Page 20

ACHTERGROND

Sarah Izat

‘Iedereen bij Equal is bewust bezig met zijn toekomst’ De Koerdische Sarah Izat (23) is in 1999 samen met het gezin naar Nederland gevlucht, omdat haar vader tegen het regime van Saddam Hoessein was. Door deze heftige ervaring heeft zij een ‘maak-wat-van-je-leven-mentaliteit’ en grijpt ze iedere kans die ze tegenkomt. In 2014 meldde de rechtenstudente zich aan bij Equal, en regelde ze via dit programma – zelf – een stage bij de Nationale Ombudsman. Haar uiteindelijke doel? De eerste hoofddoekdragende rechter worden.

Hoe was de overstap van Irak naar Nederland voor je? “Je raakt als het ware ontworteld, want

je laat al het vertrouwde achter je. Ik werd gedwongen alles opnieuw te leren in Nederland. Ik sprak onder andere de taal niet en was anders in mijn gewoontes dan de andere kinderen. Ik ben veel gepest. Je kunt gerust zeggen dat ik een beetje een buitenstaander was. Ook kwam ik, doordat het gezin moest vluchten, op jonge leeftijd al in aanraking met rechters, advocaten, regeltjes en wetten. Door deze ervaring weet ik dat het recht soms veel onrecht met zich meebrengt. Ik wil voorkomen dat het recht zorgt voor onrecht, daarom heb ik voor deze studie gekozen.” Waarom zocht je steun bij Equal?

“Ik zag dat veel medestudenten zich inschreven bij studentenverenigingen. Het zit in de aard van de mens om ergens bij te willen horen. Maar dat is moeilijk op een grote universiteit, en bij een studentenvereniging moet je je wel thuisvoelen. Ik wilde me ergens bij aansluiten waar ik mezelf kon zijn. Bij Equal merkte ik meteen dat iedere deelnemer ambitieus is. Iedereen is bewust bezig met zijn toekomst. Maar we hebben ook dezelfde valkuil: moeite met mensen aanspreken. Door bijeenkomsten bij verschillende organisaties te bezoeken, krijg je juist meer zelfvertrouwen; je ontmoet mensen van allerlei rangen en standen. Op die manier heb ik beleidsmedewerker Munish Ramlal ontmoet bij de Nationale Ombudsman. Ik solliciteerde daarna meteen naar een stage en werd aangenomen – ook al zochten ze geen stagiaire.” Hoe ziet de toekomst er voor je uit? “Mijn doel is de eerste rechter te worden die een hoofddoek draagt. Ik besef goed dat er veel mensen zijn die mij zullen tegenwerken, maar daar haal ik mijn kracht uit. Bovendien moet de rechterlijke macht de maatschappij weerspiegelen en dat is nu nog niet het geval. Ik wil dat veranderen.”

16 april 2015 | 20

Erasmus Magazine #12  
Advertisement