Page 1

FEMPOWER MAGAZINE

THEMA:

VERBINDING Uitgave 1 | maart 2014 | Fempower Magazine lees je ook online op www.femp.nl

1


2


Voorwoord Wat begon als een idee werd al snel een ambitieuze uitdaging dat gaandeweg veel groter werd dan aanvankelijk het idee was. Hoe kunnen wij als vrouwen elkaar versterken en kennis delen zonder het gevoel te hebben elkaar in de weg te lopen, dat was de uitgangspositie voor Fempower Magazine. Na maanden voorbereiden is Fempower Magazine een feit! Volledig in Co-Creatie tot stand gekomen met 0 euro budget als uitdaging om te zien hoever een droom, je enthousiasme en de juiste mensen om je heen je kunnen brengen. Veel vrouwen hebben de eigenschap te wachten tot de omstandigheden perfect zijn alvorens ze iets gaan ondernemen. Wij zijn van mening dat je je nooit door je omstandigheden moet laten beperken om je dromen na te jagen. Door creatief te zoeken naar oplossingen en versterkende verbindingen aan te gaan met anderen sta je nooit alleen. Mijn wens om te leven en werken en vanuit de vrouwelijke principes die me na aan het hart liggen; authenticiteit, relaties, intentie, inspireren, samenwerken, delen, elkaar steunen en verbinden krijgt langzaam aan vorm, want dit is pas het begin. Het kon ook eigenlijk niet anders als dat het eerste thema van ons magazine “Verbinden” moest zijn. Achter de schermen zijn wij druk bezig met de andere onderdelen die de missie van Fempower Magazine uniek maken o.a. de kennisdatabase die wij spoedig ter beschikking gaan stellen. En de rest?, dat houden we nog even voor ons.... Wat we wel kunnen zeggen is dat wat jullie nu zien, slechts het topje van de ijsberg is en onze plannen ambitieus. Wij gaan een nieuwe betekenis geven aan “verbinden” deze prachtige authentieke vrouwelijke waarde in ere herstellen. Kom dus regelmatig even langs om te zien wat er is bijgekomen, dat jou kan helpen om ook meer kennis en inspirerende relaties om je heen te bouwen. Een inspirerende dag toegewenst en veel leesplezier van onze eerste editie “Verbinden” Sandra Leon

3


Hoe zie jij jezelf? Als A-merk of huismerk? Een A-merk staat voor de beste kwaliteit, heeft een mooie verpakking en kennen we allemaal van de reclames. Het A-merk is gemakkelijk te vinden in de supermarkt, want het staat op ooghoogte en is daarmee goed zichtbaar. Het huismerk ligt ergens laag in het schap in een onopvallende, eenkleurige verpakking. Waarin herken jij jezelf? Hoe ziet jouw personal brand eruit? Hoe je jezelf ziet heeft veel invloed op hoe andere mensen jou benaderen. De manier waarop jij jezelf presenteert zegt vanzelfsprekend iets over jou, maar doet óók iets met de mensen in jouw omgeving. Ik kan daar een mooi voorbeeld van geven. Laatst ging ik naar een netwerkbijeenkomst. Normaal gesproken voel ik me vrij om met andere ondernemers in gesprek te gaan. Dit keer was het anders. Vlak voordat ik wegging had ik te horen gekregen dat een belangrijke opdracht niet door ging. Ik baalde ontzettend. Met de nodige tegenzin ging ik toch maar naar de netwerkbijeenkomst. Ik trok een ‘veilige’ outfit aan in onopvallende kleuren. Ik kan je vertellen dat ik die avond weinig inspirerende gesprekken heb gevoerd. Die avond sprak mijn uitstraling boekdelen, waardoor ik weinig mensen ‘aantrok’. Die avond voelde ik me een huismerk, en gedroeg me ook zo. Ik werd onzichtbaar. Nee, de volgende keer ga ik weer als A-merk. Dan trek ik gewoon weer een leuk opvallend jasje aan, doe mijn hakken aan en kom met een glimlach binnen. Wedden dat ik dan een succesvollere avond heb! Ik ben van mening dat we van binnen allemaal een A-merk zijn, met onze unieke kwaliteiten en talenten. Maar waarom presenteren we onszelf dan zo vaak als huismerk? Zeg nou zelf, wie wil er onopvallend onderin in het schap van de supermarkt liggen in een eenkleurige verpakking. Het probleem is dat we vaak zelf al niet goed weten wat ons bijzonder maakt, wat onze Unique Selling Points (USP’s) zijn. Laat staan dat we in staat zijn om dat zichtbaar te maken aan de buitenwereld. Maar waarin onderscheidt een A-merk zich eigenlijk van een huismerk? Dat zit hem niet zo zeer in de inhoud, want die is tegenwoordig nagenoeg hetzelfde. Het verschil zit hem in de verpakking en de bekendheid die het A-merk geniet, vanwege alle marketinginspanningen van de fabrikant. Dat geldt ook voor jou als persoon! Als je als A-merk door het leven wilt gaan, zul je werk moeten maken van je verpakking en je persoonlijke marketing, je personal branding. Wat zegt jouw uitstraling over jouw personal brand? Klopt jouw verpakking met de inhoud? Bedenk voor jezelf eens wat jouw USP’s zijn. Ben je toegankelijk, daadkrachtig, professioneel, creatief of ambitieus? Probeer jouw unieke kwaliteiten dan ook eens te vertalen in je kleding en de manier waarop je je presenteert. Als je je professioneel kleedt, zal het voor een (potentiële) werkgever of opdrachtgever veel gemakkelijker zijn om te geloven dat je professioneel bént. Ben je heel creatief? Trek dan alsjeblieft geen strak, grijs mantelpak aan, want daarin kom je niet tot je recht. Kies dan liever een outfit die qua kleur en stijl iets laat zien van jouw creativiteit. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat aantrekkelijke mensen meer kansen krijgen en succesvoller zijn in hun werk. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen er aantrekkelijk uit kan zien, ongeacht leeftijd, gewicht of lichaamsbouw. Als je gebruikmaakt van de juiste kleuren en de kledingstijl ontdekt die past bij wie je bent en wat je doet, laat je zien dat je een A-merk bent. Mijn drive als imagostyliste is om mensen zichzelf te leren presenteren als A-merk, zodat ze succesvoller zijn in wat ze doen. Hoe wil jij gezien worden? Aan jou de keus: Amerk of huismerk! 4


Personal Branding A-merk of huismerk?

5


UTOPIA

KOPIE VAN DE SAMENLEVING Toen SBS6 in 2013 het televisieprogramma Utopia aankondigde als experimentele samenleving voor de duur van 1 jaar, was mijn interesse direct gewekt. Een groep mensen in isolatie bij elkaar zetten met weinig beschikbare middelen en dan zien wat er gebeurt, dat maakt nieuwsgierig. Zou er een nieuw soort mini-samenleving ontstaan, een nieuw stelsel van normen en waarden, een nieuwe vorm van sociale omgang met elkaar? Er zijn er velen die roepen dat onze huidige samenleving toe is aan verandering, dat we teveel zijn doorgeschoten in het neoliberale gedachtegoed van ‘ieder voor zich en God voor ons allen’. Aangezien God voor veel mensen niet meer bestaat hou je alleen nog ‘ieder voor zich’ over, het recht van de sterkste, en als je daar niet bij hoort dan heb je pech gehad. Er is een roep om een ander soort samenleving, die meer naastenliefde kent, minder waarde hecht aan bezit en zuiniger omgaat met moeder natuur. Als ik in mijn leven in de Ardennen hier iets hebt geleerd is het dat ik minder waarde

6

ben gaan hechten aan materiële zaken, dat ik zuiniger om heb leren gaan met energie en minder verspil, en dat het contact met de mensen om me heen een van de allerbelangrijkste bronnen is van mijn eigen welzijn. Ik ondersteun dan ook van harte de roep van velen dat het anders moet in de samenleving. Dus ik zat op het puntje van mijn stoel bij die aankondiging van SBS6 en nog meer bij de eerste uitzendingen van Utopia. Wat gebeurt er in zo’n groep? Welke idealen leven er en hoe wordt er met elkaar samengeleefd? Bij de eerste kennismaking van de kersverse bewoners met elkaar werden volop idealen uitgesproken, het moest duurzaam worden, iedereen is gelijk en welzijn is belangrijker dan welstand. Inmiddels zijn we een kleine twee maanden verder. Je ziet de effecten van het geïsoleerd met elkaar samenleven, de conflicten, verbale gevechten om respect en ook om macht, heimwee naar het thuisfront. Je ziet roddel en achterklap, manipulatief gedrag, en verder nog van alles wat ook buiten Uto-


pia tussen mensen gebeurt. Maar het interessantst vind ik nog om te zien dat er qua soort samenleving helemaal niets nieuws onder de zon is. Het is een neo-liberale samenleving aan het worden, waarbij keuzes worden gemaakt op basis van het financieel rendement en de eigenbelangen zoveel mogelijk worden veiliggesteld.

Waar zijn de idealen van de eerste avond gebleven? Blijkbaar is een ander soort samenleving nog niet zo makkelijk gecreëerd, zelfs niet in zo’n kleinschalige, geïsoleerde omgeving als Utopia. Men heeft wel een beeld bij hoe het idealiter zou moeten zijn, maar de keuzes die worden gemaakt passen daar niet bij. Die passen eerder bij de samenleving die men tot op heden gewend is. Blijkbaar is zelfs in deze situatie, waarbij men fulltime met elkaar kan investeren in idealen, verandering nog steeds zo moeilijk.

Zo is er een koe drachtig, en dat betekent dat de koe een tijd geen melk zal geven en dus in financieel opzicht niets opbrengt. In een overleg wordt besloten dat er een kostenbaten analyse gemaakt moet gaan worden en op basis daarvan besloten gaat worden of de koe blijft. Daarnaast wordt er volop Dat belooft wat voor onze hele samenlegediscussieerd over zakgeld. De overgrote ving! meerderheid van de groep vindt dat er zakgeld geïntroduceerd moet worden, zodat iedereen van tijd tot tijd iets voor zichzelf kan kopen. Zo hoeft men geen verantwoording meer af te leggen over uitgaven die niet in het algemeen belang zijn maar in het individueel belang.

7


Spring is in the air Je ruikt het, je voelt het, je ziet het, persoonlijk mijn favoriete tijd van het jaar want ik weet, het wordt alleen maar bloemiger, groener en vooral warmer! Bij de lente horen de lentekriebels, ook ik heb daar last van. Het begint al op 14 februari, Valentijnsdag. Voor velen een dag vol verwachting, liefde en tegenwoordig extreme kadootjes, maar ook fijne diners of wellicht een ( blind) date. De essentie, “secret love”, is er wel vanaf Eigenlijk vind ik dat best jammer. Maar als je producten verkoopt, die ook heel geschikt zijn om te geven of krijgen op Valentijnsdag ben ik ook wel weer blij met de commercie die er nu aan hangt. Ik heb dus vrolijk setjes samengesteld en ben benieuwd hoeveel mensen een Beautea verrassing hebben gegeven of gekregen. Voor mij persoonlijk als “happy” single ( ook ik heb mijn lonely moments..) was deze dag eigenlijk meer een zuiger. Ik grap ieder jaar gezellig mee over postzakken voor de deur, krijg toch weer vochtige ogen bij die ene mierzoete love song of mijmer over die ene man die je niet ziet aankomen en dan sweeps me of my feet. Killer, want dat gebeurt dus niet. Één keer ben ik tot tranen geroerd door jawel een rode envelop op Valentijnsdag. Vlak na mijn scheiding ontving ik een super lief kaartje van mijn broertje die schreef dat hij niet wilde dat ik mij rot zou voelen die dag; mission accomplished :). Dit jaar had ik een andere mind set; mijn werk is ook liefde en dus ga ik deze dag vol extra liefde voor ons bedrijf lekker werken en laat los, verwachting of hoop, hoe je het ook wil noemen. Gewoon niets verwachten en dus geen teleurstelling. Ook heb ik deze dag gebombardeerd tot “wees lief voor jezelf dag” Dus opende ik die avond een fles extra lekkere wijn, stak een stuk of 16 kaarsen aan en nam fijn een voetenbad en keek een bijpassende mierzoete film, mét happy end ofcourse. Toch heeft even mij het gevoel weer bekropen, zal ik ‘t doen of zal ik ‘t niet doen? Ik heb het over internet daten. Ik kan er inmiddels een boek over schrijven, zal een hilarisch boek worden, een lekkere weglezer met tranen van het lachen, wellicht een beetje (af en toe veel) schaamrood op de kaken en een open eind. Dit gevoel werd getriggerd door een vage droom waarin ik een soort dating show zat met achter een wandje een stuk of wat mannen op een rij. Natuurlijk zie je in je droom geen hoofden, wel schoenen trouwens, aparte schoenen ook (hm betekenis hiervan toch eens opzoeken). Maar goed, ik dus aan de andere kant van het wandje een beetje zenuwachtig te wippen op een kruk en horen “wil de echte Valentijn NU opstaan” en toen werd ik wakker.. beetje jammer. Dus internet daten heb ik na ongeveer 16 kansloze dates, losgelaten want het is gewoon not my style. Mind set; geduld, kom vanzelf iemand tegen. Én toch dat gevoel, want het is toch ook wel spannend en wie weet is het nu wel leuk, of loop ik dan wat mis of…, gaaaan we weer.. zucht.. soms vind ik mezelf best vermoeiend. Maar nee: back to my mind set, ik doe er niet meer aan mee, punt. Business en internet daten lijkt soms op elkaar, tegenwoordig helemaal door alle social media. Contact bouwt zich langzaam op en interessant genoeg of klik genoeg maak je een afspraak. Heel gemakkelijk eigenlijk, erg drempelverlagend ook als je geen netwerker pur sang bent zoals ik. Gelukkig ligt hierin de verwachting wel anders en heeft mij dat so far, bijna niets dan goeds gebracht. Afgelopen maanden was ik er helemaal blij mee. Er stonden 2 zakelijke (netwerk)borrels, een persdag en 5 events op het programma. Het was de ene “hééé ik ken jou van twitter”, na de andere “leuk je ein-de-lijk in real life te treffen” om vervolgens lekker weg te kletsen over onderwerpen die je al eens “besproken hebt” en dan kom je vanzelf to the point. Ik noem het 360 graden netwerken. Kortom business “dates” zetten we dus gewoon voort want daar geniet ik met volle teugen van! Ach en wie weet….LENTEKRIEBELS.

8


9


IN ZES STAPPEN NAAR VERBINDING We leven nu in een tijd waarin een hoog werktempo de norm is en we meer dienen te doen met minder mensen. De jaarlijks stijgende burnout- en ontslagcijfers liegen er dan ook niet om. Daarnaast worden er hoge eisen aan ons gesteld door anderen, maar ook door ons zelf. We raken de verbinding met ons zelf steeds meer kwijt. Misschien herken jij jezelf wel in een van de volgende scenario’s: Je zit vast in je werk of in je leven en je wacht passief af. J e weet dat je in aktie moet komen om dit te veranderen, alleen je doet het niet. Het is enorm spannend om iets op te geven, terwijl je niet weet wat de uitkomst is, want die zekerheid krijg je niet. Die zekerheid krijg je alleen als je iets doet en het gaat ervaren. Je bent zwaar gestresst of je hebt misschien wel een burnout. Een hoog werktempo is de norm en er moet meer gedaan worden met minder mensen in deze tijd. Je hebt angst voor ontslag en je meldt je minder snel ziek. Er moet toch brood op de plank komen en dus ga je maar door. Je weet niet hoe je alle ballen in de lucht moet houden en de balans is ver te zoeken. Je wilt het goed doen op je werk, een goede partner zijn, een supermoeder zijn en ook nog tijd doorbrengen met vriendinnen. Iedereen, inclusief jezelf, wil je tevreden stellen en het lijkt maar niet te lukken. Je weet dat je niet gelukkig bent en je wilt de zaken anders aanpakken, maar hoe? Echt dromen doe je niet, want dromen komen toch niet uit en je moet wel realistisch blijven. Je bent onzeker. Zowel in het werk- en privéleven heb je bevestiging, complimenten en positieve feedback nodig om je goed en zelfverzekerd te voelen. Daarnaast wil je misschien ook wel flink carrière maken en dat vraagt wel om bepaald gedrag waardoor je een masker opzet. Zo heb je alles onder controle, denk je. Of misschien ben je al een keer gekwetst en voelde je je niet geaccepteerd. Je stelt je zo op, dat iedereen je accepteert en dat geeft je een veilig gevoel en een gevoel van controle over je leven. De prijs voor bovenstaande situaties kan op de lange termijn hoog zijn. Er kunnen geestelijke en fysieke klachten ontstaan. Een laag energieniveau wordt ervaren en veel gepieker en gestress. Bewust of onbewust weten we dat we iets moeten doen aan een dergelijke situatie en toch doen we niets. We snappen zelf ook vaak niets van deze klachten en velen gaan net zo lang door totdat de bom barst en er een burnout volgt, de relatie wordt verbroken of een ontslag wordt ervaren. En dan pas wordt er aktie ondernomen. Zonde, want wat kan er een ellende bespaard worden. Hoe dan?

10


Door te doen wat je ECHT wilt en verbinding te maken met wie jij bent. Leer jezelf kennen en accepteer jezelf met al je sterke kanten en je schaduwkanten. Vaak hebben we wel een vaag gevoel of een gedachte wat we ECHT zouden willen, alleen nemen we dat niet serieus. En dat komt vaak door onze eigen angsten. We vermijden pijn en willen alles onder controle hebben. Wat houdt ons tegen en wat kunnen we hier in de plaats voor doen?

11


De ander. Vaak staan we onder druk van de buitenwereld. Denk aan ouders, vrienden, collega’s. De mens is van nature een sociaal wezen en om te overleven past ie zich aan aan de groep. Merk je dat je anders bent, dan pas je je aan. Je wordt dan geaccepteerd, je hoort ergens bij en je voelt je veilig. Het advies van een ander vertelt iets over de ander zijn of haar angsten en overtuigingen. Hoe moeilijk het ook is, kies altijd voor jezelf. Luister naar jezelf en de ander, en neem mee wat van toepassing is. Onze eigen gedachten en overtuigingen. We worden als baby geboren met een enorm intuïtief talent. Al onze zintuigen staan op scherp en we nemen onze omgeving op als een spons. Gedurende onze ontwikkeling leren we dit talent af. Dit komt doordat we afhankelijk zijn en we doen alles om liefde van onze verzorgers en later onze omgeving te krijgen. We zetten van jongs af aan strategieÍn in om de pijn van afwijziging te vermijden. Dit worden onze overtuigingen die we mee nemen in de rest van ons leven. Totdat we er achter komen dat we ze niet meer nodig hebben. En dan is er vaak nog een lange weg te gaan om afscheid van ze te nemen. Ze hebben ons immers zo goed geholpen. Kom er achter wat je beperkende overtuigingen zijn en buig ze om in een bekrachtigende overtuiging. We vermijden pijn en blijven binnen onze veilige comfortzone. We blijven dromen en we doen niets. Je kunt alleen groeien en bloeien door iets te doen wat je nog niet gedaan hebt. Hoeveel angst, weerstand en druk je ook voelt, doe het.

12


We denken in fouten en niet in feedback. Dit wordt ons van jongs af aan al geleerd, vooral op school. De rode pen of de krul onder aan ons nagekeken proefwerk zijn hier een voorbeeld van. In het dagelijkse leven zien we dan ook een omgang met elkaar dat we geen fouten mogen maken (ook al wordt gezegd dat dat mag). Gevolg is dat we ons stoerder voor doen dan dat we in werkelijkheid zijn en we zetten ons masker op. De waarheid is, dat fouten niet bestaan. Succesvolle mensen zijn tig keer de mist in gegaan, voordat ze succesvol werden. Fouten maken is de beste leerschool. Je leert van je “fouten” en je wordt er alleen maar beter van! Durf te dromen. Kijk naar kinderen, die het doodnormaal vinden dat ze een superheld of prinses worden als ze groot zijn. Dromen kunnen echt realiteit worden. We denken in moeten. Vervang het begin van de zin van “ik moet” in “ik wil” of “ik mag”. Kwetsbaar zijn staat niet in ons woordenboek en we zetten een masker op. Wat is dit jammer!!! Want wat komt er een energie vrij als je gaat doen wat echt bij je past en doet wat er van binnen leeft. En vooral dat je gaat ZIJN wie je bent. Ik geloof dat iedereen een talent heeft en als je dit combineert met je eigen verhaal, heb jij een enorme kracht tot je beschikking. Als je iets doet wat zo dichtbij je staat, dan kun je niets anders dan slagen. En dan kunnen er wonderen gebeuren. Beeld je jezelf eens in, dat je wakker wordt zonder dat je de wekker hoeft te zetten. Je hebt zin in de dag, want je werk is geen werk, het is iets wat je doet wat leuk is. Als je iets doet wat leuk is, ben je veel productiever. En je verdient er ook nog geld mee! Doordat je dingen doet die je leuk vindt ga je dat uitstralen. Mensen zien en voelen dat aan je en willen hierdoor graag bij je zijn. Geloof maar dat er altijd iemand is, die geholpen is bij wat jij kunt. Dus eigenlijk is het best egoïstisch dat je er niets mee doet ;-). En hoe kom je bij deze ideale haalbare situatie? Door verbinding te maken met wie jij bent en dat er helemaal te laten zijn. Als je weet wie jij bent en hoe je in elkaar steekt, dan ga je makkelijker keuzes maken die bij jou horen zonder dat de druk van de buitenwereld bepaalt hoe jij doet en leeft. Kiezen voor jezelf is het mooiste wat je kunt doen. Hou van jezelf. Liefs 13


7 TIPS OM JE SEXY EN ENERGIEK TE VOELEN! Om lekker in je lijf te zitten is het van belang dat je weet hoe je hormoonhuishouding werkt. En nu denk je misschien: hormonen? Daar hebben toch alleen zwetende vrouwen op middelbare leeftijd mee te maken? Of jongens en meisjes in de pubertijd met gierende hormonen in hun lijf? Of vrouwen tijdens de zwangerschap? Niets is minder waar! Hormonen spelen namelijk 24/7 een hele belangrijke rol in ons mentale en fysieke welzijn. Ze be誰nvloeden o.a. onze huid, slaap, energie, gewicht, seksdrive en humeur. Wanneer hormonen uit balans zijn, uit zich dat in klachten en kwalen zoals overgewicht, slecht slapen, laag libido, stemmingswisselingen, weinig energie, migraines of bijvoorbeeld pijnlijke menstruaties en Pre Menstrueel Syndroom (PMS). Het is dus van belang om te zorgen dat je hormoonhuishouding in evenwicht is. En dat is mogelijk! Hier zijn 7 tips om je hormonen op een natuurlijke manier in balans te krijgen waardoor je vol energie zit, je libido een boost geeft en je supervrouwelijk voelt! 1. Voeding Gezond eten is Key! Helemaal als je een disbalans in je hormoonhuishouding hebt. Eet zo puur en onbewerkt mogelijk om gifstoffen zo veel mogelijk te mijden en heel veel voedingsstoffen binnen te krijgen. Laat fabrieksproducten links liggen. Goede vetten zoals avocado en kokosolie zijn belangrijk voor een goede hormoonfunctie. Hier vind je recepten voor Groene Smoothies (om meer groenten in je voeding te krijgen) en andere gezonde hormoonfactorproof recepten. 2. Slaap Tijdens je slaap herstelt je lichaam zichzelf en het is een van de beste manieren om je hormonen te balanceren. Zonder goede nachtrust functioneert ons lichaam minder goed en dat kan op den duur nadelig voor 14

ons werken. Het advies is om op tijd naar bed te gaan, idealiter voor 22.30u en gemiddeld 7-9 uur per nacht te slapen. Minder slaap verstoort onze hormoonhuishouding. 3. Sporten Regelmatig sporten is goed voor de gezondheid. Je hoeft niet uren op een crosstrainer te staan, korte intensieve trainingen zijn zelfs beter voor je hormoonhuishouding. Door te sporten zal je slaap ook verbeteren. 2 tot 3 keer per week 30-45 minuten zal je hormonen goed doen. 4. Stressmanagement Een beetje stress is prima, maar chronische stress heeft een negatieve uitwerking op je hormoonhuishouding en op je algehele gezondheid! Teveel van het stresshormoon cortisol kan op lange termijn een hoge bloed-


druk veroorzaken, maar ook een verminderde werking van de schildklier en overgewicht. De kans op hart- en vaatziekten neemt ook toe. Leer met je stress om te gaan en nog beter; beperk stress! Meditatie en yoga zijn aantoonbare stressverlagers. Maar ook een massage, een orgasme of iets leuks doen met vriendinnen helpen je stress te verminderen. 5.

Minder toxische stoffen

We worden omringd door hormoonverstorende stoffen in de dagelijkse producten die we gebruiken. Denk aan chemische stoffen zoals parabenen in verzorgingsproducten, de weekmakers in plastic (water)flesjes, de plastic coating in conservenblikken en de pesticiden op ons groenten en fruit. Verminder de blootstelling aan deze schadelijke stoffen. Op Cosmetics-database kun je de ingrediĂŤnten van je verzorgingsproducten en cosmetica testen op schadelijkheid. 6.

VOEDING

Positief Voelen

Positief Denken is belangrijk, maar je positief Voelen heeft een nog betere werking op je hormoonhuishouding. Het Amerikaanse Hearthmath Instituut heeft verschillende onderzoeken gedaan waaruit blijkt dat emoties velen malen krachtiger zijn dan gedachten. Positieve emoties zorgen voor de aanmaak van de goede hormonen en de afname van stresshormonen. Daarnaast geven ze het immuunsysteem een boost en vergroten je creativiteit!

SLAAP

SPORTEN

STRESSMANAGEMENT

7. Supplementen Aangezien we niet alle benodigde vitaminen en mineralen uit onze huidige voeding halen (door bijv. verarming van de landbouwgrond en groenpluk) is het verstandig om tekorten aan te vullen met GOEDE supplementen (dus geen goedkope vitaminen, want daar zitten meer vulmiddelen dan werkzame stoffen in). Dagelijks een shotje MOA, dat boordevol zit met antioxidanten, is een goede start van je dag!

MINDER TOXISCHE STOFFEN

POSITIEF VOELEN

SUPPLEMENTEN 15


16


Vergroten van de vrouwelijke kansen op de arbeidsmarkt De participatie van vrouwen op de huidige arbeidsmarkt ligt vaak onder de loep. De vraag die hierbij wordt gesteld gaat voornamelijk over deeltijd werken en of vrouwen tevreden zijn met deze keuze. Krijgen vrouwen geen kans tot het volledig betreden van de arbeidsmarkt of kiezen vrouwen bewust voor een tijdelijke- of deeltijdbaan? Wat zijn hierbij de mogelijkheden om werk en zorg voor het thuisfront, goed met elkaar te combineren. Het arbeidsprognose van het UWV voorspeld dat het percentage van werkzoekende vrouwen in 2014 zal stijgen naar 9,5%. De schattig van werkzoekende mannen ligt 0,4% lager, namelijk op 9,1%. (www.uwv.nl). Echter ligt het percentage van vrouwen met een HBO of Universitaire achtergrond hoger als dat van HBO- of Universitair opgeleide mannen. Nederlandse vrouwen hebben vaak te maken met een onbewuste sociale druk. Vrouwen hebben qua inzet, competenties en vaardigheden veel te bieden en het is jammer als veel vrouwelijke intelligentie onbenut blijft. Mijn vermoede is dat, door deze onbewuste sociale druk, vrouwen niet de volledige mogelijkheid krijgen om zich te bewijzen op de arbeidsmarkt. Onlangs heb ik een enquête gehouden onder vrouwen van verschillende leeftijden. Hierin kwam naar voren dat veel vrouwen stoppen met (voltijd) werken tijdens of direct na de zwangerschap. Het combineren van werken en kinderen blijft vaak lastig. Daaruit ontstaat vaak de beslissing om na enkele jaren, deeltijd te werken in combinatie met het zorgen voor de kinderen. Het Nieuwe Werken kan voor veel vrouwen een oplossing zijn. Door het flexibiliseren van werkplekken en werkuren, hebben zij meer kans om zich te profileren op de arbeidsmarkt. Ze krijgen de ruimte en de tijd om zich te ontplooien, zonder dat ze qua tijd moeten inschikken. Er kan een eigen rooster samengesteld worden met eventuele samenwerkende collega’s. Zodoende kan er tijd overblijven voor de zorg van de kinderen en sociale bezigheden. Naast het Nieuwe Werken, is een bijdrage van de partner in deze tijd niet ondenkbaar. Het sluiten van een compromis tussen partners over deeltijdwerken, zal de zoekmogelijkheden voor vrouwen verbreden. Laag opgeleide vrouwen kunnen kiezen voor een (vervolg)studie. Hierdoor kunnen competenties worden ontdekt en optimaal worden benut. Zoekmogelijkheden naar werk worden op deze manier vergroot en bestaat er meer kans op het vinden van een passende baan. Vrouwen hebben genoeg potentie en ambitie om een mooie carrière op te bouwen, echter ligt deze keuze bij de vrouwen zelf. Bekijk wat de mogelijkheden zijn en welke stappen je bereidt bent om te nemen om zodoende je carrière doel te bereiken. Welke compromis kun je met je partner sluiten? Ben je volledig inzetbaar, wanneer je werkgever akkoord gaat met het Nieuwe Werken? De kans dat er een mogelijk bestaat voor deeltijdwerken is een prettige gedachte, maar ik merk dat vrouwen zich graag willen profileren op de arbeidsmarkt. Economische zelfstandigheid is voor veel vrouwen een begrip die niet meer weg te denken is, en wordt veelal gerealiseerd wanneer werk en zorg voor het thuisfront goed te combineren zijn. Uiteraard zie ik als vrouw, graag vrouwen aan de top. Vrouwen die gestreden hebben voor hun plek en schitteren binnen hun succes. Daar word ik blij van! 17


Eten & Werken Waarom wil ik als ik hard werk steeds iets eten of drinken?

Breinjournalist Mark Mieras geeft antwoord: Dat je vaak de neiging hebt om een kopje koffie of thee te halen als je hard zit te werken, heeft waarschijnlijk minder met dorst te maken dan met de prikkel om te bewegen. Wie geconcentreerd zit te werken krijgt van de hersenen zo nu en dan het sein om de benen te strekken. Lichaam en geest hebben namelijk regelmatig een wandelingetje nodig. Geheugentest Onderzoekers van de universiteit van Illinois lieten proefpersonen zich dertig woorden in het geheugen prenten. Een deel van hen mocht eerst even wandelen, de rest bleef zitten om zich gedurende dezelfde tijd te ontspannen. De eerste groep scoorde vervolgens maar liefst een kwart beter op de geheugentest. P3-potentiaal Dat zit hem in de concentratie, zo bleek uit een vervolgexperiment met kinderen. Kinderen die zich zo nu en dan mochten bewegen, hadden een hoger ‘P3-potentiaal’ dan kinderen die lange tijd op hun billen moesten blijven zitten. P3 is een hersengolf waaraan onderzoekers kunnen zien dat in het hoofd van de proefpersoon het aandachtssysteem aan het werk is. De behoefte om te eten houdt wĂŠl direct verband met geconcentreerd werken. Die concentratie vergt namelijk veel energie. Zeker in de middag kan dan iets zoets, zoals een stukje chocola, helpen.

18


19


POTJE VER PLASSEN Als het over auto’s gaat, zijn het meestal bronstige mannen die er met elkaar over bomen in de kroeg, waarbij twee of meerdere mannen elkaars autokennis testen middels een potje ver plassen. Als de mannen horen dat ik ook helemaal maf ben van alles op vier wielen, wordt er met een verbaasde blik enthousiast gereageerd. “Dat hoor je niet vaak, een vrouw die van auto’s houdt!” Alle aandacht gaat uit naar mij. En pretoogjes kijken mij aan. Heerlijk. Zou je denken. Onverdeelde aandacht van het manvolk aan de bar. Aan drankjes geen gebrek. Maar wacht, gelijk na het eerste drankje vervolgt het potje ver plassen waar ik kennelijk ook ineens onderdeel van uitmaak. PLEH! Ik word getest op mijn autokennis en overladen met ingewikkeld cilinder- en koppeljargon. Of ik ook alle Italiaanse helden in de racerij ken? En of ik nu, onder het genot van een wit zoet moezelwijntje, alle ontelbare en onlogisch genaamde modellen van Mercedes kan ophoesten? Ik stamel wat en kom ermee weg. Ik pareer de vraag. Waarom heeft Mercedes zijn modellen lange tijd vernoemd naar de cilinderinhoud van de motor? Lekker belangrijk. Het effect van die motor, dat is interessant. En als dat Super Geil ist noem je die auto toch gewoon Mercedes SG? We gaan verder met de quiz. Of de Pagani Zonda ook mijn droomauto is? Nee, niet echt. En of ik ook opgewonden raak van honderden pk’s onder de motorkap? Nee, ik rijd geen dragraces, dus 500 pk vind ik niet altijd opwindend. Lief bedoeld hoor. Maar heren. Maar ik word niet jullie ‘mini-me’ in vrouwelijke vorm. Ik houd van auto’s zoals ik ook van mijn favoriete designers in kleding hou. In mijn afvinklijstje kijk ik naar vorm, inhoud, originaliteit en sexiness van een auto. Mijn FemmeFrontaal missie is vrouwen een podium geven om over hun geliefde snelle, slome, afgerauste, vintage of fancy auto te lezen en te schrijven en hen te helpen bij het uitzoeken van een nieuwe stoere liefde op vier wielen. Wij gaan toch ook niet met de mannen een ‘potje aan de haren trekken’ spelen als we het hebben over welke outfit het beste bij Porsche 911 Carrera 4S past? Verwacht van de FemmeFrontaal dus geen technisch gezwets over cilinderinhoud of maximale koppel van een auto, maar persoonlijke rijbelevingen met dé vrouwelijke touch en een knipoog naar techniek. 20


21


IN HET ECHT VERBONDEN Mijmerend verlaten zijn gedachten via het keukenraam de natte ochtendschemering in. De wind slaat de laatste regen door de bomen heen, maar de opklaring daarachter is al zichtbaar. Altijd met het vaat van het ontbijt verdwijnen zijn gedachten met de tijd mee naar voren of naar achteren. Op die leeftijd zijn de dagelijkse activiteiten eerder rituelen door de dag. Zoals alle dagen de afgelopen tien jaar was hij als eerste wakker geworden om koffie te zetten en de tafel te dekken. Zijn meisje –inmiddels ook ver boven de zeventig, maar nog steeds ‘zijn meisje’, was in de ochtend wat moeilijker op gang te krijgen, maar de lucht van verse koffie hielp haar bij het opstaan. Hij hield ervan iedere dag wakker te worden naast haar. Hij hield ervan dat zij nog even omdraaide, zodat hij de kans kreeg om het ontbijt te verzorgen. Hij glimlachte, terwijl hij de laatste kopjes op het droogrek plaatste: daar zat de kern: hij hield van haar. Punt. Om iets over elven moest hij bij de dokter zijn. Ondanks dat het een halfjaarlijkse controle betrof, keek hij er iedere keer weer tegen op. Niet voor de uitkomst, hij voelde zich goed de laatste tijd. Sinds die beroerte net na het pensioen was bijna alles weer de oude geworden. En ouder natuurlijk. Het lichte slepen van zijn rechterbeen was inmiddels een tweede natuur. Verder ging alles twee keer zo traag als vroeger, maar daar had hij zich al jaren bij neergelegd. Zijn vrouw vond het prima: ‘Ik kan je na al die jaren eindelijk bijhouden’, had ze gereageerd. Zo verwerkte zij de schrik: met humor en relativeringsvermogen. Nee, het was meer het onderzoek zelf. Op je tweeëntachtigste heb je niet meer de behoefte om in je blote bovenlijf voor je dokter en zijn assistente te verschijnen. Vooral dat laatste. Schroom op late leeftijd, zijn vrouw zou hem knijpen en glimlachend verwijten dat hij na al die jaren zijn ijdelheid nog steeds niet van zich af had kunnen zetten. Aard van het beestje. Het was diezelfde ijdelheid die hem imperfect en kwetsbaar maakte, waardoor ze zestig jaar geleden toch voor hem was gevallen. Ondanks zijn grote mond, zijn onverzettelijkheid en zijn onvermogen tot aanpassing op alles dat hem tegen de borst stuitte.

22

Hij was geen gemakkelijke man. Zowel van zijn kant als haar vrienden en familie hadden ze zo hun twijfels gehad. Het hen ontraden om deze relatie te beginnen. ‘Ongelijkheid in kracht en karakter dat moest eindigen in een onvermijdelijk scheiden’, zo hadden ze het verwoord. Ze hadden niet geluisterd en waren nog steeds samen. Wat alleen zij had gevoeld, was de goedheid, die hij zelf nog niet eens had ontdekt bij zichzelf. Daarin zat haar kracht, die elke disbalans weer in het reine trok. Want ja: zij was degene die door hem werd verzorgd en overeind gehouden. Steeds weer opnieuw, als rode draad door hun leven, was hij daar geweest om iedere tegenslag te keren of de draad weer op te pakken. Hij wist niet beter, want overleven was er van kinds af aan ingeslopen. Haar grootste gave bestond uit het menselijke in hem naar boven brengen. Daarvoor hoefde ze niet eens iets te zeggen of uit te leggen. Haar houding of blik was daarin voldoende om hem er aan te herinneren dat hij een hart had. En deze volledig aan haar had verloren. Nog een uur. Hij moest nu echt aanstalten maken om naar buiten te gaan. Eigenlijk was dat nog hetgeen dat hem het meeste tegen stond. Buiten was na zijn pensioen in rap tempo een vreemde en koude wereld geworden voor hem. Waar voorheen mensen elkaar gedag zeiden en een praatje maakte, leek de wereld nu te bestaan uit koptelefoons en telefoons waarbinnen de wereld zich afspeelde. Met de bus naar de Oranjestraat was dan ook als heel lang je adem inhouden, terwijl om hem heen mensen verdwenen in elektronische en virtuele werelden. Wat er mis was met de wijze waarop mensen elkaar vroeger troffen en spraken, had hij nooit begrepen. Of de mensen van nu nou heel veel gelukkiger waren met al die extra mogelijkheden tot contact, kon hij ook niet beoordelen. Het leek er eerlijk gezegd niet heel erg op. Het hallo, oogcontact of opmerken of iemand hulp nodig had bij instappen of zitten was in ieder geval weg gevallen. Hij voelde zich daar niet meer bij op zijn gemak en probeerde zoveel mogelijk net te doen als de mensen om hem heen. Zo ook in de wachtruimte bij de dokter. Het bordje waarop stond dat telefoons hier uitgezet hoorden, bleef onopgemerkt bij binnenkomst. Hij


voelde zich alleen. Vroeg zich af of dat ook niet stilletjes gold voor iedereen die zich in zijn of haar eigen digitale wereld had verborgen. Mistte zijn vrouw, zijn meisje. De assistente kwam hem halen. De jonge. Hij zuchtte. Het zat niet mee vandaag. Een kwartier later stond hij weer buiten, ongemakkelijk. Zijn snel aangetrokken kleren zaten niet zoals ze op de heenweg hadden gezeten. Wachtend op de bus, probeerde hij zich alvast te verplaatsen naar de woonkamer waar zijn vrouw op hem wachtte. Hij was ongeduldig en werd prikkelbaar. Mistte haar meer en bromde zachtjes waar de bus nou bleef. Hij wilde naar huis. De deur open doen en haar zien zitten. Zij zou hem weer rustig krijgen. De frons op zijn voorhoofd weg halen met een simpele hand op zijn wang. Hij zou zijn jas op hangen en thee gaan zetten voor hen beiden. Vertellen dat alles goed was en hij over een half jaar weer moest. Zijn meisje zou instemmend wat terugzeggen en haar schouders zouden weer iets zakken. Zijn meisje.... Gelukkig: daar was de bus. De juiste verbinding. James

23


24


Wine-Woman

Marieke Pistoor Bijna iedereen kent Andrea Bocelli van zijn prachtige muziek, maar dat zijn familie al 130 jaar wijn maakt dat weten niet veel mensen. Zo wist Marieke Pistoor van Zivva wijnen dat ook niet. In 2012 was Marieke met haar man Fred en hun kinderen op vakantie in Pisa in Italie. Aangezien dit dicht bij de woonplaats van Andrea Bocelli was stelde haar man Fred voor langs het huis van Andrea te rijden. Marieke, al jaren fan van Andrea, was direct enthousiast. Daar aangekomen stelden de kinderen voor dan ook maar aan te bellen. In eerste instantie durfde Marieke dat niet, maar omdat zij toch een stoere moeder wilde zijn drukte zij op de bel met de verwachting dat er toch niet open zou worden gedaan. Niets was minder waar, het grote hek schoof open en voordat zij het beseften stonden ze in de tuin van Andrea Bocelli. Ze werden ontvangen door iemand van het management en Marieke kreeg een foto met handtekening en een prachtig boekwerk vol foto’s van Andrea.

25


Eenmaal terug in het hotel in de omgeving van Pisa vertelden ze dit verhaal aan de receptionist van het hotel. Hij was best jaloers, omdat hij ook groot fan was van Andrea Bocelli en nooit had durven aanbellen. Hij vertelde dat hij eens in een restaurant in Pisa was toen Andrea Bocelli en zijn broer Alberto naar binnen kwamen om daar hun wijn te leveren. Wijn van Bocelli? Dat wisten Marieke en Fred toen nog niet.

Snel hebben Marieke en Fred een tafel gereserveerd in dit restaurant en diezelfde avond nog genoten ze van hun eerste fles Bocelli wijn, een Poggioncino. Deze rode wijn van Bocelli is 12 maanden gerijpt, gedeeltelijk in stalen vaten en gedeeltelijk in eerder gebruikte Franse eikenhouten vaten. Deze wijn heeft een aroma van rijp donker fruit en hout. Een volle krachtige rode wijn, gemaakt van de druivenrassen Sangiovese, Canaiolo, Malvasia colorino en Cabernet Sauvignon. Marieke en Fred waren verrast door de heerlijke volle smaak van deze wijn en zij wilden in Nederland ook genieten van deze wijn. Er bleek echter geen importeur van de Bocelli wijnen in Nederland te zijn. Zivva Wijnen wilde graag dit importeurschap op zich nemen en daarom zochten Marieke en Fred contact met de familie Bocelli. 26

Ze werden uitgenodigd door Alberto en Cinzia Bocelli om de wijnen te komen proeven in Toscane. In Lajatico werden ze zeer gastvrij ontvangen en genoten van de heerlijke wijnen van Bocelli. De wijnen waren van een bijzondere kwaliteit, de een nog verrassender dan de ander. Marieke en Fred waren enorm enthousiast. Na een jaar van vertrouwd raken met de familie Bocelli door regelmatige bezoeken aan de Azienda Bocelli en veel email contact sprak de familie Bocelli het vertrouwen in Fred en Marieke uit en kregen zij het exclusieve importeurschap voor Nederland van de Bocelli wijnen. Door dit avontuur kunt u nu in Nederland ook genieten van deze heerlijke exclusieve wijnen. Sinds 1881, verdeeld over drie generaties, maakt de familie Bocelli al klassieke wijnen op hun kleine landgoed in Toscane. Dat ze al meer dan 130 jaar ervaring hebben met wijn maken proef je terug in de kwaliteit van de wijnen. Alberto Bocelli en zijn vrouw Cinzia beheren de Azienda en wijngaarden en ontvangen

gasten die de cantina bezoeken. Het is een echte familieaangelegenheid. Inmiddels is Alessio, de zoon van Alberto en Cinzia ook werkzaam in het bedrijf. Tot op de dag van vandaag geniet “mamma Bocelli” nog steeds van het werken in de wijngaarden. Alle druiven worden met de hand geoogst, zonder irrigatie en er worden geen pesticiden of andere chemische middelen gebruikt. De Bocelli wijngaard heeft zeer oude wijnstokken. Sommige meer dan 70 jaar oud. Deze worden o.a. gebruikt voor de overheerlijke Terre di Sandro, genoemd naar de vader van Alberto en Andrea Bocelli. Deze wijn is gerijpt in oude Franse eikenhouten vaten gedurende 18 maanden en verder gerijpt in de fles. Een volle, ronde smaak met een perfecte balans tussen zuren en tannine, waardoor een rijke, langdurige smaak in de mond ontstaat. Een intense en aanhoudende smaak van rood fruit en kruiden maakt dit een mooie, volle, afgeronde wijn. Voor deze wijn worden 2 wijnstokken per fles gebruikt. Een absolute topper!

ITALIE EVENEMENT Zivva wijnen was o.a. in 2013 al op het evenement het beste van Italie waar de Bocelli wijnen een groot succes waren. Fred en Marieke zijn ook aanwezig bij het grote evenement “Het Italie Evenement” in de tuinen van kasteel de Haar in Haarzuilen bij Utrecht. Van vrijdag 23 mei t/m zondag 25 mei 2014 kunt u daar genieten van de “Italiaanse feestdagen” en de stand van Bocelli wijnen bezoeken.


HOE GOED ZIJN DE WIJNEN VAN BOCELLI EIGENLIJK

MARIEKE PISTOOR

Veel mensen vragen ons hoe goed de Bocelli wijnen nu eigenlijk zijn. Welnu, de Bocelli familie heeft meer dan 130 jaar ervaring in het maken van wijn en dat proef je duidelijk terug in de wijnen. Daar werken de oude wijnstokken van meer dan 70 jaar natuurlijk aan mee samen met het geweldige klimaat in Toscane en de grond in Lajatico. Regelmatig worden er wijntesten uitgevoerd door onafhankelijke smaakpanels. Om een idee te geven van de resultaten:

Marieke Pistoor is geboren en getogen in een klein plaatsje op de Utrechtse Heuvelrug, Leersum. Zij is getrouwd met Fred en samen hebben zij 4 kinderen. In Leersum is hun bedrijf Zivva Wijnen gevestigd vanwaar zij de heerlijke Bocelli wijnen verkopen.

Onze goedkoopste wijn, de Rosso Toscana, een 100% Sangiovese scoort 88 van de 100 punten, een geweldig resultaat! Daarnaast hebben we de Bocelli Prosecco, die 87 punten scoort. Om een vergelijk te maken: In de laatste Belgische test had een Champagne 80 punten en op de derde plaats een Prosecco met 78 punten. De Bocelli wijnen scoren dus erg hoog. De Bocelli Alcide (50% Sangiovese en 50% Cabernet Sauvignon, een echte SuperToscaan) en de Terre di Sandro (100% Sangiovese van 70 jaar oude wijnstokken) scoren beide 90 van de 100 te behalen punten en horen daardoor tot de absolute wereldtop.

ZIVVA WIJNEN Meer informatie over de Bocelli wijnen vindt je op www.bocelliwijnen.nl. Zivvawijnen heeft daar een webshop waar de wijnen besteld kunnen worden.

ZIVVA WIJNEN Volg ook de facebookpagina www.facebook. com/zivvawijnen voor leuke acties en tips.

EEN BOCELLI WIJN VERGEET JE NOOIT Bocelli wijnen heeft naast de webshop op www.bocelliwijnen.nl ook al enkele verkooppunten in Nederland. Fred en Marieke die het exclusieve importeurschap van de Bocelli wijnen in Nederland hebben werken er hard aan om door heel Nederland verkooppunten te krijgen waar men de heerlijke Bocelli wijnen kan kopen. Weet u geschikte locaties, restaurants, slijterijen of wilt u een proeverij houden? Neem dan contact op met marieke@zivvawijnen.nl. 27


DROOM IN UITVOERING Designer Rental

HELP ENOUGH PEOPLE TO GET WHAT THEY WANT, THEN YOU WILL BE ABLE TO GET WHAT YOU WANT. ZIG ZIGLAR

28


Dat we met Fempower Magazine meer willen dan louter verbinden en kennis delen dat wisten we al snel, vandaar ook het terugkerende item om in iedere editie van Fempower Magazine een onderneemster in de opstartfase in de spotlight te zetten met een haar unieke ondernemersplan. Laten we samen dromen waarmaken ‘’Designer Rental is een webshop waar Designer jurken bereikbaar worden voor iedere vrouw. Via de webshop www.designerrental.nl kunnen vrouwen hun droomjurk huren voor een avond. Daarnaast kunnen zij terecht voor (gratis) advies welke jurk het beste bij hun figuurtype of bij de dresscode past. Designer Rental staat met haar assortiment garant voor kwaliteit, en voor de avond van je leven!’’

spullen klein is. Omdat ik een persoonlijke zwakte heb voor mooie jurken, wist ik ook meteen dat dat hetgeen was wat ik wilde doen. Designer jurken verhuren via internet, en daarmee iedere vrouw de mogelijkheid geven om tijdens een gala, bruiloft of ieder ander feest, de show te stelen met een prachtige jurk. De markt De markt waarin Designer Rental zich bevindt, is nog klein. Hier ligt juist een kans voor Designer Rental. Juist nu, tijdens de crisis, is het maken van de keuze tussen een Designer jurk huren en er één kopen terwijl je hem daarna misschien nooit meer aantrekt, snel gemaakt. Omdat ik wil dat Designer jurken voor iedere vrouw bereikbaar moeten kunnen zijn, wil ik geen enkele vrouw uitsluiten. Bij Designer Rental is een gepensioneerde vrouw die naar een benefietavond gaat net zo welkom als een carrièrevrouw die naar een première over de rode loper gaat, of een studente die haar Bachelor diploma uitreiking heeft. De primaire doelgroep voor Designer Rental is iedere vrouw tussen de 20 en 50 jaar, die zich bewust is van het feit dat mooie kleding wel degelijk een meerwaarde heeft. Ook enthousiast geworden van deze ambitieuze onderneemster? Een bijdrage leveren middels crowdfunding is mogelijk. Samen kunnen we dromen waarmaken

Woman on a mission.

Nieuwsgierig geworden naar het hele verhaal? Scan de qrcode om het filmpje te bekijken (erop klikken kan ook)

Mijn naam is Harmke Ebbers. Als modeliefhebster, maar bovenal met een passie voor ondernemen heb ik me in 2010 gestort op de plannen voor Designer Rental. Designer Rental is voor mij, als styliste, dé manier om de Nederlandse vrouw er op haar best uit te laten zien. ‘’ If your dreams don’t scare you, they aren’t big enough.’’ Tijdens mijn studie Small Business en Retail Management kwam ik in aanraking met het fenomeen van een ’Designer tas’ huren via internet. Omdat dit concept mij erg aansprak, een knipoog naar duurzaamheid, en het feit dat je niet langer jaren hoefde te sparen voor de tas van je dromen, heb ik hier onderzoek naar gedaan. Al vrij snel kwam ik erachter dat in Nederland de markt voor het huren van écht mooie 29


Mens en monogamie Hoe zit dat nou?

Biologen hebben een simpele regel ontdekt: hoe groter de verschillen in gewicht tussen mannetjes en vrouwtjes, hoe polygamer deze diersoort is. Eerst een feitje. De enige diersoort in de wereld die vooralsnog echt monogaam blijkt te zijn is de diplozoon paradoxum. Een eencellig diertje, dat parasiteert in de ingewanden van sommige vissen. De diplozoon paradoxum versmelt als larve samen met een partner. De twee worden letterlijk één en blijven elkaar trouw tot de dood hen scheidt. Dat is wanneer hun zwemmende behuizing sterft. De overige diersoorten kunnen alleen overleven door in hun relaties enig opportunisme aan de dag te leggen. Ze worden geboren met de bereidheid zich niet blind te staren op één partner. Die kan namelijk voortijdig sterven, gek worden of minder geschikt blijken dan op het eerste gezicht leek. Deze bereidheid garandeert een hogere kans op voortplanting. Mannen hebben er evolutionair wat aan als ze behalve hun partner ook hun zaad verspreiden buiten de relatie, en de vrouw kan misschien aan beter zaad komen van een man die verder niet de opvoeder van haar kind wil zijn. Hiermee is de vraag voor een belangrijk deel beantwoord. Dieren zouden wel gek zijn als ze strikt monogaam waren, en polygamie komt dan ook bij alle soorten voor. Een aantal soorten heeft echter baat bij milde monogamie. Biologen hebben een simpele regel ontdekt: hoe groter de verschillen in gewicht tussen mannetjes en vrouwtjes, hoe polygamer deze diersoort is. Als de mannetjes van een diersoort relatief groot zijn duidt dit erop dat de vrouwtjes steeds voor de grootste en sterkste partners gingen, dat de grootte van de man evolutionair werd beloond en dat ze daardoor alsmaar groter werden. Zo kun je verklaren dat mannelijke walrussen soms vier keer het gewicht hebben van de gemiddelde vrouwelijke walrus. Ze kunnen door zo’n mannetje verpletterd worden, maar toch kiezen ze de grootste die ze kunnen krijgen. Menselijke mannen zijn 10 procent groter en 20 procent zwaarder dan vrouwen. Dit betekent dat mensen slechts een beetje polygaam zijn. Je kunt het ook behoorlijk 30

monogaam noemen in vergelijking met andere diersoorten. We doen althans erg ons best, en dat gaat redelijk goed. We vinden onze gelijken in slechts een paar andere diersoorten zoals zeepaarden, knobbelzwanen, muskusratten, bevers, reebokken, woelmuizen en gibbons. De kans dat je ten minste één keer in een relatie wordt bedonderd ligt echter nog steeds tussen de 40 en 76 procent. Volgens het onderzoek van psycholoog Henk Noort zegt één op de vier Nederlanders weleens te zijn vreemdgegaan. Nederlanders zijn relatief trouw binnen hun vaste relatie. Duitsers, Fransen, Engelsen en Spanjaarden scoren een stuk slechter. De meeste vreemdgangers werden gevonden onder de Italianen: 45 procent. Nederlandse mannen die een slippertje maken zijn op zoek naar spanning en willen de sleur doorbreken. Vrouwen maken de keuze minder bewust. Ze worden per ongeluk verliefd, gaf de helft als reden op. Van de vreemdgangers loopt ongeveer de helft nog met het geheim rond. De andere helft heeft het in de meeste gevallen (78 procent) zelf opgebiecht en daarmee is de Nederlander ook het meest openhartig. Na de bekendma-


king betekende dat in de helft van de Nederlandse gevallen het eind van de relatie. De mens leeft vermoedelijk al zo’n twee miljoen jaar relatief monogaam. Voor die tijd waren de lengteverschillen tussen man en vrouw stukken groter, wat wijst op een minder harmonieus seksleven, met meer concurrentie tussen de mannetjes, zoals we nu nog bij gorilla’s zien die in een haremsysteem leven. De leider van de groep mocht als eerste kiezen met wie hij wilde paren en de andere mannetjes moesten zich zien te redden met wie er overbleef. Waarom willen we een ander eigenlijk voor onszelf houden? Er zijn meerdere theorieën, maar de theorie van evolutionair bioloog Sergey Gavrilets lijkt plausibel. Volgens hem hebben de vrouwtjes, toen ze logisch leerden nadenken, bedacht dat het nuttig was mannetjes toe te laten die hun te eten gaven. Een ruil: jij geeft mij te eten, ik geef jou seks. Uit dat simpele idee ontstonden vaste banden die uiteindelijk leiden tot exclusiviteit en regels zoals het huwelijk, zoals wij die nu kennen. Onze behoefte aan variatie hield daarmee overigens niet op. Mensen werden niet monogaam, maar ‘serieel monogaam’. Tegenwoordig zijn we niet bij elkaar tot de dood

ons scheidt omdat God of iemand anders het op die manier heeft bedoeld, we zijn bij elkaar tot we er genoeg van hebben. Gemiddeld gezien is dat zo’n vier jaar. De antropologe Helen Fisher stuitte op een universeel patroon van seriële monogamie. Zij analyseerde echtscheidingscijfers in tientallen samenlevingen en ontdekte een piek in echtscheidingen na een relatie van rond de vier jaar. Zij denkt dat deze echtscheidingscyclus het vierjarige ‘broedseizoen’ van onze voorouders in de Afrikaanse savanne volgt. Die kregen in vier jaar ongeveer één kind. Als het kind enigszins kon lopen konden de koppels uit elkaar om op zoek te gaan naar een volgende partner. Vandaag de dag kunnen vrouwen na de geboorte van een kind weer snel zwanger worden. Maar onze verre grootmoeders waren veel minder vruchtbaar, omdat ze minder (vet) voedsel binnenkregen en langer borstvoeding gaven. Nu vrouwen goed voor zichzelf kunnen zorgen en de man niet onmisbaar is voor de verzorging van de kinderen, wordt overspel minder bedreigend. Sommige deskundigen denken dat mensen daarom minder exclusief zullen worden en dat in onze soort jaloezie langzaam zal verdwijnen, dat we meer en meer vreemdgaan en steeds meer toestaan dat onze partner seks met een ander heeft. Is de tijd rijp voor open relaties? 31


32


FAQ over vreemd gaan Wie gaan er het snelst vreemd? Vrouwen kunnen beter liegen, maar mannen blijken er beter in ontrouw bij hun partner te ontdekken dan vrouwen. Dat lijken twee nogal tegenstrijdige resultaten van twee wetenschappelijke onderzoeken. De Amerikaanse wetenschapper Paul Andrews ontdekte in zijn onderzoek dat 75 procent van de mannen het doorhad als de partner vreemdging. Bij vrouwen lag dit op 41 procent. Aan de andere kant weet maar liefst 95 procent van de vrouwen haar overspel te verbergen voor haar partner tegenover 83 procent van de mannen, blijkens een onderzoek van psycholoog David Holmes. Hoe is dat mogelijk? Mannen zijn arg- wanender en banger dat hun partner vreemdgaat. Ze zijn er dus meer mee bezig in hun hoofd, ook als hun vrouw wel trouw is. Wat wijst erop dat iemand vreemdgaat? Hij of zij gedraagt zich anders dan voorheen, is waarschijnlijk een stuk vrolijker of minder betrokken, is op ongewone tijden afwezig en heeft minder of juist meer seksuele belangstelling voor de vaste partner. De beste manier om vreemd te gaan... Volgens het controversiële boek van Judith E. Brandt (The 50-mile Rule; Your Guide to Infidelity and Extramarital Etiquette) moet je een aantal basisregels toepassen om ongestraft vreemd te kunnen gaan: zorg dat er vijftig mijl (tachtig kilometer) zit tussen de actieradius van de minnaar en de reguliere partner. Vertel niets aan niemand. Doe het niet binnen je vriendenkring of op je werk. Verander je levensstijl niet. Ontken altijd en doe het veilig.

om niet vertrouwt kun je natuurlijk ook – subtiel – zorgen dat je partner aan jou wordt herinnerd. Goede seks en moeite doen om aantrekkelijk te blijven helpen uiteraard ook. Ongeveer één op de vier mensen zou zijn partner verlaten wanneer zijn of haar prestaties in de slaapkamer te wensen overlaten. Wie zijn de ergste vreemdgangers? Rijke, machtige, aantrekkelijke mensen natuurlijk, die hebben veel keuze en macht erotiseert. Persoonlijkheid is daarbij een betere voorspeller dan religie, opleiding of geslacht. Mannen met seksuele faalangst – echt waar – of een neiging tot impulsiviteit en risico’s nemen doen het ook eerder, net als mensen die weinig inlevingsvermogen hebben, zoals narcisten en psychopaten. Een vrouw die de broek aan heeft gaat eerder vreemd dan een vrouw die zich makkelijk schikt, maar voor hen zijn vooral relatieproblemen een belangrijke voorspeller. Vrouwen die ontevreden zijn over hun relatie gaan twee keer zo vaak vreemd. Mensen die vinden dat zij seksueel gezien geen leuke match met hun partner zijn gaan drie keer zo vaak vreemd. Ook het type werk en de hoogte van het inkomen spelen een rol. Mensen op hoge posities die veel reizen hebben de meeste neiging en gelegenheid tot vreemdgaan. Als een man economisch afhankelijk is van een vrouw gaat hij ook eerder vreemd. Bij vrouwen is dat andersom. In relaties waarin het minst werd vreemdgegaan bleek de vrouw 75 procent van het inkomen van de man te verdienen.

Manier om monogamer te worden? Om te beginnen moet je zorgen dat je regelmatig op een natuurlijke wijze aan je partner (en/of de baby) wordt herinnerd, bijvoorbeeld een pasfoto van je vriend of vriendin in je portemonnee te doen, een ingelijste foto van jezelf en je partner op je werkplek te zetten en hem/haar op het display van je mobiel, en een t-shirt te dragen waar je partner in heeft geslapen. Het schijnt te helpen. Als je het anders33


HOE DOET ZE DAT TOCH? Ik heb het druk. Want dat hoort zo als vrouw zijnde tegenwoordig. Ik werk parttime, heb een eigen bedrijf (aan huis!) in persoonlijke ontwikkeling voor vrouwen, de twee leukste kinderen van de wereld (een zoon en een dochter) en een man die me compleet maakt. Ik woon in een heerlijk ruim huis net buiten het centrum van Eindhoven. Natuurlijk heb ik een schare hele lieve, leuke vrienden en vriendinnen waar ik graag een wijntje mee drink, collega’s waarmee ik de contacten graag warm houd en familie die me zeer dierbaar is. Ik bezoek graag een festivalletje op zijn tijd en vind het heerlijk om het bos in te gaan voor een flinke wandeling. Ook doe ik aan hardlopen, yoga en verslind boeken bij de vleet. Sounds pretty perfect, niet? Heb ik je al het ‘hoe doet ze het toch en kon ik dat ook maar’beklemmende gevoel in je maag bezorgd? Nog niet? Laat me nog even doorgaan. Ik heb mijn duikbrevet en familie op Aruba, ga zoveel ik kan weekendjes weg met de wederhelft en vind het heel belangrijk om mijn kinderen bewust op te voeden, met alle liefde en aandacht die ze nodig hebben. Ik probeer ze een streepje voor te geven door ze andere talen te leren. En met resultaat, want mijn zoon kon in groep 1 al lezen en schrijven. Ik streef ernaar zoveel mogelijk biologisch en gezond eten op tafel te zetten. En vooral geen snoep! Ik geef Nederlandse les in mijn vrije tijd aan een vrouw uit Bangladesh, ben als vrijwilliger actief bij een social networkinggroep en organiseer hier bijeenkomsten voor. Mijn kledingmaat is 36 en mijn schoenmaat ook. En ik blog dus vanaf heden voor www.fempowerjezelf.nl. En nu? Hoe zit het nú met dat gevoel in je maag? Ben jij zeker genoeg van jezelf om niet te gaan vergelijken, jezelf minder te gaan voelen? Dan chapeau! Neem mij aan als je leerling! Ik wil tot in de details weten hoe je dát gedaan hebt!!! Of trapte je toch in die valkuil van vergelijking en voel je je nu iets minder zeker van jezelf? Toch een beetje minder omdat jij misschien in je eigen ogen niet genoeg bezig bent met iets teruggeven aan de maatschappij? Of het volgen van die droom van dat eigen bedrijf? Of het bewust opvoeden van je kinderen? Je sociaal leven? Het werken aan een gezond lijf?

34


Laat me je dan geruststellen.. Ik heb je alleen de voordeur laten zien van mijn leven. Strak in de lak, mooi afgewerkt, moderne en toch authentieke stijl en kwaliteitshout. Dat in het huis achter die deur de verf van de muren bladdert, de meubels met plakband aan elkaar hangen en de douche geen water geeft.. dát vermelden we er gemakshalve maar even niet bij.. Zal ik je nu eens binnen laten in mijn huis? En ja, dat vind ik ook wel een beetje eng.. Maar ik ben benieuwd of dan dat beklemmende gevoel plaats kan maken voor een ander gevoel. Van herkenning misschien? Ik heb het druk. Want dat hoort zo als vrouw zijnde tegenwoordig. En ik doe stiekem toch nog teveel mijn best om me te conformeren naar de maatstaven van ‘hoe het hoort’. Ik ben bijna 30 en heb de eerste keer overspannen thuis zitten al achter de rug. Via mijn eigen bedrijf probeer ik mijn droom waar te maken; het samenbrengen en inspireren van vrouwen om meer samen te werken en de wereld iets mooier te maken. Maar vooral als ik mijn belastingaangifte moet doen, voelt die droom soms héééél ver weg.. Ik werk daarnaast ook parttime, omdat mijn man -net als zovelen in deze tijd- werkeloos thuis zit. Mijn twee leukste kinderen van de hele wereld halen me zeker drie keer per week het bloed onder de nagels vandaan, als het niet meer is. Mijn man is geweldig, maar waarschijnlijk nòg geweldiger als ik hem niet elke dag zou zien. Mijn huis is heerlijk ruim en licht! Ik heb alleen (nog) geen badkamer. En mijn woonkamer stond vorige week blank dankzij die ‘bijna-badkamer’. De wil is groot om met mijn lieve vrienden en vriendinnen een wijntje (lees: mijn zorgen) weg te drinken. Òf met mijn collega’s, òf met mijn familie. Helaas ontbreekt het me aan de tijd en het geld. En de meesten zijn net zo druk als ik. Je kunt dus stellen dat mijn sociaal leven enigszins droog staat… In het bos kom ik als het droog is en de zon schijnt. En dan eigenlijk ook nog alleen als mijn ‘engeltjes’ er thuis zo’n rommel van hebben gemaakt dat ik er vluchtgedrag van ga vertonen. Mijn duikbrevet is denk ik ondertussen verlopen en de familie op Aruba bezoek ik alleen via Skype. We gaan zoveel als we kunnen een weekend weg, wat neerkomt op één keer in de drie jaar. De laatste vakantie was in een tent in Frankrijk, twee jaar geleden, één week, alleen maar regen. Onze kinderen leren andere talen doordat ik Dora the Explorer voor ze opzet en ik heb oprecht geen flauw benul hoe het kan dat mijn zoon al kan lezen en schrijven. Hij heeft het in ieder geval niet van mij… Voor mij valt onder biologisch en gezond eten speltbrood met hagelslag en honing in je thee in plaats van suiker. En die roze varkens zonder kleurstoffen vallen niet echt in de categorie snoep, toch? Mijn kledingmaat voor mijn bovenlijf is 36, wat broeken betreft ga ik gewoon hupsend, lusjes trekkend en zuchtend door het huis om mezelf in dat skinny maatje 38/40 te krijgen. En een platte buik.. ach, daar denk ik al jaren met weemoed aan terug. Zo.. Voel je je weer wat beter over jezelf? Nu je weet met wie je echt te maken hebt? Not so perfect anymore. En gelukkig maar! Want perfecte mensen bestaan niet. En het zou toch mooi zijn als we die behoefte aan perfectie als vrouw toch eens los zouden laten. We weten toch wel beter ondertussen? Daarom probeer ik vanaf nu mijn voordeur wagenwijd open te zetten. Te laten zien dat ik ook maar mens ben. Maar vooral dat je niet de enige bent die de ballen niet altijd in de lucht kan houden. En wie weet heb je er wel iets aan als ik eens een bal laat vallen (wat dagelijks gebeurt). Want laten we niet vergeten dames, …dat fouten er zijn om van te leren… en om smakelijk om te lachen! Dus Ms. Perfect ben ik helaas niet.. Maar authentiek, chaotisch, lief, gelukkig, grappig, creatief, enthousiast en energiek.. Dat ben ik ten voeten uit, prettig kennis te maken!

35


36


Review

Bo Temps Eveline Konings, mede eigenaar van Bo Temps schrijft onder andere voor Fempower Magazine en nodigde ons uit voor een verblijf in haar Bed and Breakfast in Grandmenil in de Belgische Ardennen. Nu zouden we natuurlijk een beetje bevooroordeeld zijn als wij als redactie daar naar toe zouden gaan. FemPower blijft graag objectief en zocht informatie op over de voorzieningen, de ligging, en natuurlijk hoe de andere bezoekers deze accommodatie hebben gewaardeerd. De verwachten waren hoog gespannen met een vermelding van een Zoover award voor deze Bed and Breakfast. Met eigen ogen deze Bed&Breakfast zien voordat je boekt? Op 16 maart is Bo Temps te zien bij BNN’s “3 op reis”.

37


10,0

“INDRUKWEKKKEND!”

“HEERLIJKE PLEK MET O

Samen met onze twee zoon verbleven wij een weekend bij Bo Temps. De ontvangst is allerhartelijkst en de eigenaresse helpt je meteen op weg met allerhande tips. Op zaterdag avond heerlijk vertoefd in de salon. Op zondag zijn we met zijn vieren ruim 3 uren op pad geweest met de eigenaar voor een tour over de slag om de Ardennen, wat zeer indrukwekkend was en zeker een aanrader is. We komen terug, voor de hartelijkheid, de service, de andere tours en jullie geweldige pand!

1-8-2012 wij zijn hier 2 n Voor de kinderen is er gen ontdekkingstocht en avon de oosterse kamer was m (zolderkamer met slechts maar desondanks heerlijk voor een gezin. Eigen douc De gastheer Bob en gastvr sen die met hart voor men zaam en gastvrij; doen er maken.

Familie van Merode

Marjanne

“SUPER, WAT EEN GASTVRIJHEID!”

9,0 “FANTASTISCHE PLEK OOK VOOR

Wij zijn twee nachten op de motor naar Bo Temps gegaan. We kregen een warm welkom met een kopje thee/koffie en die gastvrijheid is gebleven: Ze geven advies over leuke restaurants en resereveren deze ook voor je, geven advies over mooie plekken in de omgeving en staan altijd klaar om andere vragen te beantwoorden. De tuin is in een woord fantastisch; je mag van de hele tuin gebruik maken en als het slecht weer is, is er een leuke, gezellige overkapping. De kamer was leuk ingericht en bij slecht weer is er een erg gezellige woonkamer voor de gasten. Tevens is er een koelkast waar wat drankjes in staan, die tegen een nette prijs genuttigd kunnen worden. De foto’s zoals het op de website staat, zo is het ook: Idilisch, gezellig en gastvrij: wij komen zeker nog eens terug! Familie van Lootsma

“HEERLIJKE PLEK IN EEN MOOIE WANDELOMGEVING”

Mevr. P. Versteegh

“RUSTGEVENDE OMKADERING”

10,0

Een uitstekend vertrekpunt voor veel mooie wandelingen in de Ardennen. De gastvrouw/ heer hebben een heleboel waardevolle tips. En na een wandeling is het goed uitrusten in Bo Temps! Dhr. J. Onneweer

Mijn man en ik zijn dol op de arde kwamen, hebben we met de nederl heden. We waren met 23 mensen van de prachtige tuin, knusse jach van de eigenaren. De ceremonie ku prachtige weer, lekker taart gegeten ben we heerlijk gebarbequed. En b sloten en is iedereen naar zijn eige persoonlijk.

Als men zoekt naar een landelijk ka is een typisch Ardens huisje met z Vlak naast het kerkje van Grandm schillende themakamers overnach Prijs kwaliteit kan men tevreden zi hun gasten op een aangename wij zijn gemak te stellen door een gemo Het ontbijt mag men niet luxueus mige kamer beschikken nog niet ov komt volgens de eigenaars nog vera In een apart salon kan men met zij ken nog eventjes tot rust komen. B basis om de streek te verkennen.Het de ardennen.

Dhr. E. Vangheluwe

Alle reviews zijn afkomstig van Zoover.nl en onafhankelijk opgesteld 38


ONGEDWONGEN SFEER”

9,0

nachten gebleven en hebben genoten hier! noeg te doen en de grote tuin nodigt uit tot ntuur. met de hoge temperaturen wel erg warm 1 dakraam) en moeilijk te luchten/koelen, k geslapen: goede bedden! een ruime kamer che/wc. Zag er allemaal goed verzorgd uit. rouw Eveline zijn leuke enthousiaste mennsen deze B&b runnen. ze zijn zeer behulpr alles aan om het de gasten naar de zin te

EEN INTIEME BRUILOFT”

10,0

ennen en toen we via via bij deze B&B uitlandse eigenaren overlegd mbt de mogelijkter plekke en hebben ontzettend genoten hthut, sfeervolle kamers en de gastvrijheid un fijn in de tuin plaatsvinden vanwege het n en na de toertocht door de ardennen hebbij het kampvuur hebben we de dag afgeen kamer teruggegaan. Sfeervol, intiem en

De bed and breakfast is gelegen in Grandmenil is gelegen op vijf minuten van de E25. Het dorp is per auto prima te bereiken. Ook met het openbaar vervoer is de bed and breakfast te bereiken. Er zijn treinstations in Vielsalm en Barvaux. Toeristische plaatsen liggen op ongeveer 20 minuten reisafstand. Natuurwandelingen zijn in de directe omgeving. Reistijd vanaf Maastricht Minder dan 1 uur Reistijd vanaf Amsterdam Minder dan 3 uur Adres gegevens om te boeken Bed and Breakfast Bo Temps Grandrue 15 6960 Grandmenil | Belgie www.botemps.be info@botemps.be 0032 - (0)86 323810 / 0032 (0)047-040540 Gemiddelde prijzen Tweepersoonskamer per nacht: 78 euro, inclusief ontbijt. Vanaf 4 nachten 10% korting op de verblijfskosten. Bijzonderheden De themakamers beschikken allemaal over een eigen badkamer. Achter het huis bevindt zich een riante tuin, met overdekte loungehoek. Bij Bo Temps kunt u verschillende arrangementen boeken. Zoals een wandel en welness arrangement. De b&B beschikt over een eigen Finse sauna.

8,0

Tevens kunt u terecht voor een Battletour. Gedurende een trip van 3 of 6 uur leert u van alles over de slag om de Ardennen, die plaatsvond in december 1944-januari 1945. In de achtertuin bevindt zich een klein museum.

ader, is dit de geschikte omgeving. Bo Temps zeer vriendelijke en sympatieke eigenaars. menil gelegen, kan men in één van de verhten. ijn. Bob & Eveline (de eigenaars) ontvangen jze, men probeert iedereen onmiddelijk op oedelijk gesprek. s noemen,maar het is zeer smaakvol. Somver een eigen badkamer en toilet, maar daar andering in. jn lectuur, indien dit nog nodig mocht blijBo Temps is tevens een uitstekende uitvalsligt dicht bij een bekend ski en langlaufoord in

39


Parijs maar dan anders

La Butte aux Cailles

LA BUTTE AUX CAILLES, EEN DORP IN PARIJS Hoewel de naam doet denken aan de kwartel (caille) heeft het

daar niets mee te maken. In 1540 werd op deze plek door een zekere M.Caille een wijngaard geplant vandaar de naam. Je vindt dit mooie stukje Parijs vlakbij de Place d’Italie in het 13e arrondissement. 40


Als ik in Parijs ben maak ik steevast een wandeling in een onbekend stukje van de stad. Hoewel ik in de loop der jaren al veel van Parijs heb ontdekt stuit ik toch soms weer op een nieuwe verrassing.

heeft een heerlijke eenvudige en authentieke sfeer. Maar er zijn er nog veel meer!

La Butte aux Cailles is zo’n bijzonder plekje. Hoewel de naam doet denken aan de kwartel (caille) heeft het daar niets mee te maken. In 1540 werd op deze plek door een zekere M.Caille een wijngaard geplant vandaar de naam. Je vindt dit mooie stukje Parijs vlakbij de Place d’Italie in het 13e arrondissement. Als je de metro bij Place de la Bastille neemt (daar stoppen de lijnen 1, 5 en 8) dan moet je met lijn 5 naar de Place d’Italie. Op de Place d’Italie is het een drukte van belang die je het best kunt bekijken vanaf het terras bij Café de France op de hoek met de Boulevard Auguste Blanqui. Er tegenover ligt één van de grootste winkelcentra van Parijs met ondermeer een filiaal van het warenhuis Printemps. Je kunt hier makkelijk een dag in de omgeving door brengen. Wandeling door een schilderachtig dorp in Parijs Als je vanaf Café de France de Boulevard August Blanqui inloopt moet je de linkerkant aanhouden. Hier wordt trouwens op dinsdag, vrijdag en zondag vanaf 07:00 uur een grote en gezellige markt gehouden. Iets voorbij het metrostation Corvisart zie je links een passage onder een flatgebouw. Als je daar onderdoor loopt sta je even later in een parkje en een heel andere wereld! Het parkje is het begin van een mooie wandeling door deze bijzondere wijk. Volg gewoon het pad en je komt in de fraaie Rue de 5 Diamants. Op de hoek ligt een leuke zaak Chez Gladines waar je goed kunt eten. Als je er rechtsaf loopt dan wandel je door een straat met aparte winkeltjes, café’s en restaurants. La Butte aux Cailles nodigt uit om op ontdekkingstocht te gaan. Ik ga dan ook niet stap voor stap beschrijven wat je hier kunt zien. Ik raad je aan om er lekker te slenteren en dit leuke wijkje te ontdekken. De kleine huisjes doen in geen enkel opzicht denken aan Parijs. De lokale bevolking is artistiek en dat zie je vooral aan talloze fraaie muurschilderingen die je her en der in de wijk kunt zien. In de superleuke Rue de la Butte aux Cailles vind je talloze leuke zaakjes om bijvoorbeeld tussen de middag te lunchen. Le Temps de Cérises is bijvoorbeeld een populaire plek bij de lokale bewoners en

Bijzondere kerk en zwembad De kerk op de hoek van de Rue de Tolbiac en de Rue Bobillot is ook een bezoek waard. De Paroisse Saint-Anne de la Butte aux Cailles is weliswaar nog niet zo oud, in 1894 begon men te bouwen, maar in de kerk kom je heel veel te weten over de historie van deze wijk en de geschiedenis rond de kerk. Als je daarna verder gaat begrijp je veel meer van de omgeving, mits je Frans kunt lezen. Zo ontdekte ik er bijvoorbeeld dat op de Place Paul Verlaine een zwembad ligt. Op zich niet zo bijzonder maar de Piscine de la Butte-aux-Cailles is een origineel bronbad. Het bronwater van 28 graden komt uit een put op 532 meter diepte. Er zijn een binnenbad en 2 buitenbaden. Je kunt er gewoon een kaartje kopen om er eens te gaan zwemmen. Het zwembad is inmiddels een historisch momument en de bron de enige van Parijs. Als je alle bekende bezienswaardigheden van Parijs al gezien hebt dan kan ik de Butte Aux Cailles van harte aanbevelen!

41


TIJD OM EQUAL PAY DAY TE VIEREN! Dit jaar vallen twee belangrijke internationale dagen, Internationale Vrouwendag en Equal Pay Day, samen op 8 maart. Voor Internationale Vrouwendag worden in diverse Nederlandse steden activiteiten georganiseerd die als doel hebben om vrouwen te verbinden en hun innerlijke vrouwelijke kracht te ontdekken. Rondom Equal Pay Day blijft het heel erg stil, terwijl Equal Pay Day juist voor de maatschappij veel kan betekenen. Vrouwen verdienen immers gemiddeld nog steeds 18,5 % (bron: CBS) minder dan mannen. Berekend vanuit een modaal inkomen ontvangt een vrouw € 6.382,50 per jaar minder dan haar mannelijke collega’s. De Nederlandse economie mist hierdoor ongeveer € 24,5 miljard inkomsten per jaar. Hypothetisch gezien zou bij gelijke beloning de belasting voor iedere Nederlander met € 735,- omlaag kunnen. Als oorzaak voor dit loonsverschil wordt vaak genoemd dat vrouwen niet kunnen onderhandelen of dat zij meer parttime werken. Maar in 2013 was het salarisverschil juist het grootst bij vrouwelijke managers. Factoren als onderhandelen, werkzame uren en ervaring lijken in het vak van manager niet de oorzaak te zijn voor dit salarisverschil. Ook is er een duidelijk beloningsverschil tussen verschillende sectoren. In de private sector zijn vrouwen met 24,6% het slechts af. Het lijkt mij onwaarschijnlijk dat vrouwen die in deze sector werken slechter kunnen onderhandelen dan vrouwen die bij de overheid (beloningsverschil 11%) in dienst zijn. In de discussie over topinkomens wordt altijd gezegd dat je een goede man alleen krijgt door een hoog salaris. Met andere woorden: hij is het waard. Maar hoe vertaald deze uitspraak zich dan tot de ongelijkheid in beloning tussen mannen en vrouwen? Zijn vrouwen per definitie minder goed? Of vinden bedrijven ze ‘het niet waard’?

42

Als je deze gegevens leest lijkt ongelijke beloning eerder bij de bedrijfscultuur te horen. Zelf denk ik dat de ongeschreven normen en waarden een belangrijke oorzaak zijn van de ongelijke beloning van vrouwen. De omgeving van vrouwen zorgt ervoor dat zij niet veel kunnen en durven vragen voor hun werkzaamheden. Het lijkt erop dat de samenleving verwacht dat vrouwen de extraverte inkomens van voornamelijk mannelijke managers in balans moeten brengen. Deze verwachtingen zijn terug te zien in de praktijk. In bedrijfstakken waar vrouwen werken, zoals zorg of goede doelen organisaties, staan lonen onder druk. Vrouwen krijgen niet de kans om meer te vragen. In deze bedrijfstakken wordt bovendien verwacht dat vrouwen zich vrijwillig inzetten, want ‘het is voor een goed doel’. Dit is bij bedrijfstakken die gedomineerd worden door mannelijke energie anders. Ooit een vacature voor een vrijwilliger bij een bank in Nederland gezien? Banken bieden van oudsher juist hoge salarissen en aantrekkelijke secundaire voorwaarden. Maar net zoals in de zorgsector en bij goede doelen worden de salarissen betaald van geld van de gemeenschap. Iedereen met een bankrekening betaald namelijk voor dit salaris. En ook dat geld had gebruikt kunnen worden ‘voor een goed doel’. Zelf merk ik het ook als coach. Vaak krijg ik een opmerking dat we eigenlijk gratis zouden moeten werken. Ik ben het ermee eens dat mijn werk betaalbaar moet blijven, maar gratis? Kom op! Ook ik wil mijn huur en eten kunnen betalen. Gelukkig heeft Europa Equal Pay Day in het leven geroepen om aandacht te vragen voor ongelijke beloning. Eén dag in het jaar om organisaties, politiek, mannen en vrouwen weer even te wijzen op hun verantwoordelijkheden in dit verhaal. Maar het blijft stil in Nederland. Het is een gemiste kans van de samenleving om een terechte waardering te vragen voor alle fantastische vrouwen die werken.


43


WEEKENDMOEDERS

Verketterd door menig huisvrouw, gehaat door brave burgers en zeker niet geliefd bij het oer-Hollandse gezin: De weekendmoeder: Een moeder die er na de scheiding voor kiest haar kroost bij haar ex(man) achter te laten. In de volksmond omschrijven we haar het liefst als egoïstisch, carrièregericht en waarschijnlijk ook wel enigszins geestesziek. Ik durf te wedden dat het aantal weekendmoeder-exemplaren in jouw omgeving op één hand te tellen is. Zo niet, dan leef je waarschijnlijk een bizar leven, maar dat terzijde. Aangenaam, vanaf vandaag ken je er en elk geval één bij naam. Maureen Schonewille, weekendmoeder van het eerste uur. Ik ben benieuwd naar jouw mening over weekendmoeders na het lezen van mijn column. Het zit zo: Als twee mensen gaan scheiden, gaat de man weg. De kinderen blijven bij hun moeder. Logisch, zo doen we dat nu eenmaal in Nederland. Uitzonderingen daar gelaten uiteraard, dat moge duidelijk zijn. De vader krijgt zijn kinderen eens per twee weken een heel weekend. Soms nog een avond of middag meer, maar dan houdt het al snel op. Een vader die zijn kinderen dan trouw ophaalt, tussendoor met enige regelmaat aan de telefoon hangt, betrokken is bij school, naast de alimentatie nog zorgt voor extra kleding en óók nog een sport regelt, is een SUPERHELD. Wij vinden zo’n man geweldig. Dat hij ondanks de scheiding toch zo betrokken is, verdient niets dan lof. Ook logisch toch? Dan nu de moeder. Als zij vertrekt, is het hek van de dam. Een moeder die haar kinderen verlaat, faalt als een dolle. Want dat doe je niet. Als moeder laat je je kinderen NIET in de steek. Nooit. Wederom helemaal logisch. Al doe je als weekendmoeder exact hetzelfde als de weekendvader, op een schouderklopje hoef je niet te rekenen. Ik spreek uit ervaring. Een jaar geleden verliet ik huis en haard. Een dochter van 10 en zoon van 8 liet ik bij mijn ex-man. Saillant detail in mijn situatie: Ik liet niet alleen een gezond kind achter, ook nog een kind met een handicap. Harteloos? Meedogenloos? Gevoelloos 44


of misschien wel genadeloos? Of een weloverwogen keuze uit liefde voor de twee mooiste kinderen van deze wereld? Voor de spiegel in een troosteloze badkamer, nu een jaar geleden. Luikend kijk ik onder mijn mascaraloze wimpers door. Mijn hoofd een beetje schuin. Weifelend, voorzichtig en zonder trots kijk ik naar mezelf. Ik zie een jonge moeder, een keurige huisvrouw en een braaf meisje dat alles op alles zet om te voldoen aan de keiharde eisen van de kille buitenwereld. Geroemd om de inspanningen die ik pleeg voor mijn kinderen, befaamd om mijn georganiseerde huishouden en gewaardeerd als hardwerkende collega. Keihard verberg ik de vrouw weg die ik diep van binnen wil zijn. Voor haar is geen ruimte. Mijn opvatting over vrijheid en mening over liefde zitten keurig opgeborgen in mijn hart. Een hart dat alleen maar klopt omdat ik wil leven. Geen spatje passie, geen sprankeling. Slechts een spier dit zijn werk doet om dit leven mogelijk te maken. Gedreven door mijn grijze massa. Verstandig als altijd, zonder emotie. Ik leef voor anderen, voor mijn man en kinderen, voor mijn omgeving. Lamgeslagen door dertien jaar samenzijn. Murw gebeukt door de opvoeding van een kind met autisme en een verstandelijke beperking. Ik was het ideale slachtoffer voor een man die er voldoening uit haalt vrouwen bij hun man weg te kapen. En zo geschiede. Begin 2013 kwam Rogier in mijn leven. Hij weekte me moeiteloos los van mijn man en voedde de vrouw die ik wanhopig had geprobeerd buiten te sluiten. Na jarenlang trouw, ging ik vreemd. Ik probeerde het niet eens echt verborgen te houden voor mijn man. De telefoon beveiligen deed ik niet en berichtjes wissen al evenmin. Binnen twee weken viel ik door de mand. Een maand probeerden we ‘er nog wat van te maken’. Dit bleek al snel een kansloze missie. Ik mocht kiezen: Terug naar mijn man (inclusief alle burgerlijkheid) of eruit. Ik koos het laatste. Mijn twee kinderen bleven thuis. Het gezin ging stuk, een weekendmoeder werd geboren. Hoe kon ik het doen? Hoe kwam ik tot deze keuze? Ik had toch op z’n minst coouderschap kunnen organiseren? Ik had toch zelf bij de kinderen kunnen blijven? Koos ik voor de gemakkelijke weg? Durfde ik mijn verantwoordelijkheid niet te nemen? Allemaal vragen die ook door mijn eigen hoofd spookten. Het antwoord is

simpel. Ik gun mijn kinderen een stabiele thuisbasis. Met een ouder die er is, die ’s ochtends boterhammen smeert en ’s avonds de aardappels op tafel zet. Ik ben nooit zo’n moeder geweest. Ik deed het allemaal, dat wel. Maar als je mij echt had gevraagd naar mijn wensen, ambities en echte drijfveren, dan vind je andere dingen. Dan zie je dat ik een vrijbuiter ben, een avonturier, een vrouw met een flinke dosis ambitie en een enorme drive om haar bijdrage te leveren aan de wereld van de langdurende zorg. Ik kreeg de kans om mijn kinderen, ondanks de scheiding, te voorzien van een stabiele omgeving. Met een vader die veel thuis is. Mijn kinderen wonen in hun vertrouwde huis, zitten nog steeds op dezelfde school en kennen geen gesleep tussen twee ouders. Dat ik daardoor het leven kan leiden dat ik nu heb, is een heel prettige bijkomstigheid. Intens geniet ik van de weekenden met mijn koters. En met net zo veel liefde breng ik hen op zondag weer terug naar hun vader. Een vader die met hart en ziel voor hen zorgt. Daar ben ik hem dankbaar voor. En, hoe gek het ook klinkt, ik ben dankbaar voor de kans die ik kreeg om mezelf weer te vinden. Als ik nu in de spiegel kijk, lach ik. De rimpels naast mijn ogen zijn het bewijs. Deze lach is echt. Deze vrouw is vrij, bevrijdt uit haar schuilplaats en klaar om de wereld te veroveren.

Benieuwd naar mijn leven? Ik twitter me suf! Je kunt me vinden onder Maureen_M_Sch Wil je me mailen? Geen probleem! Mijn mailadres: maureenschonewille80@gmail. 45


STARBUCKS BESTELLEN Starbucks is een van de populairste coffee company’s over de hele wereld. Dit is niet alleen terug te zien in de vele (lekker originele) foto’s per dag van de befaamde koffiebekertjes op social media, maar ook aan de lange wachtrijen bij de gevestigde locaties. Op de vele stations waar Starbucks zich ondertussen heeft genesteld staat elke dag wel een rij met ongeduldige klanten, smachtend naar hun broodnodige shot cafeïne. Maar wat als je voor je aan je lange (werk)dag begint al een bestelling kunt plaatsen bij een Starbucks in de buurt? Gewoon lekker vanuit de ontbijttafel met je ochtendjas een bestelling plaatsen via de Starbucks app op je smartphone. Onderweg naar de avonturen die de dag gaan brengen haal jij eerst snel je net bereide dampende kop koffie af. Zo, zijn je energie voorraden weer aangevuld. Of natuurlijk als je een ellenlange werkdag erop hebt zitten en je zin hebt in een oppeper haal je gewoon je telefoon tevoorschijn om je favoriete koffie te bestellen voor de terugweg. Klinkt ideaal, toch? Als we Starbucks mogen geloven wordt dat dit jaar nog werkelijkheid. Het bedrijf heeft namelijk laten weten bezig te zijn met het mogelijk maken van mobiele bestellingen.

46


N VANUIT JE LUIE STOEL Op deze manier willen ze lange wachtrijen sneller laten verlopen of zelfs helemaal voorkomen. Deze service is niet alleen bedoeld voor een kop koffie want Starbucks wil zich hiermee voornamelijk gaan richten op hun voedsel segment. Dit omdat het eten langere voorbereiding nodig heeft dan het maken van de koffie. Starbucks heeft sinds het afgelopen decemberseizoen pas echt gemerkt aan hun opbrengstcijfers dat ze veel concurrentie hebben aan het online winkelen. Volgens Howard Schultz, algemeen directeur van Starbucks, doen klanten veel onderzoek naar producten via het internet. Ze vergelijken de prijzen en doen dan de aankoop online, de laatste tijd steeds vaker met een mobiel apparaat. Omdat Starbucks al veel profijt heeft ervaren met het mobiele betalen in de winkel, is dit een stap verder die de klanten nog dichter bij het merk moet brengen. Het merk moet niet meer concurreren met bedrijven aan de andere kant van de straat, maar juist met bedrijven aan de andere kant van het land door E-commerce (handel via internet). Nu maar hopen dat er straks niet een lange afhaal rij komt te staan bij elk filiaal‌

47


EVENTS SOUND LIGHT VIDEO

48

www.spacecompany.nl


49


Yoga op zijn Belgisch... De Belgische Ardennen staan bekend om haar prachtige natuur, glooiende heuvels, uitgestrekte bossen, kabbelende beekjes en schone lucht. Niet zo raar dat veel mensen er graag komen om te ontsnappen uit de dagelijkse hectiek en nieuwe energie op te doen. Debbie Jansen en Eveline Konings hebben dit goed begrepen toen ze op zoek waren naar de juiste locatie voor een down-to-earth yogaweekend. Volgens Debbie (poweryogadocente) en Eveline (psychologe) moest het een weekend worden vol uitdaging, ontspanning en gezelligheid. Jezelf beter leren kennen middels yoga en meditatiesessies, de prachtige natuur ervaren tijdens mooie wandelingen door het bos en natuurlijk lekker en gezond eten. Gewoon lekker met jezelf bezig zijn en alle stress even helemaal loslaten. Inmiddels zijn ze een aantal succesvolle weekenden verder en stromen de aanmeldingen voor het komende weekend al weer binnen. Wat is het geheim van dit succes? Debbie: ik denk dat het ermee te maken heeft dat het laagdrempelig is en toegankelijk voor iedereen, of je nu al heel ervaren bent in yoga, of het nog nooit hebt gedaan, dat maakt echt niet uit. Bovendien vinden we de gezelligheid in de groep ook heel belangrijk. Eveline: en daarbij zijn we absoluut niet zweverig. Dat tingel-tangel gehalte wat weleens rond yogaweekenden hangt schrikt sommige mensen af. Bij ons is het heel down-to-earth, ook de meditatiesessies. Nieuwsgierig geworden? Kijk op: www.yoga-weekend.be

50


51


Verbinden in vrijheid Toen ik 12 was nam ik een verstandig besluit. Ik nam me voor niet te trouwen. Ik wilde wel kinderen, maar dat was geen probleem. De BOM-moeder was net uitgevonden, ideaal wat mij betreft. Wel een gezinnetje, maar niet een man waar je niet op kon rekenen. Wel de lusten, maar niet de lasten zogezegd. 12 jaar later had ik het voor elkaar. Ik had drie kinderen en een man waar ik inderdaad niet veel aan had. Hoewel het een zware tijd was gaf het me veel voldoening dat ik zelfstandig was en mijn zaakjes zelf regelde. Na de scheiding nam ik me voor om vrijgezel te blijven tot de kinderen het huis uit waren. Volgens de berekeningen tot mijn vijfenveertigste. Nu ik die leeftijd heb bereikt kan ik terug kijken op een periode die heel anders is gelopen. Ik ontmoette mijn huidige partner en gooide al mijn principes overboord. We voelden dat we uit hetzelfde hout waren gesneden. ‘Wij brengen elkaar naar een hoger plan.’ zei hij tegen mij. Dat was precies wat ik wilde horen. We kregen nog een kind en we zijn getrouwd. Ik voelde zelfs het moment waarop ik tot rust kwam en uitsprak dat ik samen met hem tachtig wilde worden. Als ik de overtuiging alleen beter af te zijn had vastgehouden, was ik nooit wezenlijk gegroeid. Een aantal jaren geleden werd ik door het lot uitgedaagd met De-Grote-Relatietest. Mijn man werd ziek. De weerstand die ik voelde was enorm. Hij had me nodig en dat wilde ik niet. Ik wilde dóór. Ik was in de bloei van mijn leven, de opvoeding van de kinderen was zo goed als voltooid. Ik was lekker bezig met mijn werk en nu dreigde zijn gezondheidstoestand roet in het eten te gooien. Het laatste wat ik wilde was de verzorgende echtgenote zijn. De vrouw die een zieke man nodig heeft om iets te kunnen betekenen in het leven. Ik wilde dat hij zelf verantwoordelijkheid nam, z’n levensstijl aanpaste en een netwerk zou opbouwen van mensen die hem konden ondersteunen. Ik zat volkomen vast en vertelde aan een vriendin hoe de situatie thuis was. Aan mij lag het niet. Ik was al in therapie geweest, had mijn trauma’s verwerkt en kon goed reflecteren op mezelf. Hij zat nog steeds in zijn oude patroon, deed onaardig en maakte ruzie om niks. ‘Er moet iets gebeuren’ zei ik, ‘maar ik weet niet wat, ik kan het niet bedenken’. Tijdens dat gesprek drong de waarheid genadeloos tot mij door. Ik realiseerde me dat ik zat te wachten op zijn beweging. Ik stond stil. Ik had al mijn hoop op hem gevestigd. In een flits realiseerde ik me dat het aan mij lag, dat ik zelf moest bewegen. Ik besloot mijn verzet op te geven en hem volledig te accepteren. Dat betekende dat ik mijn beeld van hem moest opgeven, inclusief alle verwachtingen die ik had. Ik had het zelf bedacht, daar kon hij niets aan doen. Ik wilde hem weer zien zoals hij werkelijk is en van hem houden zonder voorwaarden. Tegelijk was ik bang dat wanneer ik dat deed, ik met lege handen zou komen te staan. Stel je voor dat ik ‘de ware’ juist niet leuk vond? Dat ik zo teleurgesteld zou zijn dat ik niet meer verder wilde met hem? Of dat ik zou ontdekken dat hij echt niet wilde voldoen aan mijn behoeftes. Dat ik tot de conclusie moest komen dat we helemaal niet bij elkaar pasten. Dit was een cruciaal punt. Ik wilde niet langer gevangen zitten in mijn eigen fantasie, ongeacht de consequenties. Op de een of andere manier moest ik voor een vangnet zorgen. Hoe kon ik er gerust op zijn dat ik zou krijgen wat ik nodig heb om lekker in mijn vel te zitten en te kunnen ontwikkelen? Ook als onze relatie zou eindigen. Allereerst maakte ik een inventarisatie van alles wat ik nodig heb. Vervolgens nam ik de tijd om te bedenken met wie ik al die wensen vorm geef. 52


Het viel me alles mee. Ik had er alle vertrouwen in dat ik het zelf geconstrueerde beeld van mijn partner met een gerust hart kon laten gaan. Ik zou hem niet langer belasten met mijn verwachtingen en mezelf bevrijden van de gevangenisjes waar ik in zat. In een visualisatie ging ik een jaar terug in de tijd en pakte ik de draad op vanaf het moment dat ik het contact had verloren. Ik construeerde een nieuwe film van het moment dat ik de ambulance belde en de periode daarna waarin hij patiënt werd en onzeker was. In de film die ik voor me zag was ik betrokken, steunde hem, kon ik lief zijn en begreep ik zijn machteloosheid. Ik voelde compassie en accepteerde dat hij niet meer beter zou worden. Ik stelde hem gerust door te zeggen dat ik voor hem zou zorgen. Toen ik mijn ogen opende was het goed. De puzzel was bijna kompleet. Ik kende mijn angst, begreep mijn afweermechanisme, zag mijn verwachtingen en de teleurstellingen die daar op volgen. Ik had mijn eigen patroon doorbroken en stond liefdevol open voor mijn man. Ik voelde me rustig en autonoom en had het volste vertrouwen dat ik alles kreeg wat ik nodig had. De toekomst was volledig open. En toch mistte is ik iets. Er was nog één ontbrekend stukje om de puzzel die over mijzelf ging helemaal compleet te maken. Onderweg naar een goede vriend deed ik een wens. Ik wilde weten welke vraag de meest pijnlijke zou zijn voor mij. Wat zou het meest confronterend zijn om te horen? Als ik dat wist had ik de sleutel naar volledige vrijheid in handen. Ik voelde dat ik zelf al dicht bij het antwoord was, maar ik kon er net niet bij. Ik hoopte vurig dat ik de vraag zou krijgen die dag. En hij kwam. Onverwacht vroeg mijn vriend met een zachte stem: ‘Kan jij je wel verbinden?’ Ja, die deed pijn. Dáár ging het om. Ik had aan alle voorwaarden voldaan om een gelijkwaardige relatie aan te kunnen gaan, maar ik had me niet echt verbonden. Heel diep in mij voelde ik de laatste reserve oplossen. De laatste sluiers van angst vielen licht van me af. Innerlijk vrij om te verbinden. Nicolette de Wijn

53


SUCCESVOL SCHEIDEN OP ZOEK NAAR VERBINDING Ik herinner mij nog goed hoe blij ik was toen ik mijn eerste echtscheidingszaak als advocaat won. Kersvers van de universiteit had ik alles uit de kast getrokken voor een goed resultaat. Als eerste was het gelukt om de man in een voorlopige voorziening bij de rechtbank direct het huis uit te krijgen. De gedachte was dat je hiermee handelde ‘in het belang van de kinderen’ om zo rust in huis te creëren. Na maanden van brieven schrijven over en weer naar de andere advocaat en verschillende rechtszittingen later, ontving mijn cliënte bovenop de kinderalimentatie een torenhoge partneralimentatie. De man kreeg bovendien een beperkte omgangsregeling met de kinderen, waarbij hij de kinderen moest halen en brengen. Trots als een pauw liep ik rond in kantoor met de uitspraak van de rechtbank. Ik kreeg complimenten van mijn collega advocaten, aan wie ik moest vertellen hoe ik gehakt had gemaakt van de tegenpartij. En nog blijer belde ik mijn cliënte. Ik begreep het dan ook niet zo goed, toen zij niet erg enthousiast reageerde op deze overwinningen. Zij bleek er eigenlijk niet echt gelukkig mee. Dit tafereel herhaalde zich bij meerdere echtscheidingszaken die ik of andere advocaten behandelde. Het leek wel of advocaten de enige waren die genoten van het resultaat. We hadden bij de rechter toch gewonnen? Wat was er dan mis? Ik kwam er achter dat emoties een buitengewoon belangrijke rol bij echtscheidingen spelen. Het is noodzakelijk om eerst met de emoties aan de slag te gaan om zo weer een vorm van begrip tussen haar en hem te laten ontstaan. Daarna kunnen afspraken gemakkelijker worden gemaakt en is een rechter, die de ouders en kinderen niet kent, helemaal niet nodig om een knoop door te hakken. Daarnaast is het ontzettend belangrijk dat ex-partners na de echtscheiding nog samen door één deur kunnen om er als ouders voor hun kinderen te kunnen zijn. Dat ouders samen bij een diploma-uitreiking van de kinderen aanwezig zijn, dat ging na een gewonnen vechtscheiding bij de rechtbank vaak niet meer. Nadat het huwelijk door de rechter was ontbonden, bestond er dikwijls geen enkele binding meer om nog samen ouders te kunnen zijn. Ook leerde ik dat hoe het met de kinderen gaat na de scheiding, met name wordt bepaald door de mate waarin ouders na de scheiding nog goed met elkaar om kunnen gaan. 54

Kortom ik zag het licht en begreep dat ik op de lange termijn mijn cliënten en hun kinderen op de boksende advocatenmanier helemaal niet hielp, ook al won ik op korte termijn hun vechtscheidingen bij de rechtbank. Dit soort scheidingen leidt standaard tot onbegrip en daarmee extra verdriet en beëindigt elke vorm van verbinding tussen ex-partners. Dat is juist niet in het belang van ouders en zeker niet in het belang van hun kinderen. Ik begreep nu waarom mijn eerste cliënte met gemengde gevoelens op de ‘overwinning’ bij de rechtbank reageerde. Ik heb mij laten bijscholen als mediator en dat bevalt zo goed dat ik geen rechtbank meer van binnen zie. Als mediator gespecialiseerd in het familierecht is het voor mij elke keer weer bijzonder om cliënten te laten inzien dat hun rol als ouder een hele andere is dan hun rol als boze of gekwetste expartner. Dat het lukt om hen als voormalig geliefden goede afspraken te laten maken waar zij zelf voor kiezen, zonder dat deze door een rechter eenzijdig en dwingend zijn opgelegd. Dat zij samen als ouders na het ondertekenen van het echtscheidingsconvenant tevreden mijn kantoor uitlopen. Dat ik weet dat het met deze ouders en hun kinderen wel goed gaat komen. Het geheim van een succesvolle scheiding is dan ook niet het winnen van een echtscheidingsprocedure bij de rechtbank, maar het helpen vinden van een nieuwe verbinding als ouders. Met die verbinding geef je het kompas mee voor een nieuwe en gelukkige toekomst: zowel voor haar, als voor hem en hun kinderen.


55


56


WELKE ASSOCIATIES ROEPT DE HAARKLEUR VAN EEN VROUW OP? Dat de perceptie van kleuren een belangrijk aspect van de psychologie is, is wel bekend. eDarling was benieuwd naar de associaties die mannen hebben bij de haarkleur van vrouwen en ondervroeg voor dit onderzoek 371 Nederlandssprekende single mannen met een gemiddelde leeftijd van 45 jaar. Opzet onderzoek Aan de mannen werd gevraagd om vrouwen te beoordelen op verschillende aspecten, waarbij ze alleen de eigenschap van de haarkleur te horen kregen. Ze kregen bijvoorbeeld te horen dat de vrouw zwart haar had met vervolgens de vraag: ”Zou u een date willen met deze vrouw?”. Belangrijk om te onthouden bij het interpreteren van de resultaten is dat de percentages die hieronder genoemd worden enkel vertellen of er “ja” of “nee” is geantwoord, en dat het geen keuzes tussen de verschillende haartypes zijn. De meest opvallende resultaten Intelligentie - Een vrouw met bruin haar wordt als meest intelligent gezien, 73.9% van de mannen geeft aan een vrouw met bruin haar intelligent te vinden. De mannen beoordeelden vrouwen met blond haar als minst intelligent, slechts 48.4 % gaf aan een blonde dame intelligent te vinden. Het stereotype ‘domme blondjes’ wordt hier maar weer eens bevestigd!

een tijdelijke affaire… toen scoorden de roodharigen hoger. Betrouwbaarheid – Dames met bruin of zwart haar worden betrouwbaarder bevonden dan dames met rood of blond haar. 68.8% gaf aan een vrouw met bruin haar betrouwbaar te vinden, 62% met zwart haar, terwijl 51% dat bij een blonde dame dacht en 48.6% bij een roodharige. Typische dingen per haarkleur Blond: aantrekkelijk en sexy maar niet zo intelligent Bruin: betrouwbaar, succesvol, betrouwbaar Rood: niet betrouwbaar, wel goed voor een affaire Zwart: intelligent, succesvol, betrouwbaar Concluderend Wat kun je nu met deze informatie? Wellicht is het leuk voor een eigen experiment als je op stap gaat…

Aantrekkelijkheid & sexy - Wat opvalt is dat blond als erg aantrekkelijk wordt beoordeeld, namelijk door 80.5% van de mannen. Rood wordt als minst aantrekkelijk beoordeeld; 57.7% van de mannen gaf aan een rode coupe aantrekkelijk te vinden. Hetzelfde zie je bij het beoordelen welke dameshaarkleur sexy is. 82.5% ging voor blond, en 58.9% voor roodharig. De brunettes en zwartharigen zweefden qua percentages tussen de blondines en roodharigen in. Rood & affaire? - Opvallend is dat de kleur rood bij bijna alle aspecten lager scoort dan de andere haarkleuren, behalve bij de vraag of de vrouw geschikt zou zijn voor

57


58


IN THE PICTURE Daar sta je dan, alles om je heen piept. Tussen alle slangetjes zie ik mijn jongste liggen knokken. Witte jassen verzamelen ze zich om zijn bedje, het is begonnen! Ons onbezorgde leventje slaat om en nu word er verwacht dat je sterk bent. Sterk voor je andere 2 dochters, je man, en je zoontje die geboren is met een chromosoom extra. Na een hele tijd in een roes te hebben geleefd, van ziekenhuis naar ziekenhuis, word het langzaam weer wat rustiger om je heen. Het gaat goed, het voelt goed…

Daar zit ook de klik met onze kanjers, mensen met iets extra’s, lichamelijk of geestelijk, ik hou ervan. Ik verheug me altijd op een “kanjershoot”, het spontane, het pure! De verhalen, Kippenvel. Fotografie heeft voor mij nu ook iets extra’s, het is mijn werk, nou ja, het blijft voelen als mijn hobby. Al mijn creativiteit kan ik erin kwijt. Het maakt mijn hoofd weer even leeg. Heerlijk.

Totdat er een onschuldige operatie niet verliep zoals het had moeten gaan, dan val je toch even denkbeeldig op je knieën en sla je je handen voor je ogen. Precies toen kwam het moment waarop mijn man zei, kom, je gaat doen wat je moet doen. Hij maakte aan huis een prachtige studio voor me, zodat ik thuis in alle rust mijn passie kon vervolgen. Nu alweer 3 jaar verder ben ik waar ik wil zijn. De kinderen zitten heerlijk in hun velletje en alles loopt zoals het lopen moet. Door Krijn zijn we ons bewust dat niet alles vanzelf gaat. En dat we de rust moeten nemen om datgene te bereiken wat we willen bereiken. Sinds kort heb ik een boek uitgebracht, Een bijzonder dagboek. Een prachtig boek waarin mensen met het downsyndroom een dag uit hun leven met ons delen. Ik ben er ontzettend trots op. Het was zo mooi om ermee bezig te zijn. Toen na 10 jaar werken het doek viel voor het bedrijf waar ik toen part-time op de afdeling marketing werkte, was daar de tijd. Tijd die ik dan wil benutten, mijn ontslag heeft mij het boek gebracht. Na 9 maanden lang heerlijke ontmoetingen en avonden achter de computer was het zover, de laatste fase, de druk. Zo spannend, maar het werd zo mooi ontvangen. Wil jij ook deze bijzondere verhalen lezen? Het boek is via www.kimskiekjes.nl te bestellen. Kim van Tiel

59


60


61


62


63


MUST REED: SEMCO STIJL Ricardo Semler

Als slechts 10% van de bedrijven in dit land de methodiek van Semco zou toepassen en het harnas zou afwerpen van het industriële tijdperk (en Henry Ford die functiescheiding en saai werk uitvond!), zou de hoeveelheid mensen met een burn-out en stress aanzienlijk afnemen!

In het boek ‘Semco-stijl’ beschrijft Ricardo Semler zijn eigen bedrijf, dat hij overnam van zijn vader toen hij net de twintig was gepasseerd. Hij vertelt op toegankelijke wijze de zeer ongebruikelijke stappen, inclusief alle successen en debacles, die hij met zijn medewerkers heeft gezet in een periode van 15 jaar. Hiermee maakte hij Semco tot wellicht het meest inspirerende bedrijf van Brazilië en ver daarbuiten. Een inspirerend boek voor iedereen die zijn of haar bedrijf leuker én productiever wil maken! Ricardo Semler neemt u op verhalende en bij vlagen humoristische wijze mee in het proces dat hij samen met zijn medewerkers doorliep om van Semco één van de meest inspirerende werkplekken te maken. Semler begint ‘Semco-stijl’ met de zinsnede ‘Dit is geen businessboek’. Mijns inziens is dit een zeer majeur understatement, omdat iedere zichzelf respecterende manager en leider op zijn minst notie zou moeten nemen van het gedachtegoed en werkwijze van Semler. Semler heeft het beste uit de werelden van kapitalisme en socialisme verenigd in een zeer goedlopend bedrijf. Semco produceert zeer uiteenlopende producten als koelsystemen voor airco’s tot volledig ingerichte productielijnen voor biscuits. Het boek heeft raakvlakken met ‘Eckart’s notes’ van Eckart Wintzen, die, hij is in 2008 helaas te vroeg overleden, zijn bedrijf BSO op vergelijkbare, succesvolle, wijze heeft opgebouwd. Als hij net de twintig is gepasseerd, neemt Semler Semco over van zijn vader. Op dat moment is Semco een zeer traditioneel, hiërarchisch bedrijf. De eerste daad die Semler verricht, is alle vijftien topmanagers ontslaan! Zonder topmanagement en met slechts een ruw idee welke kant hij op wil gaan met Semco, neemt hij op dag twee een nieuwe rechterhand aan. In de beginperiode na zijn overname werkt Semler zeer hard om het bedrijf, in een economisch 64

zeer slechte tijd in Brazilië, overeind te houden. Hij smeedt dan plannen om allerlei overnames te doen en voert deze tegelijkertijd uit; ondertussen wordt Semco strak geleid door de tweede man die uitgebreide procedures invoert. Na een aantal jaren, waarin Semler veel en veel te hard heeft gewerkt, belandt hij na een black-out in een kliniek, waar hij een paar dagen moet verblijven om weer te herstellen. Op dat moment besluit hij het roer volledig om te gooien. Het harde werken en de ijzeren discipline en strakke procedures hebben tenslotte niet geleid tot snelle levering van producten. Op dit punt in het boek beschrijft Semler een aantal inzichten met betrekking tot hard werken en delegeren die cruciaal zijn voor het vervolg binnen Semco. Semler ontslaat zijn tweede man en besluit dat ‘alles anders moet’. Hij begint met het verzamelen van mensen die hem willen on-


dersteunen in het democratiseringsproces van Semco. Een groot aantal maatregelen wordt in de jaren hierna genomen om het werk voor de medewerkers bevredigender en productiever te maken. Het is een proces van vallen en opstaan en volharden in de uitgangspunten en doelstellingen. Het allerbelangrijkste uitgangspunt voor dit alles is ‘wij hebben vertrouwen in onze mensen’. Dit uit zich in volledige openheid over alle (financiële) aspecten van Semco iedereen kent bijvoorbeeld alle salarissen! De maatregelen behelzen bijvoorbeeld het opheffen van de toegangscontroles (prikklokken...), het afschaffen van secretaresses en eigen parkeerplaatsen voor directeuren, maar ook het vernietigen van alle procedures en handboeken. Het bedrijf wordt gereorganiseerd met en rondom de medewerkers die zelf bepalen hoe ze de fabrieken inrichten, hoe processen lopen etcetera. Het aantal managementlagen wordt teruggebracht van twaalf naar drie en de bekende piramide wordt vervangen door concentrische cirkels. Semler splitst het bedrijf op in aparte kleine businessunits, die volledig zelfredzaam zijn (vergelijk de celtheorie van Wintzen). Opvallende aspecten zijn de beoordelingssystematiek (medewerkers beoordelen de bazen), het aannamebeleid (niet de bazen maar medewerkers selecteren nieuwe mensen) en het beloningsbeleid waarbij grote aantallen mensen hun eigen salaris bepalen. Semler neemt u mee in alle veranderingen die zijn doorgevoerd in 15 jaar tijd. Semco is nu dé plek voor bedrijfsbezoeken van managers van IBM en HP. Als slechts 10% van de bedrijven in dit land de methodiek van Semco zou toepassen en het harnas zou afwerpen van het industriële tijdperk (en Henry Ford die functiescheiding en saai werk uitvond!), zou de hoeveelheid mensen met een burn-out en stress aanzienlijk afnemen!

Auteur Taal Afmetingen ISBN10 ISBN13

Ricardo Semler Nederlands 26x215x140 mm 9022558258 9789022558256

MUST REED In “Must Reed” vind je iedere uitgave bijzondere boeken die wat ons betreft niet mogen missen in je (digitale) boekenkast. Vind jij het leuk om te lezen en nog leuker om er over te schrijven? Laat het ons dan weten en misschien staat jouw recensie dan in een volgend nummer! Je kan ons mailen op info@femp.nl

65


GA JE MEE DE WERE Lees de VERHALEN in het gratis Livingstone magazine. Livingstone organiseert INSPIRERENDE WERKVAKANTIES

// ONTDEKKEN

“Als ik president in Ghana zou zijn...”

// SAMENWERKEN “Je zet samen iets prachtigs op waar je tros op kan zijn”

66


ELD IN?

a

// INSPIREREN “Zo voelt het dus als je hart open gaat”

GEORGIË GHANA GAMBIA KENIA TANZANIA OEGANDA INDIA MOLDAVIË OEKRAÏNE ITALIË NAMIBIË ZUID AFRIKA ETHIOPIË

67


AFGUNST Het monster met de groene ogen, nu heb ik toevallig ook groene ogen en kan denk ik net als iedere vrouw wel uit eigen ervaring een situatie voor ogen halen waarin dat duiveltje op onze schouder kwam zitten die onze afgunst even omhoog probeerde te halen. Ik wil het nu niet over jaloezie in de liefde hebben, die vindt haar basis in de angst om te verliezen. Maar over afgunst, misgunnen, wat helaas maar al te vaak onderling bij vrouwen voorkomt. Waarom komt dit toch zoveel bij vrouwen voor en amper bij mannen? Het hele idee van afgunst vindt haar basis in het concept schaarste; dat er maar zoveel aandacht, klanten, mannen, macht, en seks is, dat we gaan vechten om kruimels. Dit doen we omdat we onszelf teveel vergelijken met anderen en vergeten te kijken naar onze eigen individualiteit wat juist maakt dat je iets aantrekt. In plaats van onze onzekerheden met elkaar te delen, en te leren dat we deze helemaal niet hoeven te hebben, distantiĂŤren we onszelf nog meer van de anderen om ons vervolgens er weer mee te vergelijken. De maatschappij heeft ons opgelegd de perfecte vrouw te zijn, en als we niet volledig aan dat beeld voldoen dan bestaat het gevaar dat jaloezie om de hoek komt kijken richting vrouwen die dit wel hebben. Maar ladies, ieder huisje heeft zijn kruisje, en wat jij ziet is nooit het hele plaatje, maar alleen het deel wat een ander jou toelaat te zien. Vaak horen de onzekerheden daar niet bij, ook sterke vrouwen hebben zo hun eigen onzekerheden, zij hebben er alleen beter mee leren omgaan.

68

Die andere vrouw is niet beter als jou, maar anders‌ Iedereen heeft zijn eigen talenten, ontdek die van jezelf in plaats van je groen blind te staren op die van een ander. Wees niet afgunstig op het succes van anderen, wees juist in hun omgeving om van ze te leren, gebruik je jaloezie om jezelf te verbeteren en te laten groeien. Ook sterke vrouwen zijn niet zonder slag of stoot daar gekomen waar ze nu zijn. Vaak hebben ze met problemen geworsteld, verdriet gekend, wanhoop en zijn hieruit ontstegen, als een feniks uit de as. Vraag liever aan ze hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen dan proberen ze bij een ander zwart te maken. Afgunst is een negatieve vorm van aandacht, zorg dat je de aandacht krijgt om het evenwichtige beeld wat je uitstraalt. Door je afgunstig te gedragen naar andere vrouwen, laat je eigenlijk zien hoe onzeker je bent over jezelf. Een ander net zoveel gunnen, als je zelf vindt dat je verdient, dat maakt je zoveel mooier als vrouw. Dus werk aan je zelfbeeld, ontdek je unieke stem en talenten en stop met het vechten om kruimels. Als je boven de massa uit kan steken zal je ontdekken dat er genoeg is voor iedereen.


69


WE WORDEN OP DE WERELD GEZET, ZONDER DE SPELREG OUDERS WETEN OOK NIET WAAR DE KLEPEL HANGT EN O 70


GELS VAN HET LEVEN MEE TE KRIJGEN. DE MEESTE OP SCHOOL LEREN WE HET NIET. DAMN! 71


Vanaf 18 maart start de stichting Become the best version of yourself met het geven van gastlessen op scholen voor jongeren (15-23jr) over liefde, respect, de liefde bedrijven en seks. Broodnodig in deze seksmaatschappij. Lisa Staal (auteur, columnist, relatiecoach en spreker) zal de gastlessen verzorgen. Op een charmante en humorvolle manier zal zij de jongeren weten te raken en te inspireren. We leven heden ten dage in een seksmaatschappij! Het is te triest voor woorden en de maatschappij glijdt steeds verder af. Alle porno, de op seksbeluste videoclips, teksten van rappers en andere grove liedjes van zangers die vrouwen slechts zien als lustobject dragen hier hun steentje aan bij. Het gevolg van deze op seksgerichte maatschappij is dat jongeren (kinderen) opgroeien met een verkeerd beeld over liefde. Seks en de liefde bedrijven zijn twee verschillende facetten. Tijdens seks kun je je masker ophouden, kun je lekker stoer doen, egoistisch zijn en is een orgasme van megabelang. De liefde bedrijven is een ander verhaal. Daarvoor moet je masker af en je kwetsbaar opstellen is een must. De liefde bedrijven zonder tederheid, waardering en respect voor elkaar is onmogelijk. De liefde bedrijven is het mooiste wat er bestaat. Helaas maken veel mensen dit NIET mee in hun leven. Want je masker afzetten blijkt een hele opgave te zijn! Zelfs voor volwassenen. Tijdens mijn onderzoek sprak ik met talloze verontruste ouders, leraren en ex-leerlingen. The Loverboys die nog steeds bestaan, jongeren die seks verwarren met liefde. Jongens die denken dat zoveel mogelijk ‘chicks’ in bed scoren stoer is en dit terwijl ze nog niet eens de leeftijd van 17 jaar hebben bereikt. Meisjes tussen de 15 en 20 jaar die geen Nee durven te zeggen of zich juist gaan gedragen zoals de voorbeelden in de videoclips: wees vooral een lustobject, want zo lijkt het te moeten tegenwoordig. NOT! Tuurlijk niet alle jongeren denken er zo over, een deel groeit op met gezonde normen en waarden, gelukkig maar. Toch zullen alle jongeren baat hebben bij deze inspirerende gastlessen. Er valt namelijk altijd iets te leren... Helemaal als het over De Liefde gaat. Liefde begint bij jezelf!

72


73


HET IS MAAR HOE JE HET BEKIJKT DE WERELD VOLGENS...

74


Het is maar hoe je het bekijkt, maar vooral hoe JIJ het bekijkt! Als je goed luistert en kijkt, hoor en zie je door de inhoud heen hoe de ander zichzelf ziet, hoe zij tegen jou aankijkt en hoe zij andere mensen waarneemt en beoordeelt. “Ik ben behoorlijk slim”, kan zij communiceren, of “Ik ben flink en sterk”. Maar zij kan zichzelf ook als minderwaardig of machteloos laten zien.

ander ligt op de loer. Zijn houding zal snel het stempel “gebrek aan zelfvertrouwen” krijgen. Ik-, Jij- Ik was altijd de gebeten hond, de underdog, maar nu heb ik het wel gezien hoor! Iedereen is alleen maar op zichzelf gericht! Politiek??? Zakkenvullers zijn het! Egoïsten! Er ontstaat een soort bitterheid, cynisme. Kenmerkend is….een diepe zucht.

De spiegel is de metafoor hoe je naar jezelf, naar mensen om je heen en naar je omgeving om je heen kijkt. Deze spiegel confronteert je met een van de belangrijkste stukken gereedschap van (persoonlijk) leiderschap: communicatie. Je communiceert de hele dag, bewust en onbewust. Soms is de indruk die je maakt goed, maar er zijn ook ontmoetingen en gesprekken die moeizaam verlopen. Wat kun je doen of laten om het effect van je communicatie te verbeteren? Wat zijn, professioneel gezien, opties die beter werken dan “zo ben ik nou eenmaal”?

Ik+, Jij+ Het gaat er hier niet om alles wat een ander doet maar OK te vinden. Het denken is autonoom en gebaseerd op feiten uit het hier en nu. Deze manier van denken is constructief, rationeel, reflecterend en productief.

Ook aan jou de vraag: hoe zie jij jezelf? Vind je jezelf een hele dame of heb je geen al te hoge dunk van jezelf? Hoe jij jezelf ziet, kleurt de bril waarmee je de ander waarneemt.

Denk eens terug aan een recent gesprek dat je had. Een gesprek dat indruk op je heeft gemaakt. Haal het zo goed mogelijk voor de geest. Wat werd er besproken? Hoe werd dat besproken? Wat was opvallend aan de manier waarop de ander erbij zat, keek, sprak, luisterde?

In uitersten weergegeven gaat het om de volgende vier categorieën:

Hoewel we tussen de vier categorieën heen en weer schuiven, hebben we allemaal onze favoriete categorie waar we de meeste tijd in doorbrengen. Ben jij benieuwd door welke bril jij kijkt!

Ik ben ok, jij bent ok (ik+, jij+) Ik ben ok, jij bent niet ok (ik+, jij-) Ik ben niet ok, jij bent ok (ik-, jij+) Ik ben niet ok, jij bent niet ok (ik-, jij-)

Geef aan:

Hoe jij jezelf ziet, kleurt de bril waarmee je de ander waarneemt.

En ook:

Ik+, Jij- Je kunt tegenwoordig niets meer aan iemand over laten en dus moet ik het wel zelf doen! Degen die door deze bril kijkt, zal het liefst de schuld voor problemen bij anderen leggen. Zijn stijl is dominant, controlerend, veeleisend en soms bozig met weinig oog voor nuances. De aanval is de beste verdediging, lijkt een onderliggend motto. Deze houding creëert afstand; mensen durven niet meer dichtbij te komen. Ik-, Jij+ Wie door deze bril kijkt, voelt zich vaak minder, kleiner dan anderen. Zijn stijl is afwachtend. Hij zal geneigd zijn om anderen als machtiger, krachtiger en positiever te zien en zichzelf zwakker dan hij werkelijk is. Een sterke mate van afhankelijk van de

Hoe je denkt dat de ander zichzelf ziet Hoe je denkt dat de ander jou ziet Hoe je denkt dat hij anderen ziet

Hoe jij aankijkt tegen die ander Hoe die ander tegen jou aankijkt Hoe jij aankijkt tegen anderen Zelfkennis is nodig om beter te begrijpen wat je zo succesvol maakt en soms zo ineffectief. Je zelf kennen is het begin van alle wijsheid! Wil jij je zelfkennis vergroten? Door met een ander te praten, leer je jezelf beter verstaan.

75


76


77


Gunther von Hagens Von Hagens werd in 1945 in de Reichsgau Wartheland in het bezette Polen geboren als Gunther Gerhard Liebchen. Hij groeide op in de stad Greiz in de de DDR. Vanaf 1965 studeerde hij medicijnen in Jena. In 1968 nam hij deel aan een demonstratie tegen de onderdrukking van de Praagse lente en ondernam hij een vluchtpoging. Plastinatietechniek Hij werd gevangengezet en in 1970 door de Bondsrepubliek voor een bedrag van 40.000 DM vrijgekocht. Hagens zette zijn studie aan de universiteit van Lübeck voort en promoveerde in 1975 in Heidelberg. In dat jaar trouwde hij met zijn eerste vrouw, Cornelia von Hagens, van wie hij de achternaam voert. In Heidelberg werkte hij aan het impregneren van anatomische preparaten en ontwikkelde hier zijn plastinatietechniek. Met deze techniek heeft hij een tentoonstelling van menselijke lichamen en lichaamsdelen opgezet: Körperwelten. Bovendien deed von Hagens zowel in Nederland als in het Verenigd Koninkrijk veel stof opwaaien met zijn programma “anatomie voor beginners”, waarin hij menselijke lichamen voor de camera ontleedt. Gunther zegt het volgende over geluk: ‘Geluk is een ongrijpbaar fenomeen waarnaar velen op zoek zijn. Belangrijke medische studies tonen aan dat er een direct verband is tussen geluk, gezondheid en welzijn. BODY WORLDS: The Happiness Project beziet de fundamentele principes van geluk door de lens van de anatomie.’ Aldus Dr. Gunther von Hagens.

Ieder van ons heft namelijk een natuurlijk vertrekpunt voor geluk, dat wordt bepaald door zijn genen. Naar deze staat keren we terug na negatieve gebeurtenissen en ervaringen. We kunnen dit aangeboren geluksniveau overigens wel verbeteren; in de expositie leer je hoe.’ Aldus Angelina Whalley, creatief en conceptueel ontwerper van de BODY WORLDS exposities.

78

Foto: Carolien Sikkenk

‘Men ziet geluk als een gemoedstoestand, een staat waarin men zich bevindt of niet. Met BODY WORLDS: The Happiness Project proberen we de visie op het fenomeen geluk te nuanceren.


GUNTHER VON HAGENS OVER GELUK The Happiness Project beziet de fundamentele principes van geluk door de lens van de anatomie.

BODY WORLDS: The Happiness Project is gevestigd in een monumentaal pand in hartje Amsterdam. Dit voormalig kantoor van American Express is compleet verbouwd ten behoeve van de tentoonstelling. Je start op de zesde verdieping (een lift brengt je naar boven) en doorloopt -terwijl je afdaalt- per verdieping de tentoonstelling. www.bodyworlds.nl 79


80


FILEF

LIRTE

N

ONT HAAS TEN VO OR S PEED DATE RS

81


82

WWW.FEMP.NL

Fempower magazine maart 2014  

Fempower magazine, uitgave 8 maart 2014

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you