen], Bodegraven en Orthen-Links ook een getekende piemel op – herkomst der herkomsten.

Wafelkraam

Er zijn ook moeilijker, open vragen: ‘Wat zou je aan Boulevard verbeteren?’ ‘Minder poepende

vogels,’ schrijft iemand. Een ander wil ‘een wafelkraam,’ een derde wil ‘friet tot 01.00 uur.’ Wat er goed is, levert te verwachten positivismen als ‘toegankelijkheid’ en ‘het rustige & vrije zomergevoel’ maar ook ‘goeie cappucio’ op. Zeker een wijnkenner: de cappuccio is een blauwe, Italiaanse druif. De vraag ‘Ben je er volgend jaar weer bij’ zit er nog aan te komen.

Peukenoverleg

Voor wie meer wil dan met stiften graffiti bedrijven, is er BLVR&D, bereikbaar via een ijzeren trap die naar de eerste verdieping van het Theater aan de Parade leidt. Daar spreken groepen bezoekers en deskundigen in zogenoemde werksessies over belangrijke zaken als de inrichting van een

inclusief festivalplein en een rookbeleid voor Boulevard. Titel: het grote peukenoverleg. Ook het Theater van de Nieuwe Generatie is onderwerp van gesprek. De uitkomsten van alle discussies hangen, op papier geschreven, aan de wanden van BLVR&D. Voor de helderheid: dat is geen marktonderzoek, dat is democratie. Overigens loopt er wel iemand op het festival rond van het Amsterdamse onderzoeksbureau Hendrik Beerda Brand Consultancy, die kaartjes met vragen uitdeelt. Altijd nuttig, natuurlijk, maar een eigen mening opschrijven of meediscussiëren is toch een stuk leuker. [JT] BLVR&D | Eerste verdieping Theater aan de Parade | t/m zo 11 aug 10 - 22u | gratis

De stille kracht Ze zijn de I Am Here But Hidden-types. De onzichtbaren. Festivalmedewerkers die in stilte bergen werk verzetten. Tijd voor een serie van zeven portretten. Vandaag: Wendy [46] uit Eindhoven. Waar zijn we? “BLRVR&D, boven aan de ijzeren trap van het festivalplein naar Theater aan de Parade.”

FOTO: KARIN JONKERS

“Call me Butterfly.” Of, kortweg: ‘Butt’. Een vlinder die zo enthousiast naar de zon toevliegt dat haar vleugels wegbranden en ze weer als een rups over de aarde kruipt. Kronkelend, verleidelijk, voorwaarts. Theatermaker Annica Muller deelt haar ervaringen als stripteasedanseres en haar onderzoek naar seksualiteit, macht en verslaving. Blijven dansen, blijven drinken, blijven delen. Willen worden gezien. Een rupsje nooit genoeg. Volgevreten met anekdotes, behangen met glitters en blonde lokken. “It’s a real story but fake. But real.” [SvG]

Annica Muller | Burning Butterfly | t/m do 8 aug | v.a. 14.30u | Festivalplein | 30 min Meer libidineus theater: Florian Myjer | Kim Karssen | Bloomsbury | t/m zo 11 aug | diverse tijden, raadpleeg Tickets & Info of www.festivalboulevard.nl | Josephkwartier | 75 min Firma Mes | Tech II | t/m zo 11 aug | v.a. 14.30u Festivalplein | 30 min Julie Cafmeyer | Bad Girl | do 8 t/m za 10 aug 19.00u en zo 11 aug 17.00u | Verkadefabriek | 90 min

En jij bent? “Wendy Lubberding uit Eindhoven.” Wat? “Vertaler van het festivalprogrammaboek in het Engels, maar ook theaterrecensent en theaterjournalist.” Hoe? “Via-via ben ik hier zes jaar geleden beland. Ik werkte soms voor Festival Cement, als vertaler, en voor het Spring Festival in Utrecht. Dan gaat dat rondzingen.” Waarom Boulevard? “Ik ben van jongs af aan met taal en schrijven bezig geweest. Tijdens mijn studie Engels heb ik

colleges Theaterwetenschappen gevolgd. Sinds die tijd ben ik bezig met die taal en met podiumkunst. Vertalen is dan een logische vorm. Het mooie van vertalen is dat je via de taal van een ander tot een equivalente gedachte komt. Die oefening, of dat spelletje, of die puzzel, geweldig. De teksten in het programmaboek van Boulevard zijn van Eric Alink. Hij schrijft zintuiglijk en is inventief met taal. Ik vind het heel leuk om aan de hand van zijn teksten tot equivalenten in het Engels te komen. Dat lukt altijd. Je verliest soms iets, maar je verzint er weer iets bij, waardoor je uitkomt bij een ongeveer even zware letterlijkheid, fantasie, interpretatie of associatie. Neem de tekst over Augusto, op pagina 21. Daar staat: ‘Het schokkende middenrif, de mond die klanken uitstoot.’ Als je dat letterlijk overzet wordt

FOTO: KARIN JONKERS

het: ‘The shaking midriff, the mouth that utters sounds.’ Dat is steenkolenengels. Daar heb ik van gemaakt: ‘The midriff shaking, the mouth uttering sounds.’ Ik wil zo vertalen dat het leest als een gewone Engelse tekst. Open en toegankelijk, voor een internationaal publiek en iedereen hier die geen Nederlands spreekt. En ik hou me aan Erics tekst, ik wil ook blijven bij wat hij maakt.” I’d rather be... “Ik wil nergens anders zijn dan hier. Dit is mijn plek.” [JT]


DO 8 AUGUSTUS 2019 FESTIVALBOULEVARD.NL

Eigen lied eerst! Bij het Eurovisie Songfestival in het Maastrichtse Rotterdam hangen mensen alvast schreeuwerige lichtbakken op, met teksten als ‘We Are One’ en ‘Building Bridges’. Het nationale lied wil verbinden, het wil onze verschillen vieren.

M

aar als de douze points uiteindelijk uitgedeeld worden, gebeurt dat zelden uit andere overwegingen dan nationalistische. Wat bedoeld is als bindmiddel laat toch vooral zien hoe anders we zijn. Tradities zijn nostalgische, warme momenten die je beleeft met mensen die zijn zoals jij. Maar wat nu als je de ander bent? Als het niet jouw traditie is die gevierd wordt? Dan krijg je Wunderbaums nieuwste voorstelling. Dan zie je jezelf

ineens wapperend met een Nederlandse vlag uit volle borst Hazes, Alberti, Bauer en Borsato zingen. Dan horen de mensen die hen niet in het collectieve geheugen gebeiteld hebben er ineens niet meer bij. In Het Nationale Lied gaat het gezelschap op zoek naar de grens tussen tradities vieren en uitsluiten.

Internationale revue Het acteursgezelschap Wunderbaum heeft drie

FOTO: LUCA CHIAUDANO

werkplekken: Rotterdam [Eurovisie Songfestival 2020 kanshebber], Jena [DU] en Milaan [IT]. In ons land zijn ze verbonden aan Theater Rotterdam. Ze staan bekend om hun licht absurdistische, humoristische actuele voorstellingen. In 2017 stonden ze bij Theaterfestival Boulevard met Superleuk, maar voortaan zonder mij, waar ze het animatieteam op een cruiseschip speelden. Drie lokale koren vormen het

geluidsdecor van deze muzikale revue, een heuse show, vol flamboyance geleid door Matijs Jansen en Marleen Scholten. Hiermee traden ze al eerder op in Jena en Milaan. Voor ons bouwen zij een droompaleis. Een droompaleis, in Theater aan de Parade. [TT] Wunderbaum | Het Nationale Lied | Theater aan de Parade | vr 9 t/m zo 11 aug | 20.30u | 90 min

TIP VAN GIDS TEDDY

FOTO: JEAN PH

BLVR&D

FOTO: KA

RIN JONK

ILIPSE

ERS

FOTO: KARIN JONKERS

BLVR&D is het festivallaboratorium waar hoofd, hart en hoop samenkomen. Je vindt het in Theater aan de Parade, aan het einde van de openluchttrap. In BLVR&D pakken organisaties, makers, stadsgenoten en andere bezoekers samenlevingsvraagstukken aan. Doe mee of ga op bezoek. Redacteur Jowi Schmitz wijdt er columns aan. Vandaag:

Genot Matthijs was al met zijn scène begonnen en wij hadden dat nog niet in de gaten. Maar misschien klopte dat nóg wel beter bij zijn punt: laten zien dat het begin van een toneelstuk vaak zo saai is, dat je niet eens doorhebt dat het al bezig is. De werksessie over en voor jongeren bij BLVR&D was goed bezocht. Jongerenwerkers, programmeurs en zowaar ook wat jongeren, waren op de bijeenkomst afgekomen. Hij werd verzorgd door drie castleden van de geweldige voorstelling Party Dialogues van Artemis, respectievelijk zeventien, achttien en achttien jaar oud. De oppervraag van de bijeenkomst: hoe maken we Theaterfestival Boulevard aantrekkelijker voor jongeren? De mopperkont in mij denkt dan meteen: vervang ‘jongeren’ voor ‘volwassenen’ en je ziet het probleem. Want wie zijn dat dan, die jongeren? En lijken ze echt allemaal zo op elkaar dat je ze kunt lokken? Maar goed, alle mensen zijn kuddebeestjes, dus gingen we onder leiding van het jongerenteam op zoek naar de ticket die geen jongere kan weigeren.

Met gele en blauwe briefjes mochten we op stellingen reageren. Theater is voor oude mensen (daar was niemand het mee eens). Liefde voor theater krijg je pas op latere leeftijd (drie voorstemmers). Jongeren interesseren zich niet voor wat er in de wereld speelt (één aarzelaar – geen jongere). Het meest deprimerende nieuwtje kwam van een jongerenwerker die vertelde dat ze met jongeren naar theater wilde, maar dat die de toegangsprijs vergeleken met de hoeveelheid drugs die ze voor dat bedrag konden kopen – en of het theater wel evenveel genot ging opleveren. Gelukkig waren daar als tegenwicht de geweldige jongeren in de sessie – een bewijs, voor zover dat nodig was, dat er niet één soort jongere bestaat. Laten we ons dus verheugen op die tent met jongerentheater in de toekomst. Misschien wel alleen toegankelijk tot vijfentwintig – en, hopelijk, als je kunt bewijzen dat je écht heel jong van geest bent. [JS]

FOTO: KARIN JONKERS

Ontmoet Teddy, een net-dertiger die van cultuur houdt. Zij bezoekt voorstellingen waar je jaren later nog over praat. Althans, dat voorspelt ze. Teddy is schrijver en programmamaker, ze schrijft o.a. teksten voor deze dagkrant. Daarnaast is ze een van de vier gidsen die je dit festival helpt bij keuzestress. Via de website van het festival kun je ze volgen, voor dagelijkse tips. Tip: Gentle Unicorn | Chiara Bersani | IT Chiara Bersani lijdt aan een milde vorm van brozebottenziekte. Voor deze dansvoorstelling kruipt ze in de huid van een eenhoorn, het mystieke schepsel dat staat voor uniciteit, en tegelijkertijd in elke speelgoedwinkel te vinden is. Chiara Bersani | Gentle Unicorn | IT | Kapel GAST | do 8 t/m za 10 aug | 17.00u | 45 min.


HIGHLIGHTS OF THE LOWLANDS Op uitnodiging van Boulevard bezoeken dertig internationale professionals het festival. Oogmerk: kennis delen en ideeën opdoen. Toen ze de vlaggen met ‘You Are Here’ zagen – het festivalthema van 2019 – haalden ze opgelucht adem. Bestemming bereikt.

D

e bezoekende professionals, die in de wereld van festivals en podiumkunsten werken, komen uit alle windrichtingen. Wat landen van herkomst: Frankrijk, Slovenië en Zwitserland, maar ook Zuid-Afrika, China en Iran. Binnen Boulevard is Job Rietveld belast met internationalisering en ontwikkeling. De gastheer, die al vier jaar buitenlandse vakgenoten ontvangt: “Wat ze opvalt, is de diepe worteling van dit festival in de stad. In veel landen zijn podiumkunstenfestivals weinig toegankelijke evenementen. Hoofdzakelijk the inner circle komt erop af. De bevolking heeft er vaak amper weet van dat er een festival plaatsvindt.”

Grote ogen

In Den Bosch is dat ondenkbaar, zegt Job. “Boulevard is een veelzijdig publieksfestival. Al vijfendertig jaar is het verankerd in de stad en heeft het grote zichtbaarheid. Onze internationale gasten kijken daar met grote ogen naar.” Maar ook in Nederland doet de toegankelijkheid van Boulevard nog wimpers knipperen. Met lach: “In Amsterdam studeerde ik af aan de Academie voor Theater en Dans, de opleiding Productie Podiumkunsten. Aan de artistiek leider van die opleiding vertelde ik dat ik bij Boulevard aan de slag ging. ‘Ga jij voor een volksfeest

werken?’, vroeg ze. Toen wist ik dat er nog veel bergen te verzetten zijn.”

Rode pepers

Soms zullen de ogen van de internationale gasten tegen de slaap vechten. Want het vierdaagse programma Highlights of the Lowlands dat Boulevard hen biedt, is tjokvol. Naast werksessies zijn er voorstellingsbezoeken en pittige nagesprekken. Enkele vragen in de categorie drie-rode-pepertjes-op-demenukaart: hoe doorbreek je de vaak magere diversiteit in je organisatie? Op welke manier kun je de stemmen van andere culturen laten doorklinken? Maar ook: hoe kan kunst helpen om maatschappelijke kopzorgen te bestrijden? En hoe kan kunst de democratie en rechtstaat versterken – of het verlies ervan tegengaan, zoals met name onze gasten uit Polen en Palestina ervaren?”

Kinderen van Boulevard Karin Jonkers en Jean Philipse legden de kinderen van Boulevard vast. Allemaal prachtig met hun alles omvattende aandacht en lieve lachjes. Een open blik waarvan je hoopt dat ze die de rest van hun leven vasthouden. Misschien helpt dit festival daar wel bij. Hoewel ze natuurlijk eigenlijk helemaal geen theater nodig hebben: ze zijn het zelf. [JS]

IJzig

Job heeft een fijnmazig netwerk van contacten met festivals over de wereld. In juli was hij nog in Istanbul, waar hij – dwars tegen het ijzige politieke klimaat in – een levendige underground scene van kunstenaars en makers ontdekte. “Dat is de essentie van internationalisering: het gesprek en de ontmoeting met andere culturen. Dat geldt zeker in tijden van internationale spanningen en crisis. Kunstenaars beseffen dan extra hoe belangrijk hun samenwerking is.” [EA]

I Am Here Het festivalthema 2019 is You Are Here. Dat resulteert in gesprekken met willekeurige bezoekers over het hier-en-nu. Vandaag: Julia [14] en Isabella [15] uit Liempde. Ze zijn hier simpelweg omdat ze het leuk vinden, vooral de tentjesvoorstellingen op het plein. FOTO: JEAN PHILIPSE

DESORIËNTATIE Het festivalthema ‘You Are Here’ lijkt bij sommige theatermakers en bezoekers tot desoriëntatie te leiden. Twee fragmenten van een gesprek waarin een kompas uitkomst had geboden: Hij: “Waar is de camping?” Zij: “De Locatie.” Hij: “Maar waar is de locatie? Zij: “Het heet camping De Locatie. Hij: […] Zij: “Maar ik ken de locatie niet.” Man: “Is hier Eva van Pelt? Vrouw: “Nee, Hier is daar!

Of ze nog hoop hebben voor de toekomst? Isabella is duidelijk. Ze heeft volop hoop. Al weet ze niet wat ze van haar leven gaat maken: ze hoopt dat het erg leuk wordt. Ze is wel bang dat ze straks enorm gaat stressen om de klimaatverandering en zo. Of dat ze geen goede baan krijgt of zo. Wat voor baan? Geen idee, maar jurist lijkt haar erg interessant. Nadeel: je hebt met veel negatieve zaken te maken. Voordeel: je betekent wel echt iets voor iemand. Met vriendinnen praat ze daar niet zoveel over, dan gaat het toch vooral over jongens. Julia moet haar toekomst nog kiezen, maar heeft er wel veel vertrouwen in. Je leeft maar

één keer zegt ze met zekerheid, al hoopt ze dat de wereld dan geen grote plastic soep is. Daar zit hun generatie wel mooi mee opgescheept. Net zoals het risico dat de wereld wordt overgenomen door de nieuwe technologie. Ja daar is ze wel een beetje bang voor. Ze leest niet zo vaak kranten, wel het nieuws op de NOS-site. Maar ze kijkt liever Netflix. Later wil ze de kant van de mensenrechten op. Ze kijkt ook veel politieseries – en dan lijkt detective haar ook wel leuk. Een combi van die twee, dat zou tof zijn. Maar eigenlijk hoopt ze dat ze later gewoon gelukkig wordt. In een mooi huis met een leuke man en kinderen. [JP]

FOTO: JEAN PHILIPSE


Rijstwafels kraken niet Schijt. Aan de dingen. Theater Artemis ontneemt ons met […]: Een voorstelling die schijt heeft aan zijn eigen vage titel alle zekerheden die we dachten te hebben, in het theater en in het leven.

S

chijt aan die titel. Aan het publiek. Aan de stoeltjes waar je niet op mag zitten, aan die kleur die dan weer groen en dan weer rood is, aan de tijd, het gekraak, het gesmak, het gedoe. Zoals dit hier. Dit is het pleintje. Niemand weet waar ‘hier’ precies is en wat of waarom, maar dat doet er ook niet toe. Voor nu noemen we ‘hier’ het pleintje.

Dat daar is de scooter, dat zijn rijstwafels en dat zijn Carola, Willemijn en Elias. De kleine, de lange en de dikke. De drie tieners hebben net een voorstelling gezien. Over een kleine, een lange en een dikke, op een pleintje. Ze zuchten, ze steunen, ze proberen de dingen te duiden. “Wat hebben we nou eigenlijk net gezien?” “Ja.” “Nou.” “Echt hoor.”

FOTO: JEAN PHILIPSE

Niet normaal

Het licht gaat uit, het licht gaat aan. Voorwerpen op het plein verschijnen en verdwijnen. “Wat is er met mijn stem gebeurd!” roept Elias verschrikt, wanneer hij merkt dat iemand zijn stem gestolen heeft. De dingen doen maar, en hij rent erachteraan. Het is niet normaal, maar wat is dat eigenlijk wel? Even zitten om bij te komen kan hij niet, want de stoel is stuk.

Beter ook, want “zitten is het nieuwe roken.” Minuten zouden uren kunnen zijn en gisteren vandaag. ‘‘Ze zei dat de voorstelling vijf kwartier zou duren,” verzucht er één op het pleintje, “maar we zaten er ruim drie uur.” Het publiek lacht angstig, vrezend voor de waarheid. Maar een bruine tas blijkt roze, de lange wordt alsmaar langer en de kleine

vermenigvuldigt zichzelf, opdat ze nooit meer over het hoofd zal worden gezien. Vragen zijn er meer dan antwoorden en de waarheid blijkt ver te zoeken. Gelukkig past uiteindelijk iedereen op één scooter. [SvG] Theater Artemis | […]: Een voorstelling die schijt heeft aan zijn eigen vage titel | Theater aan de Parade | do 8 aug 19.00u | 75 min

De kunst van het niet-loslaten Heeft hij een patent op ooglijm? Hij lacht woordeloos. Feit is dat de vlaggen, banieren, prints en signing van Kleefkracht dagelijks duizenden blikken weten te vangen. Op bezoek bij Patrick Kloth [47], een bondgenoot van Boulevard die scherp kijkt.

V

olgens boeddhisme, mindfulness en yoga is dit de eeuw van het loslaten. Maar niet bij Kleefkracht in Den Bosch. Haar visuele presentaties willen hechten. Oogmerk: de lezer informeren en tot actie verleiden. Dat lukt het bedrijf uitstekend leert de lange lijst van opdrachtgevers, waaronder Theaterfestival Boulevard, Jeroen Bosch Ziekenhuis, Paleis voor Volksvlijt en Circolo. Enkele andere klanten: Rabobank Nederland, 3FM, de corporatie Woonstad Rotterdam en – met name voor citymarketing – de gemeente Den Bosch.

FOTO: KARIN JONKERS

Aanvankelijk hechtte Patrick zelf niet best. Na zijn studie hbo logistiek volgden omzwervingen: “Van technisch adviseur in dakproducten tot mezelf schor kletsen als computertrainer.” Leerzame jaren bij een reclamebureau voerden in 2006 naar zelfstandig ondernemerschap. Wat hem extra moed gaf om Kleefkracht te beginnen, was zijn netwerk. “In Brabant leg je ook zonder voortdurend over zaken te praten contacten. Daarnaast is de gunfactor sterk in het zuiden.

Via dat netwerk kreeg ik al snel opdrachten voor HAS Den Bosch en – via het Nationaal Comité 4 en 5 mei – de printing en signing op alle dertien Bevrijdingsfestivals van Nederland.” Daarna was het zwaan-kleef-aan. Sinds 2009 is Boulevard, waar hij verstokt bezoeker van is, een van zijn trouwe opdrachtgevers.

Mooimakers

De zakelijke ondertitel van Kleefkracht luidt ‘De Mooimakers’. Een belofte die Patrick en zijn ploeg – acht medewerkers – inlossen. Met vlaggen, banieren, raam- en plaatprints en gevelteksten. Maar ook met wandbekleding, en textielframes, bewegwijzering en event signing. “In de wereld draait het om profilering en zichtbaarheid. Niet alleen op social media, ook in binnen- en buitenruimten.” Een vraag die niet loslaat: hoe krijgt een boodschap kleefkracht? “Door helder te zijn. Transparantie is het sleutelwoord. Verder geldt ‘less is more’. Want mensen willen niet lezen, maar scannen, scrollen, swipen. In enkele seconden moet je een boodschap overbrengen.” Dat de samenleving kortademig is, schrijft Patrick vooral aan

internet toe. “We zijn aan het verboldotcommen. Iedereen gaat uit van het motto ‘Vandaag vóór 23.59 uur bellen, morgen bezorgen.’ Daar heb ik moeite mee.’ Nog een schaduwkant van digitalisering: minder doorleefd contact. “Ik zie het aan mijn eigen kinderen. Ze doen alles met hun telefoon. Maar bellen vinden ze ongemakkelijk.”

Oog voor klein

Hij houdt van Den Bosch, woont in het duurzame ‘Bewust Wonen en Werken’-project in Boschveld dat voortkomt uit collectief particulier opdrachtgeverschap [CPO]. Toch heeft Patrick een hartenkreet: zijn bedrijf ligt in het Bossche Ambacht Centrum, waar ook talloze zzp’ers in oudbouw zijn gevestigd. Het complex moet steeds verder wijken voor de ambitie van het stadsbestuur om de ict-sector ruim baan te geven. “Grote spelers in de stad als de Jheronimus Academy of Data Science en SAP voelen zich hier thuis. Dat snap ik. Maar om beton te kunnen maken, zul je altijd kleine stenen, zand en water nodig hebben. Het zou spijtig zijn als dat inzicht verloren gaat.” [EA]


Dagschema Donderdag 8 augustus PODIA EN LOCATIES

JOSEPHKWARTIER

FESTIVALPLEIN

Voorstellingen, concerten, installaties in en om de binnenstad

Voorstellingen, ontmoetingen, installaties, ateliers en previews Sint Josephstraat 18

Tentjes, installaties, muziek en theater op en rond de Parade

BLVR&D Werkplaats voor hoofd, hart en hoop Theater aan de Parade 1e verdieping (bereikbaar via de trap op het festivalplein) 10.00-22.00

JUDITH ROSEMA Het Inkt Atelier: workshop voor kinderen Tuin 13.00-16.00 GRATIS

Block Box BACKBONE | ALIDA DORS, BERLIN, MIET WARLOP 13.00-23.30

AVANS | CMD Interactieve Installatie Tuin 13.00-00.00 GRATIS

Tentjes en Installaties BENJAMIN VANDEWALLE, EVA VAN PELT, SOUNDING BODIES, ROB SMORENBERG, ANNICA MULLER, CIE. PERELMAN, BREI, WHAT SOUNDS LIKE NOW, DE KOUDE KERMIS, MAN II CO, GEERT HAUTEKIET, MARDULIER & DEPREZ, FIRMA MES, SUN CITY, DIEHELEDING 13.00-23.30

DRIES VERHOEVEN Happiness Burg. Loeffplein 14.00-22.00 GRATIS THEATER ARTEMIS Party Dialogues Cementrum 15.00 en 19.00 A TABEA MARTIN Forever Triniteitstraat 19 15.00 A THE100HANDS Show Me AKV | St. Joost 16.00 en 20.30 A SCHIPPERS&VANGUCHT De Kantelaar | 9+ Aartshertogenlaan 16.00, 20.00 A CHIARA BERSANI Seeking Unicorns Kapel GAST 17.00 A DE VEENFABRIEK Atlantis De Groote Wielen 18.00 A JULIE CAFMEYER Confessions of a White Girl Bad Woman Verkadefabriek Kleine Zaal 19.00 A THEATER ARTEMIS [.....] Theater aan de Parade Grote Zaal 19.00 A STUDIO ORKA Craquelé | 8+ Mariakerk 19.30 A

DIVERSE ACTEURS De Voorleessessies Tuin 13.30 GRATIS FLORIAN MYJER & KIM KARSSEN | DE WARME WINKEL Bloomsbury Tuin 13.45, 16.15 en 19.15 A THEATER ARTEMIS Dit is het clubhuis van... | 4-12 Tuin 15.00-19.00 GRATIS

SERVAES NELISSEN Beefteefjes Tickets & Info 13.45, 15.45 en 19.45 A

NAZMIYE ORAL EN GASTEN Gesprek van de dag Tuin 16.00 GRATIS

BENJAMIN VANDEWALLE Framing the Circle Pleinpodium 14.00-21.00 GRATIS

MINOUX Preview: Niet de vaders van Jimmy Parker Artemis Studio 17.00 A

FABULEUS Nesten | 4+ BLVRD Theater 14.30 A

RIKKERT VAN HUISSTEDE Boys Won’t Be Boys Pand 18 Zaal 19.00 A LUANDA CASELLA Short of Lying Artemis Zaal 21.00 A DIVERSE MUZIKANTEN De Nachtsessies Tuin 23.00

GRATIS

KAARTVERKOOP Tickets & Info Zowel op het centrale festivalplein als in het Josephkwartier vind je een Tickets & Info. Onze medewerkers bieden info over honderd-en-een zaken: voorstellingen, toegankelijkheid, pendelbustijden, de naam van die ene actrice en een plattegrond. Telefonisch Kaarten kun je ook bestellen via 0900 33 72 72 3 [lokaal tarief]. Alleen vanuit België: +31 (0)73 680 98 01. Betaling uitsluitend met Mastercard/Visa.

FOTO: JEAN PHILIPSE

ROZEMARIJN ROMEIJN Schuifkaas Babel 19.30 A SAMAN AMINI | BLACK SHEEP CAN FLY A Seat at the Table BLVRD Theater 20.30 A

Openingstijden Het festivalplein is het gehele festival geopend van 12.00u-01.00u m.u.v. de laatste festivaldag [geopend tot 00.00u].

MARLIES RUIGROK Azul Babel 21.15 A LATE NIGHT BAND The Jerry Hormone Ego Trip BLVRD Theater 23.30 GRATIS

ALEXANDER DE BRUIJN Broeders - De val van Den Bosch Zwanenbroedershuis 20.30 A

INFO tel. 0900 33 72 72 3 tel. buitenland +31 (0)73 680 98 01

BERLIN True Copy Verkadefabriek Grote Zaal 20.30 A STRIJBOS & VAN RIJSWIJK Signaal bij Haanwijk Haanwijk 20.45 A SVEN RATZKE Where Are We Now Verkadefabriek Clubzaal 21.30 A

FOTO: JEAN PHILIPSE

A

Voor de voorstellingen met een ticketsymbool koop je kaartjes via festivalboulevard.nl of aan de festivalkassa. Voor de overige voorstellingen koop je kaartjes ter plekke of ze zijn gratis te bezoeken.

Ogentroost BEELD: KARIN JONKERS

MEER DAN EEN GOEDE KENNIS VAN HET FESTIVAL? VERZILVER HET EN WORD VRIEND.

Online Op www.festivalboulevard.nl kun je kaarten online bestellen en betalen. Ze worden digitaal toegestuurd, waarna je ze zelf kunt printen. Attentie: vanuit het buitenland is betaling met IDEAL niet mogelijk. Kaarten kunnen tot zeven dagen vóór de speeldag van de voorstelling thuisgestuurd worden. Verzendkosten per zending: € 2,50. Daarna zijn de kaarten af te halen bij de kassa in Theater aan de Parade.

Anno 2019 hebben onze ogen hebben het zwaar. In media zien ze dagelijks duizenden verhalen en beelden die het netvlies schaden. Aanslagen, illegale houtkap, radicaal rechtse leiders die democratie en rechtsstaat als hinderlijke blokken aan het been zien. Och arme, arme ogen. Gelukkig is Boulevard een speeltuin voor de zintuigen. Wie dat uitmuntend begrijpt, is de Vlaamse choreograaf Benjamin Vandewalle. In zijn Framing the Circle – vandaag en morgen [vrijdag] vanaf 14.00u op het pleinpodium – worden bezoekers de makers van hun eigen dansfilm. De titel? Mag je zelf bedenken. Een suggestie: Euphrasia oftewel Ogentroost, het kleine trechtervormige bloempje dat niet alleen in de natuur maar nu zelfs op Boulevard blijkt te groeien. [EA]

Openingstijden festivalplein Van 12.00u tot 01.00u. Aanvang programmering vanaf 14.30u m.u.v. enkele tentjes en de Block Box [vanaf 13.00u] en m.u.v. de laatste festivaldag [geopend tot 00.00u]. Pendelbussen Theaterfestival Boulevard vindt in en om de stad plaats. Vanaf het centrale festivalplein [de Parade] rijden gratis Boulevard-pendelbussen naar de locaties die niet op loopafstand liggen. Het opstappunt ligt aan de zuidzijde van het festivalplein – tussen Theater aan de Parade en de Peperstraat. Vanaf daar vertrekken de bussen uiterlijk een half uur vóór aanvang van de voorstelling. Aangezien het een pendeldienst is, kunnen exacte vertrektijden niet worden weergegeven.

COLOFON Redactie Eric Alink [hoofdredacteur], Teddy Tops [coördinator], Jeroen Thijssen, Sara van Gennip, Jowi Schmitz Grafische vormgeving/fotografie Karin Jonkers, Mariëlle van der Wardt [Yell & Yonkers], Jean Philipse Productie Graphiset, Uden

Je bent fan van het festival, je bent een cultuurliefhebber, je vindt dat het festival bij ‘s-Hertogenbosch hoort. Kortom: je wil dat Boulevard blijft bestaan. Word dan Vriend van het festival. De financiële bijdrage van Vrienden geeft naast de steun voor het festival zelf, extra ruimte voor unieke projecten. Dit jaar is dat de voorstelling #minaret, van het Libanese gezelschap Maqamat van choreograaf Omar Rajeh. Als Vriend heb je automatisch een streepje voor. Het jaar door kun je naar speciale Vriendenavonden en -middagen, waar je voorproefjes en een speciale blik achter de schermen krijgt. Ook heb je voorrang op de kaartverkoop en heb je recht op Vriendenkorting in de voorverkoop.

Je kunt al Vriend worden vanaf € 50,- per jaar. Meld je aan via de knop word Vriend op festivalboulevard.nl, stuur een mail naar vrienden@theaterfestivalboulevard of vraag naar de folder bij Tickets & Info. Voor meer info zie festivalboulevard.nl/nl/over-boulevard

TIPS, REACTIES, VERHALEN:

dagkrantboulevard@gmail.com

DEEL JE ERVARINGEN EN MENINGEN OP:

Twitter @tfboulevard Facebook /festivalboulevard Instagram /festival_boulevard Hashtags #tfboulevard

Profile for Theaterfestival Boulevard

Dagkrant Theaterfestival Boulevard 8 augustus 2019  

Dagkrant Theaterfestival Boulevard 8 augustus 2019  

Advertisement