Issuu on Google+

EUROPOLIS I

21-22 februari / fĂŠvrier 2013 Brussel / Bruxelles

Sessiekrant Journal de la session


Les visages de la session De gezichten van de sessie Jonathan, 20, president

Paul, 20, vice-president

Philippe, 20, head organiser

Philippe, 20, vice-president

Kathleen, 20, head organiser


Katrien, 20, organiser Jeroen, 21, organiser

Stan, 18, journalist

Janne, 20, editor

Lucas, 21, jury

Hans, 22, jury

Thomas, 21, journalist


Ongelijk hebben is goed

Stan van Wingerden

Wanneer is de laatste keer dat je van gedachten bent veranderd? Wanneer was de laatste keer dat je je hebt laten overtuigen? Waarschijnlijk kan je het je niet eens meer herinneren. Dit is gek: natuurlijk moet je vaak van gedachten veranderen. Natuurlijk is de wereld niet precies zoals jij je voorstelde toen je je mening vormde. Maar hoe komt het dan dat je zo vaak bij je standpunten blijft? En, belangrijker: hoe kan je ervoor zorgen dat je weer echt door een argument overtuigd kan worden?

Deze inflexibiliteit zit dus in je hersenen ingebakken, maar dit zeker niet altijd wenselijk: je kan betere keuzes maken als je in staat bent om je beslissing te veranderen. Daarnaast is koppig vasthouden aan je mening vaak onhandig en lastig voor de mensen rondom je. Gelukkig zijn er trucjes om je hersenen flexibeler te maken. Zodra je iets zegt waar je het eigenlijk niet mee eens bent, zal je de argumenten van die kant meer gaan waarderen. Dit komt doordat je hersenen, ook al weet je dat je het er niet mee eens bent, ook deze mening willen verdedigen om maar niet De reden dat het zo moeilijk is om je mening te inconsistent te lijken. veranderen, is dat je hersenen een sterke afkeer hebben van inconsistentie. Als je vaak van stand- Ik daag je daarom uit om de volgende keer dat je punt verandert, zo redeneren je hersenen, gaan ergens over discussieert, een mening te verdediandere mensen je snel als onbetrouwbaar zien. gen die je enorme onzin vindt. Zeg gewoon een Niemand wil graag zo’n imago, dus kiezen je keer dat je het met je discussiepartner eens bent. hersenen ervoor om gewoon vaak aan dezelfde Dat kan vandaag tijdens het debat, of gewoon de mening vast te houden. Dit leidt ertoe dat je al volgende keer wanneer je beslist wat je wilt eten. je keuzes rationaliseert en dat je, als je eenmaal Het belangrijkste is dat je opmerkt wat er geeen mening hebt gevormd, deze niet meer los wil beurt nadat je van mening bent veranderd: je zult laten. merken dat je de beslissing gaat rationaliseren. Je gaat redenen zoeken waarom jouw keuze een goede was. Als je dit opmerkt zal je je realiseren dat jouw mening vaak beter lijkt dan alle andere omdat jij voor die mening gekozen hebt. Zodra je dit beseft, wordt het hopelijk een stuk makkelijker van standpunt te veranderen. Je merkt dan dat jouw mening niet per se de juiste is. Je snapt beter waarom anderen heilig overtuigd kunnen zijn van een leugen. Probeer kost wat het kost jezelf nooit te overtuigen: want alleen als je dat niet doet, en open staat voor andere invalshoeken, ben je in staat Êcht goede keuzes te maken.


Assez étrange d’écrire un article sur soi-même. Ne pouvant certainement pas dire d’être habitué à ce genre d’”interview de soi-même”, ce texte n’aura pas pour objectif de répondre à des questions telles que “Qui suis-je?” ou “Que faisje dans la vie”, mais plutôt de vous donner un bon exemple de la participation d’un jeune étudiant dans l’organisation de l’Eyp-Europolis. C’est pour cette raison que la première question que je vais me poser - je ne sais pas si je vais savoir m’adapter à cette manière schizophrène de faire - est “Comment mon engagement au sein du Parlement Européen des Jeunes (European Youth Parliament) a-t-il commencé?”. Tout a commencé quand j’avais 15 ans avec la National Selection à Bruxelles, où mon école n’a pas été retenue parmi les finalistes. Néanmoins, vu notre intérêt particulier pour cette manière typiquement EYP-ique de faire, on nous a proposé de partir en Suède! Sans douter plus que ce qui était nécessaire nous avons répondu par l’affirmative et sommes parti un mois après. Avec la session internationale en Suède, je crois pouvoir dire que mon enthousiasme pour cette organisation a explosé. J’ai été un des organisateurs (et/ou chair) pour la National Selection de l’année suivante, pour la Session Internationale de Leuven, la session d’Europolis de 2012 et journaliste pour la session de Mikkeli (Finlande). Comme vous avez pu comprendre, l’EYP ne requiert pas de vous que vous soyez le plus brillant étudiant, ou celui avec les idées les plus innovatrices. Il s’attend de vous que vous soyez passionnés, intéressés par l’idéal européen et ce sera l’enthousiasme qui caractérise tout un chacun qui nous distingue. Pour vcette raison, je

tiens à vous pousser à profiter de cette occasion et de ne pas hésiter à saisir chaque opportunité à deux mains, parce que croyez-moi, vous ne le regretterez absolument pas! Si les sciences politiques, le droit, l’économie, l’environnement, les cultures étrangères (et plus spécifiquement l’interculturalité) vous intéressent vous comprendrez très rapidement pourquoi j’écris cet article. Ma première résolution traitant du chômage en Europe, thème qui concernait donc tant le droit que l’économie, j’ai décidé de commencer des études en droit avec des cours orientés vers l’économie car entre autres grâce à l’EYP j’ai réussi - et ceci n’est vraiment pas facile - à découvrir des phénomènes qui me passionnent dans la vie.

Philippe de Vos

Ma carrière EYP-Europolis


Bruxelles : Capitale

Bruxelles. En quoi pourrait on la définir comme un centre du multiculturalisme? Déjà en chiffre, une capitale 7 fois moins peuplé et 10 fois plus petite que Londres mais qui comprend une diversité culturelle équivalente. Un début mais pour arriver à répondre à cette question il faut plus que des statistiques...

chaque quartier a son ambiance, ses habitudes. Dans un quartier comme Molenbeek par exemple, en grande partie influencé par la culture maghrébine, la population est plus agitée, on y trouve plus de marchés alimentaires, plus de vies dans les rues en générale. Lorsque l’on discute avec des habitants de cette commune, on se rend compte aussi le grand esprit de camaraderie qui règne entre commerçants et consommateurs. Or dans un quartier comme Uccle, où l’on trouve beaucoup plus d’expatriés, il y a un sens communautaire autre. On y découvre plus d’espaces verts, des marchés de peinture et d’antiquité, des habitants beaucoup plus individualistes.

Étant moi-même multiculturel, belge-français-britannique, je trouve que Bruxelles est un endroit parfait pour partager ses différences culturelles. Il est de mon point de vue qu’il n’y a qu’à Bruxelles où l’on peut entendre dans une même rue six ou sept langues différentes. J’ai vécu dans des quartiers de cultures principales variées : arabes, flamandes, wallonnes et même anglo- Ayant vécu à Bruxelles depuis plus de 15 ans, je phones. Ces expériences différentes de Brux- me rends compte aussi que les gens se séparent elles aident à mieux comprendre cette diversité ; pour créer des sociétés distinctes les unes des


du Multiculturalisme Thomas Forey

autres. On remarque cette séparation mais pas à la même échelle que certaines grandes capitales européennes : on ne retrouve pas un véritable quartier Chinois ou une commune exclusivement habitée par des Français. Mais je dois avouer que seul Bruxelles offre autant de possibilités de rencontre avec des personnes d’éducations aussi variées. J’ai travaillé six mois dans une boucherie irlandaise qui s’est installé dans le quartier européen et c’est en travaillant dans ce type d’établissement que je me suis rendu compte de la mutliculturalité de Bruxelles. Des personnes venant du monde entier viennent acheter des produits en Belgique. Ce qui est encore plus marquant était l’origine des mes collègues : Brésilien, Belge, Anglais, Polonais. Le multiculturalisme touche Bruxelles

jusqu’au monde du travail. De plus, le monde de l’éducation est encoreun bon moyen d’observer ce phénomène. Mes années au Lycée Français de Belgique et à l’Université Libre de Bruxelles m’ont ouvert les yeux aux nombres de gens d’origines diverses qui viennent étudier et acquérir un diplôme à Bruxelles. Ils y arrivent pour apprendre mais ils s’installent aussi et contribuent en grande partie à la diversité des cultures dans la ville. En conclusion le multiculturalisme à Bruxelles se décline sous plusieurs formes et même si l’on ressent parfois une scission entre les personnes de cultures différentes, la superficie restreinte de la Capitale pousse obligatoirement à un mélange de langues, éducations, cultures et donc à une respect mutuel.


Stan van Wingerden Nzau-Mavinoa Blaise, a cheerful thirty-year old, works at the Infopoint of the European Parliament (EP). Before that, he played in the Denderleeuw football team in the Belgian 2nd division, of which he is quite proud. The officials had the preparation for this session at the Infopoint, so Nzau was one of the people to help us. The Infopoint of the EP is right next door to the EP itself and the people there can tell you anything you ever need to know about the European Union (EU) and the EP. In order to understand what it is like to work for the EP, I asked Nzau about his job and about his views on the EU. “In my job, I explain the goals of the EP and of the EU to the visitors. I explain how the different committees work, what the different divisions of the EU are, and so on. I sometimes talk with deputies and political groups, but I believe the contact I have with students and schools is the most important. I can really teach them something about the EU. After all, we are the human side of the EU. In itself, it is a large, unfriendly-looking institution, but at the Infopoint, we can actually reply to people’s comments and explain the ambiguousness that the

An insider’s view of the EP

EU is all about. Since I’m working for the EP, I pretty much have to like it. The EP needs my loyalty, so I will never protest against it. However, some people complain that the EP and the EU are too big. These people forget that the EU has to be mirror of Europe. Europe and the problems it faces are very big, so the institutions are as well. Size should not be a reason to dislike something. When arguing against the EU, people also tend to forget that the Union prevents war. They forget the terrible consequences war has had in the past. The EU protects against war by keeping dangerous groups from taking over and stopping them causing damage to everyone. Of course, the European federalist fanatics are bad as well, but we’ve had worse fanatics in the past. The EU protects us, and we should not forget that. The message I’d like to spread to all of the participants of the session is about peace. Peace is not the most important thing in the world. The path and the process of attaining peace.”


I have been a ginger all my life. I’ve lived for one year in Panama and I tried to spread the “ginger awesomness”, but it didn’t work. Little children, who had never seen a ginger, stared at me as if I came from Gingeralia. This is were I got the nickname “Zanahoria”, or simply “Carrot”. People wanted to touch my hair, which was an experience of a lifetime for them. How did you decide to be a Head-Orga? When I got back from Panama, my best friend asked me to apply for an EYP regional session in Girona. So I went there and after the session, I was all into EYP again. A few months later,

very special to me. Next to Europolis I am also involved in EYP-Europolis Belgium and in this context I am one of the organisers of the international session in Ghent which will take place in April. Can you tell a bit more about this session? The session in Ghent will be very great and people from all over Europe will attend it. I am Head of team Logistics, so my task is to look for venues, take care of the transport and during the session I will also look after the students to make sure that they will always be where they have to be.

Interview with Kathleen (Or: “Life as a ginger”) Philippe de Vos & Kathleen Willekens

this friend asked to me to be an organiser at an Europolis session. A fellow organiser, which in reality is a truly visionary man, started whining about head-organising the next Europolis session together. I gave in. What are your expectations for this session? I expect a wonderful session with passionate, harsh, emotional, hard-core debating. Although, I have to admit that I’m afraid that the local public transport will be messed up due to those annoying - definitely happening too often - manifestations. What are you ambitions in EYP-Europolis? Obviously I hope this session will be a success. And of course that it will be a great experience for the students as my first session was also


v

Do we really need smartphones? Stan van Wingerden

YES, WE DO!

They are not necessary to survive, of course, but they make life so much cheaper and easier. How many times have you seen an old movie and thought that, if they just had a mobile phone, the entire plot would have been ruined? It’s the same thing with smartphones: the world is just not the same with it. This has several reasons. The main reason smartphones are useful to everyone is because they make texting cheaper. Thanks to applications such as WhatsApp, you can now call and text over the internet wherever you are, which is a lot cheaper than normal calling or texting. Because it saves you money that you can now spend on other things (such as a new phone), a smartphone is a good idea for anyone. The only people that can possibly be against this are telecom providers and other greedy businessmen. Another reason smartphones can change the world is that it gives you the possibility to access internet everywhere, at any time. Sitting on the bus, wondering when Argentina became independent? Just look it up with your smartphone! Sitting on the beach, but you still want to know which movies are playing tonight? Use your smartphone! Always having a tiny computer with you is so incredibly useful that returning to a regular mobile phone after having had a smartphone feels like a punishment. If, after these arguments, you still are not convinced, that probably means you do not have a smartphone. You cannot know how it feels until you’ve had one. Ask your friend if you can borrow their old one (that is how I got my first one), and you will definitely notice the change. You WILL get convinced of the importance of smartphones.

NO, WE DON’T!

Thomas Forey

I think it can be safe to say that most of the time a smartphone owner will bore you for half an hour showing you the latest applications on his new iPhone 5. From your personal point of view, this person quickly becomes a huge show-off who has nothing better to do than irritate you with his gadget. Even though it does make some tasks a lot faster and easier to accomplish, I’ve come to a point where having a person in front of me who can answer every single one of my questions within seconds using a smart gadget becomes tough to listen to. “He’s such a know-itall!” I would exclaim. Furthermore, people tell me that having access to all this knowledge is great for learning about new subjects all the time; I however believe that all this is helping us achieve is a heightened sense of laziness. Also, why would you want to cut short a conversation with someone by having an answer within three or four seconds? The art of debating is floundering because of these smartphones. Sadly, today’s youth has become more interested in fast answers and easy resolutions rather than thinking about the subject and discussing it with other social human beings. Having a smartphone may be cool, it can even be a talking point, but mostly it will make you look like a show-off. Finally, it would stop you from having any kind of debate as you are entirely dependant on your phone to find the answer.


Na een korte enquête tijdens de koffiepauze blijkt dat maar liefst 90% van de deelnemers aan Europolis later graag een periode in het buitenland zou studeren. Weegt het ontdekken van een nieuwe land op tegen het ver weg zijn van je familie en vrienden? Janne landde een maand geleden terug in België, terwijl Jonathan vorige week zijn aanvraag heeft ingediend voor volgend schooljaar.

Jonathan Piepers

Enkele weken besloot ook ik om de sprong te wagen en me op te geven voor een Erasmus-uitwisseling. Na een overtuigende promotiemeeting met enkele professoren en heel wat positieve feedback van mensen die in de uithoeken van heel Europa hebben verbleven kon ik immers niet achterblijven. Ik moet toegeven dat ik ietwat terughoudend was in het begin; een jaar je familie, thuis, vrienden en uiteindelijk alles wat je gewoon bent missen is immers niet niks. Toen ik uiteindelijk de keuze heb genomen om toch in het Erasmusavontuur te stappen, kreeg ik een lijst onder mijn neus geduwd met meer dan 90 mogelijke bestemmingen. Dit was zeker geen pretje voor een keuzegehandicapte zoals mezelf. Uiteindelijk slaagde ik er in om na vele weken, vijf minuten voor de deadline, mijn keuzes uit de lijst te distilleren. Laat het ons kort houden en zeggen dat ik heel erg graag naar Kopenhagen wil. Wat ik hoop te bereiken met mijn Erasmuservaring is een jaar te studeren aan een topuniversiteit, weg van de alledaagse Belgische beslommeringen. Het aspect van zelfontplooiing is een mooie extra stimulans daarenboven. Op dit moment heb ik nog steeds geen idee wat te verwachten, maar als het positief was zal je zeker nog van me horen!

Janne Vanhemmens

Een semester in het buitenland - lang voordat ik wist wat ik wou studeren, was ik wel al vastbesloten dat dit zou gebeuren. Ondertussen ben ik terug na een verblijf van vijf maanden in Stockholm en kan ik niet wachten om ook mijn master of een stage in het buitenland te doen. Dankzij mijn Zweedse vrienden van het Jongerenparlement werd ik meteen ondergedompeld in de plaatselijke cultuur, en ook in mijn studentengebouw en op de universiteit heb ik veel interessante aspecten van verschillende landen en culturen ontdekt. België heb ik geen seconde gemist - mijn vrienden af en toe wel. Gelukkig zijn er Facebook, Skype en vliegtuigen. Tijdens mijn uitwisseling heb ik ook geprofiteerd van mijn locatie en Lapland, Finland, Estland en Rusland bezocht. Vrienden voor het leven maken, op een andere manier studeren, een taal leren, reizen, zelfstandig leven en mentaal rijker worden: dat betekent Erasmus voor mij. Ik raad iedereen dan ook met het grootste enthousiasme aan om zich later in te schrijven voor dit fantastische programma.


EYP-Europolis Belgium Alumni Weekend 3-5 Mai / mei 2013 - Ieper

Nous avons le plaisir de vous annoncer qu’un weekend alumni de EYP-Europolis Belgium se déroulera du 3 au 5 mai à Ypres. Ce dernier comprendra des sessions de teambuilding, notre General Alumni Meeting, les éléctions du conseil et un programme pour les nouveaux membres ainsi que les alumni expérimentés. Vous recevrez aussi plus d’informations sur notre organisation et comment vous investir dans EYP-Europolis. Des informations supplémentaires sur ce dont il faudra amener et le programme complet seront bientôt disponibles. On espère tous vous voir là!

Met plezier kondigen wij aan dat EYP-Europolis Belgie een Alumni weekend organiseert van 3 tot 5 Mei in Ieper. In dit weekend gaan we teambuilden, zullen de algemene Alumnivergadering en de bestuursverkiezingen plaatsvinden en ook zal er een programma voor ervaren én onervaren alumni zijn. We vertellen jullie daar ook meer over onze organisatie en over hoe je actief kan worden in EYP-Europolis. Meer info over het programma en wat je mee moet nemen komt snel, maar houd de data vrij – we hopen velen van jullie op het weekend te zien!

Inscrivez-vous sur notre site web, www.eypeuropolis.be, pendant la pause café ou lorsque vous rentrez chez vous pour recevoir notre bulletin et pour participer au weekend.

Registreer op onze website www.eyp-europolis. be thuis of tijdens de koffiepauze om onze nieuwsbrief te ontvangen en om je aan te melden voor het weekend.


Krantje/Journal Europolis I 2013