Page 1

ZATERDAG 5 AUGUSTUS 2017 FESTIVALBOULEVARD.NL

BLVRD VANDAAG

gazet van kippenvel voor de dunhuidigen die ontroering niet mijden

KARIN JONKERS

ALLES GEGEVEN Durven ze dat, dansers en acteurs? In de eerste seconden na hun voorstelling voor de camera? Ja, zulke helden en heldinnen bestaan. In de rubriek ‘Alles gegeven’ laten ze zich zien. All the way. Hij lacht. Dat is knap. Want lachen

C

OLUMN

KARIN JONKERS

Benedenzaal Josephkwartier 21.18 uur zou elke sterveling vergaan na de krachtsinspanning van Daniel Mariblanca [Barcelona, 1981]. In de laatste negenhonderd seconden van zijn dansperformance WOMAN heeft hij negenhonderd keer krachtig zijn torso gedraaid en beurtelings

over zijn linker- en rechterschouder gekeken. Recht het publiek in. Een levende zweep, die de lucht striemt. Twee mannen op rij zes geloven hun ogen niet. Eerder heeft Daniel zich uitgekleed. Borsten vooruit, pumps aan zijn

voeten. Maar ze hinderen hem. Ook buiten de zaal, trouwens. Sinds anderhalf jaar vervloeien vrouw en man in hem. Dansen maakt hem gelukkig. In roes verliest hij besef van een lichaam. Trance, gender. Het publiek is verrukt, de twee

mannen op rij zes zijn stil en witjes. Maandag zullen ze in de directiekamer van Koninklijke De Ruijter vertellen dat de wereld ruimer is dan roze en blauwe muisjes doen vermoeden. [EA]

Anti-luis

krabben zich gek. Heimelijk of tegen het exhibitionistische aan. Let er maar eens op. De oorzaak? De programmering van Boulevard 2017. Die puilt uit van de dieren. Ik tel een eend, orka, een dozijn dolfijntjes, mol, everzwijn, draak, pink flamingo, kraaien en een noisy fish. Controle op luis? Ho maar. Festivals dwepen graag met het dierlijke en instinctieve in de mens.

Dus die gaan heus geen theaterfauna checken. Eén dier heb ik trouwens verzwegen. Uit angst, wat een oprukkende vorm van jeuk is die ons erin wil luizen. Niet op onze schedel, maar eronder. UIt angst en lijfsbehoud heb ik het paard weggemoffeld. Een hele kudde zelfs: dinsdag en woensdag dansen ze op het podium. Horses, heet het. Van Kabinet k. Bloedmooi, roepen kenners.

Maar ik krijg er jeuk van. Als zo’n dier op me af komt, krijg ik kortsluiting in m’n hoofd. Alles donker, de paardlekschakelaar onvindbaar. Toch ga ik naar Horses kijken. Maar eerst naar Phobiorama. Grote kans dat Dries Verhoeven raad weet met equinofobie. Want ze lijken op elkaar, de mens en het paard. Zij kennen hun eigen kracht niet. [EA]

Wat was er eerder? De kip of het anti-luismiddel? Ik vermoed het laatste. Prioriteiten stellen, moet de Schepper indertijd hebben gedacht. Hij had vaak last van jeuk. Maar of dat goedje in den beginne geholpen heeft, valt te bezien. Want veel Boulevard-bezoekers, die naar Zijn theatrale evenbeeld zijn geschapen,


Leve de poortwachters! Op verzoek van de Dagkrantredactie bezoeken acht schrijvers van Tilt – de grootste literaire organisatie van Brabant – het festival. We nodigden Anneroos Goosen [1987] uit om naar Voorstelling waarin hopelijk niets gebeurt van Artemis te gaan. Het werd haasten. U kent ze wel: poortwachters van de regels. Regels die bedacht zijn door de baas, die doorgegeven worden aan poortwachters en die nageleefd moeten worden, koste wat kost. Ze staan bij een afzetting op straat om je te vertellen dat je er écht niet door mag – ookal woon je verderop de straat in. Ze sturen je naar de balie waar je zojuist vandaan kwam, om het cirkeltje weer opnieuw te beginnen. Ze staan óók in de Artemis-tuin om je te vertellen dat je op de verkeerde locatie bent voor Voorstelling waarin hopelijk niets gebeurt. In dat laatste geval zit je er zelf vooral heel erg naast.

blijft maar terugkomen, om zichzelf nog eens terug te halen. De portier vermenigvuldigt zichzelf en zet een duizelingwekkende achtervolging in, totdat een blaadje sla er een einde aan maakt. Het detail vraagt aandacht voor een belangrijke mededeling, want de gebeurtenissen staan voor de deur. De feestelijke parade van gebeurtenissen trekt voorbij tot het laatste moment. Het schept ruimte voor invalshoeken die filosofisch lijken, maar o zo simpel zijn.

Na een snelfietsritje van de Artemistuin [waar Voorstelling waarin hopelijk niets gebeurt van Artemis niet gespeeld wordt – let op!] naar de Tramkade, bleek de deur van de Kaaihallen toch open te gaan. Gelukkig, want de voorstelling die in 2006 in première ging en de Gouden Krekel won, maakt elf jaar na dato nog één laatste comeback.

– “Ik ga hier niet over gebeurtenissen.”

De poortwachter uit Voorstelling waarin hopelijk niets gebeurt zet de kijkverwachtingen op scherp. “Nee, meneer, u mag er niet in,” zegt de

– “Ik ben bang dat het volgende moment niet meer komt.” – “Ben je nog steeds naar jezelf op zoek?”

Gelukkig zijn er de poortwachters, want zonder hen was het maar een saaie voorstelling.

JEAN PHILIPSE

bewakingsmeneer stellig tegen de victoriaans uitgedoste acteur, die het podium op wil. “U bent acteur? Dat kan iedereen wel zeggen!” Voorstelling waarin hopelijk

ZA 5 AUG TUSSEN 14.30 EN 17.30 [T/M WO 9 AUG] In de mini-theatertjes van Laitrum Teatre uit Spanje voeren bezoekers – volgens aanwijzingen op een koptelefoon – een Shakespearedrama voor elkaar op.

niets gebeurt gaat over niets en tegelijkertijd over alles wat het zelf is, was en ooit zou kunnen zijn. Dat klinkt vaag, maar voor de lachende kinderen én volwassenen op de voorste rij is het gelukkig

Josephkwartier Elders ZA 5 AUG TUSSEN 13.00 EN 00.00 [T/M ZO 13 AUG] Pleun van Dijk toont in haar installatie Reborn het lichaam als bouwpakket.

5 AUG 2017 OM 15:00 EN 18.00 [OOK ZO 6 AUG] Mr. Mustache vertelt in het woordeloze Affetto d’Amore zijn hilarische liefdesverhaal.

VOOR NOP Spaarvarkens houden van Boulevard. Het festival verkleint immers het risico dat ze aan diggelen gaan. ‘Voor nop’ is een overzicht van alle activiteiten – [straat]theater, muziek, installaties – die niets of op z’n hoogst een appel en een gezond ei kosten.

Muzerije | DO 3 T/M ZA 12 AUG 20.30 Studenten in de Etalage en expo met werk van studenten van Fontys Hogeschool voor de Kunsten.

KARIN JONKERS

ZA 5 AUG TUSSEN 13.00 EN 20.00 [T/M ZO 13 AUG] Ontdek wat kunst is in Het koninklijk museum voor interessante kunst [6+]. Expo gratis, audiotour €2.

Café De Keulse Kar | 23.00 NOS-verslaggever Martijn van der Zande en tafeldame Simone Weimans ontvangen in TLKSHW Kiki Schippers [gast], Martine Decroos en Titus De Voogdt [Boulevard-gast], Lander Severins [muziek], Teddy Tops [column]. [CdA/FF]

ZA 5 AUG 19.00 [OOK ZO 6 AUG] Atelier: Suze Milius, Marijn Alexander de Jong en Annelinde Bruijs met een kleurenmusical-in-wording. JEAN PIERRE ESTOURNET

ZA 5 AUG 16.00 EN 19.00 [OOK ZO 6 AUG] In Solo Juntos combineert choreograaf Lucio Baglivo moderne dans, acrobatiek en de mechanismen van contact. ZA 5 AUG, 22.00 [T/M 13 AUG] In de Pete Buijs Corner speelt vanavond Eva Bouwmeester.

JEAN PHILIPSE

Dagelijks wisselende cafés | TUSSEN 19.30 EN 22.00 [T/M 13 AUG] Club Cabaret met Nederlandse en Zuid-Afrikaanse cabaretiers [vrijwillige bijdrage]. Verkadefabriek | VANAF 11.00 [T/M 31 AUG] Groepsexpo afstudeerders Expo AKV|St. Joost.

ZA 5 AUG 17.00 EN 20.00 [OOK ZO 6 AUG] Het Catalaanse trio PSirC (ES) onderzoekt de relatie tussen acrobatiek en meetkunde in Acrometria.

Festivalplein ZA 5 AUG TUSSEN 13.30 EN 21.00 [T/M ZO 13 AUG] Steek je hoofd in de installatie Interview-view van de Vlaamse kunstenaar Benjamin Vandewalle.

volstrekt normaal. Naast acteurs Martin Hofstra en René Geerlings is Voorstelling zelf ook een personage. Een ‘dood moment’ sterft een droevige dood, terwijl ‘het volgende moment’ kwijt is. Het ‘vorige moment’

Dansen in BLVRD Theater ZA 5 AUG 23.30 Wereldmuziek en folk opera van Luca Bassanese & pop

ZA 5 AUG 15.30 Openluchtgesprek bij Voorstelling waarin hopelijk niets gebeurt van Theater Artemis, met Jetse Batelaan en Liesbet Swings. Ook te gast: het Bossche Kinderparlementslid Jools van Rossum over haar ervaring als kind met de politiek. Verder in Josephkwartier: vertel je verhaal in Dicht bij Anna [18.00 – 22.00], beleef de interactieve installatie van studenten CMD aan de Avans Hogeschool [doorlopend] en luister om 23.00 naar musicerende makers en crew in de Nachtsessie.

JEAN PHILIPSE

Anneroos Goosen is programmamaker voor Tilt en hoofdredacteur van De Titaan. Studeerde film, filosofie en cultuurwetenschappen. Filmt sinds kort weer: www. cargocollective.com/anneroosgoosen TilT versterkt het schrijversklimaat en organiseert jaarlijks het literaire festival TilT – zie www.tilt.nu


ZATERDAG 5 AUGUSTUS 2017 FESTIVALBOULEVARD.NL

Tijd voor een break

Efficiënt met je tijd omgaan: alle mails beantwoorden, van afspraak naar afspraak hollen. Als het aan Schweigman& en Slagwerk Den Haag ligt, is het tijd voor een break. Boukje Schweigman zet alles even stil en laat ons luisteren naar de klok die in je borstkas tikt. De koningin van het ervaringstheater heeft weer een geheel nieuwe beleving in petto. Hoewel, nieuw: “Het onderwerp tijd is natuurlijk van alle tijden”, zegt ze. For The Time Being gaat over tijdsbeleving, over de tijd die we volgens filosofe en romanschrijver Joke J. Hermsen kunnen onderverdelen in een kloktijd en een innerlijke tijd. “We consumeren alles op, ook tijd. We hebben er niks meer van over met z’n allen. We maken filmpjes van plekken om het beeld te behouden, maar hebben geen tijd meer om ze terug te kijken.” Kun je ook efficiënt gebruikmaken van je tijd? “Wie bepaalt dat, wanneer je je tijd efficiënt hebt gebruikt? Is dat wanneer je al je mails hebt beantwoord?” En wat is dan de innerlijke klok? “Die tikt op ervaring: als je naar een zonsondergang kijkt, dan voel je hem. Dan is er geen sprake van de tijd in de gaten houden, of rennen om dat wat je zelf bedacht hebt waar te kunnen maken. Dan ben je iets aan het beleven.” Tijd of tijdloosheid duikt telkens op in je voorstellingen “Het is zeker een onderwerp waar

JOCHEM JURGENS

SALAMI* Nieuws in plakjes. Niet te dik, niet te dun en op een leesplankje geserveerd. Dat is Salami. Tips, suggesties, anekdotes: mail het aan dagkrantboulevard@gmail.com. * Voor de vegetariërs: pak een flesje Typex, lak de Italiaanse worst weg, krabbel met pen Broccoli boven dit artikel. Maar Courgette mag ook. Telefoon, voor jou Kyoko Scholiers [Antwerpen, 1981] reisde rond en nam in een zelfgeknutseld telefoonhokje gesprekken met mannen, vrouwen en kinderen

NICK HANNES

ik veel mee bezig ben. Zo’n zes jaar geleden heb ik samen met een groepje van de Mime Opleiding Amsterdam onderzoek naar het onderwerp gedaan. We zijn gaan kijken naar de kaders die theater biedt om tijd te onderzoeken. Hoe kun je mensen laten stilstaan, zonder iemand ergens toe te dwingen?” Is dat niet wat interactief theater is? “Ik kan een behoorlijke allergie hebben voor interactief theater waarin een hiërarchie heerst: de makers/acteurs hebben een voorsprong op degenen in het publiek die plotseling betrokken worden of ongevraagd in de schijnwerpers worden gezet. Ik wil dat ze gelijk zijn. Dat binnen de spelregels – het onderzoek – er nog van alles kan gebeuren, dat de performers zich net zo kwetsbaar opstellen als het publiek. Ik wil mensen niet dwingen iets te doen waar ze geen zin in hebben, maar in een staat-van-zijn brengen waarin we ons weer durven te openen voor onze innerlijke drijfveren en voor elkaar.” De voorstelling lijkt ook een terugkeer naar oorsprong en kinderlijkheid “Deels wel, een kind heeft geen andere tijd dan de innerlijke. Maar ik maak geen jeugdtheater, ik wil de eindeloosheid van de speelkamer openen voor volwassenen.” [TT]

op. Hun gemeenschappelijkheid: zij hebben – al dan niet vrijwillig – de draad met de samenleving doorgeknipt. Tot deze kink-in-dekabel-zielen behoren gedetineerden, vluchtelingen en brugslapers, maar ook pleegzorgkinderen en prostituees. Waar ze over vertellen? Dat ontdekt je in vier telefoonhokjes die op de Stationsweg langzaam over een spoor bewegen. Je stapt binnen en hoort vijftien minuten lang fragmenten van openhartige verhalen die ooit aan Kyoko zijn toevertrouwd. De installatie Misconnected kun je van 14.00 - 17.00 en van 18.00 - 21.00 bezoeken. Verbindende ervaring. Gender In het Josephkwartier vindt dagelijks tussen 15.30 en 16.30 een Openluchtgesprek plaats. De gast van gisteren: de danser/performer Danni Mariblanca [zie ook de voorpagina van deze Dagkrant], die over gender en transgender vertelde. Een inspirerend verhaal: terwijl Danni over zijn zoektocht vertelt, verving een Boulevard-medewerker klassieke man/vrouw-bordjes op de toiletten. Zo stapt u voortaan zonder identiteitsverwarring een oase van luchtverfrisser, haarlak en aftershave binnen. Extra weldadig zijn de vogelgeluiden op het toilet. Doe de ornitholoog in uzelf een plezier en raad al zittend/staand wat u hoort. De rouwkwikstaart? De paradijskraanvogel? Of toch de mus?

JEAN PHILIPSE

Coupe Boulevard 2017 Give me a head with hair, long beautiful hair, shining gleaming steaming flaxen waxen. Give me it down to there, hair, shoulder length or longer, here, baby, there, mamma, everywhere, daddy daddy hair! Flow it, show it, long as God can grow it, my hair! Big Deal! “Hart Theaterfestival Boulevard krijgt vorm”, kopte het Brabants Dagblad. Iemand was zo vrij dat bericht op Facebook te delen. Ene Ties

reageerde nurks: “Boulevard? Zuipen en overwegend clownesk cabaret… Big Deal!” Dat stelt ons gerust: ze bestaan nog, doortastende analyses. Dienstfietsen Sinds kort beschikt Theaterfestival Boulevard over twee opgeknapte dienstfietsen. Ze zijn geschonken door Fietswerkplaats Boschveld aan de Kelvinstraat. Daar verzorgen hoofdzakelijk allochtone wijkbewoners reparaties in een opgeknapte garageruimte. Van klein en groot verzet weten ze veel: enkelen van

hen zijn voormalige vluchtelingen, onder wie de Iraans-Nederlandse coördinator Ahmad Naimmotlagh. Uit dankbaarheid heeft Boulevard de sleutelaars een arrangementje aangeboden. Voor de historici: het is niet de eerste keer dat de Fietswerkplaats en Boulevard elkaar weten te vinden. In 2015 richtten ze samen Yalla Biskleet op: een fietscursus voor ruim honderdzeventig bewoners van de toenmalige noodopvang Autotron. [TT/EA]


PATAT IN HET GROEN

Echte helden springen, weet Josse De Pauw Een oude man vecht met zijn herinneringen. Tot hij het meisje ontmoet. Zij schrikt van hem, daar aan de vaart. De Helden is muziektheater waarin lafheid en heroïek met elkaar vervloeien. Een vogeltje op het water verenigt hen in een symbiotisch moment. Dan valt het meisje in het water, geschrokken van zijn aanwezigheid. Zij kan niet zwemmen, ziet hij. Springen zou van hem een held maken. Maar hij kan niet zwemmen. Helden springen toch? Waarom springt hij niet?

ARAN SLIEKER

Waar hoor je thuis? Hier niet. Op dit winderige groene veld in het grote niets. Een lief echtpaar vertelde me net in de pendelbus dat ze speciaal uit fietsen zijn gegaan, de dag ervoor, om deze locatie te vinden. “Maar we vonden niets. Die Studio Orka heeft zich goed weten te verstoppen.” En nog steeds, geen Orka te zien. Chasse Patate bevindt zich nog een wandeling verderop en tot die tijd moeten we hier wachten. Ik wil op mijn tas gaan zitten, maar ben bang dat ik mijn laptop plet. Een vrouw achter me zoekt een wc. “Ga maar achter die boom,” zegt haar puberzoon behulpzaam. “Er zijn hier toch maar honderd mensen ofzo, die zien het vast niet.” Misschien wel meer dan honderd mensen en verder is er niks. Ik kijk argwanend naar de drie bussen, die iets verderop staan te ronken. Hoe moeten die terug over die smalle paadjes? En ben ik de enige die zich afvraagt of ze goed zijn gereden? “Nee joh, Frits is erbij,” wijst een mevrouw me op een man in korte broek met oranje vest. Hij staat iets verderop en glimlacht bemoedigend. Ik onderdruk de neiging meteen zijn hand vast te grijpen. Iemand roept. We mogen komen. Ik hoor hier niet thuis, maar ik mag hier wel zijn. Ik word opgenomen in de groep die zich even later over een smal gangpad tussen het hoge gras voortbeweegt. We zitten knie aan knie op de plastic tribune. De wind steekt op, wordt onderdeel van de fenomenale voorstelling. Een verhaal over een andere wereld, leed van een andere familie. Een ver-van-mijn-bedverhaal, dat toch moeiteloos mijn hart bereikt. We kijken, we klappen, we waden door het gras terug naar de bussen, tevreden zuchtend. De paradox van een prachtig, verdrietig theaterstuk: je wordt er zelf wat blijer van. En meer een groep. Dit terugsjokken mag van mij nog wel even duren. Als je in een gevoel kan wonen, dan sla ik hier mijn tent op. Mijn tijdelijke thuis: we komen van een mooi verhaal en we weten zelfs waar we naartoe gaan. Naar de bus van Frits. Jowi Schmitz

Josse De Pauw [Asse, 1952] laat met zijn prachtige donkere stem in deze monoloog een volstrekt uniek maar ongelofelijk herkenbaar moment zien: dat van een persoon die blijft hangen in een traumatische ervaring. De kwetsbaarheid en eerlijkheid dringen diep door. Hij blijft hangen in zijn herhaling, in de hoop het moment over te kunnen doen. In zijn hoofd spelen alle verhalen van alle helden. Maar het zijn niet de Grote Kunstenaars of wereldveranderaars die hij hoort. Het zijn de mensen die hun leven voor alle andere levens hebben gegeven. Want, zo stelt hij naar Schopenhauers gedachtegoed: alle leven is één – de vogels, de mensen, de algen. Blauw water Sinds het moment aan de oever van de vaart schildert de man in zijn hoofd en op het doek. Constant hetzelfde moment, in groen en blauw, Al was het water in de vaart veelal grijs, soms zwart: op zijn doek is het water steevast blauw. Op het doek leeft zij nog.

PAPILLEN Het is een vrucht die je het liefst troostend streelt. Of in een badje met jodium marineert. Dat zit hem in zijn eerste lettergreep. Au. Toch is medelijden met de aubergine om drie redenen volstrekt misplaatst. Een: hij ziet veel van de wereld. Van oorsprong komt hij uit Myanmar [het vroegere Birma], maar tegenwoordig vind je hem vooral rond de Middellandse Zee. Twee: hij feest veel. In zijn wijdvertakte familie – zeventienhonderd leden, waaronder aardappel, rode peper en tabak – is er elke dag wel iemand jarig. Hun veelbelovende familienaam? Nachtschade, oftewel No Sleep Till Egg Plant.

KURT VAN DER ELST

De Helden is een complexe vertelling over zelfverwijt, de drang om terug te kunnen draaien, onkunde en gemis. Muzikant Dominique Pauwels componeert met bestaande geluiden, elektronica, strijkers en een

Drie: de aubergine is zondag 6 en maandag 7 augustus hoofdrolspeler op Boulevard. In hun liefde voor de paarse vrucht maakten sopraan McFadden [1961, New York] en documentairemaakster Lisa Tahon [1989, Oostende] een ontroerende ode aan de aubergine. Geen half werk: ter voorbereiding reisden ze naar Marokko, Sicilië, Griekenland en Turkije. Tussen dampende ovenschalen zaalouk, moussaka en imambayildi roken ze niet alleen nadrukkelijk aubergine, maar vonden ze ook inspiratie voor hun vlechtwerk van live muziek, film, liederen – van jazzy en gospel tot klassiek – en mooie verhalen. [EA] Muziektheater Transparant en Claron McFadden | Nachtschade: Aubergine | zo 6 en ma 7 aug 20.30 | 80 min.

vernuftige trompet-robot de emoties en de stemmen in het hoofd van de hoofdpersoon. Hij zal voor altijd met het meisje moeten leven. Alsnog springen zal hem waarschijnlijk geen held maken.

Wat heldendom dan wel is? Dit soort verhalen vertellen. [TT] Lod Muziektheater en KVS | Josse De Pauw en Dominique Pauwels | De Helden | za 5 aug. 21.00 u | 75 min

Superleuk, maar voortaan niet op rij 1 KARIN JONKERS

KARIN JONKERS


Negentien vierkante meter ontwerpgeluk In 1988 ontwierp Karin Jonkers [Veghel, 1966] haar eerste affiche voor Theaterfestival Boulevard*. Vorig jaar haar laatste. De gemeenschappelijkheid: bezieling. Vanaf maandag 7 augustus is de kleurrijke collectie in het Stadskantoor te zien. Haar favoriete kleur is blauw. Toch denk je bij Karin Jonkers eerder aan rood. Hart heeft ze. Voor kunst, cultuur en reizen. In één woord: voor mensen. Op haar dertig affiches voor Boulevard – op die van 2005 na – zijn ze nadrukkelijk aanwezig. Op negentien affiches staan louter vrouwen. Ze zijn verleidelijk, stoer, hunkerend of droefgeestig. Met lach: “Vrijwel iedereen vindt het leuker om naar een vrouw te

kijken. Of ze theatraler zijn? Eerder uitgesprokener.” Aan haar collectie is ook de wordingsgeschiedenis van Boulevard af te lezen. Van romantiek en melancholie [1988-2004, onder festivaldirecteur Wim Claessen] naar een sterker accent op zowel de stad als de vervagende grenzen in de wereld [2005-2014, onder Geert Overdam]. De jaren van festivaldirecteur Viktorien van Hulst

[2015-nu] laten zich nog niet in conclusies vangen. De zoektocht naar licht ontregelend beeld bleef tijdloos, maar de invloed van marketing is sterker geworden. “In de jaren 80 en 90 was er amper een briefing. Dat had voordelen. In vrijheid komen de mooiste dingen tot stand. Nu moet een affiche aan meer criteria voldoen. De opkomst van social media speelt daarin een rol. Een affiche/campagnebeeld dat

op Facebook staat, heeft een enorm bereik. Iedereen víndt er ook wat van.” Raam Voor haar dertig Boulevard-affiches heb je negentien vierkante meter muur nodig. Dat klinkt massief, maar elk affiche is een raam dat openwaait en zicht op onvermoede werelden biedt. Soms letterlijk: veel inspiratie ontleent Karin aan haar reizen. Mexicaanse poppetjes

[2001], languit op een hotelbed in New York [2004], het treintje dat naar Christus de Verlosser in Rio de Janeiro klimt [2005]. Vrijwel altijd mixt ze fotografie met schilderkunst. Op haar afscheidsaffiche uit 2016 staat een windmolen uit Peru. Als je je ogen sluit, hoor je hem wieken: de scheppingskracht van Karin Jonkers komt nooit tot stilstand. * i.s.m. William de Kroon [EA]


PROGRAMMA ZATERDAG 5 AUGUSTUS Podia en locaties

Josephkwartier

Festivalplein e.o.

Voorstellingen, concerten, installaties in en om de binnenstad

Voorstellingen, ontmoetingen, installaties en open ateliers. Sint Josephstraat 18

Tentjes, installaties, muziek en straattheater op en rond de Parade

Dries Verhoeven Phobiarama WILHEMINAPLEIN 14.00, 15.00, 16.00, 17.00, 19.30, 20.30, 21.30

Avans/CMD Interactieve installatie ENTREE 13.00 - 00.00

INSTALLATIES Schippers&vanGucht, Benjamin Vandewalle, Sonja Volmer, Laitrum Teatre 13.30 - 22.30

In samenwerking met de Verkadefabriek en Theaterfestival Boulevard Groepsexpositie AKV|St. Joost, Avans hogescholen VERKADEFABRIEK ENTREE 13.00 - 23.00

Pleun van Dijk Reborn ENTREE 13.00 - 00.00 Wild Vlees / Tamar Blom Apocalypse: The second horse PAND 18 STUDIO 13.00 - 22.00

Kyoko Scholiers Misconnected STATIONSWEG 14.00 - 17.00 en 18.00 - 21.00 Schweigman& / Slagwerk Den Haag For The Time Being DE BEVERSPIJKEN 17.00 en 21.00

Meneer Monster Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft (2+) BLVRD THEATER 13.30

Nienke Nillisen Masai BIJ KATRIEN 17.00 en 21.00 Theater Artemis Voorstelling waarin hopelijk niets gebeurt (8+) TRAMKADE KAAIHALLEN 19.00 Sachli Gholamalizad (Not) My Paradise VERKADEFABRIEK KLEINE ZAAL 19.00 Studio ORKA Chasse Patate (8+) WOLFSDREEF 19.30 Kornél Mundruczó / Proton Theatre Imitation of Life THEATER AAN DE PARADE 20.30 LOD muziektheater en KVS / Josse De Pauw en Dominique Pauwels De Helden VERKADEFABRIEK GROTE ZAAL 21.00

KARIN JONKERS

Wild Vlees / Tamar Blom

Benjamin Vandewalle Peri-Sphere TUIN 14.00 - 21.00 Openluchtgesprek Theater Artemis: Jetse Batelaan en Liesbet Swings met gast: Jools van Rossum (12) over het Bossche Kinderparlement en het belang van politiek TUIN 15.30 Nikki Hock Why, Why ohh why THEATER ARTEMIS BOVEN 16.00, 18.00 en 22.00 Tafelen met makers Dries Verhoeven TUIN 17.30 Anna van der Kruis Dicht bij Anna TUIN 18.00 - 22.00 Suze Milius, Marijn Alexander de Jong en Annelinde Bruijs Atelier: what colour is this song? THEATER ARTEMIS BENEDEN 19.00 Dounia Mahammed Salut Copain PAND 18 ZAAL 20.00 Wild Vlees An incomplete life TUIN 21.30

DANNY WILLEMS

LOD muziektheater en KVS / Josse De Pauw en Dominique Pauwels

TENTJES Conny Jansen Danst / iET / Davide Bellotta, Just Another Prophecy, PINK FLAMINGOOO / Het Nationale Theater, Oscar Kocken / Démira, Shanti Straub, Firma Draak, Nineties Productions, Joey Schrauwen / Nick Livramento Silva, KOBE Collectief 14.30 - 23.30

Nachtsessie Band: Papajahkur van Hendrik Kadmaerubun van de financiële administratie TUIN 23.00

Mister Moustache Affetto d’Amore STRAATTHEATER 15.00 en 18.00 Lucio Baglivo Solo Juntos STRAATTHEATER 16.00 en 19.00 PSiRC Acrometria STRAATTHEATER 17.00 en 20.00 Koningstheateracademie Club Cabaret KEULSE KAR 19.30 en CINQ 22.00 Floris Devooght Waar heb je zolang gezeten MUZERIJE 19.30 Lucas de Waard De Waard en zijn gasten XL BLVRD THEATER 20.30

KAARTVERKOOP Aan de kassa Aan de kassa in Theater aan de Parade. Betaling à contant, pinpas, Mastercard en Visacard. Tijdens het festival zijn er drie extra verkooppunten: de kassa op het centrale festivalplein, in het Josephkwartier en in de Verkadefabriek. Online via www.festivalboulevard.nl Kaarten kun je online bestellen en betalen. Ze worden digitaal toegestuurd, waarna je ze zelf kunt printen. Kaarten kunnen tot zeven dagen vóór de speeldag van de voorstelling thuisgestuurd worden. Verzendkosten per zending: € 2,50. Daarna zijn de kaarten af te halen bij de kassa in Theater aan de Parade. Telefonisch via 0900 33 72 72 3 [lokaal tarief]. Vanuit België: +31 (0)73 680 98 01. Betaling uitsluitend met Mastercard/Visa.

OPENINGSTIJDEN Tijdens het festival zijn de kassa’s geopend van 13.00-22.00u en telefonisch bereikbaar van 13.00-20.00u. Indien een voorstelling op locatie niet is uitverkocht, zijn er vanaf een half uur voor aanvang ter plekke nog kaarten te koop. Informeer hiernaar bij de Boulevard Informatiebalies.

PRAKTISCHE ZAKEN Telefonische bereikbaarheid Algemeen: 073 – 6 124 505. Kaartverkoop: 073 680 98 01

Openingstijden festivalplein [Parade] 13.00 – 00.45 uur. Aanvang programmering vanaf 15.00 uur. Zondag 13 augustus sluit het festivalplein om 23.30 uur. Pendelbussen Theaterfestival Boulevard vindt plaats in en om de stad. Vanaf het centrale festivalplein [de Parade] rijden gratis Boulevard-pendelbussen naar de locaties die niet op loopafstand liggen. Het opstappunt ligt aan de zuidzijde van het festivalplein – tussen Theater aan de Parade en de Peperstraat. Vanaf die plek vertrekken de pendelbussen uiterlijk een half uur vóór aanvang van de voorstelling. Aangezien het een pendeldienst is, kunnen exacte vertrektijden niet weergegeven worden. Infobalies Zowel op het centrale festivalplein als in het Josephkwartier vind je een Boulevard Infobalie. Onze medewerkers bieden info over honderd-en-een zaken: voorstellingen, toegankelijkheid, pendelbustijden, de naam van die ene actrice/acteur die naar je lachte, een plattegrond.

COLOFON Redactie Eric Alink [hoofdredacteur], Teddy Tops, Jowi Schmitz, Jeroen Thijssen, Cathelijne Huijs, Coralie den Adel, Floor Fiers Tekstbijdragen Anneroos Goosen Grafische vormgeving/fotografie Karin Jonkers, Mariëlle van der Wardt [Yell & Yonkers], Jean Philipse Productie Graphiset, Uden

Diverse studenten Studenten in de Etalage MUZERIJE 20.30 Janti Kramer MOEDER MOET MUZERIJE 21.15 PETE BUIJS CORNER Eva Bouwmeester 22.00 Martijn van der Zande De TLKSHW met Simone Weimans (tafeldame), Kiki Schippers (gast), Martine Decroos en Titus De Voogdt (Boulevard-gast), Lander Severins (muziek), Teddy Tops (column) DE KEULSE KAR 23.00 Luca Bassanese & p.o.p. BLVRD THEATER 23.30

KARIN JONKERS

Tips reacties, verhalen: dagkrantboulevard@gmail.com

Ingezonden mededeling

FOTO: ROMY TREEBUSCH

NOMADE JEAN PHILIPSE

Er loopt een oude Masai over de Hoge Steenweg. Niemand kijkt, iedereen ziet hem. Hij is op weg naar de markt. Houdt-ie van. De lange weg ernaartoe, de urenlange gesprekken, de geur van koeienstront. Maar dat is thuis, verder weg dan hij ooit wilde. Hier heeft niemand een rund bij zich. Wat moeten ze in godsnaam verkopen zonder beesten? Er ligt zelfs geen vlees in de kramen. Slagers zitten hier binnen, terwijl de zon het vlees veel lekkerder maakt. Ja, er ligt fruit. Maar dat mag hij niet aanraken, niet in zijn hand wegen.

Melk met bloed? Nergens te krijgen. Hij mist het gras en het praten met de koe. Hij wil zich graag thuisvoelen hier, maar niemand die weet dat hij een leeuw heeft moeten doden om man te worden. Hij is hier niemand. Thuis wordt hij de professor genoemd. Terecht, hij heeft twee boeken geschreven. Over de Masai, over zichzelf. Alles wat erin staat heeft hij geleerd door te kijken. Zingen doet hij niet meer. Hier zingen ze geen verhalen, maar liedjes. Zijn dochter zingt ook. Klassiek, liederen. Dat staat net boven liedjes vindt

hij. Ze zingt wel erg mooi want ze is zijn dochter – de reden waarom hij zich in Den Bosch thuis probeert te voelen. Ze zingt zelfs in een Afrikaanse taal, die hij niet kan verstaan maar wel kan voelen. Als hij nu de markt voorbijgaat, is het nog maar 10.880 kilometer lopen. [JP] Ihkv het festivalthema ‘Huis, thuis en herkomst’ mijmeren we in de rubriek Nomade over biotopen buiten Nederland. Om 17.00 en 21.00 vandaag speelt Nienke Nillesen haar [muziek]theatervoorstelling ‘Masai’.

bijgeboekt

wende

do 01 12

5 augustus Boulevard Vandaag  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you