Issuu on Google+

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ - ΛΟΙΠΩΝ ΘΕΑΜΑΤΩΝ & ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 29 Απριλίου 2010 • Τεύχος 500+387 • Ιδρυτής: Τάσος Μιχαηλίδης • ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ • ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ

Για το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Παραθέτουμε ολόκληρο το άρθρο του Αρίστου Αναγνώστου στην ιστοσελίδα tvxs (www.tvxs.gr):

πληροφορική

ΕΓΝΑΤΙΑ 128 Τηλ. 2310240 962 ΑΝΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 18

Τηλ. 2310480 199 e-mail: info@colombo. edu.gr www.colombo.edu.gr

«Σύμφωνα με μια ημιεπίσημη διαρροή από την Αντιπροεδρία της κυβέρνησης, ανάμεσα στους υπό κατάργηση φορείς βρίσκεται και το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Μάλιστα, ως αιτία της συγκεκριμένης πρόθεσης αναφέρεται το ποσό των 400.000 ευρώ μηνιαίως (!), το οποίο καταβάλλεται ως ενοίκιο στέγασης. Προκαλεί απορία το από που προήλθε μια τέτοια πληροφόρηση της κυβερνητικής Αντιπροεδρίας, αφού το συγκεκριμένο Μουσείο στεγάζεται στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, μετά από παραχώρηση της Αποθήκης Α’ του ΟΛΘ προς το ΜΚΘ, όπως άλλωστε συνέβη με τα υπόλοιπα μουσεία του λιμανιού (Μουσείο Φωτογραφίας, Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, αλλά και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου). Όσο για τον ετήσιο συνολικό προϋπολογισμό του, δεν ξεπερνά, εδώ και 7 έτη, τις 300.000 ευρώ. Εκτός αυτού, το Μουσείο Κινηματογράφου ολοκλήρωσε μόλις πριν από 1 χρόνο την ανακαίνισή του, έγινε ένας χώρος που φιλοξενεί τη διαδρομή του Ελληνικού Κινηματογράφου, με εντυπωσιακή αύξηση της επισκεψιμότητάς του και με μεγάλη συμμετοχή των μαθητών στα εκπαιδευτικά του προγράμματα. Αν, μάλιστα, σκεφτεί κανείς, ότι η ανακαίνιση αυτή πραγματοποιήθηκε με χρήματα από το Γ’ ΚΠΣ, τότε προκαλείται και νομικό πρόβλημα, αφού η ενδεχόμενη κατάργηση του φορέα θα αναγκάσει το ελληνικό κράτος να επιστρέψει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τις 600.000 ευρώ, οι οποίες δαπανήθηκαν για το έργο. Μετά από αυτά γεννιούνται εύλογες απορίες για το αν υπήρξε προηγούμενη συνεννόηση της Αντιπροεδρίας της κυβέρνησης με το αρμόδιο υπουργείο Πολιτισμού (σύμφωνα με πληροφορίες, το ΥΠΠΟΤ δηλώνει άγνοια) και αν η συγκεκριμένη απόφαση ανταποκρίνεται στις εξαγγελίες περί επιβράβευσης των φορέων που παράγουν έργο. Πώς συμβαίνει αυτό όταν τίθεται υπό κατάργηση ένα μουσείο, που πήρε τα καλύτερα σχόλια για τον εκσυγχρονισμό του εκθεσιακού του χώρου και που αυτή τη στιγμή, όπως πληροφορούμαστε, δεν έχει καμία οικονομική οφειλή προς ουδένα. Όσο για τα ενοίκιά του, δεν ξεπερνούν τα 900 ευρώ μηνιαίως για τη χρήση του αποθηκευτικού χώρου προς ασφάλιση και συντήρηση της συλλογής HELLAFFI. Πρόκειται για μια συλλογή έξοχων εικαστικών δημιουργημάτων, γιγαντοαφισών, οι οποίες κοσμούσαν τους αθηναϊκούς κινηματογράφους της δεκαετίας του ’50 και του ’60.

Αγοράστηκε έναντι 700 εκατομμυρίων δραχμών το 2001 και σήμερα, αντί να συναντηθεί με το κοινό, χάνει και την τελευταία ευκαιρία έκθεσής του, αφού απαιτούνται περίπου 1.000 τ.μ. για το «άπλωμά» της. Αντί για επέκταση, λοιπόν, θα μπει λουκέτο στο Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης;». Χμ, ώστε έτσι θα σωθεί το Κράτος: εξοικονομώντας χρήματα από τον πολιτισμό. Βρε εδώ δεν θα έχουμε να φάμε σε λίγο, τι να το κάνουμε άλλο ένα Μουσείο που απασχολεί πέντε – δέκα κουλτουριάρηδες; Τα spread (τα ποια;) έχουν φτάσει στο 1000, οι κερδοσκόποι αλωνίζουν, τίθενται ζητήματα εθνικής κυριαρχίας (αναζητήστε και διαβάστε την πρόσφατη δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη), πολύς κόσμος έχει χάσει τη δουλειά του ήδη, άλλος τόσος θα τη χάσει άμεσα, ενώ όσοι συνεχίζουν να δουλεύουν θα βιώσουν στον πάτο τους τι σημαίνει «ελαστικοποίηση της εργασίας» κι εμείς θα ασχοληθούμε με το Μουσείο Κινηματογράφου; Εξάλλου, δεν βρίσκεται στην Αθήνα: ποιος θα αντιδράσει, ποιος θα ξεσηκωθεί, ποιος θα τολμήσει να πει κάτι; Μα είναι γραφικοί εκεί στη Θεσσαλονίκη. Θέλουν και μετρό στην ώρα του, τρομάρα τους… Την ίδια ώρα, κάθε βουλευτής και ευρωβουλευτής δικαιούται να προμηθευτεί επιτραπέζιο υπολογιστή, laptop, πολυμηχάνημα, fax, λογισμικό αυτοματισμού πολιτικού γραφείου, τηλεφωνικό κέντρο και δορυφορικό δέκτη, με έξοδα του κράτους. Το ποσόν κυμαίνεται από 2.500 € μέχρι και 5.500 € ανά βουλευτή, κάτι που σημαίνει ότι το συνολικό ποσόν ανέρχεται περίπου στο 1.000.000 €! Σε εποχή κρίσης! Άντε fax you! Μία λέξη μόνο ταιριάζει εδώ: ντροπή. Α, και στις 3 Μαΐου, η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου (;) θα κάνει την απονομή των βραβείων της. Στην Αθήνα… Θόδωρος Γιαχουστίδης


απόψεις

Β΄ εξώστης «Μια φορά κι έναν καιρό…» Από τις 9 ως και τις 18 Απριλίου πραγματοποιήθηκε για δεύτερη χρονιά στην Κοζάνη το Διεθνές Φεστιβάλ Αφήγησης και Τεχνικών του Λόγου, κάτι που ταιριάζει με την πλούσια προφορική παράδοση της περιοχής σύμφωνα με τον Στέλιο Πελασγό, που είναι ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ και ο άνθρωπος που αποφάσισε πριν από 15 χρόνια να δραστηριοποιηθεί στην Ελλάδα ως επαγγελματίας αφηγητής. Με την απόφασή του αυτή γεφύρωσε το χάσμα σε μια παράδοση αφήγησης ιστοριών και παραμυθιών που χρονολογείται από αρχαιοτάτων χρόνων –από τους ραψωδούς και τον Όμηρο- και από γενιά σε γενιά συνεχιζόταν ως και τα μέσα του 20ού αιώνα, όταν οι πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις δημιούργησαν τη λεγόμενη «πυρηνική οικογένεια», δηλαδή αυτή που αποτελείται από ένα ζευγάρι και τα παιδιά του, με αποτέλεσμα να χάσουν οι νεότερες γενιές την άμεση επαφή με τις γιαγιάδες και τους παππούδες τους, που ήταν και οι άμεσοι φορείς της προφορικής παράδοσης. Σήμερα, βέβαια, υπάρχουν και στην Ελλάδα αρκετοί «παραμυθάδες», άνθρωποι δηλαδή που λειτουργούν ως αφηγητές ιστοριών και παραμυθιών, οι οποίοι είναι συχνά και επιστήμονες που προέρχονται από διαφορετικά γνωστικά πεδία, ενώ δεν λείπουν και οι γονείς που ενδιαφέρονται να κοινωνήσουν στα παιδιά τους αυτή την παράδοση, όπως τουλάχιστον φάνηκε στις συζητήσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ μεταξύ των προσκεκλημένων αφηγητών και του κοινού. Όπως φάνηκε καθαρά, το κοινό ενδιαφέρεται ακόμα για κάτι περισσότερο από την ανάγνωση ενός παραμυθιού που μπορεί να βρει κανείς σε ένα βιβλίο ή σε κάποια ιστοσελίδα του διαδικτύου. Κι αυτό συμβαίνει, γιατί σύμφωνα με τον Μπεουλά Καντάπα, έναν γνωστό παραμυθά από την Μπούρμα «οι γραπτές λέξεις πάνε από τα μάτια στον εγκέφαλο, ενώ εκείνες που θα ειπωθούν προφορικά πάνε από τα αυτιά κατευθείαν στην καρδιά». Η αφήγηση είναι επίσης και μια «συνάντηση» ανάμεσα στον αφηγητή και το κοινό, που καλείται πολλές φορές να συνεισφέρει ή να συμμετάσχει ενεργά σ’ αυτήν. Φέτος το Φεστιβάλ -που διοργανώθηκε από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης σε συνεργασία με το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας και με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης, του Διεθνούς Φεστιβάλ Αφήγησης της Ουζέζ (Γαλλία) και του Διεθνούς Φεστιβάλ Αφήγησης και Τεχνών του Λόγου του Πηλίου Κάτω από τα δέντρα- είχε ως θέμα του τους Ήρωες και ηρωίδες της παγκόσμιας επικής παράδοσης, αλλά και τους σύγχρονους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εκτός από τις αφηγήσεις περιελάμβανε κινηματογραφικές προβολές, θεατρικά και λογοτεχνικά αναλόγια, θέατρο σκιών, εκθέσεις, καθώς και μια δημόσια συζήτηση, της οποίας το θέμα Ψυχογενεαλογία. Ήρωες και πρόγονοι αναφερόταν εξίσου στην ψυχολογία, την ψυχιατρική και την παιδαγωγική. Δεν είναι, λοιπόν, παράξενο το γεγονός ότι φέτος στην Κοζάνη συναντήθηκαν άνθρωποι πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους –από τον βετεράνο του ελληνοϊταλικού πολέμου Άνθο Πεσλή ως τον Δημήτρη Μαρωνίτη… και από τους Κοζανίτες παραμυθάδες και τους λοιπούς Έλληνες συναδέλφους τους ως τους Γάλλους, Άγγλους και Ουαλούς που άπαντες ενθουσίασαν το κοινό με τις ιστορίες τους. Αναμφισβήτητα, όμως, πρωταγωνιστής του Φεστιβάλ ήταν ο Όμηρος, στον οποίο, εκτός από αναλόγιο του Δημήτρη Μαρωνίτη με αποσπάσματα από το ανέκδοτο δεύτερο μέρος της Ιλιάδας- επικεντρώθηκαν ο Γάλλος Μπρουνό Ντε Λα Σαλ (που εδώ και 30 σχεδόν χρόνια μελετά την Οδύσσεια), καθώς και οι Άγγλοι Χιου Λάπτον και Ντάνιελ Μόρντεν (που παρουσίασαν με εντυπωσιακό τρόπο την αρχή του Τρωικού πολέμου). Ελένη Ανδρικοπούλου

Προς Θεσσαλονικείς, ξζ΄ επιστολή φαύλου Αδελφοί, Παρά τας φιλοτίμους προσπαθείας του υπουργείου Προ-πο, δεν παύουν τα δημοσιεύματα του αστικού, υπεραστικού και βουκολικού τύπου να υπενθυμίζουν ότι η χώρα έχει μετατραπεί εις Σικάγο. Κατά τον αείμνηστο εθνάρχη, είχε πρωτίστως μετατραπεί εις «ένα απέραντο φρενοκομείο», αλλά αυτό μάλλον είναι κάτι που έχει παγιωθεί ως δεδομένο στην κοινωνική συνείδηση, γι’ αυτό και δεν τυγχάνει αναλόγων συζητήσεων. Σικάγο λοιπόν, αφού την άλλοτε τακτική των αναρχοκομμουνιστοσυμμοριτών ακολουθούν πλέον οι μετανάστες, ερχόμενοι να μας πάρουν όχι μόνο τις περιουσίες και τις δουλειές, αλλά και τις ζωές! Μέρα που είναι το Σάββατο (ουχί αργία ή απεργία, αλλά της αγίας αγωνιστικής τσιπουροποσίας δια τους «επαναστάτας» και των αγίας εκδρομής και τιμίου «πιασίματος του μαγιόξυλου» δια τους λοιπούς), πλείονες εξ ημών ίσως επιθυμούμε η χώρα να μετατραπεί εις Σικάγο, αλλά –συγκεκριμένατου 1886. Να γίνει πλατεία Haymarket η Αριστοτέλους, με νέα αιτήματα και όχι πλέον το οκτάωρο (το οποίο αφού κερδήθηκε δι’ ολίγον, μετατράπηκε εκ νέου εις δωδεκάωρο). Ευχαριστώ δια την συμβουλή σας να μην κοιμάμαι ξεσκέπαστος και βλέπω χαζά όνειρα…. Η μέρα φεύγει… το Johnny Walker και το Monetary Fund έρχονται… Εις τα αποστακτήρια του κοινωνικού πλούτου, οι εργάτες αναμένουν να «ωριμάσ��υν αι συνθήκες», πετώντας καπάκια εις βαρέλια, αντί να πετούν βαρέλια δια να καπακώσουν τους οχετούς, απ’ όπου ξεπηδά αυτός ο εσμός των απίθανων, ακόρεστων βδελυγμάτων… Η μέρα φεύγει, αυτή τη φορά για πάντα… Η συγκλονιστικοτέρα απασών των ειδήσεων της περασμένης εβδομάδος ήτο ασφαλώς ότι ευρέθησαν διευθυνταί και υπάλληλοι του υπουργείου Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων να χρηματίζονται! Δηλαδή να δικαιώνουν επί προσωπικού την ονομασία, μεταφέροντας money εξ ουρανού μέσω δικτύων, υπέρ των ιδικών των υποδομών… Κυριολεκτικά έπεσαν από τας νεφέλας και δεν μπορούσαν να πιστέψουν εις τα ώτα και τα τηλεοπτικά όμματά τους αι στρατιαί των ιθαγενών άμα τη πληροφορήσει. Οι παραπάνω απολαμβάνουν τον δεδομένο σεβασμό του τεκμηρίου αθωότητος, τα ονόματά των δεν εδόθησαν εις τη δημοσιότητα, οι οικίες τους δεν εκκενώθηκαν, δεν έγιναν λαμπόγυαλο και δεν τις επισκέφτηκε καμία κάμερα (αλήθεια, είχαν καλαμωτές;) και οι λογαριασμοί τους παραμένουν εις το απυρόβλητο, μαζί με τη μη ενοχοποίηση των προσωπικών και κοινωνικών σχέσεών των, όπως άλλωστε γίνεται εις κάθε ανάλογη περίπτωση. Γάμοι set, α! Και μη χοιρότερα… Θοδωρής Μπακάλης

εξώστης: Εβδομαδιαία Επιθεώρηση Κινηματογράφου & Λοιπών Θεαμάτων της Θεσσαλονίκης www.issuu.com/exostis Γραφεία σύνταξης: Ισαύρων 3, τηλ. 2310 267 484 fax: 2310 287 869 e-mail: exostis@the.forthnet.gr και exostis@hotmail.com Ιδρυτής: Τάσος Μιχαηλίδης Εκδότρια: Δόμνα Ελευθεριάδου-Μιχαηλίδου Αρχισυντάκτες: Θόδωρος Για­χουστίδης, Δημοσθένης Ξιφιλίνος Σ’ αυτό το τεύχος γράφουν: Ελένη Ανδρικοπούλου, Αναστασία Αποστόλου, Δελίνα Βασιλειάδη, Μαριάννα Βασιλείου, Εύα Βολογιαννίδου, Λένα Βρούσια, Γιάννης Ν. Γκακίδης, Δανάη Κανελλά, Κώστας Καρδερίνης, Παναγιώτης Κιούσης, Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος, Θοδωρής Μπακάλης, Σωτήρης Μπαμπατζιμόπουλος, Γιώργος Παπαδημητρίου, Ελπίδα Παπαδοπούλου, Κατερίνα Παπαδοπούλου, Μαριάννα Ράντου, Γιάννης Τοτονίδης Σκίτσο: Δημήτρης Λαγός Υπεύθυνη Διαφήμισης: Χριστίνα Μυ­λω­νο­πού­λου Σχεδιασμός εντύπου: Θάνος Πάππας Τα ενυπόγραφα κείμενα εκφράζουν τις προσωπικές απόψεις των συντακτών. Τα αρχικά δ.τ. σημαίνουν ότι τα κείμενα προέρχονται από δελτία τύπου που μας έστειλαν οι ενδιαφερόμενοι. Ο εξώστης κυκλοφορεί σε 18.000 αντίτυπα και μοιράζεται δωρεάν

εξώστης 2


συνέντευξη Γρ. Χαλιακόπουλος Αν αποδεχτούμε τη διαφορετικότητα, παύουμε να είμαστε «μουτζαχεντίν» συνέντευξη στoν Θοδωρή Μπακάλη Κάπως έτσι, σε μια διαλεκτική σχέση ιδεών και δράσης, ξεκίνησε και η εφημερίδα Αίσθηση Λόγου και Τέχνης… Έβγαινε σε 7.000 χιλιάδες φύλλα, σε καλό χαρτί, δίχως διαφήμιση και ούτε καν συνδρομές, πλην ελαχίστων φίλων που συνεισέφεραν προαιρετικά. Μάλιστα, κάναμε καμπάνια και συγκεντρώσαμε 2.500 βιβλία για τις βιβλιοθήκες των φυλακών Κορυδαλλού. Δυστυχώς όμως το εγχείρημα ήταν δύσκολο και άντεξε μόνο δυο χρόνια, γιατί με τα χρέη στην πλάτη αναγκάστηκα να αναστείλω την έκδοσή της μέχρι να γίνω πλούσιος…». «Αυνανιστική ματαιοδοξία το να γεμίζεις σελίδες με υποθέσεις και δήθεν πληροφορίες» Σαφείς οι βιωματικές ενδείξεις στο έργο του συγγραφέα, που λέει: «Με ενοχλούν οι συγγραφείς που αρνούνται ότι γράφουν επηρεασμένοι και από τα βιώματά τους. Αλλάζουν ονόματα, διευθύνσεις και χρονολογίες και το παίζουν μόνο παρατηρητές. Πώς θα φανταστείς κάτι αν δεν το έχεις βιώσει έστω σε μίνιμουμ βαθμό;». «Έρωτας, θάνατος και μοναξιά, τα ευεργετικά σημεία αναφοράς της δικής μου ζωής και γραφής» λέει: «Ο έρωτας συμβολίζει το ευ ζην και αποτελεί την ειδοποιό διαφορά από την επιβίωση. Ο θάνατος είναι ό,τι “καλύτερο”, γιατί ο φόβος του μας υποχρεώνει να συνειδητοποιούμε την αξία του παρόντος και να το ζούμε ως πολύτιμο αγαθό. Και η μοναξιά, γιατί μέσα από αυτήν προέρχεται η γνώση, η αυτογνωσία και κάθε δημιουργία. Το σημαντικότερο για μένα είναι ότι ζω και υπάρχω. Η λογοτεχνία είναι ενταγμένη στη ζωή μου και όχι το αντίθετο, απλώς το εκτονωτικό παιχνίδι μου παίζω, σε συνεργασία με το Θεό και το Διάβολο για να τα έχω καλά μαζί τους...».

Θεσσαλονίκη, Ξάνθη και Κομοτηνή, υποδέχθηκαν πριν λίγο καιρό τον πολυσχιδή Γρηγόρη Χαλιακόπουλο, με αφορμή την παρουσίαση του τελευταίου βιβλίου του Αγαπώ τη δυσλεξία σου. Ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος, γεννημένος στα Φιλιατρά το 1958, είναι συγγραφέας, δημοσιογράφος και στιχουργός. Υπήρξε εκδότης της εφημερίδας Αίσθηση Λόγου και Τέχνης, συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά, ενώ από το 2002 στελεχώνει τη συντακτική ομάδα του περιοδικού Εικόνες και αρθρογραφεί σε έντυπα της περιφέρειας και του κέντρου. Έχουν μελοποιηθεί στίχοι του, έκανε έμμετρες διασκευές θεατρικών έργων και έχει συγγράψει δέκα βιβλία. «Από νεαρή ηλικία προσπαθούσα, ό,τι με έπνιγε να το εκτονώνω με διάφορους τρόπους» «Σε μια τέτοια στιγμή με επισκέφθηκε απροειδοποίητα ο ποιητικός οίστρος. Έγραψα το πρώτο ποίημα ως μαθητής… και συνέχισα, ντρεπόμουν όμως να τα δείξω, από μια ανασφάλεια που μου δημιουργούσε η επικρατούσα επαρχιακή κουλτούρα, πως “μάγκας είναι όποιος αθλείται και όχι όποιος γράφει”. Όταν ανέβηκα στην Αθήνα τα εξέδωσα και από τότε γράφω διαρκώς βιβλία, ρεπορτάζ ή άρθρα». Η δε δημοσιογραφία προήλθε «από μια βαθύτερη ανάγκη να υπεισέρχομαι στα κοινωνικά συμβάντα και να παίρνω θέση. Ήταν στιγμές που έλεγα “ωραία τα μυθιστορήματα και οι νουβέλες, αλλά στη Γάζα και στην Αφρική ο κόσμος χάνεται… τι κάνεις εσύ, απλώς παρακολουθείς πότε θα βγει το νέο σου πόνημα”…».

Όσον αφορά το συνταίριασμα ποίησης, πεζογραφίας και δημοσιογραφίας… «Η ποίηση είναι στιγμιαία λύτρωση με συμβολικά και αινιγματικά ερεθίσματα, που κάποιες φορές χρειάζεται και αποκωδικοποίηση. Η πεζογραφία απαιτεί χρόνο και μια σχετική αυτοαστυνόμευση για να μη ξεφύγεις σε κανάλια που οδηγούν στο ανερμήνευτο υποσυνείδητο. Η σαφήνεια αποτελεί απαραίτητο χαρακτηριστικό της. Η δημοσιογραφία έλκεται από την είδηση. Αν το λακωνίζειν μπορεί ν’ αποδώσει το απόλυτο του γεγονότος, τότε η δημοσιογραφία είναι προσφορά στη κοινωνία. Αν απλώς γεμίζεις σελίδες με υποθέσεις και δήθεν πληροφορίες, τότε το όλο αποτέλεσμα παραπέμπει σε αυνανιστική ματαιοδοξία. Θα έλεγα, πως και τα τρία είναι ζόρικα αν έχεις αρχές και πανεύκολα αν η συνείδησή σου είναι ελαστική»… «Οι ωραίοι άνθρωποι είναι περισσότεροι, απλώς οι άδειοι είναι οι θορυβώδεις» «Το δεύτερο βιβλίο μου “Αντικέρ ιδεών” το έβγαλα πριν πολλά χρόνια πουλώντας το αυτοκίνητο που είχα τότε», θυμάται ο συγγραφέας. «Έκτοτε δεν χρειάστηκε να ξαναπληρώσω, γιατί εκδίδονται με ευθύνη και αποδοχή των εκδοτικών οίκων. Συνεπώς, τους οφείλω και μου οφείλουν το αποτέλεσμα της όποιας συνεργασίας μας. Είμαι όμως αιρετικός ως προς το εξής: Με ενοχλεί ο εμπορικός τρόπος ορισμένων, που βλέπουν ένα έργο αποκλειστικά ως προϊόν κατανάλωσης -όπως το γιαούρτι- κι έχω συγκρουστεί με αρκετούς που θέλουν να ταπεινώνουν το συγγραφέα με όρους ανεπίτρεπτους. Νιώθω ελεύθερος και δεν έχω καμιά διάθεση να συναλλάσσομαι πουλώντας τον εαυτό μου σε στυγνούς εμπόρους. Γι’ αυτό εκτιμώ τους εκδοτικούς οίκους που λειτουργούν με μια μορφή συναισθήματος προς το συγγραφέα και αντίστροφα. Τέτοιες ωραίες περιπτώσεις συναντάς κυρίως στην περιφέρεια, δίχως να παραλείπονται οι εξαιρετικές περιπτώσεις του κέντρου. Πίστευα και πιστεύω ότι οι ωραίοι άνθρωποι είναι περισσότεροι, απλώς οι άδειοι είναι οι θορυβώδεις». Η συζήτησή μας έκλεισε με τα εξής ενδιαφέροντα: «Το μεγαλύτερο δίδαγμα είναι η αποδοχή της διαφορετικότητας, η οποία αποτελεί το αλατοπίπερο στη ζωή. Ένας αριστερόχειρας έχει πολλά να δώσει και να πάρει. Κι όμως… κάποτε οι αριστερόχειρες τιμωρούνταν για να μάθουν να γράφουν με το δεξί! Αν αποδεχτούμε τη διαφορετικότητα, παύουμε να είμαστε “μουτζαχεντίν” στη σκέψη και τα όνειρα του καθενός μπορούν να χρωματίζονται ελεύθερα (…) Με ενδιαφέρουν οι άνθρωποι και όχι η ανθρωπότητα ως σύνολο, ψυχρά και αόριστα. Μπορώ να πάω στο Ναϊρόμπι για να συναντηθώ με έναν και μόνο αναγνώστη που με τίμησε διαβάζοντάς με, ιδιαίτερα τη σημερινή εποχή που η εικόνα μάς έχει συνεπάρει όλους».

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΜΑΡΜΙΤΑ

Σεμινάρια Μαγειρικής για ερασιτέχνες της κουζίνας Μέσα σε 3 ώρες μαγειρεύουμε μαζί ένα πλήρες γεύμα το οποίο δοκιμάζουμε με συνοδεία κρασιού. Μέσα σε 1 ½ ώρα μαθαίνετε τα μυστικά για το πώς να φτιάχνετε το αυθεντικό Ιταλικό ριζότο. Κάθε μήνα και διαφορετική θεματική ενότητα. Νοέμβριος Mάϊος : Οι κουζίνες : Μαγειρεύουμε του κόσμου υγιεινά στοκαι πιάτο νόστιμα σας, Δεκέμβριος σε ταξιδεύουμε : Χριστουγεννιάτικα Κίνα, Ινδίες και Καραιβική. δείπνα Πληροφορίες στο www.marmita.gr και στο τηλ. 2310.278027

εξώστης 3


θέατρο Κοίτα να δεις! ContAct: The thing 9, σε κείμενο και σκηνοθεσία Δήμητρας Πάσιου. Έως και 2/5. Σάββατο και Κυριακή στις 21:15. Δάφνης 12. Τηλ. 2314010237. Studio Ars Moriendi: Molloy-Faust-Mephisto ή το μήλο και ο διάβολος (μια σπουδή στο ά-τοπο) performance σε σκηνοθεσία Γιάννη Μήτρου. 30/4-3/5 (εκτός Πρωτομαγιάς) και 7-10/5. Στις 21:00. Δ. Κουφίτσα 18. Τηλ. 6947819774, 6979764717. Studio Vis Motrix: Ιουλιέτα, performance από την ομάδα χορού Vis Motrix, σε χορογραφία Κωνσταντίνου Γεράρδου. Έως και 16/5. Παρασκευή στις 24:00, Σάββατο-Δευτέρα στις 22:00. Αγν. Στρατιώτη 20 (απέναντι από Αγ. Δημήτριο). Τηλ. 2310228161. Αθήναιον: Ερωτογενείς ζώνες του Φρανκ Βίκερι, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιακόπουλου. Παρασκευή 23:55, Σάββατο 21:15 και 23:55, Κυριακή-Δευτέρα 21:15. Φθινοπωρινή ιστορία του Αλεξέι Αρμπούζοφ, σε απόδοση Ε��ρίκου Μπελιέ και σκηνοθεσία Ιωάννας Μιχαλακοπούλου. Τρίτη 21:15, Τετάρτη 20:00, Πέμπτη 21:15, Παρασκευή 21:15, Σάββατο 21:15 και Κυριακή 20:00. Από τις 6 Μαΐου. Βασ. Όλγας 35, τηλ. 2310832060. Αμαλία: Φεστιβάλ «Προτάσεις 2010». UNA (Unknown Negative Activity), παράσταση χορού από την ομάδα RootlessRoot, σε χορογραφία Γιόζεφ Φρούσεκ και Λίντας Καπετανέα. 29/4 στις 21:00. Ως το τέλος (Devised Theatre) σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη. 4/5 στις 21:00 και 5/5 στις 19:30 και 21:30. Αμαλίας 71. Τηλ. 2310821483. Αριστοτέλειον: Το θαύμα της Άννυ Σάλιβαν του Ουίλιαμ Γκίμπσον, σε σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου. Έως και 2/5. Τετάρτη στις 19:15, Πέμπτη-Παρασκευή στις 21:15, Σάββατο-Κυριακή στις 18:15 και 21:15. Η Απόδραση από τη θεατρική ομάδα ΑΛΟΓΟΙ. Έως και 4/5. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15. Εθνικής Αμύνης 2. Τηλ. 2310262051. Η χαρτοπαίχτρα του Δημήτρη Ψαθά, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μυριανθόπουλου. Από 6/5. Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή στις 21:30, Σάββατο - Κυριακή στις 18:30 και στις 21:30. Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς: Ο Βασιλιάς πεθαίνει του Ευγένιου Ιονέσκο, σε σκηνοθεσία Μάνιας Παπαδημητρίου. 5-9/5. Τετάρτη και Κυριακή στις 20:00, Πέμπτη και Παρασκευή στις 21:15, Σάββατο στις 18:30 και στις 21:15. Μεταμορφώσεως 7-9. Τηλ. 2310458591. Εγνατία: Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης του Άκη Δήμου, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή. Πέμπτη-Παρασκευή στις 21:15, Κυριακή στις 18:15. Έως και 2/5. (Πρωτομαγιά το θέατρο δεν θα λειτουργήσει). Πατριάρχου Ιωακείμ 1. Τηλ. 2310225172. Έξω Από τα Τείχη: Ο Δράκος του Ερμή Μουρατίδη, σε σκηνοθεσία Καίτης Σαμαρά. Έως και 2/5. Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 21:30. Πανεπιστημίου 2. Τηλ. 2310210308. Θέατρο Τέχνης Ακτίς Αελίου: Αχταρμίξ 3, σε κείμενο και σκηνοθεσία Θωμά Βελισσάρη. Έως και 9/5. Πέμπτη έως Κυριακή στις 21:15. Χριστοπούλου 12. Τηλ. 2310229249. Κέντρο Θεατρικής Έρευνας: Ο Ντάνυ και η βαθιά άγρια θάλασσα του Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ, σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζηβανού. Έως και 16/5. Παρασκευή και Σάββατο στις 21:15 και Κυριακή στις 20:00. Γ. Κωνσταντινίδη 15. Τηλ. 2310865904. Κ.Θ.Β.Ε.: Θέατρο Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών: Ηλέκτρα, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη. Από Παρασκευή 30/4. Στις 21:00. Εθνικής Αμύνης 2. Τηλ. 2310223785. Λαϊκή Σκηνή Μονής Λαζαριστών (Σκηνή Σωκράτης Καραντινός): Με τα παιδιά της πιάτσας του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, βασισμένο στο έργο Τα παιδιά της πιάτσας του Νίκου Τσιφόρου, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη. Έως και 16/5. Τετάρτη και Κυριακή στις 19:00. Σάββατο στις 18:00 και στις 21:00, Πέμπτη και Παρασκευή στις 21:00. Μονή Λαζαριστών, Κολοκοτρώνη 21, Σταυρούπολη. Τηλ. 2310288000, 2310589200, 2310589237. Κολοσσαίον: Σλουθ του Άντονυ Σέφερ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιμούλη και Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη. Έως και 2/5. Τετάρτη-Παρασκευή στις 21:30, Σάββατο και Κυριακή στις 18:30 και 21:30. Βασιλίσσης Όλγας 150. Τηλ. 2310834996. Μαραμπού: Υπο…σχέσεις, από τη θεατρική ομάδα Drama Str. Ακατάλληλη για ανηλίκους. Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00. Αιγύπτου 5 (Λαδάδικα). Τηλ. 2310517019. Μικρό Θέατρο: Σελεστίνα του Χοσέ Ριβέιρα, σε σκηνοθεσία Εύης Δημητροπούλου. Έως και 2/5. Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 21:15. Αντωνίου Καμάρα 3. Τηλ. 2310232799. Μύλος (Πέτρινο): Comedy Club, stand up comedy με τους Γιώργο Χατζηπαύλου και Σίλα Σεραφείμ. Έως και 1/5. Σάββατο και Κυριακή στις 21:00. Γεωργίου Ανδρέου 56. Τηλ. 2310551836 και 2310541806. Πολιτεία Θεάτρου: Φωνές: Όλια μια ψυχούλα και Η επέτειος του Άντον Τσέχοφ, σε σκηνοθεσία Μαρίας Μπαλτατζή. Κάθε Παρασκευή έως και 28/5. Η απαρηγόρητη χήρα του Κώστα Μουρσελά και Ας Ανακεφαλαιώσω της Β. Σωτηροπούλου, σε σκηνοθεσία Μαρίας Μπαλτατζή. Κάθε Σάββατο έως και 29/5. Η προξενήτρα και Πρόταση Γάμου του Άντον Τσέχοφ, σε σκηνοθεσία Μαρίας Μπαλτατζή. Κάθε Κυριακή έως και 30/5. Στις 21:30. Ολύμπου 88 (περιοχή Αρχαία Αγορά). Τηλ. 2310272909. Πολυχώρος Πείραμα: Κενό. Κοινό. Καινό., σε κείμενο και σκηνοθεσία Αχιλλέα Ψαλτόπουλου. Έως και 2/5. Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο στις 21:15, Κυριακή στις 20:00. Με δυνατότητα επέκτασης (6-9/5). Βαλαωρίτου 18. Τηλ. 2310533859. Ράδιο Σίτυ: Ο Μπακαλόγατος των Χρήστου και Γιώργου Γιαννακόπουλου, σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη. Έως και 30/4. Τετάρτη-Παρασκευή στις 21:15, Σάββατο και Κυριακή στις 18:15 και στις 21:15. Παρασκευοπούλου 9. Τηλ. 2310824970, 2310819153. Σοφούλη: Μόνοι μαζί του Ίγκβαρ Αμπγέρνσεν, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Γιοβαννίδη. Δευτέρα, Τρίτη στις 21:15, Κυριακές στις 20:00. Έως και 31/5. Ξενοδοχείον Ο Φόνος της Νίκης Κατσαρού, από τη θεατρική ομάδα Drama Str. 29/4 στις 21:15. Τραπεζούντος 5 και Σοφούλη. Τηλ. 2310423925. Ταξίδι Ονείρου: Μια νύχτα με τον Ρετζ του Κέβιν Έλιοτ, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Ηλιάδη. Έως και 2/6. Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη στις 21:15. Στεφάνου Τάττη 3, περιοχή Ι. Ν. Αγίας Σοφίας. Τηλ. 6972702870. Χώρος Τέχνης 3ος Όροφος: Ύαινες ή ο μονόλογος του Θιοντόρ Φρεντερίκ Μπενουά του Κριστιάν Σιμεόν, σε σκηνοθεσία Χρήστου Καρδαχάκη. 3-8/5 στις 21:15. Η ιστορία του κυρίου Ζομέρ του Πάτρικ Ζίσκιντ, σε σκηνοθεσία Βαλεντίνας Παρασκευαϊδου. Έως και 2/5. Παρασκευή και Σάββατο στις 21:15, Κυριακή στις 20:00. Καθολικών 3. Τηλ. 2310535747. Επιμέλεια ατζέντας: Δελίνα Βασιλειάδη

εξώστης 4

Μια νύχτα με τον Ρετζ Στο Λονδίνο της δεκαετίας του ’80, καθώς το AIDS έχει ήδη κάνει την εμφάνισή του και εξαπλώνεται με ιδιαίτερα μεγάλη ταχύτητα και ευκολία, έξι φίλοι ομοφυλόφιλοι άνδρες έρχονται αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα αυτής της ασθένειας-δολοφόνου, το φόβο, την απώλεια και το θάνατο… Το ενδιαφέρον, σκληρό -μα ταυτόχρονα ευαίσθητο- θεατρικό Μια νύχτα με τον Ρετζ του Κέβιν Έλιοτ επέλεξε να ανεβάσει το Θέατρο Ταξίδι Ονείρου (Στεφάνου Τάττη 3, τηλ. 6972701870), σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Ηλιάδη και μετάφραση Αθανασίας Καραγιαννοπούλου. Πρόκειται για ένα έργο ρεαλιστικό και βαθιά ανθρώπινο, όπου ο συγγραφέας πραγματεύεται ανοιχτά και χωρίς συμβιβασμούς, μέσω της παρουσίασης των σχέσεων έξι φίλων και των καταστάσεων και γεγονότων της ζωής του καθενός, τόσο το θέμα της ομοφυλοφιλίας όσο και το τεράστιο πρόβλημα του AIDS. Ο Έλιοτ, δημιουργώντας έξι εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους χαρακτήρες, οι οποίοι δρουν, αντιδρούν, ερωτεύονται, γελούν, θλίβονται, φοβούνται, πονάνε και κλαίνε, κατόρθωσε -αναδεικνύοντας ουσιαστικά την πολυπλοκότητα, αλλά και την απλότητα (τελικά) των ανθρωπίνων σχέσεων- να αναγκάσει το κοινό να εμπλακεί συναισθηματικά με τους ήρωες και να προβληματιστεί πάνω στα θέματα που τους απασχολούν, τα οποία, όμως, αφορούν σε όλους. Ενδιαφέρον το σκηνικό με τους δύο χώρους, του σαλονιού, όπου κυριαρχεί το κόκκινο χρώμα (στο μπροστά μέρος της σκηνής) και του μπαλκονιού με τα πράσινα φυτά (στο πίσω), ενδιαφέρουσα και η χρήση των φώτων, καθώς σχεδόν όλες οι εναλλαγές στο φωτισμό της σκηνής συνόδευαν ή σηματοδοτούσαν τις μεταβολές στην ψυχική κατάσταση κάποιου από τους ήρωες… Πολύ καλές είναι και οι μουσικές επιλογές της παράστασης, που συμβάλλουν στη δημιουργία μιας ιδιαίτερης ατμόσφαιρας. Από το θίασο ξεχώρισαν οι Κωνσταντίνος Μυλωνάς (Έρικ) και Λευτέρης Δουκίδης (Γκάι), ενώ ο Κυριάκος Χατζηράζογλου στο ρόλο του Ντάνιελ αποδείχτηκε εκφραστικότατος και εξαιρετικά ικανός. Δελίνα Βασιλειάδη

Προτάσεις στο Αμαλία Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά η ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ διοργανώνει το θεατρικό φεστιβάλ Προτάσεις, εργοτάξιο θεατρικών αναζητήσεων στο θέατρο «Αμαλία». Πρόκειται για το θεσμό με τον οποίο κλείνει η θεατρική σεζόν UNA για το θίασο, με παραστάσεις που ξεχωρίζουν για το καλλιτεχνικό ενδιαφέρον τους και την ιδιαίτερη προσέγγισή τους. Πρόκειται -με άλλα λόγια- για την παρουσίαση επαναστατικών θεατρικών σχημάτων, τα οποία έχουν να προτείνουν κάτι καινούργιο στο θεατρόφιλο κοινό. Φέτος, κυρίαρχος άξονας των παραστάσεων θα είναι και η μουσική, που θα εκτελείται ζωντανά επί σκηνής. Στόχος των «Προτάσεων 2010» είναι να ερμηνευθεί η σχέση που υπήρχε από την αρχή ακόμη της δημιουργίας του θεάτρου, ανάμεσα σ’ αυτό και στη μουσική. Στη διοργάνωση συμμετέχουν πέντε θεατρικά σχήματα, παρουσιάζοντας ισάριθμα έργα. Η αυλαία ανοίγει με την ομάδα χορού RootlessRoot, που θα παρουσιάσει την τελευταία της παραγωγή με τίτλο UNA (Unknown Negative Activity). Τη σκυτάλη παίρνουν ο Χρήστος Θεοδωρίδης και η ομάδα του με την παράσταση Ως το τέλος, η οποία ανήκει στο «θέατρο της επινόησης», την πιο σύγχρονη τάση στα θεατρικά δρώμενα. Το Graveyard Café Band / In Extremis από τον θίασο Πασπαρτού μας ταξιδεύει μέσα από στίχους του 19ου αιώνα, ενώ το θεατρικό σχήμα Δυτικά της πόλης μας φέρνει κοντά στον ποιητή Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι μέσα από την παράσταση Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι: Ιδού εγώ. Οι φετινές «Προτάσεις» ολοκληρώνονται με το πρωτότυπο μουσικό θέαμα Το πέρασμα από το γυναικείο φωνητικό συγκρότημα Πλειάδες. Οι «Προτάσεις 2010» ξεκίνησαν χθες (28 Απριλίου) και θα διαρκέσουν ως και τις 14 Μαΐου. Δανάη Κανελλά


οικολογία κομικς Όταν τα σκουπίδια ξεφεύγουν απ’ το χαλί Όταν ένα σοβαρό κοινωνικό και περιβαλλοντικό ζήτημα, όπως είναι η διαχείριση των απορριμμάτων, αντιμετωπίζεται για δεκαετίες με προχειρότητα στην καλύτερη περίπτωση, και εγκληματική αμέλεια στη χειρότερη, είναι αναμενόμενο ότι κάποτε «θα φτάσει ο κόμπος στο χτένι». Η Ελλάδα πλήρωνε για πάρα πολλά χρόνια τα πρόστιμα που της επέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση για το περιβόητο σκουπιδότοπο του Κουρουπητού, μια χαράδρα κοντά στα Χανιά μέσα στην οποία κατέληγαν τα σκουπίδια της ευρύτερης περιοχής και αυτοαναφλέγονταν, δημιουργώντας ένα σύννεφο καπνού ορατό κυρίως από την μεριά της θάλασσας -και ίσως δεν υπάρχει έντυπο που να μην παρομοίασε έστω και μια φορά τη χώρα μας με μιαν απέραντη χωματερή. Δειλά βήματα για την αντιμετώπιση του προβλήματος άρχισαν να γίνοντα�� κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, όταν -με κοινοτικές επιδοτήσεις- ξεκίνησαν τα πρώτα προγράμματα ανακύκλωσης, τα οποία εξακολουθούν να είναι ακόμη και σήμερα υποτυπώδη, τόσο εξαιτίας της αδιαφορίας των ίδιων των πολιτών όσο και της αδράνειας της Πολιτείας. Κατ’ αρχήν δεν έγινε μια συστηματική και επίμονη προετοιμασία και ενημέρωση των πολιτών από τις τοπικές αρχές ούτε επιβλήθηκε ένα σύστημα ανακύκλωσης στην πηγή, κάτι που είναι το πλέον αποτελεσματικό όλων. Υπήρξαν βέβαια μεμονωμένες περιπτώσεις οργανισμών, όπως για παράδειγμα ο Σύνδεσμος ΟΤΑ Μείζονος Θεσσαλονίκης, που οργάνωσε αρχικά τη συλλογή χαρτιού τοποθετώντας ειδικούς κάδους και συνέχισε με κάδους για πλαστικό και αλουμίνιο και αργότερα με, αισθητά λιγότερους, κάδους για γυαλί. Ο δήμος Θεσσαλονίκης, που δεν συμμετείχε στην προσπάθεια του Συνδέσμου ΟΤΑ, τοποθέτησε αργότερα δικούς του κάδους, αρχικά για χαρτί και κατόπιν για αλουμίνιο και πλαστικά, ενώ κάποια στιγμή επενέβη και η περίφημη ιδιωτική πρωτοβουλία, δηλαδή η Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης (Ε.Ε.Α.Α.), η οποία, αφού συμβλήθηκε με τις διάφορες Αναπτυξιακές Εταιρείες που είχαν δημιουργηθεί από δήμους -μεμονωμένους ή όμορους- της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης, ανέλαβε τη συλλογή συσκευασιών από πλαστικό, γυαλί, αλουμίνιο, λευκοσίδηρο και χαρτί. Στην πραγματικότητα όμως η Ε.Ε.Α.Α., αφού συγκέντρωσε τα σχετικά κονδύλια, διέθεσε στους συμβεβλημένους δήμους τους ειδικούς μπλε κάδους και τα ειδικά απορριμματοφόρα, αφήνοντας στους δημοτικούς υπαλλήλους το έργο της ανακύκλωσης. Η μοναδική επιπλέον συμβολή της ήταν η διανομή ενός φυλλαδίου στους δημότες, τους οποίους προέτρεπε να παραδίδουν τα ανακυκλώσιμα υλικά άδεια και καθαρά, και ενίοτε μιας ειδικής πλαστικής σακούλας. Τα αποτελέσματα της δραστηριοποίησης της Ε.Ε.Α.Α. είναι μέχρι στιγμής πενιχρά, καθώς οι πολίτες εξακολουθούν να αδιαφορούν, ενώ οι μπλε κάδοι είναι ελάχιστοι. Έτσι, πολλοί εξακολουθούν να πετούν τα ανακυκλώσιμα υλικά στον ίδιο κάδο με τα σκουπίδια, ενώ οι δημοτικοί υπάλληλοι της καθαριότητας αδειάζουν συχνά στα απορριμματοφόρα τους και τον μπλε κάδο μαζί με τον πράσινο. Όλα αυτά βέβαια δεν βοηθούν στην καλυτέρευση της κατάστασης και έτσι έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος η ιδέα μιας «οριστικής» απαλλαγής από τα σκουπίδια με την μέθοδο της καύσης, την οποία ακολουθούν, ταυτόχρονα με την ανακύκλωση, κυρίως οι βορειοευρωπαϊκές χώρες. Η καύση των απορριμμάτων είχε συζητηθεί πολλές φορές και στην Ελλάδα, αλλά είχε απορριφθεί, όπως και στις περισσότερες χώρες της Νότιας Ευρώπης, εξαιτίας του μεγάλου ποσοστού περιεκτικότητας των απορριμμάτων τους σε οργανικά υλικά. Με τα χρόνια, η ποσότητα των οργανικών απορριμμάτων έχει αρχίσει να μειώνεται, αυξάνεται όμως η περιεκτικότητα των σκουπιδιών σε διάφορα πλαστικά, η καύση των οποίων δημιουργεί διοξίνες επικίνδυνες για την υγεία. Για το λόγο αυτόν, σπάνια οι υπέρμαχοι της καύσης αναφέρονται σ’ αυτή, προτιμώντας να την παρουσιάζουν μεταμφιεσμένη σε «θερμική επεξεργασία» ή «ενεργειακή αξιοποίηση» των απορριμμάτων.

Η πίεση στις τοπικές αρχές, σ’ ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, προκειμένου να συναινέσουν στη μέθοδο αυτή, αυξάνεται ολοένα και έχει γίνει ιδιαίτερα έντονη αφ’ ότου στο παιχνίδι μπήκαν και οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες, οι οποίες μάλιστα εντείνουν τις πιέσεις τους, καθώς βλέπουν να μειώνονται τα κέρδη τους εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Όταν μάλιστα οι πιέσεις κάποιας κατασκευαστικής εταιρείας ενισχύονται και από τις αντίστοιχες ενός μεγάλου συγκροτήματος Τύπου, δεν πρέπει να απορεί κανείς για την ελάχιστη ενημέρωση των πολιτών για το ζήτημα αυτό. Για παράδειγμα, στις 23 Μαρτίου πληροφορηθήκαμε από τον Τύπο την απόρριψη από το νομαρχιακό συμβούλιο Θεσσαλονίκης της δημιουργίας εργοστασίου καύσης στον Άγιο Αντώνιο, ίσως γιατί συνέπεσε με την άρνηση του νομαρχιακού συμβουλίου κ. Αντώνη Ζαρκανέλα να παραλάβει κάποια τιμητική πλακέτα που επρόκειτο να του απονείμει η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, ενώ στα «ψιλά» των εφημερίδων πέρασε η είδηση ότι η κατασκευή ενός παρόμοιου εργοστασίου σκόνταψε στην Πελοπόννησο γιατί στο χώρο που προοριζόταν για την ανέγερσή του βρέθηκαν αρχαία. Όλα αυτά δείχνουν ότι βαδίζουμε πλέον σ’ έναν επικίνδυνο δρόμο, που γίνεται ακόμα πιο σκοτεινός εάν σκεφτούμε ότι σύμφωνα με πρόσφατη καταγγελία τεσσάρων περιβαλλοντικών οργανώσεων- και συγκεκριμένα της Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης, του Δικτύου ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS, του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση (WWF) και της GREENPEACE- το νομοσχέδιο που κατέθεσε στη Βουλή η Υπουργός Περιβάλλοντος, Κλιματικής Αλλαγής και Ενέργειας Τίνα Μπιρμπίλη ανοίγει το δρόμο τόσο για την καύση των απορριμμάτων όσο και για διάφορες τεχνικές επεξεργασίας που είτε δεν στερούνται παρενεργειών είτε δεν έχουν καταφέρει να αποδειχθούν βιώσιμες σε όσες περιπτώσεις έχουν εφαρμοστεί μέχρι σήμερα. Ελένη Ανδρικοπούλου

Κέντρο Συστημικής Μελέτης και Θεραπείας Θεσσαλονίκης (Κε.Σ.Με.Θ.Θ.) Κέντρο εφαρμοσμένης ψυχολογίας και επιστημονικών μελετών

Υπεύθυνος: Σταύρος Γκουγκουσκίδης Ψυχολόγος MSc (Α.Π.Θ.), Συστημικός Ψυχοθεραπευτής (Σ.Ε.Β.Ε.) Πρόγραμμα Εργαστηρίων & Ομάδων Μάρτιος - Ιούνιος 2010 1) «Η ομορφιά και η απόλαυση χρειάζονται η μία την άλλη...». Ψυχοθεραπευτικό εργαστήρι για την βουλιμία. Έναρξη: Παρασκευή 12 Μαρτίου 2) «Ανορεξία, μία πολύ προσωπική απεργία πείνας...». Ψυχοθεραπευτικό εργαστήρι για την ανορεξία. Έναρξη: Παρασκευή 5 Μαρτίου 3) «Αν μ’ αγαπάς... θα σ’ αγαπώ! Αλλιώς... αποκλείεται!. (Β’ Κύκλος). Σάββατο 20 Μαρτίου

4) «Γονεϊκή παρουσία. Ο ρόλος του γονιού από... θέση.». Έναρξη: Κυριακή 7 Μαρτίου 5) «Ομάδα Προσωπικής Ανάπτυξης και Αυτογνωσίας» . Έναρξη: Δευτέρα 8 Μαρτίου 6) «Βιωματικό σεμινάριο εκπαίδευσης φοιτητών στις Ομάδες Προσωπικής Ανάπτυξης, Αυτογνωσίας και στην Ομαδική Ψυχοθεραπεία». Έναρξη Τρίτη 9 Μαρτίου.

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής: τηλ./Fax: 2310 427642, κιν.: 6977433 951 Νέστορος Τύπα 11 (Βασ. Όλγας 229), Ντεπώ http://systimiki.wordpress.com email: kesmeth.thess@gmail.com

εξώστης 5


μουσική

Μανώλης Καραντίνης Τον έχουμε συνηθίσει να συνοδεύει σπουδαίους καλλιτέχνες, να τους «προστατεύει» μουσικά και να τους δίνει ώθηση. Να μοιράζεται μαζί τους το χειροκρότημα, να του αξίζει όμως κι ένα ολόδικό του. Ο Μανώλης Καραντίνης, ένας από τους λίγους δεξιοτέχνες του μπουζουκιού (μαζί με τον Χρήστο Νικολόπουλο και τον Θανάση Πολυκανδριώτη), θα βρίσκεται στην πόλη μας για δύο νύχτες μαγιάτικες, τη Δευτέρα 3 και την Τρίτη 4 Μαΐου. Ο χώρος που θα τον φιλοξενήσει είναι η «Πριγκηπέσσα» (Φιλικής Εταιρίας 5, περιοχή Λευκού Πύργου, πίσω από τη Λέσχη Αξιωματικών). Ο Καραντίνης, φυσικά, θα κάνει αυτό που γνωρίζει καλύτερα: θα παίξει μπουζούκι. Δίπλα του, θα βρίσκονται ο Χρήστος Μαστέλος στο τραγούδι και ο Κώστας Ματσίγκος στην κιθάρα. Σε μια συνέντευξη που έδωσε το 2007 στο music heaven, o δημοσιογράφος Χρήστος Μιχαήλ τον ρώτησε τί σημαίνει λαϊκό τραγούδι. Ο Καραντίνης απάντησε: «Το λαϊκό τραγούδι δεν είναι απαραίτητο να είναι τσιφτετέλι ή ζεϊμπέκικο, λαϊκό τραγούδι μπορεί να είναι και το ροκ. Γενικότερα είναι το τραγούδι που ακούει ο λαός, αλλά ο λαός που ξέρει να ακούει». Ο Καραντίνης, πάντως, ξέρει σίγουρα να παίζει λαϊκά, με την έννοια ότι παίζει για τον κόσμο πρώτα. Οι επιλογές του, η πορεία του, δείχνουν ότι πρόκειται για έναν ταλαντούχο μουσικό που τον έχουν αποδεχτεί και τον θεωρούν απαραίτητο οι πιο σημαντικοί τραγουδιστές του τόπου (μερικά μόνο πρόσωπα με τα οποία συνεργάστηκε: Νταλάρας, Καζαντζίδης, Σπανός, Τσαλιγοπούλου, Βοσκόπουλος, Πάνου, Μαρινέλλα, Αλεξίου, Λύδια, Γκρέυ, Βιτάλη, Γαλάνη, Γλυκερία, Πάριος, Πουλόπουλος, Τσανακλίδου…). Στα βήματα του κινείται και ο μεγάλος του γιος ο Ανδρέας. Είναι και αυτός μουσικός και έχει ήδη ξεχωρίσει μέσα από τις συνεργασίες του. Ελπίδα Παπαδοπούλου

Άκου να δεις! Αίγλη (Αγ. Νικολάου 3 και Κασσάνδρου, τηλ. 2310270016): 30/4 Βασίλης Λέκκας. Βάρδια (Σερρών 15, τηλ. 2310942289): 2/5 Βασίλης Σταυρακάκης, Πάρις Περισυνάκης, Νικόλας Καραντζής, 6/5 Χαΐνηδες. 30/4 και 1/5: Νίκος Κάτσικας, Βασίλης Πρατσινάκης, Μαρία Φραγκούλη, Σοφία Αβραμίδου, Αλεξία Χρυσομάλλη, Στέφανος Λιάσιος. Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο (Βαφόπουλου 3, τηλ. 2310424132): 3/5 «Δεξιοτέχνες πιανίστες» Νίκος Σταυλάς. Καφωδείο Ελληνικό (Ιουστινιανού 3, τηλ. 2310237016): 29/4 Κατερίνα Σιάπαντα, 30/4 Φωτεινή Βελεσιώτου, Λάρυ Χαριτίδης, Μανώλης Πάντσιος, Δημήτρης Τσολχάς. Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Εγνατίας 154, εντός Δ.Ε.Θ., 2310240002): 6/5 dissonArt Μύλος (Ανδρέου Γεωργίου 56, τηλ. 2310551836, 2310541806): Club: 1/5 Χρήστος Θηβαίος, 2/5 Εξόριστοι, 5/5 Λουδίας & Magic Bus, 6/5 Gad. Πριγκηπέσσα (Φιλικής Εταιρείας 5, τηλ. 2310273542): 3-4/5 Μανώλης Καραντίνης, Κώστας Ματσίγκος, Χρήστος Μαστέλος. Πύλη Αξιού (Α. Γεωργίου 9, τηλ. 2310553158, 2310553198): κάθε Παρασκευή και Σάββατο: Άννα Βίσση, Μπλε, Γιώργος Σαμπάνης, Μαριώ. Σαράι (Γ. Λαμπράκη 23, τηλ. 2310943833): Κάθε Σάββατο: Οι Οργανομένοι. Το Μουσείο (Κατούνη 14, τηλ. 2310555267): 30/4: Γιάννης Λεκόπουλος, Σίσσυ Κασσάνδρα, Έλενα Αργαλιά. Block 33 (26ης Οκτωβρίου 33, τηλ. 2310533533): Stage 1: 29-30/4 Ψαραντώνης, Νίκη Ξυλούρη, 1/5 Ladose, 2/5 Γκρόβερ, 6/5 Locomondo. Stage 2: 29/4 Funky Monkey, Reset Spring Rolls, 1/5 Open Air Breaks! Deekline. Casual living (Εμπορική Στοά, Τομπάζη 15, τηλ. 2310365425): Κάθε Τρίτη: Εύη Σιαμαντά. Κάθε Σάββατο: Ελευθερία Πάτση. GaiAlive (Δόξης 1, τηλ. 2310513654): 29/4 Milo-Z, 30/4 Δάρνακες, 6/5 Smokey Bandits. Κάθε Πέμπτη: Cabaret Balkan. Eightball Club (Πίνδου 1, Λαδάδικα): 30/4 Karma to Burn. Principal Club Theater (Εθνική οδός Θεσσαλονίκης - Ν. Μουδανιών, τηλ. 2310428088): 1-2/5 Άγαμοι Θύται, 6/5 Ρενέ Ομπρί.. Sound τρακ (Αλ. Παπαναστασίου 58, τηλ. 2310927145): Κάθε Παρασκευή και Σάββατο: Δημήτρης Πίγγος, Βαγγελιώ, Παύλος Σπυριδωνίδης, Έλενα Βασιλειάδου, Μαρία Παπαδοπούλου, Μανώλης Πορφυράκης. Επιμέλεια ατζέντας: Αναστασία Αποστόλου

Locomondo: ήρθε νωρίς το καλοκαίρι στη Θεσσαλονίκη! Είναι αλήθεια πως ο φετινός χειμώνας δεν μας ταλαιπώρησε πολύ! Ούτε που καταλάβαμε, σχεδόν, πώς φτάσαμε να αποχαιρετούμε τον Απρίλη και να γιορτάζουμε την Πρωτομαγιά, ούτε που κουραστήκαμε, με το Πάσχα δίπλα – δίπλα στα Χριστούγεννα, ούτε και που κρυώσαμε, σε γενικές γραμμές, πολύ. Έτσι κι αλλιώς, δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα, κρύο δεν έκανε ποτέ! Πρώτη βδομάδα του Μαΐου, λοιπόν, με το καλοκαίρι προ των πυλών και το Block 33 το γιορτάζει και μας βάζει στο ρυθμό με τον καλύτερο τρόπο. Την Πέμπτη 6 του μήνα, στην κεντρική σκηνή του πολυχώρου πολιτισμού, θα βρίσκεται το πιο δημοφιλές ελληνικό reggae συγκρότημα. Οι Locomondo ξέρουν πώς να φτιάχνουν σε κάθε τους εμφάνιση ατμόσφαιρα γιορτής. Με επιρροές από ρυθμούς και ήχους της Καραϊβικής, με ελληνικό ή αγγλικό στίχο, μεταμορφώνουν το σκηνικό σε ηλιόλουστη εξωτική παραλία και μεταδίδουν απλόχερα την ξέγνοιαστη και χαλαρή διάθεσή τους. Το επταμελές σχήμα από την Αθήνα έχει δώσει στην κυκλοφορία τέσσερις δίσκους και πολλά live ανά την Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχουν μοιραστεί την σκηνή με τους: Μάνου Τσάο, Skatalites, Ojos de Brujo, Ska Cubano και άλλους κι έχουν συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα της έθνικ σκηνής, όπως ο τρομπονίστας Βιν Γκόρντον, ο οποίος συμμετείχε στην ηχογράφηση του δεύτερου τους δίσκου 12 μέρες στη Τζαμάικα. Γίνανε ευρύτερα γνωστοί όταν το 2008 ακούστηκαν ακόμα και σε mainstream ραδιόφωνα με το τραγούδι Γαμήλιο Πάρτι, από τον ομώνυμο δίσκο για τις ανάγκες της ομώνυμης ταινίας της ελληνοαμερικανίδας Κριστίν Κρόκος, σε μια περίοδο, που –αναμφισβήτητα- η reggae ήταν «τάση» στην ελληνική δισκογραφία. Ντυθείτε την πιο καλή σας διάθεση και απολαύστε τους σε μια από τις τελευταίες τους συναυλίες σε κλειστό χώρο, πριν ξεκινήσουν τα καλοκαιρινά φεστιβάλ. Καλή διασκέδαση! Αναστασία Αποστόλου

εξώστης 6


μουσική

Ρενέ Ομπρί: μετά τη βροχή

Οι GAD στο Club του Μύλου

Είναι περίεργο, αλλά ο Ρενέ Ομπρί (Rene Aubry), αυτός ο θαυμάσιος αυτοδίδακτος μουσικός, συνθέτης, ενορχηστρωτής και πολυοργανίστας δίσταζε πολλά χρόνια να κάνει ζωντανές εμφανίσεις. Οι οργανωτές του FESTIVAL DES MUSIQUES POSSIBLES στο Μπάρι, τον πολιορκούσαν τηλεφωνικώς επί τρία συναπτά έτη και τελικά τον κατάφεραν το 1994. Ίσως υπέκυψε όταν έμαθε ότι θα βρίσκονται εκεί και τρία ιερά τέρατα, ο Φίλιπ Γκλας, ο Ντέβιντ Μπέρνι κι ο Νουσρά Φατέ Αλί Καν. Από κει κι έπειτα τα πράγματα έγιναν ευκολότερα. Ήτανε να μην πάρει φόρα. Με τη χώρα μας δε, έχει ιδιαίτερες αγάπες λόγω Χατζιδάκι και μας επισκέπτεται μουσικώς από το 1999 (σε Αθήνα, Πάτρα, Θεσσαλονίκη) και ξανά το 2002 (Αθήνα, Λάρισα, Θεσσαλονίκη) κι έκτοτε ανελλιπώς, όποτε έχει κάτι διαφορετικό κι ενδιαφέρον να μας παίξει με την κιθάρα, το μαντολίνο, το μπουζούκι, το μπάντζο, το ακορντεόν και τη φωνή του. Η μουσική του πορεία είναι συνδεδεμένη με τα σόου του Φιλίπ Γκεντί και τα μπαλέτα της Καρολίν Καρλσόν, η οποία τον ανέβασε ψηλά μέχρι τη βράβευσή του για την πρωτότυπη μουσική της παράστασης Signes που έκανε πρεμιέρα στην Όπερα της Βαστίλλης. Η τελευταία του δουλειά, μάλιστα, είναι παιδικό μπαλέτο, ο Σκυφτός Βασιλιάς (Le Roi Penche, σε cd-book το 2009), σχεδιασμένο και χορογραφημένο από την Καρολίν. Σε μας, όμως, είναι περισσότερο γνωστός από τα σάουντρακ που έχει υπογράψει: Η επανάσταση των παιδιών (1992), Killer Kid (1994, απ’ όπου δανείστηκα τον τίτλο μου), Κάτω απ’ τις βόμβες (2007) και πρόσφατα το καρτούν The Gruffalo (2009) για λογαριασμό του BBC. Το φετινό του ραντεβού είναι στο Πρινσιπάλ την Πέμπτη 6 Μαΐου και ώρα 21:30. Μαζί του οι Μαρκ Μπιρονφός (κοντραμπάσο), Μάρκο Κεσάντα (κιθάρα), Αντουάν Μπανβίλ (κρουστά), Ντανιέλ Μποσιέ (κλαρινέτο, όμποε, σαξόφωνο, κιθάρα), Στέφανο Τζενοβέζε (πιάνο) και Ζαν Μαρκ Λαντέ (βιολιά). Το ρεπερτόριο βασίζεται κυρίως στην ανθολογία Play Time (2008) όπου συναντάμε κι ένα ελληνικό μοτίβο (Sirtaki a Helsinki). Τα εισιτήρια έχουν 25 ευρώ διαδικτυακά, 30 ευρώ στην προπώληση και 35 ευρώ στο ταμείο. Κώστας Καρδερίνης

Οι Γκρόβερ στο Block 33 Συγκροτήματα όπως οι Γκρόβερ είναι άμεσα συνδεδεμένα με την πανκ πλευρά της δεκαετίας του ’80 στη χώρα μας, με την εμβρυακή κατάσταση της ελληνικής εναλλακτικής μουσικής, που μόλις τότε είχε αρχίσει να χάνει τις αναστολές της, καθώς ήταν βαριά η ταμπέλα του μεταλά και του ροκαμπίλι την εποχή που μόνο σε φασαρίες οδηγούσε. Κασέτες με ηχογραφήσεις από πρόβες κυκλοφορούσαν από χέρι σε χέρι και συναυλίες στο Βιολογικό αποτελούσαν διέξοδο για τους ακροατές του περιθωρίου. Σήμερα, που το εναλλακτικό έχει θεσμοθετηθεί και τα πράγματα έχουν γίνει περισσότερο εύκολα, οι Γκρόβερ επιστρέφουν για να μας θυμήσουν ότι το αυθεντικό έχει διαχρονικότητα... Οι Γκρόβερ δημιουργούνται το 1981 στη Θεσσαλονίκη. Με ιδιαίτερα δυναμικές και συχνές ζωντανές εμφανίσεις γίνονται ένα από τα πιο ενεργά ροκ συγκροτήματα της εποχής. Το ‘84 συμμετέχουν στην ιστορική πλέον συλλογή Διατάραξη κοινής ησυχίας με δυο κομμάτια. Η μοναδική ολοκληρωμένη δισκογραφική τους δουλειά έρχεται δέκα χρόνια μετά, δηλαδή το ‘94 από τη LAZY DΟG RECORDS, με τίτλο το όνομά τους: Γκρόβερ. Μουσικά ο δίσκος κινείται σε πανκ/ροκ ρυθμούς, με έντονη κοινωνική θεματολογία. Το 2005 η μπάντα επανεμφανίζεται. Παίρνει μέρος σε συναυλίες αλληλεγγύης σε Ξάνθη, Θεσσαλονίκη και Γιάννενα. Το 2010 επιστρέφουν με νέο δίσκο με τίτλο Σκληρές λέξεις, αποδεικνύοντας, ότι ο ήχος και ο στίχος τους είναι πιο επίκαιροι από ποτέ. Θα έχουμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τους Γκρόβερ. Σ’ αυτή τους την εμφάνιση, στις 2 Μαΐου στο Block 33, πλάι στο Σ’ αυτή την πόλη και το Κίνδυνος, θα ηχήσουν νέα κομμάτια που αναμένεται να αγαπηθούν όσο και τα παλαιότερα.

Έχω να το λέω στα πιο πρόσφατα τεύχη -και δεν θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω-ότι τα αγγλόφωνα ελληνικά σχήματα έχουν κάνει τεράστια άλματα προόδου τα τελευταία χρόνια. Δίσκοι καλύτεροι ο ένας από τον άλλο, εξαιρετικά live και ίσως επιτέλους να δημιουργείται μια -έστω και υποτυπώδης- σκηνή, όπως νοείται η έννοια της «σκηνής» στην Ευρώπη και στην Αμερική. Για το λόγο αυτό και μόνο, σας προτείνουμε γι’ αυτή τη βδομάδα την εμφάνιση των GAD (σημαίνει Generalized Anxiety Disorder), με support τον Tareq, την Πέμπτη 6 Μαΐου στο Club του Μύλου. To live ξεκινά στις 21:30, ενώ το εισιτήριο κοστίζει 12 ευρώ (μαζί με το ποτό). Η ιστορία του συγκροτήματος δεν διαφέρει και πολύ από αυτή πολλών ομοίων τους: συμμετοχή σε άλλα συγκροτήματα, εγκατάλειψη του ελληνικού στίχου χάριν της αγγλικής, πρόβες, support στους Nouvelle Vague και στον Chicane, συναυλίες, δισκογραφία στη Shift, παρακλάδι της γνωστής Archangel. Αρμονικές μελωδίες, απλός -αλλά όχι απλοϊκός- στίχος, αποστασιοποιημένα φωνητικά, ύφος ανάμεσα σε χαρούμενη pop και στη σκοτεινή έκφανση αυτής και electro-pop με μια πατίνα βρετανικού alternative των ‘90s. Πρώτο album, το System may fall του 2007, που πήρε εν γένει πολύ καλές κριτικές. Ενδεικτικά αναφέρουμε αυτό που είχε γραφεί στην κριτική του δίσκου από το www.mic.gr: «…μεταμφιέζουν το εναλλακτικό σε δημοφιλές και το προσφέρουν με λιτό τρόπο». Στις 3 Μαΐου κυκλοφορεί το δεύτερο «δύσκολο» album τους, με τίτλο The perfect crime. Και αν κρίνουμε από το ως τώρα υλικό, κατά πάσα πιθανότητα μόνο «δύσκολο» δεν θα είναι το άλμπουμ. Τα λέμε στο Club του Μύλου. Μαριάννα Βασιλείου

Εύα Βολογιαννίδου

εξώστης 7


βιβλίο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος Αγαπώ τη δυσλεξία σου εκδόσεις «Αιγέας», σελίδες 153 Παράξενο: πρώτα μου ζητήθηκε να παρουσιάσω το έργο (και τον ίδιο τον συγγραφέα στην Ξάνθη) και μετά γνωριστήκαμε. Ενθουσιάστηκα τόσο, που θα μπορούσα –αντίστροφα- να επιλέξω το βιβλίο ανάμεσα σε πολλά, ως ένα από τα καλύτερα που διάβασα τελευταία... Το βιβλίο είναι μόνο η αφορμή για πλατιές συζητήσεις και γόνιμη ανταλλαγή ιδεών γύρω από θέματα που δεν έπαψαν ν’ απασχολούν τον άνθρωπο. Αυτό επιβεβαιώνει περίτρανα ο συγγραφέας, τόσο με το εν λόγω έργο όσο και με κάθε παρουσία του. Το «Αγαπώ τη δυσλεξία σου» κινείται σε τρεις άξονες: τον έρωτα, την ιστορία και τη διαφορετικότητα που εκφράζεται μέσα από τη δυσλεξία. Πρόκειται για ένα περίτεχνα δομημένο μυθιστόρημα, ένα ανάγνωσμα με ήθος, βάθος, αλλά και αίρεση. Σέβεται την ιστορία, αλλά και τη διαφορετικότητα, γεγονός που προσλαμβάνει ιδιαίτερη σημασία σήμερα που επελαύνει ο νέο-συντηρητισμός, δημιουργώντας φοβικές κοινωνίες. Είναι ένα ανάγνωσμα που παίρνει θέση, υμνεί, αλλά και αντιτίθεται, χωρίς να προσφεύγει στην εύκολη συνταγή της ύβρεως. Σε πολλά και διάφορα σημεία μέσα στη ροή του, κομίζονται νέες, καθάριες και δροσερές ιδέες και αποστάγματα μιας φαντασίας που σιωπηλά και σεμνά κραυγάζει τη γονιμότητα και την ευφυΐα της… Εκπληκτικός ο διάλογος με τον Αδαμάντιο Κοραή και αξίζουν συγχαρητήρια στον συγγραφέα που τόλμησε να ορθώσει τέτοιο λόγο απέναντι σ’ αυτόν τον δάσκαλο του γένους. Το βιβλίο έχει έρωτα και ιστορία, σιωπές και εκρήξεις, σκέψη και δράση. Βουβό και μη πάθος, που σαν αόρατη κλωστή διαπερνά όλες τις σελίδες και τις κάνει να πάλλονται. Μέσα στα πολλά έχει και την ελληνοτουρκική φιλία, όχι τη ρηχή και ανύπαρκτη των φτηνών εντυπωσιασμών, των ζεϊμπέκικων, την κενή νοημάτων και ερεισμάτων. Αλλά τη λογική της κατανόησης, της αποδοχής και της συνύπαρξης. Θοδωρής Μπακάλης • Συνεχίζεται στη GALLERY IANOS (Αριστοτέλους 7), η έκθεση φωτογραφίας στο πλαίσιο της PHOTOBIENNALE. 21η Διεθνής Φωτογραφική Συνάντηση. Διάρκεια έκθεσης έως και 15/5. Η έκθεση που φιλοξενείται είναι του Δημήτρη Μιχαλάκη Λεωφόρος Νάτο 2004-2009. • Την Πέμπτη 29 Απριλίου, ώρα 20:00, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), ο Δημήτρης Σκαραγκάς παρουσιάζει το βιβλίο του Ο ευαίσθητος εγκέφαλος, εκδόσεις IANOS. Θα μιλήσουν οι Γεώργιος Καπρίνης (καθηγητής ψυχιατρικής Α.Π.Θ.), Γεώργιος Κολιάκος (αν. καθηγητής βιοχημείας Α.Π.Θ.), Παντελής Σαββίδης (δημοσιογράφος). • Την Τρίτη 4 Μαΐου, ώρα 19:00, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), ο Κώστας Λάμπος παρουσιάζει το βιβλίο του ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ. Οικονομία του Φόβου και της Παρακμής, εκδόσεις ΠΑΠΑΖΗΣΗ. Θα μιλήσουν οι Ζήσης Παπαδημητρίου (Ομότιμος καθηγητής του Α.Π.Θ.), Παντελής Σαββίδης (Δημοσιογράφος), Θεόδωρος Κωνσταντινίδης (Αναπληρωτής καθηγητής του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης), Παύλος Νεράντζης (Δημοσιογράφος). Συντονιστής: Παναγιώτης Παπαγεωργίου (πρώην Πρόεδρος Πρωτοδικών). • Την Πέμπτη 6 Μαΐου, ώρα 20:00, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), η Νοέλ Μπάξερ παρουσιάζει το βιβλίο της Τη νύχτα που γύρισε ο χρόνος, εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Θα μιλήσουν οι Σοφία Πακαλίδου (δημοσιογράφος-συγγραφέας), Μαίρη Κόντζογλου (συγγραφέας), Γιώργος Παρχαρίδης (καθηγητής καρδιολογίας Α.Π.Θ. & πρόεδρος Πανποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας). • Το Σάββατο 8 Μαΐου, ώρα 12:00 το μεσημέρι, στο ΟΛΥΜΠΙΟΝ (Πλατεία Αριστοτέλους 10), οι εκδόσεις IANOS και το Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης παρουσιάζουν το λεύκωμα Ο χρόνος επισκέπτεται αναλλοίωτος, 1934-2009. Εβδομήντα πέντε χρόνια Πειραματικό. Θα μιλήσουν οι: Παναγιώτης Δόικος (επίκουρος καθηγητής Φιλοσοφίας Α.Π.Θ.), Στέλιος Νέστωρ (επίτιμος δικηγόρος, τέως βουλευτής, τέως υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης), Χρίστος Τσολάκης (Ομότιμος καθηγητής Α.Π.Θ.). Συντονίζει η Ανθούλα Σεφεριάδου (πρώην διευθύντρια του Πειραματικού Σχολείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης). • Tην Παρασκευή 30 Απριλίου, στις 20:00, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Κεντρικής Δημοτικής Βιβλιοθήκης (Εθνικής Αμύνης 27, Θεσσαλονίκη) οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ παρουσιάζουν το βιβλίο του Γιάννη Καλπούζου ΙΜΑΡΕΤ: Στη σκιά του ρολογιού, που κέρδισε το Βραβείο Αναγνωστών 2009 του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Την παρουσίαση θα κάνει ο δημοσιογράφος Κώστας Μπλιάτκας. Για το βιβλίο θα μιλήσουν η φιλόλογος Δέσποινα Νάσιου και ο ίδιος ο συγγραφέας. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η θεατρολόγος και ηθοποιός Εύα Στέφα. • Την Πέμπτη 6 Μαΐου, ώρα 20:30, στην αίθουσα Πολιτιστικών Εκδηλώσεων 4ου ορόφου του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου, θα πραγματοποιηθεί ομιλία με θέμα Η νεότερη Κυπριακή Λογοτεχνία: ένα ακμαίο δημιούργημα του περιφερειακού ελληνισμού. Ομιλητής: Γεώργιος Κεχαγιόγλου (καθηγητής νεοελληνικής φιλολογίας Α.Π.Θ.)

εξώστης 8

BEST SELLERS από τα βιβλιοπωλεία IANOS από 19/4 έως και 24/4

1. Συνδεδεμένοι των Τζέιμς Φάουλερ-Νικόλα Χριστάκη, εκδ. ΚΑΤΟΠΤΡΟ. 2. Γιατί το Βυζάντιο της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, εκδ. ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. 3. Ταξίδι αυτοανακάλυψης του π. Φιλόθεου Φάρου, εκδ. ΑΡΜΟΣ. 4. Απόψε δεν έχουμε φίλους της Σοφίας Νικολαΐδου, εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ. 5. Το κορίτσι στη φωλιά της σφήγκας του Στιγκ Λάρσον, εκδ. ΨΥΧΟΓΙΟΣ. 6. Γυναικών του Μιχάλη Γκανά, εκδ. ΜΕΛΑΝΙ. 7. Η αδικία που πληγώνει του Δημήτριου Καραγιάννη, εκδ. ΑΡΜΟΣ. 8. Κάτι θα γίνει θα δεις του Χρήστου Οικονόμου, εκδ. ΠΟΛΙΣ. 9. Επιστροφή στη Σμύρνη. Η θάλασσά μας του Ευάγγελου Μαυρουδή, εκδ. ΚΕΔΡΟΣ. 10. Να βλέπεις τον έρωτα των Χόρχε Μπουκάι-Σίλβια Σαλίνας, εκδ. OPERA.

Tα βιβλιοπωλεία IANOS προτείνουν Η σκιά του χαμαιλέοντα της Μίνετ Γουόλτερς, εκδ. ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Ο Τσαρλς Άκλαντ μεταφέρεται από το Ιράκ με σοβαρές κρανιακές κακώσεις. Βασανισμένος από τις ημικρανίες και γεμάτος καχυποψία για τον ψυχίατρό του, αρχίζει να παρουσιάζει σποραδικές κρίσεις επιθετικότητας, ειδικά προς τις γυναίκες. Κόβει κάθε δεσμό με την προηγούμενη ζωή, ώσπου ένας θαμώνας σε μια παμπ κάνει το λάθος να τον εκνευρίσει. Πόσο ελέγχει αλήθεια τη σκοτεινή πλευρά της προσωπικότητάς του; Και γιατί, αν αποστρέφεται το γυναικείο φύλο, στρέφεται σε μια γυναίκα για βοήθεια; Το παιχνίδι με τα αξεσουάρ της Βίλης Κανελλοπούλου, εκδ. ΜΕΛΑΝΙ. Το βιβλίο δηλώνει εξαρχής τον παιγνιώδη και αινιγματικό του χαρακτήρα: ο φόβος, μοναδικός κοινός τόπος και αφηγητής, παρουσιάζει στον αναγνώστη το ετερόκλητο πλήθος μιας πολυκατοικίας, κρυφακούοντας προσωπικούς μύθους, αναμοχλεύοντας πάθη του παρελθόντος και ανασύροντας στοιχειωμένες απώλειες. Πρόκειται για μια πολυκατοικία οικεία σε όλους μας, με ενοίκους που μας μοιάζουν. 1934-2009. 75 χρόνια Πειραματικό. Ο χρόνος επισκέπτεται αναλλοίωτος, εκδ. ΙΑΝΟΣ. Πρόκειται για μια περιήγηση σε κείμενα και εικόνες που καταγράφουν την παρουσία του Πειραματικού Σχολείου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στην εκπαιδευτική και κοινωνική πραγματικότητα της πόλης από το 1934, έτος ίδρυσής του, μέχρι σήμερα, μια παρουσία ακόμη διακριτή. Ξεφυλλίζοντας κανείς αυτό το λεύκωμα γίνεται κοινωνός της πολύπλευρης δραστηριότητάς του. Ιστορία του χαρτιού των Μαρίνου Βλέσσα - Μαρίας Μαλακού, εκδ. ΑΙΩΡΑ. Για πρώτη  φορά στην ελληνική βιβλιογραφία παρουσιάζεται η συναρπαστική διαδρομή του χαρτιού  ανά τους αιώνες και η εξέλιξη της χαρτοποιητικής, από τις απαρχές της μέχρι τη βιομηχανική εποχή. Το βιβλίο αποσκοπεί στη γνωριμία με το χαρτί  και απευθύνεται σε κάθε ενδιαφερόμενο  για τη διαδρομή του πολιτισμού, αλλά και σε ειδικούς επιστήμονες και μελετητές, επαγγελματίες, καλλιτέχνες, σπουδαστές. Το αδιανόητο τίποτα του Στέλιου Ράμφου, εκδ. ΑΡΜΟΣ. Είναι η φημισμένη ανθολογία ασκητικών κειμένων, που οργώνει αμέσως ή εμμέσως της συνειδήσεως των ορθοδόξων χριστιανών τους τελευταίους δύο και πλέον αιώνες. Δεν είναι έργο με αναφορά το παρελθόν. Μέσα από τις σελίδες της, ενάγει ο δρόμος για να κατανοήσουμε δυσνόητα χαρακτηριστικά του συλλογικού μας προσώπου, μαζί με καθοριστικές ιδέες και αξίες μας.


ταινίες

εξώστης

κινηματογράφος ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ: ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗ ΛΟΥΡΔΗ / Ο ΑΠΙΘΑΝΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΦΟΞ / GAINSBOURG / ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ / IRON MAN 2 /// Videodrome ///

Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗ ΛΟΥΡΔΗ (LOURDES) Σκηνοθεσία: Τζέσικα Χάουσνερ Παίζουν: Σιλβί Τεστάντ, Μπρουνό Τοντεσκινί, Ελινά Λοουενσόν, Λεά Σεντού Διάρκεια: 96’

ΟΛΥΜΠΙΟΝ 1 Μια μεγάλη τραπεζαρία, άδεια και ψυχρή. Πλάνο ακίνητο, κινηματογραφημένο από πλάγια και ψηλά. Αργά-αργά αρχίζει να εισέρχεται στο κάδρο, σαν υποκινούμενη από κάποια αόρατη ανώτερη δύναμη, μια πομπή από αλλόκοτες μορφές. Άνθρωποι με κινητικά και άλλα προβλήματα, μερικοί σε αναπηρικά καρότσια, παραπληγικοί, αλλά και κάποιοι άλλοι με παράξενη περιβολή. Καλόγριες (ή μήπως νοσοκόμες;) με ασπροκόκκινες στολές, άνδρες ντυμένοι σαν αξιωματικοί κάποιας εξωτικής βασιλικής φρουράς. Παρατάσσονται στις θέσεις τους σαν ηθοποιοί επί σκηνής, έτοιμοι για να ξεκινήσουν την παράσταση. Ακολουθεί προσευχή και σύντομη ομιλία της ηγουμένης. Το φαγητό σερβίρεται και το γεύμα αρχίζει. Όλ’ αυτά σε ένα έξοχα χορογραφημένο μονοπλάνο. Είναι η αρχή της ταινίας «Προσκύνημα στη Λούρδη», τρίτη δουλειά της Αυστριακής σκηνοθέτιδας Τζέσικα Χάουσνερ, η οποία

καθιστά αμέσως σαφές ότι έχει αφομοιώσει γόνιμα τα διδάγματα της αυστριακής σχολής που καθιέρωσαν σκηνοθέτες όπως ο Μίχαελ Χάνεκε και ο Ούλριχ Ζάιντλ. Στατικά, πολύ προσεκτικά στημένα πλάνα. Κάμερα ψυχρή και αποστασιοποιημένη. Λιτότητα εκφραστικών μέσων. Ματιά χειρουργική. Παρ’ όλ’ αυτά η ανθρωπιά δεν λείπει από την ταινία της, καθώς η κάμερα σύντομα επικεντρώνεται στην Κριστίν, μια γυναίκα γύρω στα τριάντα, η οποία αδυνατεί να κουνήσει τόσο τα πόδια όσο και τα χέρια της. Τη συνοδεύει μια όμορφη νεαρά εθελόντρια, η οποία και την βοηθά να φάει. Μπροστά μας ξετυλίγεται αργά σαν ιεροτελεστία όλη η καθημερινότητα της Κριστίν. Πώς μεταφέρεται με το καρότσι της, πώς πρέπει να κουβαληθεί στα χέρια για να τοποθετηθεί στο κρεβάτι της για ύπνο και παρομοίως το πρωί για να σηκωθεί. Η Κριστίν συμμετέχει σε μια προσκυνηματική εκδρομή που οργανώνει ένα τάγμα μοναχών στη Λούρδη, την αντίστοιχη Παναγία της Τήνου των Καθολικών, κάπου στη νοτιοδυτική Γαλλία. Σε αντίθεση με τα άλλα μέλη του γκρουπ, η ίδια δεν μοιάζει να βασίζει και πολλές ελπίδες στη χάρη της Παναγίας της Λούρδης. Συμμετέχει κυρίως γιατί είναι μια από τις λίγες ευκαιρίες που της δίνονται να ταξιδέψει, να δει τον κόσμο, να γνωρίσει ανθρώπους. Σταδιακά, αυτό το τόσο διαφορετικό πλάσμα μάς γίνεται ολο-

ένα και πιο οικείο. Η Κριστίν δεν είναι παρά ένας απλός, πρακτικός άνθρωπος, που μοιάζει να έχει ανοσία σε οτιδήποτε το μεταφυσικό. Η οποιαδήποτε απλή, καθημερινή χαρά μοιάζει να της αρκεί. Το μεγαλύτερο επίτευγμα είναι η αποδοχή της κατάστασης, όπως της λέει κι ένας ιερέας, προφανώς ανήμπορος να προσφέρει τίποτα καλύτερο. Αυτό βέβαια καθόλου δεν εμποδίζει την άνθηση μιας γιγαντιαίας μπίζνας. Ξενοδοχεία, εστιατόρια, καταστήματα με σουβενίρ παναγίτσες σε όλα τα μεγέθη και χρώματα, «ιαματικά» λουτρά, ναοί με το παγκάρι σε περίοπτη θέση, μέχρι και γραφείο πιστοποίησης θαυμάτων. Ένα σκηνικό που η Χάουσνερ καταγράφει με τη συνήθη αποστασιοποίησή της, αλλά και μια δόση ειρωνείας που θυμίζει Μπουνιουέλ. Η ταινία της, ισορροπώντας πάντα επιδέξια σε μια λεπτή αμφίσημη γραμμή, καταφέρνει να είναι ταυτοχρόνως τρία τουλάχιστον πράγματα: κινηματογραφικό δοκίμιο για την θρησκευτική πίστη και την μεταφυσική ελπίδα στο θαύμα, ανθρωποκεντρική ντοκιμαντεριστική προσέγγιση στο ζήτημα της αναπηρίας, που καταφέρνει να μας φέρει κοντά και να μας εξοικειώσει με τις ιδιαίτερες δυσκολίες αλλά και τις δεξιότητες ενός παραπληγικού ατόμου, και τέλος οξυδερκές κοινωνικό σχόλιο για τις συγκαταβατικές, υποκριτικές δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες της υλικής ευμάρειας και της πλήρους αποπνευματοποίησης. Κι όλ’ αυτά δοσμένα μ’ ένα τρόπο αφαιρετικό και υπόγειο, μια αφήγηση βραδυφλεγή και λιτή, που σταδιακά και ανεπαίσθητα δημιουργεί μια σωρευτική αγωνία στο θεατή, με όλη αυτή την τελετουργία του τίποτα που καταγράφει, μια τελετουργία που δείχνει όμως να κρύβει πολλά. Σιγά-σιγά η κάθε λεπτομέρεια αρχίζει να παίρνει διαστάσεις σημαντικές, αρχίζει να αποκτά νόημα, να σημαίνει, όχι απαραιτήτως το ίδιο για τον κάθε θεατή (και αυτή η πολυσημία είναι ένα από τα πιο γοητευτικά στοιχεία της ταινίας) αλλά πάντως να σημαίνει. Για να φτάσουμε τελικά στο συγκλονιστικό φινάλε, όπου βέβαια όλα μένουν ανοιχτά: ήταν θαύμα; Δεν ήταν; Κι οι θεατές απομένουν με μια σειρά από απορίες κι αποχωρούν από την αίθουσα δυσανασχετώντας ίσως που δεν τους δόθηκε μια σαφής απάντηση, όμως τις απαντήσεις τελικά δεν τις δίνουν οι ταινίες, τις δίνουν οι άνθρωποι, ο καθένας για τον εαυτό του. Οι ταινίες κρατούν απλώς έναν καθρέφτη όπου κοιταζόμαστε. Και ο καθρέφτης της Χάουσνερ είναι διαυγής και αμείλικτος. Αξιολόγηση: **** Παναγιώτης Κιούσης

εξώστης 9


ταινίες Ο ΑΠΙΘΑΝΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΦΟΞ (FANTASTIC MR. FOX) Σκηνοθεσία: Γουές Άντερσον Με τις φωνές των: Τζορτζ Κλούνεϊ, Μέριλ Στριπ, Τζέισον Σβάρτσμαν, Μπίλ Μάρεϊ, Όουεν Γουίλσον, Γουίλεμ Νταφόε Διάρκεια: 87’

ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 2 Ο κύριος Φοξ, η αλεπού, είναι παντρεμένος με παιδί, δουλεύει στην τοπική εφημερίδα ζώων κι έχει ορκιστεί στη γυναίκα του πως ποτέ ξανά δεν θα υποκύψει στους πειρασμούς του παρελθόντος (παλιά, βλέπετε, ο κύριος Φοξ, όπως κάθε σοβαρή αλεπού, έβγαζε το ψωμί του κλέβοντας κότες). Η αλήθεια είναι, όμως, πως ο κύριος Φοξ βαριέται τη ρουτίνα της αστικής ζωής, με τις δόσεις και τις υποχρεώσεις. Έτσι, όταν η οικογένεια μετακομίζει σ’ ένα μεγάλο δέντρο απέναντι από τρία αγροκτήματα φημισμένα για τη σκληρότητα των ιδιοκτήτων, ο κύριος Αλεπούς βλέπει μπροστά του τη μεγάλη πρόκληση: να στήσει το μεγαλύτερο κόλπο της ζωής του και να κλέψει τα τρία αγροκτήματα, χωρίς να το πει στη γυναίκα του. Φυσικά, πολύ σύντομα θα βρει τον μπελά του... Πρόκειται για μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Ρόαλντ Νταλ και πρώτη απόπειρα του ιδιόρρυθμου Γουές Άντερσον (βλέπε «Οικογένεια Τένενμπαουμ») σ’ ένα απαιτητικό μέσο, αυτό του stop-animation (πλαστελίνες και κούκλες που φωτογραφίζονται καρέ-καρέ). Κι αν αναρωτιέστε για το τελικό αποτέλεσμα, από μένα μόνο διθυράμβους θα ακούσετε. Δεν είναι μια ταινία για παιδιά, αν και φυσικά κι αυτά θα διασκεδάσουν με τις απίστευτες περιπέτειες των αλεπούδων και των άλλων ζώων. Πρωτίστως είναι μια ταινία που θα απολαύσουν οι ενήλικες, χάρις στην εκπληκτική αισθητική που κερδίζει μέσω της αφοπλιστικής απλότητάς της, τους ιδιοφυείς διαλόγους (τα εύσημα και στις φωνές των ηθοποιών) και τις εμμονές του σκηνοθέτη, όπως η ανάγκη του νέου να αντεπεξέλθει στο χορό προσδοκιών που έχει στηθεί γύρω του, η έλλειψη επικοινωνίας και η αμφισβήτηση του αστικού τρόπου ζωής και των οικογενειακών δομών. Κι όλα αυτά με μπόλικες δόσεις από το χαρακτηριστικό χιούμορ του σκηνοθέτη που διοχετεύεται με μεγάλη επιτυχία στον stop-animation κόσμο. Δηλώνω λάτρης των κινουμένων σχεδίων, των μαριονετών και του stop-animation και είχα πάρα πολύ καιρό να δω κάτι τόσο φρέσκο. Με μια λέξη: απολαυστικό. Αξιολόγηση: **** Σωτήρης Μπαμπατζιμόπουλος

GAINSBOURG Σκηνοθεσία: Ζοάν Σφαρ Παίζουν: Ερίκ Ελμοσνινό, Λετίσια Κάστα, Λούσι Γκόρντον, Άννα Μουγκλαλίς Διάρκεια: 130’

ΟΛΥΜΠΙΟΝ 2 «ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ» Ανάμεσα στα παιδικά χρόνια που ο μικρός Λουσιέν Γκινσμπούρ μεγάλωνε στο Παρίσι του ‘30, μέχρι την καθιέρωση του ανεπανάληπτου θρύλου που γοήτευε με τη βαθιά, σαγηνευτική φωνή του και τους διφορούμενους στίχους του τον κόσμο όλο με τ’ όνομα Σερζ Γκενσμπούρ μερικές δεκαετίες αργότερα, μεσολαβούν κάμποσα χρόνια και πολλές, αμέτρητες ιστορίες. Ο μεγάλος προβοκάτορας του γαλλικού chanson, δημιουργός μερικών από τα πιο αναγνωρίσιμα γαλλικά ποπ τραγούδια, και το πρόσωπο πίσω από πολλές σκανδαλώδεις ιστορίες και οργιαστικές φημολογίες, είναι το θέμα του πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη Ζοάν Σφαρ, ο οποίος, αξιοποιώντας τις καταβολές του από τον χώρο των κόμικς, ανακατεύει ηθοποιούς και μαριονέτες, μπερδεύει την πραγματικότητα με το θρύλο, και δημιουργεί ένα ιδιόμορφο κράμα μέσα από το οποίο αναδύεται ο μύθος Σερζ και η μυθιστορηματική ζωή του. Μια ταινία όχι για τους θαυμαστές αλλά από έναν θαυμαστή, ένα hommage από έναν άνθρωπο που μεγάλωσε λατρεύοντας αυτόν τον αυθεντικό, μελωδικό agent provocateur, και που προσπαθεί τώρα, μέσα από αυτό το πολύχρωμο και απολύτως προσωπικό παραμύθι, το γεμάτο με σκοτεινά πλάσματα, καπνούς από τσιγάρα και πανέμορφες γυναίκες, να μας μεταδώσει την αγάπη του γι’ αυτόν. Η αναμφισβήτητη ομοιότητα του πρωταγωνιστή Ερίκ Ελμοσνινό είναι το μεγάλο ατού του σκηνοθέτη, που βοηθιέται φυσικά και από τις εντυπωσιακές παρουσίες των (πολλών) γυναικών που πέρασαν από τη ζωή του Γκενσμπούρ. Μια αντι-βιογραφία αναμφίβολα απολαυστική για τους θαυμαστές και σίγουρα μια ενδιαφέρουσα, ευφάνταστη δημιουργία για τους μη γνώστες, που θα έχουν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με τον ανεπανάληπτο Σερζ. Αξιολόγηση: *** Μαριάννα Ράντου

GALLERY B19 Ολυμπία Αναστασίου

Ζωγραφική και μοναδικές χειροποίητες κατασκευές για κατοικίες και επαγγελματικούς χώρους

Aκουαρέλες, φωτιστικά, καθρέφτες, ξεχωριστά δώρα, παραβάν. Τιμές εργαστηρίου Δ. Γούναρη 5 Λευκός Πύργος Θεσσαλονίκη 2310 244 939, 2310 910 217 Κιν. 6979761680 email: olyanest@otenet.gr

εξώστης 10

ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ (LA RAFLE / THE ROUND UP) Σκηνοθεσία: Ρόζλιν Μπος Παίζουν: Γκαντ Ελμαλέχ, Μελανί Λοράν, Ζαν Ρενό, Αν Μπροσέ, Σιλβί Τεστάντ Διάρκεια: 115’

ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 3

Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Γαλλία. Το παλιό ποδηλατοδρόμιο του Παρισιού μετατρέπεται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης για Εβραίους, τους οποίους συγκέντρωσε η Γκεστάπο σε συνεργασία με την (πλήρως συνεργαζόμενη) γαλλική αστυνομία. Ένας Εβραίος γιατρός και μια προτεστάντισσα νοσοκόμα μετακινούνται μαζί με τους αιχμαλώτους από το ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στο άλλο. Την τελική κατάληξη λίγοι τη γνωρίζουν. Μεταξύ των αιχμαλώτων και μικρά παιδιά. Που ως παιδιά δεν μπορούν κάποιες στιγμές παρά να παίζουν. Παίζουν τις «συλλήψεις» όπου μοιράζουν μεταξύ τους ρόλους Εβραίων και Ναζί... Ωδή στο στρατευμένο κινηματογράφο, η... «Σίντλα του Λίστερ» αλά γαλλικά. Έπος πνιγμένο στα κλισέ: κακοί Γερμανοί - καλοί Εβραίοι, μια δημιουργία που στέκεται στην επιφάνεια των γεγονότων με διδακτική διάθεση αλλά καμία «εκπαιδευτική» ικανότητα. Λαϊκισμός εκ του ασφαλούς; Ίσως ναι ίσως όχι. Χωρίς πραγματικούς ήρωες οι φλύαρες ιστορίες μοιάζουν με ξαναζεσταμένο φαγητό, με αδιάφορη κινηματογράφηση (μοναδική εξαίρεση η σκηνή με τις μπίλιες στις σκάλες) και με ακόμα πιο ανούσια πλοκή. Και μπόλικο κλάμα... Η ταινία εγκλωβίζεται πίσω από τα ραμμένα αστέρια στα ρούχα και δεν εκτοξεύει λάμψη. Μεγάλο «production value» για μια μικρότερη των προσδοκιών μας δημιουργία. Και να σκεφτεί κανείς ότι μας έρχεται από τη Γαλλία, τη χώρα που μας έχει χαρίσει το «Αντίο παιδιά» του Λουί Μαλ με πολύ λιγότερα μέσα αλλά σαφώς περισσότερη ψυχή. Μοναδική εξαίρεση μερικοί πιτσιρικάδες... Αξιολόγηση: * Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος

www.issuu. com/exostis


ταινίες

IRON MAN 2

KICK-ASS

Σκηνοθεσία: Τζον Φαβρό Παίζουν: Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Μίκι Ρουρκ, Γκουίνεθ Πάλτροου, Σκάρλετ Τζοχάνσον, Σαμ Ρόκγουελ, Ντον Τσιντλ, Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, Τζον Φαβρό Διάρκεια: 124’

Σκηνοθεσία: Μάθιου Βον Παίζουν: Άαρον Τζόνσον, Κλόε Μόρετζ, Κρίστοφερ Μιντζ-Πλας, Νίκολας Κέιτζ, Μαρκ Στρονγκ, Ελίζαμπεθ ΜακΓκόβερν, Μάικλ Ρισπόλι Διάρκεια: 117’

ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 1&5, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 1&2&9&10&11, STER CITY GATE 1&2, VILLAGE COSMOS 6&7&8&10 Ο Τόνι Σταρκ, σε συνέντευξη τύπου, αποκάλυψε σε όλο τον κόσμο πως ο ίδιος είναι ο Iron Man, ο υπερήρωας με την ιδιότυπη στολή. Αρχικά φαίνεται να διασκεδάζει με όλο το θόρυβο που έχει προκαλέσει, έχει να αντιμετωπίσει, όμως, πλέον, ποικιλότροπες πιέσεις. Κυρίως η κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι αυτή που θέλει όσο τίποτε άλλο να μοιραστεί ο Σταρκ την τεχνολογία του με τον στρατό, ο Τόνι όμως είναι αρνητικός, καθώς φοβάται πως οι πολύτιμες πληροφορίες του θα πέσουν σε λάθος χέρια. Όλη αυτή η πίεση πάντως, μαζί με το γεγονός ότι νιώθει πως μεγαλώνει σε ηλικία σε συνδυασμό με το ότι η πιστή του γραμματέας Πέπερ φλερτάρει με κάποιον άλλον, οδηγούν τον Τόνι να βρει παρηγοριά στο ποτό… Η κυβέρνηση, πάντως, προσπαθεί να φτιάξει κάτι ανάλογο με τον Iron Man με τη βοήθεια του ανταγωνιστή του Σταρκ, του Τζάστιν Χάμερ. Την ίδια ώρα ο Ρώσος επιστήμονας Ιβάν Βάνκο θέλει να πάρει εκδίκηση από τον Σταρκ ενώ μια μυστηριώδης και πανέμορφη κοπέλα προστίθεται στο σταφ του Σταρκ, με τις δικές της επιδιώξεις… Η πρώτη ταινία ήταν αν μη τι άλλο διασκεδαστική, κερδίζοντας από τις επιδόσεις του Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ. Γι��τί να μην είναι κι αυτή - διασκεδαστική τουλάχιστον; Ο συνδυασμός Ντάουνι - Ρουρκ μοιάζει με... τιτανομαχία, ενώ και η Τζοχάνσον με κόκκινα μαλλιά είναι ένα συν. Ίδωμεν... «ε»

ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ, ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΩ (GREENBERG)

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

Σκηνοθεσία: Νόα Μπάουμπαχ Παίζουν: Μπεν Στίλερ, Γκρέτα Γκέργουικ, Ρις Άιφανς, Τζένιφερ Τζέισον Λι Διάρκεια: 107’

ΒΑΚΟΥΡΑ 1 (2η εβδομάδα) Η ομολογουμένως ευφάνταστη ελληνική απόδοση του αυθεντικού τίτλου παραφράζει τη διάσημη ρήση που διατύπωσε ο Ρενέ Ντεκάρ ή επί το ελληνικότερον Καρτέσιος, τοποθετώντας μία άρνηση στην αρχή της. Στην πραγματικότητα όμως, ο ήρωας του έκτου σκηνοθετικού πονήματος του Νόα Μπάουμπαχ (ο οποίος έχει γράψει και το σενάριο στις «Υδάτινες Ιστορίες» και στον «Φανταστικό κύριο Φοξ») πράττει περίπου το αντίστροφο. Επειδή ακριβώς σκέφτεται, αποφασίζει ενσυνείδητα και λελογισμένα να μην υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο ή τουλάχιστον σε αυτή τη βάρβαρη εκδοχή του,

ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 4, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 5&7, STER CITY GATE 5, VILLAGE CENTRE 3 (2η εβδομάδα) Ένας τύπος μπαίνει σε έναν τεράστιο φούρνο μικροκυμάτων και... εκρήγνυται. Ένας άλλος εγκλωβίζεται σε ένα αυτοκίνητο και μαζί με εκείνο συμπιέζεται και... διαλύεται (χμ, ίσως του ξέφυγε του Κρόνενμπεργκ - θα μπορούσε να το βάλει στο «Crash»). Ο βασικός ήρωας μαχαιρώνεται και τον χτυπάει αυτοκίνητο! Όλα αυτά με πολύ ρεαλιστικό τρόπο. Και συνάμα απόλυτα κινηματογραφικό και κινηματογραφοφιλικό. Η πολιτική ορθότητα πηγαίνει περίπατο. Και το κλου, η κορωνίδα όλων αυτών είναι μια πιτσιρίκα (11, 12 ετών!) που ξέρει να χρησιμοποιεί μαχαίρια και όπλα κάθε είδους, δέχεται πυροβολισμούς με πραγματικά πυρά από τον πατέρα της (φορώντας βέβαια αλεξίσφαιρο γιλέκο αλλά... what the fuck!), γνωρίζει τον τίτλο της πρώτης ταινίας του Τζον Γου (είναι το «Tie han rou qing» του 1976 - τον τίτλο η μικρή τον λέει σε άπταιστα μανδαρίνικα!) και σε στιγμές βρίζει χειρότερα και από ταξιτζή εν ώρα traffic jam στην Τσιμισκή! Ο ενήλικας θεατής που ξέρει γιατί πηγαίνει να δει την ταινία και μπορεί να τη δει απενοχοποιημένα, θα την καταβρεί! Ούτε ο Ταραντίνο δεν έχει βγάλει τέτοια γούστα! Το πρόβλημα είναι το εξής: τι γίνεται αν την ταινία δει ένας ενήλικας που νομίζει πως θα παρακολουθήσει κάτι σε στυλ «Spider-Man» (ατακάρα: «with no powers comes no responsibility»); Και ακόμα χειρότερα (;) τι γίνεται αν την ταινία δει κάποιος ανήλικος; Ή οποιοσδήποτε ανώριμος; Χμ, εκεί τα πράγματα δυσκολεύουν. Γιατί η γραμμή ανάμεσα στον απόλυτο χαβαλέ και την cult-οποίηση της βίας είναι πάρα πολύ λεπτή. Ακόμη κι αυτοί, πάντως, θα εκτιμήσουν το σπουδαίο σάουντρακ που σαφώς και λειτουργεί κανονικά μόνο του, αλλά απολαμβάνεται καλύτερα τη συνοδεία των εικόνων. Ταινία που γαμεί και δέρνει - ακατάλληλη όμως για μεγάλες ομάδες πληθυσμού... Αξιολόγηση: **** Θόδωρος Γιαχουστίδης

διαμορφωμένη από ένα πολιτισμό που πνέει τα λοίσθια. Ο Μπάουμπαχ εικονοποιεί με αφοπλιστική απλότητα ένα εσωτερικό road trip στον ανθρώπινο ψυχισμό, όπου οι συγκρούσεις και οι παλινδρομήσεις είναι συνεχείς, λεπτές και ανεπαίσθητες, δίχως φανφάρες ή τυμπανοκρουσίες. Σε ένα περίγυρο κενής υλικής ευμάρειας, φανταχτερού περιτυλίγματος και ψυχαναγκαστικής εξωστρέφειας και ευδιαθεσίας, το ψυχολογικό ρήγμα αναπόφευκτα βαθαίνει. Αναμόχλευση του παρελθόντος, στρουθοκαμηλισμός, εναλλαγή αυτολύπησης και αλαζονείας, σε μία υπόγεια διαδρομή, η οποία τρέμει το φως της πραγματικότητας που καιροφυλακτεί. Η τελευταία γραμμή άμυνας απέναντι στον ίλιγγο του κενού είναι ένα απλό βηματάκι προς τα πίσω, μία απραξία και αποστασιοποίηση, επιδερμική μονάχα σε πρώτο επίπεδο ανάγνωσης. Επί της ουσίας, πρόκειται για μία πράξη δεόντως ριζοσπαστική και ανατρεπτική, μία αντίσταση ραθυμίας και περισυλλογής σε ένα κόσμο φρενίτιδας και πολυδιάσπασης του μυαλού και της καρδιάς. Με μία ειρωνεία τόσο υποδόρια που σχεδόν εξαϋλώνεται, ο Μπάουμπαχ πλάθει μία σάτιρα που δεν έχει ακριβώς ανάγκη από το χιούμορ, μία μικρογραφία της ανθρώπινης ευθραυστότητας και αβεβαιότητας σε βραδείς και μελαγχολικούς τόνους, αληθινούς και όχι αληθοφανείς, όπου οι εξ ουρανού λύσεις δεν διεκδικούν καμία θέση. Αξιολόγηση: *** Γιώργος Παπαδημητρίου

εξώστης 11


ταινίες ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ (EL SECRETO DE SUS/ THE SECRET IN THEIR EYES) Σκηνοθεσία: Χουάν Χοσέ Καμπανέλα Παίζουν: Ρικάρντο Νταρίν, Σολεδάδ Βιλαμίλ, Πάμπλο Ράγκο, Χαβιέ Γκοντίνο, Γκιγέρμο Φρανκέλα Διάρκεια: 124’

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ (2η εβδομάδα) «Από τα μάτια πιάνεται»... Τα μάτια της ψυχής; Της καρδιάς; Του μυαλού; Αυτά τα μεγάλα σα λίμνες μάτια της; Ή αυτά τα μοιραία που έμειναν ασάλευτα καρφωμένα στο κενό; Οι απαντήσεις είναι πολύ προσωπικές και περιμένουν μέσα σ’ αυτήν την αργεντίνικη ταινία που τιμήθηκε φέτος με το ξενόγλωσσο Όσκαρ. Τρεις ιστορίες εξυφαίνονται παράλληλα. Στην πρώτη χωράνε ένας φόνος νεαρής γυναίκας, ο σύζυγος, ο δολοφόνος και οι διώκτες του. Στη δεύτερη ελλοχεύει ένας ανεκπλήρωτος έρωτας που μοιραία παραμένει σε πρώτο πλάνο κι ένα παράλληλο δράμα αλκοολισμού και τύψεων συνειδήσεως. Ως τρίτη πλοκή διαπερνά τις άλλες δύο η ταραγμένη ιστορία της χώρας το καλοκαίρι του ‘74, της οποίας οι πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις αγγίζουν αμφότερες τις δυο πρώτες. Υπάρχει όμως κι ένας δεύτερος χρόνος, το 1999, εκεί όπου όλα ανασκαλεύονται, αποτιμώνται, αναμοχλεύονται, αναθεωρούνται, αναφέρονται και ανάγονται σε ένα υπαινισσόμενο χάπι εντ στο εκτός πεδίου παρόν (ο τρίτος χρόνος του ρήματος αγαπώ). Κι ανάμεσα στους χρόνους και τις ιστορίες κινείται η Θεία Δίκη, τυφλή, αυτόφωτη, αυτόκλητη και αυτοδίκαιη. Και ο φτερωτός γιος της Αφροδίτης πεταρίζει. Στοιχεία θρίλερ, μυστηρίου, αστυνομικής πλοκής, πολιτικής διαπλοκής, μελοδράματος, περιπέτειας, ρομάντζου, ηθογραφίας, ακόμη και στοιχεία πικρής κοινωνικής σάτιρας. Όμως η γοητεία ακουμπά κυρίως σε όσα δε λέγονται, σε όσα υπονοούνται, λανθάνουν, σε όσα φανερώνουν τα μάτια... κι ας λέει ο άλλος εαυτός του συγγραφέα (μπορεί να τον θυμάστε από τις «9 βασίλισσες») ότι «λένε βλακείες» ή ότι «καμιά φορά πρέπει να χαμηλώνουν, να μην κοιτάνε». Μια παγκόσμια ταινία που είναι μια πολύ προσωπική ταινία. Προσωπική για τον καθένα σε ατομικό επίπεδο, παγκόσμια γιατί σε βλέπει κατάματα. Δείτε την με τα «δικά σας μάτια» κι όχι με «άλλο μάτι». Αξιολόγηση: ***** Κώστας Καρδερίνης

ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΕΧΘΡΟΣ (CENTURION) Σκηνοθεσία: Νιλ Μάρσαλ Παίζουν: Μίκαελ Φασμπέντερ, Όλγκα Κουριλένκο, Ντόμινικ Ουέστ, Ντέιβιντ Μόρισεϊ, Ούλριχ Τόμσεν Διάρκεια: 97’

ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 8, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 7, STER CITY GATE 7, VILLAGE COSMOS 2 (2η εβδομάδα) Αν το «Sex and the City» λέγαμε ότι είναι μια (ανόητη) αμιγώς γυναικεία ταινία, τότε αυτή είναι μια (με τα ίδια μέτρα και σταθμά, ανόητη) αμιγώς αντρική ταινία. Με τη διαφορά όμως, ότι εδώ τουλάχιστον διακρίνονται αρκετά θετικά κινηματογραφικά στοιχεία. Οι Γαλάτες δεν ήταν η μοναδική φυλή που αντιστάθηκε σθεναρά στην επέλαση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Κάπου στη Βόρεια Βρετανία υπήρχε και η φυλή των Picts, της οποίας ο μάγος αγνοούσε τη συνταγή του μαγικού φίλτρου. Οι Picts ήταν από τη φύση τους σκληροτράχηλοι, ωμοί και αδίστακτοι με τον εχθρό, κάτι μεταξύ Ούννων και Βίκινγκς. Όπως κάθε κατεκτημένος λαός αντιστάθηκαν στην επέλαση των κατακτητών τους. Οι Ρωμαίοι υπέφεραν από το αντάρτικο των Picts που γνώριζαν σπιθαμή προς σπιθαμή τα άγρια εδάφη τους και εμφανίζονταν ξαφνικά στο σκοτάδι σα δαίμονες, χτυπούσαν θανατηφόρα και εξαφανίζονταν. Η ταινία ακολουθεί τον Εκατόνταρχο (εξ ου και Centurion) Κουίντους Ντίας και τους ελάχιστους επιζήσαντες της θρυλικής Ένατης Λεγεώνας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην προσπάθειά τους να επιστρέψουν από τα αποδεκατισμένα κατεχόμενα εδάφη τους εντός της Βρετανίας, σε ασφαλή ρωμαϊκά φυλάκια. Ένα ανθρωποκυνηγητό πλούσιο σε δράση, ωμές πολεμικές σκηνές, γρήγορο ρυθμό και εκπληκτικά φυσικά τοπία. Ο σκηνοθέτης των «Η κάθοδος» και «Doomsday» συνεργάζεται με τον πρωταγωνιστή των «Hunger», «Άδωξοι μπάσταρδη», «Fish Tank» και αποδίδει με ταραντινική χροιά μια πολεμική ταινία εποχής, εμπλουτισμένη με σχόλια περί σκληροκαρδίας, εμπιστοσύνης, προδοσίας και εκδίκησης. Υπέροχη φωτογραφία, γρήγορο και «πειραγμένο» μοντάζ, σάουντρακ που εναρμονίζεται με τις εικόνες, ικανοποιητικές ερμηνείες στα θετικά. Προβλεπόμενο μέχρις εσχάτων, κοινότυπο και οπτικά δυσκολοχώνευτο (λόγω βίας) στα αρνητικά. Εσείς επιλέγετε! Αξιολόγηση: ** Γιάννης Τοτονίδης

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΤΗ ΦΩΛΙΑ ΤΗΣ ΣΦΗΚΑΣ (LUFTSLOTTET SOM SPRANGDES/ THE GIRL WHO KICKED THE HORNET’S NEST) Σκηνοθεσία: Ντάνιελ Άλφρεντσον Παίζουν: Νοόμι Ραπάσε, Μάικλ Νίκβιστ, Λένα Έντρε, Τζέικομπ Έρικσον, Ανίκα Χάλιν Διάρκεια: 148’

ΒΑΚΟΥΡΑ 1, ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 6 (2η εβδομάδα) Το τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας «Μιλένιουμ», μας επιστρέφει στους δρόμους της Στοκχόλμης, στα γραφεία της εφημερίδας, στη χαοτική γραφειοκρατία, στους καταλυτικούς ρόλους χαρακτήρων όπως ο Μίκαελ Μπλούμκβιστ, η Έρικα Μπέργκερ, η (ανατριχιαστικά συναρπαστική) Λίσμπεθ Σαλάντερ και στην απόδοση δικαιοσύνης που ήταν από καιρού χαμένη. Οι ταινίες που αποτελούν την τριλογία «Μιλένιουμ» μας δοθήκαν όλες μέσα σε λιγότερα από δύο χρόνια. Οι δημιουργοί τους ήρθαν – δε χασομέρησαν, δεν αργοπόρησαν, δε δικαιολογήθηκαν – και έφυγαν. Για όσους έκαναν το λάθος να διαβάσουν το βιβλίο πριν δουν την ταινία, γνωρίζουν πως, ιδιαίτερα σ’ αυτό το μέρος, η ταινία δεν δικαίωσε το βιβλίο (όπως άλλωστε συμβαίνει συχνά). Ωστόσο, «Το κορίτσι στη φωλιά της σφήκας» παραμένει ποιότητας ανώτατο, όχι και τόσο ασυνήθιστο φυσικά, όσον αφορά τον σουηδικό κινηματογράφο γενικότερα. Οι ερμηνείες είναι απλώς σαγηνευτικές. Ένα από τα μειονεκτήματα του τρίτου μέρους είναι ότι η κεντρική ηρωίδα γύρω από την οποία χτίστηκε η ιστορία, δεν έχει ιδιαίτερα μεγάλο χρόνο εμφάνισης ή δραστικής συμμετοχής. Και παρ’ όλο που η τρίτη ταινία είναι η πιο αδύναμη της τριλογίας, παραμένει ένα τρενάκι με συγκλονιστικά σκαμπανεβάσματα. Πώς άλλωστε γίνεται να μη διασκεδάσεις καθώς νιώθεις τη γλυκιά γεύση της εκδίκησης και φωνάζεις, «Άστα λα βίστα, Πίτερ Τελεμπόριαν!» Είναι δυστυχές ότι ένα σημαντικό ποσοστό δε γνωρίζει την γραπτή – και κινηματογραφική πλέον – κληρονομιά που άφησε ο Στιγκ Λάρσον. Ίσως να γίνει πιο δημοφιλής όταν το Χόλιγουντ δανειστεί τις σουηδικές ταινίες, τις κατακρεουργήσει και τις μετατρέψει σ’ ένα... φιλήσυχο μπλοκ-μπάστερ αλά Τζέρι Μπρουκχάιμερ… Αξιολόγηση: *** Λένα Βρούσια

Παίζονται επίσης... Στρέλλα, Παράνοια, Υποψία, Επικυρρήσοντας την πρώην, Το τελευταίο τραγούδι, Oceans, Η Τιτανομαχία, Αόρατος συγγραφέας, Ο μικρός Νικόλας, Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας, Η πριγκίπισσα και ο βάτραχος, Βρέχει κεφτέδες

εξώστης 12


σινεμά Κινηματογραφική Λέσχη Θεσσαλονίκης «Δευτέρες στο Φαργκάνη»

Αυτήν τη Δευτέρα 3 Μαΐου, στις 21:00, θα γίνει η τελευταία για την τρέχουσα κινηματογραφική περίοδο προβολή της Κινηματογραφικής Λέσχης Θεσσαλονίκης. Θα προβληθεί το αριστούργημα του Φρανσουά Τριφό «Στους 451 βαθμούς Φαρενάιτ» (Fahrenheit 451 - 1966) με τους Όσκαρ Βέρνερ και Τζούλι Κρίστι, του οποίου το σενάριο βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο του Ρέι Μπράντμπερι. Για εγγραφές, επικοινωνία, πληροφορίες: cinelesxithess@gmail.com τηλ: 6945 552017 και 6974 992220

Ένα συν ένα Η ταινία «Ένα συν ένα», διάρκειας 30 λεπτών, θα προβληθεί την Παρασκευή 30 Απριλίου στις 20:30,

AVANT PREMIERES Ο Star FM 97,1, σε συνεργασία με την εταιρεία διανομής 20th Century Fox, σας προσκαλούν στην πρεμιέρα της ταινίας «Ραντεβού για παντρεμένους» (Date Night) του Σον Λιβάι, με τους Στιβ Καρέλ, Τίνα Φέι και Μαρκ Γουόλμπεργκ, τη Δευτέρα 3 Μαΐου, στις 21.00, στον πολυκινηματογράφο ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ. Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη με προσκλήσεις που μπορείτε να εξασφαλίσετε μέσα από τις εκπομπές του Star FM 97,1 (2310 240230).

NEXT... Την ερχόμενη Πέμπτη 6 Μαΐου, είναι να βγουν στη Θεσσαλονίκη (πέρα από το «Ραντεβού για παντρεμένους» που θα δούμε σε avant premiere) οι εξής ταινίες: «Κάποτε στη Ρώμη» (When in Rome) του Μαρκ Στίβεν Τζόνσον με τους Τζος Ντιχαμέλ, Κρίστεν Μπελ και Ντάνι Ντε Βίτο, «Αγαπημένε μου Τζον» (Dear John) του Λάσε Χάλστρομ με τους Τσάνινγκ Τέιτουμ, Αμάντα Σέιφριντ και Ρίτσαρντ Τζέκινς, και «Γυναίκες χωρίς άντρες» (Women without Men) της Σιρίν Νεσάτ με τις Πεγκά Φερεντονί, Αρίτα Σαχρζάντ και Όρζι Τοτ.

Κάποτε στην Ρώμη

στο Κέντρο Ιστορίας του Δήμου Θεσσαλονίκης, Μέγαρο Μπίλλη - Πλατεία Ιπποδρομίου. Πρόκειται για μια ταινία μυθοπλασίας με θέμα την εργασία, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Βασίλη Τσιράκη, Διεύθυνση φωτογραφίας, μοντάζ, βοηθός σκηνοθέτη: Γιώργος Ηλιόπουλος Μουσική: Νίκος Χαλκιάς Οπερατέρ: Παύλος Τσιγκόγιας Μακιγιάζ: Ελένη Κερεκέλογλου Παίζουν: Ρίζος Αθανασίου, Βάσω Ρουμελιώτη, Νίκος Κουιρουκίδης, Σαράντης Ηλιόπουλος, Γιώργος Γιαννόπουλος, Γιώργος Τζαμαδάνης, Μιχάλης Γκόγκος Βάνα Βουρτσάκη, Νίκος Κοασίδης (Τσικ), Κώστα Μπόλης, Παναγιώτης Ξοπλίδης, Θανάσης Μακρυνιώτης, Δημήτρης Τσίτσης Φωνή οff: Γιάννης Λαθήρας Εκφωνήτρια δελτίου ειδήσεων: Σοφία Στεφανίδου Παίζουν οι μουσικοί: Λίζα Ριζοπούλου (βιολοντσέλο), Ωρίων Αφησιάδης (κιθάρα) και Νίκος Χαλκιάς (πιάνο φυσαρμόνικα).

Το Σάββατο 1 Μαΐου, στο cafe-bar «Ζώγια» Κομνηνών 18 (1ος όροφος, λουλουδάδικα)στις 21:00, θα γίνει προβολή της ταινίας μικρού μήκους «Κοινό μυστικό» των Κωστή Ασικέλη και Θοδωρή Αδάμου. Πρωταγωνιστούν: Όλγα Κατσιωκάλη, Ευγενία Σαμαρά (ναι, η γνωστή από το «Ράδιο Αρβύλα»), Γιώργος Καριπίδης, Φίλιππος Παπαλεξάνδρου και Πέτρος Θεοδώρου.

Αγαπημένε μου Τζόν

Γυναίκες χωρίς άντρες

εξώστης 13


σινεμά

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΚΑΛΑ (STANNO TUTTI BENE) Σκηνοθεσία: Τζουζέπε Τορνατόρε Παίζουν: Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Βαλέρια Καβάλι, Μαρίνο Σένα, Ρομπέρτο Νόμπιλ Διάρκεια: 118’ Ιταλία: 1990

Ο συνταξιούχος Ματέο ξεκινά ένα ταξίδι από τον ιταλικό νότο, την γενέτειρα και τόπο διαμονής μιας ολόκληρης ζωής, προς το βορρά, περνώντας από τέσσερις πόλεις. Σκοπός του ταξιδιού του, το σμίξιμο με τα τέσσερα παιδιά του. Είναι ένα οδοιπορικό πνιγμένο στις θύμισες, με ένα συνεχές ραπόρτο προς τη σύζυγό του για την κατάσταση των παιδιών τους. Ο Τζουζέπε Τορνατόρε μετά το συγκινητικό «Σινεμά ο Παράδεισος» μας έδωσε ακόμη μια επίσης συγκινητική ταινία, που εστιάζει στη μοναξιά των ανθρώπων, την αποξένωση της οικογένειας, τη χαμένη ανθρώπινη επαφή και την αντιπαράθεση με τα γηρατειά και το θάνατο. Παρακολουθούμε ένα ιδιότυπο road movie με μέσο μετακίνησης όχι το σύνηθες αυτοκίνητο, αλλά το παραδοσιακό τρένο, κατεξοχήν σύμβολο του ταξιδιού. Κι αν στο κλασικό road movie σκοπός του ταξιδιού είναι η φυγή, εδώ είναι η συνάντηση, το σμίξιμο, η συνύπαρξη. Εδώ δεν είναι στο επίκεντρο η διαδρομή, αλλά οι τέσσερις σταθμοί, που σηματοδοτούν το άγγιγμα με το παρελθόν, το νοσταλγικό παρελθόν, έστω και με την αποστασιοποιημένη ματιά του διανυθέντος χρόνου. Η παραμονή του επισκέπτη Μαρτσέλο στους σταθμούς είναι βραχύβια, αλλά η συναισθηματική του φόρτιση υψηλή. Είναι αλήθεια πως δεν βρίσκει στα αγαπημένα του παιδιά την αναμενόμενη θαλπωρή και ζεστασιά. Ενίοτε υπάρχει και μια αίσθηση αδιαφορίας, υπό την κάλυψη της αδηφάγου και πιεστικής καθημερινότητας από μέρους των παιδιών. Αλλά ο Μαρτσέλο παρ’ όλη την πίκρα του δεν δείχνει να ενοχλείται. Αντίθετα, έχει μια πρωτόγνωρη κατανόηση για όλα όσα συναντά στις επαφές μαζί τους, αλλά και στο σύνολο των επαφών στη διαδρομή του ταξιδιού. Οι προσδοκίες για το ταξίδι αυτό δεν ικανοποιούνται, τα όνειρα που έκανε για τα παιδιά του, κοπιάζοντας όλη του την ζωή, μάλλον δεν πραγματοποιήθηκαν ή διαφοροποιήθηκαν κατά πολύ. Ο Ματέο όμως παρότι το βλέπει, δείχνει πως δεν το καταλαβαίνει ή πιθανότατα το έχει καταλάβει πολύ καλά, αλλά αντιστέκεται στη μελαγχολική πραγματικότητα. Ίσως ακόμη να την ερμηνεύει με μοχλό τη σοφία των χρόνων του και να την αντιμετωπίζει με στωικότητα, παραβλέποντας τα άσχημα και ενοχλητικά, ενδίδοντας και στα μικρά και καθημερινά, ενίοτε ωραιοποιώντας τα κιόλας. Όπως η επαφή με τα εγγόνια του. Καθημερινά γράφει κάρτες που τις στέλνει στην αγαπημένη σύζυγό του, ενημερώνοντάς την για την πορεία του ταξιδιού του, για το πώς είναι τα παιδιά τους. Ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι είναι εξαιρετικός, μειλίχιος, γλυκός, συγκινητικός στο ρόλο του απόμαχου καθημερινού ανθρώπου, που στη δύση της ζωής του αντιμετωπίζει τη μοναξιά και την αδιαφορία. Ο χαρακτήρας του έχει μεγάλο ψυχικό απόθεμα, είναι ανιδιοτελής και γενναιόδωρος, ακόμη και μ’ αυτούς που τον πικραίνουν. Με την πικρία μέσα του αλλά τη γλυκύτητα και το χαμόγελο στο πρόσωπό, με τα μεγεθυμένα μάτια κάτω από τους φακούς των γυαλιών του, υγρά από συγκίνηση. Το πρόσφατο ριμέικ του Κερκ Τζόουνς με τον Ρόμπερτ Ντενίρο στον κεντρικό ρόλο μ’ έκανε να επανεκτιμήσω την ταινία του Τορνατόρε και να νοσταλγίσω τον Μαστρογιάνι. Ο Ματέο θα επιστρέψει από το ταξίδι φέρνοντας τα νέα στην αγαπημένη του σύζυγο, πέρα από τις σταλθείσες κάρτες και τότε θα διαπιστώσουμε πως αυτή βρισκόταν από καιρό στο επέκεινα. Ο Μαρτσέλο με κατανόηση, παρακάμπτοντας την πίκρα της ζωής, θα πάει το μήνυμα στη μητέρα των παιδιών του: «Είναι όλοι τους καλά». Αυτό προέχει για τους γονείς, να είναι καλά τα παιδιά τους. Συχνά με κάθε τίμημα πίκρας και πόνου, αλλά αυτή είναι η ζωή. Πόνος, συγκίνηση, ενίοτε χαρά και φόβος κυρίως για τα μελλούμενα Αλλά οφείλουμε να προσαρμοζόμαστε. Γιάννης Ν. Γκακίδης

Το Μεξικό τίμησε τον Αλέξη Γρίβα Πριν από ένα μήνα περίπου, ο Αλέξης Γρίβας κράτησε στα χέρια του το βραβείο Σαλβαδόρ Τοσκάνο «για την προσφορά του στον κινηματογράφο». Μια ξεχωριστή τιμή που επιφυλάσσει το μεξικανικό κράτος σε προσωπικότητες που έχουν προσφέρει στο σινεμά της χώρας, στηρίζοντας και προωθώντας τις ταινίες του. Είναι και η πρώτη φορά που αποφάσισε να κοινοποιήσει τη διάκριση, η οποία δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η μόνη που έχει λάβει στην 50χρονη καριέρα του (το 1987 απέκτησε τον τίτλο του Ιππότη Γραμμάτων και Τεχνών από τον Ζακ Λαγκ). Τη θεωρεί όμως την πιο σημαντική καθώς, όπως δηλώνει ο ίδιος, αισθάνεται «μισός Μεξικανός μισός Έλληνας». Από το 1992 - 93, η «έδρα» του βρίσκεται στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου εργάζεται ως Συντονιστής του Διεθνούς Προγράμματος μαζί με την Ίλσε Ασεβέδο και υπεύθυνος Ξένου Τύπου. Ο 70χρονος Αλέξης Γρίβας έχει δυο γιους, από δύο γάμους, τον Πολ (σκηνοθέτη, βοηθό του Γκοντάρ, συνεργάτη του Φεστιβάλ Καννών στο «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών) και τον Αλέξανδρο (που σπουδάζει σινεμά). Αυτή αν μη τι άλλο είναι μια πολύ ευχάριστη είδηση.

εξώστης 14

Πέντε διαφορετικές όψεις του Αμερικανικού σινεμά από την «Χρυσή Οθόνη» της ΕΤ3 Αφιερωμένη στις πέντε διαφορετικές όψεις του Αμερικανικού σινεμά είναι η «Χρυσή Οθόνη» της ΕΤ3 τον Μάιο, με ταινίες που επιλέγει και προλογίζει ο κριτικός κινηματογράφου - δημοσιογράφος Αλέξης Δερμεντζόγλου. Σάββατο 1η Μαΐου στις 00.30 Η ταινία «Δύο υποψήφιοι για την ίδια θέση» (Senseless, 1998) είναι μια ιδιαίτερη κωμωδία με πολλές ανατρο��ές, της γνωστής σκηνοθέτιδας Πηνελόπης Σφίρις. Σάββατο 8 Μαΐου στις 00.30 Η ταινία «He Got Game» (1998 - ΦΩΤΟ) είναι να δραματικό νουάρ φιλμ με την υπογραφή του ταλαντούχου Σπάικ Λι, δίνοντας έναν κοινωνικό χαρακτήρα και αλλάζοντας τη μέχρι τώρα δομημένη μορφή του αμερικανικού σινεμά. Σάββατο 15 Μαΐου στις 00.30 Η ταινία «Μαφία» (Jane Austen’s Mafia!, 1998) του έμπειρου σκηνοθέτη Τζίμi Άμπρααμς σατιρικών αμερικανικών ταινιών, διακωμωδεί τη μεγάλη επιτυχία του Μάρτιν Σκορσέζε «Καζίνο». Σάββατο 22 Μαΐου στις 00.30 Η Βρετανίδα σκηνοθέτιδα Αντόνια Μπέρτ δημιουργεί μια ακόμη ταινία στις ΗΠΑ η οποία φέρει τον τίτλο «Ατίθασος έρωτας» (Mad Love, 1995) συνδυάζοντας ένα οδοιπορικό και μια δροσερή νεανική ταινία. Σάββατο 29 Μαΐου στις 00.30 Οι δυο κολοσσοί του παλιού Χόλιγουντ Κέρτ Ντάγκλας και Μπαρτ Λάνκαστερ πρωταγωνιστούν σε ένα σύγχρονο μεταγουέστερν με τη σκηνοθετική υπογραφή του Τζεφ Κανιού με τίτλο «Δυο σκληρά καρύδια» (Tough Guys, 1986). Σε μια αναφορά στο ίδιο το σινεμά και τους μύθους του οι δυο πρωταγωνιστές αναβιώνουν το ένδοξο παρελθόν τους επαναφέροντας μνήμες στους θεατές από την ταινία «Αίμα στον πράσινο βάλτο».


σινεμά Ο συνήθης συνειρμός όταν ακούει κανείς για ταινία σε γυναικείες φυλακές είναι το ελαφρύ πορνό, και μάλιστα με έντονα λεσβιακό χαρακτήρα και σαδομαζό αποχρώσεις. Όπως στην πραγματική ζωή, έτσι και στον κινηματογράφο οι κρατούμενες είναι εύκολα θύματα για εκμετάλλευση. Προσφέρονται για ερεθιστικό θέαμα. Κι αν τυχόν ο σκηνοθέτης δεν θέλει να εκτεθεί πολύ, μπορεί να το γυρίσει σε σκληρή περιπέτεια. Ή σε κραυγαλέο μελόδραμα. Ακόμα όμως και με έντονη την επίφαση του «κοινωνικού προβληματισμού» ή της καταγγελίας (ωραίο άλλοθι κι αυτό), ο exploitative, εκμεταλλευτικός χαρακτήρας παραμένει. Ακριβώς αυτό το στοιχείο είναι που λείπει από την εξαιρετική ταινία που σας παρουσιάζουμε σήμερα. Παρότι πρόκειται για μια ακραία ιστορία με έντονα συναισθήματα, την ιστορία μιας νεαρής γυναίκας που παρασύρεται σε μια υπόθεση δολοφονίας, γεννά μέσα στη φυλακή και αργότερα αγωνίζεται να κρατήσει την κηδεμονία του παιδιού της, ο σκηνοθέτης δεν αποσκοπεί ούτε στην εύκολη συγκίνηση του θεατή, ούτε πολύ περισσότερο στον ερεθισμό του. Τα πράγματα παρουσιάζονται με απλότητα και φυσικότητα. Οι κρατούμενοι, ακόμα κι οι δολοφόνοι, είναι άνθρωποι σαν κι εμάς. Ίδιες ανάγκες έχουμε όλοι. Και πιθανότατα όλοι θα μπορούσαμε, κάτω φυσικά από τις κατάλληλες συνθήκες, να βρεθούμε στη θέση τους. Και βέβαια, μια μάνα είναι πάντα μια μάνα. Είτε είναι ένοχη δολοφονίας είτε όχι. Είτε βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα της φυλακής είτε έξω απ’ αυτή, περιορισμένη πάντως από τις εκάστοτε συμβάσεις της κοινωνίας. Η κάμερα απλώς καταγράφει την ανθρώπινη συμπεριφορά. Με προσοχή και προσήλωση, όχι όμως και ψυχρότητα. Αφουγκράζεται με ευαισθησία. Και αφήνει τα συμπεράσματα στον θεατή. Κι αυτή ακριβώς είναι η δεύτερη μεγάλη αρετή της. Δεν επεξηγεί, δεν δραματοποιεί, δεν εκβιάζει σκέψεις ή συναισθήματα. Όταν δεί-

Προτάσεις DVD για αληθινούς σινεφίλ

ΣΤΗ ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ ΛΙΟΝΤΑΡΙΟΥ (LEONERA) Σκηνοθεσία: Πάμπλο Τραπέρο Παίζουν: Μαρτίνα Γκούσμαν, Έλι Μεδέιρος, Λάουρα Γκαρθία Αργεντινή, 2008. Διάρκεια: 113’

Γράφει ο: Παναγιώτης Κιούσης www.videodrome-exostis.blogspot.com

χνει για παράδειγμα ένα χάδι, δεν πλησιάζει την κάμερα υπερβολικά για να δούμε πόσο τρυφερό ή όμορφο είναι. Όλοι ξέρουμε ότι τα χάδια είναι τρυφερά και όμορφα. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται. Ούτε προσθέτει από πίσω μελιστάλαχτη μουσική για να μας κάνει να νιώσουμε τρυφερότητα σαν τα σκυλάκια του Παβλόφ. Μας αφήνει ελεύθερους να νιώσουμε ό,τι θέλουμε. Ούτε έχει πολλά λόγια και επεξηγηματικούς διαλόγους. Όποιος έχει μάτια βλέπει. Κι όποιος έχει φαντασία φαντάζεται. Υπάρχει κάτι βαθιά ανθρωπιστικό σ’ αυτή τη στάση, κάτι που αφορά στην αντιμετώπιση από τους δημιουργούς της ταινίας τόσο των ηρώων της, και κυρίως της γοητευτικής και περήφανης κεντρικής ηρωίδας-μάνας, όσο και των θεατών της. Η ταινία σέβεται και τους μεν και τους δε. Προσεγγίζει τις πρωταγωνίστριές της με ενδιαφέρον και κατανόηση, χωρίς όμως διάθεση ούτε να τις ηρωοποιήσει ούτε να εκμεταλλευτεί τα πάθη ή τα προβλήματά τους. Από την άλλη, αντιμετωπίζει τους θεατές ως νοήμονες ανθρώπους, ικανούς να βγάλουν μόνοι τους τα συμπεράσματά τους. Δεν τους τα υπαγορεύει. Ασκεί την υψηλή τέχνη του υπονοούμενου, της αφηγηματικής έλλειψης, του κενού που εμείς καλούμαστε να συμπληρώσουμε. Σεβασμός στον άνθρωπο, σεβασμός στον θεατή. Μεγάλη υπόθεση. Αξιολόγηση: **** Μια προσφορά τoυ

Η μοναδική γκαλερί που νοικιάζει τα έργα της Αλ. Σβώλου 45 541821, Θεσσαλονίκη τηλ. 2310 275185 sevenfilmgallery.blogspot.com

taste our menu Βούλα Παλαιολόγου (ΩΣ3)

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος (ΕΡΤ)

***

Βασίλης Κεχαγιάς (tvxs)

Κώστας Καρδερίνης (MIC.GR)

***

Στράτος Κερσανίδης (ΕΠΟΧΗ, CITY)

Σωτήρης Ζήκος (CITY)

Αλέξης Δερμεντζόγλου (ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΕΤ3)

Γιάννης Τοτονίδης (TV100)

Μαριάννα Ράντου

Γιώργος Παπαδημητρίου

Δημοσθένης Ξιφιλίνος (ΕΠΙΛΟΓΕΣ)

Δημήτρης Μπαλαμπανίδης

Αλέξανδρος Μιλκίδης

Ορέστης Μανασής

Παναγιώτης Κιούσης

***** **** *** ** * •

Δημήτρης Δρένος

Αριστούργημα Πολύ καλό Καλό Ενδιαφέρον Μέτριο Κακό

Γιάννης Γκακίδης

Starsystem

Θόδωρος Γιαχουστίδης (SUNDAY)

Θεσσαλονίκη •Π. Μελά 20, τηλ. 2310 226 999 •Κ. Ντηλ 23, τηλ. 2310 226 996 Λάρισα •Pantheon Plaza Shopping Center, τηλ. 2410 671690 www.flavors.gr

ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗ ΛΟΥΡΔΗ

****

Ο ΑΠΙΘΑΝΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΦΟΞ

**** ***

***

****

**** ***

GAINSBOURG ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ

****

*

**** ***

***

***

***

***

***

**

****

**

***

****

*

*

***

IRON MAN 2

***

**

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΩ

***

KICK-ASS

****

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ

***

ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΤΗ ΦΩΛΙΑ ΤΗΣ ΣΦΗΚΑΣ

*** **** ****

*

*** ***

*

**

**

*

****

****

**

*

**

****

**

***

*

**

*** **

*****

****

***** *

***

**

εξώστης 15


ταινίες

κρυµµένος…συνεκδοχή Ν.Υ…hurt locker… o επισκέπτης…η δασκάλα του πιάνου… films you know... τοgreat σκάφανδρο & η πεταλούδα…τα όµορφα Ðáôñ. Éùáêåßì 8: and great films you don't !!! êáôçöïñßæïíôáò áðü ïäü ðñïò ÈÝáôñï χωριά, όµορφα καίγονται… dogville… ÅãíáôßáÅãíáôßá. Τα... AZAπημένα της Τα αγαπημένα τηςδεκαετίας! δεκαετίας αιώνια λιακάδα του καθαρού µυαλού… κρυµµένος…συνεκδοχή Ν.Υ…hurt locker… επισκέπτης…η του πιάνου… ταo παιδιά τωνδασκάλα ανθρώπων…βαβέλ…donnie το σκάφανδρο & η πεταλούδα…τα όµορφα darko…12…οι 3 ταφές τού Μιλκ. Εστράντα… χωριά, όµορφα καίγονται… dogville… αιώνια λιακάδα του καθαρού µυαλού… Ôï äéÜâáóìá âëÜðôåé ελεύθερος torino…lilja τα παιδιά των ωραρίου…gran ανθρώπων…βαβέλ…donnie óïâáñÜ ôç âëáêåßá darko…12…οι 3 ταφές τού Μιλκ. Εστράντα… 4-ever…sin city…in the mood for love… ελεύθερος ωραρίου…gran torino…lilja 4-ever…sin city…in the mood for love… hedwig & the angry inch…υπηρέτησα τον hedwig & the angry inch…υπηρέτησα τον βασιλιά της Αγγλίας…million dollar baby… dollar baby… βασιλιά της Αγγλίας…million mulholland drive…Pollock…ο παλαιστής… σαρκική εξάρτηση…the hangover… παλαιστής… mulholland drive…Pollock…ο κοιλάδα του ηλά…monster…straight story…εξιλέωση…σπιρτόκουτο…µάικλ σαρκική εξάρτηση…the hangover… κλέυτον…ο επίµονος κηπουρός..ερωτική κοιλάδα του ηλά…monster…straight επιθυµία…άνοιξη καλοκαίρι φθινόπωρο χειµώνας…21 γραµµάρια…25η ώρα..θέλω story…εξιλέωση…σπιρτόκουτο…µάικλ και την µαµά σου…ανοιχτές καρδιές…il divo…gomorrah…η πόλη του θεού..οι κλέυτον…ο κηπουρός..ερωτική ώρες…district επίµονος 9…mystic river…θα χυθεί αίµα…high fidelity…κληρονοµιά... επιθυµία…άνοιξη καλοκαίρι φθινόπωρο παγκάκι…atarnajuat…µια φορά…irina palm...juno…almost famous…ο λαβύρινθος ώρα..θέλω γραµµάρια…25η χειµώνας…21 του Πάνα…πληγές…amores perros… requiem a dream…µίλα της…οι ζωέςκαρδιές…il των και την for µαµά σου…ανοιχτές άλλων…ποτέ µαζί…η λευκή κορδέλλα…η επιστροφή…οικογένεια Τένενµπαουµ… divo…gomorrah…η πόλη του θεού..οι µυστική ζωή των λέξεων. ώρες…district 9…mystic river…θα χυθεί αίµα…high fidelity…κληρονοµιά... παγκάκι…atarnajuat…µια φορά…irina palm...juno…almost famous…ο λαβύρινθος του Πάνα…πληγές…amores perros… requiem for a dream…µίλα της…οι ζωές των άλλων…ποτέ µαζί…η λευκή κορδέλλα…η επιστροφή…οικογένεια Τένενµπαουµ… µυστική ζωή των λέξεων. TÏ ÂÉÂËÉÏÐÙËÅÉÏ ÔÙÍ ÅÊÐËÇÎÅÙÍ

ÔÏ ÂÉÂËÉÏ/ÓÔÏÊ ÐÑÏÅÉÄÏÐÏÉÅÉ:

Χειμερινοί ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ (2310 262051): θέατρο: «Το θαύμα της Άννυ Σάλιβαν» + «Η απόδραση» ΒΑΚΟΥΡΑ (2310 233665): Αίθουσα 1: Δεν σκέφτομαι άρα υπάρχω (18.45), Το κορίτσι στη φωλιά της σφήκας (20.30 - 23.00), Αίθουσα 2: Στρέλλα (19.00 - 21.00 - 23.00) ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ (2310 834996): θέατρο: «Sleuth» ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ (2310 261727): Το μυστικό στα μάτια της (18.45 – 21.00 – 23.10) ΟΛΥΜΠΙΟΝ (2310 378404): Αίθουσα 1: Αφιέρωμα: Προσκύνημα στη Λούρδη (19.00 – 21.00 – 23.00/ Σάββατο: 21.00 – 23.00), Αίθουσα 2: Gainsbourg (18.00 – 20.30 – 23.00/ Παρασκευή και Σάββατο: 20.30 – 23.00) ΡΑΔΙΟ ΣΙΤΥ (2310 819153): θέατρο: «Ο μπακαλόγατος» ΦΑΡΓΚΑΝΗ (2310 960063): Αόρατος συγγραφέας (18.30 – 20.45 – 23.00/ Δευτέρα: 18.30 - 23.10), Φαρενάιτ 451 (Δευτέρα: 21.00) Πολυκινηματογράφοι

ΠΛΑΤΕΙΑ ODEON (Πληροφορίες: 2310 290290/ Κρατήσεις: 801 11 60000/ on-line: www.i-ticket.gr): Αίθουσα 1: Ανθρώπινη εμπειρία (Κυριακή: 12.30), Iron Man 2 (18.00 - 20.40 - 23.20/ Κυριακή: 15.20 - 18.00 - 20.40 - 23.20), Αίθουσα 2: Ο απίθανος κύριος Φοξ (18.10 – 20.10/ Σάββατο: 16.10 - 18.10 – 20.10/ Κυριακή: 12.15 - 14.15 - 16.10 - 18.10 – 20.10), Υποψία (22.10), Αίθουσα 3: Ο μικρός Νικόλας (Κυριακή: 13.00 - 15.30), Τη νύχτα που χάθηκαν τα αστέρια (17.45 - 20.20 - 23.00), Αίθουσα 4: Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας (μεταγλωττισμένη: 18.30/ Σάββατο: 16.20 - 18.30/ Κυριακή: 12.00 - 14.10 - 16.20 - 18.30), Kick-Ass (20.50 - 23.30), Αίθουσα 5: Iron Man 2 (16.40 - 19.20 - 22.00 - 00.35), Αίθουσα 6: Το τελευταίο τραγούδι (18.30 - 20.50), Το κορίτσι στη φωλιά της σφήκας (23.10), Αίθουσα 7: Oceans (μεταγλωττισμένη: 17.00/ Δευτέρα: καμία προβολή), Επικηρρύσοντας την πρώην (19.10 – 21.30 – 00.00/ Δευτέρα: 18.10 - 00/00), Αίθουσα 8: Σιωπηλός εχθρός (16.50 – 19.00 – 21.10 – 23.20) STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (τηλ. 801 801 7837/ από κινητό: 210 2371000): Αίθουσα 1: Iron Man 2 (18.20 – 21.00 – 23.40/ Σάββατο και Κυριακή: 12.50 – 15.40 – 18.20 – 21.00 – 23.40), Αίθουσα 2: Η πριγκίπισσα και ο βάτραχος (μεταγλωττισμένη/ Σάββατο και Κυριακή: 12.00 – 14.00 – 16.00), Iron Man 2 (18.00 – 20.40 – 23.20), Αίθουσα 3: Το τελευταίο τραγούδι (18.00 – 20.10 – 23.00/ Σάββατο και Κυριακή: 11.30 – 13.40 – 15.50 – 18.00 – 20.10 – 23.00), Αίθουσα 4: Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας (μεταγλωττισμένη: 18.10/ Σάββατο και Κυριακή: 12.10 – 14.10 – 16.10 – 18.10), Υποψία (20.10 – 22.10/ Παρασκευή και Σάββατο: 20.10 – 22.10 – 00.10), Αίθουσα 5: Kick-Ass (Παρασκευή: 00.00/ Σάββατο: 12.20 – 14.50 – 00.00/ Κυριακή: 12.20 – 14.50), Επικηρρύσοντας την πρώην (17.15 – 19.30 – 21.45), Αίθουσα 6: Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας (μεταγλωττισμένη: 18.30/ Σάββατο και Κυριακή: 12.30 – 14.30 – 16.30 – 18.30), Επικηρρύσοντας την πρώην (20.30 – 22.40), Αίθουσα 7: Kick-Ass (23.10/ Σάββατο και Κυριακή: 11.45 – 14.20 – 16.45 – 23.10), Σιωπηλός εχθρός (19.10 – 21.10), Αίθουσα 8: Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας (σε 3D/ μεταγλωττισμένη: 17.00/ Σάββατο και Κυριακή: 11.00 – 13.00 – 15.00 – 17.00/ Τρίτη και Τετάρτη: καμία προβολή), Η Τιτανομαχία (σε 3D: 19.00 – 21.20 – 23.30/ Τρίτη και Τετάρτη: 21.20 – 23.30), Αίθουσα 9: Iron Man 2 (18.50 – 21.30/ Παρασκευή: 18.50 – 21.30 – 00.20/ Σάββατο: 13.20 – 16.15 – 18.50 – 21.30 – 00.20/ Κυριακή: 13.20 – 16.15 – 18.50 – 21.30), Αίθουσα 10: Ο μικρός Νικόλας (Σάββατο και Κυριακή: 11.10 – 13.10 – 15.10), Το τελευταίο τραγούδι (17.10), Iron Man 2 (19.20 – 22.00), Αίθουσα 11: Oceans (μεταγλωττισμένη/ Σάββατο και Κυριακή: 12.40 – 14.40), Iron Man 2 (17.00 – 19.40 – 22.20)

STER CITY GATE (τηλ. 801 801 7837/ από κινητό: 210 2371000): Αίθουσα 1: Iron Man 2 (18.20 – 21.00 – 23.40/ Σάββατο και Κυριακή: 12.50 – 15.40 – 18.20 – 21.00 – 23.40), Αίθουσα 2: Iron Man 2 (17.00 – 19.40 – 22.20/ Σάββατο και Κυριακή: 11.20 – 14.20 – 17.00 – 19.40 – 22.20), Αίθουσα 3: Η πριγκίπισσα και ο βάτραχος (μεταγλωττισμένη: 17.10/ Σάββατο και Κυριακή: 11.10 – 13.10 – 15.10 – 17.10), Η Τιτανομαχία (19.10 – 21.30 – 23.50), Αίθουσα 4: Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας (μεταγλωττισμένη: 17.00 – 19.00/ Σάββατο και Κυριακή: 11.00 – 13.00 – 15.00 – 17.00 – 19.00), Επικηρρύσοντας την πρώην (21.10 – 23.20), Αίθουσα 5: Oceans (μεταγλωττισμένη/ Σάββατο και Κυριακή: 12.30 – 14.40 – 16.40), Το τελευταίο τραγούδι (18.40 – 20.50), Kick-Ass (23.00), Αίθουσα 6: Το τελευταίο τραγούδι (18.10/ Σάββατο και Κυριακή: 11.30 – 13.40 – 15.50 – 18.10), Επικηρρύσοντας την πρώην (20.20 – 22.30), Αίθουσα 7 (V.I.P.): Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας (μεταγλωττισμένη: 18.00/ Σάββατο και Κυριακή: 12.00 – 14.00 – 16.00 – 18.00), Σιωπηλός εχθρός (20.00 – 22.00/ Παρασκευή και Σάββατο: 20.00 – 22.00 – 00.00)

Μεταφερθήκαµε!!! στην Αλεξ.Σβώλου 6 τηλ. 2310 284748 και Βιζυηνού 65, 40 Εκκλησιές!!!

εξώστης 16

VILLAGE COSMOS (2310 499999) Αίθουσα 1: Oceans (μεταγλωττισμένη/ Σάββατο και Κυριακή: 13.40), Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας (μεταγλωττισμένη: 16.00/ Σάββατο και Κυριακή: 11.50 – 16.00), Το τελευταίο τραγούδι (18.00 – 20.20), Παράνοια (22.40 – 00.50), Αίθουσα 2: Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας (μεταγλωττισμένη: 15.20/ Σάββατο και Κυριακή: 11.20 – 13.20 – 15.20 – 17.30), Σιωπηλός εχθρός (17.20 - 19.30 - 21.50 - 00.20/ Σάββατο και Κυριακή: 19.30 – 21.50 – 00.20), Αίθουσα 3: Η πριγκίπισσα και ο βάτραχος (με υποτίτλους/ Σάββατο και Κυριακή: 12.10 – 14.20), Kick-Ass (16.10 – 18.40 – 21.10 – 23.40), Αίθουσα 4: Επικηρρύσοντας την πρώην (15.10 – 17.40 – 20.10 – 22.30 – 00.40/ Σάββατο και Κυριακή: 12.50 – 15.10 – 17.40 – 20.10 – 22.30 – 00.40), Αίθουσα 5: Η Τιτανομαχία (σε 3D/ 15.40 – 17.50 – 19.50 – 22.00 – 00.10/ Σάββατο και Κυριακή: 11.30 – 13.30 – 15.40 – 17.50 – 19.50 – 22.00 – 00.10), Αίθουσα 6 (max screen): Βρέχει κεφτέδες (σε 3D/ μεταγλωττισμένη/ Σάββατο και Κυριακή: 12.00), Iron Man 2 (16.30 – 19.00 – 21.30 – 00.00/ Σάββατο και Κυριακή: 14.00 – 16.30 – 19.00 – 21.30 – 00.00), Αίθουσα 7: Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας (μεταγλωττισμένη: 16.40 – 18.30/ Σάββατο και Κυριακή: 12.40 – 14.40 – 16.40 – 18.30), Iron Man 2 (20.40 – 23.10), Αίθουσα 8: Iron Man 2 (17.10 – 19.40 – 22.20 – 00.50/ Σάββατο και Κυριακή: 12.20 – 14.50 – 17.10 – 19.40 – 22.20 – 00.50), Αίθουσα 9 (Gold Class): Επικηρρύσοντας την πρώην (19.20 – 21.40/ Παρασκευή: 19.20 – 21.40 – 00.00/ Σάββατο: 17.00 – 19.20 – 21.40 – 00.00/ Κυριακή: 17.00 – 19.20 – 21.40), Αίθουσα 10 (Gold Class): Iron Man 2 (19.40 – 22.20/ Σάββατο και Κυριακή: 17.10 – 19.40 – 22.20)


887