Page 20

Focus plastics | Conditiesurvey

Vinger aan de pols Opzetten van een conditiesurvey van kunststoffen in de collectie van het S.M.A.K. tekst Claudia Kramer & Marieke Verboven Het Stedelijk Museum voor Actuele Kunst in Gent (S.M.A.K.) heeft een aanzienlijk deel kunstwerken in zijn collectie die ‘plastics’ bevatten of integraal uit een kunststof vervaardigd zijn. In dit artikel bespreken we het opstarten van een systematisch controlesysteem, een zogenaamde conditiesurvey, met betrekking tot de kunststoffen in de collectie.

Situering Het museum beschikt over verschillende specifieke bewaarplaatsen voor kunstwerken: zo hebben we een papierdepot, een geklimatiseerde ruimte waar de schilderijen bewaard worden, een depot voor driedimensionale kunstwerken en een extern depot voor ‘buitenformaat’ kunstwerken of werken die geen specifieke klimaateisen stellen. De geklimatiseerde ruimte zal in de loop van 2014 een renovatie ondergaan. Ze moet immers beter geïsoleerd worden. De reden hiervoor is enerzijds een optimalisatie van de klimatisatie voor de kunstwerken die hier worden bewaard; anderzijds willen we als museum de economische voetafdruk van deze ruimte (± 450 m2) doen dalen. Deze renovatiewerken zullen vanzelfsprekend risico’s met zich meebrengen voor de 1.169 kunstwerken die hier bewaard worden. Uit voorzorg hiervoor namen we de beslissing om, voor de aanvang van de renovatie, de kunstwerken uit deze ruimte te verwijderen en tegelijk aan een conditiecontrole te onderwerpen. Het overgrote deel van de kunstwerken die deze ruimte bevat zijn tweedimensionale kunstwerken, zoals schilderijen die aan rolrekken worden opgehangen. Het andere deel, ongeveer 40 %, zijn de kleinere driedimensionale kunstwerken die op metalen open stellingkasten geplaatst zijn. Vele van deze kunstwerken bestaan geheel of gedeeltelijk uit kunststoffen. Ook de dragers van mediakunstwerken worden in de klima bewaard. Het spreekt voor zich dat dit moment het geschikte startpunt vormt om specifieke informatie over deze kunststoffen te verzamelen en hier vervolgens een controlesysteem aan te koppelen. Het doel van zo’n controlesysteem is om de vinger aan de pols te houden en een strakke opvolging voor deze instabiele materialen te voorzien. Het

20

faro | tijdschrift over cultureel erfgoed | 6 (2013) 4

gegeven dat kunststoffen gedurende een bepaalde tijd hoegenaamd geen fysische of chemische veranderingen vertonen om dan plots en op korte termijn toch naar een degradatieproces over te gaan, maakt dat we extra waakzaam moeten zijn. Bij het constateren van zichtbare schade is het vaak al te laat en is het proces onomkeerbaar.

faro | tijdschrift over cultureel erfgoed, 6(2013)4  

Focus plastics en/als erfgoed: oude materialen stellen nieuwe uitdagingen // Sinterklaas en Sint-Maarten: duurzame tradities met grote versp...

faro | tijdschrift over cultureel erfgoed, 6(2013)4  

Focus plastics en/als erfgoed: oude materialen stellen nieuwe uitdagingen // Sinterklaas en Sint-Maarten: duurzame tradities met grote versp...

Advertisement