Page 1

Erasmus Magazine

#07 14 november 2013

www.erasmusmagazine.nl

DE MAN VAN N=N IS RECTOR-AF De acht eredoctoraten

Int er na t in iona si l de pa ge s

Wie waren er De Kwestie: op het feestje in euthanasie De Doelen? na Tuitjenhorn


14 november 2013 | 02

SERVICE

COLOFON

PERSONALIA Berichten voor deze rubriek

Uitgave EM 07 – 14 november 2013 Jaargang 17, 2013-2014 Erasmus Universiteit Rotterdam ISSN: 0922 – 713x Oplage: 11.500

kunt u sturen naar: erasmusmagazine@em.eur.nl. Nadere informatie? Bel 010-4081115.

Jeff Handmaker, a senior lec-

Pauline Meurs, hoogleraar

Prof.dr. Peter Wakker, hoog-

turer / researcher in the ISS

Bestuur van de gezondheids-

leraar besliskunde bij de ca-

Research Programme on Go-

zorg bij iBMG, is verkozen tot

paciteitsgroep Econometrie

vernance, Globalization and

machtigste vrouw in de ge-

van de Erasmus School of

Social Justice, has been ap-

zondheidszorg. Hiermee

Economics. is onderscheiden

pointed to the Editorial Com-

staat zij voor het vijfde ach-

met de Frank P. Ramsey-me-

Marnix van Ginneken (1973),

mittee of the South African

tereenvolgende jaar in de top

daille, de hoogste erkenning

hoogleraar International cor-

Journal on Human Rights (SA-

3 van invloedrijke vrouwen in

van de INFORMS Decision

porate governance aan de

JHR).

de gezondheidszorg.

Analysis Society (DAS). De

Erasmus School of Law,

This ISI-rated journal was

Als bijzonder hoogleraar, poli-

onderscheiding valt Wakker

wordt benoemd tot Chief Le-

founded in 1985 by the Cen-

tica en bestuursvoorzitter

te beurt vanwege zijn bijdra-

gal Officer, bedrijfssecretaris

tre for Applied Legal Studies

van ZonMW is Meurs volgens

gen aan de theorie en toe-

en lid van het Executive

(CALS) and is housed at the

Opzij “een no-nonsense

passingen op het gebied van

Committee van Philips. Met

School of Law, University of

vrouw die keihard werkt en

de besliskunde.

ingang van 1 mei 2014 volgt

Witwatersand, Johannesburg,

zich sterk profileert”.

Van Ginneken Eric Coutinho

South Africa.

Bezoekadres EM Erasmus Magazine Gebouw E, kamers ET 41-48 Burg. Oudlaan 50 3062 PA Rotterdam Postadres Erasmus Magazine Postbus 1738 3000 DR Rotterdam Telefoon / e-mail 010-4081115 erasmusmagazine@em.eur.nl Em.Online EM Online bevat actueel nieuws, en Erasmus Magazine verschijnt in zijn geheel ook op de website: www.erasmusmagazine.nl Redactie Wieneke Gunneweg, hoofdredacteur, Gert van der Ende, eindredacteur Tim Ficheroux, redacteur nieuws en web Lindemarie Jongste redacteur Thessa Lageman, wetenschapsredacteur Matthijs van Schie stagiair

op, die eind april met pensioen gaat. Momenteel is Van Ginneken ‘Head of Group Legal’ bij Philips.

Redactieassistent José Luijpen: 010-4081115 erasmusmagazine@em.eur.n ADVERTENTIES

Medewerkers Fotografie: Ronald van den Heerik, Levien Willemse, Michel de Groot, Milan Boonstra Cartoons: Bas van der Schot Columns: Tim de Mey, Daniël Lambrichts, Zihni Özdil Teksten: Christiaan de Jong, Geert Maarse, Céline Maessen, Dennis Mijnheer, Sanne van der Most, Martine Zeijlstra. International Pages: Leon Jansen, Hannes Peters

ZIJ IS ALLES KWIJT! HELP NU! Syrische kinderen hebben uw hulp keihard nodig.

Doneer nu! Bel 0800 1747 of stort op giro 809.

EuroCollege Hogeschool, versneld en begeleid Hbo zoekt:

Ambitieuze studiebegeleiders en steunlesdocenten

De Lier Verkeersopleidingen Lid BOVAG. Gespecialiseerd in de nieuwe rijopleiding. 40 lessen van € 22,50 per les.

Bel of kom langs: Oostzeedijk 154a, 3063 BK Rotterdam. 010-4257726 www.delierverkeersopleidingen.nl

L

morgen kunt u haar gerust weer een vraag stellen

ting en/of Bedrijfseconomie. Affiniteit met Events, Hotel en Business Geïnteresseerd? www.eurocollege.nl

Bel de gratis KWF Kanker Infolijn 0800 - 022 66 22

Contact Mw. Araújo Tel: 010-4780129 Email: a.araujo@eurocollege.nl

Vormgeving Unit20, Yoe San Liem, Maud van Velthoven Druk De Bondt, Barendrecht

Minimaal bachelor, studerend voor WO Management, Marke-

Advertenties Interne advertenties en EM Lokaaladvertenties bij Erasmus Magazine: 010-4081115 of erasmusmagazine@em.eur.nl www.erasmusmagazine.nl/advertenties Overige advertenties via Bureau van Vliet B.V., Zandvoort, tel.: 023-5714745 of www.bureauvanvliet.com

VERKEERSSCHOOL

AVANTI

Hoog slagingspercentage bij het eerste examen (55 - 60%) Diverse rijopleidingen. Examendatum direct bekend. Stadhoudersweg 6e, Rotterdam Telefoon (010) 4673820 / 4679448 e-mail info@avantirijschool.nl www.avantirijschool.nl

HOP Erasmus Magazine is aangesloten bij het Hoger Onderwijs Persbureau Redactieraad Henk Volberda (voorzitter), Brigitte Hoogendoorn, Michael Rabbers, Arthur de Ruiter, Marcella Spoor, Pieter Kuijt. Cover Fotografie Ronald van der Heerik Volgende editie EM EM 08 verschijnt op 28 november 2013.

© Erasmus Magazine Auteursrechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag zonder schriftelijke toestemming van de hoofdredacteur overgenomen worden.


INHOUD

De Kwestie

14 november 2013 | 03

06

14

06 | Euthanasie na Tuitjenhorn ‘Bij 1 op de 10 gevallen van palliatieve sedatie gaat er wat mis’, zegt hoogleraar Besluitvorming en zorg rond het levenseinde Agnes van der Heide.

Coververhaal 14 | Het beste is niet goed genoeg De man van Nominaal = Normaal, Henk Schmidt, nam op 8 november afscheid als rector magnificus van de Erasmus Universiteit. Bijna veertig jaar maakte hij zich in allerlei hoedanigheden sterk voor beter onderwijs aan de universiteit. Een interview.

20

Achtergrond 18 | De acht eredoctoraten Ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de universiteit kreeg maar liefst een octet eredoctors de kappa omgehangen. Acht mannen (de erepromotors) leggen kort uit waarom ze acht andere mannen (de eredoctors) bewonderen.

20 | Feestje! Vrijdag 8 november was het dan echt zover: de universiteit vierde haar verjaardag op grootse wijze in De Doelen. Wie waren erbij?

32

En verder…

02 04 08 12 24 28 32

Personalia en colofon Uitvergroot Campus Ongehoord Lifestyle International Pages Achterop

Erasmus Magazine/EM onafhankelijk opinieen informatieblad van de Erasmus Universiteit Rotterdam

Het zit er op

Het zit er op: de viering van het honderdjarig bestaan van de universiteit. Het is ook wel even mooi geweest na de stortvloed vorige week van lustrumvlaggen, lustrumpetitfours, lustrumpostzegels, lustrumtaarten, een ter ere van het lustrum verlicht H-gebouw, een lustrumtram, lustrum-video walls en een lustrumomslag van Metro, en dan ben ik vast nog wat vergeten. Natuurlijk is het lustrumjaar nog niet voorbij, en zullen we op sommige momenten nog wel met allerlei bewijzen van impact om de oren worden geslagen. Voorlopig hoogtepunt was de viering van het jubileum in De Doelen op 8 november. Ik hoorde dat er hier en daar wat werd gemopperd dat het feestje in De Doelen niet voor elk wat wils zou bieden. Ik vond de viering in De Doelen chic, passend bij een universiteit. Bovendien, in tijden van crisis is het goed dat de viering betrekkelijk sober was. Ja, het feestje was mooi. Eén ding blijft echter knagen, en dat moet toch maar weer eens gezegd worden: waarom waren alle acht eredoctoren man – en alle erepromotoren ook trouwens? Alleen de collegevoorzitter en de vrouwelijke artiesten voorkwamen dat het podium een exclusief mannengebeuren was. Een gemiste kans in zo’n jubileumjaar, waar alle ogen op de universiteit gericht zijn. Wieneke Gunneweg Hoofdredacteur Erasmus Magazine & EM Online gunneweg@em.eur.nl


UITVERGROOT


14 november 2013 | 05

BATTLE OF THE BANDS Tien coverbands streden de afgelopen weken om een plaats in de finale van The Battle of the Bands. Donderdag 31 oktober stroomde het Erasmus Paviljoen vol voor de beslissende strijd tussen de vijf finalisten uit het hele land. Op de bruisende en gezellige avond vielen twee Rotterdamse groepen in de prijzen. De dames van The Brazilian Wax Effect kon de jury het meest bekoren, terwijl het zevenkoppige Three/Third XL de publieksprijs in de wacht sleepte MvS (foto: Milan Boonstra)


14 november 2013 | 06

DE KWESTIE

Euthanasie

na Tuitjenhorn

Huisarts Nico Tromp uit Tuitjenhorn had geen tijd om zich aan de regels te houden en hielp een terminale patiënt nogal drastisch uit zijn lijden. ‘Bij 1 op de 10 gevallen van palliatieve sedatie gaat er wat mis’, zegt hoogleraar Besluitvorming en zorg rond het levenseinde Agnes van der Heide. tekst Thessa Lageman foto Levien Willemse

Hoe kijkt u aan tegen de zaak rond huisarts Nico Tromp? “Voor zover we kunnen nagaan is de hoeveelheid morfine en ook het slaapmiddel dat hij de patiënt heeft gegeven behoorlijk exceptioneel geweest. Zijn optreden valt buiten de normale praktijk en buiten alle categorieën; het is geen gewone zorg in de stervensfase, geen palliatieve sedatie en geen euthanasie. De zaak geeft wel aanleiding om nog eens te kijken naar hoe artsen omgaan met de zorg in de laatste levensfase. Het is goed dat dit een keer in de openbaarheid wordt besproken.”

Agnes van der Heide (1963) is sinds februari 2013 bijzonder hoogleraar Besluitvorming en zorg rond het levenseinde in het Erasmus MC. Ze studeerde geneeskunde aan de Radboud Universiteit Nijmegen en promoveerde in 1994 bij het Universitair Medisch Centrum Utrecht op een onderzoek naar de behandeling van reumatoïde artritis. Daarna is ze onderzoek gaan doen naar medische beslissingen rond het levenseinde, zorg in de stervensfase, kwaliteit van palliatieve zorg en ervaringen en opvattingen hierover van het publiek.

In de media komt een beeld naar voren van een spuitgrage arts die met een high five reageert als hij weer een patiënt het hoekje om geholpen heeft. Maar de echtgenote van de patiënt was tevreden met de behandeling. “Vanuit het perspectief van de familie is het goed gegaan. Er was een noodsituatie en er moest wat gebeuren. Dat wil niet zeggen dat er medisch gezien goede zorg is verleend. De arts nam het heft in eigen handen en overlegde niet over de overdosering morfine. In dit geval vond de familie het uiteindelijke resultaat van de behandeling goed, maar het is niet volgens de regels. Hij had ook een normale dosering morfine kunnen geven.” Er zullen wel meer huisartsen zijn die niet alle euthanasieprotocollen volgen, uit barm-

hartigheid. “Ja, het komt vaker voor. Ik schat dat er bij 1 op de 10 gevallen van palliatieve sedatie wat misgaat. Dat kunnen kleine en grote fouten zijn: verkeerde doseringen, een verkeerd middel, geen goede communicatie of gevallen waarin de patiënt onverwacht toch weer wakker wordt. Fouten zijn nooit helemaal te voorkomen. Uit onderzoek van ons blijkt dat in 2010 in Nederland in 550 van de in totaal 135.000 sterfgevallen een arts een overdosering morfine heeft gegeven. In de meeste gevallen was de dosering echter niet zo hoog als in het geval van huisarts Tromp. Artsen hebben anoniem meegedaan aan dit onderzoek.” In de berichtgeving is gesuggereerd dat huisarts Tromp 100 keer de ‘normale dosis’ van 10 milligram morfine heeft gegeven. Maar in de richtlijn palliatieve zorg van artsenvereniging KNMG staat niets over een normale dosis. “Klopt. Het gaat erom dat de dosis proportioneel is. Hoeveel dat is, verschilt van persoon tot persoon en hangt af van je gevoeligheid voor morfine, of je het eerder hebt gehad, wat je gewicht en conditie is. Een arts moet niet direct een torenhoge hoeveelheid geven, maar inschatten wat een reële dosis is en die zo nodig langzaam verhogen.” Volgens de richtlijn leidt de toediening van morfine ‘naar alle waarschijnlijkheid in het geheel niet tot verkorting van het leven, ook niet als er sprake is van hoge doseringen’. “Als ik jou in een keer één gram morfine geef, is de kans toch echt heel groot dat je het niet overleeft. Maar als je de hoeveelheid langzaam opvoert, kun je uiteindelijk wel op een hele hoge dosering uitkomen zonder dat dat tot levensbekorting leidt.”

Huisarts Nico Tromp uit Tuitjenhorn bezoekt op 19 augustus samen met een coassistent een aan slokdarmkanker lijdende, terminale patiënt. De man is er slecht aan toe en volgens de huisarts is er geen tijd meer om allerlei procedures te volgen. Hij spuit 1000 milligram morfine en 350 milligram dormicum (een slaapmiddel) in zijn been, binnen een half uur overlijdt de patiënt en de huisarts vult ‘natuurlijke dood’ in op de overlijdenspapieren. De patiënt had in de zomer een euthanasieverklaring getekend, maar daarna besloten tot palliatieve sedatie. Tromps coassistent heeft grote twijfels over het voorval en meldt het bij haar begeleider, verbonden aan het Amsterdamse AMC. De Inspectie voor de Gezondheidszorg wordt ingelicht en spreekt van een ‘buitensporige hoeveelheid’ morfine. De politie valt binnen bij Tromp en verhoort hem ‘stevig’. Op 2 oktober wordt hij op non-actief gesteld en op 8 oktober pleegt hij zelfmoord.


14 november 2013 | 07

Een selectie van medicijnen die gebruikt kunnen worden bij euthanasie

‘De huidige regels zijn voldoende voor een comfortabel sterfbed’ > Agnes van der Heide

Uit de reacties bleek dat veel huisartsen worstelen met het onderwerp. Zit er een grijs gebied tussen palliatieve sedatie en euthanasie? “Ja. Euthanasie heeft als doel iemands leven te beëindigen, maar in de praktijk passen artsen ook wel eens palliatieve sedatie toe met de bedoeling dat iemand daardoor sneller overlijdt. Eigenlijk is dat een vorm van euthanasie en zou het gemeld moeten worden bij een toetsingscommissie, alleen gebeurt dat niet. Artsen hebben niet het gevoel euthanasie gepleegd te hebben; in ieder geval labelen ze hun handelen niet zo. Het is ook nogal wat, het label euthanasie; het heeft veel implicaties. Goede zorg in de stervensfase klinkt prettiger.” De KNMG gaat huisartsen een opfriscursus geven over wat wel en niet mag bij euthanasie en palliatieve sedatie. Is dat nodig? “Het is goed als huisartsen er wat van weten, maar je kunt niet verwachten dat ze allemaal de regels in detail kennen. Ze moeten al zoveel kennis hebben. Als ze twijfels hebben, kunnen ze dag en nacht een consultatieteam bellen. Dat gebeurt bij 6000 van de 135.000 sterfgevallen per jaar. Het zou goed zijn als er vaker gebruik van gemaakt wordt.” Is er in de opleiding geneeskunde genoeg aandacht voor? “Het is een beperkt onderdeel bij vakken over ethiek en oncologie. Het zou goed zijn als er wat meer ruimte voor komt, ook voor vragen over hoe lang je doorgaat met behandelen.” Durven huisartsen na de zaak-Tromp nog wel te handelen in een noodsituatie? “De

huidige regels zijn voldoende voor een comfortabel sterfbed.” Albert Heringa maakte een dodelijke pillencocktail voor zijn 99-jarige stiefmoeder omdat de huisarts niet wilde helpen. Hij kreeg geen straf omdat hij volgens de rechters uit naastenliefde handelde. Heringa en de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde willen nu dat de Euthanasiewet hulp bij zelfdoding door particulieren niet langer strafbaar stelt. Minister Schippers gaat onderzoeken of versoepeling van de regels nodig is. “Uit ons onderzoek blijkt dat de meerderheid van de artsen geen voorstander is van euthanasie door niet-artsen. Er zijn ook maar weinig artsen die niet-zieke mensen die een ‘voltooid leven’ zeggen te hebben willen helpen. Van de rond de negentig procent van de bevolking die voor euthanasie is, is ongeveer een derde voor ruimere regels. Natuurlijk wens je mensen die niet meer willen leven een waardig einde, maar je kunt je ook afvragen waarom ze dood willen en of er geen alternatieven zijn. Hier is nog weinig onderzoek naar gedaan. Bovendien is er kans op misbruik door bijvoorbeeld de familie; hoe voorkom je dat mensen zich gedwongen voelen uit het leven te stappen? Natuurlijk kun je allerlei waarborgen instellen, maar het is de vraag of dat gaat werken.” Is het zwaar om elke dag met dit onderwerp bezig te zijn? “Nee, ik doe er onderzoek naar en wordt er niet vaak persoonlijk mee geconfronteerd. Het lijkt me moeilijker om hier in de praktijk als arts mee om te gaan.”

Zorg in de stervensfase Stervensbegeleiding: geprobeerd wordt de patiënt zo rustig mogelijk te laten overlijden door pijn en andere symptomen zo veel mogelijk te verlichten. De begeleiding kan eindigen in palliatieve sedatie of euthanasie. Palliatieve sedatie: kan toegepast worden bij terminale patiënten die nog hooguit twee weken leven en waarbij gewone zorg in de stervensfase niet voldoende is. Om het lijden te verlichten, krijgt de patiënt behalve pijnstillers, slaapmiddelen. Het versnelt de dood niet en de arts hoeft geen collega te raadplegen. Bij acute palliatieve sedatie is de patiënt in een noodsituatie; hij is bijvoorbeeld erg benauwd, er kan niet meer met hem besproken worden wat hij wil en hij kan daar niet meer over nadenken. Euthanasie: de patiënt overlijdt door toediening van een dodelijk middel, meestal een spierverslapper. De patiënt moet een weloverwogen en vrijwillig verzoek hebben gedaan en er moet sprake zijn van ‘ondraaglijk en uitzichtloos’ lijden. De arts moet een onafhankelijke tweede arts raadplegen en naderhand moet de euthanasie worden gemeld bij een regionale toetsingscommissie.


14 november 2013 | 08

CAMPUS

BEZUINIGINGEN

Reorganisatie bij Geschiedenis De afdeling Geschiedenis van de Erasmus School of History, Culture and Communication (ESHCC) moet reorganiseren. Komend jaar verdwijnen vijf à zes voltijds wetenschappelijke banen. Om welke functies het gaat, wordt pas in de loop van 2014 bekend. Reden is een tekort van een kleine 300.000 euro per jaar.

UNIVERSITEITSRAAD

English, please

Voor het tweede jaar op rij heeft de Universiteitsraad twee leden die geen Nederlands spreken. Daarom vergadert de raad bij wijze van proef sinds vorige maand in het Engels. Na drie maanden wordt de balans opgemaakt en besloten of Engels voortaan de voertaal zal zijn. Hoe bevielen de eerste vergaderingen? De eerste keer was het even wennen, maar de overlegvergadering met het College van Bestuur ging vrij vloeiend. Voorzitter René Karens is voorzichtig positief over de pilot: “Ik denk dat het tot nu toe vrij aardig gaat, maar dat er zeker verbetering nodig is om ermee door te gaan. Het is wel spannend”, merkt Karens. “Het vergaderjargon verschilt sterk van het Nederlands en technische discussies zijn lastig. We hebben nog wat langer nodig om te oordelen of het een succes is.” Volgens Karens kan iedereen de vergadering bijbenen. “Bij colleges in het Engels is het niveauverschil groter.” Tot voor kort was er altijd een tolk aanwezig voor de internationale leden van de raad, Stefan Nicolai en Agapi Fytraki. Dat was niet altijd ideaal door de vertraging in de vertalingen en doordat de tolk niet altijd de materie beheerste. Fytraki, de Griekse promovenda in de Universiteitsraad, denkt dat er nog veel te verbeteren is. “Het is een flinke vooruitgang ten opzichte van de vergaderingen met een tolk. Het is makkelijker om deel te nemen aan de discussie, maar niet alle documenten zijn in het Engels. Dat blijft een barrière om te participeren.” Fytraki zegt dat internationale studenten en medewerkers nooit volledig kunnen deelnemen als niet de hele procedure in het Engels is. “Maar door in het Engels te vergaderen is er een stap in de juiste richting gezet.” Hoe er precies wordt geëvalueerd is niet afgesproken, maar voor Karens zijn er twee factoren die de pilot al dan niet tot een succes maken. “Iedereen moet mee kunnen doen in de vergadering en er moet verbetering zichtbaar zijn in de drie maanden die de pilot duurt.” TF (foto: LW)

De opleiding Geschiedenis heeft een relatief grote vaste wetenschappelijke staf: veertien voltijdsbanen, en rond de twintig voltijds tijdelijke contracten (meest promovendi). De vaste staf moet kleiner om fluctuaties in studentenaantallen beter te kunnen opvangen. Het aantal studenten dat zich aanmeldt voor de bachelor verschilt namelijk nogal per jaar: in 2012 waren dat er 58, dit jaar zijn er 74 eerstejaars. In de jaren daarvoor lag het aantal op gemiddeld 90 tot 100 studenten, met een uitschieter van 127 in 2010. Decaan Dick Douwes: “De reorganisatie heeft daarom ook als doel fluctuaties in de instroom op te kunnen vangen door een meer flexibele inzet van docenten.” Overigens trekt de master Geschiedenis wel genoeg studenten, vertelt hij; 50 dit jaar (25 is het minimum). Een andere reden voor het tekort is het feit dat geschiedenisstudenten traditioneel, ook landelijk, wat langer over hun studie doen dan andere studenten. Hoe langer studenten onderwijs nodig hebben, hoe duurder het is voor de faculteiten, en bovendien duurt het langer voordat de betaling per afgestudeerde van het Rijk binnenkomt. De faculteit probeert ondertussen meer studenten Geschiedenis te trekken door gerichter te werven en het Engelstalige onderwijs uit te breiden. Verder wordt binnen de studie de nadruk op sociale wetenschappen en economie vergroot, zodat de opleiding zich meer van andere opleidingen Geschiedenis in het land onderscheidt. Ook komt er een academisch en beroepsgericht afstudeertraject. De faculteit hoopt verder het studiesucces te vergroten door de invoering van ‘Nominaal is Normaal’ en door komend studiejaar te gaan werken met kleinere werkgroepen en serieel onderwijs. De decaan verwacht eind november een advies van de Faculteitsraad over de voorgenomen reorganisatie. De Universiteitsraad en de vakbonden, verenigd in EUROPA, bespreken het onderwerp ook nog. Douwes hoopt dat hij tegen de zomer meer duidelijkheid kan geven. “Een nadeel van het feit dat we dit zo zorgvuldig en conform de Reorganisatiecode moeten doen, is dat mensen lang in onzekerheid zitten”, zegt hij. “Maar er is wel het besef dat er wat moet gebeuren. We kunnen niet elk jaar een paar ton tekort blijven komen.” TF

CIJFER

450

sportkaarten zijn er verkocht aan medewerkers van de universiteit dit jaar. Dat is bijna een verdriedubbeling ten opzichte van 2012. De korting van 50 euro en de verbouwing van het sportcentrum zijn de belangrijkste verklaring, aldus Erasmus Sport.


14 november 2013 | 09

CAMPUS

SPORT

Studenten starten schaatsvereniging Rotterdam had nog geen schaatsvereniging voor studenten. Masterstudent Economie Martin Schaaphok (23) richt er daarom een op. Zelf schaatst Schaaphok al lange tijd recreatief. Sinds vorig jaar is hij ook wedstrijden gaan rijden. Toen bekend werd dat de schaatsbaan in de Esch het Stadsinitiatief had gewonnen, ontstond het plan om een schaatsvereniging speciaal voor studenten op te richten. Met z’n zessen zetten ze momenteel de organisatie op poten, met ondersteuning van Erasmus Sport. “Er is al veel animo en ik hoop dat we snel enthousiaste leden mogen verwelkomen”, zegt Schaaphok. “We willen twee keer in de week een vereningingsavond op de schaatsbaan houden om gezamenlijk rondjes te rijden. Het is de bedoeling dat we een studentikoze club zijn, maar we gaan ook zeker op competitief niveau schaatsen”, vertelt Schaaphok. Daarnaast wil de nieuwe vereniging cursussen voor beginners aanbieden. “Iedereen die ook maar iets met schaatsen heeft, moet bij ons terechtkomen, maar we gaan niet meteen ook ijshockeyen en kunstrijden.” De schaatsbaan gaat open op 29 november in De Esch Schaaphok en consorten zullen op 27 november met een evenement op de plaza de vereniging presenteren. De naam is er al, maar wordt nog even geheim gehouden. De Elfstedenkoorts is er nog niet, zegt Schaaphok, maar als de tocht der tochten er dit jaar komt, zal de kersverse studentenschaatsvereniging zeker afreizen naar het noorden. TF

Stortvloed aan klachten over het Hatta-gebouw Het dagelijks leven in het Hatta-gebouw, de nieuwe flat voor internationale studenten op de campus, verloopt niet altijd even makkelijk. Er zijn zoveel problemen, dat vier bewoners een petitie zijn gestart. De studenten die besloten een kamer te huren in het Hatta-gebouw, rekenden op een ‘allround, zorgeloos pakket’. In de eerste maanden van het studiejaar valt echter vooral de grote hoeveelheid gebreken op. Er wordt onder meer geklaagd over de lift, die onnodig vaak stopt. Ook de watervoorziening is lang niet altijd naar wens en is, net als de te kleine koelkast en het gebrek aan wi-fi, een bron van ergernis. Na het horen van al deze klachten startten Henrik Schoch (28) en een aantal medebewoners een petitie. Inmiddels verzamelden ze al ruim 250 handtekeningen, meer dan de helft van het totale aantal bewoners. Met de petitie, waarbij

ook een brief met liefst 15 klachten over het Hatta-gebouw wordt gevoegd, hopen de bewoners ervoor te zorgen dat studentenhuisvestingsorganisaties SSH en Vestia de problemen snel oplossen. Volgens Dorota de Blanken van Vestia betreuren de organisaties de problemen en gaan ze er zoveel mogelijk proberen te verhelpen. Er is echter ook al veel opgelost. “De frequentie van het ophalen van het afval is verhoogd, schoonmaak wordt streng gecontroleerd en de postbezorging verloopt nu goed”, zegt De Blanken. Schoch vindt dat de universiteit meer druk moet zetten op SSH, zodat de problemen snel achter de rug zijn. “Een goed georganiseerde huisvesting voor internationale studenten is ook in het belang van de EUR.” MvS (foto: LW) > Lees meer op de International Pages 29-30

ACHTERAF

Vet verbranden met slapen Wat: Voeding, sport en vet Waar: De roeitank in het sportcentrum Wanneer: 5 november, 19.00 tot 20.30 uur Iedereen weet dat je beter geen suiker in de vorm van koekjes, chocola of snoep kan eten, omdat je bloedsuikerspiegel dan snel stijgt, om vervolgens nog harder te dalen: hallo megadip. Als voedingscoach (en zumbadocente) Priscilla Veenstra dit haar publiek op het hart drukt – nog net niet met opgeheven vinger – weet ik zeker dat ik voorlopig niet zal zondigen. Om twee dagen later een mierzoet (maar toch wel lekker) eeuwfeestcakeje op te peuzelen. In de zaal zitten ongeveer 25 geïnteresseerden – voornamelijk (mannelijke) studenten en de paar vrouwen verdwijnen gezwind als de voedingscoach in het tweede deel van de avond overgaat op het onderwerp spiermassa kweken. Bijna iedereen kan wel een vetrandje missen en het geheim is je hartslag tijdens je activiteit laag te houden; voor de meeste mensen is dat rond de 120 slagen per minuut. Grappig is dat je met slapen 90 procent vet verbrand, maar daar moet je wel héél lang voor slapen om het effect te merken, lacht

Veenstra. Wandelen, joggen en fietsen zijn andere activiteiten waarmee je je hartslag laaghoudt. Hoe heftiger de activiteit, hoe minder vet je verbrandt, maar hoe meer calorieën en hoe meer spieren je kweekt. Als je dan ook nog eens gezond eet, dat wil zeggen proteïne (15 %), vet (25%) en koolhydraten (60%) in de juiste verhouding, dan zit je gebakken. Deze drie stoffen zitten in dierlijke (zuivel, eieren, vlees en vis) en in plantaardige producten (groenten, aardappels, brood, noten, peulvruchten). “Je lichaam heeft beide producten nodig, maar neem liever meer plantaardige”, benadrukt Veenstra. Tenslotte licht ze nog toe waarom het zo belangrijk is om zowel meer te bewegen, als op je eten te letten als je wilt afvallen. Als je wat gewicht verliest, gaat je lichaam over op de spaarstand en slaat energie op in vet, als reserve. Het wordt hierdoor moeilijker om af te vallen, en alleen door te gaan sporten, kun je dit proces doorbreken. Wie dit niet kan opbrengen, zal gedemotiveerd raken en het wellicht opgeven. “Het klassieke jojo-effect.” Veenstra kan het niet mooier maken dan het is: als je strakker wilt worden, kost dat geduld en discipline. Lindemarie Jongste


14 november 2013 | 10

CAMPUS

LUSTRUM

1

100 jaar in beeld Het zal niemand ontgaan zijn. De Erasmus Universiteit vierde vorige week het honderdjarig bestaan. En dat moest iedereen weten. 1 De bibliotheek ging maar liefst

vier dagen dicht, tot ongenoegen van studenten die tentamens hadden, maar het bekoorde wel de 2500 feestneuzen die de Centennial Party in de UB bezochten. De EUR was niet de enige in Rotterdam die de respectabele leeftijd van 100 bereikte. Er waren dit jaar 62 Rotterdammers 2 die een eeuw geleden werden geboren. Allemaal kregen ze een taart van de universiteit, uitgereikt door studenten en medewerkers, als cadeautje van de EUR aan de stad. Extra calorieën waren ook te vinden op de campus, waar 10.000 petitfours 3 werden uitgedeeld op donderdag 7 november. De hele stad kon verder meegenieten van het eeuwfeest. Bij het Centraal Station was op een scherm van bijna 140 m2 een filmpje te zien over de EUR in de afgelopen eeuw en langs de Maas hees collegevoorzitter Pauline van der Meer Mohr de honderdste vlag met het lustrumlogo. 4 Zelfs tot buiten Rotterdam was te zien hoe het Hgebouw 5 verlicht was met de cijfers ‘100’ uitgebeeld in de ramen, en die lustrumpostzegels zullen nog lang op menig deurmat vallen. Je kon zelfs een nacht in het Manhattan Hotel winnen als je de speciale EUR-tram 6 zou spotten. Daarvoor moest je echter wel naar de remise in Beverwaard, want technische problemen hielden het feestelijke voertuig in de lustrumweek achter gesloten deuren. TF (foto’s o.a Levien Willemse en Arie Kers)

3

2

4

5

6


14 november 2013 | 11

CAMPUS

Waarom rechtenstudenten geen e-books kochten Waarom hadden eerste- en tweedejaarsrechtenstudenten moeite met het ‘moeten’ kopen van het digitale boekenpakket? Het faculteitsbestuur van de Erasmus School of Law (ESL) deed een kleine tour langs hoor- en werkcolleges en kwam tot de volgende bevindingen: 4 vragen aan surveillant Chris Ivens (71), over het verlagen van de leeftijdsgrens van surveillanten van 75 naar 70 jaar. Wat is er mis met mensen van 70 en ouder? “Niets. Een jongere surveillant functioneert niet automatisch beter dan een oudere. Daarom is dit in mijn ogen leeftijdsdiscriminatie. Ik begrijp dat een surveillant kennis moet hebben van technische snufjes, zoals smartphones, omdat die ingezet kunnen worden voor spieken, maar dat is niet per se aan leeftijd gebonden. Het zou daarom beter zijn als de universiteit mensen zou beoordelen op functionaliteit in plaats van op leeftijd. Daarom is het goed dat surveillanten vanaf nu een jaarlijkse beoordeling krijgen, net als andere medewerkers. Maar helaas blijft de leeftijdsgrens bestaan.” Bent u boos? “Ik vind het vooral erg jammer en onnodig. Het nieuws sloeg in als een bom toen we het lazen in de ‘Nieuwsflits’; onze maandelijkse nieuwsbrief. Ik had eerder het omgekeerde verwacht, omdat ook de pensioenleeftijd stijgt.” Wat is de meest gebruikte spiektruc? “Twee weken geleden deed een student met mijn toestemming zijn uitgeschakelde telefoon in zijn jas, want hij had geen tas bij zich. Hij kreeg het koud, deed zijn jas aan en ging naar het toilet. Bij terugkomst kon ik meteen een fraudeformulier invullen, want je mag je telefoon absoluut niet meenemen. Dit komt heel regelmatig voor.” Wel eens afgeblaft door een student? “Dat is in 2010, toen ik begon, wel eens gebeurd. Toen wilde een student per se extra tijd, terwijl ik de tentamens ophaalde. Maar tegenwoordig zijn studenten vooral gemotiveerd in de tentamenzaal en de strenge regels schrikken de meesten gelukkig af.” LJ

[ 1 ] Een elektronisch boek moet een toege-

voegde waarde hebben. Een pdf-versie van een boek vinden studenten in verhouding tot het fysieke exemplaar te duur. Bovendien vinden studenten het lezen vanaf een scherm minder prettig. Programmamanager Ruben Houweling denkt dat e-books met video’s die extra informatie geven, met oefenvragen of met links naar aanvullende artikelen, studenten wel over de streep zullen trekken. ”Dit soort studieboeken is al voorhanden, dus het is een kwestie van tijd voordat studenten er gebruik van gaan maken.” [ 2 ] Studenten willen meer vrijheid in de aanschaf van boeken. Nu kopen zij literatuur voor vier blokken tegelijk, maar het kan zijn dat iemand al fysieke boeken heeft voor het eerste blok en daarom besluit het pakket helemaal niet aan te schaffen. Of mr.drs.-studenten die in een ander tempo

studeren en de boeken niet allemaal tegelijk willen kopen. [ 3 ] Tenslotte wisten studenten simpelweg niet waarom de faculteit zo graag wilde dat ze met het digitale pakket zouden werken. “Toen ik uitlegde dat ons probleemgestuurd onderwijs beter tot z’n recht komt door meerdere bronnen te gebruiken, begrepen ze het beter”, aldus Houweling. “Deze informatie hadden ze liever in een eerder stadium gekregen.” De ESL weet nu hoe ze in de toekomst het digitale pakket aantrekkelijker kan maken. Verder onderzoekt het College van Bestuur of ze een Algemene Regel van Bestuur kan aanvragen bij het ministerie van Onderwijs, waarmee de faculteit een instrument in handen heeft om studenten toch het digitale pakket te laten kopen. LJ

DE QUOTE

“It is the passion for quality coffee that drives me.” > In de eerste editie van de nieuwe rubriek ‘The Pitch’ vertellen studenten Lukas en Irmanshyah over hun eigen koffiebezorgdienst. Lees het interview en bekijk hun pitch op www.erasmusmagazine.nl/international/the_pitch of scan de qr-code.

Scan deze qr-code en surf meteen met je smartphone naar EM.Online!

lees meer op www.erasmusmagazine.nl


14 november 2013 | 12

ONGEHOORD

(ON)GEHOORD

OPINIE

(On)gehoord is de brievenen opinierubriek van Erasmus Magazine. De pagina’s staan open voor iedereen die wil reageren op de inhoud van Erasmus Magazine of een opiniebijdrage wil schrijven over zaken die de Erasmus Universiteit in de meest brede zin, of het hoger onderwijs in het algemeen betreffen. Anonieme bijdragen worden niet geaccepteerd. Inzenders dienen hun naam, adres en telefoonnummer of emailadres bij de redactie bekend te maken. De redactie behoudt zich het recht voor stukken in te korten, dan wel (in overleg) aan te passen. Wilt u reageren, stuur uw bijdragen dan naar redactie@em.eur.nl

EM in het Engels, ja of nee? Waarom kwam Erasmus Magazine met een volledig Engelstalige lustrumeditie? En hoe is dat bevallen? EM-hoofdredacteur Wieneke Gunneweg deelt de eerste conclusies. Donderdagochtend 31 oktober. De lustrumeditie van Erasmus Magazine is koud binnen of er komt een telefoontje naar de redactie: ‘Wat is dat nou, een Engelse EM? We leven toch in Nederland?’ Ook medewerkers die in hun functie vaak te maken hebben met het Engels als communicatiemiddel zeiden dat een Engelstalige EM het blad minder leesbaar maakt. ‘Je haakt toch eerder af’. Er kwamen ook reacties binnen van mensen voor wie het Engelstalige blad geen enkele belemmering vormde. ‘Ik lees net zo makkelijk in het Engels als in het Nederlands’. En er waren reacties van internationals die EM feliciteerden en het ‘fascinating’ vonden. Maar waarom werd EM #6 volledig in het Engels uitgebracht? De Erasmus Universiteit wordt in 2014 officieel tweetalig. Het groeiend aantal internationale studenten en medewerkers noopt de universiteit tot die keuze. De communicatie zal meer en meer tweetalig worden, alsook de bijeenkomsten. Maar vaak ook wordt volledig op het Engels overgegaan. Denk aan de Universiteitsraad die nu op proef in het Engels vergadert, en een groot aantal faculteitsraden dat dat al langer doet, en diverse universitaire bijeenkomsten – van de officiële lustrumviering en Opening Academisch jaar tot de toespraak van de Collegevoorzitter bij de nieuwjaarsborrel – waren de afgelopen jaren in het Engels.

De reden is, dat internationale studenten en medewerkers op die manier meer betrokken worden bij de universiteit als organisatie. Voor EM was dat een van de belangrijkste redenen om juist bij het lustrum – een feest voor alle studenten en medewerkers – EM in het Engels uit te geven, om het groeiend aantal internationals de kans te geven het blad te lezen. Daarmee sluit je vervolgens wel de mensen uit die het Engels niet, of minder machtig zijn. Maar twee aparte edities, of een dubbeldik nummer was om financiële en logistieke redenen niet haalbaar. Op de achtergrond speelt de vraag: wat betekent de toegenomen internationalisering van de universiteit voor het magazine en de website? Moet EM in de toekomst meer dan nu (3 pagina’s achter in het blad) Engelstalig worden, of zelfs de stap zetten naar volledig Engelstalig? En wat zou dat dan betekenen voor de lezers en voor de redactie van het blad? Om in deze discussie (die overigens leeft bij veel universiteits- en hogeschoolbladen) verder te komen, was het experiment nodig. Omdat – en dat past ook op een wetenschappelijke instelling – je pas weet hoe iets werkt als je het uitprobeert. Maar hoe is dat bevallen? Ik gaf hierboven al een korte weergave van de eerste reacties. De Nederlandse lezers lijken in meerderheid toch voor een Nederlands ‘huisblad’. Voor internationals, die nog steeds in de

EDDN

>EN DAN DIT NOG... …voor al het kleine nieuws dat niet onvermeld mag blijven. Tips? redactie@em.eur.nl

> Jatayu staat waar hij hoort Schrik niet als je de lifthal van het H-gebouw in komt lopen. Daar word je namelijk begroet door een reusachtige en behoorlijk angstaanjagende verschijning, half man en half adelaar. Nee, het is geen verlate Halloweendecoratie om nietsvermoedende bezoekers de stuipen op het lijf te jagen. De grote houten

vogel is Jatayu, die in de Indonesische volksverhalen de geest van rechtvaardigheid en loyaliteit aan vrienden belichaamt. Zo zie je maar weer: Never judge a book by it’s cover. Jatayu werd, zo valt te lezen op het begeleidende tekstje, al in 1985 aan de Erasmus Universiteit geschonken namens de Indonesische alumni, die hier hun reünie hielden. Het geschenk werd aangeboden door drs. Radius Prawiro, destijds minister van Financiën van de archipel die we tot 1949 onze kolonie mochten noemen. Het houtsnijwerk van pak-

weg drie meter hoog stond lang in de Aula, tot die in 2008 gerenoveerd moest worden. Jatayu verdween in de luwte, maar is nu uit zijn as herrezen en staat op de plek waar hij, gezien de historische banden tussen Indonesië en de EUR, thuishoort. In het H-gebouw huist namelijk al sinds jaar en dag de economische faculteit, waar in de loop der jaren veel Indonesiërs afstudeerden. Eenmaal terug in Indonesië verwierven ze, mede dankzij hun EUR-diploma’s, diverse hoge posities in de politiek en in het bedrijfsleven. Een bedankje was

daarvoor, in de vorm van de imposante maar goedaardige Jatayu, wel op zijn plaats.

> Strop er om Vrijwel ieder bestuur maakt jaarlijks een prachtige bestuursfoto. Zo ook de Universiteitsraad. Maar de raad zou de raad niet zijn als zoiets zonder democratische besluitvorming gebeurt. Met een meerder-

heid van stemmen werd besloten dat iedereen dit jaar dezelfde stropdas zou dragen. Want dat staat ook zo mooi op de foto. Het is ieder jaar weer een heel karwei om alle leden van de raad tegelijk op de foto te krijgen. Toch gek, aangezien ze iedere maand gezamenlijk vergaderen. Maar op 24 oktober was het dan eindelijk zover, met strop en al ging men op de kiek.


14 november 2013 | 13

ONGEHOORD

TIM DE MEY

minderheid zijn, is dit waarschijnlijk andersom. Op basis daarvan, en op basis van de ervaring van de redactie dat het maken van een volledig Engelstalig tijdschrift in de praktijk niet meevalt (de details zal ik u besparen), kun je concluderen dat een volledige overstap van EM naar het Engels op korte termijn niet wenselijk en niet haalbaar is. Wat gaat EM dan wél doen? Het feit blijft dat inmiddels een kwart van de universitaire populatie niet-Nederlandstalig is, maar wel onderdeel uitmaakt van onze universitaire gemeenschap voor wie het blad en de website bedoeld is. Daar gaat de redactie het de komende tijd over hebben. De volledig Engelstalige editie heeft in ieder geval veel inzicht gegeven en ons dichterbij een EM gebracht dat zowel Nederlandstalige als niet-Nederlandstalige lezers informeert en bindt aan deze universiteit, want dat is uiteindelijk het doel van Erasmus Magazine. Wieneke Gunneweg, hoofdredacteur Erasmus Magazine en EM Online Al uw reacties, ideeën en commentaar zijn nog steeds welkom: gunneweg@em.eur.nl Overigens is een aantal verhalen uit onze lustrumeditie in het Nederlands te lezen op: www.erasmusmagazine.nl/lustrumeditie

VAN DER SCHOT

GELUKSZOEKERS Vijf jaar nadat de onderscheiding werd verleend aan mijn onvolprezen collega Henk Oosterling, is de Laurenspenning 2013 toegekend aan de vrijwilligers van de Pauluskerk, waaronder mijn collega Ticia Herold. Mocht de Laurenspenning een architectuurprijs zijn, dan zou ik eens aan mijn hoofd krabben. De Pauluskerk is niet meteen Gods mooiste huis. Het is dat mislukt postmodernistisch experiment aan de Mauritsweg, naast het Calypso-appartementencomplex, op letterlijk een steenworp van De Doelen, waar onze universiteit afgelopen vrijdag nog haar eeuwfeestje vierde. Gelukkig wordt de Laurenspenning niet toegekend aan gebouwen, maar veeleer aan personen of organisaties die zich inzetten voor de Rotterdamse samenleving, in casu aan de 250 vrijwilligers van de Pauluskerk voor hun vluchtelingenwerk. En dat is oververdiend: tegen de achtergrond van het inhumane vluchtelingenbeleid, slagen die vrijwilligers erin de mens die de vluchteling is, centraal te stellen. Met “bed, bad en brood” en met “medische, juridische en sociale zorg” proberen ze de toenemende hulpvraag zo goed mogelijk te beantwoorden. Het zou vanzelfsprekend moeten zijn dat we vluchtelingen als volwaardige mensen beschouwen en behandelen. Maar dat is het in Nederland en – laten we wel wezen – ook in de rest van Europa al lang niet meer. Neem bijvoorbeeld alleen al de manier waarop zowel Geert Wilders als Mark Rutte het overgrote deel van de vluchtelingen wegzetten als ‘gelukszoekers’. Het is het meest cynische voorbeeld van betekenisdeflatie dat ik ken. Natuurlijk zijn vluchtelingen gelukszoekers! Alle mensen zoeken toch geluk? Maar in Den Haag verwordt de term tot een pejoratief: ruwweg, mensen die onbesuisd hun kans wagen om geluk te zoeken waarop ze eigenlijk geen recht hebben. En in een mum van tijd heeft die hooghartige, ontmenselijkende manier van spreken over vluchtelingen, de toon gezet voor de manier waarop wij naar vluchtelingen kijken en hoe wij hen tegemoet treden. Naar aanleiding van het vluchtelingendrama bij Lampedusa, blokletterde Geen Stijl onlangs nog doodleuk: ‘Middellandse Zee vol watertrappende gelukszoekers’. Uit het Latijn vertaald, luidt het motto van de Laurenspenning: “vurig enthousiasme doet ook anderen ontvlammen”. Ik kan alleen maar hopen dat de filantropische gedrevenheid van de vrijwilligers, die samen gestalte geven aan het vluchtelingenwerk van de Pauluskerk, ook Den Haag en ons allen kan inspireren om vluchtelingen opnieuw te bekijken zoals ze zijn. Gelukszoekers in de volle zin van het woord. Mensen zoals u en ik, met behoeftes zoals die van u en die van mij en vooral met evenveel recht op geluk als u en ik. Tim de Mey is docent Theoretische filosofie


COVERVERHAAL

14 november 2013 | 14

De man van Nominaal = Normaal, Henk Schmidt, nam op 8 november afscheid als rector magnificus van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Bijna veertig jaar maakte hij zich als wetenschapper, hoogleraar, decaan en als rector sterk voor beter onderwijs aan de universiteit. Collega’s uit heden en verleden roemen de man die niet van confrontaties houdt, maar voor wie het beste niet goed genoeg is. Schmidt zelf heeft ook wel eens getwijfeld. tekst Wieneke Gunneweg fotografie Ronald van den Heerik


14 november 2013 | 15

COVERVERHAAL

Het beste is niet goed genoeg “Ik herinner me zijn enorme gevoel voor humor en dramatiek. Als Henk een lezing geeft, is hij een acteur.”

– Pauline van Zetten, oud-collega van de Universiteit Maastricht, nu hoofd Onderwijszaken Faculty of Health, Medicine and Life Sciences. Schmidt (lacht): “Ik ben inderdaad een gemankeerd acteur. Ik wilde vroeger aan het toneel. Op de middelbare school was ik driekwart van mijn tijd bezig met toneel: de grote schoolavond en natuurlijk – ik zat op een protestants gymnasium in Heerlen – het kerstspel. Het heeft te maken met ritme; ik was goed in het op een natuurlijke wijze uitspreken van tekst. En dat is bijzonder in het amateurtoneel, waar je vaak met kromme tenen zit te luisteren. Toen ik voor de tweede keer bleef zitten, dat was in 4 gymnasium – dus ik moest nog een aardige tijd – spraken mijn ouders met de rector van de school. Die zei: ‘Ach, meneer en mevrouw Schmidt, hier leert die jongen ook heel wat van’. Maar op een bepaald moment ontdek je dat er beperkingen zijn aan wat je kunt als acteur, en ben ik psychologie gaan studeren.”

“Hij was vroeger typisch zo’n slim jongetje, dat niet genoeg geactiveerd is.”

– Ronald van den Bos, directeur Institutional Development Office EUR, werkte met Schmidt onder andere aan het N=N dossier. “Ja, dat was zo. De middelbare school bood totaal geen uitdaging voor mij. In die tijd, misschien nu nog, lag sterk de nadruk op het onthouden van dingen waarvan je niet wist waar je ze voor nodig had. Ik kon me vooral niet zetten tot het leren van woordenlijstjes. Ik had een enorm tijdsbewustzijn. Ik zag in de jaren zestig een documentaire over fabrieksarbeiders – ‘Een boterham met tevredenheid’. Bij die arbeiders zag je twee verschijnselen: tijdens hun werk dwaalden hun gedachten af naar hun duiventil of het

voetbal, en ze hadden een enorm tijdsbesef: ze keken steeds op klok hoe lang ze nog moesten. Dat herkende ik. Ik heb toen geleerd dat het niet werkt om mensen maar eindeloos verhalen voor te houden. Ik ben onderwijs pas echt leuk gaan vinden op de universiteit.”

“Hij heeft aan de basis gestaan van het medisch onderwijs; het verschil gemaakt in het onderzoek naar de vraag: Hoe word je een expert? Nog steeds citeert iedereen zijn werk.”

– Italo Masiello, Scientific Secretary of the Prize Committee of the Karolinska Institutet Prize for Research in Medical Education. Schmidt won de prijs in 2004. “Ik ben altijd zeer geïnteresseerd in redeneren, in problemen oplossen, beslissen. Hoe leer je nu redeneren? Ik werkte bij de Medische Faculteit Maastricht, en geneeskunde bleek een prachtig vak om te onderzoeken. Waar komt de diagnostische accuratesse van artsen vandaan? Hoe komt het dat studenten die nog weinig weten van het menselijk lichaam, negen jaar later zulke moeilijke problemen aankunnen? En hoe kunnen ervaren artsen toch zulke verschrikkelijke fouten maken? Voor ik dat ging onderzoeken, bestond het idee dat redeneren een soort supereigenschap was van het brein, dat losstond van inhoudelijke kennis. Problemen oplossen zou een inhoudsonafhankelijk proces zijn. Dat blijkt absoluut niet waar te zijn: redeneren is een totaal op kennis gebaseerd proces. Het is geen talent of genetische eigenschap van mensen. Je kunt genetisch heel goed gebouwd zijn, en dan kun je sneller denken, maar voor denken heb je stuff nodig en dat is kennis van een bepaald vakgebied. Maar dat is niet alles. Het blijkt dat als je die kennis gaat gebruiken, je beter wordt in redeneren. Je leert van de clash tussen wat je weet en het probleem dat voor je ligt.

CV Hendricus Gerard (Henk) Schmidt Geboren: 2 december 1947, Heerlen Getrouwd, 2 kinderen Woont in Huis ter Heide > 1974 Studie Psychologie, Universiteit Utrecht > 1982 Promotie Psychologie, Universiteit Maastricht > 1974-2000 Wetenschapper Universiteit Maastricht, waar hij in 1987 hoogleraar werd, achtereenvolgens aan de Medische faculteit, Faculteit Gezondheidswetenschappen en faculteit Psychologie > 2001 bouwdecaan opleiding Psychologie, Erasmus Universiteit > 2005 decaan Faculteit der Sociale Wetenschappen, Erasmus Universiteit > 2009-2013 rector magnificus Erasmus Universiteit Verder diverse werkzaamheden voor universiteiten in onder meer Zwitserland, Zuid-Afrika, Canada, België, Saoedi-Arabië, Denemarken en Zweden. Won als eerste de prestigieuze Karolinska Institutet Prize for Research in Medical Education


14 november 2013 | 16

COVERVERHAAL

Leren leren, en leren redeneren is echt onzin, daar is geen empirische basis voor in de wetenschap. De gedachte dat het niet erg is dat je niet alles weet, als je het maar kunt opzoeken, is een grote fout in het onderwijs, vooral in het voortgezet onderwijs. Het probleem gestuurd onderwijs (pgo), waarnaar ik ook veel onderzoek heb gedaan, heeft erg geleden onder dat misverstand. Het gaat erom dat je je engageert met de lesstof. Wel is het zo, dat je beter leert aan de hand van het oplossen van problemen; je brein organiseert de kennis op een bepaalde manier waardoor je er later beter gebruik van kan maken. Pgo breekt niet met de traditie van het vergaren van kennis, maar het is wel wat anders dan het stampen van rijtjes. Dat is een ineffectieve manier van leren, waar ik niet zo van hou. Ons brein is namelijk ingericht op het geven van betekenis, dus daar moet je veel werk maken. Bijvoorbeeld als je leert, dat ‘de zee’ in het Duits ‘das Meer’ is en, ‘der See’ in het Nederlands ‘het meer’, dan helpt het als je er bij stilstaat dat daar iets raars aan de hand is. Ik was een van de eerste die deze effecten boven tafel kreeg.”

“Het beste is niet goed genoeg, maar hij gaat er nooit met de knoet over.”

– Henk van der Molen, collega en vriend, decaan Faculteit der Sociale Wetenschappen. “Ik geloof niet in leiderschap dat voorschrijft wat mensen moeten doen, zeker niet in de context van een universiteit, en het past niet bij mijn persoonlijkheid. Ik ben sterk op mijn eigen autonomie gesteld; ik heb er nooit van gehouden als anderen tegen me zeggen wat ik moet doen en laten. Ik ben er altijd van uitgegaan dat dat voor anderen ook geldt. Tegelijk kan ik heel enthousiast worden, en dan zie ik dat anderen dat ook worden. Het beste is niet goed genoeg. Ik stel inderdaad heel hoge eisen, omdat ik het potentieel zie en ik de neiging zie bij mensen om halverwege te stoppen, terwijl er meer mogelijk is. Ik probeer mensen te stimuleren verder te gaan, maar ik zoek niet de con-

‘Ik heb wel eens gedacht: ik ben wel erg zeker van mezelf’ > Henk Schmidt

frontatie. Ik ben in mijn opvoeding zelden geconfronteerd met harde of woedende ouders. Ik ben een Limburger, dus houd niet van confrontatie. Als het over de inhoud gaat ligt dat wat anders, daarin ben ik wel heel strikt. Bij discussies over kleinschalig onderwijs krijg je vaak de vraag: is dit nog wel financierbaar, kunnen we die groepen niet van tien naar elf, twaalf of vijftien studenten vergroten? Nee, niet marchanderen met de kwaliteit van het onderwijs aan studenten, een groep is tien, niet elf. Dan moet je het geld maar ergens anders vandaan halen.”

“De EUR nodigde hem eind jaren 90 uit als pgo-goeroe op een congres. Hij wilde daar niet voor betaald worden, maar vroeg om een overnachting voor hem en zijn vrouw in Hotel New York. Hij was zeer gecharmeerd van Rotterdam.”

– Ton van der Pijl, secretaris van het College van Bestuur, destijds hoofd Onderwijszaken. “Ah, Rotterdam. Rotterdam is geweldig. Ik was meteen verliefd op Rotterdam, ik weet niet waarom. Ik kwam hier voor dat congres, kwam er daarvóór nooit. Rotterdam, daar kwam je doorheen als je van Den Haag naar Limburg reed, verder niet. Het is dat ongepolijste, kwetsbare, dat recht door zee gaan. Ik vond het geweldig. Ik herinner me dat ik met mijn vrouw – op zoek naar een huis toen we hier ruim tien jaar geleden kwamen wonen – de Jericholaan in liep en ik de Kralingse Plas zag en wist: hier wil ik wonen. De eerste jaren heb ik veel gefietst in de stad; noord, zuid, west. Het is zo echt stadsachtig. Amsterdam is een openluchtmuseum. Rotterdam had iets kernachtigs. Ik was al veertig jaar niet naar voetbal geweest, hier heb ik een jaarkaart gekocht en zat ik in het weekend op de tribune bij Feyenoord. Nu ben ik verhuisd naar Huis ter Heide, en hoewel ik doorga met werken hier, zal ik wel heimwee hebben. Ik zoek nog een betaalbare manier om een paar dagen in de week hier te kunnen blijven.”

“Hij heeft het onderwijs aan de EUR blijvend veranderd. Toen hij kwam met zijn voorstel voor de invoering van N=N zaten wij te stuiteren; dit is een revolutie.”

– Ronald van den Bos “Of ik ooit bedenkingen heb gehad bij de invoering van Nominaal is Normaal? (lange stilte). Nee, het was een voor de hand liggende en noodzakelijke stap. Een aantal zaken was heel problematisch: het aantal herkansingen en het ontbreken van deadlines binnen de opleidingen. Een deadline is belangrijk, anders zijn er altijd zaken die net iets noodzakelijker zijn, die voorgaan. Ik claim overigens geen uniciteit op die gedachte. In de tijd dat de pilot liep bij de sociale faculteit heb ik wel een moment gedacht: ik ben wel erg zeker van mezelf. Stel dat studenten niet doen wat ik denk dat ze gaan doen, namelijk rise to the occassion: is dit wat geëist wordt, dan doen we dat. Ik heb wel even wakker gelegen vlak voor het rapport van het RISBO (het instituut dat onderzoek deed naar de effecten van Nominaal = Normaal, waarbij eerstejaars van de Faculteit der Sociale Wetenschappen alle 60 studiepunten in één keer moesten halen, WG) in 2012 uitkwam. Ik herinner me dat ik in Saoedi-Arabië was toen het rapport via de mail binnenkwam. Ik dacht: ‘Ik ga naar mijn kamer; ik moet even verwerken wat daarin staat.’ Je kunt als rector natuurlijk niet blijven zitten als dat helemaal verkeerd was gegaan. Ik heb wel gedacht: ‘Misschien is het te radicaal’, maar de studenten deden wat ik dacht dat ze zouden doen, ze deden het zelfs beter.”


14 november 2013 | 17

COVERVERHAAL

“Henk Schmidt is geen typische bestuurder, en dat is een compliment. Hij is iemand met een visie, niet iemand die alleen beleid uitvoert.”

– Rens van Rijn, bijna afgestudeerd Rechten en Economie, lid Universiteitsraad 2010-2012 “Het meest ordinaire antwoord op de vraag waarom ik bestuurder ben geworden is omdat ik – zoals gezegd – een autonoom persoon ben. Ik houd er niet van als een ander zegt wat ik moet doen en laten, en dan kom je nogal eens in een bestuurderspositie terecht. Bovendien had ik gezien dat de Erasmus Universiteit een in veel opzichten veel minder door contraproductieve meningen en opvattingen gedreven universiteit is dan de andere universiteiten die ik ken. Hier heerst een empirisch gedreven zakelijkheid: je kunt mensen op basis van onderzoek overtuigen. Elders weten mensen altijd zo goed hoe wetenschappelijk onderwijs gegeven moet worden: namelijk maar op één manier, zoals ze het zelf hebben gehad. Er is weinig nieuwsgierigheid in het hoger onderwijs naar hoe het anders en beter kan.”

“Een rector die genereus en geestig is, die zijn collega’s de ruimte geeft en goed weet wat hij wil bereiken.”

– Pauline van der Meer Mohr, voorzitter College van Bestuur. “Had ik haast om in de vier jaar rectoraat die ik had tot mijn pensioen, nog een aantal zaken te bereiken? Ik ben even voorzichtig om daar antwoord op te geven. (stilte) Het speelde wel een rol, zeker bij N=N. Iedereen heeft de neiging uit te stellen. Te zeggen: we zijn er nog niet klaar voor. Ik heb dan ook bewondering voor de moed van Henk van der Molen, decaan van de FSW, die heeft gezegd: we gaan het in mijn faculteit uitproberen. Dan had je een voorbeeld. En cruciaal in de discussie vooraf was het feit dat ze bij economie zeiden: wij geloven er in. Daardoor was het voor RSM ook makkelijker om te zeggen: we doen mee. Het Erasmus University College was niet iets wat af moest voor mijn vertrek. Het idee van een brede bachelor leefde al toen ik aantrad als rector. Later is dat idee het university college geworden. Mijn inbreng is wel dat ik het beter wilde doen dan elders. In Amsterdam was de onderwijsaanpak op het university college als bij een gymnasium vroeger: alle 25 studenten in de busopstelling en iemand met een krijtje voor het bord. Dat moet anders, beter kunnen, dacht ik. Activerend onderwijs met maximaal tien studenten in een klas.”

“Hij zoekt altijd vernieuwing in het onderwijs. Ook nu hij weer college geeft aan bachelorstudenten, denkt hij: hoe kunnen we colleges beter maken, hoe maken we het nog activerender.” – Henk van der Molen “Ik zoek nu nog naar alternatieven voor het hoorcollege. Ik zie hoezeer studenten de aandacht verlie-

‘Je kunt als rector natuurlijk niet blijven zitten, als N=N helemaal verkeerd was gegaan’ > Henk Schmidt

zen. Dat ligt aan henzelf en aan de docenten. Je moet je afvragen: wat is het doel van zo’n college? De docent zegt: stof overbrengen. Maar studenten steken er heel weinig van op. Ik heb dat wel eens getest na afloop van een college. Ze onthouden wel een algemeen beeld, maar geen details. Ze zitten daar om te horen wat de docent op het tentamen gaat vragen, wat z’n hang ups zijn. Nu las ik laatst in Science over een studie, waarvan ik dacht: waarom heb ík dat niet verzonnen? Er waren twee soorten hoorcolleges vergeleken: het ene was een klassiek hoorcollege met powerpoint dat door een Nobelprijswinnaar werd gegeven, en het andere door een assistent die het in een andere vorm deed. De assistent liet aan het begin van het college op het scherm een probleem zien met vier mogelijke oplossingen en zei tegen de studenten: ga daar maar in een groepje van drie over nadenken. Na afloop liet hij ze stemmen over wat zij dachten dat de goede oplossing was. En daarna begon hij pas met uitleggen. Uit dit onderzoek bleek dat deze groep veel meer had geleerd dan de groep bij de Nobelprijswinnaar. Het brein van de studenten was door het nadenken over een mogelijke oplossing voor een probleem al voorbereid. Ik doe nu hetzelfde bij mijn colleges in de bachelor. Ik ben ook een soort profeet. Ik hoop dat anderen dat zien en denken: het is bij mijn vak niet mogelijk met kleine groepen te werken, maar dit kan ik wél doen.”


14 november 2013 | 18

ACHTERGROND

De acht

am

er t tc

r

Ki

he

l ip

Ha

Ph i

D on

Pursey Heugens, hoogleraar Department of Strategic Management and Entrepreneurs, Rotterdam School of Management: “ Don Hambrick heeft een enorme impuls gegeven aan de sociale theorie van ondernemingsbestuur. Uit zijn werk blijkt dat het gedrag van managers maar gedeeltelijk wordt bepaald door contracten en beloningsmechanismen, en veel meer door hun persoonlijkheid, achtergrond, en sociale omgeving. Hij slaat daarmee essentiële bruggen tussen de velden van economie, sociologie, en sociaal-psychologie

rs

Ro b

an Br i

br

k

m

ic

be

Ch

er

Dr

uk

eredoctoraten

Bob Löwenberg, hoogleraar Hematologie, Erasmus MC: “Brian Druker heeft aan de basis gestaan van een revolutionaire wijze van kankerbehandeling. Deze houdt in dat een geneesmiddel doelgericht de kankercel aanpakt op zijn onderliggende moleculaire afwijking. In weerwil van ongeloof alom, heeft hij met vastberadenheid en visie gewerkt om de werkzaamheid van deze therapeutische benadering in lab en kliniek te ontwikkelen. De levensverwachting van patiënten met bepaalde vormen van leukemie en kanker is indrukwekkend verbeterd. Duizenden patiënten hebben inmiddels van deze doorbraak in de behandeling van kanker geprofiteerd.”

Jack Vromen, hoogleraar Theoretische filosofie, Faculteit Wijsbegeerte, Erasmus Universiteit: “Philip Kitcher is momenteel John Dewey Professor in de Filosofie aan de Columbia University, New York. Kitcher is één van ’s werelds meest vooraanstaande wetenschapsfilosofen. Niet alleen heeft hij aangetoond dat grondige kennisname van een specifiek wetenschapsgebied onontbeerlijk is voor een wetenschapsfilosoof, ook is hij erin geslaagd wetenschapsfilosofie te betrekken op belangwekkende maatschappelijke vraagstukken.”

Leo de Haan, rector Institute of Social Studies, Erasmus Universiteit: “Het werk van professor Robert Chambers heeft een wijdverbreide en blijvende impact op wetenschappelijk onderzoek en wetenschappers. Zijn werk is geciteerd in meer academische tijdschriften dan dat van andere onderzoekers in de ontwikkelingsstudies. Professor Chambers heeft exceptionele bijdragen geleverd aan belangrijke gebieden binnen de ontwikkelingsstudies: aan participerend onderzoek; aan methodologische heroriëntaties; aan het verbinden van academisch onderzoek met de praktijk; en aan reflecties op het werk van wetenschappers en praktijkmensen.”


14 november 2013 | 19

ACHTERGROND

Ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de universiteit kreeg maar liefst een octet eredoctors – gebruikelijk is eentje per jaar – de kappa omgehangen. Acht mannen (de erepromotors) leggen kort uit waarom ze acht andere mannen (de eredoctors) bewonderen, en wat de impact van hun werk is (geweest).

un

ai

pp

nA

it t

St e

ve L

ev

A r ju

un

sS Cas

ur

C r a i g Ja c

ad

n

st

ei

kso

nC

al

ho

tekst Tim Ficheroux fotografie Michelle Muus

Willem van Boom, hoogleraar Privaatrecht, Erasmus School of Law: “Cass Sunstein is hoogleraar aan de Harvard Law School, voormalig hoofd van het Bureau Informatie & Regelgeving van het Witte Huis en medeauteur van het wereldberoemde boek ‘Nudge’. Hij verrichtte baanbrekend werk in de rechtseconomie, waar hij door het incorporeren van inzichten uit de gedragswetenschappen, zoals de psychologie, zowel academici als beleidsmakers heeft geïnspireerd.”

Dick Douwes, hoogleraar Geschiedenis, Erasmus School of History, Culture and Communication: “Professor Arjun Appadurai, New York University is antropoloog. In zijn werk bespreekt hij het belang van moderniteit en globalisering. Door de gewichtigheid van zijn werk heeft hij de reputatie gekregen van een leading figure in het onderzoeksveld. Zijn invloed reikt verder dan de antropologie, aangezien zijn werk ook wereldwijd door historici, economen en mediawetenschappers wordt omarmd.”

Robert Dur, hoogleraar Economie, Erasmus School of Economics: “Steve Levitt is een van de creatiefste economen van de afgelopen decennia. Hij heeft overtuigend laten zien dat economische theorie veel breder kan worden toegepast dan voorheen werd gedacht. Zijn werk toont causale verbanden aan die van vitaal belang zijn voor zowel beleidsmakers als sociale wetenschappers.”

Godfried Engbersen, hoogleraar Sociologie, Faculteit der Sociale Wetenschappen, Erasmus Universiteit “Professor Craig Jackson Calhoun is directeur van de London School of Economics and Political Science, en een van de meest vooraanstaande sociologen in de wereld. Hij heeft grote faam verworven met studies over sociologische theorievorming, sociale bewegingen, nationalisme, radicalisme en kosmopolitisme. Hij is oprichter van het spraakmakende Institute for Public Knowledge van de New York University en een krachtig pleitbezorger van de publieke missie van de universiteit.”


14 november 2013 | 20

ACHTERGROND

Lustrumviering in De Doelen

Iedereen was er De Middag

Koninklijk bezoek hoort bij zo’n groots jubileum van een universiteit. Vanwege het gelijktijdige staatsbezoek van de koning en koningin aan Rusland, kreeg de universiteit prinses Beatrix als plaatsvervangende eregast. Zij woonde alleen de officiële ceremonie bij en ging op de foto met alle eredoctoren.

De Oostenrijkse Eva Tscherner van de Universiteit van Graz zit achter haar iPad voor aanvang van de festiviteiten. “Ik had vanochtend een conferentie met de eredoctor van de rechtenfaculteit. Ik mail net naar mijn baas dat het splendid was.”

Jan Bunt is emeritus hoogleraar Marketingmanagement and Businesspolicy en is nog heel betrokken bij de universiteit, die volgens hem meer aandacht moet besteden aan onderwijs. “Ik had geen tijd voor onderzoek. Werkcolleges geven was het leukste wat er was.”


14 november 2013 | 21

ACHTERGROND

Het was een ingetogen en stijlvol feestje: de viering van het honderdjarig bestaan van de universiteit in De Doelen. Op dezelfde plek waar honderd jaar geleden de universiteit werd opgericht, kwamen nu gasten van allerlei pluimage samen voor de officiële ceremonie én natuurlijk voor de hapjes en drankjes en een vrolijk concert van het Rotterdams Philharmonisch Orkest onder leiding van Jaap van Zweden. tekst Wieneke Gunneweg en Céline Maessen fotografie Ronald van den Heerik en Milan Boonstra

Ze studeert eigenlijk in Leiden, maar vindt Rotterdam een veel leukere studentenstad. Vanavond is Rabia Alkilic in De Doelen als bestuurslid van de studentenvereniging Mozaik. “Ik vind het fantastisch om aanwezig te zijn op dezelfde plek als waar de universiteit is opgericht; ik hoop vanavond interessante mensen te ontmoeten.” De tas komt van een congres in Rome in 2010 en zit vol papers die hij nog moet lezen en nakijken, licht Henk Volberda, hoogleraar Strategic Management & Business Policy aan de Rotterdam School of Management toe. “En de oplader van mijn telefoon, want ik ben out of battery. Even kijken of ik die nog ergens kan opladen voor ik naar de togakamer ga.”

Mai Elmar zit in de Raad van Advies van Smart Port, waarin universiteit, gemeente en havenbedrijven samenwerken. “Het is mooi om het honderdjarig bestaan te vieren van een universiteit gebouwd op de Rotterdamse mentaliteit van ‘we geven nooit op’.”

Natuurlijk is Hans Smits van de partij als de aanstaande voorzitter van de Raad van Toezicht van de universiteit en nu nog topman van het Rotterdamse Havenbedrijf. Hij is trots op de universiteit, zeker na de verbouwing van de campus. ‘Dat doet zoveel voor de uitstraling van de universiteit, want laten we eerlijk zijn, daarvóór was het een zootje’.

Oud-Tweede Kamervoorzitter Frans Weisglas, actief in vele besturen gelieerd aan de universiteit, is een vaste bezoeker van EUR-feestjes, dus ook nu. “Ik heb vijftig van de honderd jaar van deze universiteit meegemaakt, sinds ik begon met studeren. Ik bedacht dat vanochtend, en voelde me ineens wel wat oud.”


14 november 2013 | 22

ACHTERGROND

De Avond

Netjes in uniform vertegenwoordigen Angela, Cataline en Astrid de sociale faculteitsvereniging Cedo Nulli.

Aiste doet een PhD Econometrie aan de EUR en komt uit Litouwen. Aan haar zijde masterstudent Michail. Aiste: “Hoe lang ik over deze outfit heb nagedacht? Vijf minuten!”

Studentassistenten Finance en ICT; Ruben, Megan, Marcel, Whitney en Vernes op de rode loper. Vernes: “Ik doe deze maand eigenlijk mee met Movember, maar voor deze gelegenheid Xheb ik mijn snor en baard toch een beetje gefatsoeneerd.”

De jonge fractievoorzitter van het CDA Rotterdam, Ruben Mink, studeert zelf nog Bedrijfseconomie aan de EUR. Vandaag is hij hier met vriendin Iris Opraus, student Psychologie.

Filosoof dr. Awee Prins samen met programmamaker bij SG Erasmus Geert Maarse die trots vertelt over zijn knellende maar prachtige schoenen: Rotterdams handwerk van Corbeau.


14 november 2013 | 23

ACHTERGROND

Uit de rij voor het lopend buffet, trekken we meneer de Preses Niels Boerkamp van studentenvereniging Laurentius. Hij wil wel naar het concert, met dirigent, Jaap van Zweden, maar hij kan niet want er is ook nog een dispuutweekend.

Meneer van den Bergh samen met Emily Dérogée-van Roosmalen, directeur van de Dutch Legal Network for Shipping and Transport vinden elkaar in de liefde voor Belgische couturiers. Zij draagt een blauwe jurk van de Belgische ontwerper NATAN, de favoriete ontwerper van Máxima.

Dit goed gestylde koppel bestaat uit promovenda Geschiedenis Marijse, in een jurk van COS, en haar introducé en acquisiteur in de kledingbranche Ruben.

Deze opvallende verschijning is de woordvoerster van de Stichting Vrienden van Pim Fortuyn. Jennifer Vetter: “Ik heb deze outfit speciaal gekocht voor vandaag. Het is een feestje om hier te mogen zijn.”

Nee, deze twee luitenantkolonels van het Korps Mariniers komen geen actie voeren voor het behoud van ‘hun’ Van Ghentkazerne, die wegens bezuinigingen met sluiting wordt bedreigd. “We zijn buren van de universiteit en worden altijd uitgenodigd”, licht luitenant-kolonel Aben (links) toe. “Maar we laten geen moment onbenut om voor het behoud van onze kazerne te plei ten.”


14 november 2013 | 24

LIFESTYLE

> EMuziek

Spelen met ableton > Muziek van Groove Embassy kun je beluisteren via www.erasmusmagazine.nl/ EMuziek of grooveembassy.bandcamp.com

Christian de Haan (22) is drummer in de vijfmansformatie Groove Embassy, dat vooral funky en gezellig is. tekst Gert van der Ende fotografie Michel de Groot

V

eel opgetreden heeft Groove Embassy niet het afgelopen jaar. De band is de laatste tijd vooral bezig om nummers te schrijven en zich te buigen over het probleem hoe meer elektronica in hun muziek te verweven, maar wel op zo’n manier dat dat straks live kan worden uitgevoerd. Zijn inspiratie haalt hij uit bands als C2C (vier Franse dj’s die instrumentale muziek en elektronica combineren) en het Zuid-Afrikaanse duo van Goldfish. “Dus zitten we nu vooral thuis bij iemand met

ableton (een softwareprogramma voor de productie van muziek) te spelen, biertje erbij, ook leuk. We hebben echter de goede vorm nog niet gevonden.” Bovendien ligt bij een aantal leden de focus even op de studie. Zo zit De Haan midden in een schakeljaar Econometrie. Nee, dan 2012, een memorabel jaar, vindt De Haan. Redelijk veel optredens met als hoogtepunt een paar weken op tournee in Servië, Macedonië en Kosovo. “Geweldig, sowieso al de road trip ernaartoe ; met z’n allen in een busje. Vervolgens buiten optreden bij een graadje of dertig. Heerlijk!” Want, vindt De Haan: “Als je op een podium staat, en je ziet voor je al die mensen dansen, daar doe je het uiteindelijk toch voor.” Hagenees De Haan begon ooit op de basisschool gitaar te spelen, net als z’n broer en pa. “Beetje akkoordjes pielen, dat stelde niet zoveel voor.” Dus switchte hij al snel naar de drums, en kreeg les van Rob Kramer, docent aan de drumschool van plaatsgenoot Cesar Zuiderwijk, drummer van de Golden Earring. Vervolgens richtte De Haan op de middelbare school samen met twee vrienden Groove Embassy op, onder het mom van ‘laten we eens wat muziek gaan maken’. Zo werd wekelijks wat ‘aangeklooid’ op gitaar, basgitaar en drums. Een beetje een mix van van alles en nog wat, aldus De Haan, die fan is van musici als Miles Davis en Stevie Wonder. “Funk meets rock, zeg maar.” Na een jaar werd het wat serieuzer en zochten de vrienden er een zanger en pianist/toetsenist bij. De band bleef – ondanks dat zo’n beetje alle leden naar een andere stad vertrokken om er te gaan studeren – bij elkaar. Er werden zelfs opnames gemaakt. De Haan ging in Rotterdam bedrijfskunde studeren. Ergens in 2014 moeten de nieuwe nummers het licht zien. Maar wanneer en hoe, is vooralsnog onduidelijk. “Weliswaar gaat de studie even voor, maar we hebben absoluut ambitie. Bovenal willen we erg graag weer als band optreden.”


14 november 2013 | 25

LIFESTYLE

> CÉLINE’S CHOICE

Céline studeerde in Amsterdam, maar kwam zeven jaar geleden naar 010. Inmiddels is ze een grote bekende bij de lokale horeca. Voor elke EM selecteert ze voor jullie de mooiste voorstellingen, de leukste exposities en de tofste party’s in de stad.

Snorren

Gabberen!

Blown Away

Hier een bericht voor de mannen die nog elke dag netjes geschoren op pad gaan: stop ermee! Deze maand is het namelijk Movember, de maand waarin mannen hun snor laten staan om aandacht te vragen voor prostaatkanker. Als je vandaag begint, is er nog genoeg tijd om een puntige Franse snor of een trucker te kweken. Het idee van de actie is dat mannen hun gezicht doneren en dat ze met hun snor een reclamebord zijn voor het goede doel. Op Movember.com kun je een profiel aanmaken waar je de status van je snor bijhoudt en waar familie en vrienden een donatie kunnen doen. Mocht je nog niet overtuigd zijn, donderdag 28 november is er in Perron een gesnorde benefietavond en voor iedereen met een snor: gratis entree!.

In december scheren we de snor weer af voor Gabbers! Documentairemaker Wim van der Aar maakte voor de VPRO een documentaire over misschien wel de meest bizarre subcultuur van de vorige eeuw. De film bestaat voor het grootste deel uit archiefmateriaal, maar ook de gabbers van het eerste uur komen aan het woord en vertellen over de mooiste tijd van hun leven. Deze documentaire gaat zaterdag 7 december in première in Roodkapje en valt samen met een expositie over deze kale trainingspakkenbrigade. Daarna knalt de hardcore uit de speakers in de kelder. Dus scheer je hoofd, draag de vlag van je land als een cape en kom een avond onvermoeibaar hakken. > Wanneer: zaterdag 7 december.

Cultureel Rotterdam ontmoet elkaar op Blown Away, een festival in de onderzeebootloods waar traditionele en nieuwe kunst elkaar ontmoeten. Om gelijk in de stemming te komen neem je het boottransport dat is omgetoverd in een drijvende stage waarop je onderdeel wordt van een boat rave vol absurditeiten. In de loods zijn er zestien containers met dansgroepen, toneelmakers en kunstinstallaties. Bezoek zeker container 2: PUP Party ‘Onderzee’ Box, waar je in de schatkist op zoek gaat naar een zeemeerminnenoutfit en daarna tien minuten compleet los kunt gaan op de muziek. Het hoogtepunt van de avond wordt een liveoptreden van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, waarbij de klassieke muziek samensmelt met de elektronische klanken van Secret Cinema.

> Info: www.movember.com

Info: zie Facebook Club Heimat Gabbers!

> Wanneer: Zaterdag 16 november. Toegang: vanaf € 24,inclusief boottransport. Info: www.blown-away.nl

Mogadishu Voor cultuurmaagden is er deze maand het zeer toegankelijke toneelstuk Mogadishu. Op een Middelbare school wordt docente Amanda door de zwarte leerling Jason met geweld op de grond geduwd wanneer zij een gevecht tussen de jongen en een Turkse leerling probeert te sussen. Om te voorkomen dat Jason van school wordt gestuurd, vertelt zij niet het ware verhaal aan de rector. Maar de jongen wordt bang en vraagt aan zijn vriendin en zijn vrienden om een ander verhaal te vertellen namelijk dat het Amanda was die Jason op de grond duwde waarbij zij hem uitschold. De rector stuurt Amanda naar huis en nodigt

maar dan gespeeld op de planken. Mogadishu is een verhaal dat zo in de krant van morgen zou kunnen staan. Het gaat over thema’s als groepsdruk, individualisme en de spanningen in de multiculturele samenleving. De cast van De Utrechtse Spelen is een combinatie van ervaren acteurs en jong multicultureel acteertalent die met hun handshakes en slang een geloofwaardige straatcultuur neerzetten. > Wanneer: 26 november. Kaarten: € 13,50. Info: www.deutrechtsespelen.nl

Jason en zijn vader uit voor een gesprek. De vader dwingt de rector om aangifte te doen tegen de docente. Daarmee sleurt hij de docente in een

maalstroom van leugens, waarin zij van slachtoffer tot dader wordt. Het toneelstuk gaat in het tempo van een razende trein – als een speelfilm,

Enthousiast geworden? EM mag 2x2 kaarten weggeven voor de voorstelling op 26 november in de Rotterdamse Schouwburg. Stuur een mail naar redactie@em.eur.nl


LIFESTYLE

STUDIUM GENERALE & ERASMUS CULTUUR AGENDA SPIEGEL VAN NEDERLAND BROWN BAG LECTURE Over de vermaarde politiek cartoonist én commercieel illustrator Eppo Doeve. Biograaf Jop Euwijk schetst een halve eeuw Nederlandse geschiedenis. Dinsdag 19 november van 12.30 tot 13.30 uur Erasmus Paviljoen, Woudestein

DON’T REPLACE, REPAIR! LEZING DOOR ROCKY TUAN Gewrichtsvervanging is alomtegenwoordig in de geneeskunde. Maar zou het niet beter zijn als we konden repareren in plaats van te vervangen? In de toekomst zou dit wel eens dé manier kunnen worden. Dinsdag 19 november van 19.00 tot 21.00 uur Collegezaal 1, Erasmus MC

EUROPA’S HOOGSTE GOED CENTENNIAL LECTURE Prof.dr. Rémi Brague geeft de lezing Why Europe is in need of a strong concept of the good. Ism FSW en de Thomas More stichting. Vrijdag 22 november van 14.00 tot 15.30 uur Erasmus Paviljoen, Woudestein

> UIT/GAAN

Sobere verlichting en kunst aan de muur

De barmannen van café De Zondebok & ’t Zwarte Schaap stonden vroeger bij de Witte Aap achter de toog. Ze namen de laagdrempelige kroegsfeer mee. De Zondebok & ’t Zwarte Schaap Witte de Withstraat 96 Sfeer 6 Studentikoosheid 6 Sjanskansen 8 Biertje € 2,60

Eerst even een stukje horecageschiedenis. De Witte Aap – u weet wel, de kroeg die door reisgids Lonely Planet in 2009 tot beste bar ter wereld werd verkozen – was niet altijd zo’n stampvol hengstenbal. Tien jaar geleden trok de zaak (opgericht door de man die later het uiterst succesvolle NRC opstartte) vooral horecamensen en creatievelingen. Praatvolk. Je kon er op een doordeweekse avond tot ver na middernacht aan het bier zitten zonder dat je gesprek overstemd werd door harde muziek. En het licht stond altijd net iets feller dan in andere kroegen. Om de mafkezen buiten de deur te houden. Maar de zaak werd overgenomen, het deurbeleid werd soepeler en de muziek ging harder. Het licht werd gedimd en uiteindelijk werd zelfs de muur doorgebroken om het pand ernaast erbij te betrekken. Maar daarmee verdween ook de sfeer, de klantvriendelijkheid en het leuke publiek. Een schoolvoorbeeld van ten onder gaan aan je eigen succes. Dat zagen ook de mannen die uiteindelijk naar De Zondebok & ’t Zwarte Schaap verhuisden. In het hoekpand waar de überhippe cocktailbar Bar P gevestigd was, zetten ze een Witte Aap-achtig concept neer. Sobere verlichting, houten vloer, golvende bar en een tijdelijke expositie aan de zandkleurige muren. Alleen de muziek ging harder. Uit de speakers komt een mix van dubstep, hardrock en oude soul. Het publiek is creatief, met her en der een hipster. Het is in zo’n zaak een beetje zoeken naar je plek, letterlijk. Doordeweeks is het hangen in de banken, in het weekend sta je schouder aan schouder. Maar de barmannen doen hun best en de sfeer is ontspannen. Nu maar hopen dat de zaak zijn eenvoudige principes niet in de uitverkoop doet om de beste bar ter wereld te willen worden. GM (foto: MB)

HOW TO DEAL WITH CHINA? BROWN BAG LECTURE Fokke Obbema – voormalig Volkskrant-correspondent – reisde door zowel China als Europa, en sprak met ondernemers, studenten, politici en experts. Hij verhaalt over deze onderzoekreis. Dinsdag 26 november van 12.30 tot 13.30 uur Erasmus Paviljoen, Woudestein

PIANOBAR Enthousiaste studenten nemen plaats achter de piano en laten zien wat ze kunnen. Dinsdag 26 november van 20.00 tot 22.30 uur. Grandcafé, Erasmus Paviljoen, Woudestein

HERFSTGAST MICHIEL MULLER Filmfragmenten, videoclips, nieuwsflitsen en YouTube-filmpjes vormen de leidraad voor een live-interview met topondernemer Michiel Muller. Woensdag 27 november van 19.00 tot 21.00 uur Erasmus Paviljoen, Woudestein

BOEKENRUILMARKT + LEZING RONALD GIPHART Speciale lustrumeditie van de halfjaarlijkse boekenruilmarkt op de EUR. Dit keer is het niet alleen mogelijk om boeken te ruilen, maar zal ook Ronald Giphart een lezing komen geven in het Erasmus Paviljoen. Donderdag 28 november van 14.30 tot 18.00 uur Erasmus Paviljoen, Woudestein > Meer informatie? www.eur.nl/sgec of www.facebook. com/studiumgeneralerotterdam. Alle programma’s zijn gratis toegankelijk tenzij anders vermeld.


14 november 2013 | 27

IN MEMORIAM

IN MEMORIAM

Wouter van den Brink

Elvir Karamujic

Erasmus School of Economics

18 juni 1994 – 13 september 2013

Ons bereikte het droevige bericht dat Wouter van den Brink in de middag van

Veel te jong is op 13 september Elvir Karamujic na een noodlottig ongeval

31 oktober is overleden. Het overlijden van Wouter kwam toch nog onverwacht

overleden.

snel en is een grote schok voor de ESE en de EUR. Elvir Karamujic studeerde sinds september 2012 Business Administration/BeWouter was als senior beleidsmedewerker onderwijszaken een onderwijsman

drijfskunde aan Rotterdam School of Management, Erasmus University (RSM)

in hart en nieren, die zich in zijn 28-jarige loopbaan bij de ESE volledig heeft in-

en rondde zijn eerste jaar in één keer en met goede resultaten af. Hij was de

gezet voor de kwaliteit van het onderwijs. Wouter hanteerde daarbij altijd de

tweede in het gezin Karamujic die Bedrijfskunde in Rotterdam ging studeren;

menselijke maat en verloor nooit het belang van de individuele student uit het

twee weken voordat het noodlot toesloeg vierde hij met zijn broer Mirza, fami-

oog. De ESE verliest een steunpilaar en zal zijn wijsheid en vermogen om te

lie en vrienden nog feest ter ere van Mirza’s behaalde Master diploma in Stra-

binden missen. Wij voelen ons bevoorrecht dat Wouter zijn werkzame leven

tegisch Management.

ten dienste van de ESE heeft gesteld. Wij zullen Wouter blijven herinneren als een lieve, warme en zeer toegewijde

Zijn familie, zijn vrienden, zijn studiegenoten en zijn docenten zullen zich Elvir

collega. Wij zullen hem missen in het werk wat hij deed, maar vooral ook als

herinneren als een intelligente, spontane jongen die altijd lachte. Dat Elvir zijn

de geweldige en bijzondere mens die hij was.

plannen niet meer waar zal kunnen maken, is tragisch voor zijn ouders, familie en vrienden. RSM verliest in hem een veelbelovende student.

Wij leven mee met de familie en naasten van Wouter en wensen hen veel

Wij wensen zijn ouders, zijn familie en al degenen die hem na stonden, heel

sterkte toe in de komende periode. We hopen dat ze de steun bij elkaar zullen

veel sterkte bij het verwerken van dit verlies.

vinden die nodig is om dit verlies te verwerken. Namens RSM, Philip Hans Franses, Decaan ESE Prof.dr. Eric Waarts Ivo Arnold, Plaatsvervangend Decaan ESE

Dean of pre-experience programmes

IN MEMORIAM

IN MEMORIAM 

Dennis Verrijp

Oussama Zariouh Op 23 oktober jongstleden overleed Bestuurskundestudent Oussama Zariouh, een dag voor zijn 26e verjaardag. Tijdens een zaalvoetbalwedstrijd met zijn club Floreant uit Boskoop werd hij op 20 oktober getroffen door een hartstilstand waarna hij in coma raakte,

Op 26 oktober is onverwacht, in de leeftijd van 26 jaar, Dennis Verrijp

waaruit hij niet meer is bijgekomen.

overleden. Dennis was als masterstudent verbonden aan de Faculteit der Wijsbegeerte en als docent filosofie aan het Hoeksch Lyceum te

Oussama is in september van dit jaar met de bacheloropleiding

Oud-Beijerland, zijn eigen oude school, waar zijn leerlingen hem op

Bestuurskunde begonnen, die hij combineerde met een studie

handen droegen.

Communicatiewetenschap in Amsterdam. Hij was een plezierige, goedlachse en serieuze student die niet erg op de voorgrond trad maar niettemin een de-

Studeren deed Dennis met hart en ziel. Een van zijn favoriete onderwerpen

gelijke en geconcentreerde inbreng had tijdens de werkgroepbijeenkomsten.

was de Aristotelische deugdethiek, waarover hij een mooie bachelorthesis

De combinatie van beide studies, waartussen hij duidelijke verbanden zag, on-

schreef. Studenten en docenten zullen zich Dennis blijven herinneren als

derstreepte zijn inzet en motivatie.

een uiterst vriendelijke, leergierige en enthousiaste studiegenoot en collega.

Op 24 oktober heeft in de moskee van Boskoop een gebedsdienst plaatsgevonden, die zeer druk is bezocht. Als familiemens, sportman, vriend en student

Patrick Delaere

heeft Oussama veel betekend voor veel mensen en laat hij een blijvende in-

Opleidingsdirecteur van de Faculteit der Wijsbegeerte

druk achter. Oussama’s laatste rustplaats is in Marokko. De faculteit, de opleiding Bestuurskunde en veel studenten hebben hun deelneming aan de familie met dit ook voor ons grote verlies betuigd. Frans-Bauke van der Meer opleidingsdirecteur Bestuurskunde


EM INTERNATIONAL INTERNATIONAL EM

14 november 2009 2013 || 28 3 september 02

INTERNATIONAL In English, please For the second consecutive year the University Council has two members who do not speak English. Therefore the council has held its meetings in English since the last month, as a pilot so to speak. After three months an evaluation will reveal whether English will become the lingua franca. How did these meetings go? The first time took some getting used to, but the consultation meeting with the Executive Board went rather smooth. Chairman René Karens is carefully optimistic about the pilot: “Things are going quite well, but there will have to be some improvements if we are to continue this. It is rather exciting,” Karens notes. “Typical meeting jargon is very different from Dutch, making technical discussions difficult. We need some more time to decide whether or not the project is a success.” According to Karens everyone could follow the meetings. “With lectures in English the difference is greater.” Until recently an interpreter was always present for the international council members, Stefan Nicolai and Agapi Fytraki. That did not always work out perfectly, because of the delay with translating and because the interpreter was not necessarily aware of the content. Fytraki, the Greek PhD in the Univeristy Councli, things that much can be improved. “It is a big improvement when compared to the interpreter. It is easier to participate in discussions, but not all documents are available in English. That remains a barrier for participation.” Fyrtraki says that international students and staff cannot fully participate unless the whole procedure is in English. “Doing the meetings in English is a step in the right direction.” How exactly the evaluation will look has not been agreed upon, but for Karens there are two factors that will make or break the pilot. “Everyone has to be able to follow the meetings and there has to be a visible improvement in the three months of the pilot.” TF

NO.07//NOV/2013

Students start ice-skating association Rotterdam did not yet have an ice-skating association for students. Martin Schaaphok (23), master student of Economics, therefore decided to start one. Schaaphok has been a recreational iceskater for some time now. Last year he began participating in competitions. When it was announced that the skating rink had won the Stadsinitiatief, a plan was quickly hatched to start an ice-skating association specifically for students. Six students, supported by Erasmus Sport, are currently setting up the organization. “People are excited, and I’m hoping that we will get to welcome many new members soon,” says Schaaphok. “We want to have two evenings per week for our association to make rounds together on the skating rink. The intention is to be a student friendly club, but we will definitely also be competitive with our skating,” Schaaphok explains. The organization

is further meant to offer workshops for beginners. “We are open for everyone who has any interest in ice-skating, but on the other hand, we won’t be doing ice hockey or figure skating.” The skating rink will open on the 29th of November in De Esch. Schaaphok and his friends will hold an open day the 27th on the plaza, introducing their association. They already have a name, but decided to keep it a secret for the time being. The Elfstedentocht is a major Dutch iceskating event where skaters use frozen canals to travel through eleven cities. Schaaphok confirms that his brand new student association will travel up North to participate in this event when the time comes. TF

Library transformed into club

After days of hard work to transform the University Library into an actual club, during which a small madness among students existed to get some tickets, yesterday night was finally thé night. 2500 students celebrated the 100 year anniversary of the Erasmus University. Maybe this amount was a little too much to be good: it was a quite crowded and in addition entering the library, hanging your coat and trying to get to the bathroom (especially for the ladies) was challenging. However, the music lived up to the expectations: Bakermat, Goldfish and more made the night successful. Everyone was dancing and the atmosphere was positive and happy. Even the location was nice, though despite all transformations, it still felt like the university library only now the students weren’t silent. The organization thought about everything and even rented a snack car. In short, the highlight was definitely the music and not so much the location. Leaves us the question: Was this really the party of the century? Well, let’s just hope that everyone who bought the ticket at least believes so. JvdV (photo: Arie Kers)


EM INTERNATIONAL INTERNATIONAL EM

14 november 2009 2013 || 29 3 september 03

Hatta building: a flurry of complaints Internationals who decided to rent a room in the brand new Hatta building on campus Woudestein were promised an all-round carefree package. Up until now, it has been completely different: everyday life in the Hatta building is quite the hassle. text Matthijs van Schie photography Levien Willemse

When you enter the Hatta building through the side entrance, everything looks quite nice. The building is brand new and seems squeaky clean. Enter the hallways with the student rooms however, and you immediately notice the intense heat. It can get quite smelly too. “Because the ventilation system of the garbage room is directly connected to the ventilation system of the rooms, a nasty stench often spreads through the entire building. It should definitely be cleaned more often,” Henrik Schoch says. Henrik is a 28-year old master student of Finance & Investment from Germany, who acts as the spokesperson of dissatisfied residents in the Hatta building. A committee of four international students is taking action to make sure the SSH, the student housing organization mainly responsible for the Hatta building, will improve living standards.

No hot water

The heat in the hallways is only the tip of the iceberg. A quick tour with Henrik – who should definitely apply for presenting the TV show ‘Save my holiday’ if he doesn’t get his degree – shows a series of imperfections in the university’s brand new building. Anastasia Tsakouridou (24), a Greek master student of Health Economics, Policy and Law, heard all the complaints

Residents Anastasia Tsakouridou, Michael Verhoeven, Sheena Katyal and Henrik Schoch collected the complaints

during her first months in Rotterdam. She came up with the idea to write a letter about it. “When we arrived here in August, we regarded the defects as start-up problems, but around mid-September everyone was still complaining about various things in the building.” Together with Henrik, Anastasia made a list with fifteen complaints, which is simply too much to summarize here. According to various residents, the water supply is quite a big issue. “Sometimes there’s no hot water, the water pressure is extremely low and the water temperature alternates constantly,” is stated in the letter. In addition to sending a letter, the committee also decided to collect signatures. So far, the complaint committee is getting massive support. About 250 people signed the petition, which is more than half of all residents. This week, the students sent their letter to the SSH, demanding an answer before the 15th of November.

No Wi-Fi

“With a completely new building, we can understand that things are not going completely flawless from the start. But at the moment there are just too many annoying defects,” Henrik elaborates. “Take the elevator for instance. There are no separate buttons for requesting an elevator that goes down or up. At times of intense use, elevators stop on almost every floor although they are going in the wrong direction. This causes major delays so that we have to plan an additional 10-15 minutes to get to lectures on time; although we are living directly on the campus. Some students who live outside of the campus don’t have to leave as early as we do.” Another big issue is the necessity of extra facilities, for which the students have to pay themselves.


14 november 2009 2013 || 30 3 september 02

EM INTERNATIONAL

The noisy construction site makes it very difficult to sleep after 7.30 in the morning

A small inconvenience is the kitchenware box. It contains 1 plate, 1 knife, 1 fork and 1 glass. Bigger expenses caused a lot more unhappiness. “We got a ridiculously small fridge for a 3-roomunit, so we had to buy a bigger one ourselves. Also, we bought an internet router because there is no Wi-Fi here, Henrik and his two roommates bought a large fridge (right) because the original one was too small. which can be very annoying when you want to walk around with your laptop,” Henrik says. According to the concerned but optimistic German, these insufficiencies, together with the relatively high rent price, make the stay at the Hatta building a pretty expensive adventure. “For 550 euros a month, you would expect this to be the ‘all-round carefree package’ that was promised to us. But all these expenses are making our stay even more pricey.” In addition to these unexpected extra costs, several other annoying defects came to attention. At the moment, the promised direct entrance to the gym of Erasmus Sport does not exist. The same goes for the common rooms. On the top floor of the Hatta, there’s a big space that can be used as a room for socializing, studying or just relaxing. Henrik wonders why common rooms are still not in use. “The spaces already exist, so shouldn’t it be easy to just furnish and open them immediately?”

Loud noise

A recurring problem is the construction that produces loud noise from 7:30 in the morning. On behalf of the Erasmus Facility Services, Laura Hofstee agrees that the nuisance is inconvenient, but indicates that the morning is the best time to do this. “In order to disturb lectures as little as possible, and after careful consideration and consulting the building contractor, Student Administration and the SSH, we decided that the sheet piles are driven into the ground on mornings before 9am.” Michael Verhoeven (20), an International Business Administration student who also is from Germany, disagrees: “If the noise wakes us so early, it also affects our concentration during

Waiting for an elevator can take a long time

the lectures. Why not do the construction in the evening, for example between 6 and 8 pm?”

Start-up problems

Before they wrote their letter, various students complained to SSH through e-mail. All SSH did was forward the students to other organizations, without taking responsibility themselves. Also, in the opinion of the students who made the complaints, the SSH did very little to tackle the defects. Dorota de Blanken from Vestia Stadswonen says the housing organizations are aware of the complaints, and that they want to fix things as soon as possible. “Three parties are involved in the Hatta building: SSH as the owner, Vestia as the developer and administrator, and the EUR as the owner of the campus. Together we are going to do our best to fix the problems we can fix. But don’t forget we have also solved some of the problems already. Garbage is being disposed more frequently, there are strict checks on cleaning, and the postal service runs smoothly now.” Vestia and SSH take the remaining defects seriously, and admit they should have informed residents about start-up problems that can occur with a brand new building. Students with complaints say that SSH keeps forwarding them to external organizations. De Blanken: “We’re sorry about this, because we usually don’t work like that. We are looking for a good balance in the cooperation and communication between the three parties, and I think we can inform the students better now.” De Blanken says SSH and Vestia will inform the residents of the Hatta Building before November 15, as was demanded.

More pressure

Despite of the good intentions that the housing organizations may have, the students are of course not satisfied with apologies only. In the final paragraph of their letter, the residents of the U-building (the ‘official’ name of the EUR’s brand new student apartments) write that they demand a reduction in rent for everything the organizations cannot fix. The residents know it’s unlikely that they still get the all-round carefree package that they expected, but their efforts just might do wonders. The committee thinks the university should also put more pressure on the SSH and Vestia. “Properly organized housing for the internationals is also in the interest of the EUR, because complaints will affect the university’s popularity.”


14 november 2013 | 31

EM INTERNATIONAL

THINGS TO DO IN ROTTERDAM

text Leon Jansen

BUMA ROTTERDAM BEATS The concept of Urban culture in today’s society goes way beyond the traditional notion of R&B and rap music. Sure, lovers of these genres will most likely have a great time at Buma Rotterdam Beats, enjoying performances by Dutch rapper Mr Probz, or sensations from the US such as The-Dream and Black Milk. At the same time, the festival grounds will shake during the performance of Drum & Bass duo Camo & Crooked from Vienna, Austria. This three-day festival is likely to satisfy a diverse audience with a variety of music styles revolving around the concept of beats, as reflected in the festival’s motto: Urban Bass and Beats. www.buma-rotterdam-beats.nl

ARAB CAMERA FESTIVAL Opinions differ about whether or not life conditions have significantly improved after the recent revolutions in Middle Eastern countries such as Egypt and Libya. Much has happened since the attention of

GOING DUTCH Name: Sofia Z. Berkhout Nationality: Dutch Age: 22

LASERGAME ROTTERDAM the world focused on the protests sparked by the self-immolation of Mohamed Bouazizi, who was driven to desperation by harassment of a municipal official. And the information about the Tunisian Jasmine Revolution – and others that followed, reached us mainly through western mass media. At the Arab Camera Festival however, the Middle East tell its own story. Central theme of the festival is the situation in Iraq this present day – ten years after the second Gulf War started. www.arabcamera.nl

SONGBIRD FESTIVAL Singer-songwriters from the young adult contemporary genre climb the stage during the third edition of this two-day festival. Among the

performers are renowned artists from the Netherlands and abroad, such as Miss Montreal, Alain Clark, Niels Geuzebroek, and Maria Mena. A common factor is that the performers are popular, yet relatively young singer-songwriters, who make music with a modern twist. The intimate indoor festival will take place during the weekend of November the 23rd and 24th. It is quite popular, so get your tickets on time.

With the days getting not only shorter and colder, but also heavier on the rainfall, you have to look elsewhere for a wild weekend afternoon activity with your friends. Maybe a laser game might be a good alternative. There are plenty of opportunities to laser game in Rotterdam and its direct environment. Most notably, Lasergame Rotterdam has created an underwater war experience in a submarine-like environment at the bottom of a ship. And even though the standard session of 20 minutes expires way sooner than you would like, it is likely to be an afternoon well spent with action and good fun. You find them on the ship, located across the street from the Euromast.

www.songbirdfestival.nl

www.lasergamerotterdam.nl

Where are you from? I am half Ethiopian half Dutch, was born in Mexico City, lived in various countries including Scotland, Nigeria, England, Greece, Ethiopia and now the Netherlands.

with so much to offer, the people, the places. I can think of a million things I would like to do there. The country has an extremely rich and diverse culture. Unfortunately this is sometimes overshadowed by the extreme poverty.

Beach resort, winter holidays or city trips? Cities with Beaches.

How do you like Dutch culture? I love it!

Who are your heroes? From Ghandi to Julian Assange to my mother; I’m pretty sure that every person is a hero in his own right. You just have to communicate enough with people, and you’ll see everyone is heroic in some way.

Clubbing or pub crawl? Clubbing.

What do you study? MA in Media and Business, graduating in August 2014. Are you a dedicated student? I would like to think so, yes. What is your greatest ambition? I would like to go back to Ethiopia and start my own social enterprise. Tell me something about your country. Ethiopia is such a beautiful country

Who is your favourite intellectual? One of my favourites at the moment is Daniel Kahneman. Do you do sports/hobbies? I do pilates and yoga. I paint/draw a lot and am currently trying to learn how to play the ukulele.

Stilettos or Allstars? Stilettos.

Where do you hang out in Rotterdam? Depends. I really like Witte de With, and Bird is nice too. But Rotterdam is such a huge city with loads of hidden gems. Even though I have lived here for more than three years, I still prefer to explore and find new places. Fast food or home cooking? Home cooking. If you have a chance to go try Ethiopian food, please do, it’s an amazing experience.


Daniël Lambrichts

GEZONDE FRUSTRATIE

Gelukkig heb ik aan maar weinig dingen echt een hekel. Een nat zadel, onophoudelijke loopneuzen en de muziek van Marco Borsato zijn voorbeelden, maar daar blijft het dan ook wel bij. Ik overweeg echter om ‘straatverkopers’ bovenaan dit rijtje toe te voegen. Van die populaire jongens en meiden in te grote, gesponsorde regenjassen die opkomen voor de wereldvrede, een televisiezender of bijna uitgestorven diersoorten. Vaak willen hun collegae drie meter verderop je ook nog graag een handig krantenabonnementje aansmeren. Als redmiddel heb ik voor mezelf wat methodes ontwikkeld om te voorkomen dat ik niet alsnog klemgeluld wordt door zo’n gevatte reclamemarionet en twintig euro per maand mag gaan afstaan aan een anti-neerknuppelprogramma voor babyzeehondjes. Mijn eerste reddingsmethode is die van het ontwijken. Door hun opvallende jassen pik je ze er gelukkig al van vijftig meter afstand uit. Genoeg om te doen alsof je in de verte het ISS een noodlanding ziet maken, om daar vervolgens met strakke blik op af te lopen. En maak je toch oogcontact, treur dan niet. Methode twee kan je namelijk altijd nog redden: je zegt dat je een arme stufi-afhankelijke student bent en loopt vervolgens snel door. Een effectieve methode, maar let wel: werkt niet met drie tassen propvol dure kleding in je handen. Zeggen dat je al een abonnement of lidmaatschap hebt, blijft een gehaaide derde manier. Echter de ultieme manier om dit eerstewereldprobleem op te lossen heb ik nog niet gevonden helaas, al resulteren mijn antwoorden nu al regelmatig in een mond vol tanden en de vrijheid om door te lopen. Maar ik blijf zoeken naar de ultieme methode (momenteel denk ik bijvoorbeeld aan het kopen van een agressieve poedel, me zwakzinnig voordoen, of de rest van mijn bestaan binnenblijven). Ondertussen troost ik me met de gedachte dat ik natte zadels kan afdrogen, loopneuzen kan snuiten en de liedjes van Marco uit kan zetten. Dat scheelt weer een beetje. Daniël Lambrichts is geneeskundestudent

DIT BEN IK De stijl van Daphne Stip (21) Student Bestuurskunde Stijl? “Ik heb een kwart van mijn haar afgeschoren bij de kapper. In het begin heb ik wel getwijfeld of dat wel kon op mijn werk. Maar het was gelukkig geen probleem; en anders kan ik altijd nog mijn haar naar de andere kant kammen. Het moet wel elke week bijgehouden worden. Aan kleding geef ik niet veel uit, al heb ik wel veel paar schoenen. Als ik uitga, draag ik altijd hakken, maar als ik naar de uni ga, draag ik altijd mijn Vans. Ik begrijp niet waarom meisjes op hakken naar de EUR komen. Je moet best ver lopen vanaf de metro namelijk. Het meeste van mijn salaris gaat op aan de lasten van mijn appartement in Schiedam en aan concerten.” Meet the Boss. “Tijdens de middelbare school ben ik bij Albert Heijn gaan werken als caissière. Op mijn achttiende werd ik manager. Ik was de jongste leidinggevende ooit bij AH. Ik ben een natuurlijk leider, mensen volgen mij automatisch. Ik probeer het personeel te betrekken in de beslissingen die genomen worden, zodat je een draagvlak krijgt als iets wordt doorgevoerd. Maar ik ben ook streng. De regels zijn duidelijk, na twee waarschuwingen word je ontslagen. In het begin heb ik veel mensen ontslagen, maar ik ben ook degene die de goede mensen aan een

vast contract helpt. Doordat ik minstens dertig uur per week werk, heb ik niet altijd tijd om te studeren maar ik ga altijd naar college.” Blogger. “Ik had vroeger een blog waarin ik schreef over de dagelijkse dingen in mijn leven, zoals gekke gebeurtenissen op mijn werk bij AH. Ik ben een keer gebeten door een dief. Deze vrouw had haar kinderwagen gevuld met gestolen spullen in plaats van met een baby. Doordat ze zo hard beet begon het te bloeden. Ik heb toen een jaar lang in een prikprotocol gezeten vanwege gevaar voor Hepatitis B. Dat had ik gelukkig niet, maar we hebben de dief helaas nooit gepakt.” Skyper. “Mijn vriend studeert momenteel een semester in Belfast. Ik mis hem erg. In Nederland zag ik hem elke dag en nu skypen we elke avond, maar dat is niet zo leuk. Ik ben al een weekend op bezoek geweest en toen zijn we naar de pub gegaan. In november ga ik anderhalve week. Dan gaan we ook een weekend naar Dublin. Ik denk dat het voor mij als thuisblijver moeilijker is, want hij heeft een huis met twintig nieuwe huisgenoten en natuurlijk veel nieuwe ervaringen. Terwijl in Nederland alles nog hetzelfde is, maar dan zonder hem. Als hij terugkomt in januari gaan we samenwonen in Rotterdam. CM (fotografie: RvdH) Jurk: H&M Vest: winkel in Tsjechië Schoenen: Vans

DE INSPIRATOR VAN Floris Wolswijk (23) masterstudent Arbeids- & organisatiepsychologie en lid van de U-raad “Mijn inspiratie haal ik uit grote denkers die verder kijken dan de waan van de dag. Mensen die willen bouwen aan, en bouwen op, de morele mens. Stephen R. Covey is een van deze mensen en doet dit perfect in zijn '7 Habits of highly Effective People'. De meest ingrijpende hiervan vind ik begrijp eerst voor je begrepen wilt worden, durf een dagje, een uurtje, een moment in andermans schoenen te staan!”

“Deze koptelefoon

“Eerst werkte mijn

gebruik ik voor het

vriendje mijn haar bij,

gitaarspelen. We

maar hij is nu in het

“Ik heb altijd een sjaal

platenspeler

geven weleens een

buitenland. Dus heb ik

om, behalve als het

gekregen. De plaat

optreden in een kleine

altijd mijn apparaat bij

boven de 25 graden is.

van de Killers is mijn

kroeg. Twee

me voor het geval ik

Ik ben echt een

nieuwste. Van platen

nummertjes en dan

iemand tegenkom die

koukleum, al houd ik

maken ze altijd een

gaan we weer bier

mijn haar kan

meer van de winter

kunstwerk dat je kunt

drinken.”

scheren.”

dan van de zomer.”

neerzetten.”

“Vorig jaar heb ik van mijn vrienden een

Erasmus Magazine 07, jaargang 17  

Het universiteitsblad van de Erasmus Universiteit Rotterdam

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you