Issuu on Google+

Τεύχος 17

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2010

ΤΙΜΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ 0,5 €

...ôïõ êεñäïõς, ôïõ ðïëåìïõ, ôïõ ñáôóéóìïõ

Κατεδαφίζουν την παιδεία, τα δικαιώματα, τα όνειρά μας

Η Σ ΞΕ

Σ Ο Μ Ω Κ ...ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ...ΟΠΩΣ ΤΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ * Πανεκπαιδευτικό μέτωπο (σελ. 8)

Ìá áð’ üëåò ôéò áìöéâïëßåò ïìïñöüôåñç åßíáé óáí ïé öïâéóìÝíïé áäýíáìïé óçêþíïõí ôï êåöÜëé êáé ðáýïõí íá ðéóôåýïõí óôùí ôõñÜííùí ôïõò ôç äýíáìç! Μπέρτολτ Μπρεχτ

* Καταλήψεις σχολείων (σελ. 4-5) * Πανευρωπαϊκή αντίσταση (σελ. 6-7) * Διαδηλώνουμε στις 6 Δεκέμβρη και στην γενική απεργία στις 15 Δεκέμβρη (σελ. 2-3)


Μαθητές-τριες Ενάντια στο Σύστημα Τα μέτρα κυβέρνησης-Ε.Ε-ΔΝΤ

...ôïõ êεñäïõς, ôïõ ðïëåìïõ, ôïõ ñáôóéóìïõ

Οι «Μαθητές-τριες Ενάντια στο Σύστημα» παλεύουμε για ένα σχολείο διαφορετικό. Ένα σχολείο με ελευθερίες και δικαιώματα, χωρίς εξετάσεις και ανταγωνισμούς, ανοιχτό για τους μετανάστες, όπου η μόρφωση θα είναι πολύπλευρη, ευχάριστη, δημιουργική και όχι αγγαρεία. Σ’ αυτό τον αγώνα οι καθηγητές είναι σύμμαχοί μας, γι’ αυτό παλεύουμε μαζί τους και στηρίζουμε τους αγώνες τους για προσλήψεις και αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις. Δεν θέλουμε όμως μόνο να αλλάξουμε το σχολείο, θέλουμε να αλλάξουμε και τον κόσμο. Γι’ αυτό ταυτόχρονα παλεύουμε και έξω από το σχολείο, μαζί με τους καθηγητές μας, τους εργαζόμενους, τους μετανάστες, για έναν καλύτερο κόσμο, χωρίς φτώχεια , πόλεμο, ρατσισμό, σεξισμό, και κάθε είδους καταπίεση. Συμμετέχουμε στις απεργίες των εργαζομένων και παλεύουμε μαζί τους ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, την ανεργία, την ανασφάλιστη εργασία. Οι «Μαθητές-τριες Ενάντια στο Σύστημα» υποστηρίζουμε τη κοινή δράση της Αριστεράς και είμαστε αντίθετοι σε κινήσεις που διασπάνε το κίνημα και απλά καταγγέλουν όλους τους υπόλοιπους. Γι’ αυτό στηρίζουμε ενωτικές κινήσεις όπως το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ. Συναντιόμαστε στους δρόμους μαζί με άλλες οργανώσεις της Αριστεράς, αντιρατσιστικές ομάδες και συνδικάτα. Μαθαίνουμε και εμπνεόμαστε από μεγάλες επαναστάσεις και εξεγέρσεις για τις οποίες δεν μαθαίνουμε ποτέ στο σχολείο. Όραμά μας ένας διαφορετικός κόσμος, ο σοσιαλισμός, όπου την εξουσία θα την έχουν οι εργαζόμενοι και όπου όλοι μαζί θα αποφασίζουμε για τις ανάγκες μας. Για να να τα πετύχουμε όλα αυτά, χρειαζόμαστε συλλογικότητα γιατί ο καθένας και η καθεμιά μόνη της δεν μπορεί. Γιαυτό σας καλούμε να δυναμώσετε τους «Μαθητές-τριες Ενάντια στο Σύστημα» και να παλέψουμε μαζί.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ Δωδεκάχρονη, δημόσια και πραγματικά δωρεάν παιδεία για όλους Ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, χωρίς εξετάσεις-κατάργηση της βάσης του 10 Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ Αυξήσεις μισθών και προσλήψεις εκπαιδευτικών Όχι στην υποχρεωτική στράτευση Ίσα δικαιώματα για όλους-Χορήγηση Ελληνικής ιθαγένειας σε όσους μετανάστες συμμαθητές μας το επιθυμούν

ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Καταλήψεις ενάντια στα μέτρα

Δεκέμβρης 2010. Βρισκόμαστε τρεις μήνες αφότου ξεκίνησε η σχολική χρονιά και οχτώ μήνες μετά την εμφάνιση του ΔΝΤ. Ο απολογισμός; Η κατάσταση στα σχολεία μας και στην κοινωνία είναι πιο τραγική από ποτέ. Μέχρι τώρα φυσικά, γιατί σίγουρα υπάρχουν και χειρότερα. Τώρα καταλαβαίνουμε τι σήμαιναν όλοι αυτοί οι άγνωστοι οικονομικοί όροι που μας βομβάρδιζαν ( βλ σελ. 9). Η κατάσταση στη παιδεία είναι γνωστή. Δίπλα στα γνωστά μαρτύρια των συνεχών εξετάσεων, των φροντιστηρίων και του ανύπαρκτου ελεύθερου χρόνου, προστέθηκαν και τα νέα μέτρα που έφερε το μνημόνιο. Αποτέλεσμα; Οι δαπάνες για την παιδεία έφτασαν στον πάτο, η ενισχυτική διδασκαλία κόπηκε, τα σχολεία μας καταρρέουν και δεν έχουν λεφτά να πληρώσουν πετρέλαιο θέρμανσης, οι καθαρίστριες σε πολλά σχολεία μένουν απλήρωτες και οι μισθοί των καθηγητών μας συρρικνώθηκαν λόγω «κρίσης». Εντωμεταξύ ανακοινώθηκε ότι μεταξύ άλλων θα συγχωνευτούν ή θα καταργηθούν περισσότερα από 300 ολιγοθέσια σχολεία γιατί κοστίζουν πολύ. Πρόκειται για τα σχολεία που βρίσκονται σε απομακρυσμένες περιοχές. Με όλη αυτή την κατάσταση πώς να μην αντιδρούμε λοιπόν. Ευτυχώς παρ΄ όλες τις απειλές δεν μασήσαμε και για άλλη μια χρονιά βγήκαμε στο δρόμο. Οι καταλήψεις του Οκτώβρη αλλά σε πολλά σχολεία και του Νοέμβρη έδειξαν ότι οι μαθητές δεν σκύβουν το κεφάλι. Σίγουρα έλειπαν πολλά από τον αγώνα μας. Οι καταλήψεις μας θα μπορούσαν να είναι πιο οργανωμένες. Ο αγώνας μας δεν συντονίστηκε με τις κινητοποιήσεις των φοιτητών και των εργαζομένων. (βλ. σελ 4-5). Ωστόσο οι κινητοποιήσεις μας ήταν αρκετές για να τρομάξουν την κυβέρνηση που ξέρει πολύ καλά πως δεν έχει ξεμπερδέψει με τη γενιά μας. Γι αυτό και φέτος ξεκίνησαν από νωρίς με τους εισαγγελείς (βλ. σελ 8). Στόχος τους να μας τρομοκρατήσουν. Γι αυτό χρειάζεται να γνωρίζουμε καλά τα δικαιώματα μας (βλ. σελ 10), να δηλώνουμε ανυπακοή όπου χρειάζεται και να συνεχίζουμε καθημερινά τον αγώνα μας.

2


Τεύχος 17 • ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2010 δεν θα περάσουν

ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ

ευθυνόμαστε. Για μας μια λύση υπάρχει. Να ξεκουμπιστεί αυτή η κυβέρνηση και να πάρει το μνημόνιο και το ΔΝΤ μαζί της. Να φύγουν και όσοι συνεχίσουν την ίδια πολιτική. Άλλωστε είναι γνωστό ότι ο κόσμος δεν έχει εμπιστοσύνη σε αυτή την κυβέρνηση όπως και στην προηγούμενη.

Remember remember the 6th of December

Αν νομίζουν ότι ξεμπέρδεψαν μαζί μας γελιούνται. Οι πιο απαισιόδοξοι μας ονομάζουν «η χαμένη γενιά». Εμείς απαντάμε πως είμαστε η γενιά του Δεκέμβρη. Σε λίγες μέρες κλείνουν δύο χρόνια από τη δολοφονία του συμμαθητή μας Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον μπάτσο Κορκονέα. Δυο χρόνια από τότε που χιλιάδες μαθητές βγήκαν στο δρόμο εκφράζοντας τη γενιά μας. Όλους εμάς που πηγαίνουμε σε σχολεία φυλακές, ζούμε σε γκρι πόλεις, ζούμε μέσα στο άγχος για να εξεταστούμε, για να μπούμε στο πανεπιστήμιο, για να βρούμε δουλειά, για να ζήσουμε. Τώρα θα μας πούνε δεν χρειάζεται να ξαναβγείτε στους δρόμους. Ο δολοφόνος καταδικάστηκε. Η «δικαιοσύνη» μίλησε. Φυσικά και αποτελεί μια νίκη η καταδίκη του Κορκονέα σε ισόβια. Ήξεραν πως δεν θα συμβιβαζόμασταν με τίποτα λιγότερο. Τι γίνεται όμως με αυτούς που μας «πυροβολούν» καθημερινά; Θα συνεχίσουν να μας πυροβολούν, θα συνεχίσουν να μένουν ατιμώρητοι αν δεν βγούμε στο δρόμο, αν δεν αντιδράσουμε. Ήδη η νεολαία και οι εργαζόμενοι σε όλη την Ευρώπη, στη Γαλλία, την Αγγλία, την Ιταλία δείχνει το δρόμο. (βλ. σελ 6-7). Ότι τις δικές μας λύσεις τις επιβάλλουμε στο δρόμο για να καλυτερεύσουμε τη ζωή μας σήμερα αλλά και για να αλλάξουμε τον κόσμο αύριο. Η οργή ενάντια στο σύστημα φάνηκε και πρόσφατα στις μεγάλες διαδηλώσεις για την εξέγερση του πολυτεχνείου (βλ. σελ 11). Και έτσι πρέπει να συνεχίσουμε. Η 6η Δεκέμβρη δεν είναι επέτειος, δεν είναι μνημόσυνο. Είναι η μνήμη μιας εξέγερσης που αποκάλυψε την οργή μας, που φανέρωσε τη δύναμή μας. Η 6η Δεκέμβρη έρχεται από το μέλλον. Επομένως έχουμε κάθε λόγο να ξανακατέβουμε στο δρόμο.

15 Δεκέμβρη-Μαζί με τους εργαζόμενους

Για να μπορέσουμε όμως να τους σταματήσουμε χρειάζεται να ενώσουμε τη φωνή μας με όσους πλήττονται από τα μέτρα. Γι αυτό και εκτός από την 6η Δεκέμβρη, ξανακατεβαίνουμε στο δρόμο και στις 15 Δεκέμβρη, συμμετέχοντας στην Γενική Απεργία, με στόχο να βγουν όλοι στο δρόμο και να παραλύσουν τα πάντα. Η 15 Δεκέμβρη να γίνει η αρχή για ένα κίνημα που θα σαρώσει τα πάντα. Φαίνεται δύσκολο και σίγουρα δεν περνάει μόνο από το χέρι μας. Ξέρουμε πολύ καλά πως τα συνδικάτα έχουν ξεπουλήσει πολλούς αγώνες, ξέρουμε ότι η Αριστερά παρ όλα τα καλά εκλογικά ποσοστά έχει τα προβλήματά της. Υπάρχουν όμως πράγματα που περνούν από το χέρι μας. Να κινητοποιούμε και να ενημερώνουμε τους συμμαθητές μας με συνελεύσεις και ανακοινώσεις , να προσπαθούμε να συντονιζόμαστε με τους καθηγητές μας και να συνεργαζόμαστε έτσι ώστε να κατεβαίνουμε μαζί στις πορείες (ίδιο μέρος, ώρα και σημείο). Να δημιουργήσουμε επιτροπές και πρωτοβουλίες αγώνα σε κάθε σχολείο. Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να έχουμε ένα πιο οργανωμένο και αποτελεσματικό μαθητικό κίνημα.

Να φύγει η κυβέρνηση και το μνημόνιο

Όμως δεν είμαστε οι μόνοι που βγαίνουμε στο δρόμο. Οι εργαζόμενοι στους δήμους, στις συγκοινωνίες, στα νοσοκομεία απεργούν και διαδηλώνουν. Οι λόγοι είναι αυτονόητοι. Τα μέτρα τους δεν αφήνουν τίποτα όρθιο. Ούτε μισθούς, ούτε συντάξεις, ούτε δουλειές, ούτε δημόσιους οργανισμούς, ούτε δικαιώματα. Τα μέτρα αυτά μας τα παρουσιάζουν σαν μονόδρομο. Μας ρωτάνε. Θέλετε να χρεωκοπήσει η χώρα; Και απαντάμε. Αρνούμαστε να πληρώσουμε έστω και ένα ευρώ για ένα χρέος για το οποίο δεν

Αν θέλετε να γράψετε στο έντυπο, να το διακινήσετε στο σχολείο σας, να συμμετέχετε σε διαδηλώσεις, βιντεοπροβολές, εκδηλώσεις, συναυλίες, φεστιβάλ ή απλά να ενημερώνεστε, επικοινωνήστε μαζί μας:

• Θεσσαλονίκη: 6976579448 • Πάτρα: 6973235894 • Κοζάνη: 6934374825 • Ηράκλειο Κρήτης: 6973806778 • Λιβαδειά: 6984831353

Αθήνα: 210-3306286 •Κέντρο: 6985751920 • •Δυτικά: 6976394520 •Βόρεια: 6978641672

• site: mes.dea.org.gr • e-mail: mes@dea.org.gr

•Νότια: 6985749304 •Ανατολικά: 6978733315

3


Μαθητές-τριες Ενάντια στο Σύστημα

Τα σχολεία

στη Θεσσαλονίκη Μουσικό Λύκειο

Η 

φετινή σχολική χρονιά, όπως σε πολλά σχολεία, έτσι και στο Μουσικό Σχολείο Θεσσαλονίκης, ξεκίνησε με επανειλημμένα λάθη από τη μεριά του Υπουργείου Παιδείας. Παρ’ όλα τα μεγάλα προβλήματα του σχολείου όμως, δεν το βάλαμε κάτω. Συντονιστήκαμε μαζί με τους καθηγητές μας και με -κυρίως μουσικές- κινητοποιήσεις διεκδικήσαμε την σωστή λειτουργία του σχολείου, αλλά και την δικαιότερη αντιμετώπιση όσων μαθητών διώκονται. Δεν είναι τυχαίο ότι ήταν δύσκολο για τα ΜΜΕ είτε να μας αγνοήσουν είτε να μας λασπολογήσουν. Ένα βασικό πρόβλημα ήταν και είναι οι ελλείψεις βιβλίων και καθηγητών, με αποτέλεσμα 300 ώρες την εβδομάδα χαμένες από μαθήματα. Η τωρινή κατάσταση είναι ο διορισμός καθηγητών με 4 ώρες την εβδομάδα, δηλαδη με 150 ευρώ μηνιαίο μισθό. Ένα άλλο βασικό θέμα είναι αυτό της σίτισης, καθώς στο Μουσικό αυτό παραμένει άλυτο ακόμη και σήμερα, 2 μήνες μετά την έναρξη της χρονιάς, λόγω της συνεχούς διαμάχης των catering σε μια ατελείωτη εκδίκαση της υπόθεσης. Υπαίτιος αυτού του κυνηγιού χρήματος σε βάρος των μαθητών είναι η νομαρχία, η οποία δεσμεύτηκε να δώσει λύση, κάτι που δεν έχει γίνει. Όλα τα παραπάνω λοιπόν, αγανάκτησαν μαθητές, καθηγητές και γονείς, με αποτέλεσμα τις επιτυχημένες πορείες στο δημαρχείο της Πυλαίας, που ζητούσαν επιμέρους εργασίες στο σχολείο (βάψιμο, ανακατασκευή αυλής), αλλα και στην πλατεία Αριστοτέλους, με μουσική διαμαρτυρία σε συνεργασία με το Καλλιτεχνικό σχολείο, δείχνοντας έτσι την αλληλεγγύη αλλα και την δύναμη της ένωσης των μαθήτων. Ακολούθησε τριήμερη κατάληψη του σχολείου που δημιούργησε νέους μπελάδες για το Υπουργείο Παιδείας. Το αστυνομικό τμήμα της Πυλαίας κάλεσε την διεύθυνση του σχολείου να καταθέσει εναντίον μας. Ανήλικοι μαθητές σέρνονται υπόδικοι στα αστυνομικά τμήματα με απώτερο σκοπό την απολογία και την καταστολή των μαθητικών αγώνων. Η αντίδραση μαθητών, καθηγητών και γονέων ήταν προφανής. Οι μαθητές πραγματοποίησαν και δεύτερη κατάληψη επιμένοντας στα αιτήματά τους, αλλά δείχνοντας και τη στάση τους ενάντια στα μέτρα και τους νόμους που ποινικοποιούν τους μαθητικούς αγώνες. Οι διώξεις και εκφοβισμοί δεν λειτούργησαν αυτή τη φορά, αναγκάζοντας την ίδια την υφυπουργό Παιδείας πριν λίγες μέρες να καλέσει γραπτά το σύνολο των σχολικών διευθύνσεων για επίλυση με διάλογο, σε περίπτωση κατάληψης. Η υπόθεση φαίνεται να έχει μπει (προσωρινά;) στο αρχείο. Οι μαθητικοί αγώνες δεν δέχονται εκφοβισμούς, όπως απέδειξε το Μ.Σ.Θ και αν χρειαστεί θα το υπενθυμίζουμε. Γιάννης Κανδύλας Μουσικό Λύκειο Θεσ/νίκης

4

1ο ΓΕΛ

Κατά τη διάρκεια του Οκτώβρη, όπως σε πολλά σχολεία (κυρίως στη Θεσσαλονίκη) έτσι και στο δικό μας, κάναμε κατάληψη. Δίπλα στα κλασσικά προβλήματα, προστέθηκαν και καινούργια, αφού με πρόφαση την «κρίση» οι δαπάνες για την παιδεία έχουν φτάσει στο πάτο. Στο σχολείο μου, βιώνουμε κάποια πράγματα που πιστεύουμε ότι «σηκώνουν» διαμαρτυρία διαρκείας. Το κόψιμο της ενισχυτικής διδασκαλίας ήταν αυτό που μας ενόχλησε περισσότερο από όλα, καθώς ενώ η ίδια κυβέρνηση μας μιλάει για δωρεάν παιδεία, μας σπρώχνει στη λύση των φροντιστηρίων. Ζητήσαμε να μη χρειάζεται να πληρώνουμε εμείς τα ξενόγλωσσα βιβλία, απαιτήσαμε καλύτερους εξοπλισμούς για το εργαστήριο χημείας, αύξηση δαπανών και πραγματικά δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους! Όλα αυτά διαβάστηκαν την πρώτη μέρα στη συνέλευση που κάναμε και με απόφαση της πλειοψηφίας προχωρήσαμε σε κατάληψη. Ο λυκειάρχης φυσικά φρόντισε να μας ενημερώσει-τρομοκρατήσει για τις εκδρομές που πρόκειται να χαθούν (2-3 στο κοντινότερο πάρκο, τρομερή απώλεια) και ύστερα τηλεφώνησε στους γονείς των παιδιών του 15μελούς, μιας και απ’ ό,τι μας είπε, αν έκανε ντου ο εισαγγελέας αυτοί θα είχαν την ευθύνη. Παρ’ όλο που φοβηθήκαμε τις αντιδράσεις των γονιών μας, καταφέραμε να κρατήσουμε την κατάληψη για μια εβδομάδα. Δυστυχώς δεν καταφέραμε να είναι ιδιαίτερα οργανωμένη με συζητήσεις ή κάποια προβολή. Τελικά, ύστερα από συνελεύσεις και συζητήσεις, αποφασίσαμε ότι θα ήταν καλύτερα να κλείσουμε την κατάληψη. Πολλοί καθηγητές, γονείς αλλά και κάποιοι μαθητές, είπαν ότι όλο αυτό έγινε καθαρά για να χάσουμε μάθημα. Ναι, ήταν και γι’ αυτό. Όταν περνάς πάρα πολύ χρόνο από τη ζωή σου σ ένα χώρο που ουσιαστικά σε καταπιέζει, είναι απόλυτα λογικό να κάνεις οτιδήποτε περνάει από το χέρι σου, έστω και για μικρό χρονικό διάστημα. Ελπίζω τις επόμενες βδομάδες και με αφορμή τις κινητοποιήσεις που θα έρθουν λόγω του Δεκέμβρη να μπορέσουμε να συνεργαστούμε όλοι μαζί μαθητές, γονείς, καθηγητές. Οι Μαθητέςτριες Ενάντια στο Σύστημα θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να είμαστε πιο οργανωμένοι, πιο έτοιμοι και πιο δυνατοί στην επόμενη γύρα μαθητικών καταλήψεων που δεν θα αργήσει… Αντωνία Καραφίλη,1ο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης


Τεύχος 17 • ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2010

αντιστέκονται

ς η τ ή ρ Κ ο ι ε λ κ ά στο Ηρ

Α 

Μια σπίθα και όλα αλλάζουν.... των σχολείων και πανεπιστημίων που προβλέπεται να γίνουν έρμαια των πολυεθνικών, αφού θα αναζητούν απεγνωσμένα δωρεές, προκειμένου να συντηρηθούν! Ένα από τα πολλά θετικά στοιχεία της όλης διαδικασίας είναι ότι στα υπό κατάληψη σχολεία, η απόφαση της κατάληψης και τα αιτήματα της, δεν πάρθηκαν από μια μικρή ομάδα των μαθητών, αλλά με ονομαστική ψηφοφορία και υπογραφές από τη μαθητική πλειοψηφία. Εκτός αυτού, τα σχολεία αυτά αποφάσισαν και πραγματοποίησαν από κοινού μια πορεία στο κέντρο του Ηρακλείου, όπου τερμάτισε στο Δημαρχείο και αποφασίστηκε επ'αόριστον συνέχιση των καταλήψεων . Ακόμα οι μαθητές αψήφησαν τα κατασταλτικά μέτρα του Υπουργείου Παιδείας. Ο εισαγγελέας Ηρακλείου σε έγγραφό του σε εκπαιδευτικούς και γονείς αναφέρει ότι η κατάληψη είναι διωκόμενη αξιόποινη πράξη και προτρέπει τους καθηγητές και τους γονείς να συνετίσουν τα παιδιά τους. Μάλιστα προειδοποιεί τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων να ενημερώσουν τους γονείς πως αν τα παιδιά τους συμμετέχουν σε καταλήψεις ,θα θεωρηθούν ένοχοι αφού τελούν τη διωκόμενη πράξη της παραμέλησης εποπτείας ανηλίκων. Όμως αυτές οι απειλές έφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα αφού στις διαδηλώσεις συμμετείχαν εκπαιδευτικοί και γονείς αλλά και φοιτητές με αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων Χημικού και Βιολογικού. Στις απειλές τους δε μασάμε, όλοι μαζί μπορούμε να νικήσουμε.

ρκετά ελπιδοφόρο φαίνεται αυτό το ξαφνικό ξέσπασμα του νέου κύματος καταλήψεων που την τελευταία εβδομάδα άρχισαν να εκδηλώνονται στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ήδη από τη Πέμπτη 18 Νοεμβρίου, το 4ο Γ.Λ.Η. έκανε την αρχή, για να ακολουθήσει με τη σειρά του μετά το 2ο Γ.Λ.Η. που αποτελεί το πολυπληθέστερο Γενικό Λύκειο. Ο αριθμός των σχολείων που τελούν υπό κατάληψη φτάνει τα 40 και μιλάμε σιγά σιγά για καθολική συμμετοχή των μαθητών των Λυκείων και των Γυμνασίων. Τα αιτήματα; Ούτε οι «τετράγωνες τυρόπιτες», ούτε οι διάφορες «αερολογίες» που με τόσο κόπο τα ΜΜΕ προσπαθούν χρόνια τώρα να περάσουν ως μαθητικές προφάσεις που απλά αποσκοπούν στο να χαθούν διδακτικές ώρες. Τα αιτήματα των μαθητών είναι ξεκάθαρα και συγκεκριμένα: βελτίωση των σχολικών υποδομών και αύξηση του ετήσιου προϋπολογισμού για την παιδεία, μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα και φυσικά επιστροφή της ενισχυτικής διδασκαλίας. Η μεγαλύτερη βαρύτητα δόθηκε στα νέα μέτρα που προορίζονται για την παιδεία. Επιγραμματικά, οι μαθητές σε επίπεδο σχολείου ξεχωριστά, συμφώνησαν να δηλώσουν ομόφωνα την αντίρρηση τους σ'ένα εκπαιδευτικό σύστημα που στοχεύει στην καθαρή εξειδίκευση του μαθητή με σκοπό να μην αποκτήσει μια σφαιρική προσωπικότητα, αλλά να γίνει ο ιδανικός εργάτης του αύριο για το κεφάλαιο. Επίσης, οι μαθητές αρνούνται την πρόσθεση επιπλέον διδακτικών ωρών που επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο τους μαθητές και φυσικά στην ιδιωτικοποίηση

Μιχάλης Δρακουλάκης, 2ο Γ.Λ.Ηρακλείου Κρήτης

Στην επέτειο του Δεκέμβρη

Σε λίγες μέρες κλείνουν δυο χρόνια από την δολοφονία του συμμαθητή μας Αλέξη και την εξέγερσή μας απέναντι στην κρατική καταστολή και την καταπίεση που δεχόμασταν από το εκπαιδευτικό σύστημα και την κυβέρνηση. Δυο χρονιά μετά, οι κυβερνώντες δεν έχουν βάλει μυαλό. Επιμένουν αυτήν τη φορά με το να στέλνουν συμμαθητές μας στα δικαστήρια. Ένα παράδειγμα είναι τα παιδιά από την Λάρισα που κατηγορούνται για επεισόδια και καταστροφές που έγιναν στο κέντρο στης πόλης το 2008. Η δίκη τους θα γίνει δυο χρονιά μετά τα δεκεμβριανά. Τυχαίο; Δεν νομίζω! Τον τελευταίο καιρό όλοι μας έχουμε καταλάβει ότι η καταστολή και η τρομοκρατία μέσα στα σχολεία έχει γίνει μεγαλύτερη. Αυτό γίνεται με πολλούς τρόπους. Με αποβολές να πέφτουν βροχή, με το να μας διαχωρίσουν πιέζοντας του καλούς μαθητές να γίνουν χαφιέδες γιατί αλλιώς θα έχουν κυρώσεις, με το να κυνηγάνε μέλη των 15μελών που συμμετέχουν και οργανώνουν καταλήψεις. Με όλα αυτά βλέπουμε ότι η κυβέρνηση δεν καταλαβαίνει πως όσο μας στενεύει τον χώρο μας, όσο περιορίζει την ελευθερία μας, τόσο αυξάνει την πίεση και δεν θα αργήσει η ώρα που θα εκραγούμε!!! Ένα θετικό με όλα αυτά που συμβαίνουν είναι ότι βλέπουμε πολλούς από τους καθηγητές μας δίπλα μας. Όταν κάνουμε καταλήψεις και πορείες. Και εμείς τι θα κάνουμε αυτόν τον Δεκέμβρη; Θα τους αφήσουμε να καταπατήσουν την ελευθερία μας; Όχι γιατί θέλουμε ένα πραγματικά δημοκρατικό σχολείο για να υπάρξει κάποια στιγμή και πραγματική δημοκρατία των πολλών και στην κοινωνία! Φανή Γαϊτάνη-Λίλλη, 23ο Λύκειο Θεσ/νίκης

5


Μαθητές-τριες Ενάντια στο Σύστημα

Τεύχος 17 • ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2010

Η νεολαία στους δρόμους της Ευρώπης ΓΑΛΛΙΑ

Σ 

πάνω», διεκδίκησαν την ισότητα και αυτό έγινε φανερό από την συμμέτοχη και των μεταναστών συμμαθητών τους στις κινητοποιήσεις. Είπαν όχι στην αυθαιρεσία, στον ρατσισμό, στο σάπιο μέλλον που τους περιμένει. Οι καταλήψεις τους ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο με τις διαμαρτυρίες και τη μεγάλη συμμέτοχη σ’ αυτές που θύμισαν κάτι από Ιταλία και από Ελλάδα... Τα αιτήματα τους; «Εμείς οι μαθητές είμαστε οι πρώτοι που μας αφόρα η μεταρρύθμιση αυτή και εμείς οι μαθητές είμαστε οι ξεχασμένοι από την κυβέρνηση» Στην επιρροή της κοινής γνώμης έπαιξαν το συνηθισμένο ρολό τους τα ΜΜΕ. Οι χαρακτηρισμοί ποικίλλουν και μέσω αυτών γίνεται φανερή η αγωνία της Γαλλικής κυβέρνησης για το μέλλον. Πιο συγκεκριμένα στους τίτλους έπαιξε το κλασικό: Αυτοί που τα σπάνε από τη μια και οι αστυνομικοί από την άλλη... Μήπως ο Δεκέμβρης πλησιάζει στη Γαλλία; Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα αυτής της κίνησης είναι το μηνύματα που πέρασε. Πρώτα απ’ολα αυτός ο ξεσηκωμός απέδειξε ποιος είναι ο φόβος των από πάνω. Οι κοινωνικές αναταράξεις. Φοβούνται πως κάποια μέρα θα ξυπνήσουμε και δεν θα μπορούν να μας ελέγχουν. Οι Γάλλοι έδωσαν το παράδειγμα σε όλους μας. Πρέπει να αγωνιστούμε για τα δικαιώματα μας. Επίσης βλέπουμε πως μέσα από την συνεργασία με τους εργαζόμενους πετυχαίνουμε πολλά. Έχουμε τα ιδία συμφέροντα και μαζί τους εμείς, οι μαθητές κάνουμε τον συνδυασμό που φοβούνται. Αν είμαστε ενωμένοι λοιπόν μπορούμε να καταφέρουμε πολλά. Είναι ώρα να σπάσουμε τα δεσμά μας. Είναι ώρα για επανάσταση... Μαρία Μάρη, 4ο ΓΕΛ Ν. Ηρακλείου

ημαντική ήταν η παρουσία των μαθητών στο μεγάλο ξεσηκωμό των εργαζομένων ενάντια στις μεταρρυθμίσεις του Σαρκοζί. Ο εργατικός ξεσηκωμός με τις μεγάλες γενικές απεργίες και τις απεργίες διαρκείας σε πολλούς κλάδους, έδωσε το σήμα στη νεολαία ότι η μάχη κλιμακώνεται. Οι μαθητικές διαδηλώσεις ήταν συνεχείς και μαχητικές. Οι εθνικές ενώσεις μαθητών συντονίζονταν με τα συνδικάτα των εργατών. Στα 1.000 από τα περίπου 4.000 λύκεια της Γαλλίας είχαν αποχή ή κατάληψη για μέρες. Σε πολλά από αυτά, οι μαθητές οχυρώθηκαν με οδοφράγματα. Στην νότια Γαλλία οι απεργίες και οι καταλήψεις ήταν ακόμα πιο έντονες. Οι νέοι σε συνεργασία με τους εργαζόμενους σε Lyon και Νanterre έσπαγαν την καθημερινότητα των πόλεων τους δίνοντας ένα μήνυμα ελπίδας. Οι νέοι αυθόρμητα έκλειναν τα σχολειά τους, έκαναν αποχές, συμμετείχαν στις πορείες. Οι νέοι έδιναν τον παλμό στο πλευρό των μεγαλύτερων που αντιστέκονταν, ήταν έμπνευση και για μας, όπως θα είμαστε και εμείς αύριο γι’ αυτούς, αλλά και για τις άλλες χώρες οι οποίες θα αντιμετωπίσουν τα ίδια προβλήματα. Μια έξω από την καθημερινότητά τους αναταραχή τους έδωσε τη δυνατότητα να ακουστούν σε όλο τον κόσμο και να αποτελέσουν έμπνευση και κινητήριο δύναμη για όσα ακολούθησαν. Οι Γάλλοι νέοι λοιπόν δήλωσαν αποφασιστικά πως είναι εδώ, έτοιμοι να αποφασίσουν για τη ζωή τους. Ο μεγαλύτερος φόβος της κυβέρνησης πραγματοποιήθηκε. Οι νέοι οργανωμένοι πια, πήραν τη ζωή στα χεριά τους. Διαμαρτυρηθήκαν για τις αποφάσεις των «από

Μαθητές έξω από κατειλημμένο σχολείο με οδοφράγματα.

«Κοιτάξε καλά το ρόλεξ σου, είναι η ώρα της εξέγερσης».

ΙΤΑΛΙΑ

Στις 17 Νοέμβρη, οι Ιταλοί φοιτητές, αλλά και πολλοί μαθητές βγήκαν στους δρόμους σε όλες τις πόλεις της Ιταλίας και διαμαρτηρήθηκαν για τις μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης ενάντια στην δωρεάν παιδεία. Μια βδομάδα μετά, έγινε και δεύτερη μέρα διαδηλώσεων σε όλη τη χώρα. Οι φοιτητές κατέλαβαν τον Πύργο της Πίζας και το Κολοσσαίο!

ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Στις 10 Νοέμβρη, 50.000 φοιτητές διαδήλωσαν στο Λονδίνο ενάντια στον τριπλασιασμό των διδάκτρων και τις περικοπές δαπανών για τα πανεπιστήμια. Η οργισμένη διαδήλωση κατέλαβε τα γραφεία του κυβερνώντος κόμματος!

Οι καταληψίες βγήκαν στην ταράτσα από όπου κρέμασαν πανώ ενάντια στις πολιτικές της κυβέρνησης ενώ από κάτω χιλιάδες φοιτητές γιόρταζαν στους δρόμους.

Μετά την πετυχημένη διαδήλωση, οι φοιτητές οργάνωσαν στις 24 Νοέμβρη τη «Μέρα Χ», μια πανεθνική μέρα δράσης. Στις δεκάδες δράσεις, καταλήψεις, διαδηλώσεις που έγιναν σε όλη την Αγγλία, μαζικά συμμετείχαν αυτήν τη φορά οι μαθητές, αγνοώντας τις απειλές για αποβολές, αλλά και για διακοπή των επιδομάτων στις οικογένειές τους!

Μαθητές αποφασίζουν κατάληψη σε ανοιχτή συνέλευση έξω από το σχολείο.

Φλεγόμενα λάστιχα από απεργιακή φρουρά εργαζομένων. Οι μαθητές συμπαραστέκονται.

6

7


Μαθητές-τριες Ενάντια στο Σύστημα

Συντονισμός μαθητών-φοιτητών

Α 

καταληψιών μαθητών για να προχωρήσει σε ποινικές διώξεις. Κάτι το οποίο πήρε πίσω, όταν οι καθηγητές και ο σύλλογος γονέων έδειξαν την αντίθεση τους κατεβαίνοντας σε κοινή πορεία με τους μαθητές. Από τη μεριά των φοιτητών, είναι ανάγκη και υποχρέωση μας λόγω των συγκυριών που μας επιβάλλουν “οι από πάνω”, να υπάρξει άμεση σύνδεση του κινήματος και στήριξη των μαθητών. Χρειάζεται ειδικά στήριξη εκεί όπου υπάρχει δυσκολία στην πολιτικοποίηση τους, αφού συνήθως πιέζονται να περιοριστούν σε μια «κλειστή κοινωνία» και σε καθαρά “σχολικά πλαίσια”. Ο τρόπος της κοινής δράσης είναι ο κοινός συντονισμός μέσα από συντονιστικά καταλήψεων, μέσα από επιτροπές αγώνα κλπ. Σε αυτό εμπόδιο είναι και η διασπαστική τάση της ΚΝΕ όπου προσπαθεί να μην συνδέει τους μαθητές με τους φοιτητές και κυρίως τις δικές της δυνάμεις με τους υπόλοιπους. Στις πολιτικές εξελίξεις που μας περιμένουν τόσο οι φοιτητές, οι μαθητές και οι εργαζόμενοι πρέπει να έχουμε όσο το δυνατό ενότητα στη δράση και ο συντονισμός πρέπει να κινείται σε μία τακτική κλιμάκωσης των αγώνων. Ας μη ξεχνάμε ότι η νεολαία από το Μάη του 68' μέχρι τώρα (πχ.Γαλλία για ασφαλιστικό) έχει λειτουργήσει σαν πυροδότης αγώνων, δίνοντας τους ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Κι ας μη ξεχνάμε επίσης, ότι είμαστε η γενιά του άρθρου 16 και του Δεκέμβρη. Άλκης Χαλκιαδάκης, πρωτοετής φοιτητής, Ηράκλειο Κρήτης

πό την αρχή της χρονιάς έχουν ξεκινήσει αρκετές κινητοποιήσεις από τη μαθητική κοινότητα, με αιτήματα ενάντια στις “εκπαιδευτικές” μεταρρυθμίσεις της υπουργού “Παιδείας”. Χαρακτηριστικό τους ήταν οι καταλήψεις διαρκείας και τα έντονα πολιτικά συνθήματα. Οι κινητοποιήσεις έρχονται σαν αντίδραση στη συνολική επίθεση κυβέρνησης και τρόικας, κάνοντας τη διαφορά σε σχέση με προηγούμενες κινητοποιήσεις. Υπάρχουν, έντονα στοιχεία πολιτικοποίησης, με πλαίσιο πάλης ενάντια στο μνημόνιο, προϊόν του οποίου είναι το νέο πολυνομοσχέδιο. Τις τελευταίες βδομάδες υπάρχουν κινητοποιήσεις του φοιτητικού κινήματος με διαδηλώσεις και καταλήψεις. Η ιστορία των αγώνων , μας έχει δείξει ότι η νίκη που μπορεί να φέρει ένα κίνημα μπορεί να γίνει μόνο με την ενότητα στους δρόμους και - πιο συγκεκριμένα στην εκπαίδευση - την ενότητα ανάμεσα σε μαθητέςφοιτητές-εκπαιδευτικούς Τόσο στη δεκαετία του '90, με το εκπαιδευτικό κίνημα ενάντια στον Κοντογιαννόπουλο το 1990-91 αλλά και στον Αρσένη το ‘98-99, όσο και το Δεκέμβρη του 2008, μαθητές και φοιτητές βγήκαν στους δρόμους δείχνοντας ότι οι χώροι τους είναι στενά συνδεδεμένοι και ότι μία επιμέρους εκπαιδευτική μεταρρύθμιση επηρεάζει όλες τις βαθμίδες της Παιδείας. Τα κινήματα αυτά έδειξαν ότι μόνο με κοινές, συντονισμένες ενέργειες μπορεί να γίνει η ανατροπή. Η κυβέρνηση έχει πλήρη συνείδηση αυτού του γεγονότος. Η συκοφάντηση των μαθητικών αγώνων για τη νέα χρονιά δεν άργησε. Η υπουργός παιδείας δήλωσε ότι θεωρεί αδιανόητο να υπάρχουν καταλήψεις και κινητοποιήσεις μαθητών με αίτημα να φύγει η κυβέρνηση και το μνημόνιο. Σαν συνέχεια της συκοφάντησης του αγώνα, οι εισαγγελείς έχουν ξεκινήσει από πέρυσι το κυνήγι και την ποινικοποίηση καταληψιών μαθητών, τακτικές που χρησιμοποιούνται και στη καταστολή φοιτητών. Ένα τέτοιο παράδειγμα, είναι η παρέμβαση του εισαγγελέα Ηρακλείου, που ζήτησε τα ονόματα των

«Εκπαιδευτικοί, γονείς, μαθητές, φοιτητές, προσωπικό, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ»

Από τις πρόσφατες κινητοποιήσεις στη Γαλλία.

Στήνουν μαθητοδικεία: Η τρομοκρατία δεν θα περάσει

Η 

καταστολή απέναντι στους μαθητές που αγωνίζονται είναι από τα βασικά χαρακτηριστικά της πολιτικής του υπουργείου παιδείας και της κυβέρνησης. Πριν ακόμα ξεκινήσει η σχολική χρονιά είχε ήδη σταλεί εγκύκλιος προς τους διευθυντές και τους συλλόγους γονέων που τους προέτρεπαν να προλάβουν τις μαθητικές καταλήψεις. Φυσικά δεν τις πρόλαβαν μια και τίποτα δεν μπορούσε να μας αποτρέψει από το να βγούμε στο δρόμο. Όμως κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων μας, είχαμε καθημερινές περιπολίες αστυνομικών έξω από τα σχολεία και εισαγγελείς να βγάζουν παράνομες τις καταλήψεις μας. Μια σειρά από αστυνομικά τμήματα κάλεσαν τους διευθυντές σχολείων να παραδώσουν λίστες που θα περιλάμβαναν τα ονόματα όσων μαθητών αγωνίζονται. Ήταν μια κίνηση που θύμισε άλλες εποχές, όπως αυτή της χούντας. Εντωμεταξύ το πιο πρόσφατο νέο είναι πως ο εισαγγελέας του Ηρακλείου Κρήτης ανακοίνωσε ότι θα ασκήσει ποινική δίωξη όχι μόνο στους μαθητές αλλά και στους γονείς για τις καταλήψεις. Και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κυβέρνηση δεν διστάζει να σέρνει μαθητές στα δικαστήρια. Θυμίζουμε την περσινή δίκη των 105 μαθητών στην Ορεστιάδα (που αθωώθηκαν) , τη δίκη των 11 ανηλίκων στη Λάρισα στις 9 Δεκέμβρη, τη δίκη δύο μαθητών στις 14 Δεκέμβρη και πάλι στην Ορεστιάδα για τις περσινές καταλήψεις αλλά και τη δίκη των 4 μαθητών-προέδρων 15 μελών των σχολείων του Διδυμ��τειχου. Όλες αυτές οι διώξεις πατάνε στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου του 1999, την οποία και ζητάμε να καταργήσουν. Στόχος τους η τρομοκράτηση των μαθητών. Εμείς δεν πρέπει να μασήσουμε. Δηλώνουμε τη συμπαράσταση μας στους αγωνιστές συμμαθητές μας. Στόχος μας η δημιουργία ενός κοινού μετώπου μαθητών-καθηγητώνγονιών-φοιτητών που θα λειτουργήσει σαν ασπίδα για το μαθητικό κίνημα.

8


Τεύχος 17 • ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2010

ΔΝΤ, Μνημόνιο, Τρόικα…

Για το καλό μας;

Μέσα στο φθινόπωρο και κατά τη διάρκεια των εκατοντάδων μαθητικών καταλήψεων σε όλη τη χώρα, η Υπουργός Παιδείας Διαμαντοπούλου, έκανε μια απίστευτη δήλωση. Αφού αφιέρωσε πολύ χρόνο στην ομιλία της στη Βουλή για να κατηγορήσει τους μαθητές, είπε πως δεν μπορεί να καταλάβει πως είναι δυνατόν να υπάρχουν μαθητικές καταλήψεις που να ζητούν την ακύρωση του μνημονίου. Γιατί θέματα όπως το Δ.Ν.Τ., το μνημόνιο, η τρόικα, το χρέος και άλλα πολλά δεν πρέπει να αφορούν τους μαθητές, σύμφωνα πάντα με την Διαμαντοπούλου. Είναι αλήθεια ότι πολλοί μαθητές δεν ξέρουν ακριβώς τι είναι αυτοί οι νέοι οικονομικοί ορισμοί που μας βομβαρδίζουν. Όλοι όμως ξέρουμε σίγουρα, ότι όλοι αυτοί οι όροι περιγράφουν αρνητικά μέτρα. Όλοι ξέρουμε πως αν αφήσουμε τα πράγματα έτσι η ζωή μας θα χειροτερεύσει.

Τι είναι το ΔΝΤ; Πολλοί πιστεύουν πως είναι ο «από μηχανής θεός» που θα σώσει την Ελλάδα από αυτήν τη τραγική οικονομική κατάσταση που περνάμε. Μια καλή τράπεζα που σώζει χώρες. Το ΔΝΤ είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Πρόκειται για έναν παγκόσμιο δανειστή που δανείζει πάνω από 200 δισ. ετησίως. Μόνο που για να δανείσει το ΔΝΤ σε μια χώρα λεφτά, επιβάλλει πολύ σκληρούς όρους, για να είναι σίγουροι ότι θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους. Πολύ ψηλούς τόκους και πολύ σκληρά μέτρα. (περικοπές μισθών, ιδιωτικοποιήσεις κλπ). Από όπου πέρασε το ΔΝΤ άφησε πίσω του συντρίμμια. Από το 1980 δηλαδή μέχρι σήμερα. Ας δούμε κάποια νούμερα: στη Λετονία έκλεισαν 100 από τα 124 νοσοκομεία. Στην Ουγγαρία 3 από τα 10 εκ του πληθυσμού ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας. Άλλωστε και εδώ στην Ελλάδα, με τον ερχομό του ΔΝΤ άρχισαν να εμφανίζονται σιγά-σιγά όλο και πιο σκληρά μέτρα που είχαν «και καλά» σκοπό να μας «σώσουν». Ενώ όμως ο «απλός λαός» κάθεται και «αργοπεθαίνει», υπάρχει μια ομάδα ατόμων που κολυμπάει στο χρήμα ακόμα, οι γνωστοί επιχειρηματίες, που έχουν το προνόμιο να μην πληρώνουν τίποτα απολύτως. Τι είναι το μνημόνιο; Είναι μια συμφωνία που έκανε η κυβέρνησή μας με το ΔΝΤ. Είναι το πακέτο των δήθεν αναγκαίων μέτρων, για να βγει η χώρα από την «κρίση». Μεταξύ άλλων περιλαμβάνει απίστευτες περικοπές μισθών και συντάξεων, απολύσεις, περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες. Η κυβέρνηση μάλιστα ετοιμάζει καινούργιο μνημόνιο, σύμ-

φωνα με το οποίο προβλέπονται: αυξήσεις ΦΠΑ σε βασικά είδη και μειώσεις φορολογίας για τις επιχειρήσεις, μείωση 20% των δαπανών για υγεία και παιδεία, απολύσεις στο δημόσιο τομέα, ιδιωτικοποιήσεις και ξεπούλημα δημόσιων οργανισμών (μεταφορές, ΕΥΔΑΠ, ΕΛΤΑ κλπ), νέες μειώσεις μισθών κατά 2040% και πολλά άλλα ωραία. Επίσης υπάρχει η τρόικα (επιτηρητές από ΔΝΤ, Ευρωπαική Τράπεζα, Ε.Ε), οι οποίοι επιβλέπουν αν η χώρα εφαρμόζει τα «αναγκαία» μέτρα, επιβάλλουν πρόστιμα και μαζί με την κυβέρνηση συνεργάζονται άψογα για να μας εκμεταλλευτούν και να μας ξεζουμίσουν ακόμα περισσότερο.

Τι γίνεται με το χρέος; Όλα αυτά τα σκληρά μέτρα υποτίθεται ξεκίνησαν γιατί το δημόσιο χρέος ξεπερνάει τα 320 δισ. ευρώ και γιατί φυσικά συνεχίζει να αυξάνεται. Πολλοί λένε ότι όλοι φταίμε για το χρέος και γι’ αυτό πρέπει όλοι μαζί να 9

το αντιμετωπίσουμε. Ποια είναι η απάντηση; Δεν φταίμε όλοι για το χρέος! Γιατί μας βάζουν να βράζουμε στο ίδιο καζάνι με αυτά τα ρεμάλια που μας κυβερνούν; Και στο κάτω κάτω, γιατί την πληρώνουμε μόνο εμείς; Γιατί οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι καπιταλιστές να μας πιάνουν κορόιδα και αυτοί να ζουν σαν να μην τρέχει τίποτα; Το χρέος δημιουργήθηκε από τις δικές τους σπατάλες. Από το 1985 και μετά οι εργαζόμενοι δέχονται το ένα πακέτο λιτότητας μετά το άλλο. Δόθηκαν απίστευτα δισ. για τους Ολυμπιακούς αγώνες, για να αγοραστούν σούπερ πολεμικοί εξοπλισμοί, για δακρυγόνα, προσλήψεις και εξοπλισμό στην αστυνομία, έφυγαν σε μίζες στη Ζίμενς και άλλες περίεργες λέξεις όπως δομημένα ομόλογα, παράγωγα κλπ. Έφυγαν ως πακέτα στήριξης στις τράπεζες ( 28 δισ. κυβέρνηση Καρμανλή, 25 δισ. κυβέρνηση ΓΑΠ). Στην πραματικότητα όχι μόνο δεν τους χρωστάμε αλλά μας χρωστάνε. Γιατι η κυβέρνηση δεν ανοίγει λίγο τους φακέλους της να μας δείξει που πηγαίνουν αυτά τα χρήματα και ποιοι πραγματικά ευθύνονται; Εμείς λοιπόν αρνούμαστε το χρέος. Δεν το αναγνωρίζουμε. Αρνούμαστε να μας καταστρέψουν τις ζωές επειδή κάποιοι άλλοι τα έφαγαν και γι αυτό δεν πληρώνουμε ούτε 1 ευρώ. Και θα δείξουμε στη Διαμαντοπούλου πως μέχρι και εμείς οι μαθητές που τόσο υποτιμά έχουμε λόγο και δικαίωμα να διαμαρτυρόμαστε και να ζητάμε ακύρωση του μνημονίου. Γιατί εκτός από μαθητές είμαστε και μέλη μιας κατεστραμμένης και διεφθαρμένης κοινωνίας που θέλουμε να αλλάξουμε! Ευθύμης Ανδρέου, 2ο Πειραματικό Λύκειο Αμπελοκήπων


Μαθητές-τριες Ενάντια στο Σύστημα

Ε 

ίναι γνωστό, ότι κάθε χρόνο τα δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας συρρικνώνονται. Ωστόσο το τελευταίο διάστημα η κατάσταση έχει ξεφύγει. Σε κάθε μας κίνηση ως μαθητές βρίσκουμε ένα μεγάλο «απαγορεύεται». Απαγορεύεται να αμφισβητούμε, απαγορεύεται να διαδηλώνουμε, απαγορεύεται να έχουμε πολιτική άποψη, απαγορεύεται να ζητάμε απαλλαγές από παρελάσεις και θρησκευτικά. Σε λίγο θα μας πουν ότι απαγορεύεται και να σκεφτόμαστε. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει ήταν η οδηγία του υπουργείου παιδείας για την καταγραφή των ονομάτων των καταληψιών. Αυτή η κίνηση οδηγεί στο στιγματισμό των συμμετέχοντων μαθητών, ενώ παράλληλα ανοίγει το δρόμο για παρέμβαση είτε της αστυνομίας είτε του εισαγγελέα για καταστολή των καταλήψεων. Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε ξεκινώντας από το τεύχος που κρατάτε στα χέρια σας να κάνουμε μια καταγραφή των πιο βασικών μας δικαιωμάτων για να ξέρουμε τι μας γίνεται. Παρακάτω καταγράφουμε κάποια πρώτα δικαιώματα με την υπόσχεση ότι θα επανέλθουμε σύντομα. Περιμένουμε σχόλια, παρατηρήσεις και απορίες.

Πες τα ρε μεγάλε…

1. ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ

• Η ύπαρξη 5μελων και 15μελων Συμβουλίων που δραστηριοποιούν τους μαθητές στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους • Υποχρεωτική η εκλογή 15μελους και 5μελων εντός των πρώτων 45 ημερών του σχολικού έτους. • Ανάκληση των 5μελων ή 15μελων σε τυχόν μη σωστή εκπροσώπηση ή διαφωνίας του μεγαλύτερου μέρους των μαθητών.

2. ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

• Συνεδρίαση κάθε τμήματος μία φορά το μήνα την τελευταία διδακτική ώρα μιας οποιαδήποτε ημέρας. • Συνεδρίαση 5μελους και 15μελους εκτός διδακτικών ωρών. • Έκτακτη γενική συνέλευση του τμήματος (εκτός διδακτικών ωρών) αν το ζητήσει το 5μελες ή τουλάχιστον οι μισοί μαθητές του τμήματος. • Έκτακτη γενική συνέλευση του σχολείου (εκτός διδακτικών ωρών) αν το ζητήσει το 15μελες ή τα δύο τρίτα των μαθητών του σχολείου. • Στις συνελεύσεις μαθητών του λυκείου δεν επιτρέπεται η παρουσία καθηγητή.

3. ΑΠΟΥΣΙΕΣ

• Ο μαθητής έχει το δικαίωμα να αρνηθεί τη διαχείριση του απουσιολογίου αν η διαδικασία τον βρίσκει αντίθετο και τον βαραίνει.

4. «ΤΙΜΩΡΙΕΣ»

• Κάθε αποβολή που δίνεται στο μαθητή πρέπει να συνοδεύεται από γραπτή αιτιολόγηση. Ο εκφοβισμός των καθηγητών πως τις αρκετές μονόωρες αποβολές θα ακολουθήσει και μία μονοήμερη δεν υφίσταται.. • Η ομαδική αποβολή είναι παράνομη και αντιπαιδαγωγική. • Ο καθηγητής έχει δικαίωμα να επιπλήξει ένα μαθητή που καπνίζει, σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί να τον τιμωρήσει με αποβολή, καθώς το κάπνισμα δεν αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα.

5. ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ.

Η ελευθερία της έκφρασης αναγνωρίζεται ως βασικό μέσο αγωγής και επικοινωνίας. Με ευθύνη του

μαθητικού συμβουλίου του σχολείου υπάρχει στο σχολείο πίνακας μαθητικών ανακοινώσεων για μαθητικά θέματα. Η διεύθυνση του σχολείου θα πρέπει, σε συνεννόηση με το μαθητικό συμβούλιο, να παραχωρήσει το χώρο που θα αναρτηθεί ο πίνακας σε κεντρικό σημείο του σχολείου. • Ο μαθητής έχει το δικαίωμα να αρνηθεί να πει την προσευχή. Κανείς δεν μπορεί να τον αναγκάσει. • Σε περίπτωση εκκλησιασμού αν ο μαθητής δεν επιθυμεί να προσέλθει στο χώρο της εκκλησίας έχει το δικαίωμα να απαλλαγεί μέσω συγκατάθεσης των γονιών του. • Ο μαθητής δικαιούται από το νόμο να απαλλαγεί με τη συγκατάθεση των γονιών του από το μάθημα των θρησκευτικών, χωρίς αιτιολόγηση ή πιθανή απόρριψη του αιτήματός του. • Το σχολείο είναι υποχρεωμένο να στείλει αντιπροσωπεία στην παρέλαση, αλλά ο μαθητής δεν είναι υποχρεωμένος να συμμετάσχει σε αυτήν. • Απαγορεύεται ο καθηγητής να επέμβει στην προσωπική ζωή του μαθητή είτε διαβάζοντας κάποιο ραβασάκι που έστειλε, είτε γνωστοποιώντας δεδομένα του μαθητή. • Τέλος απαγορεύεται η κατάσχεση αντικειμένων του μαθητή.

6. ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ

• Οι καθηγητές οφείλουν σεβασμό στους μαθητές, πρέπει να αποφεύγουν τις έντονες επιπλήξεις και οπωσδήποτε τις σωματικές κυρώσεις. • Η αμφίεση των μαθητών είναι καθαρά προσωπική τους υπόθεση, κανένας δεν έχει δικαίωμα να παρέμβει.

Τα δικαιώματά μας μπορούμε να τα απαιτούμε όταν τα γνωρίζουμε. (Επιμέλεια: Έλενα Λεχρή-Κοτρώνη, Χρήστος Κουλαυτάκης Νίκος Κολυτάς, 4ο ΓΕΛ Ν. Ηρακλείου)

10


Τεύχος 17 • ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2010

Σ 

Μαθητικά Φεστιβάλ Αντίστασης

τις 9 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία το φεστιβάλ των Μαθητών-τριών Ενάντια στο Σύστημα. Η πλατεία Ηρώων στο Μαρούσι γέμισε με πανό, σημαίες, πολλούς μαθητές, μουσικές και συνθήματα. Συγκεκριμένα η συμμετοχή ξεπέρασε τα 200 άτομα, παρόλο το τσουχτερό κρύο. Ανάμεσά μας πολλοί γονείς και καθηγητές. Το φεστιβάλ μας ξεκίνησε με μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για την κρίση και την εκπαίδευση. Στη συζήτηση ο Σ. Μάρταλης, καθηγητής, μίλησε για το εκπαιδευτικό σύστημα που χαρακτηρίζεται από τρομακτικές ελλείψεις στο προσωπικό, αύξηση των υπερωριών, κατάργηση της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, κατάργηση της ενισχυτικής διδασκαλίας. Ολοκληρώνοντας τόνισε πως η πολιτική που θα πρέπει να ακολουθήσουμε, είναι η πολιτική της ανατροπής. Το λόγο πήρε ύστερα η συμμαθήτρια μας Μαρία Μάρη, η οποία, αφού μίλησε για τη δύσκολη καθημερινότητα που βιώνουν οι μαθητές, τόνισε πως η συνεργασία μαθητών και καθηγητών είναι αναγκαία, διότι μόνο μέσα από τη συνεργασία και τη συλλογικότητα μπορούμε να πετύχουμε νίκες. Τρίτη ομιλήτρια ήταν η δημοσιογράφος Ντίνα Δασκαλοπούλου, η οποία ξεκίνησε λέγοντας ότι στα 17 χρόνια που εργάζεται η πρόσκληση που της έγινε από τους ΜΕΣ για να συμμετάσχει στη συζήτηση ήταν η πιο τιμητική. Αναφερόμενη στο επάγγελμά της, κατέληξε στη γενική διαπίστωση ότι η δημοσιογραφία χαρακτηρίζεται από ανυποληψία και υποκειμενισμό. Μίλησε επίσης για το μνημόνιο, αλλά και την οικονομική κρίση, που δεν άφησαν αλώβητη τη δημοσιογραφία, τις απολύσεις στον κλάδο κ.λπ. Στη συζήτηση που ακολούθησε, βγήκε το συ- Στις 16 Οκτώβρη, οι Μ.Ε.Σ. Θεσσαλονίκης πραγματοποιήσαμπέρασμα ότι μέσα από τη συμμετοχή, τη συλ- με το 2ο μας μαθητικό φεστιβάλ στο χώρο του Παιδαγωγικού λογικότητα, τις κινητοποιήσεις, μπορούμε να στο Α.Π.Θ..Νωρίς το απόγευμα έγινε συζήτηση με θέμα την προστατέψουμε τους αγώνες και τις κατακτή- κρίση και την εκπαίδευση, συγκεκριμένα για το αν κινδυνεύει σεις μας. Μετά τη συζήτηση είχαμε την ευκαι- το δημόσιο σχολείο στα πλαίσια της κρίσης. Η συζήτηση ήταν ρία να ακούσουμε 5 μαθητικά συγκροτήματα πολύ ενδιαφέρουσα την παρακολούθησαν αρκετοί μαθητές και και να χορέψουμε σε ροκ και χιπ-χοπ ρυθμούς. μαθήτριες και μάθαμε πολλά μέσα απ’ αυτή. Ύστερα φυσικά Στο χώρο λειτουργούσε επίσης βιβλιοπωλείο ακολούθησε μια πολύ πετυχημένη συναυλία, στην οποία συμκαι έκθεση φωτογραφίας από παλιούς και νέ- μετείχαν τα συγκροτήματα Chinese Basement, Inhuman rage, ους εκπαιδευτικούς αγώνες. Πολλοί μαθητές Sabotage, Beware of the dog και οι The Bandanas, τα οποία ευπήραν φυλλάδια και έντυπα και ενημερώθηκαν χαριστούμε πολύ που έπαιξαν για μας! Μαζευτήκαμε αρκετός κόσμος, υπήρχε μεγάλη κίνηση στο μπαρ και γενικά κάναμε σαγια τις ιδέες και τη δράση των ομάδων μας. Από δω και πέρα συνεχίζουμε δυναμικά στα ματά. Μέχρι που αναγκάστηκαν να μας διώξουν. Άντε και του σχολεία μας και ελπίζουμε ότι του χρόνου το χρόνου καλύτερα και με πιο αισιόδοξα μηνύματα για τους αγώφεστιβάλ μας θα είναι ακόμα πιο πετυχημένο. νες που έρχονται στα σχολεία μας και σε όλη την κοινωνία! Ιφιγένεια Δουμπαλακίδου, Νίκος Κολλυτάς, Έλενα Λεχρή-Κοτρώνη, 3ο Λύκειο Αμπελοκήπων Θεσ/νίκης 4ο Λύκειο Ηρακλείου

Πολυτεχνείο 2010 To Σάββατο 13 Νοέμβρη, οι Μαθητές μαζί με τους Φοιτητές Ενάντια στο Σύστημα Θεσσαλονίκης, κάναμε εκδήλωση-συζήτηση στην Αρχιτεκτονική του Α.Π.Θ. με θέμα την εξέγερση του Πολυτεχνείου και το πόσο επίκαιρες είναι οι εξεγέρσεις σήμερα! Μιλήσαμε για τα γεγονότα του Νοέμβρη, το ρόλο της επαναστατικής Αριστεράς στην εξέγερση και για παραδείγματα του σήμερα όπως τις κινητοποιήσεις στη Γαλλία, στην Αγγλία και τη «δική μας» εξέγερση του 2008. Έγινε επίσης προβολή ντοκιμαντέρ με εικόνες απ’ το Πολυτεχνείο του 1973 και μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα! Δώσαμε ραντεβού στην πορεία του Πολυτεχνείου όπου και συμμετείχαμε με δικό μας πανό και μπλοκ φωνάζοντας συνθήματα όπως «Δικιά τους η κρίση, ξεσηκωμός η λύση», «Δεν υπάρχει δρόμος κοινοβουλευτικός, ο δρόμος του Νοέμβρη επαναστατικός». Ήταν η πρώτη μεγάλη πορεία της χρονιάς στην πόλη με χιλιάδες κόσμο.

11

Και στην Αθήνα, οι ΜΕΣ συμμετείχαμε μαζικά με δικό μας πανώ στη διαδήλωση του Πολυτεχνείου, παρά τη βροχή και την καταστολή.


Μαθητές-τριες Ενάντια στο Σύστημα

Ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό

Τ 

ο τελευταίο διάστημα παρατηρείται άνοδος ρατσιστικών συμπεριφορών και επιθέσεων. Λόγω της περιόδου οικονομικής κρίσης που διανύουμε, πολλοί ψάχνουν εξιλαστήρια θύματα, κάποιον αδύναμο να φορτώσουν ευθύνες. Τι πιο εύκολο από τους μετανάστες; Δεν πατάνε γερά στα πόδια τους και δεν μπορούν να φέρνουν αντιρρήσεις. Εδώ και χρόνια ακούμε τα κλασικά: «οι μετανάστες μας παίρνουν τις δουλειές», «κοιμούνται στο δρόμο και βρωμίζουν τις πόλεις». Η αλήθεια είναι ότι οι μετάναστες κάνουν τις δουλειές που δεν καταδέχονται οι Έλληνες (πχ. οικοδόμοι, απλοί εργάτες) και επίσης, αυτοί που μένουν στο δρόμο το κάνουν επειδή δεν έχουν πού να μείνουν! Όλα αυτά εξοργίζουν κατοίκους διάφορων «επικίνδυνων» περιοχών (βλ. Άγιος Παντελεήμονας) και κάνουν ό,τι μπορούν για να τους διώξουν. Και κάπου εδώ έρχεται η Χρυσή Αυγή. Μια νεοναζιστική συμμορία που επανειλημμένα έχει επιτεθεί σε μετανάστες αλλά και σε στέκια αναρχικών και σε αριστερούς αγωνιστές (συνήθως με την πλήρη ανοχή και κάλυψη από την αστυνομία). Πολλές φασιστικές ομάδες εδώ και καιρό, προσπαθώντας να γίνουν αρεστοί στη νεολαία, πλασάρουν ένα προφίλ αντικαπιταλιστικό. Με αυτόν τον τρόπο θέλουν να μπουν και στα σχολεία μας, να συνεχιστεί και εκεί η δράση τους. Μας καλούν να τους ακολουθήσουμε ενάντια σε κάθε «τρελαμένο και προδότη της πατρίδας αριστερό», ενάντια σε κάθε «βρωμιάρη εγκληματία ξένο». Αρκεί βέβαια να σκεφτούμε όσο πιο απλά γίνεται για να διαπιστώσουμε ότι δεν πρόκειται για κάποια σοβαρή ιδεολογία, αλλά για καθαρό μίσος. Οι φασίστες αυτό που κάνουν είναι να επιβάλλουν με οποιοδήποτε τρόπο αυτό που πρεσβεύουν. Δε χρειάζεται καν να δούμε τι παίζει στον κόσμο των γονιών μας. Το σχολείο μας είναι μικρογραφία της κοινωνίας που ζούμε. Ας αναλογιστεί ο καθένας τι παίζει σε μία τάξη. Έλληνες και ξένοι όλοι μαζί, να καθόμαστε στα ίδια θρανία, να κάνουμε χαβαλέ, να γελάμε και να παίζουμε μαζί στα διαλείμματα, να οργανώνουμε καταλήψεις, να καταβαίνουμε μαζί σε πορείες. Τα ίδια προβλήματα αντιμετωπίζουμε, τις ίδιες ανησυχίες έχουμε. Κι όμως οι μετανάστες συμμαθητές μας έχουν μερικά ακόμα πράγματα να τους ταλαιπωρούν. Δεν ξέρουν καλά τη γλώσσα και δυσκολεύονται στην κατανόηση του μαθήματος. Το ελληνικό κράτος δεν τους δίνει την ιθαγένεια και έτσι δεν έχουν αρκετά δικαιώματα. Πολλές φορές πρέπει να συνεισφέρουν οικονομικά στο σπίτι τους και αναγκάζονται να παρατήσουν το σχολείο. Ζουν

μια ζωή στο φόβο, μιας και μπορεί και από το πουθενά να βρεθούν μπλεγμένοι και σε δύσκολη θέση, με τον κίνδυνο απέλασης να παραμονεύει. Εμείς όμως γνωρίζουμε ότι δεν έχουμε απολύτως τίποτα να χωρίσουμε. Πρέπει να είμαστε στο πλευρό τους διεκδικώντας τα δικαιώματά τους. Αυτό ακριβώς κάνουμε οι «Μαθητές-τριες Ενάντια στο Σύστημα». Δηλώνουμε παρόντες με τις πράξεις μας και παρεμβαίνουμε σε ό,τι συμβαίνει μέσα και έξω από τα σχολεία μας. Κατεβαίνουμε σε αντιρατσιστικές διαδηλώσεις, παίρνουμε πρωτοβουλίες για φεστιβάλ, διοργανώνουμε εκδηλώσεις και βιντεοπροβολές. Στηρίζουμε σημαντικές προσπάθειες όπως το «Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών» και την Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό». Επίσης κάθε χρόνο παίρνουμε πρωτοβουλίες ενημέρωσης στα σχολεία μαζί με τους καθηγητές μας για τις 21 Μάρτη, παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού. Φυσικά δεν ξεχνάμε στις καταλήψεις μας, μαζί με όλα τα άλλα, να προβάλλουμε και το αίτημα, υπηκοότητα σε όσους μετανάστες συμμαθητές μας το επιθυμούν. Οι ΜΕΣ είμαστε ενάντια σε κάθε είδους ρατσισμού και φασισμού από όπου κι αν προέρχεται. Πιστεύουμε πως όλα αυτά που μας ενώνουν με τους μετανάστες είναι πολύ περισσότερα από όσα υποτίθεται ότι μας χωρίζουν. Καλούμε κάθε μαθητή-τρια να στηρίξει την προσπάθειά μας και να αντισταθούμε σε κάθε διασπαστική κίνηση. Δεν πρόκειται να αφήσουμε κανένα ρατσιστή/φασίστα να βλάψει φίλους μας που απλά έχουν διαφορετική καταγωγή. Αν και διαφορετικοί, είμαστε όλοι ίσοι. Αυτή είναι και η δύναμή μας…

12

Αντωνία Καραφίλη, 1ο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης


ΜΕΣ 17 προσωρινό