Page 1

Duitsland Sauerland Voorjaarsvakantie 30 april tot en met 7 mei Â

2010

Na een lange winter met veel kou en sneeuw gaan we met de camper weer op pad in de voorjaarsvakantie. We kozen voor Duitsland – Sauerland, een mooie omgeving en ook nog eens relatief dichtbij.


Reisverslag Sauerland 

Möhnesee

vrijdag 30 april 

220 km 

Mielinghausen

zaterdag 1 mei 

58 km 

Willingen

zondag 2 mei 

47 km 

Winterberg

woensdag 5 mei 

70 km 

Altena

donderdag 6 mei 

138 km 

Beuningen

vrijdag 7 mei 

224 km 

757 km 

Duitsland

2

Sauerland


O

nze eerste trip in 2010. We hebben een lange winter achter de rug, waarbij we in december  met ons drieën naar Werfenweng zijn geweest zonder camper. Met de krokusvakantie in februari is  Eric met Illona een week naar Flachau wezen skiën, wederom bleef de camper thuis. Daarbij heeft  er zo’n beetje de hele winter ook sneeuw in Nederland gelegen.  Het is voor alle drie erg druk geweest: Anne‐Marie een nieuwe baan na het debacle van de Steen‐ centrale, Eric midden in de uitvoering van een reorganisatie en Illona is serieus met haar middelba‐ re school bezig en dat is ook te zien aan haar cijfers. Het advies voor Atheneum was bij de interne  gesprekken eenduidig. Een voorbeeldleerling volgens haar klassenleraar Jeroen van Hilten...ahum.    Vrijdag 30 april—220 km 

W

e hebben  de  donderdagavond  gebruikt  om  boodschappen  te  doen  en  de  camper  voor  een  deel in te ruimen . De drie MTB’s gaan sowieso mee, alhoewel de weersvoorspellingen minder weer  aangeven dan de afgelopen week. Desalniettemin gaan we lekker een week weg en temperaturen  rond de 15 graden hebben ook een voordeel: slapen zal lekkerder zijn dan in hartje zomer.    We hebben nog niet besloten waar we heen gaan. Omdat veel gebieden en het camperen nog rede‐ lijk nieuw zijn voor ons, maakt het weinig uit. Een week geleden dachten we nog aan Normandië,  maar dat blijkt toch wel ver voor een week, bovendien hebben we niets voorbereid.  Uit een weekend waarin Eric eerder met Vasasport de chauffeursrol heeft vervuld, is er nog een  kaart met camperroutes en staanplaatsen overgebleven. De routes lopen langs diverse meren en  geven veel mogelijkheden. Het ligt redelijk dichtbij, dus gaan we voor Sauerland.  Het navigatiesysteem en een route‐ planner geven aan dat het  218 km  is naar het eerste punt—Möhnesee.  Zodra we in Duitsland zijn krijgen we  drie keer een melding van  ‘navi‐ Miep’  of we een ‘alternatieve route’  willen nemen i.v.m. files en wegop‐ brekingen.  We laten dit telkens doen en het leidt uiteindelijk tot een nauwelijks langere route,  maar wel zonder echte lange files. Sommige stukken zijn wel smal, nog steeds goed te doen, maar  het vereist wel concentratie. Een echte B‐weg alternatief dus.  Kwart voor drie komen we op de camperplaats. Op zich een nette plaats, maar het oogt meer als  een tennisveld met hoge hekken. We betalen bij een automaat € 5,= en lopen het kleine dorp in om  wat wijn, brood en vlees te halen.  Ook kopen we twee LED‐schijnwerpertjes en een mini SD kaartje  voor de telefoon van Illona.  In de avond eten we de restanten van de  Chinees van donderdag . Eric klungelt aan  de PC om deze na de ombouw naar een  Windows‐7‐machine geschikt te maken  voor verslagen, het uitlezen van het Polar‐ horloge en de Garmin navigatie. 

Duitsland

3

Sauerland


We hebben geluk, er zijn vrije internet spots. Met de antenne op het dak   hebben we ook nog eens een stabiele en snelle verbinding.  Illona speelt een spel op de Nintendo, na wat huiswerk te hebben ge‐ daan, inclusief leeswerk voor Nederlands. Anne‐Marie stoeit ondertussen  met een Sudoku puzzel.  Zaterdag 1 mei —58 km 

V

andaag slapen we lekker uit tot 8:30 uur. We gaan naar een druipsteengrot vlak bij Warstein,  waar ook een wildpark is.  We moeten tot 12:30 uur wachten voor de rondleiding door de grot be‐ gint, maar de grot is de moeite waard evenals het wildpark als je er een leuke wandeling van maakt.    De  rondleider  is  een  enthousiaste  man  die  volop  vertelt  en  de  kinderen  in  onze  groep  er  leuk  bij  betrekt. Hij legt uit dat de grotten veelal twee oorzaken van ontstaan hebben: enerzijds het water  dat e.e.a. heeft doen uitslijten, te zien aan de rondingen en breedtes. Primaire oorzaken zijn aard‐ bevingen en de krachten die bij het ontstaan van bergen spelen. Deze leiden tot spleten in het ge‐ steente, te herkennen aan vaak smalle en hoge doorgangen.  Het  Duits  vormt  geen  enkel  probleem  en  we  vertalen  alles  voor  Illona,  voor  zover  ze  al  niet  wat  woordjes verstaat. Na een klein half uur komen we weer buiten  waar direct de warmte en het licht ons opvalt. In de grot is het  slechts 7 graden.    We  hebben  bij  de  entree  twee  doosjes  voer  gekocht  voor  de  dieren in het park. De opbrengst is voor het onderhoud.  Er zijn diverse dieren die in een redelijk natuurlijk ambiance hun  onderkomen  hebben.  Zo  treffen  we  een  vos,  wasbeer,  steen‐ marter,  een  aantal  herten,  wilde  zwijnen  en  een  lynx  aan.  De  lynx  kunnen  we  tot  heel  dichtbij  benaderen.  Zijn  leefruimte  is  met  gaas  afgebakend  en  bevindt  zich  een  meter  of  50  van  het  pad.  We hebben echt geluk om zo dichtbij te kunnen komen. De  andere Lynx ligt middenin te luieren. Er zit dan wel een gaas tus‐ sen, maar op enig moment  haalt de Lynx gevaarlijk met zijn poot  uit richting ons. Hij (of zij) geeft duidelijk aan dat het zijn gebied is  en dat we afstand moeten houden.    De laatste dieren die we zien zijn wilde  zwijnen. Een moeder met een aantal jonkies, die ze scherp in de gaten  houdt, terwijl ze zich te goed doet aan het voer dat de toeristen gooien.  Even later komen er nog wat ‘’jeugdige’ zwijnen bij om ook het voer te pak‐ ken. Deze worden echter met een duidelijk gegrom/geknor verdreven.  Nadat we ons getrakteerd hebben op een lekker Italiaans ijsje, rijden we  richting Meschede om de camperplaats bij het zwembad in het centrum  te bekijken. We vinden het niks, het zwembad lijkt gesloten en de cam‐ perplaats daardoor erg verlaten (doodlopende straat aan het spoor). 

Duitsland

4

Sauerland


We rijden door naar het Knaus Campingpark Hennesee; vlakbij het plaats‐ je Mielinghausen en gaan op de camperplaats voor de camping staan.  Met bijbetaling kan je ook gebruik maken van de douches (totaal € 11,00).  We nemen voor  € 2,50 een internettoegang—van 24 uur. We zijn te ver  van de bewoonde wereld voor een gratis verbinding.  Na wat te hebben gekletst eten we zalm, die we de dag daarvoor hebben gekocht. Inmiddels is het  wat gaan regenen, maar dat houdt al snel weer op. De verwachtingen voor de komende dagen zijn  niet super. Ook de temperaturen worden minder aangenaam, met maxima tussen de 11‐14 graden.  Fris dus, maar wel lekker voor wandelingen en fietstochten ;‐)   Bij de receptie kopen we nog een evenementengids (NL): “de mooiste plekjes in Sauerland”. Dan  kunnen we rustig bekijken wat we hier nog willen bezichtigen/gaan doen. Sauerland  is echter zo  groot en mooi dat we hier vast nog wel een keer naar toe zullen gaan.  Eric gaat nog lekker douchen en we maken het daarna gezellig in de camper voor we even na elf uur  het bed opzoeken.  Zondag 2 mei—47 km 

O

m half  negen  staan  we  op.  Illona  en  Anne‐Marie  gaan  douchen  en  Eric  gaat  broodjes  halen.  Helaas….er  zijn  geen  broodjes  meer  en  we  zijn  echt  niet  laat.  Er  zijn  er  te  weinig  gebracht  en  er  komt ook niks meer. Er ligt nog een ‘varkensoor‐koek’ die Eric meeneemt, evenals een pak muesli.     We ruimen rustig af en verbazen ons wederom hoe scheef het hier is.  We  gaan  verder  richting  Willingen.  Eric  en  Anne‐Marie  zijn  hier  al  eens geweest met het werk van Anne‐Marie en hebben daar minder  goede  herinneringen  (hernia)  aan  over  ge‐ houden.  We  laten  het  navigatiesysteem  de  route  bepalen  en  zien  wel  wat  we  onder‐ weg allemaal tegenkomen. Onderweg tanken we de camper vol en nemen  een  paar  vers  gebakken  broodjes  mee,  die  we  even  buiten  het  centrum  van dat dorp opeten.  In Willingen parkeren de camper op de parkeerplaats bij de  skilift.  Links  ligt  op  een  helling  zelfs  nog  sneeuw!  Om  ons  heen veel ‘downhill moutainbikers’, die wat eten of sleute‐ len aan hun  fietsen. We lopen een stuk op zoek naar num‐ mer 7 in deze straat, daar zou een glasblazerij zijn.     We  staan  bij  nummer  5  en  het  blijkt  een  stuk  terug  te  liggen.  Het  is  een  soort  winkel,  waarin  aan  één  kant een man bezig is met glas bewerken. Er staat een heftig brandende  oven  (1220  graden)  gevuld  met  vloeibaar  glas  en  daarnaast  een  af‐ koeloven (500 graden). De man maakt diverse glasfiguren: schaal, dolfijn,  vaas,  vogel  met  plateau  voor  een  waxinelichtje  en  een  eend.  Het  is  een  boeiend  schouwspel  om  te  zien  wat  hij  maakt  en  het  is  echt  verbazing‐ wekkend hoe het gemaakt wordt.  

Duitsland

5

Sauerland


Je ziet  een  bepaalde  vorm,  maar  na  bewerken  met  een  soort  grote  pincet  trekt  hij  er  bijvoorbeeld  een  steel  van  een  bloem  uit.  We lopen nog  even  door de winkel en  kopen een vogeltje  met passende kleuren voor in de huiskamer; Illona’s keus.    We rijden verder en stoppen weer onderaan de lift bij de skihelling. Het weer is inmiddels slechter  geworden en het regent. Volgens de Sauerland routekaart die we hebben zou er geen camperplaats  zijn, maar in de “Reise Mobile”staat er wel één aangeven. Het navigatiesysteem geeft aan: 800 m.     We  zijn  er  dus  snel  en  verbazen  ons  hoe  fraai  deze  camperplaats  is.  Het  blijkt  er  een  te  zijn  uit  de  Topplätze  2010.  Het werd wel een valse  start, Eric rijdt de plaats  op  en  heeft  niet  gezien  dat je je eerst moet melden. Meestal ga je eerst staan en dan meld je je aan. Een vrouw komt ons  na/tegemoet  gerend  en  na  wat  excuserende  woorden  is  het  goed.  We  staan  erg  mooi  en  op  een  ruime plaats, samen met een stuk of 10 anderen op het hele terrein.     Er kunnen hier 55 campers staan, gisteren zou het vol hebben gestaan! Er is een schaatsbaan vlak  bij (gesloten nu) en een zwemparadijs (naast de camping dus) ;‐) We krijgen na betaling (€ 12 per  nacht) tevens gebruik van internet (3 uur). Volop vermaak dus. We besluiten om hier sowieso twee  nachten te blijven en vanavond een lokaal restaurant te zoeken.  Morgen zou de slechtste dag van de week worden (voorspelling is regen), dus we gaan morgen naar  het zwemparadijs (Illona helemaal blij) en we zien wel of we de MTB’s ook nog voor de dag halen.    Maandag 3 mei—0 km 

D

e voorspellingen komen uit; het weer is slecht. We gaan dus naar het Lagunen Erlebnisbad. We  worden ‘wakker getoeterd’ door de bakker die verse broodjes komt brengen. Je vult op een lijstje in  wat je wilt hebben en deponeert dit in een bakje bij de receptie. De volgende dag ontvang je dan  keurig in een papieren zak je bestelling—erg luxe en gemakkelijk. Tijdens het ontbijt vullen we gelijk  weer het briefje voor de volgende dag in.    Het Lagunen Erlebnisbad ligt echt om de hoek, als je er langs rijdt of loopt zie je een behoorlijke gro‐ te glijbaan met veel ‘acht‐lussen’ onder elkaar. Na 3 minuten lopen zijn we er al. Wanneer je in Sau‐ erland  ergens  overnacht  krijg  je  een  Sauerlandkaart,  die  vaak  korting  oplevert bij toegangen. Zo ook dit zwemparadijs waar we € 1,= korting  per persoon krijgen. Het bad is al niet echt duur en ook een versnapering  valt reuze mee qua prijs.   

Duitsland

6

Sauerland


Kwart over 5 lopen we naar buiten. Na de warme baden en heerlijke sa‐ una’s komen we weer in de realiteit. Het is een stuk kouder dan gisteren  en we hadden in het buitenbad al gemerkt dat het af en toe regende.  Terug bij de camper begint het weer te regenen en behoorlijk ook. Ons  plan om naar het centrum te lopen (15 min) valt in duigen. Het regent zo  hard dat we ook met een paraplu behoorlijk nat zullen worden. Een ron‐ de door de camper levert op dat we gehaktballetjes met satésaus gaan  eten  en  eventueel  Kaisersmarren  als  toetje.  Dat  laatste  doen  we  niet,  met twee blikjes gehaktballetjes zitten we al vol.    Het is echt afgekoeld, het is nog maar 10 graden. De kachel in de camper gaat aan en we koppelen  ook de stroom aan. De eerste Euro in het apparaat met de schakelaar en stekker in poort 5 levert  niets op ….. De tweede Euro in poort 6 gelukkig wel. Omdat we niet weten waar we morgen staan  en de rijafstanden beperkt zijn, willen we geen risico lopen op een lege huishoudaccu. Het zonnepa‐ neel van 95 Watt laadt nauwelijks bij overdag. De zon schijnt nauwelijks en we verbruiken natuurlijk  meer stroom omdat je de hele avond binnenzit en ook de TV af en toe aan is.    Het  blijft  regenen  en  we  zien  een  dikke  wolk  die  in  het dal blijft hangen. De voorspellingen voor morgen  zijn niet best en als het echt slecht is overwegen we  om wat te gaan toeren.  Anne‐Marie  heeft  zich  op  Sudoku  gestort  en  Illona  heeft  de  Nintendo  ingeruild  voor  het  Engelse  boek  om  wat  te  leren.  Eric  werkt  het  verslag  bij,  maakt  een wandeling in de schemer naar het zwembad voor wat foto’s  en gaat nog wat voor de zomerva‐ kantie lezen. Dit alles onder het genot van een heerlijk “Grimberger dubbel” en een glas rode wijn.    Dinsdag 4 mei—0 km 

A

ls we wakker worden is het gelukkig droog. We zijn wederom niet zo vroeg op, zeker niet als  je het vergelijkt met een normale werkweek waar de wekker vaak al even na zessen afloopt. Als Eric  naar de bakker loopt, ontdekt hij dat het echt koud is buiten. Geschat rond de 10 graden. Later in  de dag koelt het zelfs nog verder af. We kijken op internet wat het weer de komende dagen gaat  doen en daar worden we niet echt vrolijk van. Vandaag blijft het droog en morgen wordt het zelfs  zonnig. De “maar”  bij morgen is dat het maximaal 8 graden wordt en vannacht rond –1!    We vatten het idee op om nog een dag hier te blijven. Als het weer minder is maakt het immers niet  zoveel uit waar je bent. We opperen om morgenvroeg richting Winterberg te gaan. Vandaag gaan  Eric  en  Illona  de  berg  op  fietsen  en  via  de  MTB‐route  eventueel  weer  naar  beneden.  We  hebben  geen idee wat het hoogteverschil is, maar het lijkt goed te doen.  We kleden ons zo warm mogelijk aan: Eric beenstukken en zijn ‘herfstjasje’ en Illona doet een jog‐ gingbroek over de fietsbroek aan. We hadden totaal niet gerekend op dergelijke lage temperaturen  en dus ook geen kleding daarvoor meegenomen. Anne‐Marie blijft in de camper en gaat wat lezen.   

Duitsland

7

Sauerland


Illona en Eric rijden naar boven en ontdekken dat het echt koud is  en ook behoorlijk waait. Eric belooft dat het warmer wordt zodra  je  de  berg  op  gaat  fietsen  en  dat  is  ook  zo.  We  kennen  niet  de  route  naar  boven  en  gokken  de  richting,  wat  een  erg  steil  stuk  blijkt.  Hierna  rijden  we  in  een  grote  boog  om  de  berg naar boven en kruizen de MTB‐ route.  Al snel zien we na wat klimmen de toren en een waterreser‐ voir (voor kunstsneeuw?) waar we omheen fietsen.     Boven is het nog kouder, later blijkt rond de twee graden! We treffen  twee MTB‐ers en vragen naar de route. De start is vlakbij en de route  is  met  onze  fietsen  goed  te  doen  en  niet  vol  gevaarlijke  stukken  of  schansen.  Na een paar foto’s bij het startpunt gaan we naar beneden en laten ons verrassen.   De route is inderdaad erg leuk en niet gevaarlijk. Je kan, als je weinig  remt,  flinke  sprongen  maken  en  ook  de  kuipbochten  geven  veel  lol.  Sommige stukken zijn best lastig, maar wel te doen. Na een paar klei‐ ne filmpjes komen we uit het bos en zijn we op het eind van de freeri‐ de route.  Inmiddels hebben we het erg koud en willen terug naar de  camper. We zetten de vaart er in en nemen ‘an passant ‘ ook de test‐ baan bij onze camper mee.    We laden snel de spullen in de camper en warmen ons op; vooral de han‐ den en de voeten! Een paar gebakken eieren later zijn we weer wat bij‐ gekomen en verwerken de gegevens van de Garmin en horloges. Na één  uur en 24 minuten zijn we dus terug met 9,6  kilometer en 260 hoogtemeters op de teller.  Het is leuk om de route die we gereden heb‐ ben  via  de  navigatie  weer  terug  te  zien,  evenals het hoogte profiel.  De foto’s zijn wat donker door het nevelach‐ tige weer. Toch geven ze een goede indruk, ondanks dat het hoogtever‐ schil—zoals zo vaak ‐ nauwelijks te zien is op de foto’s. De filmpjes zijn  ook gelukt en leuk voor later.    De dag wordt toch nog beter m.b.t. het weer. Het blijft gelukkig droog en wanneer we de wandeling  naar de kartbaan maken breekt zelfs het zonnetje door. Het voelt dan ook direct stukken aangena‐ mer, zelfs een reden om de jas weer open te doen.    Bij de kartbaan nemen we eerst een warme chocolade en  ‘boeken’ we twee ritten met een kart. Illona en Eric krij‐ gen  een  kart  van  6,5  pk.  Een  zwaardere  is  10  pk  en  die  krijg je alleen als je een licentie hebt gehaald. Een licentie  krijg je wanneer je tijd kunt neerzetten van 23:45 min.  

Duitsland

8

Sauerland


Illona stapt  dus  voor  de  eerste  keer  in  een  kart  en  dat ging alles behalve slecht. Na even wennen vindt  ze  het  gaspedaal  aardig  en  rijdt  nette  tijden,  elk  rondje weer wat sneller. Papa heeft al lang niet meer  in een kart gezeten en rijdt ook steeds snellere rond‐ jes.  De  banden  worden  lekker  warm  en  hij  zet  een  tijd  neer,  die  net  niet  genoeg  is  voor  de  licentie.  En  dat na de eerste keer op deze baan.  Na de rit stappen we uit en trillen onze handen van  de  inspanning.  Je  knijpt  onnodig  hard  in  het  stuur  van  de  kart  en  ze  sturen  redelijk  zwaar,  maar  zijn  van  goede  kwaliteit  en  verkeren  ook  in  goede  staat. Illona heeft dolle pret wanneer ze uitstapt en vond de rit ‘vetgaaf’.    We  wandelen  via  de  hoofdweg  naar  het  centrum  om  een  Pizza  te  gaan  eten.  Het  restaurant  van  onze keuze oogt erg gezellig en loopt binnen een half uur nadat wij er zijn helemaal vol. Het eten  smaakte super, zelden zulke lekkere pizza’s gegeten. Eric een pizza Parma, Illona een Mary (beide  met als extra ui en knoflook) en Anne‐Marie een pizza Caprioso.   Na het eten slenteren we richting camper en verbazen ons hoe helder de lucht is. Het wordt deze  nacht erg koud, dus dat klopt dan ook wel. Al met al hebben we ondanks het weer een leuke dag  gehad met leuke belevenissen.    Woensdag 5 mei—70 km 

D

e laatste nacht in Willingen, vandaag gaan we richting Winterberg. We hebben bij de kartbaan  van de vrouw achter de tap gehoord dat Winterberg een stuk leuker is om te shoppen….  Na de welbekende broodjes van de bakker ruimen we op. De pootjes indraaien, de steunen aan de  voorkant verwijderen en de elektriciteitskabel oprollen. Bij het verzorgingspunt ledigen we het che‐ misch toilet, evenals de vuilwatertank en vullen het vers water aan met ongeveer 75 liter.    We hebben het plaatsje Bruchhauser in de navigatie ge‐ programmeerd  om  daar  in  ieder  geval  de  rodelbaan  te  bezoeken.  We  hebben  ook  iets  gelezen  over  de  “Bruchhauser Steine”, maar weten niet goed wat dit is.  We rijden over een deel waar we ook de heenweg naar  Willingen  gereden  hebben  en  zien  wederom  een  paar  hele grote rotsstukken op een berg liggen. We zien ook  een bordje dat verwijst naar de Bruchhauser Steine en volgen deze—er is dus een mogelijkheid om  bij deze rotsen te komen c.q. ze te bezichtigen.   Het blijkt een erg smal weggetje te zijn met een aardig stijgingspercentage. Een stuk verder is een  parkeerplaats en een kantoortje. Je kan hier de auto achterlaten en dan een wandeling van 45—60  minuten maken. Een andere mogelijkheid is, met de camper naar de hoogste parkeerplaats te rij‐ den en  daar  een rondje te lopen. Omdat  we nog  meer willen  doen  deze dag, kiezen we voor het  laatste. Het prijsverschil is maar  € 2,=. We rekenen € 14,= af en rijden een steeds smaller wordende  weg naar boven, tot de parkeerplaats waar slechts drie auto’s staan. En zoals de hele vakantie ….  allemaal van Nederlanders.  

Duitsland

9

Sauerland


We starten  de  wandeling  tot  de  rotsen  en  Illona  en  Anne‐Marie  zien  een  haas  rennen.  Eric  is  net  te  laat,  maar  nog  geen  5  minuten  later  zien  we  twee  hazen  rennen.  Een  mooi  gezicht in het redelijk open stuk waar we zijn.  We  komen  al  snel  bij  de  rotsen  waar  je  ook  naar boven kan klauteren, tot bij het kruis dat  er is geplaatst.  Het is een  aardige klim  en op  sommige  stukken  niet  echt  gemakkelijk.  Bo‐ ven  gekomen  genieten  we  van  het  uitzicht,  maar  constateren  ook  dat  het  er  erg  hard  waait en de temperatuur is ook al niet echt super. We gaan weer naar bene‐ den en dat is altijd lastiger dan naar boven. We vervolgen de route, picknic‐ ken bij een volgende (kleinere) rotsformatie en zijn sneller dan gedacht weer  bij de camper. We hebben achteraf gezien slechts 2,2 km gelopen.    Terug beneden volgen we de bordjes van de rodelbaan. Het is best wel een leuke baan, maar meer  een achtbaan op een helling waarbij je het voertuig kan remmen. Desalniettemin best leuk om te  doen. De eerste rit maken Illona en  Eric  samen  en  hoeven  niets  af  te  rekenen.  Het  blijkt  een  leuke  afda‐ ling en de eerste keer wordt er flink  geremd  bij  de  bochten.  De  keer  daarna remt Eric nauwelijks en ook  Illona  laat  een  aardige  topsnelheid  zijn  die  niks  onderdoet  voor  Eric.  Speelt  de  leeftijd  dan  toch  een  rol  zo langzamerhand?    We programmeren een klein plaatsje om een toeristische route richting Winterberg te rijden. Doe  je dit niet, dan rij je over hoofdwegen en die zijn echt minder leuk. Het plaatsje zelf blijkt niet veel  bijzonders en we rijden nu richting Winterberg. Nauwelijks het dorp uit, zien we een eekhoorn de  weg oversteken en nog geen 30 seconden daarna een vos!    We draaien de Hochsauerland Höhenstrasse op en zien op  enig  moment  ‘Ruhrquelle’  staan.  We  stoppen  op  de  par‐ keerplaats  en  zien  wat  beekjes  lopen,  inclusief  een  aantal  wandelroutes. We kiezen die van 5 kilometer. Na een kilo‐ meter  zijn  we  echter  de  aanduiding  voor  onze  route  al  kwijt  en  besluiten  zelf  maar  een  lus  te  lopen.  We  hebben  toch de Garmin bij ons.  Het valt ons op hoeveel bomen er gekapt zijn. We hebben  op diverse plaatsen al gelezen dat de storm van 2007 hier  mede debet aan is. Op het eind lopen we door een wei en 

Duitsland

10

Sauerland


zien de parkeerplaats. Er staan wat houten huisjes die zijn verbonden met diverse brugconstructies.  In de huisjes wordt veel verklaard m.b.t. het hout en wat er mee gedaan wordt. Zo blijft gelijk han‐ gen dat bij het gebruik van (rest)hout voor energie slechts 2% van deze energie gebruikt wordt voor  het transport. Dit in tegenstelling tot olie, waar dat 60% zou zijn!    Na een uur en 4,4 km wandelen zijn we weer bij de camper en vervolgen onze weg naar Winter‐ berg. Plots zien we links iets dat onze aandacht trekt. We keren de camper een paar honderd meter  verder en rijden terug. Het is een skipiste waar zelfs nog wat sneeuw ligt en waar je met een ’’uit de  kluiten gewassen driewieler” via een sleeplift naar boven getrokken kan worden om vervolgens een  geprepareerde afdaling te doen. Dit lijkt ons wel wat :‐)  We eten “kwarkaardbeien taartjes”, nadat we te horen hebben ge‐ kregen dat er geen apfelstrudel meer is. Ze waren sowieso verbaasd  zoveel Nederlanders te zien en hadden zoveel gasten duidelijk niet  verwacht. De man bij de skilift gaf aan dat zijn baas hem gebeld had  om te komen helpen i.v.m. aanloop van “viele Holländers”.    We  worden  eerst  in  de  “Bullracer”  met  de  sleeplift  naar boven getrokken en rijden dan zelf met de Bull‐ racer  naar  beneden.  Het  is  best  wel  leuk,  maar  de  afdaling  is  veel  te  kort  .  We  hebben  wel  ieder  twee  ritten  gekocht,  maar  eigenlijk  zou  een  dergelijke  af‐ daling minimaal 5 minuten moeten duren. Deze baan  schijnt de enigste te zijn noordelijker dan Oostenrijk,  dus daar zullen wel grotere afdalingen mogelijk zijn.    We  zetten  koers  naar  Winterberg,  de  camperplaats  in  het  centrum.  Daar  aangekomen  twijfelen  of  het  wel de juiste plaats is. Het ziet er niet uit dat hier 100  campers kunnen staan. Er staat er welgeteld precies  één.  Alle  drie  vinden  we  het  niks,  zeker  niet  vergeleken  met  eerdere  camperpaatsen.  We  rijden  door naar de camping die bovenaan de bobsleebaan is, ech‐ ter het kantoor blijkt gesloten en zien we ook niemand. We  rijden naar de volgende camping, maar vinden die ook niks.    Dus terug naar de locatie bovenaan de bobsleebaan, waar je  ook  bij  een  restaurant  mag  staan  volgens  de  ‘Reisemobile’.  Anne‐Marie  vraagt  het  na  en  het  is  inderdaad  geen  pro‐ bleem. Als je er eet mag je er gratis staan hebben we gele‐ zen en omdat we toch moeten eten doen we dat dus hier.    Het  restaurant  blijkt  vorig  jaar  door  brand  compleet  verwoest  te  zijn  en  is  volledig  opnieuw  ge‐ bouwd. Er is een beperkte kaart waarop ook deze toelichting staat. Ze zijn nog volop bezig met de  bouw. De kaart heeft echter wel een specialiteit die we volgens de gastvrouw nergens zullen aan‐ treffen:  “Sauländer Bierfleisch im Brottasse”. Een broodje gevuld met een soort hachee. Illona kiest  een  Schnitzel. Anne‐Marie en Eric gaan voor de huisspecialiteit en dat blijkt een hele goede keus.  

Duitsland

11

Sauerland


Het smaakt echt prima, een groot broodje  met lekker gekruid rundvlees  en  een  paar  stukjes  augurk.  Het  enige  minpuntje  dat  we  kunnen  aange‐ ven is, dat het mes wel erg bot is voor dit soort gerechten….    Waar  we  staan  is  echt  fraai,  we  kijken  uit  over  heel  Winterberg.  Het is het hoogste punt uit de omgeving en even later blijkt  ook dat het geliefd is bij paartjes…   Er staat een Volkswagenbusje achter ons en als het donker  is staat deze er ook nog. Waarschijnlijk ook camperaars die  hier blijven slapen. We dachten in eerste instantie dat het mensen waren die hier gewerkt hadden.    Illona en Eric lopen nog via de bike‐arena naar bene‐ den  en  zijn  met  stomheid  geslagen  welke  grote  schansen  er  zijn.  Sommige  zijn  wel  4  meter  hoog…..  Het  is  al  eng  om  er  al  over  te  lopen  naar  het  punt  waar de schans ophoudt, dat willen we wel eens zien  met echte down‐hillers. Morgen gaan we zeker even   kijken en vooral foto’s en/of filmpjes maken!    Illona en Anne‐Marie slapen achterin, evenals vorige nacht. Dat was Eric  goed bevallen, het matras voorin de camper is wat zachter.    Donderdag 6 mei—138 km 

N

a een onrustige nacht met veel gewoel worden we vroeg wakker. De  camper staat op een parkeerplaats zonder blokken en pootjes, niet erg waterpas en het is ook nog  eens erg hard gaan waaien. Dat voel je ook heel goed, we zijn gewoon in slaap gewiebeld. Boven‐ dien regent het pijpenstelen en daarbij staan er een aantal vrachtwagens naast ons te lossen met  draaiende motoren …..    We ontbijten en vertrekken richting het centrum. Het is totaal geen weer om iets  buiten te gaan doen. Het is echt koud en het regent gewoon hard. Niet zomaar  een  paar  buitjes,  de  hele  dag  door  is  het  gewoon  onaangenaam  om  buiten  te  zijn. Een bord met de temperatuur geeft 3 graden aan in Winterberg!    We parkeren de camper op het terrein in het centrum waar je ook kan overnachten. Met een be‐ hoorlijk pas gaan we richting winkels en vooral een plek om een bak koffie en warme chocolade te  nemen. Twee nemen er ook een apfelstrudel met vanillesaus en slagroom bij ….    We  schieten  her  en  der  een  kledingzaak  binnen  en  ook  een  sportzaak  wordt  aangedaan.  Illona  koopt een leuke blouse en Eric gaat naar beneden en kijkt naar wat wandelschoenen. Hij heeft er  wel een paar, maar die zijn niet zo geschikt om echt mee door de natuur (en vocht) te banjeren.  Er hangen ook wat rugzakken van Deuter en daar ziet Illona een mooie bij hangen. Deze heeft ech‐ ter een ‘air‐vent’ constructie en de kleuren zijn wel mooi, maar blijft dat wel zo? Er hangt ook een 

Duitsland

12

Sauerland


andere Deuter zonder ‘air‐vent’ en in minder modegevoe‐ lige  kleuren.  Een  hele  mooie  van  20  liter  die  gelijk  in  de  smaak  valt.  De  prijs  is  ook  okay,  dus  wordt  de  rugzak  ge‐ kocht, inclusief een paar extra TK2‐sokken.    Een paar winkels verder ziet Illona een leuke korte spijker‐ broek hangen en showt die met de nieuwe blouse. € 30,=  lichter  en  een  spijkerbroek  met  slijtageplekken  rijker,  lo‐ pen we verder en besluiten we te gaan rijden om de dag in  ieder geval nog zinvol te vullen. Een bezoek aan het bikepark doen we wel weer een andere keer.     Illona  navigeert  ons  met  de  kaart  via  allerlei  bin‐ nenweggetjes  door  diverse  leuke  plaatsjes.  Soms  wordt  de  weg  best  wel  smal,  een  tegenligger  zou  echt betekenen dat we dan stapvoets elkaar moes‐ ten passeren.    Via een dorpje hebben we een hele leuke weg ge‐ zien,  maar  vlak  voordat  deze  begint  zien  we  een  bord met ‘max 2,8 t’ staan. Jammer, omkeren dus.  Anne‐Marie mompelt wat achterin…..    We rijden door veel plaatsjes en besluiten een toeristische weg richting Wildewiese te rijden. Daar  zijn drie camperplekken. Een behoorlijk rit, maar in de regen met een buitentemperatuur tussen de  5 en 7 graden kun je weinig anders doen, bovendien rijden we richting Nederland op deze manier.  De camperplek in Wildewiese was op zich niet onaardig, lag op een parkeerterrein aan een doorlo‐ pende weg bovenaan de piste. Er stond niemand en het oogde allemaal erg troosteloos. Doorrijden  naar de volgende. We plannen het bezoek aan 3 camperplekken die een paar dorpen verder liggen.  We willen dan daar eten en de vrijdag gebruiken om wat leuks te doen en richting Xanten te gaan.  De voorspellingen waren dat vrijdag het weer beter zou zijn.  De camperplekken die we van de folder / Sauerlandroute hebben, liggen aan een doorgaande weg  waar ook nog eens veel vrachtverkeer rijdt. Niet ons ding, dus gewoon verder, nu naar een camping  aan het water.  Daar rijden we langs en besluiten die ook maar te laten voor wat het is.    Altena wordt het, een camperplek uit de Reisemobile. Een behoorlijke rit en niet echt in de lijn die  we hadden gereden. Anderzijds, ook niet echt gek ver en de foto ziet er goed uit. Tegen 18:00 uur  zijn we er, het ligt aan de rand  van  Altena,  even  buiten  het  centrum.  Er  staat  al  een  cam‐ per  van  wat  oudere  Duitsers.  Het  is  er  best  afgelegen  en  al‐ leen  toegankelijk  voor  cam‐ pers.  Er  ligt  een  bedrijf  bij  de  weg,  evenals  wat  sportvelden   en  daar  schuin  achter  is  het. 

Duitsland

13

Sauerland


Het is  geen  onaardige  plaats  met  verharde  plek‐ ken.  Aan de ene kant een stromend beekje, aan  de  andere  kant  een  soort  sintelbaan  met  daar  middenin een hoogspanningsmast.  Het avondeten bestaat uit brood met salami, een  gebakken  ei,  een  Beefburger  en  gezamenlijk  een  portie Kaisersmarren na.   Om acht uur zitten we aan de koffie en de regen klettert nog steeds op het dak. Buiten sporten een  paar mannen fanatiek, Eric maakt het verslag, Anne‐Marie heeft lol met Sudoku en de Nintendo is  de favoriet van Illona.    Vrijdag 7 mei—224  km 

H

et weer is wat opgeknapt, dat houdt in dat het nu wat minder hard regent. Sinds ruim een dag  geleden heeft het aan een stuk geregend. Kijken we naar buiten dan zien we een grote mist tegen  de heuvels aanhangen en ja…..zelfs sneeuw op de bomen liggen. Het is waar we staan slechts 4 gra‐ den, nog steeds koud dus.    We bakken zelf broodjes in de kleine oven die we mee  hebben genomen. Handig als je een stuk buiten het cen‐ trum  staat  en  geen  (vers)  brood  kan  kopen.  We  gaan  naar de burcht in Altena en daarna richting Nederland.     In het centrum van Altena parkeren we, via een omweg  door een winkelstraat, de camper. Je kan wel helemaal  naar de burcht rijden, maar niet met de camper.  Wan‐ neer we naar boven lopen via de trappen zien we ook waarom dat zo is. Het is er erg smal en een  flink stijgingspercentage. De weg is bovendien van niet al te beste kwaliteit. We lopen langs leuke  huisjes en aardige vergezichten. Sommige huizen zijn tegen de weg aangebouwd, of andersom.    Bij de burcht voldoen we de entree ‐ een familietarief. De rugzak‐ ken  moeten  worden  achtergelaten,  hiertoe  zijn  er  kluisjes.  Eric  vraagt  naar  de  reden  en  het  antwoord  verrast  hem:  “Het  is  ge‐ vaarlijk om op diverse plaatsen met een rugzak te lopen, met het  risico  ergens  aan  te  blijven  haken  en  te  vallen.  Dit  is  vaker  ge‐ beurd en om die reden is zelfs een trap afgesloten.”      De burcht zelf is interessant; de nummers volgen voor  de  juiste  route.  Een  deel  is  als  jeugdherberg  ingericht  geweest, volgens de gegevens de allereerste van Duits‐ land.  We  zien  daar  stapelbedden  van  zelfs  drie  hoog.  Wat  het  meeste  opvalt  is  dat  de  bedden  zo  kort  van  lengte zijn—of wij zo lang :‐)  

Duitsland

14

Sauerland


De vele vertrekken die we bezoeken hebben allen een thema, van hoe  men  leefde,  hoe  de  rijkeren  leefden,  jagen,  oorlogen  en  uitrusting  en  het reilen en zeilen in de keuken. Heel divers en vooral boeiend.  Via een smalle trap gaan we in de toren naar boven. Wij zijn blijkbaar  stukken  groter  dan  vroegere  bewoners  van  deze  burcht.  Anne‐Marie  haar  hoofd  heeft  een  kleine  aanvaring  met  het  plafond…  Illona  lacht,  maar moet ook oppassen. Ook zij is niet meer een kleine meid.    Na de burcht lopen we via een andere weg terug naar beneden en be‐ sluiten wat kleins te nemen als we een restaurant zien. Helaas treffen  we  niets  aan  dat  open  is,  maar  komen  we  wel  langs  het  “Drahtmuseum”. In Nederlands: “een draadmuseum”.  Met de familiekaart van de burcht hebben  we gratis toegang tot dit museum. Geen idee wat ons te wachten staat en wat er te zien is.  De  medewerkers  geven  aan  dat  Altena  bekend  is  om  de  productie  van  draad.  In  een  fraaie  film  wordt aangegeven waar draad allemaal in en voor verwerkt wordt. Je staat er normaal niet bij stil,  maar het filmpje geeft leuk aan wat je niet meer hebt / kan zonder draad…. En dat is heel veel dus!    De  fabriek  heeft  in  het  verleden  natuurlijk  veel  met  ijzer‐ draad gewerkt, waar o.a. ook de beschermende kleding van  ijzer  in  het  riddertijdperk  gebruikt  werd.  Ook  koperdraad  werd  hier  gemaakt  en  er  werd  (in  het  Duits)  uitgelegd    hoe  een draad in het algemeen wordt gemaakt en steeds dunner  wordt  in  het  volgende  proces.  Koperdraad  wordt  natuurlijk  veel  gebruikt  in  de  elektrotechniek  en  het  museum  laat  dit  dan ook zien.    Na  een  uurtje  verlaten  we  het  museum,  we  besluiten  richting  Xanten  te  gaan,  lekker  uit  te  gaan  eten en daar de laatste nacht door te brengen. Een route die ons dicht bij huis brengt. Ons naviga‐ tiesysteem is echter een beetje de kluts kwijt en daardoor gaan we rechts af i.p.v. links af. Binnen  500  m  komt  er  een  nieuwe  route  op het scherm die we volgen.  Eenmaal buiten het centrum wordt  de weg wat smaller en op enig mo‐ ment ook behoorlijk stijl. Nadat we  de  laatste  huizen  voorbij  zijn  neemt  het  hellingspercentage  toe,  tot zeker 15%. Ook de breedte van  de weg verandert, steeds smaller.    Een stuk verder zien we dat er haarspeldbochten komen en tevens dat de helling verder toeneemt.  De haarspeldbochten moeten in de eerste versnelling genomen worden, op enig moment spint het  voorwiel zelfs kort. De weg wordt nu zo smal dat een tegenligger betekent dat je uiterst rechts gaat  rijden en je dan stapvoets de tegenligger voorbij laat. Achter ons rijdt inmiddels ook een auto.  Na  een  haarspeldbocht  wordt  de  weg  echter  zo  smal  dat  elkaar  passeren  niet  meer  lukt—en  ja  hoor:  een  auto  komt  ons  tegemoet.  Hij  zwaait  wat  en  een  tweede  auto  achter  hem  wacht  in  de  bocht.  

Duitsland

15

Sauerland


Achter ons staan er inmiddels ook twee, dus  de auto voor me  moet  een  stukje  terug.  De  bestuurder  is  alles  behalve  blij  en  rijden  kan  hij  ook  al  niet.  Voor  25  m  achteruitrijden  moet  hij  wel drie keer zijn auto vooruit corrigeren.    In  de  bocht  kunnen  we  elkaar  passeren  en  hij  roept  dat  we  toch kunnen lezen? Ja dat kunnen we, maar als we iets gemist heb‐ ben is dat geen opzet. Een dergelijke weg rij je niet voor je lol met  een camper. Met een auto al een aardige route, laat staan met wat  een breder voertuig. Na de bocht wordt de weg weer breder.  Nog  hoger  ligt  er  links  en  rechts  van  ons  sneeuw.  Ook  dat  nog,  maar  gelukkig  niet  op  de  weg.  We  komen  zonder  kleerscheuren  boven.  Bij  het  verlaten  van  deze  weg kijken we naar de borden, benieuwd wat er staat. Alleen een bord met maximaal 3,1 ton. Niks  breedte dus. Op de hoogvlakte waar we nu zijn ligt  sneeuw, de temperatuur is slechts 3 graden.     De camperplaats in Xanten staat ook vermeld als één van de 63 beste plaatsen van Duitsland.  We  horen  de  ene  na  de  andere  filemelding.  Akkoord  op  een  routeomleiding  die  ons  45  minuten  be‐ spaart en slechts 4 km om is. We zien ook daadwerkelijk net na de afslag de auto’s op de snelweg  stil staan. Toch is een routeomleiding ook niet alles. We zijn blij als we weer de snelweg op te kun‐ nen draaien. Dwars door het centrum van Hagen rijden met veel verkeer is heel erg vermoeiend.    In Xanten rijden we het centrum in. De kern van deze stad ziet er gezellig uit, maar we vinden geen  geschikte parkeerplaats. Op naar de camperplaats. Wanneer we het terrein oprijden zien we veel  mensen  zitten  in  een  ‘aanbouw  van  zeil’.  De  eigenaar  geeft  aan  vol  te  zijn,  maar  we  mogen  wel  naast ‘die Nederlanders met die Knaus’ gaan staan.  Het is hier erg scheef en we krijgen de camper met geen mogelijkheid recht. Een beetje scheef is  niet erg, maar we missen geschat zo’n 30 cm aan onze voorkant en 10 cm aan de rechterkant. Onze  buurman vraagt of wij luchtvering achter hebben, dan kun je die laten zakken en win je al wat. Zelfs  hij stond nog erg scheef ondanks dat.  Eric is resoluut en is het beu: we gaan vertrekken!     Een dorp verder zien we een restaurant met er tegenover een parkeerplaats. Ons avondeten is toch  in Duitsland. Na een Schnitzel (Illona), een Balkan steak (Eric) en Asperges met vis (Anne‐Marie) re‐ kenen we af en rijden naar huis.  Thuis tanken we vol en vullen tevens onze LPG‐tank weer. Illona  wint de weddenschap, ze schatte dat we 15 liter gas hadden verbruikt en het waren er 14,58.      Tegen  20:30  uur  draaien  we  de  oprit op en zit onze voorjaarsva‐ kantie  er  op.  Het  weer  was  niet  super,  toch  hebben  we  leuke  dingen  gedaan,  lekker  gewan‐ deld en het naar onze zin gehad.  Nog wel alles uitladen en niet te  vergeten de was die Anne‐Marie  weer voor haar rekening neemt. 

Duitsland

16

Sauerland

test1  

eerste test - omschrijving

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you