Issuu on Google+

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ - ΛΟΙΠΩΝ ΘΕΑΜΑΤΩΝ & ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 26 Μαρτίου 2010 • Τεύχος 500+384 • Ιδρυτής: Τάσος Μιχαηλίδης • ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ • ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ

Σκόρπια... Τελικά, μας θέλουν ή όχι στην Ευρώπη; Γίναμε προτεκτοράτο; Θα μας την «πέσουν» οι Τούρκοι; Έπρεπε να πάρουμε υποβρύχια που γέρνουν; Η Μέρκελ παίζει παιχνίδια στην πλάτη μας; Θα πάμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Χρειαζόμαστε δανεικά ή όχι; Θα χρεοκοπήσουμε κι αν ναι, πότε; Αληθεύει ότι οι Έλληνες έβγαλαν τις τελευταίες ημέρες σωρηδόν τις καταθέσεις τους από τις τράπεζες; Μήπως το ελληνικό κράτος «κόβει» δραχμές; Μήπως είναι ένας ελιγμός για να πετύχουμε αυτά που θέλουμε; Παλεύει για την Ελλάδα ο Γιώργος Παπανδρέου; Πώς και ο Καρατζαφέρης υποστηρίζει τις θέσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ.; Είναι δίκαιο το νέο φορολογικό; Καλά, είναι δυνατόν να φορολογούνται οι αποζημιώσεις; Δεν θα πρέπει επιτέλους να επιτευχθεί ο διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους; Γιατί να μην φορολογηθεί η εκκλησιαστική περιουσία; Η Goldman Sachs κυβερνά τη χώρα; Μήπως θα έπρεπε να επανέλθουμε στις μέρες του «Βυθίσατε το Χόρα»; Θα πάρει το πρωτάθλημα ο Παναθηναϊκός; Συνεχίζει να υπάρχει παράγκα; Υπήρχε ποτέ περίπτωση να στεφθεί πρωταθλητής ο ΠΑΟΚ; Θα πάρουμε τον Σαλπιγγίδη; Θα βγούμε

στο Τσάμπιονς Λιγκ ή δεν θα καταφέρουμε ούτε καν να βγούμε στο Γιουρόπα Λιγκ; Πώς θα παταχθεί η βία στα γήπεδα; Είναι δυνατόν να μην λειτούργησαν τα ΚΤΕΛ Καβάλας για να μην πάνε φίλαθλοι του ΑΡΗ να παρακολουθήσουν το ματς κυπέλλου με την ομάδα του Ψωμιάδη (αγαπούλα); Θα είναι ο Ψωμιάδης (Υπάρχω) και πάλι νομάρχης Θεσσαλονίκης; Θα διεκδικήσει εκ νέου το Δήμο Θεσσαλονίκης ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος; Υπάρχει κάποιος από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. που μπορεί να τον κερδίσει; Μήπως εγώ Κύριε; Θα υπάρξει δεύτερο dvd με την Τζούλια; Και θα κάνει σε αυτό ότι δεν έκανε στο πρώτο; Ποια η διαφορά ανάμεσα στην Τζούλια και την Σάσα; Γιατί αποκαλεί η μία την άλλη πόρνη; Γιατί ασχολούμαστε μαζί τους; Εντέλει, η Θεσσαλονίκη είναι ερωτική πόλη; Μήπως κυριαρχεί η αγαμία; Θα ανεξαρτοποιηθεί το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ; Θα ενωθούν το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το Μουσείο Κινηματογράφου; Διαίρει και βασίλευε ή η ισχύς εν τη ενώσει; Θα μείνει η κυρία Μουζάκη στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου; Θα μείνει το Φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη; Τι λένε οι Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη; Θα δώσουν μεγαλοπρεπώς τα δικά τους Όσκαρ; Και τι θα είναι τελικά: χρυσά γοριλάκια; Αλήθεια, τι έγιναν τα λεφτά που είχε προβλεφθεί να ξοδευτούν στην απονομή των Κρατικών Βραβείων Ποιότητας; Θα αναστηθεί και φέτος ο Ιησούς; Θα γλεντήσουμε στα χωριά μας το Πάσχα το ελληνικό; Είναι τόσο πιθανό στα στρατόπεδα αντί για αρνιά και κατσίκια να ψήσουν... κοτόπουλα;

πληροφορική

Θα μας ξαναβρείτε στα γνωστά σημεία διανομής στις 15 Απριλίου όταν και θα τελειώσουν για μας οι εορτές του Πάσχα; ( Ναι θα μας βρείτε...) Χρόνια Πολλά. Καλές Γιορτές. Καλή Ανάσταση!

ΕΓΝΑΤΙΑ 128 Τηλ. 2310240 962 ΑΝΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 18

Τηλ. 2310480 199 e-mail: info@colombo. edu.gr www.colombo.edu.gr

Θόδωρος Γιαχουστίδης


απόψεις Η Κατερίνα Παπαδοπούλου σας φέρνει σε επαφή με πρόσωπα της πόλης, που ζουν και δρουν ανάμεσά μας. Ώρα, λοιπόν, να δείτε το… Προφίλ τους!

Γιώργος Κόρδης Γεννήθηκε στη Μακρυρράχη Φθιώτιδας το 1956. Σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ παράλληλα έκανε ελεύθερες σπουδές ζωγραφικής και βυζαντινής εικονογραφίας. Μελέτησε συστηματικά την ιστορία και αισθητική της βυζαντινής ζωγραφικής και από το 2003 είναι λέκτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στις Καλές Τέχνες στη Βοστόνη των ΗΠΑ. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, μαθήτευσε κοντά στο μεγάλο Έλληνα χαράκτη Φώτη Μαστιχιάδη. Από το 1993 ως το 1997 προσέγγισε εικονογραφικά τα λογοτεχνικά κείμενα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και άλλων Ελλήνων λογοτεχνών, καθώς και λαϊκά παραμύθια της Κύπρου. Παράλληλα ασχολήθηκε με την έκδοση συλλεκτικών βιβλίων. Από το 1990 ασχολείται συστηματικά με τη διδασκαλία της βυζαντινής ζωγραφικής οργανώνοντας σειρές μαθημάτων και καλοκαιρινά σεμινάρια.

Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τους υπόλοιπους καλλιτέχνες (Γιολάντα Καρμπαχάλες, Γιούλια Στάνκοβα, Πλαμένα Ντόιτσεβα), μαζί με τους οποίους εκθέτετε στο πατάρι του Ιανού; Με δύο από αυτούς, γνωριστήκαμε στο internet. Εκθέτουμε μαζί σε ένα δικτυακό τόπο και, βλέποντας ο ένας τη δουλειά του άλλου, γίναμε φίλοι και προέκυψε η ιδέα να εκθέσουμε μαζί. Ήρθαμε σε επαφή με τον Ιανό και τελικά η ιδέα υλοποιήθηκε. Υπάρχει σύνδεση στα έργα που εκτίθενται ή όχι; Υπάρχουν κάποια κοινά στοιχεία. Αρχικά είναι 12 δουλειές ανθρωποκεντρικές. Ο βασικός άξονας είναι η ανθρώπινη φιγούρα και η ανθρώπινη περιπέτεια. Επίσης, με τις δύο από τις τρεις γυναίκες υπάρχουν και κοινά τεχνοτροπικά στοιχεία. Θα έλεγα ότι υπάρχουν στοιχεία που έχουν αναφορές στην βυζαντινή ζωγραφική η οποία είναι κοινή παράδοση για όλους εμάς τους Βαλκάνιους. Θα λέγαμε ότι αυτό ήταν το κίνητρο; Όχι δεν μας παρακίνησε η στιλιστική ενότητα για να βρεθούμε. Το κίνητρο ήταν απλά να συναντηθούμε και να εκθέσουμε τη δουλειά μας. Όλα τα υπόλοιπα ήταν δευτερεύοντα στοιχεία.

Τι τεχνικές χρησιμοποιείτε συνήθως στα έργα σας; Η δουλειά που εκθέτω αυτή τη στιγμή, είναι ακουαρέλες και λιθογραφίες. Ποια είναι η αγαπημένη σας τεχνική; Η αυγοτέμπερα. Γιατί την επιλέγετε; Έχει την ικανότητα να δίνει μια λεπτή γραφή με ένα βελούδινο αποτέλεσμα και ένα ζεστό και πλούσιο χρώμα. Ειδικά η ψυχρή γκάμα δεν έχει την αγριότητα και τη σκληράδα που έχουν τα ακριλικά. Έτσι η τεχνική αυτή μου επιτρέπει να εκφράσω καλύτερα αυτά που επιθυμώ. Από πού αντλείτε συνήθως τα θέματά σας; Αντλώ συχνά θέματα από κείμενα Ελλήνων λογοτεχνών, ωστόσο δεν είναι λίγες οι φορές που τα θέματα είναι προϊόν μιας προσωπικής μυθολογίας θα μπορούσα να πω. Σπάνια όμως επιχειρώ να αντιγράψω κάτι. Υπάρχει και άλλη έκθεσή σας σε εξέλιξη; Ναι. Πρόκειται για μια έκθεση η οποία φιλοξενείται στη Casa Bianca, η θεματολογία της είναι από το 1821 και περιλαμβάνει έργα μεγάλων διαστάσεων -σχεδόν τοιχογραφίες-. Είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που θα δει ο θεατής στην έκθεση που φιλοξενείται στον Ιανό.

Προς Θεσσαλονικείς, ξδ΄ επιστολή φαύλου Αδελφοί, Αρχή δια κριτική ή αρχή διακριτική ή ό,τι άλλο (πάντα υφίσταται και τρίτος δρόμος) ανάλογα Πούτιν συλλαβίζει κανείς τη φράση: Αραβία, άρα βία… Να ιδούμε τι θα κάνουν οι αστικοί όφεις του κάθε office και ο υπουργός προστασίας του πολίτη, που συντόμως τον βλέπω να γίνεται ιππουργός προ στασιαστού πολίτη (είπαμε: άπαντα είναι και θέμα συλλαβισμού)… «Όταν καπνίζει ο λουλάς, εσύ δεν πρέπει να μιλάς. Κοίταξε τριγύρω οι μάγκες κάνουν όλοι τουμπεκί». Κατελήφθημεν από αλλεργική και μεταφερόμενη δια γύρεως τρέλα εσχάτως και οι συνειρμοί πηδούν ανεξέλεγκτοι από θέμα εις θέμα, ένεκα που αφίχθη και τύποις η άνοιξις μετά την πρόσφατον ισημερία. Την ίδια ώρα, πράττουσα αντιστοίχως των ιδικών μας συνειρμών, πηδά και η άρχουσα τάξις σύμπαν το πόπολο, το οποίο φέρεται αρεσκόμενο εις τη φάση (εκτός κι αν δύναται να καταδειχθεί κάποια περί του αντιθέτου ένδειξις, οπότε και θα ανακαλέσουμε). Και μη χοιρότερα… Σκεφθείτε αδελφοί όλους εκείνους που γύρισαν άπραγοι από την Πράγα, τους σιτευτούς μόσχους της Μόσχας, τους τυράννους των Τιράνων κι εκείνους του Πεκίνου. Πεκινουά και κανείς! Τίποτε δεν άκουσαν σε Κάννες, Βαρσο-βία και Αρα-βία. Τώρα αγοράζουν αγρό και μπλουζάκια ΤΝΤ, καθώς επιδίδονται εις συλλογή ή εξαγορά επαναστατικών ενσήμων. Και αναμένουν να βγουν εις την σύνταξη, αν δεν διαλυθεί ως τότε και η σημερινή κυνωνική ass φάλλιση. «Θα πάρουν μια πούτζα από δω ως την Τριπολιτσά», που έλεγε και ο Γε όργιος Καραϊσκάκης. Faux bijoux και φο βία. Vai via! Έκλαυσα από συγκίνηση και φαντάζομαι το αυτό θα πράξατε και υμείς, άμα τω ακούσματι ότι περί τους δέκα εκ των τριακοσίων μίσθαρνων εθνοπατέρων και πωλητικού προσωπικού των capital ληστών, προσέφεραν (κι αυτοί κάτι ψιλά, μη φαντασθείτε…) στο ταμείον σωτηρίας της πατρίδος. Η φιλοπατρία αδερφοί, το ύψιστο e-δανεικό που εις τον υπερθετικό έχουσι οι πεφωτισμένοι ηγέται, αυτό το «αμύνεσθαι περί πάρτης» δέον να μας παραδειγματίσει άπαντες. Θα έλεγα τώρα αυτό που σκέπτομαι, αλλά δεν θέλω να στερηθείτε τας επομένους αγ(ρ)ίας αυτάς επιστολάς. Είν’ ελεύθερος ο τύπος, φθάνει μόνον να μην βλάψεις / της αρχής τους υπαλλήλους, / τους κριτάς, τους υπουργούς μας και των υπουργών τους φίλους / είν’ ελεύθερος ο τύπος, φθάνει μόνον να μη γράψεις (Αλέξανδρος Σούτσος). Θοδωρής Μπακάλης

εξώστης: Εβδομαδιαία Επιθεώρηση Κινηματογράφου & Λοιπών Θεαμάτων της Θεσσαλονίκης www.exostis.com Γραφεία σύνταξης: Ισαύρων 3, τηλ. 2310 267 484 fax: 2310 287 869 e-mail: exostis@the.forthnet.gr και exostis@hotmail.com Ιδρυτής: Τάσος Μιχαηλίδης Εκδότρια: Δόμνα Ελευθεριάδου-Μιχαηλίδου Αρχισυντάκτες: Θόδωρος Για­χουστίδης, Δημοσθένης Ξιφιλίνος Σ’ αυτό το τεύχος γράφουν: Πέτρος Αλμπάνης, Αναστασία Αποστόλου, Δελίνα Βασιλειάδη, Μαριάννα Βασιλείου, Τάνια Βλαχομήτρου, Εύα Βολογιαννίδου, Γιάννης Γκακίδης, Δανάη Κανελλά, Κώστας Καρδερίνης, Νίκη Κεφαλά, Παναγιώτης Κιούσης, Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος, Θοδωρής Μπακάλης, Ορέστης Μανασής, Σωτήρης Μπαμπατζιμόπουλος, Ελπίδα Παπαδοπούλου, Κατερίνα Παπαδοπούλου, Τάσος Ρόζος, Γιάννης Τοτονίδης, Γιάννης Φραγκούλης Δημήτρης Χορόσκελης Σκίτσο: Σταύρος Κιουτσιούκης Γραμματεία: Βανέσσα Βαλιώκ�� Υπεύθυνη Διαφήμισης: Χριστίνα Μυ­λω­νο­πού­λου Σχεδιασμός εντύπου: Θάνος Πάππας Τα ενυπόγραφα κείμενα εκφράζουν τις προσωπικές απόψεις των συντακτών. Τα αρχικά δ.τ. σημαίνουν ότι τα κείμενα προέρχονται από δελτία τύπου που μας έστειλαν οι ενδιαφερόμενοι. Ο εξώστης κυκλοφορεί σε 18.000 αντίτυπα και μοιράζεται δωρεάν

εξώστης 2


γευσιγνωσία

Οι περιπέτειες του Πηρούνιου και του Μαχαιρίξ

υπό του Τάσου Ρόζου

Σε λίγες μέρες έχουμε Πάσχα, τελειώνει -για όσους την κράτησαν- η νηστεία και μπαίνουμε στη διαδικασία να σκεφτούμε τι θα ετοιμάσουμε ανήμερα. Το επόμενο βήμα είναι πoιο κρασί ταιριάζει στο πασχαλινό τραπέζι… και στα Μ.Μ.Ε. υπάρχουν πολλοί που μας προτείνουν τι και πώς. Εμείς όμως σας προτείνουμε κάτι πιο ριζικό, να ανακαλύψετε το κρασί και για καθημερινή χρήση μέσα από το βιβλίο Ανακαλύπτω το κρασί του Γιάννου Κωνσταντίνου εκδόσεις Μεταίχμιο. Το πρώτο κεφάλαιο, και σημαντικότερο κατ’ εμέ, είναι η Γευσιγνωσία, πως να μάθεις να εκτιμάς σωστά ένα κρασί. Όπως αναφέρεται και στο βιβλίο, γευσιγνωσία είναι η βαθιά κατανόηση αυτού που γευόμαστε. Συνεπώς, «γευσιγνωσία»είναι η ικανότητά μας να κατανοούμε, αναλύουμε, περιγράφουμε και, τελικώς, να αξιολογούμε τον χρωματικό, αρωματικό και γευστικό χαρακτήρα ενός κρασιού, με στόχο την ποιοτική του κατάταξη, αλλά και τη μεγιστοποίηση της απόλαυσης που αυτό μας προσφέρει. Και, αφού μάθαμε για το κρασί στη φιάλη, ας δούμε και τι συμβαίνει πριν μπει. Εν αρχή ην ο αμπελώνας: Τι είναι αυτός; Γιατί φυτεύουμε αυτές τις ποικιλίες; Σε τι διαφέρουν οι ποικιλίες chardonnay, Riesling, ασύρτικο, ξινόμαυρο, merlot, pinot noir; Πώς οινοποιούνται και ποιος ο ρόλος του οινοποιού; Θέλει το κρασί παλαίωση; Όταν βρεθούμε στο ράφι μίας κάβας, τι πρέπει να προσέχουμε στη φιάλη; Αφού την αγοράσαμε, ποιες είναι οι κινήσεις για να απολαύσουμε σωστά το κρασί μας. Το φαγητό που θα το συνοδεύσει είναι το ενδεδειγμένο; Αυτά και άλλα περισσότερα ερωτήματα θα απαντηθούν σε αυτόν που θα διαβάσει το βιβλίο. Οι γνώσεις που θα αποκομίσει, πέρα από εγκυκλοπαιδικές, είναι κυρίως χρηστικές. Αφού αποκτήσαμε τη γνώση για το τι κρασί θα πιούμε, ας δούμε και το τι μπορούμε να φάμε. Μια διαφορετική μαγειρίτσα, λοιπόν! «Μαγειρίτσα» με κοτόπουλο και μανιτάρια Συστατικά Για το ζωμό 1 μεγάλο κοτόπουλο (ελευθέρας βοσκής) 1 κρεμμύδι κομμένο σε χοντρά κομμάτια 1 καρότο κομμένο σε μικρούς κύβους Λίγα κλαράκια σέλινο 1 κλωναράκι θυμάρι 1 δαφνόφυλλο Μερικούς κόκκους μαύρο πιπέρι Για τη σούπα 1 μαρούλι ψιλοκομμένο ½ ματσάκι άνηθο ψιλοκομμένο 3-4 κρεμμυδάκια φρέσκα, ψιλοκομμένα (και το πράσινο μέρος) 250 γραμμ. μανιτάρια λευκά κομμένα σε φέτες ελαιόλαδο Για το αυγολέμονο 3 αυγά Χυμός από 2 λεμόνια 1 κ.σ. corn flower Κόψτε το κοτόπουλο σε κομμάτια και αφαιρέστε την πέτσα. Τα κόκαλα είναι που δίνουν τη γεύση στο ζωμό, οπότε, αν μπορείτε, σπάστε το λαιμό και τα μπούτια σε περισσότερα κομμάτια. Μην πετάξετε τίποτε εκτός από τα εντόσθια. Σε μια μεγάλη κατσαρόλα σοτάρετε ελαφρά το κρεμμύδι και το καρότο με μερικές κουταλιές ελαιόλαδο και προσθέστε το κοτόπουλο. Συνεχίστε το σοτάρισμα μέχρι να πάρει ελαφρώς χρώμα το κρέας και καλύψτε το με ζεστό νερό. Δέστε το σέλινο, το θυμάρι και το δαφνόφυλλο με σπάγκο κουζίνας και ρίξτε το μαζί με τους κόκκους πιπεριού στο ζωμό. Αφήστε το κοτόπουλο να σιγοβράσει για 1-1,5 ώρα και ξαφρίστε όποτε χρειάζεται. Αφαιρέστε τα κομμάτια του κοτόπουλου και σουρώστε καλά το ζωμό με ψιλό σουρωτήρι και τουλουπάνι, ώστε να πάρετε έναν όσο το δυνατόν πιο καθαρό ζωμό. Ξεψαχνίστε προσεκτικά το κοτόπουλο και κρατήστε το μισό για τη σούπα. Το άλλο μισό μπορείτε να το βάλετε στην κατάψυξη ή να το χρησιμοποιήσετε σε σαλάτα ή σάντουιτς. Σε ένα τηγάνι σοτάρετε με λίγο λάδι τα μανιτάρια μέχρι να ροδίσουν καλά και να βγάλουν τα υγρά τους. Επιστρέψτε το ζωμό στην κατσαρόλα και βάλτε τον να βράσει μαζί με το μαρούλι, τον άνηθο και τα φρέσκα κρεμμυδάκια, μέχρι όλα να μαλακώσουν, περίπου 10 λεπτά. Αποσύρετε από τη φωτιά και αλατοπιπερώστε. Σε ένα βαθύ μπολ αραιώστε το corn flower με λίγο νερό και χτυπήστε το μαζί με τα αυγά, προτιμώντας το σύρμα αντί για το πιρούνι. Προσθέστε χτυπώντας λίγο-λίγο το χυμό λεμονιού και, συνεχίζοντας το χτύπημα, προσθέστε σταδιακά και το μισό τουλάχιστον ζεστό ζουμί με τη βοήθεια μιας κουτάλας. Δεν πειράζει αν πέσουν και μερικά μαρούλια μέσα. Ρίξτε το αυγολέμονο στην κατσαρόλα με το υπόλοιπο ζουμί, προσθέστε τα μανιτάρια και το ξεψαχνισμένο κοτόπουλο και σερβίρετε αμέσως με μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Party time… ή ήρθε η ώρα να ετοιμάσω τη λίστα των καλεσμένων, γιατί τώρα θα ξέρω να κάνω Finger Food, αφού θα παρακολουθήσω, στο πλαίσιο των Μαθημάτων Μαγειρικής της Wine Plus, τη Δευτέρα 26 Απριλίου, τον chef του ξενοδοχείου Excelsior Γιώργο Παπαδόπουλο να δημιουργεί ένα μενού με πρωτότυπες, νόστιμες μπουκιές. Εκλεπτυσμένες και περίεργες συνταγές, σταχυολογημένες από την ασιατική, αλλά και τη μεσογειακή κουζίνα, που στη συνέχεια θα απολαύσω με τη συνοδεία ταιριαστών κρασιών. Και, εξοπλισμένος με το έντυπο των συνταγών, τις προτάσεις για τα κρασιά που συνοδεύουν τα πιάτα και –κυρίως- με τη γνώση που απέκτησα, δεν μου μένει παρά να προχωρήσω σε… πάρτυ τάιμ! Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής καλέστε στο 2310888311.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΜΑΡΜΙΤΑ

Σεμινάρια Μαγειρικής για ερασιτέχνες της κουζίνας Μέσα σε 3 ώρες μαγειρεύουμε μαζί ένα πλήρες γεύμα το οποίο δοκιμάζουμε με συνοδεία κρασιού. Μέσα σε 1 ½ ώρα μαθαίνετε τα μυστικά για το πώς να φτιάχνετε το αυθεντικό Ιταλικό ριζότο. Κάθε μήνα και διαφορετική θεματική ενότητα. Νοέμβριος Mάρτιος : Ελληνική : Μαγειρεύουμε κουζίνα,υγιεινά κατσικάκι καιλεμονάτο, νόστιμα Δεκέμβριοςγαλατόπιτα, μαγειρίτσα, : Χριστουγεννιάτικα καλαμαράκια δείπνα γεμιστά. Πληροφορίες στο www.marmita.gr και στο τηλ. 2310.278027

εξώστης 3


θέατρο Η Ισαβέλλα, τρεις καραβέλες κι ένας παραμυθάς από το Κ.Θ.Β.Ε.

Σελεστίνα

Το ενδιαφέρον, απολαυστικό και άκρως διασκεδαστικό θεατρικό Η Ισαβέλλα, τρεις καραβέλες κι ένας παραμυθάς του ανατρεπτικού νομπελίστα συγγραφέα Ντάριο Φο, ανεβαίνει στο ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ σε μετάφραση Κωστή Σκαλιόρα. Πρόκειται για ένα έργο βαθιά πολιτικό, όπου τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται, καθώς μια παράσταση παρουσιάζεται μέσα σε μια άλλη παράσταση, με τους ηθοποιούς να υποδύονται την ίδια στιγμή τους ήρωες του έργου, αλλά και τους θεατρίνους που υποδύονται τους ήρωες αυτούς. Είναι ένα κείμενο που, ενώ-σε πρώτο επίπεδο-πραγματεύεται με έντονα κωμικό και καυστικό τρόπο την πικρή –τελικά- ιστορία ενός ανθρώπου, ενός παραμυθά, του οραματιστή Χριστόφορου Κολόμβου, σε δεύτερο επίπεδο ανάγει το ατομικό σε συλλογικό, μετατρέποντας τον Κολόμβο σε σύμβολο όχι μόνο μιας γενιάς ή μιας εποχής, μα όλων των ανθρώπων που με πάθος ονειρεύονται και ελπίζουν, έχουν πίστη, οραματίζονται, διεκδικούν και αναζητούν το δρόμο που θα τους οδηγήσει στο στόχο ανεξαρτήτως τιμήματος -συχνά και μεθόδου, τρόπου ή μέσου. Πλήρως εναρμονισμένες με την εποχή του έργου οι ενδυματολογικές επιλογές του Χρήστου Μπρούφα. Εξαιρετικό το σκηνικό του Κένι Μακ Λέλαν, με μια αγχόνη παρούσα σε όλη τη διάρκεια της παράστασης να δεσπόζει στο κέντρο της σκηνής, τη στιγμή που ένα κρεμασμένο, τρομακτικά απειλητικό σκοινί-θηλιά πάνω από τα κεφάλια των ηρώων προκαλεί -σε πλήρη αντίθεση με τις κωμικές καταστάσεις που διαδραματίζονται- την αίσθηση επικείμενου κακού ή θανάτου. Εξαιρετική, επίσης, η σκηνοθεσία του Γιάννη Ρήγα, ο οποίος επέκτεινε τη δράση του έργου κι έξω από τη σκηνή, αναμειγνύοντας μερικούς από τους ηθοποιούς με το κοινό. Γρήγορος ο ρυθμός του έργου, εμπνευσμένες οι ιδέες να μετατραπεί η αγχόνη σε θεατρικό σανίδι και να παίξει κάποια στιγμή μέσα στην απόλυτη ησυχία η ηθοποιός Άννα Γιαγκιώζη ζωντανά ακορντεόν, πολύ δυνατή και καταπληκτικά εκτελεσμένη η σκηνή της φουρτούνας, με τους θεατρίνους να προκαλούν έντονη την αίσθηση της θαλασσοταραχής στους θεατές, χρησιμοποιώντας μόνο κινήσεις και ήχους -με τη βοήθεια και των φωτισμών της Κατερίνας Μαραγκουδάκη. Πολύ καλός ο χορός, που με τα τραγούδια του συνέβαλλε στην εξέλιξη της δράσης, σημαντικές οι ερμηνείες των Φούλη Μπουντούρογλου (Πατήρ Ντιέγκο) και της Πολυξένης Σπυροπούλου (Ισαβέλλα), ενώ ο Κώστας Σαντάς που αναμετρήθηκε με το ρόλο του Κολόμβου έδωσε πραγματικά ρεσιτάλ ερμηνείας. Δελίνα Βασιλειάδη

Μια βροχερή νύχτα ένας άνδρας, ο Άνιμπαλ, αποφασίζει να βοηθήσει μια έγκυο γυναίκα, τη Σελεστίνα, που κάνει οτοστόπ… Ένα θεατρικό που υπάγεται στο κίνημα του Μαγικού Ρεαλισμού, τη Σελεστίνα του Χοσέ Ριβέιρα, επέλεξε να παρουσιάσει το ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ σε μετάφραση Αθηνάς Παραπονιάρη και σκηνοθεσία Εύης Δημητροπούλου. Η Σελεστίνα, ισορροπώντας ανάμεσα στο πικρό και το γλυκό, το ρεαλιστικό και το φανταστικό, το υπαρκτό και το εξωπραγματικό, μας δίνει τη δυνατότητα να περιπλανηθούμε στα μαγικά μονοπάτια του ονείρου, όπου όλα είναι δυνατά, να μεταφερθούμε για λίγο έξω από τα συμβατικά όρια της λογικής και να γίνουμε κοινωνοί μιας διαφορετικής, ρομαντικής αντίληψης του κόσμου. Η ηρωίδα, ανεπηρέαστη από το χρόνο και αποδεσμευμένη από την έννοιά του, ζει ταυτόχρονα μέσα και έξω από το ρεαλιστικό κόσμο, κινείται ανάλαφρη και ανέμελη ανάμεσα στο απτό και το άυλο, χάνεται και ξαναβρίσκεται μέσα στον χωροχρόνο, έχοντας, όμως, πλήρη ��πίγνωση της κατάστασης και της επίδρασης που ασκεί στους γύρω της. Ο χρόνος σταματά να κυλά, σταματούν και οι εκπρόσωποί του (τα ρολόγια), ενώ οι περιορισμοί και τα εμπόδια του φυσικού κόσμου παύουν να υφίστανται. Ο άνθρωπος μπορεί, πλέον, να επιλέξει ανεπηρέαστος. Ελεύθερος. Αποκτά τη δυνατότητα να τολμήσει ακόμα και έξω από τα όρια. Και μοιραία προκύπτουν δύσκολα ερωτήματα. Τι τελικά θα επιλέξει ο ελεύθερος άνθρωπος και με ποιον τρόπο θα διαχειριστεί την ελευθερία του… Πρόκειται για μια εξαιρετική, μαγική παράσταση, που χαρακτηρίζεται από δυναμισμό και ευαισθησία και ισορροπεί ανάμεσα στο ρεαλιστικό και το ονειρικό. Η σκηνοθέτιδα κατόρθωσε να δημιουργήσει με μεγάλη επιτυχία την αίσθηση του μη χρόνου εντός του σπιτιού του Άνιμπαλ, αφήνοντας, όμως, τον υπόλοιπο κόσμο να ακολουθεί την κανονική του πορεία. Πολύ εμπνευσμένη είναι η σκηνή όπου η Σελεστίνα ενώνει μεταξύ τους -με μια κλωστή- σημεία στο χώρο, τον Άνιμπαλ και μερικούς θεατές, συνδέοντας, ουσιαστικά, τόσο δύο διαφορετικούς χωροχρόνους -τον φανταστικό των πλασμάτων του Ριβέιρα και τον πραγματικό των αληθινών ανθρώπων- όσο και άτομα με τόπους. Ιδιαίτερα ατμοσφαιρική η μουσική που επιμελήθηκε ο Κοσμάς Εφραιμίδης, πολύ καλή η κίνηση των ηθοποιών (κινησιολογία Τατιάνα Μύρκου), αλλά και η χημεία μεταξύ τους, δυνατές οι ερμηνείες των Χρήστου Μαστρογιαννίδη (Νέλσον) και Βαγγέλη Στρατηγάκου (Άνιμπαλ), ενώ η Νάντια Δαλκυριάδου (Σελεστίνα) με την εκπληκτική φωνή και άρθρωση ήταν πραγματικά εξαιρετική… Δελίνα Βασιλειάδη

Νέες Παραστάσεις Ένα δείπνο αλλιώτικο από τα άλλα στήνεται στο Θέατρο Εγνατία (Πατριάρχου Ιωακείμ 1, Πλ. Αγίας Σοφίας, τηλ. 2310225172). Στο τραπέζι κάθονται τα μέλη μιας οικογένειας, η οποία είναι τόσο διαφορετική, αλλά και τόσο ίδια με τις δικές μας. Η εκκεντρική Ιοκάστη Παπαδάμου καλεί για μια ακόμη φορά το κοινό στο σπίτι της μέσα από την κωμωδία Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης του Άκη Δήμου. Η παράσταση κέρδισε το θεατρικό βραβείο καλύτερου νεοελληνικού έργου του περιοδικού «Αθηνόραμα». Η σκηνοθεσία ανήκει στον Σταμάτη Φασουλή, ενώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο ερμηνεύει η Σοφία Φιλιππίδου. Μια συγκλονιστική, αληθινή ιστορία, σταθμό στην εκπαίδευση των ατόμων με αναπηρία, αφηγείται η παράσταση Το θαύμα της Άννυ Σάλιβαν του Γουίλιαμ Γκίμπσον, με την Πέγκυ Τρικαλιώτη στον ομώνυμο ρόλο. Πρόκειται για την ιστορία της Έλεν Κέλερ, ενός τυφλού και κωφού κοριτσιού, η οποία με τη βοήθεια της δασκάλας της, της Άννυ Σάλιβαν, κατάφερε να ξεπεράσει τα εμπόδια, να σπουδάσει και να τελικά να αφιερώσει τη ζωή της στην εκπαίδευση και στη φροντίδα των ανθρώπων με αναπηρία. Η μετάφραση του έργου έχει Το θαύμα της Άννυ Σάλιβαν γίνει από τους Θωμά Σιδέρη και Γιάννη Διαμαντόπουλο, στον οποίο ανήκει και η σκηνοθεσία. Την Έλεν Κέλερ ερμηνεύουν εκ περιτροπής η Δήμητρα Δουμένη και η Αναστασία Τσιλιμπίου. Τη μουσική της παράστασης, που θα παίζεται στο Θέατρο Αριστοτέλειο (Εθνικής Αμύνης 2, τηλ. 2310 262051), υπογράφει ο Σταμάτης Κραουνάκης. Μια μεγάλη επιτυχία του χειμώνα, το Sleuth του Άντονι Σάφερ, έρχεται για να καθηλώσει και το κοινό της Θεσσαλονίκης (Κολοσσαίον (Βασ.Όλγας 150, τηλ. 2310 834996). Πρόκειται για ένα τολμηρό θρίλερ με συνεχείς ανατροπές, με κύριο άξονα τη διαμάχη ενός ώριμου και ενός νεότερου άνδρα για την κατάκτηση της ίδιας γυναίκας. Μια διαμάχη από την οποία δεν λείπουν και τα στοιχεία του χιούμορ και κατά τη διάρκεια της οι ρόλοι του θύτη και του θύματος συνεχώς ανατρέπονται. Οι δ δυο δυνατοί ρόλοι ερμηνεύονται από ένα εξίσου δυνατό πρωταγωνιστικό δίδυμο, τον Γιώργο Κιμούλη και τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, οι οποίοι έχουν επιμεληθεί επίσης τη διασκευή και τη σκηνοθεσία της παράστασης. Ο αφελής Ζήκος, ο ετοιμόλογος μπακαλόγατος των Χρήστου και Γιώργου Γιαννακόπουλου, ξαναχτυπά για δεύτερη χρονιά στη Molloy-Faust-Mephisto Θεσσαλονίκη (Ράδιο Σίτυ, (Παρασκευοπούλου 9 και Βασ.Όλγας, τηλ. 2310 819153), μέσα από την παράσταση Ο Μπακαλόγατος ή Της κακομοίρας του Πέτρου Φιλιππίδη. Αν και η ομώνυμη ταινία γυρίστηκε το 1963, ο Ζήκος αποτελεί ακόμα και σήμερα έναν από τους πιο συμπαθείς ήρωες του ελληνικού κινηματογράφου, με τις ατάκες του να έχουν γράψει τη δική τους ιστορία. Τον ομώνυμο ρόλο ερμηνεύει ο Πέτρος Φιλιππίδης. Θα κλείσουμε με το πάντα ξεχωριστό Εργαστήρι Έρευνας Παραστατικών Τεχνών ALMAKALMA, που ανεβάζει την παράσταση Molloy-Faust-Mephisto ή το μήλο και ο διάβολος (μια σπουδή στο ά-τοπο), βασισμένη σε κείμενα των Μπέκετ και Μάρλοου. Μέσα στην παράσταση, η οποία στηρίζεται στην ιδιαίτερη τεχνική της performance, στην οποία και ειδικεύεται η θεατρική ομάδα, μπλέκονται οι μορφές του Μολόι, του Φάουστ και του Μεφίστο, αλλά και τα ποιητικά ρεύματα των έργων που πρωταγωνιστούν. Η σκηνοθετική και δημιουργική επεξεργασία είναι του Γιάννη Μήτρου, ενώ performers θα είναι οι Μαρία Χαρέλα και Μάρω Θεοδοσίου. Χώρος παραστάσεων είναι το Studio Ars Moriendi στη Δ. Κουφίτσα 18. Για πληροφορίες – κρατήσεις: 6947819774 και 6979764717. Δανάη Κανελλά

εξώστης 4


εικαστικά κομικς Έλληνες ζωγράφοι από τη Συλλογή της Εθνικής Τράπεζας Η Εθνική Τράπεζα διοργανώνει και παρουσιάζει ως και τις 9 Μαΐου ένα εκτενές αφιέρωμα στην ελληνική τέχνη, με επιλογές έργων που ανήκουν στη συλλογή της. Η έκθεση παρουσιάζεται σε συνεργασία με το δίκτυο της Κίνησης των Πέντε Μουσείων που έχει οργανωθεί στη Θεσσαλονίκη ως πρόταση για έναν διευρυμένο πολιτιστικό περίπατο στην πόλη, σε μια προσπάθεια να συσπειρωθούν οι φορείς στο πλαίσιο μιας θεματικής έκθεσης με κοινές δράσεις και παράλληλες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, με ενιαία προβολή και προώθηση -στην προκείμενη περίπτωση, της νεότερης ελληνικής τέχνης. Η Εθνική Τράπεζα μετρά 170 χρόνια λειΣτο ΚΡΑΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ, εκτός από την έκθεση τουργίας. Σε όλη αυτή την πορεία, αναθέμε έργα της Συλλογής Κωστάκη, που αυτό τον καιρό παρουσιάζεται, τει σε σημαντικούς καλλιτέχνες της εκάσε ένα χώρο του ισογείου προβάλλεται το βίντεο που δημιούργησε στοτε εποχής τη φιλοτέχνηση του πορτρέο καλλιτέχνης Άγγελος Σκούρτης, κάνοντας μια περιήγηση σε υπερτου του κάθε διοικητή της μετά την αποσύγχρονα καταστήματα της Εθνικής Τράπεζας μοντέρνας αισθητικής χώρησή του. Οι προσωπογραφίες διοιή σε παλαιότερα ανακατασκευασμένα κτίρια, όπου υπάρχουν καλλιτεκητών και άλλων σημαντικών ανθρώπων χνικές επεμβάσεις καταξιωμένων δημιουργών, ενταγμένες στο χώρο. που συνέβαλαν στην ίδρυση και στην ανάΣε αυτό το βίντεο περιλαμβάνονται τα δύο έργα του Γιάννη Μόραλη, πτυξή της αποτελούν μέρος της πλούσιας που βρίσκονται στο ξενοδοχείο Αστήρ της Βουλιαγμένης, κεραμικές συλλογής της, η οποία καλύπτει ολόκληρη συνθέσεις επτά και πέντε μέτρων σε εκτέλεση της κεραμίστριας Έλεσχεδόν την ιστορία της ελληνικής τέχνης νας Βερναδάκη, οι οποίες φιλοτεχνήθηκαν για το χώρο της κλειστής του 19ου και 20ου αιώνα. θερμαινόμενης πισίνας του ξενοδοχείου. Επίσης, θα δούμε το ΗλεΜέσα από τη συλλογή της Εθνικής Τράκτρομαγνητικό του καλλιτέχνη Τάκι, μια από τις «ενεργειακές» συνπεζας σκιαγραφείται σε μεγάλο βαθμό θέσεις του, που εντάσσονται στο χώρο υποδοχής του κοινού στο πρόη εξέλιξη της τέχνης στην Ελλάδα σε μια τυπο κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στην Κηφισιά. Το έργο του περίοδο πολλών αλλαγών σε όλα τα επίγλύπτη Θεόδωρου, που τοποθετήθηκε το 2000 στο μέγαρο Βάττη, πεδα της ζωής. Μέσα από το δικό τους της ιδιοκτησίας της Εθνικής Τράπεζας Η πλωτή Καρυάτιδα είναι μια πρίσμα οι Έλληνες καλλιτέχνες του 19ου κατασκευή από ατσάλι, κρύσταλλο και νερό, που αφήνει το θεατή να αιώνα δανείζονται στοιχεία από την τέχνη μπερδευτεί με τις αντανακλάσεις και το φως, που -άλλοτε πλάγιο και της Δύσης και τα ενσωματώνουν στο ελληάλλοτε κάθετο- «διαμορφώνει» διαφορετικά το έργο. Εκτός από το νικό πνεύμα, τις ανάγκες και τις επιδιώξεις βίντεο του Άγγελου Σκούρτη, παρουσιάζονται σε μεγάλου μεγέθους της εποχής. Η τέχνη αποκτά πιο κοσμικό φωτογραφικές αναπαραγωγές μια ορειχάλκινη κατασκευή του Πάρη χαρακτήρα –τότε αυξάνονται οι προσωΠρέκα με τίτλο Ο Ρυθμός του Χρόνου και η επιτοίχια σύνθεση του πογραφίες επιφανών αστών φιλοτεχνημέΓιώργου Νικολαΐδη από ανοξείδωτο χάλυβα για το υποκατάστημα νες από διακεκριμένους ζωγράφους της της Εθνικής Τράπεζας στο Νέο Ψυχικό. εποχής- και συγχρόνως διαδραματίζει ιδεΟι προτάσεις των καλλιτεχνών που παρουσιάζονται στο Κ.Μ.Σ.Τ. ολογικό και πολιτικό ρόλο. Τα ακαδημαδιαθέτουν πνευματικότητα και περιεκτικότητα, πειθαρχία και οργάϊκά καλλιτεχνικά πρότυπα θα αρχίσουν νωση. Κυρίως εκφράζουν την ανάγκη οι πληθωρικοί αυτοί και τόσο να εγκαταλείπονται σταδιακά στις αρχές σημαντικοί σύγχρονοι καλλιτέχνες να μιλήσουν με απλότητα, εντάσου του 20 αιώνα, ενώ τα μεγάλα ευρωπασοντας το έργο τους απολύτως αρμονικά στην αρχιτεκτονική ιδιοϊκά ρεύματα που εμφανίζονται και εγκαμορφία του αντίστοιχου χώρου δίνοντας νέα δυναμική στην όσμωση θιδρύονται καθ’ όλη τη διάρκεια του 20ου τέχνης και αρχιτεκτονικής. αιώνα γοητεύουν και επηρεάζουν δυναμικά τους Έλληνες καλλιτέχνες. Από εκεί Εύα Βολογιαννίδου κι έπειτα, η πορεία που θα ακολουθήσει η ελληνική τέχνη θα οδηγήσει σταδιακά στην απελευθέρωση της ελληνικής καλΚέντρο Συστημικής Μελέτης και λιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας, Θεραπείας Θεσσαλονίκης (Κε.Σ.Με.Θ.Θ.) στον πειραματισμό με νέα μέσα, στη διαΚέντρο εφαρμοσμένης ψυχο��ογίας και επιστημονικών μελετών τύπωση νέων στόχων αλλά και προβλημαΥπεύθυνος: Σταύρος Γκουγκουσκίδης τισμών μέσα στον απόηχο μεγάλων ιστοΨυχολόγος MSc (Α.Π.Θ.), ρικών γεγονότων. Συστημικός Ψυχοθεραπευτής (Σ.Ε.Β.Ε.) Στο Πολιτιστικό Κέντρο του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας θα φιλοΠρόγραμμα Εργαστηρίων & Ομάδων Μάρτιος - Ιούνιος 2010 ξενούνται, ως και τις 9 Μαΐου, υπό τον 1) «Η ομορφιά και η 4) «Γονεϊκή παρουσία. Ο τίτλο «Έλληνες Ζωγράφοι από τη συλαπόλαυση χρειάζονται ρόλος του γονιού από... λογή της Εθνικής Τράπεζας - Η απεικόη μία την άλλη...». θέση.». Έναρξη: Κυριακή 7 Ψυχοθεραπευτικό εργαστήρι Μαρτίου νιση του προσώπου», πορτρέτα και προγια την βουλιμία. Έναρξη: ου τομές σημαντικών καλλιτεχνών του 19 Παρασκευή 12 Μαρτίου 5) «Ομάδα Προσωπικής (Ιωάννης Κόσσος, Νικηφόρος Λύτρας, Ανάπτυξης και Γεώργιος Ιακωβίδης κ.ά.) και του 20ου 2) «Ανορεξία, μία πολύ Αυτογνωσίας» . Έναρξη: προσωπική απεργία Δευτέρα 8 Μαρτίου αιώνα (Κωνσταντίνος Παρθένης,  Γιάνπείνας...». Ψυχοθεραπευτικό νης Μόραλης, Δημήτρης Μυταράς, εργαστήρι για την ανορεξία. 6) «Βιωματικό σεμινάριο Γεώργιος Ρόρρης κ.ά.). Εξίσου αξιόΈναρξη: Παρασκευή 5 εκπαίδευσης φοιτητών λογα είναι και τα ασπρόμαυρα χαρακτικά, Μαρτίου στις Ομάδες Προσωπικής Ανάπτυξης, Αυτογνωσίας όπου απεικονίζονται εξέχουσες προσωπι3) «Αν μ’ αγαπάς... θα και στην Ομαδική κότητες των γραμμάτων και των τεχνών: ο σ’ αγαπώ! Αλλιώς... Ψυχοθεραπεία». Έναρξη Νίκος Καββαδίας του Γιώργου Μόσχου, αποκλείεται!. (Β’ Κύκλος). Τρίτη 9 Μαρτίου. ο Κωστής Παλαμάς του Κώστα ΓραμμαΣάββατο 20 Μαρτίου τόπουλου, ο Αντώνης Σαμαράκης του Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής: Παναγιώτη Τέτση, ο Οδυσσέας Ελύτης τηλ./Fax: 2310 427642, κιν.: 6977433 951 του Παναγιώτη Γράββαλου κ.ά.. Τάνια Βλαχομήτρου

Νέστορος Τύπα 11 (Βασ. Όλγας 229), Ντεπώ http://systimiki.wordpress.com email: kesmeth.thess@gmail.com

εξώστης 5


μουσική

Δήμητρα Γαλάνη Ελένη Τσαλιγοπούλου και Imam Baildi στο Stage

Έχοντας ολοκληρώσει τις εμφανίσεις τους στην Αθήνα, η Δήμητρα Γαλάνη και η Ελένη Τσαλιγοπούλου «μετακομίζουν» στη Θεσσαλονίκη, όπου και θα βρίσκονται για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων στο Stage, με εναρκτήρια ημερομηνία των εμφανίσεών τους, το Σάββατο 9 Απριλίου. Πρόκειται, αναμφισβήτητα, για ένα από τα πιο δημοφιλή μουσικά προγράμματα της φετινής σεζόν, αφού και οι δυο τραγουδίστριες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των εκπροσώπων της ελληνικής δισκογραφίας και είναι χρόνια καταξιωμένες στη συνείδηση ενός πολυπληθούς και ποικίλου ακροατηρίου, ως δύο από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού. Σ’ αυτό συνετέλεσαν, πέρα από τη σωστή αξιοποίηση του μουσικού τους ταλέντου και των φωνητικών τους δυνατοτήτων (όσο αφορά την τεχνική και την αισθητική των ερμηνειών τους), και οι δισκογραφικές επιλογές τους, που ενώ κατά καιρούς άγγιζαν και αγγίζουν προκλητικά τα όρια του εμπορικού, ωστόσο δεν διαπραγματεύτηκαν ποτέ ζητήματα ποιότητας. Άλλωστε, έχουν περάσει οι εποχές που το έντεχνο και ο ακουστικός ήχος γοήτευε μια κάποια σεβαστή πλειοψηφία κυρίως νεαρών ακροατών και ήταν ικανός να συντηρήσει πολυέξοδα μουσικά προγράμματα στις μουσικές σκηνές της πόλης. Ό, τι θεωρούσαμε ποιοτικό πριν δέκα χρόνια, πλέον υφίσταται με μια άλλη μορφή, εξελιγμένη και, βεβαίως, προσαρμοσμένη στους χαλεπούς καιρούς της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που ζούμε. Ο ηλεκτρικός ήχος και η πειραματική διάθεση κατέχουν σημαντική θέση στις σύγχρονες δισκογραφικές δουλειές. Γι’ αυτό, άλλωστε, και στις εμφανίσεις των Γαλάνη - Τσαλιγοπούλου συμμετέχουν οι Imam Baildi, μιξάροντας ήχους και εποχές και προτείνοντας νέες εκδοχές σε λαϊκά τραγούδια των Τσιτσάνη, Ζαμπέτα και άλλων, τραγούδια που αποτελούν σταθερές αξίες και που οι δύο ερμηνεύτριες ενσωματώνουν σχεδόν σε κάθε τους πρόγραμμα. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο μπουζούκι είναι ένας παλιός συνεργάτης της Ελένης Τσαλιγοπούλου, από τους καλύτερους δεξιοτέχνες στο μπουζούκι, ο Μανώλης Καραντίνης. Καλή διασκέδαση! Αναστασία Αποστόλου Επι του πιεστηρίου: τελευταία στιγμή πληροφορηθήκαμε οτι οι εμφανίσεις αναβάλονται για τον Σεπτέμβριο

εξώστης 6

Κωνσταντίνος Βήτα: αστικές ήχο-περιπλανήσεις Την Παρασκευή 26 Μαρτίου το Club του Μύλου φιλοξενεί έναν από τους πιο ιδιαίτερους καλλιτέχνες της νέας γενιάς. Μελαγχολικός και ευαίσθητος, ανήσυχος και τολμηρός ταυτόχρονα, με ξεκάθαρη ταυτότητα στη μουσική και στο στίχο του, που αντικατοπτρίζουν, άμεσα και έμμεσα, τον σύγχρονο αστικό τρόπο ζωής. Ποιο, άραγε, άλλο είδος μουσικής θα μπορούσε να χαρακτηριστεί περισσότερο συγχρονισμένο με τον τρόπο ζωής μας, από την electro pop; Η πόλη, οι άνθρωποι, η αποξένωση, οι σχέσεις και η ανυπαρξία τους είναι κάποια από τα βασικά θέματα που προβληματίζουν τον Κωνσταντίνο Βήτα, αφορούν τα τραγούδια του και σκιαγραφούν το προφίλ του urban ασυμβίβαστου μα και ρομαντικού καλλιτέχνη. Ιδρυτικό μέλος των Stereo Nova, ο Κωνσταντίνος Βήτα ακολούθησε μια προσωπική πορεία μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, με κατεύθυνση, σαφώς, πειραματική. Συνεργάστηκε με τη Δήμητρα Γαλάνη, διασκεύασε τραγούδια του Χατζιδάκι, έγραψε μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Η πιο εμπνευσμένη, όμως, συνθετική του απόπειρα ήταν -κατά τη γνώμη μου- η μουσική που έγραψε για την παράσταση 2 του Δημήτρη Παπαιωάννου, μια συνεργασία που ήταν σταθμός στην πορεία του, καθώς και μια αφορμή να γίνει γνωστός σε ένα ευρύτερο ακροατήριο, πέρα από αυτό που συχνά χαρακτηρίζεται «ψαγμένο». Ο ίδιος δεν έκανε ποτέ καμία έκπτωση στους αρχικούς του στόχους. Πριν λίγους μήνες επέστρεψε με ένα δίσκο περισσότερο χαμηλόφωνο και εσωστρεφή από τους προηγούμενους, πιστός στον ηλεκτρονικό ήχο και στον πειραματισμό, εντάσσοντας παράλληλα στις ενορχηστρώσεις του περισσότερα φυσικά όργανα. Κομμάτια από αυτόν το δίσκο, που έχει τον τίτλο Ένωση, παρουσιάζει στο Μύλο, μεταξύ άλλων από τον προηγούμενό του δίσκο Άργος και από τη λοιπή δισκογραφία του. Όταν σε κοιτάζω δεν ξέρω τι θέλω μοιάζει με εικόνα παγωμένη από έργο. Όλα σταματούν κι όλα τρέχουν συγχρόνως ποιος μπορεί να πει τι είναι ο χρόνος…; Αναστασία Αποστόλου

Ένας Ρασούλης φέρνει την Άνοιξη Επιτέλους, ήλιος ανοιξιάτικος χαϊδεύει ολόκληρη την πόλη! Η Άνοιξη εγκαθιδρύθηκε επίσημα και μας κάνει να νιώθουμε λιγάκι πιο ανάλαφροι ό, τι και αν μας συμβαίνει… όσο και αν μας δυσκολεύει. Η Μεγάλη Εβδομάδα έχει μια γοητεία. Μυρίζει πασχαλιά και λιβάνι. Δεν χρειάζεται να πιστεύεις, απλά να παρατηρείς. Η ψυχή αυτές τις μέρες θέλει άλλα ακούσματα. Για πολλούς ο Μανώλης Ρασούλης και οι εμπνεύσεις του ίσως να μην ταιριάζουν με το κλίμα της κατάνυξης, κατ’ εμέ όμως είναι αυθεντικές και προέρχονται από έναν σκεπτόμενο και πολύ ενδιαφέροντα άνθρωπο. Το ΠΛΑΤΩ είναι ο χώρος που θα τον φιλοξενήσει για δύο νύχτες, την Παρασκευή 26 και το Σάββατο 27 του Μάρτη. Αξίζει κάποιος που διαδικτυακά ενημερώνεται να ρίξει μια ματιά στο επίσημο site του καλλιτέχνη (www.rasoulis. gr) και να διαβάσει το βιογραφικό του. Θα ανακαλύψει πτυχές ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες και άγνωστες στους περισσότερους. Γενικά, ο Ρασούλης δεν είναι ο καλλιτέχνης για τον οποίο γνωρίζουμε πολλά, ούτε αυτός στον οποίο ιδιαίτερη αδυναμία έχουνε τα media (άλλωστε, δεν είναι ξανθός, δεν τον φιλοξενούν τα μεσημεριανά, ούτε πρωταγωνίστησε σε κάποιο dvd!)… Έχει όμως πολλά να εκφράσει, γιατί έχει αναρωτηθεί πολύ. Είναι ένας σκεπτόμενος άνθρωπος, ένας ανήσυχος καλλιτέχνης, συγγραφέας, στιχουργός ανατροπής (ας μου επιτραπεί η έκφραση), τραγουδιστής, αρθρογράφος, πολίτης ενεργός. Και διασκεδαστής από τους παλιούς. Πριν την εξομολόγηση λοιπόν και πριν τα Θεία Πάθη, επιλέγουμε να πάμε σε κάποιον που τραγουδάει για τα ανθρώπινα πάθη και τα ξορκίζει λιγάκι. Αξίζει να αναφέρουμε ότι, θα πλαισιώνεται από την ορχήστρα του Πλατώ και πιο συγκεκριμένα από τους: Βαγγέλη Τσιόγκα (μπουζούκι, φωνητικά), Βαλάντη Καπουρελάκο (τραγούδι, νταούλι, κρουστά, κιθάρα), Δέσποινα Χατζηνικολάου (τραγούδι, ντέφι), Δημήτρη Κεχαγιά (τραγούδι, κιθάρα, μπαγλαμά, κρουστά), Ντίνα Γιακουμάκου (τραγούδι, κιθάρα, ντέφι), Πωλίνα (τραγούδι, σαξόφωνο, ακορντεόν, ζήλια), Σάκη Κοντονικόλα (πιάνο, ενορχήστρωση), Χρήστο Δαλαμπίρα (τραγούδι, κιθάρα). Ελπίδα Παπαδοπούλου


μουσική

Οι Editors στο Principal! Το καλύτερο δώρο που θα μπορούσα να λάβω για τα γενέθλιά μου θα το πάρω μια μέρα μετά από αυτά. Και πιο συγκεκριμένα, την Πέμπτη 15 Απριλίου και ώρα 21:00, στο Principal, με εισιτήριο 35 ευρώ για τα πρώτα 500 εισιτήρια (προπώληση στο Ticket House και στο www. ticketpro.gr) και 40 για τα επόμενα. Κυρίες και κύριοι, οι Editors στη Θεσσαλονίκη! Τους Editors τους λάτρεψα από το 2005, όταν είχε κυκλοφορήσει το ντεμπούτο τους The Back Room. Κοφτές κιθάρες, πλήκτρα που θύμιζαν Kraftwerk, επιληπτικά ντραμς, μπασογραμμές που θα έκαναν περήφανο τον Ίαν Κέρτις, η στιβαρή αλλά και gloomy ερμηνεία του Τομ Σμιθ και το εκπληκτικό Munich. Δυο χρόνια μετά ξαναερωτεύτηκα… με το An end has a start. Reverbs στις κιθάρες, μπάσο που σε χτυπάει επανειλημμένα στο στομάχι, το καλύτερο post-punk των τελευταίων ετών, το ασύλληπτο Smokers outside the hospital doors: Ένας δίσκος που σαρώνει όλα τα συναισθήματα του ακροατή! Λίγους μήνες πριν, το συγκρότημα ανέβηκε ακόμα περισσότερο στην εκτίμηση μου, με την κυκλοφορία του In this light and on this evening. Θεωρώ, βλέπετε, ότι αυτό που ξεχωρίζει ένα συγκρότημα από το σωρό είναι η διάθεση του να πειραματιστεί, χωρίς να χάνει παράλληλα τη μουσική του ταυτότητα. Κι αυτό οι Editors το πέτυχαν απόλυτα, γεμίζοντας τον δίσκο με reverbs, synths και ηλεκτρονικά στοιχεία, γράφοντας αριστουργηματικά κομμάτια σαν το Papillon και το You don’t know love και ντύνοντας με την επιβλητική φωνή του Σμιθ. Οι Editors είναι, εν τέλει, καλλιτέχνες με την ουσιαστική έννοια του όρου. Έχουν ταλέντο, όραμα, τόλμη, ιδέες, μοναδικότητα, έμπνευση. Και όλα αυτά θα μας τα αποδείξουν στη σκηνή του Principal. To live θα kicks like a sleep twitch, είμαι σίγουρη! Τα λέμε στο Principal! Μαριάννα Βασιλείου

Mulatu Astatke & The Heliocentrics στο Principal Δεν είναι η πρώτη τους επίσκεψη στην Ελλάδα. Η πανηγυρική εμφάνισή τους στο περσινό Synch Festival χάλασε κόσμο. Ο Μουλάτου μάς έγινε ευρύτερα γνωστός από την ταινία Τσακισμένα λουλούδια του Τζιμ Τζάρμους. Η αιθιοπική τζαζ μουσική του συνόδεψε τον Μπιλ Μάρεϊ σε κείνο το ταξίδι επιστροφής προς τις νεανικές του αγάπες προκειμένου να ξαναπιάσει το νήμα της ζωής του απ’ την αρχή. Οι πιο φανατικοί τον ήξεραν ήδη από τις συλλογές Ethiopiques, το Νο 4 των οποίων «δανείστηκε» εν μέρει ο Τζάρμους για να ντύσει την ταινία του. Με τη βρετανική κολεκτίβα των Heliocentrics συνεργάστηκε για πρώτη φορά στο περσινό Inspiration Information 3, που κέρδισε αμέσως τις προτιμήσεις κοινού και βραβείων. Στόχος της σειράς αυτής είναι να φέρει σε επαφή νέους μουσικούς με κολοσσούς (στο 1ο συναντήθηκαν ο Ντιρόιτ φάνκερ Amp Fiddler με τους ρέγκε θρύλους Sly & Dunbar, στο 2ο ο παραγωγός Άσλεϊ Μπιντλ τρακάρει με τον πολύφερνο Χόρας Άντι) ώστε το αποτέλεσμα να είναι ένα αμάλγαμα πείρας και εκρηκτικότητας. Η ανοιχτή και πειραματική ιδιοσυγκρασία των Heliocentrics (που οφείλουν όνομα και λόγο ύπαρξης στον «θεό-ήλιο» Sun Ra) έδεσε γρήγορα με το έθνικ-κοπτικό τζαζ μόρφωμα του πιανίστα Αστάτκε και όλοι μίλησαν για μια ιδανική συνεύρεση. Φέτος δεν έρχονται μόνο για τα παλιά. Θα μας παρουσιάσουν το επόμενο βήμα που λέγεται Mulatu Steps Ahead και αναμένεται επίσημα στις 29 Μαρτίου. Οι προτρέξαντες μιλάνε για δίσκο-σταθμό, όπου συμμετέχουν επίσης αρκετοί παραδοσιακοί μουσικοί της Αιθιοπίας και η μεγάλη Ορχήστρα της Βοστόνης. Πρόκειται, λένε, για ένα fusion κράμα ανανεωτικής αφρικάνικης τζαζ και ευρωπαϊκών ρευμάτων και επιρροών που μόνο ο Μουλάτου ξέρει να συγκεράζει με τόσο μοναδικό, φυσικό και δημιουργικό τρόπο. Όσοι έχετε σκάσει από περιέργεια, θα βρείτε ξεδιψαστικές απαντήσεις στο Club Principal την Τετάρτη 14 Απριλίου, στις 21:30. Το μαγικό χαρτάκι προπωλείται στα 25 ευρώ, αλλά οι αμετανόητοι της τελευταίας στιγμής θα το πληρώσουν 30 ευρώ.

Οι Περιστρεφόμενοι Δερβίσηδες στο Μέγαρο Μουσικής

Το μυστικιστικό τάγμα των Περιστρεφόμενων Δερβίσηδων, γνωστών και ως Μεβλεβί, θεωρείται το αρχαιότερο εν ενεργεία. Η αδελφότητα των Μεβλεβί σούφηδων μοναχών ιδρύθηκε στην Πόλη από τους μαθητές του Πέρση ποιητή και δασκάλου Μεβλανά Τζελαλαντίν Ρουμί (1207-1273) ως «επίγονος» του δικού του τάγματος στο Ικόνιο της Μικράς Ασίας. Η λέξη Ρουμί λέγεται ότι προέρχεται από τη λέξη Ρωμιός, αφού στην εποχή του ο κοσμοταξιδεμένος ποιητής αποκαλούνταν τιμητικά «ο Έλληνας». Ο όρος Σούφι παράγεται από το περσικό «σουφ», που θα πει μαλλί, επειδή οι μοναχοί φορούσαν κατάσαρκα τα τραχιά μάλλινα ρούχα τους. Οι επιρροές των Δερβίσηδων δεν περιορίζονται μόνο στο Κοράνι, αλλά απλώνονται δυναμικά στα υπόλοιπα ρεύματα της εποχής και κυρίως στη νεοπλατωνική φιλοσοφία, το βουδισμό, τον γνωστικισμό και τον αναχωρητικό χριστιανισμό. Οι μύστες ασκητές του τάγματος, καθοδηγούμενοι από το δάσκαλο Σεΐχη, προσεύχονται με αδιάκοπες περιστροφές χορεύοντας τελετουργικά το «Χορό των Ουρανίων Σφαιρών». Το δεξί τους χέρι είναι σηκωμένο ψηλά για να μεταφέρει τη χάρη του Θεού στο αριστερό που κείται χαμηλότερα για να μεταγγίσει το θείο δώρο στα εγκόσμια. Επιδίωξή τους είναι η Διάβαση από τον κόσμο των υλικών πόθων και των παθών διαμέσου της έκστασης στον Ερχομό, την ανύψωση ως ουράνια σώματα και την ολοκληρωτική και διαρκή ένωση με το θείο. Αυτό επιτυγχάνεται με το χορικό τελετουργικό «Σέμα», όπου οι λευκοντυμένοι αναγεννημένοι μύστες περιστρέφονται γύρω από το δάσκαλο με το κεφάλι γερτό, αψηφώντας τους νόμους του σώματος, όπως τα ουράνια σώματα πλανώνται γύρω από κέντρο του σύμπαντος που είναι ο δημιουργός τους. Η ακολουθία των Περιστρεφόμενων Δερβίσηδων μάς επισκέπτεται αυτή τη φορά στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, την Κυριακή 28 Μαρτίου, στις 21:00. Αποτελείται από 12 ασκητές χορευτές και 8 μουσικούς εκφραστές του άσματος. Τα εισιτήρια είναι χωρισμένα σε 5 κατηγορίες: Διακεκριμένη Ζώνη (65 ευρώ), Ζώνη Α (50 ευρώ), Ζώνη Β (40 ευρώ), Ζώνη Γ (30 ευρώ) και Φοιτητικά (20 ευρώ). Κώστας Καρδερίνης

Κώστας Καρδερίνης

εξώστης 7


βιβλίο Μάθιου Άλμπερ Ο Θεός στον εγκέφαλο Εκδόσεις Κέδρος (σειρά Αβγό), σελ. 291 Εδώ και χιλιετίες, ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την ανθρωπότητα, το φάντασμα του Θεού. Επηρεάζει καθοριστικά όλους τους ανθρώπινους πληθυσμούς και αναρίθμητοι πόλεμοι και εγκλήματα διαπράχθηκαν (και διαπράττονται) στο όνομά του. Ακόμη και ο πιο (οξυδερκής)… αθεόφοβος οφείλει να παραδεχτεί το εξής: ενώ σε όλες τις εποχές και σε όλους τους πολιτισμούς υπάρχουν άθεοι (άλλοτε λιγότεροι, άλλοτε περισσότεροι), δεν υπάρχει εποχή και πολιτισμός χωρίς Θεό/θεούς. Πού οφείλεται αυτή η διαχρονική πίστη των περισσότερων ανθρώπων σε μια μεταφυσική πραγματικότητα, η οποία -αν και αναπόδεικτη- θεωρείται ακλόνητα δεδομένη; Σε αυτό το ερώτημα προσπαθεί να απαντήσει ο συγγραφέας αυτού του ενδιαφέροντος βιβλίου. Ο Άλμπερ, εφαρμόζοντας τη δαρβινική βιοεξελικτική θεωρία, σύμφωνα με την οποία όλες οι αλλαγές που εμφανίζονται στα έμβια όντα αποσκοπούν στην καλύτερη προσαρμογή τους στο περιβάλλον και στην επιβίωση, ξεκινάει θέτοντας το θεμελιώδες ερώτημα: σε τι εξυπηρετεί το ανθρώπινο είδος η πίστη σε μια μεταφυσική πραγματικότητα, στην ύπαρξη ανώτερων αόρατων όντων (όταν μάλιστα αυτή εντοπίστηκε πλέον και πειραματικά μέσα στον εγκέφαλο); Η απάντηση κρύβεται στις απαρχές της εμφάνισης του homo sapiens, τότε που οι πρόγονοί μας συνειδητοποίησαν, για πρώτη φορά, τη μοναξιά τους μέσα στην απεραντοσύνη του Σύμπαντος και βίωσαν τον τρόμο του θανάτου. Αυτά τα δύο συναισθήματα, δίχως τη δημιουργία «αντίβαρου», θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αντιεξελικτικά, να τους κάνουν να χάσουν κάθε ενδιαφέρον για τη ζωή, ακόμη και να προκαλέσουν επιδημία αυτοκτονιών. Γι’ αυτούς τους λόγους «δημιουργήθηκε» η ανακουφιστική πεποίθηση περί ύπαρξης ανώτερων άυλων όντων και περί ενός μεταθανάτιου κόσμου, για να συνεχιστεί η ανεξήγητη και οδυνηρή σκυταλοδρομία των γενεών και της ζωής. («Μπαμπά, γιατί συνεχίζουμε; Περιμένουμε την έκπληξη;»!, Αρκάς). Ενδιαφέρουσα η προσέγγιση του συγγραφέα, αλλά… παντού και πάντα θα υπάρχουν κενά! Είναι γεγονός ότι όλες οι θρησκείες, δίνοντας απαντήσεις, εγείρουν παράλληλα ερωτήματα που ενοχλούν την κοινή λογική (με πρώτο και καλύτερο πώς ένας Πάνσοφος, Πανάγαθος και Δίκαιος Θεός δημιούργησε έναν τέτοιο Άθλιο Κόσμο;). Από την άλλη πλευρά, όμως, είναι εξ ίσου αληθές πως για όλα εκείνα την ύπαρξη των οποίων δεν μπορούμε να αποδείξουμε (για την ώρα), δεν πρέπει να είμαστε εντελώς απορριπτικοί. Και ο πλέον υλιστής συνειδητοποιεί, άραγε, ότι πιστεύει επίσης ακράδαντα σε αόρατες δυνάμεις και οντότητες (βαρύτητα, ηλεκτρομαγνητισμός, χρόνος, πνεύμα, αγάπη κ.ά.), οι οποίες, αν και αόρατες δημιουργούν ορατά αποτελέσματα; Γνωρίζει πως η Επιστήμη ανακάλυψε ότι το 95% του Σύμπαντος αποτελείται από τη Σκοτεινή Ύλη και τη Σκοτεινή Ενέργεια, τη φύση και τη λειτουργία των οποίων αγνοεί; Έτσι, στις εκατέρωθεν κραυγές απολυτότητας περί ύπαρξης ή ανυπαρξίας μιας μεταφυσικής πραγματικότητας, ο φιλοσοφημένος άνθρωπος δηλώνει: «Δεν γνωρίζω, δεν απαντώ»! Εξ άλλου, γιατί μας ενοχλεί τόσο ο όρος; Ας δούμε τη Μεταφυσική ως μια δυνητική Φυσική που δεν ανακαλύφθηκε ακόμη (και προσωπικά μάλλον αμφιβάλλω ότι θα ανακαλυφθεί ποτέ!…). Το Συμπαντικό Θρίλερ συνεχίζεται!… «Λάμπει ο Κόσμος ακούραστος… Κοιτάχτε!…» (Γ. Ρίτσος). Δημήτρης Χορόσκελης • Ολοκληρώνεται στη Gallery ΙΑΝΟS (Αριστοτέλους 7), η ομαδική έκθεση ζωγραφικής και χαρακτικής των Jolanda Carbajales, Julia Stankova, Plamena Doyceva, Γιώργου Κόρδη. Διάρκεια έκθεσης έως και 27/3. • Τη Μεγάλη Τρίτη 30 Μαρτίου, ώρα 20:00, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), ο Γιάννης Μεγαλακάκης παρουσιάζει το βιβλίο του Χορογράφοντας, εκδόσεις ΔΟΚΙΜΑΚΗΣ. Θα μιλήσουν οι Μπάμπης Μπαρμπουνάκης (Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Θεσσαλονίκης-Εκδότης), Γιώργος Μελίκης (Δημοσιογράφος – Ερευνητής). • Την Τρίτη 13 Απριλίου, ώρα 19:00, στη GALLERY IANOS (Αριστοτέλους 7), πραγματοποιούνται τα εγκαίνια έκθεσης εικαστικών των μαθητών και αποφοίτων των ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ ΜΑΝΤΟΥΛΙΔΗ, με θέμα Η αγάπη έχει χρώμα. Διάρκεια έκθεσης: 12/4-19/4. Η έκθεση περιλαμβάνει 20 πίνακες ζωγραφικής (τελάρα), σχέδια, φωτογραφίες, 3 εγκαταστάσεις, 1 κατασκευή-δρώμενο και αφιερώνεται στα πολλά και διαφορετικά πρόσωπα της αγάπης και τους πολλαπλούς αποδέκτες της • Την Τετάρτη 14 Απριλίου, ώρα 19:00, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), το Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης και εκπαιδευτικοί από σχολεία της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, με τη στήριξη της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας, της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης και της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης, παρουσιάζουν μια ΣΕΙΡΑ ΔΙΔΑ��ΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ-ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΩΝ. Παρουσίαση δέκατη: Δώσε γνώση να γυρίσει παραμύθι ν’ αρχινίσει...: Αποτυπώνοντας με τη μορφή παραμυθιού εμπειρίες, γνώσεις, ευαισθησίες που αποκτήθηκαν στη σχολική πράξη. Παρουσιάζουν: Σκεύη Τσιάκκα (Φιλόλογος) και Αντώνης Γκαζάκης (Φιλόλογος).

εξώστης 8

BEST SELLERS από τα βιβλιοπωλεία IANOS από 15/3 έως και 20/3

1. Απόψε δεν έχουμε φίλους της Σοφίας Νικολαΐδου, εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ. 2. Μερσέντες Χιλ της Χρυσηίδας Δημουλίδου, εκδ. ΨΥΧΟΓΙΟΣ. 3. Παράδρομοι της μνήμης της Ζώγιας Μεταλλικιώτη, εκδ. ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ. 4. Συνδεδεμένοι των Τζέιμς Φάουλερ-Νικόλα Χριστάκη, εκδ. ΚΑΤΟΠΤΡΟ. 5. Γιατί το Βυζάντιο της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, εκδ. ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. 6. Ιμαρέτ. Στη σκια του ρολογιού του Γιάννη Καλπούζου, εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ. 7. Ετυμολογικό λεξικό της Νέας Ελληνικής γλώσσας του Γεώργιου Μπαμπινιώτη, εκδ. ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΞΙΚΟΛΟΓΙΑΣ. 8. Όλα πάνε ρολόι (ή σχεδόν) της Στυλιάνας Γκαλινίκη, εκδ. ΜΕΛΑΝΙ. 9. Χίμαιρα του Ναγκίμπ Μαχφούζ, εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ. 10 Ο φύλακας στη σίκαλη του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ, εκδ. ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ.

Tα βιβλιοπωλεία IANOS προτείνουν Απόψε δεν έχουμε φίλους της Σοφίας Νικολαΐδου, εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ. Ένα μυθιστόρημα για τρεις γενιές Ελλήνων, που προσπαθούν να ζήσουν τη ζωή τους, την ώρα που η Ιστορία δείχνει τα δόντια της. Γονείς και παιδιά, φοιτητές, μαθητές, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, μαθαίνουν μια και καλή πως πρώτα κοιτάς πού χύθηκε το αίμα σου και ύστερα διαλέγεις πλευρά. Ποια είναι η σωστή και ποια η λάθος απόφαση, όταν ο κόσμος γύρω καίγεται; Πώς τσακίζεται η θεωρία στην πράξη; Το τετράδιο του Ζοζέ Σαραμάγκου, εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ. Περίεργο άτομο αυτός ο Σαραμάγκου. Είναι ογδόντα εφτά χρόνων,  έχει κερδίσει το Νόμπελ, διάκριση που θα του επέτρεπε να μην παράγει πλέον τίποτα. Και να που αρχίζει να γράφει σε μια ιστοσελίδα επιτιθέμενος λίγο-πολύ στους πάντες, προκαλώντας πολεμικές και αναθέματα από πολλές πλευρές –συνήθως όχι επειδή λέει πράγματα που δεν θα έπρεπε να πει, αλλά επειδή δεν χάνει τον καιρό του για να μετρήσει τα λόγια του. Αν σου άρεσε το σχολείο, θα λατρέψεις τη δουλειά του Irvine Welsh, εκδ. ΟΞΥ. Τρεις νεαροί Αμερικάνοι βρίσκονται χαμένοι στην έρημο. Ένας Κορεάτης σεφ και μια κοσμική νεαρά συναντιούνται. Ένας ιδιοκτήτης παμπ στα Κανάρια νησιά προσπαθεί να χωρέσει πολλά καρπούζια σε μια μασχάλη. Ο συγγραφέας μάς υπενθυμίζει ότι είναι μάστορας της διηγηματικής φόρμας, εξαιρετικός αφηγητής και αναμφισβήτητα από τους πιο αστείους και ανατρεπτικούς συγγραφείς της Βρετανίας. Επιστροφή στο μέλλον του Πέτρου Παπακωνσταντίνου, εκδ. ΛΙΒΑΝΗ. Η χειρότερη οικονομική ύφεση από την εποχή του μεσοπολέμου σήμανε το ιδεολογικό κραχ του νεοφιλελευθερισμού, αλλά δεν ανέδειξε καινούριο κοινωνικό υπόδειγμα. Οι μεγάλες δυνάμεις θυμίζουν εμφραγματία, ο οποίος μόλις έχει βγει από την εντατική και το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να ανάψει τσιγάρο. Η έκδοση επιχειρεί µια συνεκτική θεώρηση του μεγάλου μετασχηματισμού που δρομολόγησε ο διεθνής καπιταλισµός τα τελευταία τριάντα χρόνια. Βία στην οικογένεια των Γ. Νικολαΐδη-Μ. Σταυριανάκη, εκδ. ΚΨΜ. Η αντιφατική, πολλές φορές, σύμφυση των επιστημονικών δεδομένων στο πεδίο αυτό με τις κοινωνικές παραδοχές είναι έκδηλη σε οποιαδήποτε προσπάθεια διαχρονικής περιοδολόγησης των επικρατέστερων επί του θέματος θεωρητικών γνώσεων και πρακτικών. Σήμερα, ο διαρκώς αυξανόμενος όγκος ερευνητικών δεδομένων καθιστά αναγκαία τη συνεχή ενημέρωση των επαγγελματιών για τα συμπεράσματα της διεθνούς επιστημονικής γραμματείας.


ταινίες

εξώστης

κινηματογράφος ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ: 4 ΜΑΥΡΑ ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΑ / Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΙΝ ΒΑΡΓΚΑ / ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ / ΝΙΑΤΑ ΣΕ ΕΞΑΨΗ / 2019: ΝΕΑ ΦΥΛΗ /// Videodrome /// Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

4 ΜΑΥΡΑ ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΑ Σκηνοθεσία: Ρένος Χαραλαμπίδης Παίζουν: Ρένος Χαραλαμπίδης, Γιάννης Ζουγανέλης, Τάκης Σπυριδάκης, Άλκης Παναγιωτίδης, Δημήτρης Πουλικάκος, Τιτίκα Σαριγκούλη Διάρκεια: 90’

ΟΛΥΜΠΙΟΝ 1, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 1, STER CITY GATE 1, VILLAGE CENTRE 8&10 Ο Μάκης Μεσσίας είναι ιδιοκτήτης παρηκμασμένου γραφείου τελετών, επιχείρηση που κληρονόμησε από τον πατέρα του. Είναι όμως και... αλογομούρης. Του αρέσει ο ιππόδρομος και μια μέρα ονειρεύεται να αποκτήσει και ο ίδιος άλογα τα οποία να συμμετέχουν στις ιπποδρομίες. Προς το παρόν, ένεκα της τζογαδόρικης φύσης του, χρωστάει σε όσους φοράνε μαύρα κουστούμια! Ένας δικηγόρος που μοιράζεται το πάθος του Μάκη τόσο για τα άλογα όσο και για τον τζόγο, τον ενημερώνει για μια προσεχή στημένη κούρσα - σίγουρα πράγματα! Με απόδοση απίθανη, το μόνο που χρειάζεται είναι σπαρταριστό ρευ-

στό για να πολλαπλασιαστεί σε δυσθεώρητα ύψη. Πού να βρει, όμως, ρευστό ο Μάκης; Τη λύση τη βρίσκει και πάλι ο δικηγόρος: ένας Έλληνας μετανάστης τα «τίναξε» ενώ βρισκόταν στην Κόστα Ρίκα. Τελευταία του επιθυμία: να τον κουβαλήσουν πεζή από τον Πειραιά μέχρι το χωριό του, κάπου στη Βοιωτία. Η αμοιβή είναι αρκούντως ικανοποιητική. Το μόνο που χρειάζεται ο Μεσσίας είναι να βρει άλλους τρεις νοματαίους (κατά προτίμηση με πείρα ως... κοράκια) και να πάνε το φέρετρο εκεί που πρέπει. Μετά, ο πλουτισμός είναι μια απλή, τυπική διαδικασία. Το θέμα είναι: μπορείς να ποντάρεις σε έναν... κρυμμένο θησαυρό; Αυτή είναι η τέταρτη ταινία που σκηνοθετεί ο Ρένος Χαραλαμπίδης - α, ταυτόχρονα, πρωταγωνιστεί, υπογράφει το σενάριο ενώ έχει συνθέσει και τη μουσική - σφυρίζει κιόλας! Και θα πρέπει να τονίσουμε μετ’ επιτάσεως πως είναι μεν κωμωδία, αλλά όχι από αυτές με τις οποίες γελάς χορταστικά από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό. Όχι. Αυτή είναι μια γλυκόπικρη κωμωδία. Που θα μπορούσε να είναι ένα κανονικότατο... γουέστερν! Για σκεφτείτε λίγο: ο Ρένος... αντιγράφει τον μέγιστο Σέρτζιο Λεόνε

και κάνει το δικό του «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος». Μόνο που η δική του ταινία θα μπορούσε να ονομαστεί: «Ο αλογομούρης, η ψωνάρα ηθοποιός, ο πρώην κατάδικος και ο μονίμως μεθυσμένος»! Ήρωες που είναι... αντιήρωες, χαμένοι από χέρι, κυνηγώντας να πιάσουν την καλή, κυνηγώντας έναν κρυμμένο θησαυρό. Με ματαιωμένες ελπίδες, με αβέβαιο παρόν, στο περιθώριο, μόνοι εναντίον όλων. Ο ηθοποιός (απολαυστικός ο Γιάννης Ζουγανέλης) μεγαλοπιάνεται: παθιάζεται για τον «Άμλετ» και τον Σαίξπηρ, έχει παίξει παλιότερα σε μπουλούκι, όμως, όπως και στην τηλεόραση. Και είναι ερωτευμένος (χωρίς αντίκρυσμα) με πρώην συμπρωταγωνίστριά του. Ο αποφυλακισμένος (κάθε φορά που τον βλέπουμε, τον θέλουμε περισσότερο τον Τάκη Σπυριδάκη) κουβαλάει τις Ερινύες του... αστυνομικού που σκότωσε κατά λάθος τον συνεργό του, κατά τη διάρκεια της απόπειρας ληστείας. Και ο μέθυσος (κερδίζει τις εντυπώσεις ο Άλκης Παναγιωτίδης) προσπαθεί να μουδιάσει τον πόνο από την απώλεια των αγαπημένων του προσώπων... Ο Ρένος κάνει καλή δουλειά στη σκηνοθεσία: βγάζει το καλύτερο από τους ηθοποιούς του. Αλλά και η μουσική και η φωτογραφία πετυχαίνουν υψηλές επιδόσεις. Οι σκηνές με τους τέσσερις που κουβαλούν τη νεκροφόρα μέσα στα χωράφια, σου μένουν εντυπωμένες μέσα στο μυαλό. Κλασικά, όπως σε κάθε ταινία του Ρένου, υπάρχει σκηνή με περιστέρια (μέσα στο παραιτημένο βαγόνι του τρένου αυτήν τη φορά). Και οι ατάκες δίνουν και παίρνουν: από το απολαυστικό «Άπλα» του Σπυριδάκη και το «Dust in the wind» του Παναγιωτίδη μέχρι τα «Γαμώ την κάσα μου μέσα» του Χαραλαμπίδη, γίνεται προσπάθεια δημιουργίας ευφορίας στους θεατές. Η σκηνή με το τηλεφώνημα από την Κόστα Ρίκα και την προσπάθεια συνεννόησης σε... όποια γλώσσα είναι απολαυστική... Και το φινάλε... Τι γλύκα που κουβαλάει. 4 μαύρα κουστούμια, ηττημένα για άλλη μια φορά κατά πως φαίνεται έχουν κερδίσει ουσιαστικά. Τη φιλία, την ευγνωμοσύνη, την αξιοπρέπειά τους. Την ανθρωπιά τους. Δείτε την ταινία: πέρα όλων των άλλων θα σώσετε έναν άνθρωπο από την χρεωκοπία... Αξιολόγηση: *** Θόδωρος Γιαχουστίδης

εξώστης 9


ταινίες Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΙΝ ΒΑΡΓΚΑ (KATALIN VARGA)

ΝΙΑΤΑ Σ’ ΕΞΑΨΗ (YOUTH IN REVOLT)

Σκηνοθεσία: Πίτερ Στρίλαντ Παίζουν: Χίλντα Πέτερ, Τίμπορ Πάλφι, Νόρμπερτ Τανκό Διάρκεια: 82’

Σκηνοθεσία: Μιγκέλ Αρτέτα Παίζουν: Μάικλ Σέρα, Πόρσια Ντάμπλντεϊ, Τζάστιν Λονγκ, Ρέι Λιότα, Στιβ Μπουσέμι, Ζακ Γαλιφιανάκης, Τζιν Σμαρτ, Φρεντ Γουίλαρντ Διάρκεια: 90’

ΟΛΥΜΠΙΟΝ 2 «ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ» Σινεμά «auter» μετά από καιρό. Χιλίων καρατίων. Ατόφιο, αινιγματικό, αυθεντικό. Πόσοι θα δουν άραγε το εξαιρετικό αυτό, μικρό το δέμας μεν, υψηλής καλλιτεχνικής στάθμης δε, φιλμ; Ελάχιστοι. Ας μη γελιόμαστε. Δεν ανήκει σε καμία καλά αμπαλαρισμένη φιλμική φανφάρα-κατασκευή του μάρκετινγκ. Απ’ τη ρακένδυτη Ρουμανία προερχόμενο της ακμάζουσας κνηματογραφίας. Με μπάτζετ μόλις 30.000 ευρώ... Η Κάταλιν, εκδιωγμένη απ’ τον σύζυγό της, όταν μαθαίνει ότι το παιδί τους δεν είναι δικό του, παίρνει το γιο της και μ’ ένα άλογο διασχίζει τα βουνά της Τρανσυλβανίας. Αναζητά τον πραγματικό πατέρα του, σκοπεύοντας να τον εκδικηθεί, καθώς είναι υπαίτιος για τη μελανότερη στιγμή της ζωής της. Το ντεμπούτο του Βρετανού Στρίκλαντ σφύζει από υγεία. Κινηματογραφική. Με ισχυρό όπλο την αφήγηση και τις συνιστώσες της: εξιστόρηση και εικονογράφηση. Με αρωγό το υποδειγματικής οικονομίας μοντάζ. Το πράσινο τοπίο της Τρανσυλβανίας παγιδεύεται από το φακό του Μαρκ Γκιόρι, γεμίζοντας επιβλητικά το πανί και κρατώντας μια απειλητική αοριστία στην εξέλιξη του φιλμ. Ο δημιουργός κινηματογραφεί μια σπουδή πάνω στο χρονικό ενός βιασμού και μιας αναπόφευκτης τιμωρία��. Με συνειδητή ασάφεια στις έννοιες θύτης και θύμα, σκαρώνει ένα σαρδόνιο παιχνίδι εναλλαγής στοιχείων, δίνοντας την αίσθηση πως βρισκόμαστε σ’ άλλο αιώνα. Συνδέει έτσι την ανάγκη για τιμωρία με την πρωτόγονη φύση του ανθρώπου. Στο βουκολικό σκηνικό εκδίκησης, όπου ο σκηνοθέτης συναντά τον Ντοστογιέφσκι, δεν υπάρχουν ιδανικοί χαρακτήρες. Όλοι είμαστε υποχρεωμένοι να προστατεύσουμε τον εαυτό μας. Η Κάταλιν προφασίζεται την αδικία που έχει διαπραχθεί εις βάρος της ως κίνητρο των πράξεών της. Βουτά στο χριστιανικό άλλοθι, απαραίτητο για να αυτοδικήσει ελεύθερα. Ο ατελής άνθρωπος από ‘δω, η παραδεισένια φύση από εκεί. Όλα θεϊκά δημιουργήματα. Ο βιασμός, παρέκκλιση της φύσης. Η Καταλίν εκτελεί το θέλημα του Θεού. Αποκαθιστά την ισορροπία. Το τίμημα βαρύ. Πρέπει να πληρώσει γιατί παρέκκλινε. Μάθημα για ντόπια κινηματογραφικά μειράκια το καθηλωτικό 5λεπτο μονόπλανο μέσα σε μια βάρκα με την Κάταλιν να εξιστορεί στο βιαστή της και στην ανυποψίαστη γυναίκα του, το βιασμό της… Αξιολόγηση: **** Πέτρος Αλμπάνης

ΠΛΑΤΕΙΑ ODEON 3, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 11, VILLAGE COSMOS 1

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ Σκηνοθεσία: Άγγελη Ανδρικοπούλου και Αργύρης Τσεπελίκας Διάρκεια: 81’

ΒΑΚΟΥΡΑ 2 Οι σκόπελοι που συναντούν τα παιδιά για να παίξουν με προδιαγραφές παλαιοτέρων δεκαετιών, κάθε άλλο παρά γεμάτες περιπέτεια είναι - γεμάτες αγωνία είναι. Η Αλεξάνδρα, δυναμική προσωπικότητα με έμφυτη εξυπνάδα, ευαισθησία και συγκρατημένες ηγετικές τάσεις, συντάσσει μια ομάδα που θα διεκδικήσει τα περί «ημών» και... «υμών». Στόχος της, να φτιαχτεί κοντά στο σπίτι τους μια αλάνα για να παίζουν. Είναι στην ουσία και η μόνη που εκ κοινωνικότητας ωθούμενη, χρειάζεται την αποδοχή που μπορεί να δεχτεί από το παιχνίδι. Η παρέα της, ασύμβατη με την προσωπικότητα της: η 13χρονη Χρύσα, ο δωδεκάχρονος Βλαντ και ο μόλις 9 χρονών Χρήστος. Μια όμορφη ιδέα, εγκλωβισμένη στις ευκολίες της, λειτουργεί εξολοκλήρου ως καταγραφή μιας κοινότητας που στο φόβο ή τη λατρεία της κάμερας, θα πραγματοποιήσουν ένα παιδικό καπρίτσιο που τυγχάνει να συνδέεται με την υγιή παιδική ηλικία και το παιχνίδι. Η ξεκάθαρη και άμεση αρωγή του δημάρχου και η εκ των προυχόντων διευκολύνσεις, υποσκάπτουν την μυθοπλαστική αφήγηση που σε πολλά σημεία θυμίζει στρατευμένο βίντεο οικιακής θέασης. Ιδιαίτερου ενδιαφέροντος δραματουργικά σημεία είναι οι «προσωπικές στιγμές» όταν: οι γονείς βρίσκονται εκτεθειμένοι στα πάθη τους ή εκφράζουν τις ρατσιστικές τους απόψεις χωρίς «κορδελάκια», οι γείτονες αντιμετωπίζουν υπεροπτικά τα ευφάνταστα πιτσιρίκια αγνοώντας το φόβο για τα λεγόμενά τους όταν καταγράφονται από κάμερες. Η παιδικότητα βρίσκεται κρυμμένη μόνο σε στιγμές: στο κλάμα της Αλεξάνδρας απέναντι στην ανούσια σκληρότητα του δημοφιλούς εξυπνάκια και πνεύματος αντιλογίας της παρέας (Χρύσα), στις πηγαίες αντιδράσεις του Χρήστου, στις συγκρατημένες εκφραστικές – και ενίοτε υποκινούμενες - εξάρσεις του Βλαντ. Τα παιδιά του μυθοπλαστικού ντοκιμαντέρ, με εξαίρεση την Αλεξάνδρα, δεν έχουν συνείδηση της σημασίας του παιχνιδιού, μεταφράζουν όμως ως παιχνίδι τη διαδικασία διεκδίκησης μιας αλάνας, καθώς κολακεύονται λίγο ή και περισσότερο απέναντι στο μέσο που τους κινηματογραφεί. Αξιολόγηση: ** Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος

εξώστης 10

Δύσκολη ηλικία η εφηβεία. Ξέρετε όμως καμιά περίοδο της ζωής μας, που είναι εύκολη, πλην της παιδικής; Κι αυτό σε συνάρτηση με το που και από ποιον έχει γεννηθεί κάποιος. Τέλος πάντων. Ο δεκαεξάρης Νικ ονειρεύεται ότι και κάθε αγόρι της ηλικίας του: να συνευρεθεί ερωτικά με μια κοπέλα που θα του γυαλίσει. Βέβαια, ο «Νικάκης» έχει τις παραξενιές του, αλλά ποιος είναι τέλειος και δη στην ηλικία αυτή. Κυκλοφορεί παραμάσχαλα με το dvd «La Strada» του Φελίνι, θαυμάζει τον Ντίλιντζερ και συναναστρέφεται έναν πιο καταθλιπτικό απ’ τον ίδιο, όπως τουλάχιστον διατείνεται. Το οικογενειακό background του δεν είναι το καλύτερο. Χωρισμένοι γονείς με εραστές και ερωμένες και ο Νικ έχει πάντα στα πόδια του έναν ξένο είτε ζει με την μαμά είτε με τον μπαμπά. Αλλά αυτά είναι τα δεδομένα της εποχής κι όποιος δεν προσαρμόζεται, καλό του ταξίδι. Ο εσωστρεφής και ντροπαλός «Νικάκης», ευρισκόμενος σε διακοπές με μαμά και εραστή, γνωρίζει και ερωτεύεται νεαρά όμορφη και απελευθερωμένη. Και για να πετύχει το σκοπό του θα χρειαστεί την επινοημένη παρουσία ενός alter ego, που μοιάζει στον Ντίλιντζερ και τον σπρώχνει σε πράξεις ενός αποφασιστικού, δυναμικού και κομμάτι κακού. Ενδιαφέρουσα εφηβική ιστορία, με χαρακτήρες που άλλοτε κωπηλατούν στα εγνωσμένα και προβλέψιμα και άλλοτε κολυμπούν στο αλλόκοτο με μιαν επίφαση του αστείου. Συμπαθής σκηνοθεσία από τον Μιγκέλ Αρτέτα με σινεφίλ αναφορές, όπως «Τόκιο Στόρι» του Όζου, «Με κομμένη την ανάσα» του Γκοντάρ κ.α.. Εξαιρετικός ο νεαρός Μάικλ Σέρα. Αξιολόγηση: *** Γιάννης Γκακίδης


ταινίες

2019: ΝΕΑ ΦΥΛΗ (DAYBREAKERS)

ΑΟΡΑΤΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (THE GHOST WRITER)

Σκηνοθεσία: Μάικλ Στίριγκ, Πίτερ Στίριγκ Παίζουν: Ίθαν Χοκ, Γουίλεμ Νταφόε, Σαμ Νιλ, Ισαμπέλ Λούκας, Κλόντια Καρβάν Διάρκεια: 98’

Σκηνοθεσία: Ρομάν Πολάνσκι Παίζουν: Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Πιρς Μπρόσναν, Κιμ Κατράλ, Ολίβια Γουίλιαμς Διάρκεια: 128’

STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 10, VILLAGE COSMOS 3&6

ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 5, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 2, STER CITY GATE 7, VILLAGE COSMOS 7&9 (2η εβδομάδα)

Και ναι, λοιπόν, θα έρθει η στιγμή που οι βρικόλακες θα κυριεύσουν τη Γη. Το εξαντλημένο θέμα των βαμπίρ βρίσκει ένα παραθυράκι στην πρωτοτυπία και θέτει το εξής ερώτημα: τι θα γινόταν αν όλοι μεταμορφωνόμασταν σε βαμπίρ, αν όλοι ποθούσαμε το ανθρώπινο αίμα; Η απάντηση απλή: θα πεθαίναμε της πείνας, αφού πλέον δεν θα υπήρχαν άνθρωποι... Μια μελλοντική κοινωνία βρικολάκων προσαρμόζεται στο περιβάλλον και προσπαθεί να ζήσει... ανθρώπινα. Τα αυτοκίνητα κατά τη διάρκεια της ημέρας δεν έχουν τζάμια παρά μόνο κάμερες, τα βαμπίρια συνεχίζουν τις δουλειές τους και πίνουν τον καφέ τους (πάντα με λίγο αίμα), ενώ οι πολυεθνικές έχουν αναλάβει να προμηθεύουν την αγορά με όσο αίμα μπορούν να ξεζουμίσουν από τους ανθρώπους-φυτά που εκμεταλλεύονται στα εργοστάσιά τους, ερευνώντας παράλληλα την προοπτική παρασκευής ενός υποκατάστατου του ανθρώπινου αίματος. Όσο για τους ανθρώπους, οι ελάχιστοι εναπομείναντες ελεύθεροι μάχονται στο φως της μέρας για την ανατροπή του κατεστημένου. Δεν είναι άσχημη η ιδέα. Πέρα από τα διάφορα διασκεδαστικά ευρήματα γύρω από τη λειτουργικότητα της κοινωνίας βρικολάκων, υπάρχουν ενδιαφέροντες παραλληλισμοί με πολιτικοκοινωνικές προεκτάσεις που θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν το ευρύτερο κοινό κι όχι μόνο τους θιασώτες μιας «Blade» αντιμετώπισης των πραγμάτων. Παρ’ όλα αυτά οι προσδοκίες διαψεύδονται γρήγορα και η ταινία καταφέρνει να ακυρώσει οποιεσδήποτε καλές προθέσεις μπαίνοντας σε όλα τα πιθανά καλούπια, και μετατρέπεται δυστυχώς σε μια απλή ταινία δράσης, με κάκιστη μουσική επένδυση, καλούς ηθοποιούς που δεν δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, ηθικές κορόνες (μπορεί να πεθαίνει ο άνθρωπος στους βρικόλακες, αλλά το πολιτικά ορθό δεν θα ψοφήσει ποτέ) και βαρετές σκηνές δράσης. Αν θέλετε βρικόλακες, αλλά σε πιο εσωστρεφή και επιτηδευμένα βαθυστόχαστη εκδοχή, σας προτείνω το εξής: «Addiction», του Έιμπελ Φεράρα (1995). Αξιολόγηση: * Σωτήρης Μπαμπατζιμόπουλος

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

ΟΛΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΛΙΓΗ ΑΓΑΠΗ (NOWHERE BOY) Σκηνοθεσία: Σαμ Τέιλορ Γουντ Παίζουν: Άαρον Τζόνσον, Κριστίν Σκοτ Τόμας, Αν Μαρί Νταφ, Ντέιβιντ Μορισέι Διάρκεια: 98’

ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 8 (2η εβδομάδα) Σκόπιμα η ταινία αποφεύγει ως τίτλο οποιαδήποτε παραπομπή στους Beatles ή τον John Lennon. Γιατί δεν πρόκειται ούτε για βιογραφία του γκρουπ ούτε του ιδρυτή τους. Αντίθετα, ολοκληρώνεται λίγο πριν την καθιέρωση του θρυλικού συγκροτήματος. Η Σαμ Τέιλορ Γουντ βασίζεται στο βιογραφικό βιβλίο της Τζούλιας Μπερντ, ετεροθαλούς αδελφής του Τζον Λένον, και τιτλοφορεί την ταινία της «Nowhere Boy», αντί του «Imagine This: Growing Up With My Brother John Lennon», έχοντας φυσικά και τη βοήθεια του Ματ Γκρίνχαλκ (σεναριογράφου του «Control»). Πρώτιστα, για να μας υποδείξει το κενό που κυριαρχούσε στο μυαλό και στην καρδιά του έφηβου νέου. Κενό για τα μαθήματα (ο διευθυντής του σχολείου τον κατατάσσει στη Χώρα του Πουθενά). Κενό συναισθηματικό από την απώλεια του αγαπημένου του θείου. Κενό οικογενειακό, αφού μεγαλώνει χωρίς οικογένεια, υπό την κηδεμονία της αυστηρής θείας του. Η επανασύσφιξη των σχέσεών του με τη μητέρα του αποτελεί το μεταίχμιο της πορείας του νεαρού Λένον. Είναι εκείνη που τον μυεί στη rock ‘n’ roll μουσική, στους ανατρεπτικούς ήχους των Chuck Berry, Elvis Prelsey, Screamin’ Jay Hawkins. Είναι εκείνη που του μαθαίνει μπάντζο, που τον βυθίζει στα τάρταρα του πόνου, αλλά και τον εξυψώνει στο ζενίθ της ευτυχίας, που τον βοηθά να ωριμάσει, να δυναμώσει τα φτερά του, να μάθει να πετά. Είναι εκείνη που θα του προκαλέσει απέραντη οδύνη τη στιγμή που συμφιλιώνεται μαζί της. Μια Γιόκο πριν την Όνο. Η αφήγηση κλείνει με την περιοδεία των Quarrymen στο Αμβούργο και μέλη τους Λένον, ΜακΚάρτνεϊ, Χάρισον. Γεμάτοι όνειρα, φιλοδοξία και πάθος... Χρόνια πολλά και καλό Πάσχα. Αξιολόγηση: *** Γιάννης Τοτονίδης

GALLERY B19 Ολυμπία Αναστασίου

Ρυθμική, γρήγορη, στακάτη. Η τελευταία ταινία του γεροΠολάνσκι θυμίζει μετρονόμο. Δε χάνει ποτέ το τέμπο της. Σ’ αρπάζει απ’ το μανίκι από το πρώτο της πλάνο και δεν σ’ αφήνει, παρά στο τελευταίο καρέ. Προαπαιτούμενο βεβαίως ένα στιβαρό, κλασικό σενάρι��, που μας επαναφέρει στο κλίμα του πολιτικού θρίλερ των ρομαντικών 70’s, με την απαραίτητη δοσολογία παρανοϊκής συνωμοσιολογίας των 00’s. Εξίσου απαραίτητο και το σίγουρο χέρι ενός μετρ της σκηνοθεσίας. Που μπορεί να γέρασε, μπορεί να βασανίζεται από ποινικές υποθέσεις του μακρινού, πολυτάραχου παρελθόντος του, την τέχνη του όμως δεν εξέχασε. Ξέρει καλά ότι ο κινηματογράφος, για να πείσει τον θεατή και να επιδράσει εντονότερα πάνω του, χρειάζεται αφήγηση ευλογοφανή, χωρίς τα κενά και τα άλματα που έχουν γίνει της μοδός τα τελευταία χρόνια. Ξέρει επίσης ότι στην τελική ο κινηματογράφος δεν είναι παρά ένα παραμύθι. Θέλει στυλιζάρισμα, έστω και διακριτικό. Θέλει τοπία αρχέγονα (συμπτωματικά παρόμοια με του «Νησιού των καταραμένων», του έτερου μεγάλου σύγχρονου παραμυθά), υποκριτικούς κώδικες ελαφρά τονισμένους, που παραπέμπουν σε ιστορία του Κάρολου Ντίκενς, θέλει μουσική διακριτική και παιχνιδιάρικη, χωρίς τις βαρύγδουπες συμφωνικές τονικότητες που πιθανόν θα επέλεγε ένας σκηνοθέτης απλός διεκπεραιωτής του Χόλιγουντ. Χρειάζεται τέλος έναν πρωταγωνιστή κενό, χωρίς έντονα χαρακτηριστικά, ελάχιστα ανώτερο από τον μέσο θεατή, με τον οποίο αυτός θα ταυτιστεί εύκολα, ένα «άδειο σακί» με εμβρόντητο βλέμμα, πρόθυμο να βυθιστεί μαζί με μας στον μαγικό κόσμο των αποκαλύψεων της ταινίας. Με την πρόοδο της αφήγησης το «άδειο σακί» θα γεμίσει, η συνειδητοποίηση της διαφθοράς του πολιτικού μας κόσμου θα επέλθει, κι ο θεατής θα βγει ευχαριστημένος από την αίθουσα, έμπλεος της πεποίθησης ότι κάτι έμαθε και σήμερα. Καθώς όμως τα φώτα ανάβουν, από μια γωνιά ο παμπόνηρος Πολάνσκι μας κλείνει το μάτι: το σινεμά είναι ένα μεγάλο παραμύθι, η δε πραγματικότητα δεν είναι ποτέ τόσο απλή και μονοσήμαντη…

Αξιολόγηση: **** Παναγιώτης Κιούσης

Ζωγραφική και μοναδικές χειροποίητες κατασκευές για κατοικίες και επαγγελματικούς χώρους

Aκουαρέλες, φωτιστικά, καθρέφτες, ξεχωριστά δώρα, παραβάν. Τιμές εργαστηρίου Δ. Γούναρη 5 Λευκός Πύργος Θεσσαλονίκη 2310 244 939, 2310 910 217 Κιν. 6979761680 email: olyanest@otenet.gr

εξώστης 11


ταινίες ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΚΑΛΑ (EVERYBOBY’S FINE) Σκηνοθεσία: Κερκ Τζόουνς Παίζουν: Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Σαμ Ρόκγουελ, Ντρου Μπάριμορ, Κέιτ Μπέσινκεϊλ Διάρκεια: 99’

STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 7, VILLAGE COSMOS 3 (2η εβδομάδα) Υπήρχε μια περίοδος που και μόνο η ύπαρξη του Ρόμπερτ Ντε Νίρο σε μια ταινία ήταν αρκετή για να αποφασίσει κάποιος να τη δει. Δυστυχώς, τα πράγματα άλλαξαν και πλέον πιο πολύ σε αποτρέπει αυτό το γεγονός παρά σε παρακινεί. Λες και κάποιος μπήκε στο κεφάλι του και του έχει αφαιρέσει το αξιολογικό κριτήριο. Βλέποντάς τον πια νομίζεις πως περισσότερο αγγαρεία κάνει, κάτι που πιθανόν να έχει αισθανθεί και ο ίδιος, γι’ αυτό και οι κινηματογραφικές του εμφανίσεις έχουν περιοριστεί, ενώ οι ρόλοι που διαλέγει έχουν μικρότερη διάρκεια. Σ’ αυτήν την ταινία, όμως, αποφασίζει να σηκώσει το φιλμ στην πλάτη του και να αποδείξει πως ακόμα είναι το λιοντάρι στην ερμηνευτική ζούγκλα. Ο Φράνκ έχει χάσει τη γυναίκα του εδώ και 8 μήνες και μαζί και την ισχνή επαφή που είχε με τα παιδιά του. Γι’ αυτό και αποφασίζει να τους φωνάξει να περάσουν ένα σαββατοκύριακο στο πατρικό τους. Όταν και τα 4 παιδιά απορρίπτουν την πρότασή του, φτιάχνει μια βαλίτσα και πάει να βρει αυτός τον Μωάμεθ, διασχίζοντας όλη την Αμερική από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Λας Βέγκας για να διαπιστώσει ότι η δουλειά και οι κόποι τόσων χρόνων δεν πήγαν χαμένοι, και να δει αν τα παιδιά του είναι πραγματικά ευτυχισμένα. Οικογενειακό δράμα που θίγει αρκετά ζητήματα όπως η έλλειψη επικοινωνίας ανάμεσα σε γονείς και παιδιά, η ανάγκη για επαφή ιδιαίτερα από τα άτομα μεγάλης ηλικίας, καθώς και οι επιπτώσεις που μπορεί να έχει η πίεση που ασκούν οι γονείς στις επιλογές των παιδιών τους. Έχει ενδιαφέρον, αλλά προσπαθεί συνεχώς να εκμαιεύσει τη συγκίνησή σου, ενώ ο Ντε Νίρο, αν και καλός, δε σε αγγίζει όπως τα κατάφερε ο Νίκολσον στο «Σχετικά με το Σμιντ». Αξιολόγηση: ** Ορέστης Μανασής

THE HURT LOCKER Σκηνοθεσία: Κάθριν Μπίγκελοου Παίζουν: Τζέρεμι Ρένερ, Άντονι Μακί, Ρέιφ Φάινς, Γκάι Πιρς Διάρκεια: 131’

ΦΑΡΓΚΑΝΗ, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 6, STER CITY GATE 5, VILLAGE COSMOS 3 (3η εβδομάδα) Κι αφού πλέον έχει καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός, τα πράγματα γίνονται σαφώς πιο ξεκάθαρα. Κανείς δεν αμφισβητεί τη σκηνοθετική βιρτουοζιτέ της κυρίας Μπίγκελοου. Κατασκευαστικά, η ταινία της είναι άψογη. Σκηνοθεσία, μοντάζ, διεύθυνση φωτογραφίας, όλα υψηλού επιπέδου. Στα αρχικά «επεισόδια» έχεις και αγωνία τι θα συμβεί παρακάτω. Και μιλάω για επεισόδια, καθώς η δομή της ταινίας είναι... επεισοδιακή. Από τη μία εξουδετέρωση (ή μη) βόμβας-ών στην επόμενη κ.ο.κ. Κάποια στιγμή, αρχίζεις να νιώθεις ότι βλέπεις ένα ντοκιμαντέρ για τη δυσκολία του να είσαι πυροτεχνουργός... Και τώρα πάμε στα δύσκολα. Στα περίεργα, τα ύποπτα. Πάμε δηλαδή να εντοπίσουμε το ιδεολογικό στίγμα της ταινίας. Καμία αναφορά δεν γίνεται για το πως και για ποιον λόγο βρέθηκαν οι Αμερικάνοι in the first place που λένε στο Ιράκ. Για την αιτία της παρουσίας τους εκεί. Ακόμα χειρότερα, η Μπίγκελοου και ο σεναριογράφος της, αποκρύπτουν τη γενικότερη εικόνα και παρουσιάζουν... αυτήν που τους βολεύει: οι συγκεκριμένοι στρατιώτες και υπαξιωματικοί - αξιωματικοί τους οποίους παρακολουθούμε να προσπαθούν να σταματήσουν το κακό, αχρηστεύουν (ή προσπαθούν να αχρηστεύσουν) τις βόμβες που η πατρίδα τους ανάγκασε τους ντόπιους να χρησιμοποιήσουν! Εκτός κι αν οι λαοί δεν έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και της άμυνας απέναντι σε έναν εχθρό που εισβάλλει στη χώρα τους. Στην ταινία, οι Ιρακινοί παρουσιάζονται είτε ως... τρομοκράτες (μα όλοι εν δυνάμει βομβιστές;) είτε ως... πωλητές dvd! Αλλά ας πάμε και στη σκιαγράφηση των χαρακτήρων των Αμερικάνων. Δεν σας ενοχλεί που ο μόνος διανοούμενος της ταινίας (ο ψυχίατρος) παρουσιάζεται ωσάν... μαλάκας και είναι από τους ελάχιστους Αμερικάνους που σκοτώνεται; Δεν σας ενοχλεί που ο βασικός «ήρωας» επειδή δεν μπορεί να λειτουργήσει στην κανονική ζωή (παιδί, γυναίκα, σούπερ μάρκετ) επιλέγει να γυρίσει στο στρατό, επειδή προφανώς μόνο εκεί καβλώνει; Δεν σας ενοχλεί που ο αφροαμερικάνος συμπρωταγωνιστής, ακολουθώντας την ακριβώς αντίθετη πορεία από τον ψυχάκια συνάδελφό του, κατακλύζεται από την επιθυμία να δημιουργήσει οικογένεια, να κάνει παιδί; Επηρεασμένος από όσα θλιβερά (;) βίωσε στο Ιράκ; Όπως έγραψε κι ένας φίλος: «Νάρκη στο Hurt Locker»! Αξιολόγηση: ** Θόδωρος Γιαχουστίδης

ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ (DESERT FLOWER) Σκηνοθεσία: Σέρι Χόρμαν Παίζουν: Λία Κεμπέντε, Σάλι Χόκινς, Κρεγκ Πάρκινσον, Τίμοθι Σπολ, Σοράγια Ομάρ-Σέγκο Διάρκεια: 124’

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ, ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 6, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 8 (3η εβδομάδα) Είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά την Γουόρις Ντίρι στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: μια γυναίκα δυναμική και όμορφη, με λόγο χειμαρρώδη, που «απαιτούσε» από όλους γύρω της να χαμογελούν. Ο συγκεκριμένος δυναμισμός μου έλειψε από το χαρακτήρα της στην ταινία, τον οποίο υποδύεται η εκθαμβωτικής ομορφιάς Λία Κεμπέντε, ωστόσο η ερμηνεία της ηθοποιού και μοντέλου, έκρυβε την απαιτούμενη ευαισθησία και εκφραστικότητα ενός προσώπου με σωματικά και ψυχικά τραύματα. Η ιστορία είναι αληθινή, οπότε και η πλοκή είναι ξεκάθαρη, με ένα θέμα που δύσκολα αφήνει ασυγκίνητες, κυρίως τις γυναίκες. Η Σέρι Χόρμαν βέβαια, αν και με καλές προθέσεις, στην προσπάθειά της να καταγράψει όλες τις πτυχές των όσων συνέβησαν σε διάστημα είκοσι χρόνων, χάνει την ουσία κάπου ανάμεσα στα πολλά φλασμπάκ, τις υπερβολές (ίσως και δικαιολογημένες λόγω τους μεγέθους της ιστορίας) και κάποιους αφελείς διαλόγους. Δεν στερεί όμως από τους θεατές τις δυνατές στιγμές, με αποκορύφωμα τη σκηνή της κλειτοριδεκτομής, ενώ παράλληλα φέρνει στο προσκήνιο καυτά ζητήματα που δεν απασχολούν την κοινωνία όσο θα έπρεπε. Το διάχυτο χιούμορ ελαφρύνει την σοβαρότητα της αφήγησης, η τηλεοπτική λογική της ταινίας σίγουρα της στερεί πόντους αναδεικνύοντας μια προχειρότητα που δεν της αξίζει, εκείνο ωστόσο που κυριαρχεί μετά τους τίτλους τέλους είναι μια ευχάριστη αίσθηση πως όλα τελικά θα πάνε καλά. Και μόνο γι’ αυτό αξίζει να δεις την ταινία. Αξιολόγηση: *** Νίκη Κεφαλά

Παίζονται επίσης... Το νησί των καταραμένων, Παραδεισένια οστά, Ένας άντρας μόνος, Να με θυμάσαι, Ο κατάσκοπος της διπλανής πόρτας, Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, Artherapy, 180 μοίρες, Avatar Ο Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι: ο κλέφτης της αστραπής, Ο μικρός Νικόλας, Η πριγκίπισσα και ο βάτραχος, Βρέχει κεφτέδες, Ψηλά στον ουρανό

εξώστης 12


σινεμά Έργα και ημέρες του 12ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης Ο κόσμος ήταν αισθητά λιγότερος γιατί αν σκέφτεται πως θα του λείψουν, ίσως, τα καθημερινά αγαθά, η διασκέδαση πάει περίπατο. Το ανύπαρκτο ισοζύγιο του πανηγυρικού 50ου μεγάλου Φεστιβάλ επισκίασε καθοριστικά το μικρό του αδερφάκι που, ναι μεν, μοιάζει να κατέκτησε την ανεξαρτησία του, είναι όμως «άφραγκο» και έρμαιο των ελλειμμάτων και της σπάταλης διαχείρισης του «μεγάλου αδερφού». Κάπως έτσι την πάτησε κι ο πατέρας της Πρισίλα της μικρής μιγάδας χιπ-χόπερ του Γκάμπριελ Νομπλ («Το άστρο της Π. ανατέλλει»). Όμως αυτός πλήρωσε τα λάθη του ακριβά, το οποίο δε βλέπω να εφαρμόζεται στη δική μας περίπτωση. Φέτος μπορώ να πω ανεπιφύλακτα πως είχαμε πολύ δυνατούς νέους Έλληνες ντοκιμαντερίστες που δεν επηρεάστηκαν από το «ομιχλώδες τοπί��» και στήριξαν το Φεστιβάλ. Πρώτη και καλύτερη η Αγγελική Αριστομενοπούλου (βραβείο FIPRESCI) με το πορτρέτο του Γιάννη Αγγελάκα («Ταξιδιάρα Ψυχή»). Ακολούθησαν εξίσου συναρπαστικά ο Αντώνης Μποσκοΐτης («Οδύσσειες Σωμάτων - Μπαλάντα για το Νίκο Κούνδουρο», φωτό), ο Γεώργας με τον Κολιοδήμο («Το σινεμά γυμνό») όπου καταγράφουν ανύποπτοι τα τελευταία σχόλια του αείμνηστου Ανδρέα Παγουλάτου, ο πικάντικος και διεισδυτικός Νίκος Μιστριώτης («Οι Κολοσσοί του έρωτα»), η ανολοκλήρωτη αλλά πεισματάρα Ευδοξία Γκρα («Γκρέγκορι Μαρκόπουλος και Τέμενος - Ιδιοφεγγής») και η αυθόρμητη γατόφιλη Σελάνα Βροντή («Zorro o γάτος»). Κατά τα λοιπά, το Φεστιβάλ έδειξε κατάφατσα το κοινωνικό του πρόσωπο είτε μέσα από εικόνες μόλυνσης («Η Pax Americana κι ο ενοπλισμός του Διαστήματος», «Ωκεανοί από πλαστικό», «Το αίμα του ρόδου») είτε μέσω της σάτιρας («Εκεί όπου ο ήλιος δε βιάζεται», «Το βαλς της Λευκορωσίας») είτε με τις υποτροφίες κινηματογραφικών σπουδών για παιδιά μεταναστών. Τα μουσικά ντοκιμαντέρ μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μου γιατί η δυστυχία είναι πιο ανεκτή μετά μουσικής. Μιλάμε κυρίως για προσωπογραφίες («Coming Back for More», «Η ιδιοφυΐα του - Η ενδότερη ζωή του Γκλεν Γκουλντ]) ή ιστορίες μουσικών ρευμάτων («Rocksteady: Οι ρίζες της ρέγκε», «Μεθυσμένοι απ’ την ελπίδα»). Θ’ ανθολογήσω κι άλλα πορτρέτα που μου έκαναν κλικ. «Η εφεύρεση του Δόκτορα Νάκαματς», ταινία έναρξης, είναι δανέζικη παραγωγή για έναν

Ιάπωνα υπερεφευρέτη που «ασφυκτιά» να δημιουργήσει τις επόμενες πατέντες. Χιούμορ με τον εαυτό του σε συνδυασμό με μια βραβευμένη με Νόμπελ δίαιτα τον καθιστούν παράδειγμα προς μελέτη. Ταξιδιάρικο και το κάδρο «Ο Καρς είναι Ιστορία» που αναφέρεται στο διάσημο φωτογράφο του Life και περιδιαβαίνει όλες τις διασημότητες που καδράρισε ο ίδιος. Υπάρχει κι ένα διπλό ποδηλατικό οδοιπορικό που καταγράφει την ιστορία με τον πρωτότυπο τρόπο της σκηνοθέτιδας Σίνθια Μπιτ. Το πρώτο μέρος ([Ποδηλατώντας το κάδρο») συμβαίνει στα 1988 και προσπαθεί να ποδηλατήσει το Τείχος του Βερολίνου αλλά δεν τα καταφέρνει σε όλο του το μήκος. Στο δεύτερο, 11 χρόνια μετά («Το αόρατο κάδρο»), η ποδηλάτισσα Τίλντα Σουίντον κινείται αντίστροφα πάνω στη γραμμή του πρώην Τείχους, σα να κυκλώνει «τη ρωγμή του χρόνου». Έχουμε όμως και βραβεία. Ο χορός τους ξεκίνησε από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ντοκιμαντέρ (EDN) που τίμησε τον Ιρανικό Οργανισμό Κινηματογραφιστών Ντοκιμαντέρ (IRDFA) διότι αψηφά κινδύνους και απαγορεύσεις έχοντας «κατορθώσει να συγκεντρώσει 300 μέλη και συμβάλλει καθοριστικά στην ανάπτυξη και διάδοση της κουλτούρας του ντοκιμαντέρ». Τα Βραβεία Κοινού - Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού στις παραγωγές άνω των 45’ πήραν οι Γιώργος Αυγερόπουλος και Γιάννης Καρυπίδης («Γάζα ερχόμαστε») και ο Ουρουγουανός Γκονσάλο Αριχόν («Με μάτια ορθάνοιχτα – εξερευνώντας τη σημερινή Νότια Αμερική»). Ενώ στην κατηγορία κάτω των 45’ επικράτησαν ο Λευτέρης Φυλακτός («Ενεργό μέλος / Active Member») και ο Βαχάν Καραπετιάν («Οδυσσέας»). Η FIPRESCI προτίμησε και το δίδυμο Αλμπέρτο Άρσε και Μοχάμαντ Ρουτζάιλα («Κυνηγώντας ελέφαντες»). Η ΕΡΤ3 πριμοδότησε από την ενότητα «Ο πλανήτης σε κίνδυνο» τη Γαλλίδα Σαντρίν Φεϊντέλ («Ωκεανοί από πλαστικό»). Το Βραβείο Doc on Air της ΕΡΤ υπερψήφισε το επερχόμενο πρότζεκτ της Μυρτώς Παπαδογεώργου («Life in a city full of errors»). Η Διεθνής Αμνηστία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διάλεξε τη γαλλοκινεζική «Καταγγελία» του Ζάο Λιανγκ. Το φυσιολατρικό WWF επέλεξε την ολλανδική τραγωδία «Οι τελευταίες μέρες του Σισμαρέφ» του Γιάν Λάουτερ. Κώστας Καρδερίνης

AVANT PREMIERES Ο Star FM 97,1, σε συνεργασία με την εταιρεία διανομής Village Films, σας προσκαλούν στην πρεμιέρα της ταινίας «Τιτανομαχία» (Clash of the Titans) του Λουί Λετεριέ, με τους Σαμ Γουόρδινγκτον, Λίαμ Νίσον και Ρέιφ Φάινς, την Μεγάλη Τετάρτη 31 Μαρτίου, στις 20.00, στον πολυκινηματογράφο VILLAGE COSMOS. Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη με προσκλήσεις που μπορείτε να εξασφαλίσετε μέσα από τις εκπομπές του Star FM 97,1 (2310 240230). Να σημειώσουμε ότι η ταινία θα προβληθεί σε 3D φορμά.

NEXT... Μιας που ο «εξώστης» θα επανακυκλοφορήσει την Πέμπτη 15 Απριλίου, ας ρίξουμε μια ματιά σε κάποιες από τις ταινίες που θα κυκλοφορήσουν στο προσεχές διάστημα πέρα από την «Τιτανομαχία» που βγαίνει στις αίθουσες την Κυριακή του Πάσχα 4 Απριλίου. Έχουμε και λέμε λοιπόν: Την Πέμπτη 1 Απριλίου βγαίνει η ταινία «κινουμένων σχεδίων», «Ο απίθανος κύριος Φοξ» (Fantastic mr. Fox) του Γουές Άντερσον, όπου τη φωνή του δανείζει ο Τζορτζ Κλούνεϊ. Την ίδια μέρα βγαίνει η ταινία... κινουμένων σχεδίων «Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας» (How to Train your Dragon) των Ντιν ΝτεΜπλουά, Κρις Σάντερς. Την Κυριακή του Πάσχα 4 Απριλίου βγαίνει η ταινία «Χάρι Μπράουν» (Harry Brown) του Ντάνιελ Μπάρμπερ, με τους Μάικλ Κέιν και Έμιλι Μόρτιμερ. Στις 8 Απριλίου αναμένεται να βγουν στις αίθουσες οι ταινίες: «Υποψία» (Chloe, φωτό) του Ατόμ Εγκογιάν, με τους Τζούλιαν Μουρ, Λίαμ Νίσον και Αμάντα Σίφριντ και «Ζητείται γαμπρός» (Leap Year) ου Άναντ Τάκερ, με τους Έιμι Άνταμς και Μάθιου Γκούντι.

εξώστης 13


σινεμά Ανδρέας Παγουλάτος Ένας δημιουργός έφυγε Όταν ένας ποιητής σωπαίνει, τότε ένα μεγάλο ή μικρό μέρος της γλώσσας νεκρώνει, ο λόγος παγώνει και μένει σα μια στιγμιαία φωτογραφία. Αυτό το «στιγμιαία» έχει να κάνει με τις συνδέσεις του χτες και του σήμερα, τα οποία μας οδηγούν και μας εκτινάσσουν στο αύριο. Όταν αυτή η σιωπή γίνεται άθελά του, όπως επιβάλει ο θάνατος, τότε η ταρίχευση του λόγου είναι επώδυνη. Σκέφτεσαι αυτά που είχες ακόμα να πεις, να ερευνήσεις και να ερωτευτείς. Και παγώνεις. Ακόμη περισσότερο, ο Ανδρέας Παγουλάτος δεν ήταν μόνο ποιητής. Οι θεωρητικές του αναζητήσεις ήταν πολύ μεγαλύτερες από κάποιους που δηλώνουν ιστορικοί ή θεωρητικοί. Έγραφε ποιήματα και έβλεπε ταινίες, ένωνε το φαντασιακό και το πραγματικό με έναν τρόπο πολύ ερωτικό. Η ενασχόλησή του με τον κινηματογράφο, ως θεωρητικός και ως ιστορικός, είχε να κάνει με την ποίηση. Το πάθος του για την ποίηση το περνούσε με έναν υπόγειο, σχεδόν ασυνείδητο τρόπο. Το ζούσες. Τον έζησα από το εξαίρετο Φεστιβάλ «Κινηματογράφος και Πραγματικότητα» που έκανε για πολλά χρόνια στο Γαλλικό Ινστιτούτο. Εκεί δεν ήμουν μόνος, οι θεατές είχαν την ευκαιρία να ανακαλύψουν νέες, άγνωστες πτυχές της τέχνης του κινηματογράφου, ακόμα και σε πολύ γνωστούς σκηνοθέτες, όπως την ντοκιμαντερίστικη πλευρά του Αντονιόνι, νέους, αλλά πολύ γοητευτικούς, δημιουργούς, όπως ο Πελεσιάν από την Αρμενία, μεγάλα κομμάτια της παγκόσμιας κινηματογραφίας, όπως το αφιέρωμα με όλες τις ταινίες του Βαν ντε Κέικεν, του Ολλανδού, μαθητή και συνεχιστή του έργου του Γιόρις Ίβενς. Το «Χνάρι» (1973-1976), τα «Χνάρια», το 1985, η «Συντέλεια» και μετά η «Νέα Συντέλεια», τα δύο περιοδικά που δημιούργησε με τους στενούς φίλους του της ποιητικής παρέας, τα δεκάδες περιοδικά που έγραψε άρθρα διαλεχτά ένα προς ένα, η συνεργασία του με την γκαλερί Ιλεάνα Τούντα. Τα πολλά και αξιόλογα βιβλία που εξέδωσε… Είχα την τύχη να φιλοξενήσω άρθρα του σε δικά μου περιοδικά. Πάντα ο Ανδρέας ήθελε να ξαναδεί το άρθρο του, έστω κι αν είχαμε αργήσει να πάμε στο τυπογραφείο. Μετά, οι τηλεοπτικές δουλειές του που έβαζαν μέσα στο σπίτι μας την ποίηση του χρώματος, της αφήγησης, των χαρακτήρων… Οι παρουσιάσεις του στο Φεστιβάλ της Δράμας, βιβλίων που σου έδειχναν και άλλους δρόμους από αυτούς που ο κινηματογράφος φωτίζει. Ένας δημιουργός έφυγε. Ήταν 62 ετών... Γιάννης Φραγκούλης

Ένας... δεκαοχτάρης στη Λάρισα Για 18η χρονιά μαζεύτηκαν οι κινηματογραφιστές από τη Μεσόγειο στη Λάρισα. Οι προφεστιβαλικές εκδηλώσεις ξεκίνησαν τη Δευτέρα 15 και τέλειωσαν την Πέμπτη 18 Μαρτίου, με την προβολή των ταινιών «Η διαθήκη του ιερέα Ιωάννη Μελιέ» του Δημήτρη Κολλάτου, «Μάνος Χατζιδάκις-είδωλο στον καθρέφτη» του Δημήτρη Βερνίκου, «Νίκος Καζαντζάκης-ακροβάτης πάνω από το χάος» του Λευτέρη Χαρωνίτη, «Στιγμή απολιθωμένη» κατά μόνας ηδονές του Γιάννη Φραγκούλη και «Χορεύοντας στον πάγο» του Σταύρου Ιωάννου. Τις ταινίες παρουσίασε η Άννα Γκλέτσου. Από την Παρασκευή 19 μέχρι την Κυριακή 21 Μαρτίου ταινίες μικρού μήκους από τη Μεσόγειο, στο Μεσογειακό Διαγωνιστικό Τμήμα και από άλλες χώρες του κόσμου στο Πανόραμα Νέων Κινηματογραφιστών, προβλήθηκαν στην αίθουσα του Χατζηγιάννειου Δημοτικού Πνευματικού Κέντρου που ήταν σχεδόν γεμάτη. Την καλλιτεχνική διεύθυνση έχει η Στέλλα Μπελέση και τη οργάνωση υπογράφει ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου Λαρισαίων. Το Φεστιβάλ υποστηρίζουν το Υπουργείο Πολιτισμού (τουλάχιστον θεωρητικά, αφού δεν έχει εγκριθεί ακόμα το ποσό της χρηματοδότησης) και η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς. Σε γενικές γραμμές το καλλιτεχνικό επίπεδο των ταινιών ήταν ικανοποιητικό. Οι σκηνοθέτες επικεντρώθηκαν κυρίως σε θέματα που είχαν να κάνουν περισσότερο με τα προβλήματα επικοινωνίας είτε μέσα σε ένα ζευγάρι είτε μεταξύ των ατόμων σε ένα κοινωνικό σύνολο και λιγότερο η οικονομική κρίση ή οι πρόσφυγες. Σε λίγες ταινίες είχαμε σοβαρή αναζήτηση στην αισθητική και πολύ προσεγμένο σενάριο. Μας εντυπωσίασαν οι ταινίες «Σόρες και Σιρίν» της Κατρίν Γκέμπε, «Η κυρία και ο θάνατος» του Ξαβιέ Ρέτσιο, «Κι εγώ για εμένα» του Τζώρτζη Γρηγοράκη. Ιδιαίτερη στιγμή του Φεστιβάλ ήταν οι ταινίες γυναικών με θέμα τον ερωτισμό, ανάμεσά τους και η «Κατά μόνας ηδονές» της Λουκίας Ρικάκη, οι οποίες προβλήθηκαν μεταμεσονύχτια το Σάββατο. Το Φεστιβάλ έκλεισε με δύο ταινίες μεγάλου μήκους, τον «El Greco» του Γιάννη Σμαραγδή και τα «Ερωτικά μαθήματα για επαναστατική δράση» του Νίκου Αλευρά. Στην καθιερωμένη συνέντευξη τύπου παρουσιάστηκαν οι σκηνοθέτες των ταινιών, Έλληνες και ξένοι, και ο Γιάννης Σμαραγδής, ο οποίος υποστήριξε ότι ο κινηματογράφος θέλει περισσότερο αγάπη (από τους δημιουργούς για το θέμα τους) παρά χρήματα! Οι αντιδράσεις των σκηνοθετών ήταν, φυσικά, αναμενόμενες. Θα ήταν καλό, τέλος, να ρωτήσουμε το Υπουργείο Πολιτισμού αν έχει κάποια πολιτική για τον κινηματογράφο κι αν έχει σκεφτεί ότι οι επιχορηγήσεις για αυτές τις διοργανώσεις δεν είναι δαπάνες αλλά επένδυση για τη διάδοση και την ανάπτυξη του ελληνικού πολιτισμού. Οι δημότες της Λάρισας, πάντως και αυτή τη χρονιά, στήριξαν το… έφηβο Φεστιβάλ τους. Γιάννης Φραγκούλης

Κινηματογραφική Λέσχη Θεσσαλονίκης Τη Μεγάλη Δευτέρα 29 Μαρτίου, στις 21:00, στον κινηματογράφο «Φαργκάνη», θα γίνει προβολή της ταινίας του Ζιλ Ντασέν «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» (Celui qui doit mourir, 1957) με πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη. Ο

Εργαστήρι Θεάτρου Ούγκα Κλάρα ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΑΡΧΙΣΑΝ! Τμήμα Υποκριτικής Διδάσκουν οι: Δημήτρης Σακατζής (Υποκριτική-Διδασκαλία ρόλων) Βαγγέλης Μανιτάκης (Σκηνική Μάχη, Devised Theatre) Αλίκη Δουρμάζερ (Σωματικό Θέατρο, Κινησιολογία) Έλσα Μουρατίδου (Ορθοφωνία, Θεατρικό τραγούδι)

Τμήμα Θεατρικής Γραφής με την Πένυ Φυλακτάκη Δομικά στοιχεία του θεατρικού έργου Τεχνικές διαλόγου-μονολόγου Είδη θεατρικού κειμένου

Τμήμα Αφήγησης Παραμυθιού με την Ανθή Θάνου Τεχνικές αφήγησης και μυθοπλασίας Δραματοποίηση Εικαστική και μουσική προσέγγιση στην αφήγηση

Τμήμα Yoga με την Ναταλία Κνιάζεβα Relaxing Yoga Τεχνικές αναπνοής Stretching-χαλάρωση Πληροφορίες: 2310-535747 www.ougaklara.gr

εξώστης 14

Ντασέν ζωντανεύει με τρόπο συγκλονιστικό το μυθιστόρημα-αλληγορία του Καζαντζάκη, στήνοντας σκηνές αξέχαστες, όπως εκείνες της σύγκρουσης ανάμεσα στους κατοίκους των δύο χωριών ή εκείνες που οι «επίλεκτοι» του πάπα-Γρηγόρη δολοφονούν τον Μανολιό-Ιησού (Πιέρ Βανέκ) μέσα στην εκκλησία, με τον Τούρκο αγά (Γκρεγουάρ Ασλάν) να παίζει το ρόλο του Πόντιου Πιλάτου, κινώντας ταυτόχρονα το πλήθος με εξαιρετική δεξιοτεχνία και δίνοντας στην ταινία μιαν επική μορφή τονίζοντας τη δική του, επαναστατική κατάληξη, με τον πάπα-Φώτη και τους κατοίκους του ξεκληρισμένου χωριού να στήνουν «οδοφράγματα» για τη συνέχιση του αγώνα φέρνοντας στο νου την κομμούνα του Παρισιού. Θαυμάσια, στην πρώτη της συνάντηση με τον Ντασσέν, η Μελίνα, στο ρόλο της Κατερίνας-Μαρίας Μαγδαληνής. Προλογίζει ο «δικός μας» Δημοσθένης Ξιφιλίνος.


σινεμά Τελικά, το να παριστάνεις τον ηλίθιο είναι κάτι που πουλάει. Το γνωρίζει πολύ καλά η Ελένη Μενεγάκη, η οποία έχτισε μια καριέρα εκατομμυρίων προσπαθώντας να πείσει τον κάθε βλαμμένο τηλεθεατή πρωινάδικων ότι μια ξανθιά γυναικάρα μπορεί να είναι ηλιθιότερη από τον ίδιο. Το γνωρίζει επίσης και ο Σον Γουίλιαμ Σκοτ, ήδη από την εποχή του «American Pie», του «RoadTrip» και του «Dude, Where’s my Car». Η δικιά του περίπτωση όμως είναι λίγο πιο περίπλοκη: γελάμε μεν εις βάρος του, γελάμε όμως και γιατί μπορούμε να ταυτιστούμε (κρυφά, έστω) μαζί του. Υπάρχει κάτι το λυτρωτικό στην ταύτιση με έναν ηλίθιο και ανίκανο άνθρωπο, ίσως γιατί τελικά η ζωή μας δεν είναι τόσο απλή όσο φαίνεται, ίσως γιατί όλοι μας κάποιες φορές νιώθουμε πνιγμένοι μέσα σε έναν ωκεανό από γραπτούς και άγραφους κανόνες, χρήσιμες και άχρηστες πληροφορίες, κοινωνικές συμβάσεις και απαιτήσεις των άλλων. Η ταινία που σας προτείνουμε αυτήν τη βδομάδα βγάζει ακριβώς αυτήν τη διττότητα: Από τη μια το γελοίο του πράγματος, κι από την άλλη τη σοβαρή πλευρά, την οδυνηρή διάσταση του «βλάκα» που κρύβουμε μέσα μας επιμελώς λίγο-πολύ όλοι μας. Ο ήρωας της ταινίας, παρότι μεγαλωμένος με όλες τις ανέσεις, βαδίζει από αποτυχία σε αποτυχία: δυσκολεύεται να διαβάσει και να γράψει, δεν μπορεί να συγκεντρωθεί, παθαίνει διάφορες κρίσεις πανικού, αδυνατεί να πάρει αποφάσεις, δεν ξέρει ούτε καν πού να παρκάρει το αυτοκίνητό του για να μην τον γράψουν, αλλά ούτε και πώς να πληρώσει τις κλήσεις που παίρνει. Ακόμα κι ένα σκάφος που του δάνεισαν κάποτε, κατάφερε να το βυθίσει με το πρώτο. Καθόλου παράξενο λοιπόν

Προτάσεις DVD για αληθινούς σινεφίλ

100% ΗΛΙΘΙΟΣ (TRAINWRECK: MY LIFE AS AN IDOIT) Παίζουν: Σον Ουίλιαμ Σκοτ, Γκρέτσεν Μολ, Τζεφ Γκάρλιν ΗΠΑ, 2007 Διάρκεια: 90’

Γράφει ο: Παναγιώτης Κιούσης www.videodrome-exostis.blogspot.com

που το έχει ρίξει στο ποτό και γυρίζει από συγκέντρωση σε συγκέντρωση των Ανώνυμων Αλκοολικών διηγούμενος τις περιπέτειές του. Πάνω στο εύρημα αυτών των αφηγήσεων είναι δομημένη η ταινία, σαν μια σειρά από διαδοχικά, συχνά πολύ αστεία, φλάσμπακ. Σε μια από αυτές τις συγκεντρώσεις θα γνωρίσει και το απαραίτητο «αίσθημα». Η πρώτη τους ερωτική συνεύρεση θα λυτρώσει πιθανόν πολλούς θεατές από τις δικές τους ανασφάλειες: απόδοση χειρότερη από τη δική του μάλλον δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Κι όμως, όπως δείχνει η συνέχεια, δεν παίζεται εκεί το παιχνίδι των σχέσεων. Η ταινία από τη μία σε λυτρώνει, από την άλλη όμως σου υπενθυμίζει: αδύνατον να ζήσεις μια κανονική ζωή αν δεν μάθεις να αναλαμβάνεις και κάποιες ευθύνες, αν επιτέλους δεν «ενηλικιωθείς». Το κάνει όμως χωρίς να γίνεται διδακτική, αλλά ούτε και χαζοχαρούμενη, αποφεύγει μάλιστα και το κλασικό happy end. Το τελικό αποτέλεσμα δεν απογειώνεται, είναι όμως αρκούντως αστείο, έξυπνο και ευαίσθητο για μια κατ’ οίκον θέαση. Αξιολόγηση: ***

Μια προσφορά τoυ

Η μοναδική γκαλερί που νοικιάζει τα έργα της Αλ. Σβώλου 45 541821, Θεσσαλονίκη τηλ. 2310 275185 sevenfilmgallery.blogspot.com

taste our menu

Βούλα Παλαιολόγου (ΩΣ3)

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος (ΕΡΤ)

Βασίλης Κεχαγιάς (tvxs)

Στράτος Κερσανίδης (ΕΠΟΧΗ, CITY)

Κώστας Καρδερίνης (MIC.GR)

Σωτήρης Ζήκος (CITY)

Αλέξης Δερμεντζόγλου (ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΕΤ3)

Γιάννης Τοτονίδης (TV100)

Μαριάννα Ράντου

Γιώργος Παπαδημητρίου

***

Δημοσθένης Ξιφιλίνος (ΕΠΙΛΟΓΕΣ)

Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΙΝ ΒΑΡΓΚΑ

Δημήτρης Μπαλαμπανίδης

**

Αλέξανδρος Μιλκίδης

***

***** **** *** ** * •

Ορέστης Μανασής

Γιάννης Γκακίδης

4 ΜΑΥΡΑ ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΑ

Αριστούργημα Πολύ καλό Καλό Ενδιαφέρον Μέτριο Κακό

Παναγιώτης Κιούσης

Θόδωρος Γιαχουστίδης (SUNDAY)

Starsystem

Δημήτρης Δρένος

Θεσσαλονίκη •Π. Μελά 20, τηλ. 2310 226 999 •Κ. Ντηλ 23, τηλ. 2310 226 996 Λάρισα •Pantheon Plaza Shopping Center, τηλ. 2410 671690 www.flavors.gr

ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

**

****

***

**

***

*** ***

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ

**

ΝΙΑΤΑ ΣΕ ΕΞΑΨΗ

***

2019: ΝΕΑ ΦΥΛΗ

**

***

***

****

****

***

*

***

***

**

***

*

****

**

**

**

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΑΟΡΑΤΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

*****

****

ΟΛΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΛΙΓΗ ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΚΑΛΑ

**

***

THE HURT LOCKER

**

***

ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ

**

**

***

* *

****

***

****

****

*****

**

**

***

***

εξώστης 15


ταινίες

κρυµµένος…συνεκδοχή Ν.Υ…hurt locker… o επισκέπτης…η δασκάλα του πιάνου… films you know... τοgreat σκάφανδρο & η πεταλούδα…τα όµορφα Ðáôñ. Éùáêåßì 8: and great films you don't !!! êáôçöïñßæïíôáò áðü ïäü ðñïò ÈÝáôñï χωριά, όµορφα καίγονται… dogville… ÅãíáôßáÅãíáôßá. Τα... AZAπημένα της Τα αγαπημένα τηςδεκαετίας! δεκαετίας αιώνια λιακάδα του καθαρού µυαλού… κρυµµένος…συνεκδοχή Ν.Υ…hurt locker… επισκέπτης…η του πιάνου… ταo παιδιά τωνδασκάλα ανθρώπων…βαβέλ…donnie το σκάφανδρο & η πεταλούδα…τα όµορφα darko…12…οι 3 ταφές τού Μιλκ. Εστράντα… χωριά, όµορφα καίγονται… dogville… αιώνια λιακάδα του καθαρού µυαλού… Ôï äéÜâáóìá âëÜðôåé ελεύθερος torino…lilja τα παιδιά των ωραρίου…gran ανθρώπων…βαβέλ…donnie óïâáñÜ ôç âëáêåßá darko…12…οι 3 ταφές τού Μιλκ. Εστράντα… 4-ever…sin city…in the mood for love… ελεύθερος ωραρίου…gran torino…lilja 4-ever…sin city…in the mood for love… hedwig & the angry inch…υπηρέτησα τον hedwig & the angry inch…υπηρέτησα τον βασιλιά της Αγγλίας…million dollar baby… dollar baby… βασιλιά της Αγγλίας…million mulholland drive…Pollock…ο παλαιστής… σαρκική εξάρτηση…the hangover… παλαιστής… mulholland drive…Pollock…ο κοιλάδα του ηλά…monster…straight story…εξιλέωση…σπιρτόκουτο…µάικλ σαρκική εξάρτηση…the hangover… κλέυτον…ο επίµονος κηπουρός..ερωτική κοιλάδα του ηλά…monster…straight επιθυµία…άνοιξη καλοκαίρι φθινόπωρο χειµώνας…21 γραµµάρια…25η ώρα..θέλω story…εξιλέωση…σπιρτόκουτο…µάικλ και την µαµά σου…ανοιχτές καρδιές…il divo…gomorrah…η πόλη του θεού..οι κλέυτον…ο κηπουρός..ερωτική ώρες…district επίµονος 9…mystic river…θα χυθεί αίµα…high fidelity…κληρονοµιά... επιθυµία…άνοιξη καλοκαίρι φθινόπωρο παγκάκι…atarnajuat…µια φορά…irina palm...juno…almost famous…ο λαβύρινθος ώρα..θέλω γραµµάρια…25η χειµώνας…21 του Πάνα…πληγές…amores perros… requiem a dream…µίλα της…οι ζωέςκαρδιές…il των και την for µαµά σου…ανοιχτές άλλων…ποτέ µαζί…η λευκή κορδέλλα…η επιστροφή…οικογένεια Τένενµπαουµ… divo…gomorrah…η πόλη του θεού..οι µυστική ζωή των λέξεων. ώρες…district 9…mystic river…θα χυθεί αίµα…high fidelity…κληρονοµιά... παγκάκι…atarnajuat…µια φορά…irina palm...juno…almost famous…ο λαβύρινθος του Πάνα…πληγές…amores perros… requiem for a dream…µίλα της…οι ζωές των άλλων…ποτέ µαζί…η λευκή κορδέλλα…η επιστροφή…οικογένεια Τένενµπαουµ… µυστική ζωή των λέξεων. TÏ ÂÉÂËÉÏÐÙËÅÉÏ ÔÙÍ ÅÊÐËÇÎÅÙÍ

ÔÏ ÂÉÂËÉÏ/ÓÔÏÊ ÐÑÏÅÉÄÏÐÏÉÅÉ:

Χειμερινοί ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ (2310 262051): θέατρο: «Από μακριά» και «Η απόδραση» ΒΑΚΟΥΡΑ (2310 233665): Αίθουσα 1: Ένας άνδρας μόνος (19.00 – 21.00), Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (22.45), Αίθουσα 2: Τα παιδία δεν παίζει (19.00 - 21.00 – 23.00) ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ (2310 834996): Η πριγκίπισσα και ο βάτραχος (μεταγλωττισμένη: 17.00 - 18.30), Ένας άνδρας μόνος (20.00), Το νησί των καταραμένων (22.00) ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ (2310 261727): Το λουλούδι της ερήμου (18.45 – 21.00 – 23.10) ΟΛΥΜΠΙΟΝ (2310 378404): Αίθουσα 1: 4 μαύρα κουστούμια (19.00 – 21.00 – 23.00), Αίθουσα 2: Η ε��δίκηση της Καταλίν Βάργκα (19.00 – 21.00 – 23.00) ΡΑΔΙΟ ΣΙΤΥ (2310 819153): θέατρο: «Το φιόρο του λεβάντε» ΦΑΡΓΚΑΝΗ (2310 960063): The Hurt Locker (18.30 - 20.45 – 23.10/ Δευτέρα: 18.30 – 23.10), Ο Χριστός ξανασταυρώνεται (Δευτέρα: 21.00) Πολυκινηματογράφοι ΠΛΑΤΕΙΑ ODEON (Πληροφορίες: 2310 290290/ Κρατήσεις: 801 11 60000/ on-line: www.i-ticket.gr): Αίθουσα 1: Ανθρώπινη εμπειρία (Κυριακή: 12.30), Βρέχει κεφτέδες 3D (μεταγλωττισμένη/ Σάββατο και Κυριακή: 16.00), 180 μοίρες (18.00 – 20.00 – 22.00 – 00.00), Αίθουσα 2: Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (17.30 – 19.50 – 22.10/ Σάββατο: 15.10 - 17.30 – 19.50 – 22.10/ Κυριακή: 12.15 0 15.10 - 17.30 – 19.50 – 22.10), Παραδεισένια οστά (00.30),

Αίθουσα 3: Νιάτα σ’ έξαψη (16.10 – 18.20 – 20.20 – 22.20 – 00.20/ Κυριακή: 13.00 – 16.10 – 18.20 – 20.20 – 22.20 – 00.20), Αίθουσα 4: Η πριγκίπισσα και ο βάτραχος (μεταγλωττισμένη/ Σάββατο: 16.20/ Κυριακή: 12.00 – 14.10 – 16.20), Να με θυμάσαι (18.30 – 21.00 – 23.30), Αίθουσα 5: Αόρατος συγγραφέας (17.40 – 20.20 – 23.00), Αίθουσα 6: Το λουλούδι της ερήμου (17.30 - 20.10 – 22.50), Αίθουσα 7: Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (18.40 – 21.00/ Πέμπτη έως Κυριακή: 16.20 – 18.40 – 21.00), Το νησί των καταραμένων (23.20), Αίθουσα 8: Ο μικρός Νικόλας (Πέμπτη έως Κυριακή: 16.10), Artherapy (18.20), Όλοι θέλουν λίγη αγάπη (20.30 – 22.40)

STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (τηλ. 801 801 7837/ από κινητό: 210 2371000): Αίθουσα 1: 4 μαύρα κουστούμια (Πέμπτη: 14.45 – 16.50 – 19.10 – 21.20 – 23.30/ Παρασκευή: 19.10 – 21.20 – 23.30/ Σάββατο και Κυριακή: 12.30 – 14.45 – 16.50 – 19.10 – 21.20 – 23.30/ Δευτέρα έως Τετάρτη: 16.50 – 19.10 – 21.20 – 23.30), Αίθουσα 2: Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (15.10 – 17.40/ Παρασκευή: καμία προβολή/ Σάββατο και Κυριακή: 13.00 – 15.10 – 17.40), Αόρατος συγγραφέας (19.50 – 22.20), Αίθουσα 3: Το νησί των καταραμένων (15.50 – 18.30 – 21.10 – 23.50/ Παρασκευή: 18.30 – 21.10 – 23.50/ Σάββατο και Κυριακή: 13.10 – 15.50 – 18.30 – 21.10 – 23.50), Αίθουσα 4: Βρέχει κεφτέδες (μεταγλωττισμένη: 15.00 – 17.10/ Παρασκευή: καμία προβολή/ Σάββατο και Κυριακή: 11.00 – 12.50 – 15.00 – 17.10), 180 μοίρες (19.00 – 21.00), Να με θυμάσαι (23.00), Αίθουσα 5: 180 μοίρες

(16.00 – 18.00 – 20.00 – 22.00/ Πέμπτη: 14.00 – 16.00 – 18.00 – 20.00 – 22.00/ Παρασκευή και Δευτέρα έως Τετάρτη: 18.00 – 20.00 – 22.00 – 00.00/ Σάββατο και Κυριακή: 12.00 – 14.00 – 16.00 – 18.00 – 20.00 – 22.00 – 00.00), Αίθουσα 6: Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (16.10 – 18.20 – 20.30/ Παρασκευή: 18.20 – 20.30), The Hurt Locker (22.45/ Σάββατο και Κυριακή: 13.15 – 22.45), Αίθουσα 7: Ψηλά στον ουρανό (μεταγλωττισμένη/ 16.15/ Πέμπτη: 14.15 – 16.15/ Παρασκευή: καμία προβολή/ Σάββατο και Κυριακή: 12.15 – 14.15 – 16.15), Είναι όλοι τους καλά (18.15 – 20.20), Παραδεισένια οστά (22.20), Αίθουσα 8: Ο κατάσκοπος της διπλανής πόρτας (15.20 – 17.20/ Παρασκευή: καμία προβολή/ Σάββατο και Κυριακή: 11.15 – 13.20 – 15.20 – 17.20), Το λουλούδι της ερήμου (19.20 – 21.50/ Παρασκευή έως Τετάρτη: 19.20 – 21.50 – 00.15), Αίθουσα 9: Η πριγκίπισσα και ο βάτραχος (μεταγλωττισμένη: 15.30 – 17.30/ Παρασκευή: καμία προβολή/ Σάββατο και Κυριακή: 11.30 – 13.30 – 15.30 – 17.30), Το νησί των καταραμένων (19.30 – 22.10), Αίθουσα 10: Ο Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι: η κλοπή της αστραπής (17.15/ Πέμπτη: 14.30 – 17.15/ Παρασκευή: καμία προβολή/ Σάββατο και Κυριακή: 11.50 – 14.30 – 17.15), 2019: Νέα φυλή (19.40 – 21.40 – 23.40), Αίθουσα 11: Ο μικρός Νικόλας (Σάββατο και Κυριακή: 12.30 – 14.30), Νιάτα σ’ έξαψη (17.50 – 19.45 – 21.30 – 23.15/ Παρασκευή: 19.45 – 21.30 – 23.15)

STER CITY GATE (τηλ. 801 801 7837/ από κινητό: 210 2371000): Αίθουσα 1: Βρέχει κεφτέδες (μεταγλωττισμένη: 15.00/ Σάββατο και Κυριακή: 11.20 – 13.15 – 15.00/ Παρασκευή: καμία προβολή), 4 μαύρα κουστούμια (19.00 – 21.10 – 23.20), Αίθουσα 2: Ο Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι: η κλοπή της αστραπής (16.30 – 23.00/ Σάββατο και Κυριακή: 11.00 – 13.40 – 16.30 – 23.00/ Παρασκευή: καμία προβολή), 180 μοίρες (19.00 – 21.00), Αίθουσα 3: 180 μοίρες (Πέμπτη: 14.00 – 16.00 – 18.00 – 20.00 – 22.00/ Παρασκευή: 18.00 – 20.00 – 22.00 – 00.00/ Σάββατο και Κυριακή: 12.00 – 14.00 – 16.00 – 18.00 – 20.00 – 22.00 – 00.00/ Δευτέρα έως Τετάρτη: 16.00 – 18.00 – 20.00 – 22.00), Αίθουσα 4: Η πριγκίπισσα και ο βάτραχος (μεταγλωττισμένη: 15.50 – 17.50/ Πέμπτη: 15.50 – 17.50/ Σάββατο και Κυριακή: 11.50 – 13.50 – 15.50 – 17.50/ Παρασκευή: καμία προβολή), Παραδεισένια οστά (19.50 – 22.15), Αίθουσα 5: Ο κατάσκοπος της διπλανής πόρτας (16.10/ Πέμπτη: 14.10 - 16,10/ Σάββατο και Κυριακή: 12.10 – 14.10 – 16.10/ Παρασκευή: καμία προβολή), Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (18.10 – 20.20), The Hurt Locker (22.30), Αίθουσα 6: Ο μικρός Νικόλας (16.45/ Πέμπτη: 14.45 – 16.45/ Σάββατο και Κυριακή: 12.45 – 14.45 – 16.45/ Παρασκευή: καμία προβολή), Το νησί των καταραμένων (Πέμπτη: 18.45 – 21.30/ Παρασκευή έως Τετάρτη: 21.30 – 00.10), Αίθουσα 7 (V.I.P.): Η πριγκίπισσα και ο βάτραχος (μεταγλωττισμένη: 15.10 – 17.10/ Σάββατο και Κυριακή: 11.10 – 13.10 – 15.10 – 17.10/ Παρασκευή: καμία προβολή), Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (19.10 – 21.20), Αόρατος συγγραφέας (23.30) VILLAGE COSMOS (2310 499999)

Αίθουσα 1: Η πριγκίπισσα και ο βάτραχος (μεταγλωττισμένη: 12.50 – 14.50 – 16.50/ Παρασκευή: 16.50), Νιάτα σ’ έξαψη (18.50 – 21.00 – 23.00 – 01.00), Αίθουσα 2: Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (11.50 – 14.20 – 16.30/ Παρασκευή: 16.30), 180 μοίρες (19.10 – 21.30 – 23.30), Αίθουσα 3: Βρέχει κεφτέδες (μεταγλωττισμένη: 12.40/ Παρασκευή: καμία προβολή), Ο κατάσκοπος της διπλανής πόρτας (14.30 – 16.30/ Παρασκευή: 16.30), Είναι όλοι τους καλά (18.20), 2019: Νέα φυλή (20.30), 180 μοίρες (22.40), The Hurt Locker (00.40), Αίθουσα 4: Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (12.30 – 14.50 – 17.10 – 21.50/ Παρασκευή: 17.10 – 21.50), 180 μοίρες (19.50), Το νησί των καταραμένων (00.00), Αίθουσα 5: Βρέχει κεφτέδες 3D (μεταγλωττισμένη: 12.10 – 14.10/ Παρασκευή: καμία προβολή), Avatar 3D (16.00 – 19.00/ Τετάρτη: 17.00), Παραδεισένια οστά (22.10 – 00.50), Αίθουσα 6 (max screen): Βρέχει κεφτέδες 3D (μεταγλωττισμένη: 11.20 – 13.20 – 15.20 – 17.30/ Παρασκευή: 15.20 – 17.30/ Δευτέρα έως Τετάρτη: 13.20 – 15.20 – 17.30), Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (20.00), 2019: Νέα φυλή (22.30 – 00.40), Αίθουσα 7: Η πριγκίπισσα και ο βάτραχος (μεταγλωττισμένη: 11.40 – 13.40 – 15.40 – 17.40/ Παρασκευή: 15.40 – 17.40/ Δευτέρα έως Τετάρτη:

Μεταφερθήκαµε!!! στην Αλεξ.Σβώλου 6 τηλ. 2310 284748 και Βιζυηνού 65, 40 Εκκλησιές!!!

εξώστης 16

13.40 – 15.40 – 17.40), Αόρατος συγγραφέας (19.30 – 22.00 – 00.30), Αίθουσα 8: Ο μικρός Νικόλας (12.00 – 13.50 – 15.50/ Παρασκευή: 15.50), 4 μαύρα κουστούμια (17.50 – 20.10 – 22.20 – 00.30), Αίθουσα 9 (Gold Class): Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (Σάββατο και Κυριακή: 17.10), Αόρατος συγγραφέας (19.30 – 22.00/ Παρασκευή και Σάββατο: 19.30 – 22.00 – 00.30), Αίθουσα 10 (Gold Class): 4 μαύρα κουστούμια (20.10/ Σάββατο και Κυριακή: 17.50 – 20.10), Το νησί των καταραμένων (22.30)


884