Issuu on Google+

Erasmus Magazine

Erasmus Magazine www.erasmusmagazine.nl

08 12

20 november | 2008 NR

30 augustus 2005

Opinie- en informatieblad van de Erasmus Universiteit Rotterdam

ZIE DE MENS > De hype Damien Hirst > Ivo de benaderbare

l na io de at nsi rn s i te w In Ne


pagina

EM 08

rubriek

04

20 november 2008

inhoud

reactie

redactie@em.eur.nl

Commentaar

Erasmania

Sinds zaterdag is de universiteit een kunstwerk rijker; en wát voor een. Een heus in China vervaardigd standbeeld van Erasmus himself. Geschonken door een meneer die iets in rubber doet, meen ik. Het beeld staat pal voor mijn raam en vormt nu al een bron van vermaak voor de vele passanten. Die willen maar al te graag met het afgietsel van de wijsgeer worden vereeuwigd; slaan een arm om Desiderius als ware het een goede vriend. Sommigen klauteren zelfs op zijn schouder of gaan met hun volle gewicht om zijn hals hangen. Gelukkig kan deze Erasmus-kloon tegen een stootje: hij is van brons. Ook ik vermaakte me kostelijk op de campus, de laatste anderhalve week althans. Dan blijkt dat de Erasmus Universiteit een plek is waar ontzettend veel interessante, leuke en wetenswaardige dingen kunnen gebeuren. Echt waar. Yes we can! Zo waren er tegelijkertijd een Max Havelaar-lezing met Noreena Hertz, een studiemiddag over het reilen en zeilen van justitiële jeugdinrichtingen, en een door Microsoft-evangelisten gegijzeld economie- en informaticacollege. Kindertjes konden die dag naar de medische faculteit voor een gratis health check van hun teddybeer. Een dag later bogen de heren en dames van de RSM zich over het fenomeen plagiaat; vrijdag werd de universiteit 95, wat werd gelardeerd met de nodige – altijd vermakelijke – muzikale en plechtige tierlantijnen. Diezelfde dag mocht ik aanwezig zijn bij een interview van twee aio’s met de uiterst aimabele eredoctor Calabresi. Zaterdag moest ik zelfs voor het middaguur al weer mijn bed uit voor de eerste echte alumnidag, gecombineerd met een open dag voor scholieren en ouders. En passant werd op die dag dus ook dat beeld van Gerrit Gerritszoon door een van de oudst nog levende alumni onthuld. Dinsdag 11 november ging het in de ochtend over media en culturele diversiteit, werd in de middag door Studium Generale de popcultuur ontgonnen en opende onze voorzitter op de Kop van Zuid een platform voor ondernemende studenten en alumni. Ondertussen konden naar vitaliteit hongerende werknemers kennismaken met fitness, spinning en yoga. En dan die donderdagavond: mochten alle campusbewoners gratis naar Boijmans voor een speciale tentoonstelling over Erasmus, met drank, cabaret en wat nog al. Tegelijkertijd las onze voorzitter in een voormalige kerk een paar honderd meter verderop voor uit zijn favoriete jongensboek. Geen enkele behoefte voelde ik, zoals te doen gebruikelijk, om mijn vermaak buiten de poorten van het universiteitsterrein te halen. Zo liet een biografie over een omhoog getrouwde proleet van een prins me koud. Evenals de benen van Svetlana Pankratova (132 centimer!), de Obamania en het definitieve bewijs dat de Nederlandse jeugd ultranarcistisch is. Daarvoor was het gewoonweg te leuk op de campus. Enig nadeel is dat ik sinds vorige week maandag dagelijks van 8 tot 6 tegen het met zuur behandelde bronzen achterste van Erasmus aan moet kijken. Roterodamus kijkt namelijk de andere kant op. Anderzijds: na de Erasmus-tsunami van de afgelopen weken kan ik zijn hoofd wel dromen. Gert van der Ende vanderende@em.eur.nl

De Kwestie

08 | De hype Damien Hirst

Met levensgrote haaien op sterk water en met een met duizenden diamanten belegde schedel zet de Britse kunstenaar Damien Hirst de mondiale kunstwereld en het Rijksmuseum op zijn kop. Een zakkenvuller met overdreven, kapitalistische kunst noemen critici hem. Een gewiekste zakenman, vindt cultureel econoom Filip Vermeylen.

Achtergrond

20 | Ivo de Benaderbare

Hij gaat gemist worden. De man die met zijn welluidende stem zowel studenten als wetenschappers en bestuurders wist aan te spreken. Ivo Opstelten neemt eind dit jaar afscheid als burgemeester van Rotterdam. Zijn inzet om de stad op de kaart te zetten, was niet te stelpen en daar heeft de universiteit aardig van geprofiteerd. “Hij was overal.”

22 | Weerzien met de alma mater

In haar 95-jarig bestaan heeft de EUR inmiddels een kleine 50.000 studenten met diploma uitgezwaaid. Omdat ‘uit het oog’ in de meeste gevallen ook ‘uit het hart’ betekent, werd geheel in lijn met het hernieuwde alumnibeleid op 8 november de allereerste algemene Erasmus Alumnidag georganiseerd.

24 | Zie de mens

Het lijkt erop dat het zogenaamde transhumanistische, volgens critici dubieuze, onderzoeksprogramma terrein wint binnen het academische denken. Ook in Rotterdam. Is dat verontrustend? Over de onzin,maar toch ook de zin van het denken door een fascinerend pluimage van (‘libertijnse’) wetenschappers, dat de mens rücksichtslos wil doorontwikkelen tot bionische superman, of wil downloaden in cyberspace.

En verder...

06 | Uitvergroot 10 | Campus 16 | Ongehoord 29 | Vooraf 30 | In&Uit 32 | Service 40 | Achterpagina

International

37 | Yes we can!

English philosopher and economist Noreena Hertz came to Rotterdam the day after Barack Obama’s election victory to speak at the second Max Havelaar Lecture. ’Together we can change the course of history.’


pagina

05

22 | Weerzien met alma mater

20 | Ivo de Benaderbare

24 | Zie de mens

Colofon

Erasmus Magazine/EM onafhankelijk opinie- en informatieblad van de Erasmus Universiteit Rotterdam Uitgave Erasmus Universiteit Rotterdam Redactie-adres Bestuursgebouw Woudestein, kamers ET 21-27, Burgemeester Oudlaan 50, 3062 PA Rotterdam, tel: 010-4081115, fax: 010-4089192, e-mail: erasmusmagazine@em.eur.nl Postadres Erasmus Magazine, Postbus 1738, 3000 DR Rotterdam EM. Online www.erasmusmagazine.nl Secretariaat/abonnementen JosĂŠ Luijpen, tel: 010-4081115, e-mail: erasmusmagazine@ em.eur.nl. Een abonnement kost â‚Ź 25,- per jaar.

Redactie Wieneke Gunneweg (hoofdredacteur), Gert van der Ende (eindredacteur), Daan Rutten (wetenschapsredacteur), Lindemarie Sneep (webredacteur), Marjolein Marchal, Marloes Kanselaar (stagiair) Aan dit nummer werkten mee Micha Jacobs, Tim Gouw, Geert Maarse (In&Uit); Alexander Broekman, Yonathan Friedman, Korneel Luth, Vytautas Serys, Giovanna Sanches, Natalia Chapliuk, Christian Mathis (International Pages); Ewout Hoorn, Gail Whiteman, Tessa van Doeveren (columns); Ronald van den Heerik, Levien Willemse (fotografie); Bas van der Schot (cartoon); Ype Driessen (3Hoog), Enio Ramalho (illustraties) HOP EM is aangesloten bij het Hoger Onderwijs Persbureau Advertentie-exploitatie Hennie Boes, tel: 010-4081827, fax: 010-4089192, e-mail: advertenties@em.eur.nl

Vormgeving Unit20: Yoe San Liem en Maud van Velthoven Redactieraad Prof. dr. Marlite Halbertsma (voorzitter), drs. Liesbeth Noordergraaf-Eelens, Deirdre Boer, Olaf van Vliet, drs. Martijn Kleppe, Sophie Konings, Hidde Brugmans Druk Hollandia Printing, Heerhugowaard Cover Levien Willemse Volgende editie EM 9 verschijnt op 4 december, deadline is 25 november Advertentie-overzicht Merrill Lynch, Volkskrant, Rotterdam Festivals Coolblue, Randstad, Universiteit Leiden EM lokaal


pagina

EM 08

rubriek

06

20 november 2008

uitvergroot

Chinese Erasmus onthuld De ‘op een na oudste, nog traceerbare’ alumnus, I.E. Batenburg (11 april 1918), onthulde tijdens de eerste algemene alumnidag van de EUR op 8 november een beeld van Erasmus. De oudste alumnus, P. van Zuren (27 december 1913) had andere verplichtingen. Batenburg werd per golfkarretje van het M-gebouw naar het beeld voor het bestuursgebouw op Woudestein gereden, alwaar hij de laatste tien meter per rollator aflegde. Het beeld is geschonken door J.J. Spanjer van het autobandenbedrijf VMI uit Epe. Zijn zoon studeerde aan de Erasmus Universiteit af als econoom, zijn dochter is studeert hier nog. De bronzen Erasmus, die erg veel weg heeft van het origineel in de binnenstad, is vervaardigd door een Chinese kunstenaar. “Drie jaar geleden zag ik bij het afstuderen van mijn zoon Joost een Erasmus-beeld. Dat bleek van polystyreen te zijn, een universiteit onwaardig. Ik dacht: “dat moet en kan beter”, motiveerde Spanjer zijn donatie. De eerste algemene alumnidag van de EUR was een succes: zo’n negenhonderd oud-studenten kwamen opdagen, velen met kinderen voor wie een speciaal programma werd verzorgd. Collegelid Kees van Rooijen, de rijen voor de inschrijfbalies overziend: “Ik had bijna De Kuip afgehuurd, zodat daar eindelijk ook eens wat kon worden gevierd.” Overigens werden het geplande cortège, vlagvertoon en outdoor muzikale gebeuren afgelast vanwege de uitvaart op deze zaterdag van een sociologiestudente. Zij werd eerder die week aangereden op de Honingerdijk. GE (foto Ronald van der Heerik)

reactie

redactie@em.eur.nl


pagina

07


pagina

EM 08

rubriek

08

20 november 2008

de kwestie

reactie

redactie@em.eur.nl

>> De kwestie

DAMIEN HIRST FLIKT Je moet er maar van houden, van die levensgrote haaien op sterk water of van die met duizenden diamanten belegde schedel waarmee de Britse kunstenaar Damien Hirst momenteel de mondiale kunstwereld en het Rijksmuseum op zijn kop zet. ‘Een zakkenvuller met overdreven, kapitalistische kunst’, noemen critici hem. ‘Een gewiekste zakenman’, vindt cultureel econoom Filip Vermeylen. “Hirst weet als geen ander de hype rond zijn persoon in stand te houden.” tekst Micha Jacobs fotografie ANP

Houdt u van kunst? “Enorm. Ik heb vooral interesse in de vroegmoderne kunst, schilderkunst uit de zestiende, zeventiende eeuw. De Nederlandse Gouden Eeuw, Rubens, Bruegel: mijn fascinatie voor visuele kunst begon al heel vroeg. Zelf heb ik onderzoek gedaan naar de geschiedenis van de kunstmarkten. In die zin kon ik mijn economische geschiedenis combineren met mijn liefde voor de kunst.” Wat vindt u van de hedendaagse kunst? “Tegenwoordig heb je een steeds groter wordend aanbod. Er ontstaan steeds meer nieuwe kunstvormen, op internet, street art. Daar zitten prachtige dingen tussen, maar veel ontgaat me of vind ik gewoon niks. De kunstscene is zeer gevarieerd. De kunstwereld is volop in beweging.” Niet in de laatste plaats door de exorbitante kunst van Damien Hirst, misschien wel de meest toonaangevende en bekendste kunstenaar van dit moment. “Vooral dat laatste. Als geen ander weet Hirst hoe hij de hype rond zijn persoon in stand moet houden. Hij slaagt er wonderwel in om de aandacht op hem gevestigd te houden met in het oog springende tentoonstellingen, met macabere dingen als opgezette haaien en skeletten. Hij weet ook goed zijn publiek te bespelen. Hij heeft een heel goed netwerk van vrienden op hoge plaatsen: Saatchi, de White Cubegalerij in Londen, dat doet je wat.” Hirst beschouwt zichzelf als een punker: iemand die kunst maakt tegen alle wetten in. Hoe ziet u dat? “Ik denk dat de manier waarop hij zijn kunst maakt niet zo revolutionair is. Hij heeft letterlijk fabrieken waar zijn werken van de lopende band rollen, maar dat had Rubens bijvoorbeeld eeuwen geleden ook. Rubens had een atelier waar wel honderd mensen in werkten en waar kunst werd vervaardigd in series, in teamverband. Hij had misschien wel het design bedacht, zoals Hirst dat ook doet, maar hij liet de uitvoering over aan anderen. Hirst zegt wel dat hij een punker is, maar ik zie hem meer als beeldenstormer: hij wil de regels van de kunstmarkt herschrijven.” Wat houden die regels precies in? “Je maakt een schilderij of kunststuk dat normaal gesproken door een galerie of studio wordt verkocht. Dat is de

meest gangbare manier om je kunst te verkopen. Daarnaast heb je een tweedehandsmarkt die ontzettend belangrijk is. Het gaat erom dat kunst voor een tweede maal verkocht wordt via een veilingsysteem. Veilingen en galeries hebben ieder hun eigen dynamiek. In een galerie hangt nieuwe kunst waar je niet zo maar een prijskaartje op plakt. Daar gaat eerst een zeer ingewikkeld proces aan vooraf. Bij een veiling heb je meer houvast. Je weet ongeveer de waarde van het object, omdat je weet voor welke prijs het eerder van de hand is gegaan. De kunst gaat dan naar de hoogste bieder. Dat is een heel andere wetmatigheid.” Houdt Hirst niet zijn eigen waarde in stand door naar een veiling te gaan? Onlangs leverde zijn kunst op een veiling meer dan 140 miljoen euro op. Daarmee werd hij in één klap de rijkste nog levende kunstenaar ter wereld. “Het revolutionaire van Hirst is dat hij galeries links laat liggen. Een substantieel deel van de winst gaat namelijk naar de galeriehouder. Hirst gaat rechtstreeks naar een veiling, waar de kosten om je kunst te verkopen lager zijn. Voor een deel is dat revolutionair, maar ik vraag me af of het een trendbreuk is. Ik vermoed dat dat eerder uitzondering dan regel zal zijn.” Is Hirst een kunstenaar of gewoon een slimme zakenman? “Waarom kan hij niet beide zijn? Hij is een echte culturele entrepreneur.” Is dat niet een tegenstelling; staat een kunstenaar niet haaks op economisch gewin? “Nee. Commercie mag dan wel een vies woord zijn binnen kunstkringen, maar in de praktijk zie je dat kunstenaars gewoon gewiekste zakenlui zijn met een instinct voor het vermarkten van hun kunst. Hirst is daar een extreme exponent van.”

Dr. Filip Vermeylen (Antwerpen, 1966) is universitair docent culturele economie aan de faculteit der Historische en Kunstwetenschappen van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Hij doceert verscheidene vakken binnen het masterprogramma ‘Cultural Economics and Cultural Entrepreneurship’, waarvan hij tevens coördinator is. Hoewel Vermeylen zelf economische geschiedenis heeft gestudeerd aan de universiteiten van Antwerpen en Leuven, doet hij begin jaren negentig een minor kunstgeschiedenis op de Columbia University in New York. In 1998 wordt Vermeylen researcher op het Rubenianum in Antwerpen waar hij de complexe relatie tussen kunst en economie in al haar facetten bestudeert. Tijdens zijn colleges heeft Vermeylen speciale aandacht voor het werk en het kunstenaarsschap van Damien Hirst. Zin om mee te discussiëren over Damien Hirst? Dat kan! In samenwerking met Studium Generale organiseert Erasmus Magazine op woensdag 26 november De Kwestie Live in De Unie (Mauritsweg 34-35). Naast Filip Vermeylen zullen o.a Femke van Hest (sociologe van FHKW) en Ludo van Halem (conservator 20ste Eeuw Rijksmuseum) met jou in debat gaan. Aanvang: 20.00 uur. Toegang gratis.

Is dit geen verloochening van je eigen kunstopvatting? “Vanuit economisch perspectief heb ik daar geen problemen mee, ook omdat ik voorbeelden in het verleden zie. Jeff Koons, Andy Warhol, die produceerden kunst ook op uiterst commerciële wijze.”

ven. Maar ja, economen weten doorgaans weinig van kunst. Zij zijn geen kunsthistorici, laat staan kenners.”

Is een haai op sterk water kunst? “Als je het nuchter bekijkt is kunst wat mensen als kunst beschouwen. Dat is tevens de definitie die economen eraan ge-

Dat is precies de tegenstelling die Hirst belichaamt. “Je kunt je natuurlijk wel economisch gedragen. Dat is iets anders dan econoom zijn.”


pagina

09

EEN AARDIG KUNSTJE ‘For The Love Of God’, dat schedel met ingelegde diamanten, kostte zeventien miljoen euro om te maken. Behoorlijk decadent. Is dat kunst of is het een investering? “Dat kun je niet weten, omdat je niet weet wie het koopt. Wel zie je dat er op dit moment een breed scala aan kunstkopers is. Vooral uit Rusland, waar veel nieuw geld zit. Kijk naar de ‘Abramovichen’ van deze wereld. Een sociologische benadering is dat dit soort society events – want dat zijn de veilingen van Hirst – meer te maken hebben met de kopers dan met de kunst. Het is een kwestie van zien en gezien worden.” Russen mogen dan wel fan zijn, maar het schedel wordt niet tentoongesteld in de Hermitage in St. Petersburg. Wel momenteel in het Rijksmuseum in Amsterdam. Zwicht het Rijksmuseum voor de hype rond Hirst? “Je moet het zien als een confrontatie tussen oude en nieuwe kunst. Kunstenaar Jan Faber heeft dat ook gedaan in het Louvre in Parijs. Het is typerend voor onze tijdgeest: we gaan steeds meer de strijd aan met het verleden. Het is heel gezond dat een belangrijke instelling als het Rijksmuseum zich niet laat afscheiden van moderne kunst, hoewel er in Amsterdam genoeg concurrentie op dat vlak is. Ik weet niet of het zwichten is voor een hype of commercie, maar het is wel toelaten wat nu hip en trendy is.” Hirst wordt wel eens smakeloosheid verweten. Bent u het hiermee eens? “Het is niet mijn smaak, maar ik vind het interessant om te zien wanneer iets gemaakt is, wanneer er voldoende kritische massa is. Dan denk ik aan professionals of experts binnen de kunstwereld die bepalen of iets belangrijk is. Dat zijn kantelmomenten die een kunstenaar kunnen maken. Maar waar is dat eigenlijk op gebaseerd? Wat mij de laatste jaren opvalt, is dat er in vergelijking met vroeger niemand meer over kwaliteit spreekt. Tegenwoordig zegt men dat iets nieuw is, interessant, in het oog springend of origineel. In de renaissance wist men perfect wat kwaliteit was. Dat kon je bij wijze van spreken meten aan de compositie of aan het design. Er waren een aantal criteria waaraan je kwaliteit kon ophangen. Nu neemt een galeriehouder het woord kwaliteit niet meer in de mond. Het is meer een aanvoeling van wat goed is.” Hangt Hirst binnenkort bij u aan de muur? “Nee. Ik zou het niet in huis willen hebben. Ik ben geen fan, maar ik vind hem wel een fenomeen. Hij heeft nu al zijn plek verdiend in de geschiedenisboeken. Dat fascineert me.”

De expositie ‘For The Love Of God’ van Damien Hirst is nog tot 15 december 2008 te zien in het Rijksmuseum te Amsterdam.


pagina

EM 08

rubriek

10

20 november 2008

campus

reactie

redactie@em.eur.nl

>> Universiteit

Er is er één jarig >> Onderwijs

Mogelijk studievertraging door ‘harde knip’ Masteropleidingen zijn vanaf het studiejaar 2010-2011 enkel nog toegankelijk voor studenten die een bachelordiploma op zak hebben. Eind oktober stemde de Ministerraad in met het voorstel van minister Plasterk om de ‘harde knip’ in te voeren. De Landelijke Studenten Vakbond (LSVb) verwacht dat deze maatregel tot veel onnodige studievertraging zal leiden. Het moderniseringsplan voor het bachelor-masterstelsel houdt in dat studenten alle studiepunten van hun bachelor binnen moet hebben, alvorens aan een master te kunnen beginnen. Tachtig procent van de studenten kiest nu nog voor een doorstroommaster, waaraan deelname vaak al mogelijk is zonder volledige afronding van de bachelor. Dit leidt er volgens Plasterk toe dat studenten hierdoor geen bewuste studiekeuze maken. Met de nieuwe regel wil hij hen dwingen beter na te denken over hun masterkeuze. Ook hoopt hij met het invoeren van de harde knip de internationale mobiliteit te bevorderen – want juist internationalisering was in 2002 een belangrijk argument om het bamastelsel in te voeren. Universiteiten worden nu aangemoedigd om meerdere instroommomenten gedurende het studiejaar te scheppen voor de masters, om te voorkomen dat studenten studievertraging oplopen. Volgens de LSVb gaat de minister er onterecht van uit dat studenten te weinig bezig zijn met de keuze voor hun master. LSVb-voorzitter Lisa Westerveld: “De meeste studenten zijn heel bewust met hun studiekeuze bezig, zeker als het gaat om de master. Het is onbegrijpelijk dat Plasterk op basis van een uit de lucht gegrepen aanname deze verstrekkende maatregel door wil voeren. Zeker omdat vrijwel alle universitaire studenten met de harde knip geconfronteerd worden.” HOP/MM

Muziek, academisch vermaak, en de uitreiking van drie eredoctoraten kenmerkten de 95ste Diesviering van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Rechtswetenschapper Guido Calabresi (Yale), communicatiepsychologe Sonia Livingstone (London School of Economics & Political Sciences) en Hau Lee (Stanford University), hoogleraar in informatie- en technologiemanagement ontvingen uit handen van hun wederzijdse promotoren een honorary doctorate. Vervolgens kregen ze van de rector een cappa over de schouders gehangen. Veel publiek kwam er niet op de verjaardag van de universiteit af. Bijna de helft van de stoelen in de pas gerenoveerde Aula bleef onbezet. GE (foto: Levien Willemse)

Het cortège onder aanvoering van pedel Molendijk op weg naar de Aula.

>> Vier vragen aan…

Galina Joosse Pabo meteen aan de lerarenopleiding, maar het gaat dus om het gelijknamige erotische postorderbedrijf. Met de winnares van de verkiezing wordt een speciale foto-shoot gemaakt, die in de hoofdcatalogus komt.” De Playboy ging toch een stapje te ver? “Ja, hoewel ik het altijd mooie foto’s vind, heb ik het niet gedaan. Mijn doel is om mijn studie af te maken en psycholoog te worden, maar je hoeft tegenwoordig maar te googelen en alles wat ooit over jou gepubliceerd is, komt naar boven. Het zou heel jammer zijn als er later cliënten zijn die mij om die reden niet – of juist wel – als psycholoog willen.”

Naast haar studie psychologie, doet Galina Joosse (24) ook modellenwerk. Op dit moment doet ze mee met twee verkiezingen: de FHM Buurmeisje van het Jaar verkiezing en de Pabo Babe-verkiezing. Een aanbod van de Playboy heeft ze ook al gehad, maar dat heeft ze afgeslagen.

Dus jij bent in de race om schooljuffrouw van het jaar te worden? “Nou, de naam Pabo doet dit vermoeden, maar dit gaat om iets heel anders hoor! Veel mensen denken bij

Met de foto-shoots die je straks doet, ben je daar niet bang voor? “Nee, want ik maak absoluut geen pornografische foto’s. Ik houd gewoon mijn kleren aan. Ik ben ook wel gevraagd voor andere bladen, zoals de Foxy, maar dat vind ik te ordinair. Ik weet dat ik het stereotiepe uiterlijk heb voor mannenbladen; ik heb niet de lengte en het figuur voor high fashion, maar ik heb wel mijn grenzen.” Vind je het zo leuk om in de spotlights te staan? “Dat is niet mijn motivatie om modellenwerk te doen. Ik ben gek op het glamourwereldje en van jongs af aan heb ik me hiervoor geïnteresseerd. Ik ben een lange tijd heel onzeker geweest, omdat ik te dun was. Nog steeds ben ik wel eens onzeker over wat andere mensen van me vinden; het is een rare tegenstelling met het werk dat ik doe. Maar als ik voor de camera sta verdwijnt die onzekerheid.” MK


pagina

11

Kort nieuws

Sociologiestudente verongelukt Tijdens het oversteken richting de tramhalte op de Honingerdijk is dinsdag 4 november sociologiestudenten Lina Liu aangereden. Ze overleed later die avond aan haar verwondingen. Het ongeluk vond ’s avonds om 7 uur plaats, het is nog niet bekend wat de oorzaak van het ongeluk is. Op zaterdag 8 november is zij onder grote belangstelling gecremeerd. De 19-jarige Liu studeerde sinds dit jaar sociologie nadat ze vorig jaar was begonnen aan International Business. WG Eerste paal Geboortecentrum Op 27 november wordt de eerste paal geslagen van het Geboortecentrum Sophia. Hier kunnen vrouwen in een huiselijke sfeer onder leiding van een verloskundige bevallen en de kraamtijd doorbrengen. Het geboortecentrum is een initiatief van het Erasmus MC, het Sophia Kinderziekenhuis en de GGD, en heeft als doel het terugdringen van sterfte rond de geboorte. Begin dit jaar bleek namelijk dat de perinatale sterfte in Rotterdam hoog is. Voor minima in Rotterdam worden de kosten voor verblijf in het geboortecentrum worden vergoed door de collectieve ziektekostenverzekering. LS Franciska de Jong in NWO-bestuur Per 1 november is taaltechnoloog prof.dr. Franciska de Jong (53) benoemd tot bestuurslid van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO). Ze is managing director van de Erasmus Studio, een centrum van de EUR en de KNAW dat nieuwe digitale onderzoeksmethoden test, en sinds 1992 hoogleraar taaltechnologie aan de faculteit Wiskunde, Informatica en Elektrotechniek van de Universiteit Twente. Van 2004 tot 2008 was zij al bestuurslid van het NWO-gebied Geesteswetenschappen. De Jong volgt Alice ter Meulen op, aan wie eervol decharge is verleend. MM

>> Onderwijs

Plagiaat op de agenda De examencommissie van RSM Erasmus University en onderwijs- en onderzoeksinstituut Risbo organisieerden 6 november een symposium over plagiaat. Belangrijkste doel: het starten van een discussie.

Alles is al een keer gezegd en opgeschreven, en te vinden op het internet. Tenminste, zo lijkt het. Als student is het moeilijk om origineel te zijn in je werkstukken. Bovendien is het makkelijk en soms zelfs noodzakelijk stukken tekst van anderen te kopiëren. Natuurlijk moet je zorgvuldig je bronnen vermelden, maar een beetje iets ‘lenen’ van iemand anders is soms best een interessante, maar ook een strafbare, optie. Toch konden de aanwezigen op het symposium, RSMdocenten, -personeel, examencommissieleden en Risboconsultants, het moeilijk eens worden over wat plagiaat precies is. Het woordenboek geeft namelijk een ruime definitie: “Het oneigenlijke gebruik van de taal of gedachten van een andere schrijver, of iets zeer vergelijkbaars, en het gebruik daarvan als eigen werk’. Tomas Oudejans van de Universiteit Tilburg hield een presentatie over speciale anti-plagiaatsoftware die zijn rechtenfaculteit gebruikt. Dit systeem vergelijkt het werk van studenten met teksten op het internet en in de eigen database. Als een stuk verdacht is kan de examencommissie de stu-

dent een straf opleggen. De maximale straf in Nederland is uitsluiting van studie voor een jaar. Oudejans benadrukte dat het niet de bedoeling is om studenten te pakken, maar juist om ze te waarschuwen. Andere zaken kwamen ook aan het licht. Middelbare scholen lijken hun leerlingen aan te moedigen het internet te gebruiken voor hun opdrachten zonder ze goed te leren wat plagiaat precies inhoudt. Op de universiteit moet dit ‘copypaste’-gedrag weer afgeleerd worden. Daarnaast zijn er cultuurverschillen: voor Italiaanse studenten bijvoorbeeld, is het kennelijk heel gewoon om stukken tekst van hun professor in hun eigen werkstukken te gebruiken om die professor ‘te eren’. Dit neigt eveneens naar plagiaat, en een student krijgt zo niet goed de kans zichzelf te ontwikkelen. Verder zou het goed zijn om tijdens de eerstejaars vakken het onderwerp plagiaat beter uit te leggen aan de studenten. De Safe Assignment-optie van Blackboard heeft waarschijnlijk wel geleid tot een verlaging van plagiaatgevallen, maar RSM wil een meer pro-actieve rol innemen. Volgens prof.dr.ing. Teun Hardjono is er veel ‘ruis, waarmee hij zoveel bedoelt dat er inderdaad plagiaat voorkomt. Het is echter moeilijk om er tegen op te treden. Maar ondanks dat het ingewikkelde materie is, is het wel duidelijk dat plagiaat op de agenda staat bij RSM Erasmus University. KL

>> Lustrum

Promovendi interviewen eredoctor Voorafgaand aan de Diesviering kregen Ph.D.-studenten Katarina Svatikova (27) en Sharon Oded (30) de gelegenheid aanstaand eredoctor Guido Calabresi te bevragen . Zijn advies aan beiden: ‘Doe nooit iets dat niet leuk en nuttig is.’

Het gebeurt niet iedere dag dat je de mogelijkheid hebt om zomaar anderhalf uur te spreken met de grootheid op je vakgebied. Maar Katarina Svatikova uit Slowakije en de Israëlische Sharon Oded, beiden promovendi aan het Rotterdam Institute of Law and Economics, overkwam het, en ze genoten er zichtbaar van. Zo ook de wetenschapper zelf: Go ahead, I am pudding in your hands.’ De 76-jarige Guido Calabresi geldt, samen met de Britse econoom en Nobelprijswinnaar Ronald Coase als de grondlegger van het vakgebied law and economics. Bijna anderhalf uur konden Svatikova en Oded vervolgens de veelgelauwerde emeritus hoogleraar van Yale bevragen over de in’s and out’s van hun vakgebied. De uiterst vrien-

delijke en voorkomende Calabresi nam uitgebreid de tijd om de twee studenten in zijn kennis te laten delen. Last van een jetlag had hij niet, want hij was al eerder met zijn vrouw – onder meer antropologe en schrijfster – vanuit de VS naar Italië afgereisd voor een bezoekje aan zijn olijfboomgaard. Hij pleitte in het interview voor een geïntegreerde benadering van law and economics; niet rücksichtslos economie toepassen op rechten of vice versa. “Het is geen eenrichtingsverkeer.” Ook hield hij de twee Ph.D-studenten voor geen tijd te verspillen. Ooit had hij zelf vijf jaar gewacht met het publiceren van een artikel, omdat de arrivés binnen zijn vakgebied het met de inhoud niet eens waren. “Ik heb vijf jaar verspild. So you just do it!”. En hij had nog een advies in petto: “Doe nooit iets dat niet leuk en nuttig is.” Calabresi was in Rotterdam vanwege de toekenning van een eredoctoraat – hij heeft er al ruim veertig – door de rechtenfaculteit. Hij is auteur van het tot op de dag van vandaag meest geciteerde artikel in law and economics: ‘Property rules, liability rules and inalienability; One view of the cathedral’ dat in 1972 in de Harvard Law Review verscheen. In 1994 werd hij dankzij Bill Clinton benoemd tot rechter van het Court of Appeals for the Second Circuit. Clinton studeerde aan de Yale Law School, zij het niet onder Calabresi. GE (foto: Ronald van den Heerik)


pagina

EM 08

rubriek

12

20 november 2008

campus

reactie

redactie@em.eur.nl

>> Erasmus MC

Máxima opent onderzoekscentrum Generation R Als de volleerde moeder die ze is en tegelijk zeer prinsessig op hoge hakken, opende Prinses Máxima op woensdag 12 november het eigen onderzoekscentrum van Generation R in het Erasmus MC-Sophia Kinderziekenhuis.

“Na jaren als onderzoekers te hebben vertoefd in gangen en bezemkasten, hebben we eindelijk een eigen onderzoeksruimte”, verzuchtte directeur van Generation R Vincent Jaddoe opgelucht naar het eerbiedwaardige gezelschap van kroonprinses, minister Rouvoet van Jeugd & Gezin (die als enige niet vergeet de aanwezige kinderen van harte welkom te heten) en de bazen van universiteit en ziekenhuis. De ongeveer 10.000 Rotterdamse kinderen uit het onderzoeksprogramma zijn nu tussen de 2 en 5 jaar oud. Het onderzoek gaat een nieuwe fase in onder de noemer Focus 5. Alle onderzoekskinderen worden zodra ze 5 zijn opgeroepen voor onderzoek aan longen en luchtwe-

gen, leervermogen en gedragsontwikkeling en er worden diverse beelden gemaakt van botten, ingewanden en vetverdeling. De kinderen krijgen gedurende het onderzoek stickers en plaatjes van hun gebit, botten en hart voor in hun persoonlijke Metingenboekje. Centraal staat de vraag waarom het ene kind gezondheids- of gedragsproblemen ontwikkelt en het andere niet. Jaddoe geeft, om de omvang van het onderzoek voor de genodigden aanschouwelijk te maken, aan dat er de afgelopen jaren al zo’n 200 liter bloed en evenzoveel urine is verzameld, wat ‘zeer waardevol is voor toekomstig onderzoek’. WG (foto: Ronald van den Heerik)

>> Onderwijs

Geen boetes bij late tentamenuitslagen Vorige week besloot de faculteit Economie van de Tilburgse universiteit om vakgroepen een boete van 2500 euro op te leggen wanneer tentamens binnen drie weken nog niet zijn nagekeken.

>> Kaftwerk

Lippenstiftrood Aandacht voor promovendi en de mooist vormgegeven proefschriften. Jeannette Schoonderbeek (47) verdiepte zich in het management van pijn en onrust bij volwassen intensive carepatiënten.

“Op de foto komt het niet zo goed naar voren, maar de titel is in stans, met daarachter een andere tekst. De ondertitel en mijn naam zijn in reliëf. De tekst achter de titel is van ‘Give it 2 me’ van Madonna. Ik ben namelijk een groot Madonna-fan en met de tekst bedoel ik: ‘Geef me na al dat werk nu die bul maar!’

Mijn eerste gedachte bij het ontwerp van de kaft was dat het mooi uit de envelop moest komen en op zou vallen. Vandaar de felrode kleur. Daarnaast associeer ik de kleur rood ook met pijn, én slaat het op de rode lippenstift die ik altijd op heb. Het portret op de achterkant is een geëxposeerde aquarel van mij uit 2005, die een bevriend kunstenares heeft gemaakt. Speciaal voor dit proefschrift heb ik het in rood af laten drukken. Het liggend formaat van het boekje vind ik mooier dan de gebruikelijke rechttoe-rechtaanvorm. Iemand zei dat ik dat gedaan zou hebben omdat ik zelf dwars ben, misschien is dat ook wel een beetje zo.” MK

De Universiteit Maastricht voerde deze maatregel tien jaar geleden al in. De kans dat faculteiten van de Erasmus Universiteit dit middel inzetten, is klein. Faculteitsdirecteur van Sociale Wetenschappen Borg van Nijnatten vindt het geen effectieve werkwijze om een vakgroep een boete op te leggen. Hij vraagt zich ook af wat er gebeurt met dat geld. Effectiever vindt hij het om, indien nodig, maatregelen te nemen tegen individuele docenten. “Het is de morele verplichting van de docent om zijn taken naar behoren uit te voeren. Het is eerder denkbaar om de betreffende docent een disciplinaire straf op te leggen. In het functioneringsgesprek moet naar voren komen dat hij of zij het werk niet goed doet, en dat mag gevolgen hebben”, zegt Van Nijnatten. Uit de jaarlijkse Elsevier-enquête kwamen twee opleidingen van FSW dit jaar onvoldoende uit de bus onder het kopje ‘uitslag binnen termijn’. Sociologie haalde een 5,5 en Bestuurskunde een 5,9. Of naar aanleiding van deze uitkomsten actie wordt ondernomen, is nog onduidelijk. MM


pagina

13

Achteraf

>> Onderwijs

Uitwisselingproject media en journalistiek Frans Timmermans, staatssecretaris van Europese Zaken, lijkt bereid om een nieuw uitwisselingsprogramma voor studenten media en journalistiek aan de EUR te sponsoren. Dat bleek 11 november in het M-gebouw bij de presentatie van het uitwisselings- en stageprogramma, dat sterk gericht moet zijn op de internationale dialoog.

Bij de presentatie die dag werd een discussie gehouden over waar het uitwisselingsprogramma over moet gaan: leren kijken met de ogen van een journalist in het buitenland en begrip krijgen voor specifieke problemen, zoals de mate van persvrijheid, door mee te lopen en onderzoek te doen bij een buitenlandse redactie. Buitenlandse genodigden kwamen van media-

bedrijven en universiteiten uit Spanje, Duitsland, Turkije en Marokko. Met die landen wil de FHKW gaan samenwerken. Er werd gediscussieerd over integratie en de manier waarop media daarover berichten. Breed gedragen werd de mening dat er niet allerlei extra ‘codes’ voor de journalistiek moeten komen, maar dat de journalisten van morgen beter opgeleid moeten worden. Daarom wil Timmermans ‘graag doorgaan’ met het project dat waarschijnlijk ‘Averroes’ gaat heten, naar de middeleeuwse filosoof Ahmed Ibn Rushd. Al heeft Timmermans wel het voorbehoud: “Ik moet ook aan de belastingbetaler denken.” Het stageprogramma moet volgend jaar starten. Jaarlijks zouden dan vier mediastudenten van de Erasmus Universiteit mee kunnen doen aan het programma. DR

>> Universiteit

Universiteiten werken samen aan ondernemerschap “Intensieve samenwerking tussen bedrijfsleven en kennisinstellingen zal worden gerealiseerd, maar daarvoor zijn vele jongere ondernemers nodig”, aldus minister Maria van der Hoeven (Economische Zaken). Omdat ze tijdens de lancering van het Holland Program on Entrepreneurship (HOPE) op 12 november niet aanwezig kon zijn, sprak ze per videoboodschap haar positieve verwachting uit. HOPE is een samenwerking van de TU Delft, de Universiteit Leiden en de Erasmus Universiteit, met als doel het ondernemerschap onder hun 50.000 studenten te vergroten. Dat zal de komende vier jaar gebeuren door nieuwe cursussen, startersfaciliteiten en innovatieve onderwijsvormen te realiseren. En omdat de drie universiteiten samenwerken met overheid en bedrijfsleven, zullen wetenschap, technologie en ondernemerschap zo samenkomen, denkt Jan Willem Oosterwijk. “Dit kan een waardevolle bijdrage leveren zowel aan onze economie als aan onze maatschappij.” Meer informatie over HOPE is te vinden op www.hopeentrepreneurship.nl MM (foto: Ronald van den Heerik)

‘Internationale’ meets ‘O, when the Saints’ Waar: rond en in de Aula Wanneer: vrijdag 7 november 14.30 – 17.00 uur

Zelfs emeritus hoogleraar Jean Paelinck is er. Behangen met allerlei exotische academische ereversierselen – bestaan konijnenbonten cappa’s echt? – luistert de gelegenheidscomponist naar een eigen creatie: de Erasmus-mars. De universitaire goegemeente staat op het carillonplein en luistert naar het klokkenspel van scheidend beiaardier Mar Bruinzeel, gemengd met de klanken van de blazers van studentenorkest MajEUR. Die melodie heb ik eerder gehoord, maar waar? Ook burgemeester Opstelten is gearriveerd voor zijn laatste Diesviering van de EUR in functie. De 95ste verjaardag van de universiteit wordt in een geheel gerenoveerde, asbestvrije Aula gevierd. Het niet echt massaal toegestroomde publiek rijst op uit de bankjes die helaas nog dezelfde zijn als voor de verbouwing. Allereerst stappen een stoet dames – zag ik daartussen warempel een meneer? – de zaal binnen: de wederhelften van de heren professoren, vermoed ik. Dan volgen de zeer edelgeleerden zelve en mogen wij gewone stervelingen weer gaan zitten. De rector opent het verjaardagsfeest met een toespraak waarin hij parallellen trekt tussen de tijd waarin Erasmus leefde en het huidige tijdsgewricht waarbinnen de universiteit moet opereren. Zo is het HIV-virus van nu vergelijkbaar met de syfilis van toen, de voortschrijdende verspreiding van ICT vertoont gelijkenis met de boekdrukkunst en ook wat betreft migratie en religie, globalisering en onderwijs ziet de rector overeenkomsten. Gelukkig blijkt de universiteit op al deze fenomenen antwoorden te hebben. Als tussendoortje – entr’acte in academisch jargon – mag hoogleraar cultuurgeschiedenis Hans Trapman achtergronden en diepere bedoelingen van Erasmus’ bekendste werk ‘Lof der Zotheid’ uit de doeken doen. Erasmuskenner Trapman maakt overuren dit seizoen, waarin de humanist met een scala aan evenementen, tentoonstellingen en (her)drukken van werk wordt herdacht. Dan is het tijd voor het onderdeel eredoctoraten uitreiken: drie maal een laudatio doctor honoris causa, door respectievelijk prof. Roger van den Bergh (Engels met mediterrane invloeden; niet gek, Van den Bergh is vaak in Italië te vinden), prof. Susanne Janssen (de ‘gewone’, middelbareschoolvariant) en prof. Jo van Nunen (de ‘robuuste’ Brabantse wijze van Engels spreken, met navenant aantal decibellen). De accentenmelange wordt vervolmaakt met het dankwoord van eredoctor Hau Lee, die zijn Aziatische afkomst niet verloochent. De universitaire verjaardag wordt besloten waarmee het begon: de Erasmus-mars, maar nu in een quatre-mainsuitvoering op piano. Nu hoor ik ook waarop de melodie lijkt: op een soort kruising tussen ‘O when the Saints’ en ‘De Internationale’. Gert van der Ende


pagina

EM 08

rubriek

14

20 november 2008

campus

>> Congres

Studenten adviseren Unicef Rotterdam is Unicefstad van 5 november 2008 tot en met 20 november 2009. De aftrap voor EUR-studenten is op 24 november tijdens de EFR-Charity Game. De Charity Game wordt georganiseerd door de Economische Faculteitsvereniging Rotterdam (EFR). In drie dagen buigen dertig topstudenten zich in groepjes van zes over een case die Unicef aanlevert. In het kader van Rotterdam Unicefstad willen de EFR en Unicef van de studenten onder andere horen hoe zij het beste leden kunnen werven tijdens evenementen als de Rotterdam Marathon, ABN Amro Tennistoernooi of het Zomercarnaval. Een ander deel van de case gaat over hoe de bekendheid van Rotterdam als Unicefstad het beste gerealiseerd kan worden. Unicef zet zich bijvoorbeeld ook in voor de rechten van kinderen in Rotterdam en dat weten veel mensen niet. Op basis van trainingen door bedrijven komen de teams tot een oplossing die Unicef in het komende jaar zal toepassen. De EFR-Charity Game wordt geopend met een congres om studenten op de hoogte te brengen van het belang van Unicef. Sprekers zijn onder anderen JanWillem Hoogeweegen (Marketingmanager Unicef Nederland), hoogleraar Kinderrecht Rolanda Oostland en Bram van Ojik (Directeur Inspectie Ontwikkelingssamenwerking en Beleidsevaluatie). Het congres wordt geopend door rector magnificus Steven Lamberts. Tijdens het congres zal ook een veiling plaatsvinden. Veilingstukken zijn onder andere gesigneerde voetbalshirts van Ajax en Feyenoord en ook kan er geboden worden op een jaar lang je foto groot in de C-hal. LS Congres: 24 november, 13.15 uur in zaal B-5.

reactie

redactie@em.eur.nl

>> Lezing

Socialer en duurzamer ondernemen:‘Yes we can!’ De Engelse filosofe en econome Noreena Hertz kwam een dag na de overwinning van Barack Obama naar de Erasmus Universiteit om de tweede Max Havelaar Lecture te verzorgen. ‘Together we can change the course of history.’

In het kader van de Fair Trade Week vond op de EUR de tweede Max Havelaar Lecture plaats. Thema was dit maal ‘Partnerships for development’. Steeds vaker slaan bedrijven, non-gouvernementele organisaties (NGO’s) en overheden de handen ineen. Partnerships hebben absoluut de potentie een belangrijke bijdrage te leveren als het gaat om sociaal en duurzaam ondernemen, stelt Key note spreekster en voornaamste publiekstrekker Noreena Hertz. Al zijn partnerships lang niet voldoende. De auteur van onder meer ‘The silent takeover’ en ‘The debt threat’ schetst een wereld van extremen, waarin de vierhonderd rijkste Amerikanen net zo veel verdienen als 167 miljoen Afrikanen. En waarin elke EU-koe gesubsidieerd wordt voor twee euro per dag, terwijl één miljard mensen dagelijks minder verdienen. Kortom, deze wereld heeft verandering broodnodig, moet wordt herschapen. En dat kan: zijn wij immers niet all Americans today? “In een geglobaliseerde wereld moeten wij westerlingen ook wel wat doen”, aldus Hertz, die door de moderator van de dag, RSM-professor Rob van Tulder werd geïntroduceerd als ‘de vrouw die de bijl zet aan de wortels van het kapitalisme’. “Enerzijds omdat wij het geluk hebben hier geboren te zijn; we kunnen dan anderen niet verbieden hetzelfde te willen. Anderzijds uit eigenbelang: problemen elders worden vanzelf onze problemen. Je kunt wanhopige mensen niet wanhopig houden; dat vormt vruchtbare grond voor extremisme.” Meer dan in het verleden leek Hertz optimistisch gestemd. Wij, individuen, hebben invloed – zowel als burger, als in de hoedanigheid van consument. “Stem met je portemonnee”, luidde haar devies. En speciaal voor de managers van de toekomst in de zaal: “Straks in je baan kun je het verschil maken, ook al staat het niet in je functieomschrijving.” Bedrijven als Shell, Heineken, Unilever, Philips en de Rabobank hebben al samenwerkingsverbanden met Noreena Hertz

NGO’s. TNT werkt samen met het World Food Programme; Pepsi met de World Health Organisation; Marks and Spencer met het Wereld Natuur Fonds. Niet louter voor de goede sier, meent Hertz. “Mensen willen niet werken voor slechte ondernemingen. Door sociaal en duurzaam te zijn, hebben bedrijven blijere werknemers, betere resultaten, winst, een goed imago, en zorgen ze voor een betere wereld: een win-win-win-win-win-situation.” Desalniettemin is het niet de enige oplossing voor de complexe situatie, weet Hertz. Ze deed daarom een beroep op de aanwezigen. “Nog nooit waren onrechtvaardigheid, onmenselijkheid en de schade aan het milieu zo groot. En nog nooit konden we er zoveel aan doen. Dat vraag om actie van ons allemaal om verantwoordelijkheid te nemen voor de wereld waarin wij leven. Together we can change the course of history!” Dit Obamiaanse gevoel heerste ook bij de meeste andere sprekers. En allemaal benadrukten ze het belang van partnerships. Zoals Stella Ronner-Grubacic, ambassadeur Millennium Development Goals. “Grote problemen vragen om groot denken; dat moet ons inspireren.” En Giles Bolton van Tesco, na Woolmart en Carrefour de grootste supermarktketen ter wereld. “Handel is de motor voor internationale ontwikkeling, zelfs als het niet fair trade is.” Alleen Johan van de Gronden van het Wereld Natuur Fonds drukte de stemming. “De biodiversiteit is in vijftig jaar gehalveerd. En als iedereen zou leven als de gemiddelde Nederlander, zijn er twee werelden nodig. Tegelijkertijd groeit Fair Trade op korte termijn naar hooguit 3 procent van alle handel. Kunnen wij ons deze weg wel permitteren? Consensuszoekende oplossingen duren te lang.” Maar ook Van de Gronden leeft nog in de roes van de Amerikaanse verkiezingen, gezien zijn slotakkoord. “Er is een rol weggelegd voor burgers en consumenten. Kortom, Yes, we can!” GE (Ronald van den Heerik)


pagina

15

>> Universiteit

Een oogje op Charlie

Een bezoeker bestudeert werk van Charlie Toorop tijdens de speciale avondopenstelling van ‘Erasmus in beeld’ . Medewerkers en studenten van de EUR konden in Museum Boijmans van Beuningen genieten van kunst, muziek, lezingen en cabaret. GE (foto: Ronald van der Heerik)

EUR sluit pact met Universitas Indonesia

De EUR en Universitas Indonesia hebben in Jakarta een zogeheten Memorandum of Understanding (MOU) getekend. Hiermee beloven beide universiteiten elkaar dat ze vanaf nu meer gaan samenwerken en elkaars preferred supplier zijn als het gaat om de uitwisseling van studenten, promovendi, en wetenschappelijke staf. Verder hebben de beide universiteiten elkaar toegezegd te werken aan de ontwikkeling van gezamenlijke onderzoeksprogramma’s en de uitwisseling van data en onderzoeksresultaten. Het MOU heeft een looptijd van drie jaar en werd ondertekend door de Rotterdamse rector Steven Lamberts en zijn Indonesische collega Gumilar Rusliwa Somantri. De EUR en de Universitas Indonesia verwijzen in het MOU naar de eeuwenlange relatie tussen beide landen. Verder hoopt de EUR in de toekomst met meer buitenlandse universiteiten een MOU te tekenen en biedt Indonesië – als grootste moslimland ter wereld - een springplank naar andere islamitische landen in het Midden- en Verre Oosten. WG

Uitslag ‘Erasmus Trivialiteiten’ quiz

De vijftien vragen over Erasmus (in EM nummer 7) leken een makkie in het tijdperk van Google en Wikipedia, toch leverde niemand vijftien goede antwoorden in. Prijswinnaars: Boekenbon 50 euro: Jan-Kees van der Toorn Boekenbon 25 euro: Irene van Strien Boekenbon 15 euro: Gea Vink De prijzen zijn af te halen bij Gert van der Ende (kamer ET-23) of José Luijpen (kamer ET-22), E-gebouw op Woudestein. Antwoorden: Vraag 1: Zeer waarschijnlijk 1466. Vraag 2: Priester Vraag 3: De Hongaarse mediakunstenaar Péter Forgács Vraag4: Turijn Vraag 5: De zotheid zelf Vraag 6: Zo’n 1600 Vraag 7: Twee Vraag 8: Luther Vraag 9: Antibarbari Vraag 10: 4151 Vraag 11: Lid van het Nuon Solar Team dat in dat jaar de World Solar Challenge in Australië won Vraag 12: 680 jaar Vraag 13: De Münsterkerk te Basel Vraag 14: ‘Jij was een muis, gewend om overal aan te knagen’ Vraag 15: Kermit Erasmus Gert van der Ende

>> Erasmus MC

Met je beer naar de dokter

Op 3, 4 en 5 november kwamen in totaal 750 kleuters van lokale basisscholen met hun teddybeer naar het Teddy Bear Hospital in Rotterdam.

In dit berenziekenhuis traden ruim 275 geneeskundestudenten van het Erasmus MC op als dokter en deden hun best om de teddyberen te onderzoeken en weer beter te maken. De kinderen mochten zelf bedenken wat hun beren mankeerden, wat varieerde van een gebroken staart tot hoofd- of buikpijn. Het doel van het project is dat kinderen enerzijds een beter idee krijgen van de activiteiten in een ziekenhuis. Anderzijds worden studenten getraind in de omgang met kinderen. Ook proberen de studenten op deze manier de angst die kinderen soms hebben voor het ziekenhuis te verminderen. Het Teddy Bear Hospital is één van de projecten van de Rotterdamse afdeling van IFMSA-NL (International Federation of Medical Students’ Associations). Deze wereldwijde organisatie van geneeskundestudenten is actief in meer dan negentig landen en houdt zich bezig met het promoten van ‘Global Health’. MK (foto: Levin Willemse)


pagina

EM 08

rubriek

16

20 november 2008

(on)gehoord

reactie

redactie@em.eur.nl

>> EM Panel Tv-makers en journalisten putten maar wat graag uit hun kaartenbak met interessante wetenschappers als ze een deskundige nodig hebben die een actuele kwestie kan duiden. Zo liet bijvoorbeeld Peter R. de Vries enkele wetenschappers optreden in zijn ‘Joran II’-uitzending die zijn stelling dat de jongeman niet deugt, moesten onderbouwen. Maar worden wetenschappers soms niet gebruikt door de media om hun eigen gelijk te halen? Vandaar de stelling…

Het EM Panel bestaat

‘Wetenschappers moeten niet in alle media optreden’

uit medewerkers, onderzoekers en studenten van de EUR die iedere editie reageren op een actuele ontwikkeling op de EUR, in het hoger onderwijs, onderzoek of studentenzaken. Ook deelnemen? redactie@ em.eur.nl

René Verwijmeren

Ruben Vermaak

Robert Dur

“Iedereen is wel een beetje publiciteitsgeil, dus als je gevraagd wordt als expert op je vakgebied, streelt dat je ego en ben je snel geneigd om ja te zeggen. Ook als dit betekent dat je voor iemand zijn karretje wordt gespannen. De afweging die je als wetenschapper zou moeten maken is welk belang het zwaarste weegt, hierin is de setting en de kwaliteit van het programma waarin je optreedt mede bepalend. Heb je aan de overkant van de tafel iemand die de andere kant van de zaak belicht dan ontstaat er in ieder geval discussie en word je gedwongen om jouw argumenten (wetenschappelijk) te onderbouwen. Is dit niet het geval en wordt jouw deskundigheid alleen gebruikt om de zienswijze van iemand kracht bij te zetten, dan is het de vraag of je je hiervoor moet laten misbruiken. Het is belangrijk om wetenschap in de media te brengen, hierdoor wordt de vertaalslag gemaakt van wetenschappelijk onderzoek naar bruikbaarheid voor de samenleving. Hierbij is de keuze waar, wanneer en bij wie je dat doet belangrijk: overvloed schaadt. Wat mij betreft mag het wel ietsje minder en iets meer selectief.”

“Veel mensen hebben in een discussie over elk onderwerp wel een mening en dat is uiteraard zijn of haar goed recht. Maar het wordt vaak pas echt interessant in een discussie als er een wetenschapper aan te pas komt, want deze persoon heeft gestudeerd voor dit onderwerp en kan daarom ook wel worden beschouwd als een objectief expert. En voor veel mensen die weinig tot niets van het desbetreffende onderwerp afweten is dat dan ook het meest aannemelijke antwoord wat er is, want die man of vrouw heeft er tenslotte voor gestudeerd, niet waar? Dus naar mijn – bescheiden – mening is het een goed iets dat wetenschappers ons inlichten over bepaalde zaken waar wij normaliter geen zicht op hebben. Dit is eigenlijk ook een van hun taken: het verspreiden van kennis en informatie, ook op een wat minder academisch niveau. Dat dit gebeurt in tv-programma’s of op websites in plaats van in wetenschappelijke tijdschriften, is gewoon een verplaatsing van het medium. Echter, het goede doel heiligt alle middelen – informeren dus.”

“Verongelijkte voetbaltrainers willen nog wel eens een journalist voor korte of lange tijd in de ban doen. Dat zouden wetenschappers soms ook moeten doen. Natuurlijk, journalisten hebben het niet makkelijk. Harde deadlines moeten worden behaald. Er is maar een beperkte ruimte in de krant beschikbaar. En, niet in de laatste plaats, zijn hoofdredactie en lezers veeleisend. Vaak wordt van de journalist verwacht de wereld een stuk spannender en veel eenvoudiger te maken dan die eigenlijk is. Genuanceerde uiteenzettingen van wetenschappers passen daar vaak moeilijk in. En dus wordt er soms selectief gewinkeld in quotes, of net zo lang rondgebeld tot een wetenschapper gevonden is die precies dat wil zeggen wat de journalist zelf al in gedachten had. Mijn eigen ervaring met de media is over het algemeen goed. Maar als een journalist op het laatste moment nog driftig op zoek is naar een paar quotes die precies in zijn straatje passen, werk ik niet mee.”

Hoofd ICT Universiteitsbibliotheek

(On)gehoord

(On)gehoord is de brieven- en opinierubriek van Erasmus Magazine. De pagina’s staan open voor iedereen die wil reageren op de inhoud van Erasmus Magazine of een opiniebijdrage wil schrijven over zaken die de Erasmus Universiteit in de meest brede zin of het hoger onderwijs in het algemeen betreffen. Anonieme bijdragen worden niet geaccepteerd. Ingezonden stukken dienen te zijn voorzien van naam, adres en telefoonnummer of emailadres. De redactie behoudt zich het recht voor stukken in te korten, dan wel (in overleg) aan te passen. Wilt u reageren, stuur uw bijdragen dan naar opinie@em.eur.nl

Student marketing

associate professor faculteit economie


pagina

17

>> Brief

‘UB terreur’

Met totale verontwaardiging zijn veel mensen waarschijnlijk onlangs in of uit de Universiteitsbibliotheek gelopen. Het nieuwe ‘beleid’ is, dat er geen tassen meer mee de UB in mogen. Iedereen moet zijn spullen in een mandje doen. Dit nieuwe beleid wordt strikt gehandhaafd door de baliemedewerkers. Maar misschien iets te strikt en disproportioneel.

Graciella Anijs student rechten

“Sinds wij van God los zijn, hebben we de wetenschap als waarheid omarmd. De wetenschap is al een god verworden, de wetenschappelijke opleiding de gezegende weg er naar toe. Helaas zijn de wetenschappers niet beroemd bij het volk. De media bieden nu uitkomst. Veel programma’s laten een geleerde uitleggen waarom bepaalde dingen juist of onjuist zijn. Zo ook Peter. R. de Vries. Ik vind het een kwalijke zaak dat Peter nu bezig is met het publiekelijk veroordelen van Joran. Dit is een rechterlijke taak! De wetenschap is niet altijd de enige waarheid en in de loop der jaren kan het ook veranderen. Het was een wetenschapper die kwam met de sleeptheorie waardoor twee mannen zeven jaar onterecht in de gevangenis zijn beland. Daarom denk ik dat de wetenschappers die in de commerciële media verschijnen hun ziel niet moeten verkopen voor een moment van roem door het maken van populistische uitspraken, maar dat voorzichtigheid geboden is.”

Op zichzelf is dit nieuwe beleid niet zo vreemd, aangezien wij ons al eerder afvroegen wat het verschil is tussen het stoppen van je tas in een mandje en daarmee in je hand de UB in lopen, of je tas op je rug of om je schouder laten hangen en de bibliotheek een aangenaam en vruchtbaar studiebezoek brengen. Het bestuur van de UB heeft dit nu blijkbaar ook door; al vragen wij ons hierbij nog steeds af waarom dat pas nu tot dit voortschrijdend inzicht is gekomen. De omstandigheden zijn namelijk niet veranderd. Het nieuwe beleid vereist overigens wel dat er genoeg mandjes zijn. Het is al eens voorgekomen dat er geen nieuwe bezoekers de UB in konden gaan, omdat er geen mandjes – het toegangsbewijs – meer in voorraad waren. Hoe werken die regels nu in de praktijk en hoe gaan de UB-handhavers om met nieuwe regels? Dat is dan ook een interessante vraag. Om het overzicht te kunnen behouden bij het toepassen van het nieuwe beleid, hebben de controleurs een van de twee toegangspoortjes bij de deur zorgvuldig en professioneel gebarricadeerd met een prullenbak en een bordje waarop de nieuwe regel staat. Anders is het smokkelen van verboden waar natuurlijk nog steeds makkelijk bij het gelijk blijven van de controlecapaciteit. Het enige wat ik onlangs bij me had, was een plastic tas met UB-boeken om in te leveren. De inhoud van de tas liet ik voorbeeldig zien (vijf boeken) en legde uit dat ik ze alleen kwam afgeven. Maar de baliemedewerker wees me enigszins geërgerd - wat ik ook begrijp als je dezelfde mededeling tweeduizend keer op een dag moet doen - op de regel: de tas met boeken moest geleegd worden in het mandje. Toch ergerde ik mij aan zijn onvriendelijkheid. De lege tas mocht ik wel los in mijn hand meenemen. Hier begreep ik niets van; alleen maar extra handelingen, kon hij niet wat flexibeler zijn? Wat is het nut van boeken uit mijn plastic tas halen, terwijl je die tas vervolgens wel in je hand mee de UB in mag nemen? Het was me zelfs al eerder overkomen dat ik voor het inleveren van 1 boek (dus geen tas) een mandje moest pakken om mijn boek netjes in te stoppen! Des te meer was ik benieuwd naar het doel van dit nieuwe beleid. Maar de baliemedewerker bleef alleen maar de regel herhalen, toen ik vroeg naar het waarom. “Kijk maar: hier staat het. Je mag geen tassen meenemen.” Na mijn tweede “ja, maar waarom?” werd ik al genegeerd, want deze Verdonkiaanse baliemede-

werker bleef stug vasthouden aan zijn sublieme argument: regel is regel, afwijken is niet mogelijk. We zijn heus niet zo rebels dat we ons niet willen conformeren alleen omdat iemand ‘met gezag’ dit zegt. Maar het moet wel duidelijk zijn waarom we aan deze bureaucratie worden onderworpen. Hetzelfde principe geldt bij nieuwe overheidsregels. Overheidshandhavers hebben hier hele theorieën over ontwikkeld: hoe handhaaf je regelgeving en zorg je dat zoveel mogelijk burgers en bedrijven de regels uit zichzelf gaan naleven? Wat werkt beter: controle en afschrikking, of een beleid meer gericht op overleg en overreding? Wanneer nieuwe normen worden gesteld, worden deze door middel van overheidscommunicatie van tevoren aangekondigd en het doel van de nieuwe regelgeving wordt uitgelegd. Terechtwijzing na overtreding wordt dan als meer legitiem ervaren, want van tevoren was het duidelijk welke consequenties er aan verbonden waren. Bovendien zijn overheidshandhavers in de praktijk veel flexibeler bij de handhaving dan onze UB-toezichthouders. Het gaat er immers om dat er naar de geest van de wet wordt geleefd en niet naar de letter. Want: wat als je enkel een boek moet inleveren en de mandjes zijn op? Volgens de huidige standaarden kan je dan niet naar binnen. Dat kan niet de bedoeling zijn van het klantvriendelijke beleid dat de UB op haar website voorstaat! Wat zal de volgende stap zijn in de episodes van de UB’s ‘War on food and drinks’? Is het door de nieuwe maatregelen nu helemaal niet meer mogelijk om marsrepen, eigen gesmeerde boterhammetjes en flesjes calorierijke, kleverige cola mee naar binnen te smokkelen? Jassen mogen nog wel mee de UB in: zitten hier niet genoeg verborgen vakjes in? Zou het UB-personeel binnenkort op cursus gaan bij de marechaussee op Schiphol en een bezoekje brengen aan de 100%-controle met bodyscan bij de gates van risicovluchten? Dit klinkt belachelijk, maar het kan niet worden ontkend dat nieuwe maatregelen hebben gezorgd voor meer achterdocht bij de UB-bewakers. Heb juist vertrouwen in de medewerkers en de studenten die een bezoek brengen aan de Universiteitsbibliotheek, ze zijn er niet enkel op uit om schade aan te richten. Krista Huisman & Omri Manoach student-assistenten criminologie en masterstudenten criminologie


pagina

EM 08

rubriek

18

20 november 2008

(on)gehoord

reactie

redactie@em.eur.nl

>> Brief

Ewout Hoorn

Koffie Hoe werkt koffie? Iedere slaaf van de cafeïne kan de stimulerende werking niet ontkennen, maar heeft net als ik vermoedelijk weinig besef van hoe het werkt. Ik zocht het voor u uit. Wil je als stof werkelijk wat teweeg brengen in het menselijk lichaam, bezet dan een receptor. Receptoren zijn eiwitten die zich meestal op de oppervlakte van cellen bevinden en daar Origami voor gevorderden bedrijven. Receptoren vouwen zich namelijk dusdanig dat ze één bepaalde stof herkennen, binden en vervolgens een signaal doorgeven aan de cel waarvan ze deel uitmaken. Nu is er geen Starbucksreceptor die cafeïne als de rondzwemmende zeemeermin uit het logo herkent. Cafeïne gijzelt een andere receptor, namelijk de adenosinereceptor. Als cellen energie nodig hebben om hun ding te doen, nuttigen ze een powerbar die ATP (adenosine trifosfaat) heet. ATP wordt hierbij afgebroken tot adenosine, wat in de vloeistof tussen de cellen terechtkomt. Adenosine is meer dan een afvalstof, want het werkt zelf ook weer als boodschapper. Adenosine bindt aan adenosinereceptoren van naburige cellen en brengt een slaapverwekkende boodschap: “Relax man, de druktemaker van hiernaast is al actief”. Cafeïne blokkeert de adenosinereceptor, zodat het dempende effect van adenosine wegvalt en iedereen een druktemaker wordt. Als toegift maakt het lichaam ook nog meer adrenaline en dopamine aan, zodat u dagelijks als een volleerde en enigszins opgefokte junkie op uw werk zit. Had u ooit gedacht dat u dagelijks adenosinereceptor blokkers drinkt? Het concept van de receptor werd in 1900 door de grote medicus Paul Ehrlich geopperd, die tot 1908 niet geloofd werd, toen hij alsnog de Nobelprijs ontving. Honderd jaar later is de receptor actueler dan ooit, omdat vrijwel alle nieuwe geneesmiddelen receptoren stimuleren of remmen. Vroeger was de betere padvinder de beste farmacoloog, want medicijnen vond je in het bos, zoals het vingerhoedskruid, dat nog dagelijks op de afdeling cardiologie voorgeschreven wordt. Tegenwoordig worden nieuwe medicijnen op de computer berekend als die combinatie van moleculen die naadloos in één van de vouwen van een receptor passen. Maar dan moet de structuur van de receptor wel bekend zijn, en dat is lang niet altijd zo. Zo werd de structuur van de adenosinereceptor die cafeïne blokkeert pas net ontdekt, onder andere door Leidse onderzoekers (Science, 2 oktober). Het feit dat we dus nog maar net weten hoe koffie werkt, noopt tot bescheidenheid – voor de rest blijft het koffiedik kijken. Ewout Hoorn is internist in opleiding in het Erasmus MC

Opheffing Economie & Informatica “Wie niet zag aankomen dat de bacheloropleiding E&I onhoudbaar zou worden, had oogkleppen op”, stelt de onderwijsdirecteur Ivo Arnold in EM van 23 oktober jongstleden. Dat is een opmerkelijke uitspraak van de opleidingsdirecteur, want heel veel mensen waren verrast, inclusief de faculteitsraad van FEW. In hun advies inzake ‘Informaticaonderwijs aan de ESE’ stelt de faculteitsraad vast dat zij geen enkel idee hadden van het probleem. Als de opleidingsdirectie zag aankomen dat E&I onhoudbaar zou worden, is het het recht van de universitaire gemeenschap te horen welke specifieke maatregelen werden genomen, bijvoorbeeld aan gerichte marketingactiviteiten om de instroom van studenten te vergroten. Als een van de betrokken docenten bij de opleiding ben ik niet op de hoogte van specifiek E&I-gerichte activiteiten. Wel staat vast dat de kerndocenten van de opleiding heel veel inspanning hebben geleverd voor de recente accreditatie van de Bacheloropleiding. Dat is dan ook goed gelukt. De visitatiecommissie stelde vast dat de opleiding E&I unieke elementen bevat die in Nederland verder niet aan bod komen. Na de recente reorganisatie van de faculteit is er een transformatiemanager aangesteld om de opleiding Informatica & Economie te transformeren tot Economie & Informatica. Dat is ook met succes voltooid. Al deze grote inspanningen worden nu verspild door het opheffen van de opleiding. Ik juich toe dat de faculteit meer informaticaonderwijs gaat verzorgen binnen de economie en econometrie curricula. Dat hoeft echter niet ten koste te gaan van de opleiding Economie & Informatica. Het verdwijnen van deze opleiding betekent een afbreuk van de keuzes die gemaakt waren in het strategisch plan Winnen door Kiezen. Ik vraag me af of dat te rijmen valt met een behouden koers. Prof.dr.ir. Uzay Kaymak, hoogleraar Intelligence and Computation in Economics.

>> Van der Schot


Raza Advocaten [Rotterdam] zoekt:

Parttime/fulltime receptioniste/ telefoniste/secretaresse Wij zoeken een kandidaat met goede communicatieve vaardigheden in woord en geschrift en iemand die ambitie en flexibiliteit als kernbegrippen hanteert.

EuroCollege Hogeschool (ECHS)

particuliere school in centrum van Rotterdam, zoekt

Vakbond eigentijds in ondersteuning en belangenbehartiging

www.ac-hop.nl

Het kantoor wordt gekenmerkt door enthousiasme, hard werken, een goede werksfeer en een gezonde dosis humor.

www.laptopsupply.nl

Arbeidsvoorwaarden zijn marktconform. Bij gebleken geschiktheid is er de mogelijkheid tot doorgroeien ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden. Reacties: E: Raza@haroonraza.info / Info@webciters.com - T: 06 29 387 734

Speakerbag met ingebouwde, platte speaker voor iedere mp3-speler, ook iPod! Topkwaliteit geluid door NXT speakers en optimale bescherming! Ideaal voor thuis en op vakantie. Te koop via www.laptopsupply.nl met vermelding code EUR08 van € 34,95 voor maar € 15,00 ! Geldig tot 08/12/08. Zolang de voorraad strekt.

actie special - Unieke

Op zoek naar een flexibele bijbaan?

N

otuBiz b.v. zoekt studenten om op ons kantoor dichtbij Campus Woudestein digitale audio- en videobestanden te indexeren en aan tekstbestanden te koppelen.

J

De perfecte bijbaan! NACHTRECEPTIONIST (m) Ben je op zoek naar een leuke bijbaan naast je studie? Dan is dit iets voor JOU!!! Wij zijn op zoek naar een flexibel, jong, enthousiast & gastgericht persoon met een groot verantwoordelijkheidsgevoel die goed zelfstandig kan werken. De vacature is voor min. 1 nacht per week van 22.45 uur tot 7.15 uur. Als nachtreceptionist ben je o.a. verantwoordelijk voor: het toezien op de algemene veiligheid in het hotel, het in- en uitchecken van gasten, het bedienen van de telefooncentrale, kassahandelingen en lichte administratieve werkzaamheden. I.v.m. de aard van deze functie gaat onze voorkeur uit naar een mannelijke kandidaat. Spreekt deze functie je aan? Stuur dan je sollicitatiebrief met CV per email naar: (mw) Jori Vos, Front Office Manager, Golden Tulip Rotterdam-Centre, Leuvehaven 80, 3011 EA Rotterdam. jvos@goldentuliphotelinntel.com

e bent twee dagdelen per week beschikbaar, breed geïnteresseerd en algemeen ontwikkeld. Verder kun je met Windows en Internet omgaan.

M

ail je CV of vraag om info aan Thamar van den Brink: t.vandenbrink@notubiz.nl

stevig talent

voor verschillende functies : steunlessen secretarieel en studiebegeleiding receptie-werk projectbegeleiding Bijvoorkeur ouderejaars studenten met pit en ambitie. Wij hechten veel belang aan inhoud, representatie en betrouwbaarheid. ECHS biedt versnelde en begeleide MBO & HBO opleidingen aan. Zie www.eurocollege.nl voor impressies Informatie : e.vandewalle@dimu.nl Sollicitaties : solliciteren@dimu.nl t.a.v. drs. Mw J. van Gelder.

Gratis Uittreksels op tentamenbank.nl. Kom voor ons complete aanbod naar het JoHo Center, Korte Hoogstraat 11. Werken voor ons? Mail: studie@joho.nl of kom langs. Gauchos Centrum (best steak in town) zoekt parttimers met karakter voor de bediening Wil je graag werken in een moderne horeca ambiance neem dan vrijblijvend contact met ons op. Gauchos Aert van Nesstraat 99 - 3012CA Rotterdam - 010 4129797 - info@gauchosrotterdamcentrum.nl

Alvast zoekt per direct telefonische acquisiteurs! Wil je werken bij een jonge en dynamische organisatie op het gebied van vastgoedbeheer? Alvast is op zoek naar enthousiaste en flexibele stagiaires of studenten om nieuwe opdrachtgevers binnen te halen. Ben je geïnteresseerd? Neem dan contact op met: Paul Jeekel Jeekel@alvast.nl

www.alvast.nl

adverteren op deze pagina? 010-4081115 of mail naar erasmusmagazine@em.eur.nl info: erasmusmagazine.nl


pagina

EM 08

rubriek

20

20 november 2008

achtergrond

reactie

redactie@em.eur.nl

DE PUSH VAN IVO DE Hij gaat gemist worden. De man die met zijn welluidende stem zowel studenten als wetenschappers en bestuurders wist aan te spreken. Ivo Opstelten neemt eind dit jaar afscheid als burgemeester van Rotterdam. Zijn inzet om de stad op de kaart te zetten, was niet te stelpen en daar heeft de universiteit aardig van geprofiteerd. “Hij was overal.” tekst Wieneke Gunneweg Foto Levien Willemse

vo Opstelten was er altijd. Hij was, zo mogelijk, aanwezig bij elke academische plechtigheid en was nooit te beroerd om de loftrompet te steken over het onderzoek van de universiteit en het belang van een rijk studentenleven. Uit de monden van hen die hem geregeld ontmoetten niets dan goeds. Tjebbe Onnes herinnert zich nog dat Ivo Opstelten mét zijn vrouw bovenaan de trap stond bij de sociëteit van het Rotterdamsch Studenten Corps. Het was zondagavond elf uur en de burgemeester kwam nog even een fust bier aanbieden om de roeiploeg van Skadi te feliciteren met het voor de derde keer winnen van de Varsity. Onnes was vorig collegejaar preses van het RSC en in die hoedanigheid gastheer van de festiviteiten. “Benaderbaar en heel welwillend ten opzichte van studentenverenigingen”, vat Onnes de relatie van zijn vereniging met de burgemeester samen. “Alsof je in de gemeente een soort vriend hebt. Ik weet dat burgemeesters in andere steden meer kortaf zijn.” Onnes’ mooiste herinnering is de onthulling die hij samen met burgervader Opstelten deed van het beeld van hondje Fikkie op de Oude Binnenweg. “Het was short notice dat we hem vroegen. Hij

I

hoefde het niet te doen, maar hij deed het wel.” Rector Steven Lamberts koestert eveneens de beste herinneringen aan Opsteltens benaderbaarheid. “Hij staat dag en nacht klaar voor elke studentenmanifestatie: Skadi, de Eurekaweek, maar ook voor Kaseur. Van de universiteit kan ik vier instituten noemen die zeker dankzij de invloed en steun van Ivo Opstelten tot stand zijn gekomen: het Erasmus Centre for Early Modern Studies, het Academic Centre for TransPort, de driedimensionale Cave van het Erasmus MC en het Nederlands Centrum voor Sociale Innovatie (NCSI). Hij is altijd een groot aanjager geweest van de switch die Rotterdam moet maken van een werkstad naar een kennisstad: én woorden én daden. Als het nodig is kan je hem rechtstreeks bellen, je hoeft als universiteit niet rond te dolen binnen de gemeente als je wat nodig hebt. Ik krijg hem altijd binnen één of twee uur aan de telefoon.”

Eén telefoontje Die daadkracht van Opstelten leverde voor het NCSI een mooi Rotterdams succesje op. Henk Volberda, hoogleraar Strategic Management & Business Policy en bestuurslid van de stichting: “We waren bezig met de

Opstelten over de EUR “De universiteit is voor mij een topprioriteit. Absoluut. Kennis keihard mobiliseren op topniveau is van cruciaal belang voor een stad als Rotterdam die zich kan meten met Houston, Singapore en Sjanghai. Ik stond er altijd op dat de universiteit meeging op onze buitenlandmissies. Ik kan deuren voor ze openen, zo werkt dat in China. En natuurlijk de studenten. Ik zeg altijd: word lid, goed voor je vorming. Het heeft mij een ijzeren ring aan vrienden opgeleverd, dat kan je met niets vergelijken. De samenwerking kan soms wat sneller, ieder kent zijn eigen bureaucratie, maar we hebben elkaar nodig. Het gezicht van de universiteit moet nog meer in de stad te zien zijn. De Erasmus Universiteit is een sterk merk, dat moet scherper over het voetlicht komen. Er is nog een wereld te winnen.” oprichting van het NCSI waarbij een aantal sociale partners betrokken is – AWVN, FME, FNV en CNV – en waar, naast TNO en de Universiteit van Amsterdam, ook de EUR aan deelneemt. De andere partijen zagen het instituut het liefst in Amsterdam gehuisvest. Maar wij hebben snel kunnen schakelen en dankzij Opstelten hadden wij binnen enkele dagen een kantoorlocatie waarvoor we niet hoefden te betalen. Een aanbod dat de anderen niet konden weigeren. Op zo’n moment is een eerste burger die wil investeren in de kenniseconomie belangrijk: zijn invloed is van doorslaggevend belang geweest. De samenwerking tussen universiteit en stad is zeker verstevigd tijdens zijn burgemeesterschap. Ik zie hem met pijn in mijn hart vertrekken; hij is een goede partner geweest.”


pagina

21

BENADERBARE Ook Han Entzinger, hoogleraar Migratie- en integratiestudies, heeft in zijn onderzoek geprofiteerd van de ‘push’ die Opstelten achter de schermen ontegenzeglijk gaf aan zijn projecten. Maar Entzinger voegt nog iets toe aan het beeld van de invloedrijke en benaderbare burgemeester. “Als ik hem tegenkwam dan hád je het meteen ergens over. Hij was altijd op de inhoud gericht. Het was ook op zijn aandringen dat ons conceptrapport over het onderzoek naar de positie van allochtone jongeren in de stad, in het college is besproken.”

Meeslepend betoog

Het hart van de burgemeester is vol van de activiteiten op Woudestein, maar gaat misschien nóg wel iets harder kloppen voor het werk van het Erasmus MC. “Een geweldige ambassadeur voor ons onderzoek”, zegt hoogleraar Epidemiologie Albert Hofman, geestelijk vader van de onderzoeken ERGO en Generation R. Dankzij het persoonlijke enthousiasme van de burgemeester vindt nu vergelijkbaar onderzoek plaats aan de Fudan University in Sjanghai. “Zijn meeslepende betoog zowel in Nederland voor bijvoorbeeld het ministerie van Volksgezondheid, als in Sjanghai heeft ons zonder meer geholpen bij het binnenhalen van onderzoeksgeld. Zeker in een land als China is het belangrijk als een burgemeester zich positief over je onderzoek uitlaat; hij vertelt altijd dat zijn kleinkinderen deelnemen aan Generation R, die push is belangrijk. Ook heeft Opstelten een rol gespeeld in de interesse die Rotterdamse industriëlen voor ons programma hebben. Hij heeft een neus voor goede projecten die een meerwaarde

hebben voor Rotterdam, die de stad verder helpen. Hij heeft mijn werk zeker makkelijker gemaakt”, zegt Hofman. Maar als het aan de scheidend burgemeester lag, mag de universiteit nog wel wat opener en dichter bij de stad komen. “Hij heeft ons vijf jaar achtervolgd”, licht rector Lamberts toe. “Hij wilde meer van de EUR zien in de stad. Hij zag ons als college van bestuur het liefst in het oude postkantoor aan de Coolsingel, maar dat was niet reëel. Toch is hij altijd blijven hameren op een grotere zichtbaarheid van de universiteit in de stad. Mijn standaardantwoord was dan altijd: wij hebben als universiteit het grootste geschenk aan de stad gegeven door met ons universitair medisch centrum in de binnenstad te blijven en niet naar de polder te vertrekken zoals elders vaak gebeurt. Daar trekken wij de stad mee omhoog”, aldus Lamberts. De rector verheugt zich op de nadere kennismaking met de nieuwe burgemeester Ahmed Aboutaleb. “Ik heb al een paar keer met hem mogen optreden. Hij lijkt veel op Opstelten: intelligent, warm en sociaal.” Burgemeester Opstelten was lid van het corps (zij het in Leiden) en deed als student aan roeien, dat heeft zeker de positieve aandacht voor de verenigingen versterkt. Toch is Skadi-president Rogier Potter van Loon er zeker van dat de nieuwe burgemeester dit voorjaar ook bovenaan de trap bij sociëteit Hermes zal staan: “Wij gaan dit jaar weer de Varsity winnen, dus we zullen Aboutaleb vast uitnodigen.”

‘Opstelten leek op een positieve manier geraakt door wat ik te zeggen had. Ook had hij oren naar mijn ideeën over de manier waarop we dingen anders kunnen doen. Het was me duidelijk, dat hij erover had gelezen en wist wat er gebeurde op grassroot level’ Tariq Ramadan, visiting professor Citizenship and Identity

‘Ivo Opstelten staat terecht te boek als een ‘echte’ Rotterdammer. De geestdrift waarmee hij Rotterdam afficheert als stad van doeners is verraderlijk, want zoals ik zelf heb kunnen constateren, is hij meer erudiet dan hij doet voorkomen. En ook daarin is hij een echte Rotterdammer, want de intellectuele geschiedenis van Rotterdam is veel indrukwekkender dan veel Rotterdammers zich realiseren’ Wiep van Bunge, hoogleraar Geschiedenis van de wijsbegeerte

Opstellen voor Opstelten De citaten bij dit artikel zijn afkomstig uit de bundel Opstellen voor Opstelten – en alle andere Rotterdammers. Deze publicatie is het afscheidscadeau van de universiteit voor scheidend burgemeester Ivo Opstelten en bevat ruim veertig opstellen en interviews met EUR-wetenschappers over hun verbondenheid met Rotterdam. Vragen over verkrijgbaarheid via: info@smc.eur.nl

‘Stortte hij op maandagmorgen 1 september 2008 nog een kruiwagen zand in zee als startsein voor de aanleg van de tweede Maasvlakte, dezelfde middag is hij prominent aanwezig bij de opening van het academisch jaar om de toespraak van de minister-president luister bij te zetten’ Krijn Haak, hoogleraar Handels- en vervoerrecht


pagina

EM 08

rubriek

22

20 november 2008

achtergrond

reactie

redactie@em.eur.nl

WEERZIEN MET DE

In haar 95-jarig bestaan heeft de EUR inmiddels een kleine 50.000 studenten met diploma uitgezwaaid. Omdat ‘uit het oog’ in de meeste gevallen ook ‘uit het hart’ betekent, werd geheel in lijn met het hernieuwde alumnibeleid op 8 november de allereerste algemene Erasmus Alumnidag georganiseerd. Naast de nodige nostalgie werd onder het thema ‘A Sustainable Society’ de dag in een groen en duurzaam jasje gestoken. Een verslag. tekst tekst Tim Gouw fotografie Ronald van den Heerik at fijn om jullie hier in zulke groten getale te mogen verwelkomen. Laat ik gauw het programma van vandaag doornemen nu iedereen nog nuchter is”, grapt lid van het College van Bestuur Kees van Rooijen tijdens zijn welkomstwoord. Een aanzienlijk deel van de ruim negenhonderd aanwezige alumni staat dan nog in de rij bij de registratiedesk, vanwege enige verwarring door het gelijktijdig plaatshebben van een open dag voor aankomende studenten en hun ouders. Het is de bedoeling dat iedereen, nadat eventueel meegebrachte

W

kinderen – voor wie een volledig eigen programma is samengesteld – zijn afgegeven, zich richting het Carrousel Restaurant begeeft om gezamenlijk te lunchen. En passant vindt op de campus de onthulling van een beeld van Erasmus plaats. Ondertussen is het in De Etude, voor de gelegenheid omgebouwd tot een grote open keuken, een drukte van belang. Hier maken de kids van alumni de dienst uit. Ze zijn allemaal getooid met een echte koksmuts en bijpassend schort. Onder het toeziend oog van tv-kok Andy MacDonald mogen zij hun eigen lunch bereiden in de vorm van een pizza.

Te midden van dit schouwspel zit het echtpaar Szirony. Vader Zsolt is in 2005 op de EUR als MBA’er afgestudeerd. Samen met zijn vrouw Monika en hun twee kinderen heeft hij voor onbepaalde tijd thuisland Hongarije voor Nederland verruild. Beiden spreken slechts een klein beetje Nederlands en blijven daarom nog even bij hun kinderen om vervolgens later op de dag bij de Engelstalige facultaire sessies aan te schuiven. Als het aan Zsolt ligt, gaat het gezin zodra het contract met zijn huidige Nederlandse werkgever is afgelopen, weer terug naar Hongarije. Monika, die graag haar kinderen ook in Nederland zou laten studeren: “Dat zullen we nog wel eens zien.”

Parafencultuur Terwijl alumni zich tegoed doen aan bio-broodjes, eco-kroketten en Max Havelaar-koffie, oreert voorzitter van het College van Bestuur Jan Willen Oosterwijk over zijn stokpaardje Erasmus 2013. Voorbij komen onder meer het idee om de universiteit letterlijk en figuurlijk groener te maken, de plannen omtrent huisvesting van internationale studenten op de campus en de voorgenomen uitbreiding van het sportgebouw.


pagina

23

ALMA MATER Grootse plannen, maar wat er ook wordt bijgebouwd of afgebroken, voor Maudy de Zwart en Menno Halma zal het altijd hun universiteit blijven. Halma studeerde af in bedrijfskunde in 1998, De Zwart mocht haar bul in bedrijfseconomie een jaar eerder in ontvangst nemen. Ze leerden elkaar tijdens hun studietijd kennen via de atletiekvereniging Road Runners. Nog altijd verliefd en inmiddels de trotse ouders van twee kinderen van vier en zes jaar. Halma: “Toen we het terrein van de universiteit op kwamen rijden, bekroop mij het gevoel van overwinning. De overwinning op dit bureaucratische bolwerk. Er mag dan in de afgelopen tien jaar een hoop veranderd zijn, ik weet zeker dat de parafencultuur hier nog steeds onverminderd aanwezig is. Begrijp mij niet verkeerd: dat vind ik mooi. Het siert de universiteit juist.” De Zwart weet zich te herinneren dat je voor ‘een of ander belangrijk roze papiertje’ naar de studentenadministratie toe moest. Halma valt bij: “Ja, geweldig was dat! Dan kwam je daar om even voor negen aan, maar ze gingen pas om negen uur open. En daar waren ze heel strikt in. Als je probeerde voor die tijd aan iemand wat te vragen, werd er uitsluitend met een boze blik naar de openingstijden gewezen. Hier vind je de allerbeste ambtenaren.”

Genieten met volle teugen Voor de pas gerenoveerde aula staat Jetty Plak. De Surinaamse, met een opvallend knalrood hoedje op haar hoofd, koestert nog altijd warme gevoelens voor de EUR. Ze studeerde, naar eigen zeggen , ‘heel wat jaren geleden’ af in rechten, en vindt het fijn om nu even op de alma mater terug te zijn. Spontaan zet ze zachtjes het Gaudeamus igitur in, een studentenlied dat ook vandaag de dag nog volop in Rotterdam wordt gezongen. Binnenkort studeert haar zoon hier af. Het zal Plak’s vreugde enkel vergroten. In de aula wordt in de plenaire sessie door de heren Braungart en Van Nunen gesproken over het cradle to cradle-concept, verantwoord ondernemen en emotionele recycling. De sombere conclusie: de wereld zou er het meest bij gebaat zijn als wij men-

CvB-lid Van Rooijen, zelf EUR-alumnus, te midden van de alumni van de toekomst.

sen allemaal doodgaan. Er is een betrekkelijk jong publiek op afgekomen. De heer Batenburg is echter een uitzondering. Hij begon in 1935 aan een studie economie (studeerde af in 1941), en is één van de oudste nog in leven zijnde alumni. Zichtbaar opgewekt manoeuvreert hij zich met zijn rollator tussen de mensen door. Bekenden zitten er niet tussen. Batenburg: “Mijn studiegenootjes zijn helaas overleden of te ziek om te komen. Dat is nu eenmaal het leven. Ik geniet er daarom met volle teugen van dat het mij gegeven is hier vandaag bij te kunnen zijn.” Wat verderop in de menigte loopt voormalig voorzitter van de Tweede Kamer Frans Weisglas. Ook hij was ooit student aan de EUR en mocht vandaag op komen draven als dagvoorzitter.

Komkommerstengels

Even later treffen we Weisglas samen met Oosterwijk aan in het kindercollege ‘Hoe word je ontzettend mega-

Een alumnus (mannelijk enkelvoud) of een alumna (vrouwelijk enkelvoud) is een oud-student(e) of afgestudeerde van een universiteit. Het woord is afkomstig uit het Latijn en betekent ‘leerling’ of ‘kwekeling’. Als alumnus of alumna van de Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR) worden alle personen aangemerkt met een aan de EUR behaald en erkend doctoraaldiploma, bachelordiploma, masterdiploma, postdoctoraal diploma en/of doctoraat. Als je één van bovenstaande diploma’s aan de Erasmus Universiteit Rotterdam hebt behaald, word je automatisch opgenomen in ALIS, het Alumni Informatie Systeem, tenzij je aangeeft daar bezwaar tegen te maken. Voor bachelors geldt: als zij besluiten hun mastersdegree te behalen aan de EUR, worden zij pas opgenomen in ALIS na het behalen van dit diploma. Nieuw is het Erasmus Alumni Netwerk (EAN), een digitaal systeem waarin alumni zelf online hun profiel kunnen invullen en aangeven op welke wijze men met de universiteit in contact wil blijven. En uiteraard is er à la Hyves ook de mogelijkheid om oud-studiegenoten op te sporen en met hen in contact te treden.

rijk?’ Hoewel het college uitsluitend bestemd is voor kinderen tot en met twaalf jaar, kunnen enkele nieuwsgierige volwassenen het toch niet nalaten mee te luisteren naar RSM-professor Steef van de Velde. Zijn eerste vraag – ‘Waarom willen jullie eigenlijk zo graag rijk worden?’ – aan de stampvolle zaal wordt uiteenlopend beantwoord. De een wil een spelcomputer kopen, de ander net als Dagobert Duck in het geld kunnen zwemmen. Zelfs een enkel kind noemt betalen van de studie als belangrijkste reden. Aansluitend op de colleges is er de borrel. Het grote netwerken en uitwisselen van anekdotes kan beginnen. Twee oud-corpsleden staan aan een tafeltje druk te overleggen met opengeslagen agenda’s. Het zijn de heren De Jong en Bolhuis, beiden afgestudeerd in een jaar zonder Bindend Studieadviezen, Jaarplansysteem en verplichte colleges. Kortom, een jaar waarin studeren nog leuk was, 1969. Bolhuis tegen De Jong: “Ga jij naar dat dispuutetentje toe?” De Jong: “O, is dat alweer dan? Ja, daar moet ik wel heen eigenlijk.” Bolhuis: “En die borrel van aanstaande woensdag?” De Jong: “Ben ik bij vanaf een uurtje of acht. Als de trein niet vertraagd is tenminste.” Het is een gezellig weerzien en samenzijn. Het bier vloeit rijkelijk als in vervlogen tijden. Tegen het einde van de dag, wanneer de laatste komkommerstengels worden weggeknaagd en de kinderen uit hun dak gaan op een energieopwekkende dansvloer, wordt een handgemaakte, en van uitsluitend duurzame producten vervaardigde, bank geveild. Voor het goede doel uiteraard. Maar in deze roerige tijden van de kredietcrises ziet niemand er heil in om een bank kopen.


pagina

EM 08

rubriek

24

20 november 2008

achtergrond

reactie

redactie@em.eur.nl

DUISTERLINGEN ONTBLOTEN Het lijkt erop dat het zogenaamde transhumanistische, volgens critici dubieuze, onderzoeksprogramma terrein wint binnen het academische denken. Ook in Rotterdam. Is dat verontrustend? Over de onzin maar toch ook de zin van het denken door een fascinerend pluimage van (‘libertijnse’) wetenschappers, dat de mens rücksichtslos wil doorontwikkelen tot bionische superman, of wil downloaden in cyberspace. tekst Daan Rutten foto ANP ne hundred years from now’, zong Gram Parsons al in de vroege jaren zeventig, ‘will people still feel the same?’ Er zijn redenen voor EURmedewerkers zoals socioloog Stef Aupers, filosoof Jos de Mul en student Jan Doeschot om daar eens op te reflecteren. Want je zou kunnen zeggen dat de academische, transhumanistische blik op de wereld hier steeds meer in zwang raakt. Het laatste Erasmus-denkcafé ging over ‘flaneren in cyberspace’. Om nog maar niet te spreken over al die sit-ins omtrent videogaming, neurobiologie, evolutie, het geloof in intelligent design, genetica en manipulatie, DNA, de virtuele wereld van het online rollenspel Second Life, robotica en kennistechnologie – allemaal onderwerpen van lezingen die zijn gehouden, of ongetwijfeld nog zullen komen op de campus en in de stad. Achter deze verzameling ligt, zo lijkt het toch sterk, een gemeenschappelijk programma ver-

O

maatschappij: naar aanleiding van de documentaire ‘Technocalyps’ door de Vlaamse documentairemaker Frank Theys. Gebiologeerd kijken de bezoekers in de Rotterdamse Arminiuskerk naar delen van de film van Theys, die zelf ook aanwezig is. Net zoals de filosoof Jos de Mul van de EUR, die in discussie zal gaan met de filmmaker. Het publiek ziet beelden van mannen in witte pakken, in laboratoria waar wordt geëxperimenteerd met technologische transplantaties en modificatie van hersenen: de wetenschappers kunnen een kat op die manier via de hersenen aan een computer koppelen. Vervolgens kunnen ze via een beeldscherm zien wat de kat ziet. De wetenschapsgebieden volgen elkaar snel op in de documentaire. We kunnen de code van ons leven kraken en zo de mens opnieuw uitvinden. Met nanotechnologie moet het mogelijk zijn om minuscule deeltjes bij mensen naar binnen te brengen, die onze genese kunnen verbeteren. Via manipulatie kunnen we onze intelligentie wellicht

‘Het heeft ook een religieuze aantrekkingskracht, die terug gaat tot die aloude hoop op het eeuwige leven’ borgen dat een mateloze fascinatie oproept bij het academische publiek: het transhumanisme. Het is volgens de meest fanatieke aanhangers – die zichzelf dus Transhumanisten noemen – een beweging die de mogelijkheid geeft onszelf als mens te overstijgen, te transcenderen, en zo, via technologische middelen, onze kwetsbaarheid, stomheid, verslavingsgevoeligheid en sterfelijkheid als sneeuw voor de zon te laten verdwijnen. De mens zal in de toekomst aan God gelijk zijn.

trein gemist

Studium Generale organiseerde recent een discussieavond over heil en doem in een toekomstige, hoogtechnologische

ook drastisch vergroten. En wie weet, kunnen we in de toekomst zelfs vliegen als Pegasus, en zijn we daarbij nog onsterfelijk ook. De Britse filosoof Max More zegt over technologische vervolmaking van de mens in de documentaire: ‘It is the most moral thing to do.’ De gerenommeerde Amerikaanse biofysicus Gregory Stock even later: “Wat als je later in de klas moet ontdekken dat je klasgenoten allemaal een hoger IQ hebben, en jij niet. Omdat je ouders tegen manipulatie waren. Dat wil je toch ook niet?” En ook te zien is de befaamde natuurkundige Stephen Hawking – ‘een hoofd op een computer’, zo is wel eens wat onaardig gezegd. Volgens een weten-


pagina

25

GEHEIME AGENDA WETENSCHAP schapper moet het mogelijk zijn om de Hawkings van de toekomst een volledige lichaamstransplantatie te gunnen. Zijn hersens in een nieuw, technisch geavanceerd lichaam inbrengen, of zijn brein overladen in een computer. Sterker nog: we moeten dat onszelf ook gunnen. Leven in een digitale droomwereld zonder ongemakken. Daar moet de mens dan ook maar actief naar toewerken, zo is de boodschap vaak. Want anders zit je daar dus in dat toekomstige college, met een veel te laag IQ. Dan heb je de trein gemist! Een laag IQ of de dood, het zal de transhumanisten niet gebeuren: er zijn erbij die hun lichaam of hoofd laten conserveren in een koelcel, hopend op regeneratie in de toekomst.

Digitale replica’s Op de Erasmus Universiteit is er al een klein aantal wetenschappers dat zich met het transhumanisme bezighoudt. Behalve professor Jos de Mul, die erover schreef in zijn boek ‘Cyberspace Odyssee’, ook bijvoorbeeld de socioloog Stef Aupers. Hij bezocht voor zijn dissertatie de digitale stad Sillicon Valley – de bakermat van het transhumanistische gedachtegoed kan je wel zeggen – in de Verenigde Staten bezocht om het fenomeen te beschrijven. En dan is er nog een van zijn bachelorstudenten, Jan Doeschot, die verklaart: “Ik ben transhumanist.” Nee, Doeschot is geen ‘Star Wars’-fanaat. Hij is bloedserieus: “Anderhalf jaar geleden vernam ik over het transhumanisme via het internet. Allerlei vragen en gedachten waar ik zelf mee speelde, kwamen voorbij. Op een bepaald moment was ik acht tot twaalf uur per dag bezig om me erin te verdiepen. Ik ben aanhanger van de transhumanist Raymond Kurzweil, die zegt dat er, gezien de exponentiële groei van ons kennisniveau en de capaciteit van onze computers, rond het jaar 2045 een peil zal worden bereikt dat elke voorstelling te boven gaat: ‘singulariteit’ wordt dat genoemd. Allerlei oplossingen kunnen dan wellicht worden gevonden. Met behulp van nanotechnologie kunnen we later alles maken. Grondstoffen bijvoorbeeld. Donorcodicillen zijn niet meer nodig. Want we kunnen onszelf upgraden met hoogwaardige organen. Wellicht krijgen we zelfs digitale replica’s van onszelf. Ik wil me op die toekomst toeleggen als socioloog, misschien ook als consultant voor van bedrijfsleven en de politiek.” Iedereen een IQ van 130 Neemt de wetenschap aan de EUR de transhumanistische agenda al over om klaar te zijn voor die onvermijdelijke toekomst? Aupers noemt zichzelf, net als ook de andere opgevoerde gevestigde wetenschappers hier, ‘zeker geen transhumanist’. “Het is ook wel excentriek en radicaal”, zegt Aupers. “Voor mijn onderzoek naar de relatie tussen technologie en religie kwam ik, ook door tijdschriften als

Voortschrijdend inzicht

Aan moleculair geneticus Jan Hoeijmakers (Erasmus Medisch Centrum) de vraag: is hij zich bewust van de transhumanistische agenda? “Het is goed dat het transhumanisme ons aan het denken zet over ethische kwesties. Maar wij als biomedische onderzoekers hebben over het algemeen niet als doel een programma te ontwikkelen dat de mens onsterfelijk maakt. De dood hoort bij het leven, dat is tot nu toe in de evolutie altijd zo geweest. In ons onderzoek proberen we om ernstige kwalen bij ouderdom, zoals Alzheimer, kanker, suikerziekte en ernstige erfelijke aandoeningen te voorkomen of te genezen. We moeten ons realiseren: door verbeterde geneeskunde en voldoende voedsel is de natuurlijke selectie weg bij de mens. Onze fysieke gesteldheid, onze afweer en ogen worden steeds slechter omdat we genetische fouten doorgeven. Voorlopig hebben we onze handen vol om de achteruitgang tegen te gaan. We leven inderdaad langer, maar in de VS zie je dat het – door ongezond eten en weinig bewegen – ook al aan het omslaan is. Daar neemt de gemiddelde levensverwachting nu juist af. En stamcelonderzoek en klonen kunnen dat niet verhelpen: dat staat in de kinderschoenen. Hersenen koelen om later weer te downloaden? Forget it! Neuronen in de hersenen zijn zo vreselijk complex en teer. Daar blijft bij invriezen niets meer van over. Maar niemand weet wat er in de toekomst allemaal mogelijk is. Overigens, bij toekomstige beslissingen over hetgeen mogelijk wordt en wat we ook daadwerkelijk willen, daar zijn wij als burgers allemaal bij. Dat is ook een kwestie van voortschrijdend inzicht.”

Wired Magazine die in Sillicon Valley werden verspreid, op bijvoorbeeld Hans Moravec en ook op de posthumanistische groep van de Extropians van onder anderen Max More: die geloven zeer utopistisch in de zegeningen van de techniek: het is een soort technospiritualiteit. En ze bedienen zich – in tegenstelling tot de ook aanwezige, zeer conservatieve kant van de Verenigde Staten – van een zeer Amerikaans hyperliberaal programma: ze proberen alle juridische, morele en traditionele belemmeringen weg te nemen om aan de mens te kunnen sleutelen. Daar komt bij dat ze niet zo veel lijken te geven om de menselijke soort en ons leefmilieu. Dat is allemaal maar stoffelijk. Ik zie het dus als een interessant fenomeen om te bestuderen, maar voel geen behoefte het te promoten.


pagina

EM 08

rubriek

26

20 november 2008

achtergrond

reactie

redactie@em.eur.nl

Collegelid Kees van Rooijen, zelf EUR-alumnus, te midden van toekomstige alumni.

Heftige emoties

Liefde en tederheid

EUR-studentenpastor Dick van Kampen deed promotieonderzoek bij Jos de Mul, naar religieuze denkbeelden in het transhumanisme. Wat vindt hij van het transhumane leven? “Toch een intrigerende gedachte bijvoorbeeld: om de menselijke geest te downloaden in de computer. Ook wel een gevaarlijk idee. Je ziet het volgens mij eigenlijk al bij de kredietcrisis: de beurs is een economisch, abstract systeem, waar de topmanagers onschendbaar meenden te zijn. Dat mensen onkwetsbaar worden lijkt mij niet prettig. De kwetsbaarheid van ons lichaam, en de wetenschap dat we een keer doodgaan, laat het juist toe om je open te stellen voor anderen, om liefde en tederheid te beleven. Daarom heb ik daar ook binnen het geloof voor gepleit: dat de dood, en ook seksualiteit, bespreekbaar zijn.”

Toch zie je vaak dat wanneer een wetenschapper over het transhumanisme schrijft, flirt met het idee. Het heeft ook een religieuze aantrekkingskracht die terug gaat tot die aloude hoop op het eeuwige leven.” Jos de Mul wil het transhumanisme dan ook kritisch bekijken: “Het lijkt er op dat de transhumanisten een feestje voorbereiden waarbij ze zelf niet aanwezig zullen zijn. Wanneer we de mens op radicale wijze veranderen is het immers de vraag of we die wezens nog wij kunnen noemen. Onze identiteit zal dan immers radicaal veranderd zijn. Bovendien is het een naïef idee te denken dat we gelukkiger zullen worden als we maar genoeg versleutelen aan onszelf. Heeft iedereen een IQ van 130, dan zullen er altijd weer zijn die nog iets meer hebben. De grenzen zijn dan gewoon verlegd.” Ongelijkheid en jaloezie zullen blijven bestaan zegt de Mul. “Onze verlangens zullen nooit be-

vredigd worden.” Bovendien zijn de extrapolaties die de transhumanisten maken vanuit de huidige stand van zaken in de wetenschap vaak zeer ‘futuristisch en speculatief’. De Mul: “De tragiek, dat zie je hier ook, is dat de mens van nature nou eenmaal niet erg realistisch is. De techniek lost veel problemen op, maar produceert ook altijd nieuwe problemen” Jan Doeschot: “De transhumanisten denken wel degelijk na over mogelijke gevaren. Zo zou volgens sommigen de kunstmatige intelligentie kunnen besluiten dat de mens overbodig is geworden, en hem kunnen vernietigen. Kunstmatig gefabriceerde virussen zouden zich kunnen verspreiden of zelf-replicerende nanobots kunnen zichzelf ongecontroleerd vermenigvuldigen. Zodanig, dat de hele wereld door een ‘grijze sluier’ wordt overspoeld. Maar wanneer we daar goed over nadenken kunnen we dat voorkomen.”

‘De dood hoort bij het leven, dat is tot nu toe in de evolutie altijd zo geweest’

Het moge heil, doem of gewoon totaal futurisme blijken, De Mul en Aupers zijn ervan overtuigd dat het transhumanisme iets is waar elke academicus kennis van zou moeten hebben. Aupers: “Het is zoals Michael Jackson. Een freak die eigenlijk toch goed in deze tijd past met zijn plastische chirurgie. Het staat voor de maakbaarheid van de mens. Daar zijn we eigenlijk allang mee bezig. Botox en doping voor het lichaam, Prozac en Ritalin voor de geest.” Volgens Aupers en De Mul ontbloot het transhumanisme de geheime agenda van de reguliere wetenschap. De Mul: “Je zou kunnen zeggen dat de mens altijd al een cyborg is geweest. Techniek en cultuur zijn onlosmakelijk met de mens verbonden. Zij zijn letterlijk deel van onszelf: van vuistbijl en schrift tot implantaat. De mens wil zich steeds verder ontplooien. Daarom betoog ik in mijn boek ‘Cyberspace Odyssee’ dat het verschil tussen het transhumanisme en het klassieke humanisme eerder gradueel dan fundamenteel is. Dat roept soms heftige emoties op. Ik word door sommige slechte lezers afgeschilderd als een immorele transhumanist. Maar ik stel enkel lastige vragen aan humanisten. Willen we de menselijke levensvorm zoals die nu bestaat koste wat kost behouden, en zo ja waarom? Waar ligt voor ons de grens? Is die eigenlijk wel te trekken? Wetenschappers staan vaak niet bij dergelijke vragen stil, of ze verschuilen zich achter ethische commissies. De techniek dendert ondertussen door.” Jan Doeschot wacht vol vertrouwen af tot rond 2045, wanneer de techniek een apotheose bereikt. Zijn hersenen hoeft hij voorlopig niet te conserveren: “Raymond Kurzweil schijnt vitaminepreparaten te nemen en enorm gezond te leven om dat jaar te kunnen halen, ondanks zijn diabetes. Ik moet dat makkelijker kunnen halen. En dat stemt mij hoopvol.” Maar onwillekeurig vervolgt Gram Parsons zijn One hundred years from now ergens in onze hoofden: “Nobody knows what kind of trouble we’re in…”

Verder lezen & kijken:

De essaybundel ‘Cyberspace Odyssee’ (uitgeverij Klement, winnaar Socrates-wisselbeker 2003), door Jos de Mul ‘In de ban van de moderniteit. De sacralisering van het Zelf en Computertechnologie’ (Aksant) door Stef Aupers ‘Technocalyps’ (dvd-documentaire uit juli 2008), onder regie van Frank Theys


pagina

27

VENII VID I VIC

STAAT, BURGER EN BURGERKING

Achttien wetenschappers van de EUR zijn door het NWO beloond met een Veniof Vidi-subsidie. In zes portretten vraagt EM naar de achtergrond van hun onderzoek. De laatste aflevering 6: de socioloog Willem Schinkel fileert ideeën over de staat en het burgerschap. tekst Daan Rutten fotografie Levien Willemse

at hem interesseert, zegt Willem Schinkel, zijn die ‘grote, overkoepelende containerbegrippen’ die door politici, wetenschappers en beleidsmakers worden verzonnen, opgeworpen en steeds weer gebruikt, ja vaak ook worden herkauwd zonder daar al te veel bij stil te staan. Het gaat dan om woorden als ‘de samenleving’, het idee van ‘vrijheid’, ‘liberalisme’, of ‘de collectieve geschiedenis’. Het zijn precies dat soort veelomvattende containerbegrippen – Kollektivsingulare noemde de Duitse geschiedfilosoof Reinhart Koselleck ze ooit zo mooi – die ons zowel met academische als maatschappelijke problemen opzadelen. In die klinkende, veelomvattende woorden zit volgens Schinkel namelijk zelf al veel tegenstrijdigheid. Wat de een onder het begrip vrijheid schaart, is voor de ander juist iets fnuikends, iets tegenovergestelds. Neem het aanpalende woord ‘vrijheidsstrijder’. Voor de vijand van de vrijheidsstrijder betekent het woord meer zoiets als ‘terrorist’. Uit die extreme tegenstelling kun je afleiden: in het woord vrijheid zitten vele betekenissen vervat.

W

Reservoir van geweld Er is nog een andere, soms bedenkelijke, werking van deze begrippen. De grote woorden worden zo vaak herhaald in ons dagelijks leven, in ons maatschappelijk ‘discours’, zou de filosoof Michel Foucault zeggen, dat ze hun eigen werkelijkheid gaan scheppen - dat ze de samenleving als het ware zelf vorm gaan geven. Het ‘Grote Woord’ en de invulling daarvan door de machtigsten (politici, wetenschap-

pers, bobo’s en beleidsmakers) krijgt iets van een zichzelf steeds bevestigende, vaststaande waarheid. Je zou kunnen zeggen: in een bepaalde tijd en een bepaalde plaats, zie je dat de betekenis van een containerbegrip ook wordt ‘bepaald’: hij wordt teruggebracht tot die eenduidige betekenis die voor de machthebbers op dat moment het nuttigst is. Schinkel zou dan zeggen: ‘Maar dat betekent niet dat de invulling van de containerbegrippen vanzelfsprekend en ongevaarlijk is.’ We staan daar niet zo veel bij stil. Maar dat is wat Schinkel doet. Daar steeds weer bij stil staan. Eerder nam hij het begrip ‘de samenleving’ onder de loep in zijn doorwrochte studie ‘Denken in een tijd van Sociale Hypochondrie’ (2007). Nu wil hij de begrippen ‘burgerschap’ en ‘de staat’ gaan fileren. Waarom nu burgerschap en de staat? Schinkel: “Je ziet dat ‘de staat’ door de globalisering aan macht heeft ingeboet. Ondanks dat de staat ingrijpt bij de kredietcrisis, kan je juist zien aan die ingrepen dat de staat zich laat dicteren door de economie. De controle op de wereldpolitiek werd ook veel minder. De staat, zo lijkt het, zoekt een zekere compensatie en verlegt zijn territorium. Het lijkt erop alsof de staat zich meer naar binnen toe richt en macht wil uitoefenen op de burger. Dat moet je analyseren: de staat, met zijn leger en politiemacht, is in zekere zin een reservoir van geweld, dat veel macht kan uitoefenen.”

Kritische vraagtekens “Kijk eens naar de Burger King in Den Haag, vlakbij de Tweede Kamer. Daar hebben ze een slogan: ‘alleen een gegrilde burger is een echte burger’. Je ziet nu

in de maatschappij dat we zoiets hebben als de ‘juridische staatsburgers’, en de ‘èchte’ burgers, zoals dat begrip in ons nationale spreken wordt hergedefinieerd. En de echte burger lijkt toch vooral heel erg geïntegreerd te zijn. Die is niet allochtoon. Is iemand dat wel, dan lijkt hij of zij steeds aan nieuwe eisen te moeten voldoen om volwaardig lid te kunnen zijn van de maatschappij. Eisen die niet in het wetboek staan. Op deze manier is het alsof in deze tijd op een nieuwe manier over de maakbaarheid van het burgerschap en de staat wordt gedacht en geschreven. Schinkel: “Als socioloog wil ik dat in de eerste plaats beschrijven. Aan de hand van de empirie: hoe worden deze begrippen als ‘burger’ en ‘de staat’ gebruikt in beleidsmatige teksten. Dat zal waarschijnlijk een postdoc voor me gaan doen. Ik zal de meer theoretische ontwikkeling laten zien. En ja: ik kan daar ook kritische vraagtekens bij zetten. Wat verlangen we van de allochtoon, die vaak allang geen allochtoon meer is, maar gewoon een Nederlands staatsburger; en is er niet een vorm van repressie aan de orde?” Schinkel verkreeg een Veni-subsidie à 208.000 euro voor zijn onderzoek. Onlangs verscheen er een nieuw boek van Willem Schinkel: ‘De gedroomde samenleving’ (bij uitgeverij Klement).


pagina

EM 08

rubriek

28

20 november 2008

achtergrond

reactie

redactie@em.eur.nl

VEILIGHEID PEUTERS HOGER OPGELEIDEN MINDER schoonmaakmiddelen en het goed gebruiken van het traphekje”, vertelt de promovenda. Een wetenschappelijk onderbouwde verklaring heeft ze daarvoor niet, maar ze vermoedt dat lager opgeleiden vaker met giftige producten werken en daardoor meer beseffen hoe schadelijk dergelijke producten zijn. “Een andere mogelijke verklaring is dat hoger opgeleiden minder compliant zijn, minder gehoorzaam. Ze verzamelen informatie over de beste maatregelen, maar beslissen vervolgens zelf welke ze navolgen. Lager opgeleiden zijn mogelijk eerder geneigd om instructies van bijvoorbeeld een arts op te volgen.”

In Nederland hebben jaarlijks 44.000 peuters medische zorg nodig vanwege ongevallen in en om het huis. Ruim de helft van hen moet worden behandeld in het ziekenhuis. Ook moeten elk jaar bijna 3.000 kinderen worden opgenomen. Gezondheidswetenschapper Tinneke Beirens (30), werkzaam bij het Erasmus MC, ontdekte dat hoger opgeleide ouders binnenshuis minder goed veiligheidsmaatregelen treffen dan lager opgeleiden. tekst Marjolein Marchal fotografie Levien Willemse eze week promoveert Tinneke Beirens op haar onderzoek naar ongevalpreventie en veiligheidsbevordering in en om het huis binnen de jeugdgezondheidszorg. Eigenlijk begon ze als junior onderzoeker met een evaluatie van het voorlichtingsmateriaal van de Stichting Consument en Veiligheid. Via consultatiebureaus krijgen ouders van jonge kinderen dit informatiemateriaal in handen. Maar het ene onderzoek leidde tot het andere, hetgeen uitmondde in een promotietraject, mede gefinancierd door deze stichting.

D

Traphekje

Twee typen ongevallen die veelvuldig voorkomen waren onderwerp van onderzoek: de val van de trap en vergiftiging. Door het gebruik van een traphekje en het veilig opbergen van schoonmaakproducten en geneesmiddelen kunnen deze ongevallen worden voorkomen. “Ik vroeg me af hoeveel ouders welke maatregelen nemen. Zodra duidelijk is wat de risicogroep is, kun je het voorlichtingsmateri-

aal hierop afstemmen”, aldus Beirens, die werkzaam is bij de afdeling maatschappelijke gezondheidszorg van het Erasmus MC. Van de 1750 ouders van peuters die Beirens’ eerste enquête invulden, had ruim 80 procent een traphekje geïnstalleerd. De helft hiervan gaf echter aan dat hekje niet altijd te sluiten – vooral ouders met slechts één kind of met een peuter (een kind tot vijf jaar oud) die nog niet kon lopen. Uit een volgend onderzoek bleek dat de helft van de respondenten giftige producten niet veilig opbergt. Medicijnen worden vaker veilig opgeborgen dan schoonmaakspullen. Maar juist in de keuken, waar de meeste schoonmaakmiddelen staan, staat bijna 70 procent van de jonge kinderen niet onder toezicht van hun ouders. In gezinnen met slechts één kind is de situatie meestal minder veilig dan wanneer een gezin uit meerdere kinderen bestaat. “Het meest opvallende is nog wel dat lager opgeleide ouders beter maatregelen nemen dan hoger opgeleide ouders als het gaat om het veilig opbergen van

Predikant van veiligheid Hoewel veel ouders de intentie hebben om veiligheidsmaatregelen te treffen, betekent dit niet dat ze die intenties ook uitvoeren. Vergelijk het met het voornemen om voldoende te bewegen: tussen willen en doen zit een behoorlijke kloof. “Gelukkig bleken vrijwel alle ouders die een traphekje wilden plaatsen, of giftige spullen goed wilden opbergen, dit ook te doen.” Het informatiemateriaal dat het consultatiebureau nu verspreidt, is al twintig jaar in gebruik. Nooit eerder is bekeken of de informatiefolders het gedrag van ouders beïnvloedt. Maar mensen die aangeven de folder te hebben gelezen, nemen vaker maatregelen dan mensen die de folder niet hebben gelezen. “Ik raad daarom aan het materiaal te blijven gebruiken, maar ook op zoek te gaan naar nieuwe interventies die ervoor kunnen zorgen dat nog minder kinderen een ongeval krijgen.” Beirens bekijkt nu, naar aanleiding van haar wetenschappelijke resultaten, hoe het huidige informatiemateriaal verbeterd kan worden. Bijvoorbeeld door specifiek ouders met een eerste kind aan te spreken. Of door ook hoger opgeleiden te confronteren met het risico van een ongeval, dat wellicht groter is dan ze zelf inschatten. “Een andere mogelijkheid is om iets geheel nieuws op te zetten, zoals een digitale vragenlijst die ouders kunnen invullen op het consultatiebureau, waaruit blijkt hoe goed zij veiligheidsmaatregelen treffen. De verpleegkundige kan de ouder dan direct persoonlijk adviseren op basis van de uitkomst”, denkt ze. Al met al is het met de huiselijke veiligheid van jonge kinderen in Nederland niet schrikbarend slecht gesteld. Het aantal ongevallen is, vergeleken met andere Europese landen, vrij laag. Reden tot zorgen is er niet, maar mogelijkheden om het aantal ongevallen te verminderen zeker wel. “Ik veroordeel mensen die geen maatregelen treffen niet, maar denk dat velen zich niet voldoende bewust zijn van de risico’s.” Lachend: “Ik lijk wel een predikant van de veiligheid.” Tinneke Beirens promoveerde 19 november op haar proefschrift ‘Home-related Injury Prevention and Safety Promotion in the Setting of Preventive Youth Health Care’; ISBN 978 90 8559 433 8.


pagina

29

vooraf >> Debat

27 NOVEMBER ‘Duurzame Soja, Serious Business!’

Dit debat is een samenwerking tussen studievereniging STAR en Move Your World en maakt deel uit van de Millenniumbattle. Belangrijke Nederlandse stakeholders uit de sojaketen zullen toelichten hoe zij gezamenlijk de toename van duurzaam geproduceerde soja kunnen stimuleren, om zo een oplossing te vinden voor de grote problemen waar de sojaproductie in Brazilië mee gepaard gaat. Zo zijn er onder meer vertegenwoordigers van de Nederlandse overheid, de Task Force Duurzame Soja, Cordaid, Rabobank en AlproSoya. Presentatie tijdens het debat is in handen van Viktoria Koblenko en Andrew Makkinga. Wil jij alvast een vraag stellen aan één van de sprekers? Post die dan nu op YouTube, via: http://nl.youtube.com/user/millenniumbattle2008. Na het debat is er live-muziek en staat er Braziliaans eten klaar. Locatie: B-5 (C gebouw). Tijd: 16.00 – 20.00 uur. Toegang gratis.

>> Lezing

28 NOVEMBER Santa Claus

Na een verblijf van drie jaar in Museum Boijmans Van Beuningen gaat Santa Claus verhuizen. Het kunstwerk veroorzaakte de afgelopen jaren veel ophef in Rotterdam. De zes meter hoge Kerstman van Paul McCarthy houdt een buttplug in de rechterhand. Met deze aanval op de kerstman, het icoon van groots commercieel succes, neemt de kunstenaar onder meer de westerse consumeerdrang onder de loep. Op 10 juni sprak het College van B en W zich uit voor plaatsing van het beeld op het Eendrachtsplein. Voorafgaand aan de verplaatsing van het kunstwerk is er in Arminius een lezing door Ton Bevers, hoogleraar Cultuursociologie EUR. Locatie: Arminius, Museumpark 3. Tijd: 15.45 uur. Toegang gratis.

>> Film- en discussieavond

>> Debat

26 NOVEMBER EN 3 DECEMBER Medisch-ethische dilemma’s

27 NOVEMBER ‘Tijd voor afschaffing of naleving van de islamitische wetgeving in Iran?’

Dit filmprogramma gaat in op tijdloze medisch-ethische dilemma’s als euthanasie, diagnose en abortus. Na afloop van elke film is discussie mogelijk met een wetenschapper van de afdeling Filosofie, ethiek en medische geschiedenis van het Erasmus MC. Op 26 november is de film ‘Dr. Knock’ te zien. Dit is een verfilming van het toneelstuk van Jules Romains, waarin een nieuwe dokter voor alles een diagnose en een behandeling heeft. Debat met dr. S. Vandamme. Op 3 december is er de film ‘4 Months, 3 Weeks and 2 Days’. De film gaat over twee vriendinnen die studeren in Roemenië tijdens de nadagen van het Ceaucescu-regime. Eén van hen wil abortus laten plegen. Debat met drs. G. van Dijk of dr. S v.d. Vathorst. Locatie: Collegezaal 3, Erasmus MC. Tijd: 16.30 – 19.30 uur. Toegang gratis.

>> Rotterdamsch Leeskabinet-lezing en tentoonstelling

30 NOVEMBER ‘Opvoeden bij hoog en bij laag’

In ‘Het Pauperparadijs’ beschrijft Suzanna Jansen hoe haar voorouders zijn blootgesteld aan een uniek heropvoedingexperiment in de Drentse nederzetting Veenhuizen. De tentoonstelling ‘Ook prinsesjes gaan naar school’ geeft een kijkje in de adellijke opvoeding van onze huidige vorstin en haar moeder en grootmoeder. Suzanna Jansen werkte onder meer als correspondent voor De Morgen, NRC Handelsblad, HP/De Tijd en Opzij. Nadere informatie: www.leeskabinet.nl of (010) 4081214. Locatie: Het Nationaal Onderwijsmuseum, Nieuwemarkt 1a, Rotterdam. Tijd: 11.00 – 13.00 uur. Inloop met koffie/thee vanaf 10.30 uur. Toegang gratis.

>> Wetenschapscafé

1 DECEMBER Biologisch en fysiologisch onderzoek in de ruimte

Tijdens dit wetenschapscafé wordt ingegaan op recente ontwikkelingen in de ruimtebiologie en -fysiologie. Experimenten op het ruimtestation ISS, maar ook op andere ESA faciliteiten en satellieten, genereren steeds meer inzicht in de invloed van de zwaartekracht op fundamenteel biologische processen. Zelfs op moleculair-celbiologisch niveau zijn deze effecten aangetoond. Er zal ook worden ingegaan op de consequenties hiervan op steeds groter wordende organismen, tot aan de mens toe. Met dr. Marc Heppener, Hoofd Wetenschap Bemande Ruimtevaart bij ESA. Plaats: DikT, Hoogstraat 110, Rotterdam. Tijd: 19.30 uur. Toegang gratis. Meer informatie www.science4you.nl

Geheel in het kader van de mensenrechten organiseert de Academic Activities-committee van ELSA Rotterdam deze discussieavond. De avond zal ingeleid worden door drie sprekers, met aansluitend de discussie betreffende: de doodstraf, vrouwen, minderheden en studenten. De sprekers van deze avond zijn onder anderen Ferry Wever (voorzitter van het Comité voor Vrede, Vrijheid en Democratie in Iran), Stef Arens (Amnesty International). Locatie: Zaal T3-10, Woudestein. Tijd: 18.30 – 20.30 uur. Aanmelden kan uiterlijk tot 24 november via aacommissie@ elsarotterdam.nl.  

>> Film

2 DECEMBER Bella

An international soccer star is on his way to sign a multi-million dollar contract when a series of events unfold that bring his career to an abrupt end. A beautiful waitress, struggling to make it in New York City, discovers something about herself that she’s unprepared for. In one irreversible moment, their lives are turned upside down. Until a simple gesture of kindness brings them both together, turning an ordinary day to an unforgettable experience. Alejandro Gomez Monteverde, 2006.Location: Room B-3, Woudestein. Time: 19.30 – 21.30 hrs. Spanish spoken, English subtitles.


pagina

EM 08

rubriek

30

20 november 2008

in & uit

reageer

redactie@em.eur.nl

Voorzitter van het Collge van Bestuur op zoek naar de wortels van zijn levensovertuiging.

in&uit >> Expositie

Stedelijke vervreemding Kunstenares Marleen Sleeuwits (Enschede, 1980) exposeert momenteel haar fotoserie ‘Interiors’ in de Erasmus Galerij, op de luchtbrug bij de UB. Mensen ontbreken en kunstlicht domineert in haar gestileerde, verontrustende interieurdecors. Er hangt een soort dreigende spanning in je foto’s. Waar komt die vandaan? “Ik zoek naar plekken die heel gewoon zijn. Alledaagse plekken waar je vaak langskomt, maar die je nooit ziet omdat ze inpandig verborgen liggen. Daglicht ontbreekt, er zijn nooit ramen of deuren te zien. De foto’s zijn genomen over de hele wereld, ik zoek een soort uniformiteit. Niet weten waar en wanneer het is, dat zorgt voor vervreemding.” Is het een aanklacht tegen een moderne omgeving waarvan we gedoemd zijn te vervreemden? “Ik zie het niet als een aanklacht. Het is meer een persoonlijk stedelijk gevoel dat ik wil weergeven. Aan de ene kant is de beklemming en uniformiteit heel eng; aan de andere kant zoek ik wel naar schoonheid door te werken met licht, kleuren en structuren. Het gaat juist om die frictie: het magische gevoel van schoonheid tegenover het claustrofobische, het unheimische.” Het lijkt alsof de ziel uit de foto’s is weggevlogen, ze zijn heel kil. Is dat de manier waarop jij een stad ervaart? “Soms wel. Alsof je niet werkelijk op een plek bent, alsof je er van los gezogen bent. Maar het gaat meer om die ervaring dan om een negatief stadsbeeld. Er zijn plekken – een congrescentrum, een buitenwijk, een vliegveld – waarop je het gevoel kan hebben van: waar ben ik. En daar probeer ik iets moois in te zien.” De tentoonstelling wordt afgesloten met een avond die in het teken staat van de Japanse schrijver Haruki Murakami. Een grote inspirator? “Dat valt wel mee hoor. Maar soms haal ik een stukje van Murakami aan omdat hij heel erg indringend over de vervreemding in de grote stad schrijft, het niet écht aanwezig zijn. Dat is mooi en sluit aan bij mijn foto’s.” GM

De foto’s van Marleen Sleeuwits hangen tot 11 december bij de ingang van de UB. Dan wordt de expositie afgesloten met de lezingenserie ‘3 x Haruki Murakami’.

>> Literatuur

Voorlezen voor het stappen gaan In Arminius lezen prominenten voor uit boeken die bepalend waren in hun studententijd. Onder de noemer ‘Voorlezen voor het stappen gaan’ zoeken ze de antwoorden op grote levensvragen.

“Ik vond het een hele aparte opdracht”, zegt Jan Willem Oosterwijk in de kerkraadzaal van Arminius. De voorzitter van het College van Bestuur van de EUR is door de jongerenafdeling van de Rotterdamse Remonstranten gevraagd om vanavond voor te lezen uit boeken die grote indruk op hem maakten in zijn studententijd. Auteur W.F. Hermans, die burgemeester Opstelten op een eerdere sessie aanhaalde, viel af. Oosterwijk richtte zich op het begrip waarheid, maar vanuit persoonlijk perspectief. Hij illustreerde dat met sprookjesachtige, filosofische fragmenten uit ‘Le Petit Prince’ en politieke teksten van Václev Havel. Voor het religieuze deel van zijn voordracht haalde hij werk van Dietrich Bonhoeffer aan. “Lichte kost is het niet geworden vrees ik, maar ik kon niet anders.” “Het idee van ‘Voorlezen voor het stappen gaan’ ontstond vanuit de behoefte om op een leuke manier levensbeschouwelijke onderwerpen te presenteren” , vertelt initiatiefneemster Lientje Scholten. “Wij hebben naar wegen gezocht om jongeren die allerlei intellectuele ontwikkelingen doormaken ook op een andere manier bezig te houden. We denken dat ze in deze fase van hun leven veel druk zijn met de wereld in bredere zin en met wat ze willen.” De Remonstrantse gemeente is vrijzinnig en heeft de dogma’s afgeschud, benadrukt ze; dus mag cultureel econoom Arjo Klamer op 27 november gewoon het geloof ter discussie stellen. “Het is geen evangeliserend gebeuren of zo”, aldus Scholten. Wat opvalt, is de intieme setting waarin het voorlezen plaatsvindt. De klassieke raadzaal is behangen met portretten van Remonstranten en biedt ruimte aan amper dertig personen. Dat bleek deze donderdag te leiden tot persoonlijke ontboezemingen. Hield Opstelten zich nog op de vlakte, Oosterwijk gaat duidelijk op zoek naar de wortels van zijn levensovertuiging. De toehoorders blijven daarbij muisstil, als kleine kinderen, zittend op grote houten stoelen. Achterin vallen een paar ogen dicht en laat een jongen tevreden zijn hoofd tegen het glas in lood rusten. Oosterwijk leest deftig maar liefdevol, en als hij klaar is, is de sfeer ontspannen. Op de vraag wie er nog gaat stappen, gaan slechts drie vertwijfelde vingers de lucht in. De meeste studenten gaan na het voorlezen gewoon naar bed. GM De volgende ‘Voorlezen voor het stappen gaan’, met Arjo Klamer, is op 27 november (20.30u) in Arminius. Voor een nieuwe serie in het voorjaar zijn Frans Weisglas, Inez de Beaufort en Kees van Rooijen benaderd.


pagina

31

AAN UIT/G

Waar: De Camping Bier: € 2,- (Grolsch) Sfeer: 7 Studentikoosheid: 5 Sjanskansen: 7

Eindelijk eens iets anders

Een paar maanden geleden opende De Camping haar deuren. Kaal en zuurstokroze, maar verrassend leuk. Is het de hoerige danspaal? Of de minimalistische inrichting die, badend in een roze gloed, de gezelligheid heeft van een Pools slachthuis? Van buiten ziet De Camping er niet uitnodigend uit. Eenmaal binnen valt dat alleszins mee. Het is donderdagavond. Niet druk, maar gevuld genoeg om niet te kijk te zitten achter het grote raam. Aan een tafeltje werkt een hip stel aan een fles Champagne; aan de bar drinkt een blonde jongen een felrood drankje met een aardbei erin. Drie jaar geleden was de Hartmanstraat nog een eigenaardig stukje binnenstad tussen de Witte de Withstraat en de drukke Westblaak. Met een slechtlopende Griek, een babywinkel en een foute Turkse nachttent, dat werk. Toen was er vanuit het niets het succes van Tiki’s, en nu dus De Camping die dit stukje Rotterdam weer de moeite waard maakt. Hier geen volle muren en huiskamergezelligheid zoals bij de buren: er hangen een paar grote flatscreentv’s (waarop naar het schijnt vaak porno vertoond wordt) en er staan wat oude schoolstoeltjes. Het interieur is vooral kaal en roze. “Roze trekt sommige mensen aan en stoot anderen juist af”, zegt de getatoeëerde barman. Of simpeler: mensen die roze iets te gay vinden, blijven weg, zodat de vrijere geesten het rijk alleen hebben. De barman: “En die mensen zijn meestal leuker.” Achter hem staat op een Delftsblauw tegeltje: ‘Wordt men betrapt bij snuiven of slikken, dan wordt het delen of verklikken.’ De deuren zijn pas een paar maanden geopend, dus er moeten nog wat dingen afgerond worden. Zo staat de dj nog wat onhandig opgesteld, en geven de flakkerende rode kaarsjes in het zitgedeelte te weinig licht. Een structureel nadeel is dat de bar zelfs voor lange bezoekers veel te hoog is. De muziek is goed; uit de luidsprekers komt heerlijke soul, die het onpersoonlijke interieur de nodige warmte geeft. Verder is De Camping origineel, met een geinige combinatie van hipheid en camp (de bedoeling is dat de dj straks vanuit een caravan zijn muziekkeuze ten gehore brengt). Een verademing in een tijd waarin het Rotterdamse nachtleven van na-aperij aan elkaar hangt en elk feestje hetzelfde is. Nog een paar van dit soort zaken erbij en het centrum krijgt weer wat kleur. GM De Camping, Hartmanstraat 18

EM vraagt elk nummer een EUR-docent om een

>> Waarheen, waarom

‘Lantaren/Venster moet in centrum blijven’

uitgaanstip. Jolande uit Beijerse, docent strafrecht aan de FRG, adviseert het kostuumdrama ‘Amazing Grace’ in Lantaren/Venster.

Waarom naar ‘Amazing Grace’? “De film gaat over de afschaffing van de slavernij. Dat is ten eerste interessant omdat het om een historische gebeurtenis gaat: William Wilberforce zorgde er vanuit het parlement voor dat de slavernij in Engeland werd afgeschaft. Daarnaast ga ik naar Lantaren/Venster omdat het één van mijn lievelingstheaters is.” Want? “Toen ik in 1980 ging studeren, was er nog niet veel te beleven in Rotterdam en was dit een van de weinige leuke theaters waar iedereen tot laat in de nacht bleef hangen in de gezellige foyer. Ik kom er al bijna dertig jaar. Het is een persoonlijk theater met een goede sfeer. Er zijn behalve goede films ook muziek-, theater- en dansvoorstellingen en ze hebben er lekkere wijn en hapjes. Dat mag best eens gezegd worden nu er plannen zijn om te sluiten en de boel naar de Kop van Zuid over te brengen.” Is dat een kwalijke zaak? “Het is niet erg als daar ook zo’n theater komt, maar uit het centrum

moet het niet verdwijnen. Lantaren/Venster was lang de spil van het Rotterdamse culturele leven. Ik heb er bandjes gezien die later zijn doorgebroken naar het grote publiek, zoals U2. Prima als de Kop van Zuid een boost moet krijgen, maar niet

ten koste van het culturele centrum van Rotterdam.” GM Amazing Grace’ draait dagelijks in Lantaren/ Venster.


pagina

EM 08

rubriek

32

20 november 2008

service

SERVICE STUDENTENZAKEN Erasmus Studenten Service Centrum Het centrale servicepunt voor studenten. Zie de website voor een overzicht van de diensten. Locatie: C-hal (CB-07), campus Woudestein Telefoon: (010) 408 2323 Openingstijden: werkdagen van 9.30 - 17.00 uur. Website: www.eur.nl/essc Taal- & Trainingscentrum Inschrijven taalcursussen januari - maart 2009 Het TTC biedt taalcursussen Chinees, Duits, Engels, Frans, Italiaans, Japans, Nederlands, Russisch en Spaans. Deadline voor inschrijving voor de beginnerscursussen (A1 of A1.1) en voor gevorderden die een certificaat van het Taal- & Trainingscentrum hebben van het voorlopende cursusniveau (max. 1 jaar oud) is 5 december. De deadline voor inschrijving mét intake (voor gevorderden zonder certificaat van het TTC) is 21 november. Voor meer informatie over de taalcursussen: kijk op de website: www.eur. nl/ttc. Voor algemene informatie over het Taal- & Trainingscentrum: haal de brochure op bij het ESSC in CB-07. Tentamens en examens Voor praktische informatie over schriftelijke tentamens, cijferregistratie, behaalde studieresultaten en afstuderen kan je terecht bij de afdeling examenadministratie. Openingstijden: van 9-16 uur op de 5e verdieping van het J-gebouw. Voor algemene informatie: www.eur.nl/ea.

SPORT Batavierenrace 2009 Inschrijven teams tot 30 november! Hoewel april nog klinkt als een mijl op zeven, zijn de voorbereidingen voor de 37ste Batavierenrace al in volle gang. Ook dit jaar zal Rotterdam vertegenwoordigd zijn door een aantal teams. Voor wie de Bata niet kent: vanuit Nijmegen starten ruim 300 teams voor 180 kilometer estafette naar Enschede, waar de volgende dag een spetterend feest losbarst. Het samenwerken in een team van 25 personen, gericht op presteren of op twee dagen gezelligheid, of een combinatie van beide, is een unieke ervaring. De sportraad en de Roadrunners (studentenhardloopvereniging) vaardigen twee teams af. De snelste lopers nemen deel aan de universiteitscompetitie, waarin elk jaar alle universiteiten van Nederland een team afvaardigen en zo tegen elkaar strijden. Het tweede team neemt als algemeen team deel. Zou jij het leuk vinden om aan dit grootse evenement deel te nemen? Neem dan contact op met de sportraad (sportraad@rssr.nl), of kijk eens op Batavierenrace.nl voor meer informatie. We zoeken zowel geoefende als minder getrainde deelnemers, dus schroom niet. Mocht je met je vereniging of met een aantal vrienden een eigen team willen vormen, dan kan dat ook. Kijk op de website, of loop eens lang bij de sportraad in het sportgebouw. De race vindt plaats op 25 en 26 april. De inschrijving voor teams start op 3 november en sluit op 30 november.

Sportcentrum Woudestein, gebouw S Sportkaart EUR-studenten: € 82,50. EUR-medewerkers: € 132,-. Fitness-toeslag: 29,-. Meer info: www.erasmussport.nl 010 – 408 1876/5, sportraad@rssr.nl Abonneer je op het Erasmus Sport Channel op SINOnline! Skireis Le Corbier 2009! 23 januari t/m 1 februari, € 275, incl. skipas, 4-sterren appartement, Royal Class busvervoer, activiteitenprogramma en feesten in onze huisbar de Gotcha. Info en inschrijving: www.erasmussport.nl. Buikdansen en Krav Maga Docenten gezocht! Voor info, kijk op www.erasmussport.nl, stuur een e-mail of bel 010 – 408 18 76. Cursussen In januari starten weer nieuwe cursussen Tennis, Squash, Pole Fitness, Salsa en Pilates. Info en inschrijving: www.erasmussport.nl.

OVERIG Masterscripties voor EM Erasmus Magazine vraagt studenten of hun docenten om opmerkelijke masterscripties in te sturen voor een korte bespreking in het universiteitsblad. U kunt een digitaal exemplaar sturen naar wetenschap@em.eur.nl of inleveren bij kamer ET-22 (bestuursgebouw, Woudestein). De redactie maakt uiteindelijk een selectie van de inzendingen. Voor meer informatie kunt u contact opnemen met redacteur Daan Rutten, t. 408 1820, email: wetenschap@em.eur.nl

PERSONALIA Prof.dr. W.B.F. Brouwer is per 1 september 2008 benoemd tot bijzonder hoogleraar op de leerstoel ‘Economische Evaluatie & Gezondheidszorgbeleid’ van het instituut Beleid Management en Gezondheidszorg (iBMG).

reactie

service@em.eur.nl

in Rotterdam. Zij is algemeen directeur van het Institute for Medical Technology Assessment, en was sinds 2005 tevens hoogleraar Health Technology Assessment van kwaadaardige nieuwvormingen en ziekten van het bloed aan de VU. Prof.mr. Marc Loth, decaan van de Faculteit der Rechtsgeleerdheid, is voorgedragen als lid van de Hoge Raad. Het College van Bestuur van de Erasmus Universiteit Rotterdam is trots op de voordracht van Loth, die in 1997 benoemd werd tot hoogleraar Inleiding tot de Rechtswetenschap en Rechtstheorie in Rotterdam. Sinds 2004 is hij decaan van de Faculteit der Rechtsgeleerdheid. Als de benoeming van Loth een feit is, treedt hij per 1 februari 2009 in dienst als raadsheer in de Hoge Raad. Hij treedt dan terug als decaan. Mw. prof.dr. A.T. van der Ploeg is in het Erasmus MC benoemd tot bijzonder hoogleraar Kindergeneeskunde, met speciale aandacht voor stapelingsziekten vanwege het Prinses Beatrix Fonds. Mw. Van der Ploeg (1959) is sinds 1994 verbonden aan het Sophia Kinderziekenhuis, en is tevens werkzaam aan het Pompe Centrum Rotterdam. Voorts ontving Dr. Ans van der Ploeg deze maand een ‘Kroontje’, van het Prinses Beatrix Fonds. Het Kroontje is een prestigieuze onderscheiding (met een geldprijs van € 380.000) voor uitzonderlijke projecten die buiten de reguliere subsidies vallen. Dr. Ans van der Ploeg krijgt het Kroontje voor haar onderzoek naar de ziekte van Pompe. Prof.dr. A.J. Steijn is benoemd tot hoogleraar Bestuurskunde, in het bijzonder HRM in de publieke sector, in de Faculteit der Sociale Wetenschappen. Steijn bekleedde eerder dezelfde leerstoel als bijzonderhoogleraar vanwege de Vereniging Trustfonds EUR.

SERVICE

Prof.mr.dr.drs. M.A.J.M. Buijsen is benoemd tot bijzonder hoogleraar Recht en gezondheidszorg in de Faculteit der Rechtsgeleerdheid en het Erasmus MC/Instituut Beleid en Management Gezondheidszorg, vanwege de Vereniging Trustfonds EUR. Buijsen (1963) studeerde Nederlands Recht en Wijsbegeerte aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en promoveerde in 1999. Met zijn benoeming wordt gestalte gegeven aan de wens van zowel het iBMG als FRG om de samenwerking te intensiveren en het Rotterdamse gezondheidsrecht nog nadrukkelijker op de kaart te zetten. Mw. prof.dr. C.A. Uyl-de Groot is benoemd tot hoogleraar Health technology assessment in het instituut Beleid en Management Gezondheidszorg/Erasmus MC. Mw. Uyl studeerde en promoveerde bij het iBMG

EM Service is de informatierubriek van Erasmus Magazine. Behalve de agenda en studiemededelingen bevatten de servicepagina’s mededelingen en informatie vanuit een scala aan organisatieonderdelen van faculteiten tot sportverenigingen; van studentenpsychologen tot campuscafé. Alle berichten voor deze rubriek, dus ook de studiemededelingen, kunnen per e-mail gestuurd worden naar service@em.eur.nl De deadline is dinsdag voor 12.00 uur 9 dagen voor verschijning.

VOLGENDE

De volgende EM komt uit op donderdag 4 december. (Inleverdatum voor serviceberichten uiterlijk op dinsdag 25 november). De daarop volgende nummers verschijnen op 18 december, 15 januari, 29 januari, e.v.. Deadline telkens 9 dagen voor verschijning (op dinsdagen om 12.00 u.)


pagina

33

WETENSCHAPS AGENDA 21 NOVEMBER 09.00 uur Forumzaal, gebouw M (W) Promotie S. Darwish Murad Budd-Chiari syndrome: current insights in pathogenesis management and prognosis 11.00 uur Forumzaal, gebouw M (W) Promotie R.N.F. Zuidgeest Verbondenheid in het belastingrecht

fotosoap door ype driessen

3HOOG 3HOOG

Na drieenhalf jaar Olivier, Pien en Karlijn wonen er in Rotterdam vanaf augustus 2008 vier nieuwe bewoners in 3hoog: Willem, de brallerige man des huizes, Stefanie, een na誰ef blondje, Marjane, een Iraanse exchange student en Ben, de huisjongste.

16.00 uur Forumzaal, gebouw M (W) Promotie R. Lord Efficient Pricing Algorithms for Exotic Derivatives 24 NOVEMBER 12.00 uur Tinbergen Instituut, gebouw H, zaal H17-01 (W) Research on Monday Spreker: Michael Grimm (ISS) Food Price Inflation and Schooling

Ben@em.eur.nl

26 NOVEMBER 09.45 uur Erasmus MC, faculteitsgebouw, collegezaal 7 (H) Promotie L.C. Krab Cognitive Deficits in Children with Neurofibromatosis Type 1: from recognition to treatment 13.45 uur Erasmus MC, faculteitsgebouw, collegezaal 7 (H) Promotie M. Irandoust Intracellular Trafficking of G-CSF receptor Mechanisms and Implications for Signalling Function

Stefanie@em.eur.nl

15.45 uur Erasmus MC, faculteitsgebouw, collegezaal 7 (H) Promotie G.M.J.M. Welten Prognosis of Patients with Peripheral Arterial Disease

Advertenties

VERKEERSSCHOOL AVANTI Hoog slagingspercentage bij het eerste examen (55 - 60%). Diverse rijopleidingen. Examendatum direct bekend. Stadhoudersweg 6e. Telefoon (010) 4673820 / 4679448, e-mail: info@avantirijschool.nl, www.avantirijschool.nl

Willem@em.eur.nl

Doe iets anders als bijbaan!

zespresso - trendy espresso bar - zoekt enthousiaste studenten voor uitbreiding van haar team van medewerkers. Ge誰nteresseerd? Mail je cv naar info@ zespresso.nl of bel 010 - 2188888.

Marjane@em.eur.nl


pagina

EM 08

rubriek

34

20 november 2008

service

WETENSCHAPS AGENDA (vervolg) 27 NOVEMBER 09.00 uur Forumzaal, gebouw M (W) Promotie I.S. Buhai Essays on Labour Markets: Worker-Firm Dynamics Occupational Segregation and Workplace Conditions 11.00 uur Forumzaal, gebouw M (W) Promotie T.T. Nguyen Capital Structure Strategic Competition 13.30 uur Forumzaal, gebouw M (W) Promotie H.P.G. Erken Productivity R&D and Entrepreneurship 16.00 uur Forumzaal, gebouw M (W) Promotie M.H.P. Reinders Printed Pandemonium 28 NOVEMBER 09.00 uur Forumzaal, gebouw M (W) Promotie A.R. van der Eijk Behind Networks 11.00 uur Forumzaal, gebouw M (W) Promotie H.J. Blussé van Oud-Alblas When the Patient is Asleep: Intraoperative awareness and depth of anesthesia in children

13.30 uur Forumzaal, gebouw M (W) Promotie M.C. Non Essays on Consumer Search and Interlocking Directorates 16.00 uur Forumzaal, gebouw M (W) Oratie dr. Jack J. Vromen Economics and Philosophy More Than Having Fun and Making Fun 1 DECEMBER 12.00 uur Tinbergen Instituut, gebouw H, zaal H17-01 (W) Research on Monday Spreker: Michael Kosfeld (University of Frankfurt). The Weave of Social Life - How Community Participation Shapes the Individual 3 DECEMBER 09.45 uur Erasmus MC, faculteitsgebouw, collegezaal 7 (H) Promotie U.M. Djasim Craniofacial Distraction Osteogenesis 11.45 uur Erasmus MC, faculteitsgebouw, collegezaal 7 (H) Promotie S.Y.M. Koningsbruggen - Mérelle Migraine Trainers as Models: The Affectiveness of lay trainers with migraine for behavioural attack prevention 13.45 uur Erasmus MC, faculteitsgebouw, collegezaal 7 (H) Promotie M.J. ter Borg Immune Modulating Therapy and its Viral Kinetics in Chronic Hepatitis B

In memoriam

LINA LIU De studenten en docenten van de opleiding Sociologie zijn geschokt door het overlijden van de Bachelor 1-studente Lina Liu. Op dinsdag 4 november werd zij ’s avonds tegen 7 uur aangereden, overstekend naar de tramhalte van lijn 21 tegenover het Excelsior Stadion op de Honingerdijk. Rond middernacht overleed zij in het ziekenhuis. Sommige studenten en stafleden hadden haar al een beetje leren kennen via de werkgroepen. Ze studeerde afgelopen cursusjaar International Business Administration, maar stapte over naar Sociologie. Ze was zeer gemotiveerd om in de opleiding te slagen, participeerde actief in de werkgroepen, en ze was een lieve meid. De crematieplechtigheid was een ingetogen, trieste, maar ook hartverwarmende samenkomst. Het is wreed dat het jonge leven van Lina is afgebroken, maar we zullen het moeten accepteren. We wensen haar ouders, broer en zus en verdere familie en vrienden kracht toe bij het verwerken van het verlies van Lina. Dr. Theo Veld Portefeuillehouder onderwijs Sociologie

reactie

service@em.eur.nl

15.45 uur Erasmus MC, faculteitsgebouw, collegezaal 7 (H) Promotie J.E. van Muyden - Martens A stem cell model in human uterine cervical cancer 4 DECEMBER 09.00 uur Forumzaal, gebouw M (W) Promotie J. Quariguasi Frota Neto Eco-effcient Supply Chains for Electrical and Electronic Products 11.00 uur Forumzaal, gebouw M (W) Promotie J.F. van den Berg Sleep in Later Life. A Population-Based Approach 13.30 uur Forumzaal, gebouw M (W) Promotie D.A. Stam Managing Dreams and Ambitions 16.00 uur Forumzaal, gebouw M (W) Promotie G. Baltussen New Insights into Behavioral Finance -------------------------------------------------------H= campus Hoboken, Faculteit Erasmus MC Dr. Molewaterplein 50, 3015 GE Rotterdam W = campus Woudestein, Burgemeester Oudlaan 50 3062 PA Rotterdam


pagina page

353

INTERNATIONAL

no. 08 November 2008

PAGE 36 TROUBLE IN THE BUBBLE

PAGE 37 SUSTAINABLE ENTREPENEURSHIP

PAGE 38 FOOD FOR STUDENTS

PLAGIARISM ON THE AGENDA

On this topic of plagiarism, a conference was organised on 6 November by the RSM examination board together with educational and research institute Risbo. The main goal: to kick off a debate.

Everything has already been said and written, and posted on the internet, or so it sometimes feels. As a student, it can be difficult to be original in your papers. In addition, it is easy and sometimes even necessary to copy-paste excerpts of texts by others into your own paper. Of course you need to cite your sources correctly, but to plagiarise a little can be tempting It is difficult to overstate how serious an offence plagiarism is. Yet, among the invited, RSM teachers, staff, examination board members and Risbo consultants, opinions differed over what plagiarism exactly is. The dictionary has a broad definition: “the unauthorised use or close imitation of the language and thoughts of another author and the representation of them as one’s own original work”. Tomas Oudejans of Tilburg University told the audience about special software which his Law faculty now uses. It detects the use of somebody else’s work in students’ papers. Oudejans explained how seven years ago he and his colleagues in Tilburg started a programme called ‘Copy Paste, no Time to Waste’ after a number of plagiarism cases came up. They decided to buy software that compares students’

work with anything available online and in their own database. If a student’s paper raises suspicion, and the teacher cannot dismiss the use of some excerpt as authorised, the examination board may issue a penalty. In the Netherlands the maximum penalty for plagiarism is to be expelled from studying for one year. Oudejans stressed that the system’s purpose is not to catch his students but to prevent plagiarism. The ones who do get caught however are named and shamed in a newsletter which serves as a deterrent

PH D STUDENTS INTERVIEW HONORARY DOCTOR Prior to the Foundation Day’s celebrations, Ph D students Katarina Svatikova (27) and Sharon Oded (30) were given the chance to interview Guido Calabresi, soon to be given an honorary doctorate. His advice to both: ‘Never do anything that is not fun or useful.’

Guido Calabresi explains the ins and outs of Law and Economics to Katarina Svatikova and Sharon Oded.

It is not an every-day opportunity to speak with the great master of your field. However, it happened to Katarina Svatikova from Slovakia and Sharon Oded from Israel, both Ph D students at the Rotterdam Institute of Law and Economics. They both loved it

(photo: RvdH)

and so did the scientist himself: ”Go ahead, I am pudding in your hands.” 76 year-old Guido Calabresi is, together with British economist and Nobel laureate Ronald Coase, founder of the field of study of Law and Economics.

PAGE 39 THINGS TO DO

to the students. Teachers in Tilburg say that since the system was introduced, the quality of papers, especially in terms of originality, has improved. During the conference a number of things were agreed upon. Firstly, high schools can do better. They appear to encourage pupils to use content found on the internet in their assignments without being taught what constitutes plagiarism. Once at university, students have to unlearn their copy-paste habit. Also, different customs apply in different countries. Italian students apparently like to copy much of their professors’ work into their own papers to honour their professors, which here would border plagiarism and limits students in their own development. RSM has its share of international students and teachers have to be aware of different interpretations. In addition, during the year-one academic skills courses, plagiarism and how to avoid it should perhaps be explained better to students. The introduction of the Safe Assignment tool in Blackboard has probably lead to a drop in students being caught, but RSM wants to take a more proactive approach regarding plagiarism. Prof. Dr Ing. Teun Hardjono explains that there is a lot of static on the airwaves regarding plagiarism, which means that it happens. However, it is difficult to act as teachers and the examination board have little to go on. Yet, despite the complex nature of the offence, it is clear that plagiarism is on the agenda at RSM. KL For almost an hour and a half Svatikova and Oded could question the often-awarded emeritus Yale professor about the ins and outs of their field. Calabresi took great pains to share his knowledge with his two ‘colleagues’ in a very friendly way. He did not suffer a jetlag because he had travelled to Italy from the US with his wife, who is an anthropologist and author among other things, to pay a visit to his olive tree orchard. In the interview he argued that one should have an integrated approach. One should not recklessly impose Economics on Law or the other way around. “It is no one-way issue.” Furthermore he told the two Ph D students not to waste any time. He had once waited with the publication of an article for five years because some in his field did not agree with the article’s contents. “I wasted five years, so you just do it!” He had another piece of advice: ”Never do anything that is not fun or useful.” Calabresi was in Rotterdam because he is awarded an honorary degree – he has over forty of those – by the Law Faculty. He is the author of today’s most quoted article in Law and Economics: ‘Property Rules, Liability Rules and Inalienability; One View of the Cathedral’, which appeared in the Harvard Law Review in 1972. Courtesy of Bill Clinton he was appointed judge at the Court of Appeals for the Second Circuit. Clinton studied at the Yale Law School, though not under Calabresi. GE


pagina

4

EM 2

rubriek

INTERNATIONAL25 februari 2005

Nieuws

Mail to to Mail agenda@em.eur.nl international@em.eur.nl

finance products you don’t know much about is ridiculous! Some people might say this crisis means the end of capitalism, but I think it would be wise for them to follow some basic lessons in economics.”

Motivated by greed Ilan Aharoni, third-year IBA student is currently on exchange in Los Angeles. He says: “Working in the finance industry is one of my top-three options. I would like to work in an asset management department of an investment firm. I am partly motivated by the money, however, even if I was financially free, I believe I would still go and search for new investment opportunities as this is something I like doing. Students are somewhat motivated by greed, as many want to work in the finance or consulting industries in which they can earn relatively very well.”

BANKRUPT Is a career in the financial industry still an interesting prospect? Erasmus Magazine asked the bankers of the future. text Yonathan Friedman

I found Alexander Zapantoulis, third-year Dutch economics student, at a symposium organized by the university about the financial crisis. What about a career in investment banking? “I chose the Mergers and Acquisitions minor, so I am interested in this field. I doubt that there will be work left once I graduate but I would want to work in the industry”, he adds laughing. What do you think caused the trouble and what can be done to prevent it? “I think the failures were in the system itself. I think maybe more controls could help, better corporate governance, maybe control the salaries the bankers put in their pockets.”

How are American students coping with the crisis? “American students are aware of the crisis”, Ilan explains. “Here in LA it is not as noticeable as in other parts of the US, but students know that it is much harder to get into the finance industry these days, as many large banks collapsed. However, when I consulted with representatives from several banks, they mentioned that they still hire students for internships as they consider this an investment for the future. If they do not do that, they will have a human capital problem in two years.” “It seems that the majority of people blame the banks and the government for the crisis. I do not believe it to be a failure of capitalism; it is a major change that had to be done. The business environment behaves very much according to the biological evolution theory, where the strongest genes survive, therefore capitalism will survive but without the weaker companies.”

Wait and see

So we saw the financial industry receiving astronomical amounts of tax payer’s money in many different countries. Could banks just take high risks – pay themselves nice bonuses when all is going well and just hand the bill to the government when things all of a sudden go wrong? If banks enjoy this safety net – should they not share more of their profits with the state when things are going well? These questions are now being debated across the US and in Europe and we are yet to see the final outcomes. What we can expect are major changes in the industry and a chance to change the rules now to prevent another crisis of this magnitude of happening again.

Aren’t you afraid you will not get the nice salaries recent graduates have come to expect? “Money is of course important but I think the work you do in life is also important and you should do work you like to do.”

Moral hazards Bram Lips is a 21 years-old, third-year IBEB student who wants to finish his studies before bothering himself with jobs in the financial world. Would he still want to work in the financial industry? “The situation has changed a lot and will keep changing”, he says. “Only two real investment banks are left. I think regulation will become stricter. As for myself, I would have to see what the new system is going to look like. Probably largely the same – these functions have to be done – trading, corporate finance. It’s all the same, just a different setting, so I would want to work in the sector.” What about the bonuses? “The bonuses will probably be cut but they are not my main motivator so they won’t affect my choice. I prefer doing something I really like. I think bonuses will be put more in line with what the stakeholders deem appropriate, thus avoiding moral hazards.” “There will probably be some people that are driven by the pay, however I think that most students will pick a job they like, instead of going just for the money. Also, if people quit because of the smaller bonuses, by the laws of supply and demand, salaries would have to be raised to attract enough talent, so I don’t think it will fall by that much.” “I went to a couple of presentations in the banking circle. The banks say they are still looking for people. The industry is still here. Maybe they will only take risk-averse people from now on! An offer from GS would of course be great. However, I first want to finish my studies, which is probably a wise decision.” What would you have done differently? Who is to blame? “I think the key word is control. People just took risks they couldn’t afford including people who took mortgages when they knew they couldn’t take them. Current regulations obviously do not control the system very well. Also, the selling and buying of

TROUBLE IN THE BUBBLE

Let us go back to mid 2006. Imagine a hot summer day in a small town in Alabama. An elderly man sits in his rocking chair wobbling back and forth on his porch. Suddenly, a Porsche stops next to the fence and a salesman with a James Bond suitcase gets out. He offers the elderly man something incredible – an opportunity to buy the house he lives in. The “suit” offers to provide the funding for the house on fantastic pay back terms. The elderly man happily signs, not fully understanding the terms, not entirely confident he can pay back the loan and…. presto – an infamous subprime mortgage is born. Subprime mortgages were so named because they are more risky than prime mortgages in which background checks of the borrowers have been conducted and collateral has been allocated. Later, banks packaged a bunch of subprime mortgages together, gave it a fancy name - Collateral Debt Obligations (CDO) and sold those all over the world convincing investors it was a good deal. When house prices started dropping after the real estate bubble exploded, these CDOs quickly lost their value. They became ‘toxic assets’ and the mutual distrust cycle between banks and investors started, which strangled capital flow. The consequences were dire. Besides the subprime fiasco some banks also over extended themselves and made big gambles within the markets using new financial instruments. Many investors became owners of something they did not fully understand. Also, the banks made profit predictions based on economic models that took for granted market stability. These became irrelevant when stability was replaced by distrust. Banks stopped lending capital; credit became scarce, and the “Credit Crunch” was born.


pagina page

375

employees, better results, profits, a good image and they are working on a better world: a win-win-winwin-win-situation.” Nevertheless, this is not the only solution for the complex situation Hertz knows. So she made an appeal to everybody: “Injustice, inhumanity and environmental damage never have been so visible, and never before we can do so much about it.” “This calls for action by each of us to take responsibility for the world we want to live in. Together we can change the course of history!”

More radical

MORE SUSTAINABLE AND MORE SOCIAL ENTREPENEURSHIP: ‘YES WE CAN!’

English philosopher and economist Noreena Hertz came to Rotterdam the day after Barack Obama’s election victory to speak at the second Max Havelaar Lecture. ’Together we can change the course of history.’ text Gert van der Ende photography Ronald van den Heerik

In the lobby there is a little stand with ecological products: Café inteníon ecológico, red beans, wine and skogsbaerte. There are also neat stacks of Triodos Magazine and brochures of the Global Business & Stakeholder Management study programme. The lecture hall is pretty much filled to capacity; Oké bananas have been put out strategically as refreshments. As part of the Fair Trade Week the second Max Havelaar Lecture took place at the EUR. This year’s theme was ‘Partnerships for Development’. Increasingly, businesses, NGOs and governments decide to go and work together. Partnerships have the potential to contribute hugely in social and sustainable entrepeneurship, as key note speaker Noreena Hertz argues. However, partnerships alone are hardly enough. The author of ‘The Silent Takeover’ and ‘The Debt Threat’ paints a picture of a world of extremes, in which the four hundred richest Americans earn as much as 167 million Africans. And in which each EU cow is being subsidised by two euro every day, while a billion people earn less per day. She had a question for the audience. “How many of you think you have a better life than your parents?” Everybody raised their hands.” And how many of you think that your children will have an even better life?” Almost nobody raised their hands. “Right, how depressing.” “In other words, this world must be recreated;

it needs change, which is possible: Aren’t we all Americans today? In a globalised world, we Westerners should do something too, says Hertz, who was announced by the day’s host, RSM professor Rob van Tulder, as ‘the woman who swings the axe towards the foundations of capitalism’. “On the one hand, because we are lucky to have been born here; yet we may not stop others from wanting the same. On the other hand, problems elsewhere will become our problems in time. You cannot keep desperate people desperate or you will create breeding grounds for extremism.”

Injustice and inhumanity

More so than in the past, Hertz seemed optimistic. We as individuals have influence, in our roles as civilians and consumers. “Vote with your wallet”, her advice was. And especially to the managers of tomorrow she said: “In your careers you will be able to make a difference, even though there will be no mention of this in your job description.” Companies like Shell, Heineken, Unilever, Philips and the Rabobank all have linked up with NGOs. In addition, TNT collaborates with the World Food Programme, Pepsi with the World Health Organisation, Marks and Spencer with the WWF and not only for marketing reasons, Hertz believes. “People do not want to work for bad companies. By being social and sustainable, businesses have happier

This Obama-like feeling was there among the other speakers as well. And they all stressed the importance of partnerships. “Public-Private Partnerships like ‘Green Light’ in Ghana are important but only if there are tailormade solutions, the right partners, and after back grounds have been determined”, according to Stella Ronner-Grubacic, ambassador for the Millenium Development Goals. “Big problems are the opportunity for big thinking. That should inspire us.” Giles Boulton of Tesco, the world’s third largest supermarket chain after Walmart and Carrefour said: “Trade is the driving force behind international development, even when it is not fair trade.” The only speaker to be less optimistic was Johan van den Gronden of the WWF. “The earth’s biodiversity has decreased by fifty percent in five decades. And if everybody would live our way of life here in Holland, we would need two planet earths. Fair Trade will grow soon to only three percent of all trade. Can we afford to keep going this way? Consensus-based solutions take too long. It must be more radical.” He thinks every self-respecting company must operate in a social and sustainable way. This should be core business. “Why are there special Oké bananas here? Every single banana should be OK!” But van den Gronden was apparently also captured by Obama’s election win because he ended: “There is a role for civilians and consumers. In all: Yes we can!”

RESULTS ERASMUS TRIVIALITIES QUIZ

The fifteen questions on Erasmus in EM 7 seemed a piece of cake in the age of Google and Wikipedia. Yet, none of the participants got all fifteen answers right.

The winners:

Book token 50 euro: Jan-Kees van der Toorn Book token 25 euro: Irene van Strien Book token 15 euro: Gea Vink These prizes can be collected with Gert van der Ende, (room ET-23) or with José Luijpen (room ET-22), E-building on the Woudestein campus.


pagina

6

EM 2

Gail Whiteman

Partners in…what?

If you google the phrase “corporate partnerships”, you’ll find over a million hits. Corporations are partners with just about anyone these days – HIV/ AIDS patients in Africa, actor Matt Damon, homeless people in Bristol, schools, the World Economic Forum, the United Nations, and probably Joe the Plumber. So what exactly is a ‘partner’? Merriam-Webster online tells us that a ‘partner’ is “one that shares,” “two persons who dance together”, or “two or more persons who play together in a game against an opposing side.” A partnership in business is “a relationship resembling a legal partnership and usually involving close cooperation between parties having specified and joint rights and responsibilities.” Partnership can also be a fancy way to say ‘sugar-daddy.’ But Jeffrey Sachs, a renowned economist from Harvard and now Director of the Earth Institute, says it is more than that: “We want real engagement. It is not about the money per se: it is about the partnership. The value of these corporate partnerships is the expertise and global reach and management skills that can come from this.” The rhetoric on the street is that global crises are turning companies into a kind of superhero partner. For instance, “The United Nations is eager to increase its partnerships with the private sector, particularly given the escalating number and scale of disasters as a result of climate change,” said John Holmes, United Nations Under-Secretary-General for Humanitarian Affairs and Emergency Relief Coordinator, “We need to bring together all public and private capacities – global, national, regional, and local – to respond to the needs of growing numbers of vulnerable people.” But are companies really interested in helping vulnerable people? Are they, like Superman or The Incredibles, driven by an intrinsic desire to make the world a better place? Dr. Noreena Hertz recently tackled this question at the 2nd annual Max Havelaar lecture on campus. A recognized expert on globalization, Hertz said that corporate partnerships may add value to international development efforts, but they would never alone be “sufficient.” In fact, great care had to be taken so that Super-Hero Firms don’t re-focus development efforts on only those areas which are potentially profitable. Hertz warned, “I can’t imagine a corporate partnership on soil erosion in Africa.” Then again, the World Wildlife Fund reports that it already has a partnership with Coca-Cola to reduce soil erosion on the Yangtze River in China. Superhero altruism? Perhaps, but this is also an example of managing the bottom line and a super responsible reputation – Coke has faced criticism for using too much water in its bottling plants in the Yangtze basin. In the meantime, the soil still erodes in Africa. Dr. Gail Whiteman, Associate Professor at Rotterdam School of Management, Erasmus University

Mail to to Mail agenda@em.eur.nl international@em.eur.nl

rubriek

INTERNATIONAL25 februari 2005

Nieuws

Food for Students text and photgraphy Alexander Broekman

‘Couscous with chicken’ Name: Shmulik Zini Age: 25 Study: IBA Nationality: Israeli

“I call my mother a few times per week, give her a quick list of what I have in my fridge and after a few seconds of scanning through her personal “cooking database” she can always give me the perfect recipe.” Shmulik has become very fond of cooking ever since he came to live in Holland. He used to live in England before, where he was working all the time. So apart from a few dinners during the weekends, he did not have much time for cooking. So what about those good old majestic dinners with the whole family? Shmulik says that dinner is not the most important meal of the day in Israel. Generally something light is made for dinner, like a salad, or cheese with bread. The real family happening is the lunch break, with vivid discussions and laughter. In addition, Shmulik says that there is no such thing as the “traditional Israeli cuisine”, but rather that it combines many styles from around the world. This couscous dish for example combines the traditional North African couscous with the Asian wok style, giving a unique result. Shmulik has integrated cooking into his daily routine now. Not only does he have a more relaxed daily rhythm, his Israeli friend Osher, who also studies at Erasmus University, taught Shmulik the essence of cooking. “Dinners have become a really important part of my friendships; it brings us all together for long memorable nights. Also, it is a lot cheaper and more fun than going out to some club every time.” In contrast with people who see Holland only as a country of “kroketten” and “bitterballen” while praising the great cuisines of their own home countries all the time, Shmulik thinks that you can really eat well in Holland. “The market at Blaak is my weekly entertainment, and all the vegetables are so cheap and fresh!” So why complain about “kroketten” if you can make good food yourself for less money? Preparation time: 40 minutes It does not matter if you miss a few of the ingredients; this dish is very flexible. Ingredients 500 grams of couscous 500 grams of diced chicken 250 grams mushrooms, thick slices 200 grams of peas 2 onions (preferably red), chopped 3 carrots, chopped ½ cup of parsley, thinly cut 1 teaspoon of cumin (komijn in Dutch) 2 tablespoons of white wine 2 tablespoons of honey 3 tablespoons of soy sauce 4 garlic cloves (crushed or chopped into small pieces) 1 small onion chopped in thin slices salt and pepper olive oil Needed 1 wok pan 1 bowl 1 cover for the bowl

How to prepare Put the uncooked couscous into the bowl and add some hot, boiling water. Stir the couscous and then cover the bowl with the lid and leave it for more or less five minutes. Heat the peas with their liquid. Drain the remaining liquid and add the peas to the couscous. Pour approximately four spoons of olive oil into the wok pan; add the onions and carrots and fry until the onion gets a golden color. Add the chicken and mushrooms while cooking on a high temperature until the chicken turns white. Add the parsley, spices, wine, honey, soy sauce, garlic and onion and let it simmer for five more minutes. Finally put the couscous on a plate and put the wokmix on top of the couscous. Season with salt and pepper to personal preference.

Are you eager to share a recipe with the EM, and have your countries simple recipe, or perhaps your own recipe published? Please mailalex.broekman@hotmail.com


pagina page

397

THINGS TO DO IN ROTTERDAM

by Christian Mathis

the Netherlands for its special events and parties, mostly aimed at very open minded people. This is also the reason why the exhibition has the word exhibitionism in its title. Visit the Schielandhuis and see with your own eyes NOW & WOW’s amazing art projects, productions and performances. Entry is 3 euro and the opening hours are from 11am until 5pm, Mondays closed.

Get lost in Rotterdam

Explore Rotterdam in a revolutionary way! Enter your cell phone number at www.getlostinrotterdam. nl and you will receive an SMS telling you which tram, bus or route to take throughout the city. You will randomly discover places you may never have visited before. Don’t forget to bring your camera because you can upload your photos on the website afterwards. Some really nice pictures are featured of people who have already had a fun day in Rotterdam. People, even Rotterdammers themselves, got amazing shots of places they didn’t know well. Take some friends with you to try it out and you will get to know Rotterdam a little better.

Lantaren Venster. Ranging from famous British musicals to movies taking place in good old Rotterdam, there is a great variety. Check out the website, www. lantaren-venster.nl, or just visit the upcoming movie “Iron ladies of Liberia”. This movie is part of the series “Movies that matter” which Lantaren Venster organizes to bring up topics that we sometimes try to forget about. It is a movie/documentary about Ellen Johnson Sirleaf, the First female President of Liberia. It gives an insight into Liberia’s critical situation and the actions Sirleaf is taking to improve things. Check out the trailer at www.whydemocracy.net and take some friends with you to broaden you horizon.

NOW & WOW Exhibitionism Special movies in Lantaren Venster

If you are fed up with watching blockbuster movies in the cinema and at home, try out one of the many different film festivals that are taking place at

SERVICE Erasmus Student Service Centre:the central service point for students. See the website for an E S S C overview of the services. Location: C-hall (CB-07), at the Woudestein campus. Telephone: (010) 408 2323. Opening hours: working days from 9.30 - 17.00 hours. Website: www.eur.nl/esscinternational

Emergenza

Have you heard of the Emergenza Festival? This festival is held all over the world at over 200 locations all year long. Emergenza gives upcoming bands the chance to perform life on stage even if they don’t have a record contract yet. One of the event’s locations is the club Waterfront. Located right at the Maas next to the Wilhelmsbrug, Waterfront is one of the best alternative clubs in Rotterdam. They have a great line up every month, this month with rock bands from Canada and the US and the Emergenza Festival; in the weekend of the 27th until the 29th of November. Many new motivated bands will be there so it promises to be good. Have a look at the website and buy the ticket online for 8,50 euro at www.waterfront.nl

The Schielandhuis hosts an exhibition about the NOW & WOW-club. NOW & WOW was a famous club in an old cement fabric at the Maashaven that existed seven years. It combined modern art, modern dance and high end clubbing at their artistic location. The club became famous all over

LANGUAGE & TRAINING CENTRE Registration language courses January – March 2009 The LTC offers language courses in Chinese, Dutch, English, French, German, Italian, Japanese, Russian and Spanish. Deadline of registration for the beginners courses (A1 or A1.1) and for advanced students who have a Language & Training Centre certificate of the previous level (not older than 1 year) is 5 December. The deadline of registration with intake (for advanced students without a LTC certificate) is 21 November. For more information about the language courses: visit the website: www.eur.nl/ltc. For general informa-

tion about the Language & Training Centre: pick up the brochure at the ESSC in CB-07. SPORTS Woudestein Sports Centre, building S Rates: EUR-students: € 82,50. Exchange students: € 41,- (under certain conditions) EUR-staff: € 132,-. Fitness-surcharge: € 29,-. More info: www.erasmussport.nl 010 – 408 1876/5, sportraad@rssr.nl Subscribe to our Erasmus Sports Channel at SIN-Online!

Skiing trip Le Corbier 2009! 23 January – 1 February 2009, € 275 including 8-day ski pass, 4 star apartment, Royal Class bus transport, activity program, party at our home Gotcha bar. Info and bookings: www. erasmussport.nl. Belly Dancing and Krav Maga Trainers wanted! For info, check www.erasmussport.nl, send an e-mail to sportraad@rssr.nl or call 010 – 408 18 76. Courses Starting from January: Tennis, Squash, Fatburn-aerobics, Pole Fitness, Salsa and Pilates. Info and registration: www.erasmussport.nl.


Tessa

Mode in de UB

‘Oh maar heb je hét al gehoord?!’ ‘NEE wat?!!’ ‘W-J belde F-G om te zeggen dat Roody aan het drinken was in de stad, toen hij An zag zitten in dat plepcafétje met die ene gast uit Utrecht?!’ ‘NEE echt?! OH MY GOD!’ ‘Ja I KNOW!’ ‘En hij zag ze ook samen weggaan, én ze dronken bliso’s!’ ‘OH MY GOD!’ ‘En hij heeft toch ook al die andere tentamens niet gehaald? Ik dacht dat hij, als hij deze keer weer faalt, wordt teruggehaald door z’n ouders!’ ‘I KNOW!’ ‘ssstttt…..’ Jawel, het is weer studietijd oftewel fashionweek en roddeltijd in de UB. Een heerlijke periode vol vermaak, als je het mij vraagt. Ik zit er zonder enige moeite uren te staren naar deze dierentuin en alles wat erin leeft. Als ik aankom in de koffiecorner – want een goede student is in deze studieperiode zeker koffieverslaafdloop ik direct naar mijn studiemaatjes die al in de rij staan. Wat is het leven als student toch zwaar en wat duurt het nog lang voordat het kerst is en er eindelijk wat vrije dagen zijn. En waar hebben we het dan over? Na zes maanden met dezelfde mensen koffiedrinken, lunchen, nog eens koffie drinken en vervolgens nog een ‘heerlijke’ mensa-avondmaaltijd samen verorberen? Over elkaar! Want het grootste entertainment haal ik uit het bekijken van alle mensen die in deze bieb rondlopen. Iedereen slooft zich maar uit voor de zien-en-gezien-worden- mentaliteit die in de UB heerst. Meisjes lopen als paradepaardjes door de gangen alsof het een catwalk is, waarnaast de jongens zo nonchalant en soepel mogelijk de aandacht proberen te trekken met flauwe grappen. Na een lange studiedag en helemaal op de hoogte van alle roddels en nieuwe modeverschijnselen loop ik naar huis. Ik bedenk dat ik het hele gedrag in de UB eigenlijk maar hypocriet vind. Het is meer een ontmoetingsplaats dan studieplek geworden. Iedereen ziet er tip-top uit maar als er iemand in zijn chillste joggingpak binnenwandelt, denkt minstens 90 procent van de ‘minder geconcentreerde UB-ers’: “Die ziet er echt niet uit!” Maar zijn ze stiekem jaloers, want het is wel relaxed. Gelukkig heeft de UB iets aan die mentaliteit gedaan: de introductie van de boodschappenmandjes. Nu ziet iedereen er tenminste een beetje belachelijk uit! Tessa van Doeveren, student geneeskunde tessa@em.eur.nl

Yves ter Huurne, Master Financial Economics. Leeftijd: 22 jaar Geboorteplaats: Cadier en Keer Woonplaats: Rotterdam tekst en fotografie Ronald van den Heerik Hoe woon je? “Ik deel dit appartement met een andere student, die ook met zijn master bezig is. Ik woon hier ruim vier jaar, en zou niets anders willen. Kralingen vind ik de leukste wijk van Rotterdam; de meeste van mijn vrienden wonen er. Als ik boodschappen doe, kom ik regelmatig bekenden tegen, en dat draagt bij aan het thuisgevoel. Bovendien ligt RSC hier om de hoek en is de afstand naar de campus te lopen. Mocht ik in Rotterdam komen te werken, dan kan ik altijd nog richting centrum verhuizen om de stad vanuit een ander perspectief te zien. Voorlopig zit ik hier goed.” Waarom heb je een pop van hockeyster Sophie Polkamp aan de muur hangen? “Het is nooit mis om een mooie vrouw aan de muur te hebben hangen toch? Voor mij zijn een relaxstoel en de gaskachel de belangrijkste attributen in mijn kamer. Maar de sfeer is ook belangrijk.” Je bent bijna klaar? “Eerst ga ik nog een half jaar in Argentinië studeren, aan de universiteit van Buenos Aires. Met dat doel voor ogen heb ik al een cursus Spaans gedaan, en volg ik nog steeds les. De colleges worden er in het Spaans gegeven. Ik denk dat Argentinië een pittige uitdaging wordt.” Heb je nog tijd voor andere dingen buiten je studie? “Mijn studie heb ik één jaar opgeschort om bestuurslid

van de EFR te zijn. Ik heb toen vooral internationale activiteiten georganiseerd. Bij het RSC ben ik vroeger actief geweest en heb ik onder meer de Philips Innovation Award georganiseerd. Het RSC toont met dit soort activiteiten aan dat er bij onze vereniging meer mogelijk is dan alleen ontwikkeling op sociaal gebied. Het lijkt misschien veel wat ik heb gedaan, maar ik ben gewoon graag bezig en als je dingen doet die je leuk vindt, kan je veel combineren met je studie.”

Een Rotterdamse mentaliteit dus. “Het is wel de reden dat ik voor Rotterdam heb gekozen. Het is een ambiti-

euze en ondernemende stad. Mijn hart ligt echter ook in Limburg. Met mijn ouders praat ik in het Limburgs en wie weet keer ik over dertig jaar weer terug en ga ik in Maastricht wonen.”

Wil jij ook met je kamer in Erasmus Magazine? Mail dan naar redactie@em.eur.nl


Erasmus Magazine 8 Jaargang 12