Page 206

Μπάσταρδη Μνήμη Η απασχόληση των γυναικών στην ύπαιθρο ήταν συνεχής, ο καθημερινός ελεύθερος χρόνος τους ήταν μηδαμινός. Εκτός από τις δουλειές στα χωράφια και τη φροντίδα του λαχανόκηπου και των κατοικίδιων ζώων, οι γυναίκες ήταν επιφορτισμένες με το νοικοκυριό και την φροντίδα των παιδιών, εργασίες που επαναλάμβαναν καθημερινά και σε ορισμένες στιγμές της ημέρας. Ο χρόνος εργασίας στα χωράφια άρχιζε με την ανατολή και τελείωνε με τη δύση του ήλιου. Ο ιστορικός Ε. P. Thompson, που αφιερώνει ένα μεγάλο μέρος του βιβλίου του Customs in Common στο μετασχηματισμό της αντίληψης του χρόνου και στον τρόπο με τον οποίο επηρέασε ο χρόνος την πειθαρχία μέσα στην εργασία, επισημαίνει ότι στις αγροτικές κοινωνίες η μέτρηση του χρόνου καθορίζεται από τη δουλειά που πρέπει να γίνει. Οι ίδιοι οι αγρότες κυριαρχούσαν στον χρόνο τους και ασχολούνταν με κάτι που εξυπηρετούσε μια αναγκαιότητα. Έτσι ο διαχωρισμός ανάμεσα στην «εργασία» και στη «ζωή» δεν ήταν έντονος. Οι κοινωνικές σχέσεις και η εργασία εμπλέκονταν, ενώ ο εργάσιμος χρόνος δεν ήταν καθορισμένος βάσει ωραρίου, μπορούσε να επιμηκυνθεί ή να επιταχυνθεί. Κατά τη δεκαετία του 1870 οι περισσότερες κοπέλες στην πόλη για να εργασθούν κατευθύνονταν προς τα εργοστάσια, κυρίως στα κλωστοϋφαντήρια, γιατί εκεί μπορούσαν χωρίς να διαθέτουν τεχνογνωσία να αμειφθούν αμέσως. Η εργασία στο ατμοκίνητο εργοστάσιο δεν απαιτεί ιδιαίτερες τεχνικές γνώσεις, απαιτεί όμως συγχρονισμό με την κίνηση των μηχανημάτων και, ταυτόχρονα, πειθαρχία του

206

Μπάσταρδη μνήμη: Θεσσαλονίκη 100 χρόνια ελλάδας, πατριαρχίας, καπιταλισμού ειναι αρκετά  

Θεσσαλονίκη 100 χρόνια ελλάδας, πατριαρχίας, καπιταλισμού ειναι αρκετά

Μπάσταρδη μνήμη: Θεσσαλονίκη 100 χρόνια ελλάδας, πατριαρχίας, καπιταλισμού ειναι αρκετά  

Θεσσαλονίκη 100 χρόνια ελλάδας, πατριαρχίας, καπιταλισμού ειναι αρκετά

Advertisement