Page 20

Poëtische verwondering Lach (Nele Fraiponts, 2 MOe)

Die eerste keer (Amelien Allard, 4WEa)

Een warme zon, een babylach, een grote kleurrijke luchtballon. Witte sneeuw, mooie bloemen, een grote prachtige leeuw. Een vrolijk lied, een lief cadeau, een lekkere grote friet. Vrede na een lange strijd, een omhelzing na een lange tijd, sommige dingen verbazen je altijd.

Al springend in de duisternis Weggezogen van het licht Angstig van de toekomstige fouten Die alles zullen veranderen Mijn hart dat adrenaline bleef pompen Het duiveltje op de schouder Op de bodem van een bodemloze Put vol nachtmerries van jou en mij Wetend dat het zou komen Dat het moment moest aanbreken Jarenlang beangstigd door Bozige duivels, heksen Bedrogen door mijn eigen verlangen Verlangend naar mijn angsten Verbaasd dat wanneer ik de put zal bereiken Ik het paradijs zal vinden

Bewondering voor verwondering (Florence Poiron, 2 LAb)

Bewondering voor verwondering, Voor het leven. Want helaas leven we maar even. Dus hap, slik een beetje lucht. Hou maar even op met dat gezucht. Ik bewonder mijn verwondering voor het leven, Want het duurt maar even, maar voor wie het niet beseffen zal, Het bewijs is overal

Bezoek ook onze eigen SPT-poëzieblog op http://gedichtenweekspt2014.wordpress.com/ De keuze van onze leerlingen en het waarom van hun poëtische (alweer!) … verwondering. 20

Tijdingen SPT Maart '14  

Tijdingen SPT Maart '14

Tijdingen SPT Maart '14  

Tijdingen SPT Maart '14

Advertisement