Issuu on Google+

Mijas februari 2011


Dear Mr Van Veen , We are pleased to contact you regarding your booking of a three bedroom villa in Los Flamencos.


En heel in de verte was er de zee


Calanova

Maar we kwamen om te golfen.

’s morgens op de dag des Heeren.


Daar sta je dan, boven aan de trap, en hier moet je naar toe...


Klein buggy-ongeval


Veel vereende krachten van ferme stoere knapen waren nodig om de buggy weer op de straat te krijgen.


Dick deed ondertussen of zijn neus bloedde, en dacht na over de bloemetjes en de bijtjes.


Calanova, dankzij Burggolf en Aymerich zeer betaalbaar. En zeker geen slechte baan.


Koffie, op het dorpspleintje van Mijas. Mary is er ook al.


In het algemeen was Dick niet altijd gelukkig met zijn ontbijt. Dat gevoel verstoort toch je dag, nietwaar. Dus toen we op El Chapparal gingen spelen...


en omdat er te vroeg was opgestaan, en Dick dus ontevreden was over het ontbijt, werd El Chapparal clubhuis aangedaan. Daar kon wel ontbeten worden.


El Chapparal


Hier wonen mensen die echt geld hebben, dachten we zomaar...


El Chapparal Par 3


Terras El Chapparal.


Na het bescheiden ontbijt een lichte lunch. Dieet!


En in het kader van hetzelfde dieet zijn er nauwelijks opnamen van een of ander diner op die dag...


Of was dat die Valentijnsdag‌?


Een rustige discussie over cognac was daarna nodig...


En voetbal natuurlijk!


Dinsdag, het regent, stormt en onweert. Als vlucht een bezoek aan Granada. Het Alhambra, op voorstel van Dick.


Als troost. We zijn het Alhambra uitgespoeld. In godsnaam dan maar weer een lunch. Vis, dieetlunch dus weer.


De volgende dag. ’s Middags wordt regen verwacht. We zijn zo vroeg op Calanova dat het hek voor ons moet worden opengemaakt.


Er wordt nog even devoot stilgestaan bij Dick’s buggygraf.


Het klopte. De regen kwam.

Dus werd besloten de rest van de middag te gaan winkelen. In de stromende regen, in San Pedro. Want daar is de beste schoenenwinkel van de wereld.


Dick wordt er moedeloos van,

en Mike vindt ondertussen een begrafenis.


Besloten wordt, om alle droefenis te vergeten, dat de volgende dag op een mooie en beroemde baan wordt gespeeld. Monte Mayor


Goed voorbereid, want het waait er wel een beetje‌


Kou en storm, dus het gewonnen petje komt goed uit. Zeer charmant.


Een eenvoudige afslag, links. Een kleine 200 meter carry en dan maar hopen dat je bal er ligt. Gert slaat een bal, op de fairway, ruim 100 meter omhoog en die bal rolt terug voor zijn voeten...


...dan mag je best even verbaasd stil staan kijken...


Monte Mayor clubhuis, de speelvreugde spat ervanaf. Samen met de volgende flight 40 ballen kwijt.


Troostdiner in La Mandragora , op de 2e etage van een winkelcentrum.


Nog meer troost, spelen op San Roque.


Heerlijke brede fairways.


Brede fairways dus, en zo nu en dan een bunker om het spannend te houden. Mooie baan, de moeite waard om vaker te spelen.


Uitzicht vanuit de pagode


Kort weekje eigenlijk...


Tenslotte, vroeg naar het vliegveld.


Vanaf de achterbank (het werd als te gevaarlijk beoordeeld om bejaarden voorin te laten zitten) was het uitzicht vooral Dick’s (designated driver) achterhoofd.


Dus als afscheid: Dick’s flipside bij ons afscheid van de Costa del Golf.


Mijas feb 2011