Page 1

Erasmus Magazine

#07 17 NOVEMBER 2011

www.erasmusmagazine.nl

4 maanden studeren in Shanghai

Rechtspraak dichtbij: de buurtrechter

Lessen trekken uit de affaire-Stapel

Int er na t in iona sid l e pag es

NOMINAAL IS BEST NORMAAL


ZONNESTUDIO RITMO SUN De goedkoopste zonnestudio van Rotterdam ®

Zonnen vanaf slechts 4,95

Speciale voordeelabonnementen Diverse megaturbo’s, medium banken, unieke pigmentbruiner, staande cabine en ultramoderne gezichtsbruiner Ruim assortiment zonnecosmetica met topmerken als Australian Gold® en Designer Skin® In bezit van Blinky® Hygiëne certificaat Ruime openingstijden – 7 dagen per week U bent welkom met of zonder afspraak

1 DECEMBER 2011

www.erasmusmagazine.nl

Adverteren in erAsmus mAgAzine? Informatie bij Erasmus Magazine Bel 010 4081115 of mail naar erasmusmagazine@em.eur.nl

Int er na t in iona sid l e pag es

Rotterdam In

Solliciteer: jobs@mendix.com

Sollicitaties kun je mailen aan: werken@klunderarchitecten.nl KLUNDER ARCHITECTEN K.P. van der Mandelelaan 100 3062 MB Rotterdam

Hoge beloning, parttime werk mogelijk

Ben je accuraat, dienstverlenend, communicatief vaardig, vriendelijk en representatief, dan is deze functie iets voor jou.

Vaste aanstelling mogelijk na behalen diploma

Tot de werkzaamheden behoren onder andere: ▪ het verwerken van inkomend telefoonverkeer ▪ inkomende en uitgaande post, faxen en e-mailberichten ▪ het ontvangen van onze bezoekers ▪ en diverse ondersteunende werkzaamheden.

Commercieel talent gezocht!

medewerkster secretariaat (parttime)

Gefeliciteerd, je bekijkt dingen ook van de andere kant! Ben je ook resultaatgericht, een doorzetter, commercieel en laatstejaars student?

www.mendix.com

Ter ondersteuning van het bureau zijn wij op zoek naar een

#08

Erasmus Magazine

KLUNDER ARCHITECTEN is een

middelgroot architectenbureau met ca. 40 medewerkers en gevestigd op loopafstand van de Erasmus Universiteit.

Zonnestudio Ritmo Sun Bredestraat 41-43, 3011 RD Rotterdam 010 - 213 0814 www.ritmosun.nl


INHOUD

Coververhaal

14 | Nominaal is normaal

17 november 2011 | 03

20

Het plan om het bsa te verhogen naar 60 studiepunten, oogst kritiek. Maar wat vinden de studenten die nu al alle studiepunten moeten halen in het eerste jaar?

Achtergrond

17 | Na de affaire-Stapel

Hoogleraar Diederik Stapel zoog jarenlang data uit zijn duim. Gebeurt dat ook op de EUR? En wat kunnen we leren van de affaire-Stapel?

Achtergrond

22

29

20 | Rotterdam Gezond 2020 Ga je naar het theater, blijk je zelf een hoofdrol te spelen. En denk je ook nog mee over hoe Rotterdam over acht jaar de gezondste stad van Nederland kan worden.

International pages

29 | Skimming in ‘De Carrousel’

Skimmers deducted thousands of euros from bank accounts of students and employees of Erasmus University.

17 | wetenschapsfraude

En verder… 04 08 12 16 22 24 25 28 29 32

Uitvergroot Campus Ongehoord De Werkplek Studeren in Shanghai De Bewering Lifestyle Personalia & colofon International pages Achterop

Erasmus Magazine/EM onafhankelijk opinieen informatieblad van de Erasmus Universiteit Rotterdam

Vegetariërs zijn ook niet alles

Je kunt veel van de gevallen Tilburgse hoogleraar Stapel zeggen: zijn wetenschappelijke publicaties hebben wél impact, en zijn werkwijze maakt school: dit nooit meer. Toch kon het gebeuren, en niet – of juist niet – bij zomaar iemand. Geen onbeduidend profje achter in de gang, geen zonderling met een lange zwarte jas. Evengoed maakte hij wel veel onschuldige slachtoffers onder zijn promovendi en collega-onderzoekers, en ook zijn vakgebied en de wetenschap in het algemeen zijn hierdoor geraakt. En dan te bedenken dat ze in Tilburg waarschijnlijk maar wat trots waren, toen Stapel de transfer maakte vanuit Groningen. Zo gaat dat tegenwoordig: topwetenschappers zijn nog net geen voetballers, maar er wordt wel aan ze getrokken. Want iedere universiteit wil – en moet – top, top, top zijn. Zo benadrukte onze eigen rector nog eens tijdens de Dies Natalis. Maar is Stapel slachtoffer geworden van de toenemende prestatiedruk in het huidige wetenschappelijk klimaat, of was hij het levende bewijs van de hoogmoed van een eenling? Vooropgesteld: dit is een uitzonderlijke gebeurtenis in de wetenschappelijke wereld, anders zou de ophef niet zo groot zijn. Maar Stapel afdoen als een geïsoleerd geval, zou de ernst van de kwestie – die bijna tien jaar heeft voortgeduurd – tekortdoen. En ik denk ook wel dat iedere wetenschapper bij zichzelf te rade is gegaan, en wellicht zelfs besluit actie te ondernemen op dat sluimerende vermoeden van fraude. Het zou mij niet verbazen als binnenkort vergelijkbare gevallen naar buiten komen. Ik heb overigens wel iets geleerd van professor Stapel: vleeseters zijn dan misschien agressiever, maar vegetariërs kun je blijkbaar ook niet altijd vertrouwen. Wieneke Gunneweg, Hoofdredacteur Erasmus Magazine & EM Online, gunneweg@em.eur.nl

EM07_Inhoud.indd 3

14-11-11 10:03


UITVERGROOT

STILTE

Surveillant Eberhard Dansen (67) bevestigt briefjes aan de zakjes met oordoppen die studenten tijdens tentamens krijgen uitgedeeld. De examenadministratie heeft 5500 setjes klaarliggen, die soelaas moeten bieden tegen het regelmatige gedreun van de heiwerkzaamheden. Er zal tot de eerste week van januari geheid worden, voor de parkeergarage, de woontoren en het studentenpaviljoen. Op de briefjes: ‘Deze oordoppen worden u aangeboden door het SSC OOS. Excuses voor de geluidsoverlast.’ Nu maar hopen dat het helpt. GM (foto: Ronald van den Heerik)


17 november 2011 | 05


INHOUD DE KWESTIE

17 november 2011 | 06

Recht op een buurtrechter Ruzie over die grote boom van de buurman of de slager die alle parkeerplekken inpikt met zijn bestelbus. Typisch zaken voor de vrederechter, zouden ze in België en Frankrijk zeggen. Zo iemand moeten we in Nederland ook hebben, vindt jurist Emese von Bóné. “Een soort rijdende rechter dus.” tekst Sanne van der Most fotografie ANP

Waar komt die vrederechter eigenlijk vandaan?

Emese von Bóné (vonbone@law.eur.nl)is als universitair docent verbonden aan de Erasmus School of Law. Ze promoveerde op ‘De familieraad in Nederland 1811-1838’ en houdt zich bezig met het rechtspraakproject ‘vrederechter’ in binnen en buitenland. In dit kader deed ze onderzoek in Nederland, België, Frankrijk, Italië en Engeland.

“Vroeger was rechtspraak alleen iets voor de gegoede burgerij. Rechters spraken Latijn en advocaten waren onbetaalbaar. Kortom, het recht was niet voor de gewone mensen. Toen Nederland in 1811 deel ging uitmaken van het Franse keizerrijk werd naar Frans voorbeeld de vrederechter ingevoerd. De juge de paix was een laagdrempelige rechter die naar billijkheid recht sprak, conciliatie noemden ze dat. Eindelijk kon het gewone volk ook haar recht halen. Zaken onder de vijftig franc deed de rechter meteen af met een vonnis. Boven dat bedrag werd geprobeerd een minnelijke schikking te treffen. Pas als dat niet lukte, kon je procederen bij de rechtbank. Een geweldig systeem dat vandaag de dag in België, Frankrijk en Italië in grote lijnen nog steeds zo werkt. In Groot-Brittannië houdt de justice of the peace zich vooral bezig met strafzaken en familiezaken.” Als het zo goed werkt, waarom is het bij ons dan afgeschaft? “In 1838 zijn onze 220 vredegerechten

vanwege bezuinigingsredenen vervangen door 150 kantongerechten. Daarmee verdween de vrederechter. De kantonrechter was niet meer verplicht te conciliëren. Ook de minnelijke schikking is niet verplicht. Het is aan de partijen zelf of ze daar gebruik van maken. De rechter probeert het altijd wel – comparitie van partijen – maar als het niet lukt, stuurt hij de partijen de gang op. In België, Frankrijk en Italië zou dat nooit gebeuren. Daar heeft de rechter een actieve rol. Hij probeert partijen altijd te conciliëren.” Dat is toch net zoiets als onze mediation? “Het grote verschil is dat mediation door partijen zelf gebeurt met behulp van advocaten of een mediator. De uitspraak heeft geen executoriale titel zoals een

vonnis van de rechter. Dat vinden Nederlanders belangrijk, zo weet ik uit mijn eigen onderzoek. Natuurlijk spreek je bij mediation ook van te voren af dat je de uitkomst respecteert en dat geldt ook voor de uitspraken van rijdende rechter Frank Visser, maar het is toch anders. Het vonnis van een vrederechter heeft meer rechtskracht. Het is nog formeler. En het is toch helemaal ideaal als die uitspraak wordt gedaan door een rechter die ook nog eens veel goedkoper is?” Wat is het prijsverschil dan? “In België en Italië

kost een zaak bij de vrederechter 35 euro. In Frankrijk was het zelfs tot 1 oktober 2011 gratis. Sinds 1 oktober betaalt de burger bij de juge de proximité ook 35 euro. Natuurlijk is het ook geld, maar het is niks vergeleken met de griffierechten bij onze kantonrechter. Die kosten sinds juli dit jaar maar liefst 140 euro en in zaken tot 25.000 euro zelfs 425 euro. Voor een minnelijke schikking ga je in Nederland niet naar de rechter want dat is veel te duur. Het is een constitutioneel recht om toegang tot de rechter te hebben maar als de kosten zo hoog zijn dan gaat de burger niet meer procederen. Een vrederechter, ik


DE KWESTIE

17 november 2011 | 07

‘Rijdende rechter’ Meester Frank Visser doet op televisie uitspraken over onder meer burenruzies: “Dit is mijn uitspraak, en daar zult u het mee moeten doen.”

ters die dit heel graag zouden willen. Ze hebben zo veel kennis en ervaring, het is zonde als ze daar niks meer mee doen. In Frankrijk is de juge de proximité ook vaak een oud-magistraat. Die zijn veel goedkoper dan jonge collega’s die midden in hun carrière zitten. Wat ook heel belangrijk is, wil dit project slagen, is dat ze vooral rechters inzetten die feeling hebben met de buurt of wijk. Ze moeten er zelf wonen of in elk geval veel mee te maken hebben. En niet, zoals met kersverse rechters in de grote stad vaak gebeurt, een tour met een grote bus door de probleemwijken maken, zodat ze daar ook eens geweest zijn. Dat gaat niet werken. Ze moeten weten wat er speelt in een wijk en begrijpen in welke context ze hun uitspraken doen.” De rechterlijke macht is alleen maar aan het inkrimpen. Dit is toch weer een extra kostenpost?

‘Mensen moeten dus steeds verder reizen om hun recht te halen. Dat kan toch niet? noem hem trouwens veel liever buurtrechter, zou uitkomst bieden.” Want hij brengt geen vrede? In sommige gevallen

wel. Maar dat is niet het doel op zich. Deze rechter brengt mensen die in het dagelijks leven nou eenmaal met elkaar te maken hebben, dichter bij elkaar. Hij brengt ze in gesprek. Natuurlijk met de inzet om er samen uit te komen, maar dat lukt niet in alle gevallen. Het is al een hele winst als ze bereid zijn samen naar een oplossing te zoeken. Omdat het veelal gaat over alledaagse situaties en ‘gewone’ mensen die vaak dicht bij elkaar wonen in dezelfde buurt of straat, noem ik deze rechter liever buurtrechter.”

Zoiets als een buurtcoach dus? “Nee, juist niet. Een buurtcoach is een leek die zich veelal vrijwillig heeft opgegeven om te bemiddelen bij conflicten. Hartstikke goed natuurlijk, maar weer te vrijblijvend. De buurtrechter is geen vrijwilliger. Hij wordt gewoon betaald en de uitspraken die hij doet, hebben formele rechtskracht. Daar zit het grote verschil. Toen Cohen nog burgemeester van Amsterdam was, heeft hij ook al eens geroepen dat ons land buurtrechters nodig heeft. Vooral in de probleemwijken van de grote steden. Natuurlijk heeft hij groot gelijk. Ik neem die term graag over.” Wie had je in gedachten voor deze baan? “Vol-

gens mij zijn er een heleboel gepensioneerde rech-

“Dat is een misverstand. Alle zaken die door de buurtrechter worden opgelost, hoeven niet naar de kantonrechter. Het inzetten van gepensioneerden is ook veel goedkoper. Er hoeven ook niet allemaal nieuwe dure gebouwen te komen. We kunnen gewoon gebruikmaken van bestaande bouw; oude scholen, buurthuizen of ruimtes in het politiebureau. Gewoon in de wijk zelf, net als de huisarts. Een mooi tegenwicht, nu al die arrondissementsrechtbanken verdwijnen. Volgens een recent ingediend regeringsvoorstel moeten er negen rechtbanken verdwijnen en blijven slechts dertig kantongerechtlocaties open. Een sober aantal vergeleken met de 197 Belgische vredegerechten. Mensen moeten dus steeds verder reizen om hun recht te halen. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn? Ik vraag me af wat voor gevolgen dat op de lange termijn zal hebben. De buurtrechter is dichtbij, laagdrempelig en goedkoop.” Een mooie gedachte. Denk je dat hij er ooit zal komen? “Ik weet het niet. Ik blijf er in elk geval voor

strijden. Natuurlijk vooral vanuit mijn wetenschappelijke positie. Dus door onderzoek te doen dat aantoont dat er behoefte aan is. Maar ook door het organiseren van congressen en symposia. Zoals vorige maand ‘The Justice of Peace in Europe’, ter ere van het feit dat onze vrederechter precies tweehonderd jaar geleden het ‘levenslicht’ zag. Een van de sprekers was rijdende rechter Frank Visser, die dit idee gelukkig een warm hart toedraagt. Maar ik voer ook een politieke lobby. Zo heb ik een aantal Kamerleden van onder meer D66 en de PvdA benaderd. Ze zijn blij dat ik meedenk, maar tot op heden is er nog niet echt iets concreets mee gedaan.”


CAMPUS

17 november 2011 | 08

INFO Hoe werkt skimmen?

Skimmers plaatsen een apparaatje in de pinautomaat (zowel op betaal- als geldautomaten) waarmee zij de gegevens van de pinpas kunnen kopiëren. Met een cameraatje of door gewoon brutaal mee te kijken, achterhalen zij vervolgens de pincode en kunnen geld afschrijven in binnen- en buitenland. Probeer daarom altijd je hand af te schermen als je je pincode intoetst. Wat moet je doen als je geskimd bent?

Betaalapparaat in De Carrousel waarmee skimmen – voorlopig – verleden tijd is.

Zie jij een rare afschrijving op je rekening waarbij bijvoorbeeld een groot bedrag vanuit het buitenland is overgemaakt? Neem direct contact op met je bank, zodat je pas geblokkeerd wordt. Door er melding van te maken, kun je het afgeschreven bedrag terugkrijgen van de bank, en die kan aangifte doen. De website meldpuntskimmen.nl vraagt bovendien of je de locatie waar je bent geskimd door te geven, om anderen te waarschuwen.

Geskimd in ‘De Carrousel’

De pinpassen van een onbekend aantal klanten van restaurant ‘De Carrousel’ zijn geskimd in – waarschijnlijk - de eerste twee weken van september. Dit werd 4 november bekend. Van alle gedupeerden is onmiddellijk de pinpas geblokkeerd en zij kregen hier afgelopen weekend een brief van hun bank over.

Wie dus geen brief heeft ontvangen, kan ervanuit gaan dat die niet geskimd is, verzekert Michèle Belgraver, manager facilitaire services bij het EFB. Toch zeggen enkele gedupeerden geen brief te hebben ontvangen, dus is het raadzaam om de afschrijvingen op je rekening in de gaten te houden. Het skimmen heeft alleen in ‘De Carrousel’ plaatsgevonden, niet in de andere kantines of koffiecorners op campus Woudestein. In oktober zijn alle pinapparaten in de kantine van het L-gebouw zijn vervangen. Dit zat al in de planning, omdat klanten vanaf 2012 alleen nog kunnen pinnen met de chip en niet meer met de magneetstrip. Het kopiëren van gegevens van de pinpas wordt dan een stuk lastiger, en het pinnen veiliger. Belgraver weet niet hoeveel Albronklanten de dupe zijn geworden; zij heeft daarover geen cijfers gekregen van de banken. Alle pechvogels krijgen het verloren geldbedrag gegarandeerd terug van de banken, dat hebben zij zo met elkaar afgesproken. LJ (foto: RvdH)

1000

CIJFER

Zoveel euro heeft Pink Sensation opgeleverd. Tijdens deze sportdag op 6 november werkten vrouwen - en één man - zich in het zweet om geld in te zamelen voor Pink Ribbon. Bijna allemaal vrolijk in het roze gekleed uiteraard. Het was de tweede editie van de sportdag in het Erasmus sportgebouw. Vorig jaar werd ruim 900 euro opgehaald.

REACTIES

Pechvogels Niels van Deuren, masterstudent CEMS: “Ik schrok toen ik 4 november in een bar wilde afrekenen en merkte dat mijn pas was geblokkeerd. Ik kon me niet voorstellen dat ik te weinig geld had, maar dat kon ik niet controleren met internetbankieren, want daar heb je ook je pincode voor nodig. Pas na het weekend bij de Rabobank hoorde ik dat er die avond bijna duizend euro was afgeschreven vanuit Indonesië. Vanwege deze verdachte transactie – iemand kan nooit op dezelfde ochtend pinnen in Nederland en Indonesië -, had de bank meteen mijn pas geblokkeerd om erger te voorkomen.” Sophie Pool, tweedejaars fiscaal recht: “Ik ging 4 november boeken halen bij de Studystore. De stapel was al voor me ingepakt toen de pinautomaat aangaf dat ik mijn daglimiet had bereikt. Dat was schrikken, want ik was net uit bed, dus wist ik heel zeker dat ik die dag nog niet gepind had. Meteen de bank gebeld en die konden me melden dat er vanuit Jakarta 3600 euro was afgeschreven. Gelukkig staat het binnen drie tot vier weken weer op mijn rekening.” Raymond Tsjang-A-Sjoe, IBA-student en bestuurslid STAR: “Toen ik na een etentje met het bestuur op 4 november bij de kassa stond, bleek mijn pas onbruikbaar. Ik zocht er niks achter en had mijn pas het hele weekend niet nodig. Pas na een sms’je van de ABN Amro wist ik dat de bank mijn pas geblokkeerd had. Na een paar dagen lag er al een nieuwe op de deurmat. Toen ik mijn rekening bekeek, zag ik dat er bijna vijfhonderd euro was afgeschreven vanuit Canada op 3 november. Heel zuur, maar gelukkig is mijn rekening niet helemaal geplunderd en krijg ik alles vergoed.”


CAMPUS

2422februari september 2011 || 09 07

KORTAF

EM wint prijs ‘Jaloersmakend’, luidde het oordeel van de jury over het zomernummer van Erasmus Magazine van afgelopen juni, waarin de redactie rubrieken uit Nederlandse dagbladen en tijdschriften kopieerde en ‘academisch’ invulde. EM won hiermee de prijs voor ‘Beste productie van een hogeschool of universiteitsmedium’. Deze categorie is onderdeel van de ‘Gouden Luis in de Pels’. Deze prijs werd in 2008 ingesteld door de Universiteit van Amsterdam en de Hogeschool van Amsterdam om het belang van goede, onafhankelijke journalistieke verslaggeving over het hoger onderwijs te benadrukken. Behalve EM viel ook weekblad Resource van Wageningen Universiteit in de prijzen. Resource won de ‘Gouden Luis in de Pels 2011’, omdat het blad een duidelijke formule heeft en de makers van hun vak houden. EM was ook een van de vier genomineerden voor deze hoofdprijs. De vakjury bestond uit Dolf Rogmans (hoofdredacteur Villa Media Magazine), PG Kroeger (hoofdredacteur ScienceGuide) en Sebastiaan Hameleers (voorzitter ISO).LJ

Meer college zorgt voor betere cijfers Bachelorstudenten die beter willen scoren moeten vaker naar colleges of practica gaan. Extra zelfstudie is veel minder van invloed op hun prestaties. Naarmate studenten in hun opleiding meer zelf moeten doen, worden hun prestaties slechter. Studenten aan opleidingen met veel contacturen scoren juist beter, mits ze die colleges echt bezoeken. Ze halen hogere cijfers en meer studiepunten. Dat blijkt uit een onderzoek onder tweehonderd Groningse tweede- en derdejaars studenten in opdracht van het ministerie van Onderwijs. Dit wil weten hoe bacheloropleidingen zo kunnen worden ingericht dat studenten binnen vier jaar hun diploma halen. Sterke en zwakke studenten besteden ongeveer evenveel tijd aan zelfstudie, ontdekten de onderzoekers. Maar sterke studenten gaan wel vaker naar college. Zwakke studenten moeten daarom meer bij het onderwijs worden betrokken. Ze zouden extra coaching moeten krijgen voor hun studiehouding en timemanagement. HOP

Campus krijgt een hart(slag)

De eerste heipaal van de ongeveer 750 stuks die onder de parkeergarage moeten komen, is op 7 november de grond ingegaan. Wethouder Karakus (Wonen, ruimtelijke ordening en vastgoed) drukte op de knop van de heimachine waarna het oer-Rotterdamse geluid over de campus schalde. Onder het wervende motto: ‘De campus krijgt een hart’, is met de eerste paal het bouwen aan de nieuwe campus nu echt begonnen. De komende week blijft de ‘hartslag’ hoorbaar. Hierna moeten er ook nog enkele honderden palen de grond in voor het nieuwe studentenpaviljoen en de studenthuisvesting naast het sportgebouw. WG (foto: RvdH)

GERT WAS HERE

Bloedend hart (de Dijk, 1982)

Wat: wethouder Karakus slaat eerste paal Waar: campus Woudestein Wanneer: ma 7 november 14.00 – 15.00 uur Drie studenten trotseren de niet echt comfortabele wind. Ze zijn voorzien van een muziekinstrumentkoffer en zijn op weg naar het centrale punt van de zandbak die Woudestein heet. Het zijn leden van het studentenorkest die zodadelijk de festiviteiten rond het slaan van de eerste paal akoestisch mogen opluisteren. Het zal me benieuwen of er straks wat van te horen zal zijn. Vooralsnog wijzen de gebruikelijke flarden wel uitermate hoorbare dreunmuziek ons de weg naar waar de happening plaats zal vinden. Een happening die ‘de eerste zichtbare en hoorbare (sic!) stap van het nieuwe campushart’ vormt, aldus de baas van het Erasmus Facilitair Bedrijf, Kees Lansbergen, kort daarvoor tijdens zijn welkomstwoord. Middenin de woestenij staat een partytentje. Ernaast een heimachine met de eerste paal al in de aanslag. Die is voor de gelegenheid beschilderd door een aantal creatieve studenten. Een kwintet hobbyschilderessen laat zich, met hun werk op de achtergrond, nog even op de foto zetten, alvorens dit voorgoed in de aarde zal verdwijnen. Twee in zuurstoktinten

geklede dames, voorzien van een groot rood hart, vormen de hostessen van vanmiddag. Ondertussen wordt er wat afgetwitterd door trotse universiteitsbobo’s. Tijd voor wat speeches. ‘Een belangrijke stap in de ontwikkeling van een topcampus, voor een topuniversiteit, waar toponderwijs en toponderzoek plaatsvindt’, jubelt het derde collegelid temidden van ballonnen in de vorm van een hart. Wethouder Karakus is vooral verguld met Straatmans mededeling dat de EUR het kan betalen en er tot op heden geen noemenswaardige budgetoverschrijdingen zijn geconstateerd. Dan mogen de wethouder, het collegelid en de EFB-baas de witte jas aan en de witte helm op. Ze dalen de bouwput af alwaar de wethouder de heimachine in werking zal zetten, de opmaat voor het heien van zevenhonderd palen in ruim twee weken tijd. ‘Conquest of Paradise’, schalt zeer toepasselijk uit de speakers, ik – en met mij in ieder geval de tuinman – heb namelijk al een jaar hetzelfde gevoel als de gemiddelde Indiaan van weleer toen de Spanjaarden hun paradijselijke rust kwamen verstoren. Maar de tuinman en ik zullen dan ook niet snel het etiket vooruitgangsdenker opgespeld krijgen, evenmin als die Indianen van weleer. Enfin, de paal is aan het verdwijnen. De door het confettikanon uitgespuugde rode hartjes – het lijkt wel Valentijnsdag – dwarrelen in het rond. De zuurstokdames delen champagne uit. En inderdaad: van het door het studentenorkest gespeelde ‘Alle Menschen werden Brüder’ is nauwelijks iets te horen. Gert van der Ende


17 november 2011 | 10

‘Voorlichting overheidsmaatregelen schiet tekort’ Studenten worden slecht voorgelicht over nieuwe en op stapel staande ingrijpende maatregelen. Staatssecretaris Zijlstra ontloopt zijn verantwoordelijkheid.

DIES NATALIS

Lof voor bescheiden Schot Voor het eerst in de geschiedenis heeft de Erasmus Universiteit een eredoctoraat toegekend aan een overleden wetenschapper. Jurist Lord Rodger overleed kort nadat hij afgelopen zomer de toekenning van de eretitel had geaccepteerd. Zijn zus en neef namen daarom dinsdag 8 november tijdens de 98e Dies Natalis van de universiteit, de versierselen en bul in ontvangst. Erepromotor en hoogleraar

Romeins recht Laurens Winkel sprak vol lof over de Schot Alan Ferguson Rodger, baron van Earlsferry, die hij een bescheiden, menselijke persoonlijkheid noemde met verfijnde Britse humor. De Dies werd dit jaar verzorgd door de rechtenfaculteit. De hoogleraren Verboom en Rachlinski hielden inleidingen vanuit het vakgebied behavioural law.

> Rector Henk Schmidt overhan-

digt de bul aan de zus van eredoctor Lord Rodger. Tweede van links is erepromotor Laurens Winkel, rechts de neef van Lord Rodger.

WG (foto: MM)

TALENT AAN DE EUR

Gyzlene Kramer-Zeroual (29) Eigenlijk is deze rubriek te kort om

alles te noemen wat Gyzlene tot een topper maakt, toch doet EM een poging. Gyzlene is een schoolvoorbeeld van beauty and brains. Ze werd op 30 oktober verkozen tot Miss Maghreb. Ze deed mee aan de verkiezing om haar stichting Share

Dat vinden de drie grote studentenorganisaties. Ze zijn zelf met een voorlichtingscampagne begonnen. “Nalatig”, noemt Pascal ten Have van de Landelijke Studenten Vakbond (LSVb) het optreden van de staatssecretaris. Studenten worden onder steeds hogere financiële druk gezet, maar daarover slecht geïnformeerd, vindt hij. “Er worden in korte tijd heel veel maatregelen ingevoerd, zoals de langstudeerboete. Ook de harde knip tussen bachelor en master waarover jaren is gepraat, gaat komend studiejaar in.” De informatievoorziening naar studenten daarover schiet tekort. Dus doen het Interstedelijk Studenten Overleg, de Landelijke Kamer van Verenigingen en de LSVb het zelf maar, zeggen ze. Per thema – studiefinanciering, harde knip, langstudeerboete, tweede studie – hebben ze een overzicht gemaakt van de huidige regels en de veranderingen die Zijlstra zo snel mogelijk wil doorvoeren. Deze ‘factsheets’ zijn te vinden via de sites van de studentenorganisaties. Op de website van het ministerie van Onderwijs werd een brief van de Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO) gepubliceerd die in oktober naar studenten is verstuurd. In die brief zouden ze ‘uitgebreid geïnformeerd’ zijn over de op stapel staande maatregelen. Volgens Ten Have is dat niet zo. “Het zijn korte algemene verhaaltjes. Dan weet je nog steeds niets over je eigen situatie.” De brief van DUO verwijst studenten door naar de website waarop onder meer aandacht besteed wordt aan de overheidsplannen met de studiefinanciering. Maar ook daar is te weinig en te vage informatie te vinden, zegt Ten Have. “Studenten willen duidelijkheid. Ze willen weten wat de combinatie van allerlei maatregelen voor hun eigen situatie gaat betekenen. Bij DUO moeten ze alles zelf bij elkaar schrapen en worden ze soms nog doorverwezen naar weer andere sites. Dat schiet niet op. De overheid zou gewoon één duidelijke site moeten bouwen.” HOP

Beauty and brains a Smile in de spotlight te zetten. De stichting doet al vijf jaar kleine projecten, vooral in de onherbergzame gebieden van Marokko, het land waar de miss tot haar negende woonde. Ze doneert bijvoorbeeld schoolspullen – tasjes, schriften, puzzels - aan kleine schooltjes in het Rifgebergte. Met haar stichting is ze opgenomen in de Viva 400: een lijst met succesvolle jonge vrouwen. Ze voelt zich

daarmee ‘onwijs vereerd’, maar gaat er als miss werk van maken dat er volgend jaar meer Marokkaanse vrouwen in de lijst staan. Ondertussen studeert Gyzlene bij RSM af op het onderwerp Management and Change – met al een diploma commerciële economie op zak - en heeft ze sinds twee jaar haar eigen coachingsbureau. ‘Empowerment’ is de krachtterm die ze gebruikt als ze het heeft over haar

werk als coach. In haar stichting gebruikt ze deze kwaliteit ook om mensen die iets goeds willen doen in een arm land te motiveren en te begeleiden. En alsof ze het daarmee niet al druk genoeg heeft, schrijft ze ook nog vrijwillig voor Hoda Magazine - een blad over lifestyle voor de Marokkaans-Nederlandse vrouw- , werkt ze als presentatrice of dagvoorzitter bij conferenties en als fotomodel. LJ


CAMPUS

17 november 2011 | 11

FUSIE

Delft massaal tegen fusie

Gijsbert Oonk. Als opleidingsdirecteur van geschiedenis wil hij opdrachtgestuurd, en semiserieel onderwijs invoeren. Wat betekent semi-serieel onderwijs? “Bij geschiedenis hebben we een aantal 10-puntsvakken die te groot zijn om in één blok van vijf weken te behandelen. Deze vakken zullen daarom uitgesmeerd worden over twee blokken, waarin het zwaartepunt ligt in het eerste blok. In blok twee krijgen de studenten er een tweede vak van 5 studiepunten bij. In het ene blok zijn studenten dus bezig met één vak, in het andere blok met twee. Vandaar semi-serieel.” Is opdrachtgestuurd onderwijs anders dan probleemgestuurd onderwijs (pgo)? “Het doel is hetzelfde: studenten actief betrekken bij de leerstof. Wij laten studenten alleen geen casus oplossen, maar ze maken opdrachten en bespreken die in werkgroepen. Hiermee leren de studenten steeds kleine stukjes van de stof, en kunnen ze aan het eind grotere verbanden leggen binnen het vak en tussen verschillende vakken.” Is dit de reden dat u de onderwijsvorm wil omgooien? “Ja, we hopen zo de kwaliteit van de studie te verhogen en studenten enthousiaster te maken voor de geschiedkunde. De andere belangrijke reden is dat we de rendementen willen verhogen. Nu is slechts 40 procent van de studenten na 4 jaar afgestudeerd; dat percentage moet 70 procent worden. Met de rector hebben we afgesproken dat Rotterdam de beste geschiedenisopleiding van Nederland moet worden.” Wanneer gaat de nieuwe onderwijsvorm in? “Vanaf eind januari 2012 beginnen we een pilot van een jaar bij een aantal vakken. Hiermee willen we de grootste valkuilen boven tafel krijgen, zodat we begin 2013 hopelijk echt over kunnen gaan op de nieuwe onderwijsvorm.” LJ

Driekwart van de studenten en wetenschappers aan de TU Delft is tegen een fusie met de universiteiten van Leiden en Rotterdam. Dat blijkt uit een enquête van universiteitskrant Delta. Bijna vijfduizend mensen vulden in Delft de vragenlijst in. Vooral wetenschappers en studenten blijken weerzin te voelen tegen een fusie met de Universiteit Leiden en de Erasmus Universiteit Rotterdam, schrijft Delta. Het ondersteunend per-

soneel oordeelt milder: van hen was slechts 56 procent het ‘helemaal niet eens’ of ‘enigszins niet eens’ met zulke plannen. De samenwerking tussen de drie Zuid-Hollandse universiteiten is omstreden. Dat het voornemen bestond, was al langer bekend. Maar deze zomer raakte de discussie in een stroomversnelling nadat NRC Handelsblad deed voorkomen alsof men regelrecht op een fusie afstevende. Dirk Jan van den Berg, de Delftse college-

voorzitter, zei in een reactie op de enquête dat ‘veel medewerkers en studenten het gevoel hebben dat we van bovenaf naar een fusie met Leiden en Rotterdam willen toewerken’, terwijl de plannen volgens hem juist ‘vanuit de werkvloer vorm krijgen’. Eenzelfde enquête is momenteel ook door Erasmus Magazine uitgezet. De resultaten verschijnen in de volgende EM en vanaf 1 december 2011 op www.erasmusmagazine.nl. HOP/GM

DE QUOTE

Straks wordt ook in Nederland het onderzoeksgeld verdeeld op basis van excellentie Rector Henk Schmidt schetst tijdens de Dies Natalis op 8 november de keuzes voor de toekomst voor de universiteit. Hij stelt dat onderzoeksbeleid in Nederland nu grotendeels ‘student driven’ is. Dat zal veranderen.

ONDERTUSSEN OP EM ONLINE Geen medelijden met bijverdieners

Enkele duizenden studenten moeten alsnog studiefinanciering terugbetalen omdat ze in 2008 te veel hebben bijverdiend. lees meer op www.erasmusmagazine.nl

Wetenschappers pieken steeds later

Na Einstein schoof de ‘piekleeftijd’ steeds verder op: wetenschappers verrichten hun beste werk nu op latere leeftijd. lees meer op www.erasmusmagazine.nl

Studentenhuizen niet brandveilig

De brandweer deed op 10 november een brandveiligheidscheck in veertig studentenhuizen in Kralingen. lees meer op www.erasmusmagazine.nl

Scan deze qr-code

en surf meteen met je smartphone naar EM.Online! lees meer op www.erasmusmagazine.nl


INHOUD ONGEHOORD (ON)GEHOORD (On)gehoord is de brieven- en opinierubriek van Erasmus Magazine. De pagina’s staan open voor iedereen die wil reageren op de inhoud van Erasmus Magazine of een opiniebijdrage wil schrijven over zaken die de Erasmus Universiteit in de meest brede zin, of het hoger onderwijs in het algemeen betreffen. Anonieme bijdragen worden niet geaccepteerd. Inzenders dienen hun naam, adres en telefoonnummer of e-mailadres bij de redactie bekend te maken. De redactie behoudt zich het recht voor stukken in te korten, dan wel (in overleg) aan te passen. Wilt u reageren, stuur uw bijdragen dan naar opinie@em.eur.nl

VAN DER SCHOT

17 november 2011 | 12

EDDN

>EN DAN DIT NOG...

…voor al het kleine nieuws dat niet onvermeld mag blijven. Tips? redactie@em.eur.nl

> Koken met exotische sterren Geen idee wat nu weer te koken vanavond? Denk dan eens aan: een overheerlijke Fried Rattlesnake met Drunk Beef uit Bolivia en een Tony Blair Nightmare erbij? Misschien als toetje wat zoete Bengali Golap Jam, al is The Professor ook een aanrader: wodka met rauwe koffiebonen en vanille-ijs. Deze gerechten en recepten voor tientallen andere internationale gerechten vind je in de kookboekjes van het Institute of Social

Studies (ISS) in Den Haag, die om de vijf jaar worden gemaakt. Het cookbook team is as we speak inmiddels druk in de weer om recepten van de internationale studenten voor het derde boekje te verzamelen. Dat moet in oktober 2012 klaar zijn, tijdens het 60-jarige bestaan van het instituut. Gelukkig duurt dat nog even. Het team moet alle recepten eigenhandig uitproberen, want als de bereiding te ingewikkeld blijkt, of het gerecht echt te smerig is, dan komt het er niet in. Met de aankoop (5 euro) help je arme studenten uit ontwikkelingslanden die graag een master in Development Studies willen volgen aan het ISS en via de opbrengst uit het Cookbookfund een tegemoetkoming in de kosten krijgen. Deze vijftien maanden durende studie aan het ISS is namelijk niet goedkoop: 35.000 euro, inclusief reis-

en verblijfskosten. De kleurige boekjes zijn naar verluidt in ‘de wijde wereld’ populair als relatiegeschenk en verjaardagscadeau. Bij het Rode Kruis in Genève, waar het ISS goede banden mee onderhoudt, schijnt zelfs reikhalzend uitgekeken te worden naar de derde editie. Sponsors zijn nog welkom en wie meer dan 1000 euro doneert, krijgt een eervolle vermelding op de kaft. Het vorige kookboekje is nog te bestellen bij het ISS en binnenkort ook bij de Erasmus boekwinkel te koop. > Bomen toch voor niks gesneuveld? Het was zo’n mooi idee: de gesneuvelde bomen op de campus recyclen tot een blokhut. Hoe cradle to cradle is dat? Maar ruim een half jaar na de feestelijke opening is het hout grijs uitgeslagen, zijn de minimoestuintjes overwoekerd en heeft de Tree Shack want zo heet het stulpje voor het E-gebouw - maar twee keer bezoek mogen verwelkomen: de eerste keer toen duurzaamheidshoogleraar Gail Whiteman een workshop hield met studenten, en de tweede keer toen

de ongediertebestrijding moest aantreden om een wespennest te verwijderen. De moraalridders van GreenEUR (onder leiding van Ms. Greening the Campus Ingrid de Vries) hadden plannen te over, van vrijdagmiddagborrels en festivals tot koek en zopie in de wintermaanden. Collegevoorzitter Pauline van der Meer Mohr zei bij de opening in mei nog dat ze de eerstvolgende CvB-vergadering tussen het populierenhout wilde afhameren. Maar wij van EDDN hebben het niet zien gebeuren, en we zitten er toch met onze neus bovenop. Blijkbaar vond niemand het initiatief zo de moeite waard, dat hij/ zij de splinters in zijn (mantel)pak wilde riskeren. Het lijkt veel geblaat te zijn geweest en weinig wol, om maar even in groene sferen te blijven. Het is akelig stil rond de houten keet. Ondertussen heeft ‘de inspectie’ geconstateerd dat de constructie niet helemaal veilig is en eist de wet dat er bij evenementen altijd iemand aanwezig is met horecapapieren. Tja, en dan ben je gauw klaar, hoe groen je hart ook klopt.


ONGEHOORD INHOUD

17 november 2011 | 13

OPINIE

Vrouwen: geduld is een schone zaak Met inmiddels vertrouwde ergernis heb ik het artikel ‘Komt het omdat ik een vrouw ben?’ in Erasmus Magazine #05 (20 oktober 2011) gelezen. Zoals veel te vaak de laatste jaren wordt op verwijtende toon gesproken over het gebrek aan vrouwen in topfuncties, in dit geval het gebrek aan hoogleraren, en de auteur en de geïnterviewden wijten dat aan alles behalve de vrouwen zelf. Het stuk opent met een even treurig als clichéverhaal over een universitair docente. De suggestie wordt gewekt dat de docente een glansrijke academische carrière van zevenentwintig jaar achter de rug heeft, maar niet de welverdiende promoties heeft kunnen maken, puur en alleen door haar geslacht. Enig speurwerk op internet leert echter dat mevrouw pas in 2008 haar doctorstitel heeft verworven, op vele faculteiten nu een officiële eis om daar überhaupt werkzaam te kunnen zijn en slechts een eerste stap op weg naar hoogleraarschap. Bovendien zijn de wetenschappelijke publicaties van mevrouw op één hand te tellen, daar waar de meeste hoogleraren rond de honderd van zulke publicaties hebben. Een sterk staaltje eenzijdige, selectieve en subjectieve berichtgeving en ronduit slechte journalistiek in mijn optiek. In het artikel wordt verder opgemerkt dat het lage aantal vrouwelijke hoogleraren niet komt door gebrek aan ambitie bij vrouwen. Mensen die hierin geloven raad ik aan het boek ‘De mythe van het glazen plafond’ van Marike Stellinga te lezen. Hierin wordt nauwkeurig en overtuigend uiteengezet dat voor veel Nederlandse vrouwen niet de financiële noodzaak, niet de maatschappelijke druk en niet de ambitie bestaat om fulltime te werken en carrière te maken. Het gros van de vrouwen is gelukkig met een leuke en praktische parttime baan, zelfs als er geen kinderen (meer) in het spel zijn. Dat hierop uitzonderingen bestaan moge duidelijk zijn, maar met een kleinere groep hoogopgeleide, ambitieuze vrouwen en een steeds grotere vraag naar vrouwen in zowel het bedrijfsleven, bij de overheid als in de academische wereld, hoef je niet academisch geschoold te zijn om te begrijpen dat het moeilijk is voor de universiteit om geschikte vrouwen te vinden. Daarom wordt in steeds grotere mate gegrepen naar middelen als het Mature Talent-project op de ESE en wordt er zelfs gesproken over draconische maatregelen als het instellen van een quotum. Mijn ervaring is dat er erg negatief gesproken wordt bij de ESE over de kwaliteit van het werk dat de Mature Talents afleveren, en nog los van de vraag of dit terecht is, is dit niet het gewenste effect. Ook hier verwijs ik graag naar het boek van Marike Stellinga, waarin een hoofdstuk wordt gewijd aan het quotum voor vrouwen aan de top in Noorwegen: in vele opzichten allesbehalve een groot succes. Natuurlijk is niet alles wat in het artikel staat onzin. Maar veranderingen vergen tijd, zeker als we niet aan kwaliteit willen inboeten. Er wordt gesteld dat de veranderingen te langzaam gaan, maar niemand kan toch verwachten dat een rolverdeling die eeuwenlang heeft bestaan in een aantal jaren verdwijnt? En niemand kan toch per direct hoogleraren eisen, als het al gauw 40 jaar van een mensenleven kost die positie te bereiken? Meer dan ooit geldt hier: geduld is een schone zaak. Willen we het proces toch versnellen, stop dan met vrouwen weg te zetten als slachtoffers en focus op het gebrek aan ambitie bij vrouwen. Of accepteer dat zowel mannen als vrouwen gemiddeld genomen hun eigen kwaliteiten hebben (zie bijvoorbeeld ‘Waarom mannen niet luisteren en vrouwen niet kunnen kaartlezen’ van Allan Pease en Barbara Pease), waardeer die kwaliteiten even hoog en benut die kwaliteiten ten top. Een optimale arbeidsverdeling lijkt mij. Maar dat is waarschijnlijk vloeken in de feministische kerk. Rianne Legerstee Promovenda aan Erasmus School of Economics

PETER ACHTERBERG PETER

Schijnbaar de beste Ik, Peter Achterberg, ben de beste socioloog van de EUR. Naar het schijnt. Ik heb het in me om de beste van Nederland te worden. De beste van de wereld zelfs. Ja, mensen, hoera voor mij. Tralala! Hoe dat zo gekomen is? Nou, ik heb een website. Je weet wel, zo’n ding op internet waarop van alles te lezen is. Handig hoor! Zou iedereen eigenlijk moeten hebben. Kan je een beetje je eigen werk promoten. En belangrijker: je kunt er papers op publiceren. Zo veel je wilt. Zo vaak je wilt. Het hoeven trouwens niet eens echte papers te zijn. Gewoon een boodschappenlijstje is al prima: 1 melk, bakkie bami en een doos diepvrieskroketten. Zoiets. Het maakt eigenlijk geen bal uit wat je precies publiceert op je website. Zo lang je in die boodschappenlijstpapers maar keurig netjes verwijst naar al die flauwekulpapers van jezelf, dan komt het vanzelf wel goed. En, oh ja, zorg er ook voor dat je flink wat linkjes naar die papertjes aanbrengt op die website van je – dan kan Google Scholar al die dingen ook vinden en opnemen. Maar, waarom zou je dat doen? Universitaire bestuurders die van toeten noch blazen weten, kijken graag naar impact van wetenschap. Weten zij veel wie er precies een prima socioloog of excellent econoom is, daar hebben zij de ballen verstand van. Daarom vertrouwen ze liever op zogenaamde ‘objectieve’ maten voor ‘kwaliteit’. De H-index is zo’n maatje – een H-index van 2 betekent bijvoorbeeld dat je minimaal 2 ‘wetenschappelijke’ papers hebt gepubliceerd die elk minimaal 2 maal zijn geciteerd. Een H-index van twintig betekent: tenminste twintig papers die elk tenminste twintig maal geciteerd zijn. Het is dus een maat voor ‘productiviteit’ en voor ‘impact’ ineen. Je kunt dus wel veel publiceren, maar als je niet geciteerd wordt, of andersom, dan blijft je zitten met een lage H-index. En dan ben je slecht. Volgens bestuurders dan hè. Geen speld tussen te krijgen – zo lijkt het. Echter, de meest gangbare manier om iemands H-index te berekenen is aan de hand van Google Scholar. Ha, daar hebben die universitaire bestuurders niet op gerekend. Want iedereen die website heeft, zit geramd. Je kunt natuurlijk ook een kwartiertje uit je kont gaan zitten vreten – ook mooi – maar als je bovenstaande doet heb je, na het publiceren van een paar best belangrijke boodschappenlijstjes, binnen dezelfde tijd een strakke H-index van 14, 38 of 997. Wat maar nodig is om ‘de beste’ te worden in jouw vakgebied. In mijn vakgroep is een H-index van twintig al heel wat. En daarom heeft deze jongen sinds kort een H-index van 21. Goede socioloog ben ik hè? Peter Achterberg, cultuursocioloog aan de FSW, is een idioot die bovenstaande beter voor zich had kunnen houden.


COVERVERHAAL

17 november 2011 | 14

Alle punten halen in één jaar? Geen probleem. Het plan om het bsa op 1 september 2012 te verhogen naar zestig punten, ligt onder vuur in de Universiteitsraad. Maar vinden de proefkonijnen van de Faculteit der Sociale Wetenschappen (waar dit jaar een pilot loopt) het ook zo’n ramp? tekst Geert Maarse illustratie Unit20

N

atuurlijk heeft hij het gehaald. Eerstejaars psychologie Lars Benthin (18) staat met een paar medestudenten op een kluitje voor het M-gebouw. Het is vrijdagochtend, ze hebben net het tweede bloktentamen van dit jaar gemaakt. Het is een paar dagen na de propvolle vergadering van de Universiteitsraad, waarin de raad een motie indiende tegen de ‘nominaal is normaal’-plannen van het College van Bestuur. Maar hier, bij de eerstejaarsstudenten van de Faculteit der Sociale Wetenschappen (FSW) die dit jaar voor het eerst alles moeten halen, heeft niemand het over het nieuwe systeem. “Dat we dit jaar zestig punten moeten halen, wist

ik niet eens toen ik me inschreef”, zegt Benthin. “Maar het lijkt me prima. Als je kwaliteit wilt behouden, moet je eisen stellen.” Met de pilot loopt de FSW vooruit op een universiteitsbrede innovatie. De Erasmus Universiteit wil vanaf 1 september 2012 bij alle faculteiten overgaan op een jaarklassensysteem. Het aantal herkansingen wordt teruggeschroefd, het onderwijs wordt intensiever, en studenten zullen voortaan op hun gemiddelde cijfer beoordeeld worden, waardoor je niet meer voor alle tentamens een voldoende hoeft te halen. En dan is er nog de maatregel die het breedst uitgemeten wordt: als een eerstejaars zijn punten niet in één keer haalt, moet hij zijn biezen pakken.

Het is de meest ingrijpende onderwijskundige verandering sinds de invoering van het Bindend Studieadvies in 2006. Het kwam de drijvende kracht achter de plannen, rector magnificus Henk Schmidt, de afgelopen maanden op de nodige kritiek te staan. De Universiteitsraad kwam in actie met een motie en een ingezonden brief in Erasmus Magazine, de faculteitsraad van de Erasmus School of Economics stemde tegen en verenigingen van Cedo Nulli tot Laurentius maken zich zorgen dat ze vanaf volgend jaar geen actieve leden meer overhouden (zie kader: ‘Bezwaren’). Hoe kan het dan dat er bij de proefkonijnen zelf – de eerstejaars psychologie, bestuurskunde, sociologie en pedagogiek


COVERVERHAAL

– geen wanklank te horen is? Zou het dan toch niet zo’n slecht idee zijn?

Te veel vrijheid Lennard van Domburg (21) staat na zijn tentamen persoonlijkheidspsychologie ontspannen een liga te eten. Hij maakt zich geen zorgen over het resultaat. Voor hem werkt het wel, denk hij, die structuur. Hij stond vorig jaar ingeschreven bij sociologie, maar daar had hij te veel vrijheid. Geen verplichte werkgroepen, nog geen zestig punten, geen stok achter de deur. “Als je maar veertig punten hoeft te halen, neem je dus punten mee naar je tweede jaar. Dan begint het te stapelen en raak je de draad kwijt.” Nee, nu weet hij tenminste waar hij aan toe is. En als hij al kritiek heeft, dan is het op het niveau van de colleges. “Ze klagen over de opkomst, maar daar hebben ze zelf de hand in. Ze zouden er een echte wetenschapper neer moeten zetten, iemand die echt kan vertellen. Nu krijg je geen nieuwe informatie.” Een weloverwogen oordeel, zowel over ‘nominaal is normaal’ als over het probleemgestuurd onderwijs

17 november 2011 | 15

van de eerstejaarsstudenten komt rechtstreeks van de middelbare school. Een enkele uitzondering daargelaten hebben ze geen idee hoe het is om op de universiteit te studeren. De aanwezigheidsplicht en het drastisch inperken van de herkansingmogelijkheden (voor veel zittende studenten een groot bezwaar) valt de nieuwelingen daarom helemaal niet op. Luijk: “Je zult altijd mensen tegenkomen die zeggen: ‘Wat een getut in zo’n groep’. Maar het merendeel is heel blij met deze vorm.”

Minder studenten

De belangrijkste kritiek die de studenten in de Universiteitsraad hebben, is dat de invoering van het nieuwe onderwijssysteem te snel gaat. De pilot bij de FSW zou niet fatsoenlijk geëvalueerd kunnen worden en er zou te veel onduidelijkheid zijn over de gevolgen voor de instroom en de rendementen. Als de universiteit 10 procent minder studenten binnenhaalt, zo zou blijken uit een berekening van het College van Bestuur (CvB), kost dat 8,7 miljoen euro. Dat sociologie en bestuurskunde dit jaar mogelijk 30 procent minder

'Dat we dit jaar zestig punten moeten halen, wist ik niet eens toen ik me inschreef ' (PGO). Redelijk uitzonderlijk ook. Niet dat de rest van de eerstejaars faliekant tegen de nieuwe vorm is, integendeel. Ze vinden het best en maken zich nauwelijks zorgen. En ze beseffen zeker niet dat ze onderdeel zijn van een proef die door de universitaire gemeenschap op de voet wordt gevolgd. Een op de vier eerstejaarsstudenten wist afgelopen zomer niet dat hij dit jaar al zijn punten in één keer moest halen als hij aan de Erasmus Universiteit een sociale studie zou gaan volgen. Datzelfde geldt voor het PGO. De voorlichting was dik in orde, daar lag het niet aan. Maar studenten laten dit soort factoren nauwelijks meewegen in hun studiekeuze, zo blijkt. De locatie is veel belangrijker. Dat die zestig punten voor de meeste studenten geen issue zijn, merkt ook Maartje Luijk, tutor en blokcoördinator bij de kakelverse opleiding pedagogische wetenschappen. Het grootste deel

studenten hebben, belooft niet veel goeds. En wat gebeurt er als studenten het niveau niet aan blijken te kunnen? De gevoeligheid is bekend, zowel bij de sociale faculteit als bij het CvB. Op de achtergrond worden in allerijl de voorradige data geanalyseerd, van enquêtes met de eerstejaarsstudenten tot toetsresultaten. Maar de enige echt interessante vraag – hoe doet deze lichting studenten het? – kan waarschijnlijk pas in maart beantwoord worden. Vooralsnog is er bar weinig openbaar. Hoe het precies zit met de studentenaantallen wordt onder de pet gehouden. De schattingen lopen uiteen van alarmerend laag tot niets aan de hand, waarbij het heel erg uitmaakt of je de cijfers uit studielink gebruikt of de handmatige tellingen in de collegezaal. En of die dan vergeleken worden met het vorige collegejaar (een topjaar) of met de jaren daarvoor.

Die onduidelijkheid – sommigen noemen het geheimzinnigheid – leidt tot speculaties. Als je het de studenten zelf vraagt zitten er nu, in november, alweer minder studenten in de zaal dan aan het begin van het collegejaar. Dat komt, zegt een groepje sociologiestudenten, door calculerend gedrag: als je voor het eerste blok lager dan een vier (het cijfer dat je minimaal moet halen) haalt, weet je zeker dat je al één van je herkansingen kwijt bent. Eerlijk is eerlijk: omdat de bestuurders studenten en medewerkers in het ongewisse laten over de manier waarop ‘nominaal is normaal’ bij de overige faculteiten geïmplementeerd gaat worden, hebben ze zelf het ontstaan van dit soort theorieën in de hand gewerkt. Maar het is dus de vraag of we er echt wat mee kunnen.

Geen missers Natuurlijk zijn er ook studenten die oprecht bezorgd zijn. Psychologiestudent Roland de Raat (24) staat na zijn tentamen druk antwoorden te vergelijken met een medestudent. Hij heeft voor de vorige bloktoets een >> Bezwaren

De studenten in de Universiteitsraad zien een aantal belangrijke bezwaren met betrekking tot de invoering van ‘nominaal is normaal’: > De onderwijskundige vernieuwingen worden ingevoerd zonder de resultaten van de pilot bij de sociale faculteit af te wachten. > Door de harde knip en het strakke studieregime zouden studenten minder ruimte hebben om nevenactiviteiten te ontplooien (actief lidmaatschap van een studentengezelligheidsvereniging of het bestuur van een sportclub). > Bij daling van de instroom van het aantal studenten moet de universiteit financieel fors inleveren. 10 procent minder studenten zou een verlies van 8,7 miljoen euro tot gevolg hebben. > Er wordt alleen aan de eisen gesleuteld, er zou te weinig aandacht zijn voor verbetering en intensivering van het onderwijs.


COVERVERHAAL

17 november 2011 | 16

Medezeggenschap 5,3 gehaald, dus kan zich geen missers veroorloven. Zijn opleiding eist gemiddeld een zes en staat maar twee herkansingen per jaar toe. Hij heeft een bijzondere route afgelegd voordat hij bij de Erasmus Universiteit aanklopte. Begonnen op het vmbo, via het mbo en een propedeuse op het hbo. Die laatste haalde hij maar ternauwernood, dankzij een flexibele examencommissie die een onvoldoende tentamen in het laatste blok door de vingers wilde zien. Hij beseft dat de universiteit minder coulance zal hebben. “Er hoeft weinig te gebeuren of het loopt mis. Als ik daaraan denk begin ik aardig te stressen. Ik wil dit echt heel graag.” Bij alle opleidingen houden ze dit soort studenten extra goed in de gaten. Er is een belangrijke rol weggelegd voor de studieadviseurs, die zo vroeg mogelijk in het jaar proberen in te grijpen. De op-

leidingen gaan uitstelgedrag te lijf, of het nu met aanwezigheidsplicht of persoonlijke gesprekken is. Natuurlijk, de langstudeerregeling van staatssecretaris Zijlstra is ook al een stok achter de deur, maar dat vinden de bestuurders een prikkel die te ver weg ligt. “Die drieduizend euro boete voel je pas over een paar jaar”, zegt Lyanda Vermeulen, projectleider van ‘nominaal is normaal’. “De Erasmus Universiteit wil een gedragsverandering bewerkstelligen. Iedereen moet. Iedereen wil. Het is de bedoeling dat je in een positieve spiraal terechtkomt.” En de meeste studenten zien dat dus wel zitten. “Als je een opleiding leuk vindt, doe je er toch gewoon je best voor?”, vraagt een eerstejaars bestuurskunde zich hardop af. Venita Sobhie, eerstejaars pedagogiek: “En anders is er altijd nog de compensatieregeling.”

Er is het afgelopen jaar nogal wat onduidelijkheid geweest over de vraag welk medezeggenschapsorgaan geraadpleegd moet worden over ‘nominaal is normaal’. In principe de faculteitsraden, aangezien het wijzigingen in de Onderwijs- en Examenregeling (OER) betreft. Maar de Universiteitsraad heeft bij het College van Bestuur nu het verzoek ingediend om ook advies te mogen geven, omdat het een universiteitsbrede hervorming betreft. Bij de bestuurders leidt dit tot irritatie. Ze willen vaart maken. En de vakbondsachtige protestpolitiek van de studenten zorgt voor vertraging, te meer omdat het vooral symbolisch is. Ze hebben niets te zeggen over die norm van zestig punten. Daarover beslist de decaan van elke faculteit.

DE WERKPLEK

Het goede voorbeeld Hij zou wel tv’s in de fitnessruimte willen hebben. Instructeur Marius Oversluizen (68) doet er alles aan om mensen aan het sporten te krijgen. “Als je regelmatig sport, word je sterker. Fysiek, natuurlijk, maar je kunt ook geestelijk meer hebben. Ik ben hier een jaar of zestien geleden begonnen als instructeur en gelijk mee gaan sporten. Ik merkte heel erg dat mijn stressniveau werd verlaagd.” Marius Oversluizen werkt twee ochtenden in de week (maandag en donderdag) als instructeur in de fitnessruimte en is een echte sportevangelist. Achtenzestig is hij, maar de voormalige boekbinder – Oversluizen werkte bijna veertig jaar in de universiteitsbibliotheek – draait zijn hand niet om voor een sessie bankdrukken of leg-pressen. Hij sport nog twee, drie keer per week in zijn woon-

Wie: Marius Oversluizen Functie: Fitnessinstructeur Waar: Sportgebouw Woudestein

plaats Krimpen aan den IJssel. Ook tussen de studenten doet hij vrolijk mee. “Je moet ertussen staan”, zegt hij. “Als je meetraint durven mensen makkelijker dingen aan je te vragen. Ze denken: als die ouwe het kan, moet het mij ook lukken.” Het is een individuele sport, fitnessen, maar hij ziet de zaal als

een huis, waar iedereen zich op zijn gemak moet voelen. En ja, dat betekent ook dat studenten hun eigen cd’s mee mogen nemen, al is het vaak monotone housemuziek. “Ik ben bewust bezig met klantenbinding. Het contact dat ik met studenten heb kan overal over gaan: van een zieke moeder tot relatieproblemen. En al die

verhalen van studenten die naar het buitenland zijn geweest…heel leuk dat ik hier op mijn leeftijd nog mag rondlopen.” GM (foto: RvdH) Ook een bijzondere werkplek op de EUR? Mail naar redactie@em.eur.nl


ACHTERGROND

17 november 2011 | 17

Na de

affaire-Stapel De Tilburgse hoogleraar Psychologie Diederik Stapel zoog zijn onderzoeksdata jarenlang uit zijn duim. Kan dat ook op de EUR gebeuren? Of gebeurt het misschien zelfs al? tekst Thessa Lageman illustraties Bas van der Schot

"

Ik zou willen zeggen: nee, dit soort fraude komt op de EUR niet voor. Maar ik kan het niet honderd procent uitsluiten”, stelt rector magnificus Henk Schmidt, zelf psycholoog. Wetenschappers, verklaart hij, werken namelijk op basis van vertrouwen met elkaar samen. Rolf Zwaan, onderzoeksdirecteur bij Psychologie, kan zich niet voorstellen dat op de EUR gefraudeerd wordt. “Ik heb er alle vertrouwen in dat dat hier niet gebeurt.” Maar, denkt hij ook, er moet meer controle komen.

Alarmbellen

Hoogleraar Diederik Stapel was een gerenommeerd wetenschapper met een uitstekende reputatie en een –achteraf bezien- opmerkelijk hoog aantal publicaties. Stapel pretendeerde goede contacten te hebben met middelbare scholen die door zijn bemiddeling graag meewerkten aan experimenten. Maar namen van scholen noemde hij niet en de experimenten die leerlingen er zogenaamd uitvoerden waren veel te ingewikkeld. Promovendi die zelf hun data wilden verzamelen of mee wilden naar de scholen werden afgewimpeld; hadden ze niets beters te doen? Wie al te kritisch was, werd aan de kant geschoven. Volgens de commissie-Levelt, die de fraude van Stapel onderzocht, had zijn werkwijze alle alarmbel-

len moeten doen afgaan, maar de hoogleraar had een erg geraffineerde werkwijze en, zo concludeert de commissie, de wetenschappelijke kritiek functioneerde gebrekkig. De fraude had misschien sneller aan het licht kunnen komen als de drempel om het te melden niet zo hoog was geweest: op de Universiteit van Tilburg was de rector magnificus zelf de vertrouwenspersoon.

Meldingen op de EUR Op de EUR bestaat sinds november 2005 een vertrouwenspersoon wetenschappelijke integriteit. Sinds dit jaar is dat emeritus hoogleraar Paul van der Maas, voormalig decaan van het Erasmus MC. Hij is per e-mail te bereiken en zal zo nodig een onderzoek beginnen. De rector benadrukt dat medewerkers ook bij vage vermoedens van onethisch wetenschappelijk gedrag bij Van der Maas terechtkunnen. Schmidt: “Hij gaat vertrouwelijk met alle meldingen om. Beter te veel dan te weinig meldingen.” Het is de plicht van wetenschappers om fraude te melden, vindt hij. In de geschiedenis van de EUR zijn volgens hem enkele gevallen van fraude voorgekomen: deze wetenschappers zijn inmiddels ontslagen. Meer wil hij er niet over zeggen. Meldingen komen zeer sporadisch voor, zegt >>

Samenwerken met Stapel

Op de EUR lijken geen wetenschappers te werken die met Diederik Stapel onderzoek hebben gedaan en gepubliceerd; er is hier dan ook geen afdeling sociale psychologie, het vakgebied van Stapel. Stijn van Osselaer, hoogleraar Marketing bij RSM, deed wel enkele maanden samen met Stapel onderzoek - tot het nieuws over de fraude bekend werd. Tot een publicatie kwam het niet. Verder publiceerde een onderzoeker van Bedrijfskunde in boeken waar Stapel de redactie van deed; een econoom zat met hem in een redactie voor een congresbundel en een andere RSM-onderzoeker organiseerde samen met hem een seminar. Van Osselaer herkent zich in wat in het rapport-Levelt geschreven staat over Stapel, maar wil verder niet uitweiden over het onderzoek. Niet omdat hij vreest voor reputatieschade, maar, zegt hij: “Het is sowieso niet goed om over nog niet-gepubliceerd, niet-peer-reviewed onderzoek met de pers te praten. Dat heeft de kwestie van het vleesonderzoek wel bewezen.”


ACHTERGROND

17 november 2011 | 18

Integriteitscode

De EUR kent sinds 2002 een integriteitscode waarin staat hoe iedereen die aan de universiteit werkt of studeert zich dient te gedragen. Het gaat om professionaliteit, teamwork, fair play en de verantwoordelijkheid elkaar hierop aan te spreken. Daarnaast is in 2005 de EUR richtlijn bij wetenschappelijk wangedrag opgesteld - de folder is na enig zoeken op de website te vinden. Meer details staan in de brochure Research codes van het Erasmus MC. Het onderwerp integriteit is een vast onderwerp in het jaarlijkse functioneringsgesprek van wetenschappelijk medewerkers. Verder bestaat er nog de brochure Fraude en plagiaat, maar die is volledig op studenten gericht.

'Zoveel als hij publiceerde was onnodig. Hij vond het belangrijker om beroemd te zijn' Te hard van Stapel

Stapel maakte in enkele tientallen publicaties gebruik van gefingeerde data. 130 andere artikelen worden nog bekeken, net als 24 hoofdstukken in boeken en papers. Zeven van Stapels promovendi hebben een ‘schoon’ proefschrift. De overige veertien kregen een deel van hun data aangereikt door Stapel. Ze hoeven hun doctorsgraad niet in te leveren. De fraude is in ieder geval sinds 2004 aan de gang, dus ook al toen Stapel aan de Rijksuniversiteit Groningen werkte (2000-2006). Stapel zou alleen hebben gehandeld. Begin september kwam de zaak aan het rollen en werd Stapel ontslagen. De Universiteit van Tilburg deed aangifte. De commissie-Levelt onderzocht de fraudezaak en kwam op 31 oktober met een interim-rapportage. Lees deze op www.tilburguniversity. edu Stapel promoveerde in 1997 cum laude aan de Universiteit van Amsterdam. Drie jaar later werd hij hoogleraar in Groningen, waarna hij vertrok naar Tilburg. Hij kreeg tussen 1994 en 2011 ruim twee miljoen euro van de NWO. Stapel schaamt zich en heeft ‘grote spijt’, schreef hij in een reactie.

Riëtte te Lindert. Ze is de Woudestein-secretaris van de vertrouwenspersoon wetenschappelijke integriteit. Op dit moment lopen er in ieder geval geen zaken en ze heeft sinds 2005 slechts één zaak voorbij zien komen, twee jaar geleden. Een promovendus had een klacht over een co-promotor die delen uit het proefschrift van betrokkene zonder bronvermelding overgenomen zou hebben; volgens de promotor ging het echter om eigen tekst. Bewijs is nooit gevonden. Op het Erasmus MC is er in de afgelopen tien jaar hooguit één melding per jaar geweest, vertelt Rikard Juttmann, secretaris van de vertrouwenspersoon voor de geneeskundefaculteit. Meestal ging het om een conflict over auteurschap of vermoedens van te grote verwevenheid met de industrie. Juttmann: “Regelmatig blijkt het om een arbeidsconflict te gaan, niet om wetenschappelijk wangedrag, en negen van de tien keer komt men er zelf uit.”

Onaantastbaar De fraudezaak in Tilburg kwam aan het rollen nadat drie onderzoekers verdenkingen van datavervalsing meldden. Enkele eerdere meldingen over Stapel zijn nooit onderzocht. In de rapportage worden het charisma en de onaantastbare positie van Stapel genoemd. Zowel zijn onderzoeksgroep als het college van bestuur had groot vertrouwen in zijn kennis, kunde en integriteit: ‘Het laatste wat collega’s, medewerkers en studenten konden vermoeden was dat uitgerekend de

wetenschappelijke coryfee van het departement en decaan van de faculteit dat vertrouwen systematisch zou schenden.’

Lessen van Levelt

Rector Henk Schmidt gaat binnenkort voor de zekerheid in het College van Promoties – waarin de rector en alle decanen zitten - in detail bespreken of de universiteit werkelijk alles doet om fraude te voorkomen. Ze zullen goed kijken naar de aanbevelingen in het rapport-Levelt. Tot op zekere hoogte komt de cultuur zoals die in Tilburg bestaat, en waar Levelt kritiek op heeft, ook op de EUR voor. Ook hier werken onderzoekers soms geïsoleerd, en data worden nog niet ter beschikking aan anderen gesteld. Schmidt en onderzoeksdirecteur Rolf Zwaan zijn in ieder geval voorstanders van een databank waar iedereen zijn onderzoeksresultaten op moet slaan en die iedereen in zou kunnen zien. Schmidt zou het ook goed vinden als alle promovendi standaard meerdere begeleiders krijgen. Dat is vaak al het geval, maar niet altijd; ook Zwaan is wel eens de enige promotor. Maar er denken altijd wel meer mensen met een onderzoek mee, vertelt hij, bijvoorbeeld tijdens de onderzoeksbijeenkomsten,


ACHTERGROND

17 november 2011 | 19

en meestal zien meer dan twee mensen de data. Belangrijker nog dan het feit dat er twee begeleiders zijn, is volgens Schmidt dat de tweede begeleider ook echt betrokken is bij het onderzoek. Zwaan vindt dat ook de relatie tussen AiO’s en begeleiders beter in de gaten gehouden moet worden. Ook hier ging het bij Stapel mis: de band was of te innig of er was sprake van intimidatie.

Rotterdamse promovendi geschokt De affaire-Stapel is in de wandelgangen van de EUR-afdeling psychologie een veelbesproken onderwerp. Eerste reactie? “Verbijsterend, dat het zo lang verborgen is gebleven”, vindt promovendus Jesper Hopstaken. Hij doet onderzoek naar mentale vermoeidheid. AiO Jacqueline de Nooijer noemt het ‘heel schokkend, vooral omdat Stapel heel hoog aangeschreven stond’. Ze doet proeven met kinderen naar het verband tussen actie en taal. Zou het hier ook kunnen gebeuren? Hopstaken kan het zich niet voorstellen. Als er iets niet klopt zou dat, denkt hij, wel aan het licht komen tijdens de maandelijkse research meetings waar onderzoekers elkaar kritische vragen stellen. Hopstaken vindt het sowieso heel vreemd dat Stapel zelf onderzoeksdata verzamelde. De Nooijer: “Daar hebben hoogleraren het normaal gesproken veel te druk voor. Bovendien is het verzamelen van data ook een leertraject.” Als de promovendi hun data hebben verzameld, vertellen ze, kijken ze daar bovendien met hun begeleiders naar. “Promovendi zullen niet zo snel sjoemelen of plagiaat plegen”, denkt De Nooijer, want zij willen het graag goed doen. “Andersom is het minder transparant.” De ruwe data van wetenschappers die al hoger op de ladder staan, worden minder gecontroleerd. Wat als een collega met data lijkt te sjoemelen? “Een heel moeilijke situatie”, erkent De Nooijer. Ze zou degene niet direct beschuldigen, maar wel vragen stellen en het er eerst met anderen over hebben. Hopstaken zou het er voorzichtig met een collega over hebben. “En dan uitzoeken wat er gaande is. Een promotietraject is toch een proef van bekwaamheid; je moet ook voor jezelf op kunnen komen.”

Het zou goed zijn om eens te kijken naar de manier waarop we wetenschap beoordelen, vindt Zwaan. Daarmee bedoelt hij: minder kijken naar het aantal publicaties en subsidies die iemand binnen heeft gehaald en meer naar de inhoud. Stapel publiceerde volgens Zwaan ‘ongeloofwaardig veel’, gezien het feit dat hij experimenteel onderzoek deed en experimenten normaal gesproken wel eens mislukken. Dergelijke verdachte patronen heeft hij nog niet gezien in zijn vakgroep, maar hij denkt dat het goed is het in de gaten te houden. Schmidt vindt het niet per se verdacht als iemand veel publiceert: in sommige vakgebieden en onderzoeksgroepen is dat gebruikelijker dan in andere.

IJdelheid Diederik Stapel zei dat de druk om te scoren en te publiceren hem te veel zijn geworden. De rector en onderzoeksdecaan erkennen dat de prestatiedruk hoog is. Rolf Zwaan: “Anderen hebben ook last van die druk, maar frauderen niet.” De rector denkt niet dat het voor Stapel de werkelijke reden voor fraude was: “Zoveel als hij publiceerde was helemaal niet nodig. Hij vond het belangrijker om beroemd te zijn.” Stapel haalde veelvuldig de media met zijn ‘mooie’ onderzoeken, zoals met een onderzoek waaruit zou blijken dat vleeseters agressiever zouden zijn dan vegetariërs. Het –gefraudeerde- onderzoek was nog niet gepubliceerd. Zwaan en Schmidt zijn kritisch over de cultuur waarin wetenschappers proberen te scoren in de pers. Het is goed als een wetenschapper af en toe in de media optreedt om over zijn onderzoek te vertellen, vindt de rector. “Maar je moet het niet overdrijven. Sommigen doen het uit ijdelheid en worden een soort popster.”


ACHTERGROND

17 november 2011 | 20

Rotterdammers leven korter

Ga je naar het theater, blijk je zelf een hoofdrol te spelen. Dat gebeurt in Rotterdam Health & Happiness 2020, een voorstelling waarin het publiek meedenkt over hoe de havenstad over acht jaar de gezondste stad van Nederland kan worden. Tijdens de laatste try-out op 4 november werden de hersens gekraakt over hoe Rotterdam de luchtvervuiling kan verminderen. tekst Lindemarie Jongste fotografie Levien Willemse 2

1

4 3

> 1 “Karin! Wat goed dat je er weer bent, net als vorig jaar!” Wat een hartelijke ontvangst bij het betreden van de Krijn Boonstudio in de Rotterdamse Schouwburg. Tamelijk overdonderd krijgen de bezoekers meteen een badge met daarop hun naam en karakterschets als panellid, burger, ondernemer, wetenschapper of politici. Nippend aan een kartonnen bekertje blauw water bestuderen ze het A4’tje en wachten op het onbekende.

> 2/3 Wat is de bedoeling? Alle groepen bedenken drie punten waarmee de luchtverontreiniging in Rotterdam kan worden verminderd, met in het achterhoofd hun rol als fietsenhandelaar, burger met ernstige longaandoening of politicus die zieltjes wil winnen. Vervolgens presenteert de spokesperson van iedere groep de plannen, op de zeepkist. Wie de ideeën onvoldoende doordacht heeft, moet snel schakelen als moderator Carrie pittige vragen stelt.

> 4 De wetenschappers komen met de ‘fijnstofpil’, die alle vervuiling uit je lichaam doet verdwijnen. Aan de andere kant willen de politici de hele stad autovrij maken en het openbaar vervoer gratis. Wie dat laatste gaat betalen; daar geven ze geen antwoord op. Deze plannen kweken weinig sympathie bij de overige groepen. Dat wordt dus flink lobbyen voor de grijze politice en wetenschappers die – hoe stereotiep – rondliepen in witte jassen.


ACHTERGROND

17 november 2011 | 21

6

7

Rotterdam Health & Happiness 2020

5

> 5/6 Lobbyen is een serieuze aangelegenheid en

daarom bood de organisatie van de conferentie – vier acteurs in witte overalls en blauwe klompen – de lobbyisten de nodige ontspanning. Samen fietsen op de hometrainer of een balletje putten op de golfbaan vergroot de kans op overeenstemming. Wie in de stress schiet, kan bijtanken met het zuurstofmasker. En voor wie nog wat moet ontdooien, is lekker knuffelen met Thea – een puppy – dé uitkomst.

> 7 In een heuse pitch mogen de wetenschappers,

burgers, politici en ondernemers aan het eind van de avond het panel overtuigen dat zij het ultieme plan hebben om Rotterdammers langer te laten leven. De parkeertorens voor zowel auto’s als fietsers – bedacht door de witte jassen – hadden uiteindelijk het meeste succes bij het panel. De torens zullen worden beplant met struiken en bomen die extra goed de lucht zuiveren van CO2 en fijnstof.

De Rotterdammer leeft gemiddeld anderhalf jaar korter dan andere Nederlanders. Dat kan beter. Daarom denken de bezoekers in de voorstelling ‘Rotterdam Health & Happiness 2020’ (RHH20202) mee over hoe de stad over ruim acht jaar de gezondste stad van Nederland kan worden. Elke dag staat een ander thema centraal: lucht, sociale cohesie, werk of voedsel. Alle winnende ideeën worden op de website van RHH2020 verzameld en aangeboden aan onderzoekers en beleidsmakers. Die kijken of zij er echt iets mee kunnen doen. De voorstelling is een samenwerking tussen regisseur Joachim Robbrecht, het Erasmus MC het Productiehuis Rotterdam. Robbrecht destilleerde de thema’s van de ‘theatrale conferentie’ uit divers gezondheidsonderzoek in Rotterdam van het Erasmus MC. > Op 17, 18 en 19 november speelt de voorstelling in de faculteit van het Erasmus MC, daarna nog in het stadhuis. Kijk voor meer informatie en reserveren op www.rhh2020.nl


ACHTERGROND

17 november 2011 | 22

INHOUD

Even iets heel anders: vier maanden Shanghai Bijna zevenhonderd studenten van de EUR volgen een deel van hun studie in het buitenland. Hoe is dat eigenlijk? Een antwoord vanuit Shanghai. tekst Eefje Rammeloo fotografie Frans Schellekens

H

ang Huynh schudt haar hoofd naar het kromme, oude vrouwtje dat voor ons staat. Die draait vervolgens langzaam om, haar versleten doos met poetslappen in de armen, en loopt weg. Het is frustrerend, vertelt Hang, dat Chinezen er door haar Aziatische uiterlijk telkens vanuit gaan dat ze wel Chinees zal spreken. Hang Huynh (20) en Julian Gruber (23) studeren beiden International Business Administration aan de Erasmus Universiteit. Ze zijn op uitwisseling met het Antai College of Economics, hier in Shanghai. Ze willen voor het interview met EM afspreken bij één van de meest westerse cafés in de miljoenenstad: de Starbucks op People’s Square. Maar dat betekent niet dat ze niet integreren. Ze proberen het in elk geval. Julian: “Ik heb zes uur per week spraakles Chinees. Inmiddels kan ik koffie bestellen en de weg vragen. Maar toch, als ik in de taxi zit moet ik vier keer zeggen waar ik heen wil. De klemtonen komen er niet altijd goed uit.” In Hangs geval zijn het haar Chinese huisgenoten die haar helpen. Hangs ouders zijn Vietnamees en ze groeide thuis op in de Vietnamese cultuur. Met de uitwisseling wilde ze Azië beter leren kennen. De stad Shanghai

‘Vooral de bijen waren verrassend lekker’ was voor Hang niet de eerste keuze, maar nu is ze blij dat ze hier mag studeren. “Shanghai is nog heel Chinees, en lang niet zo ontwikkeld als ik had verwacht.” Ook Julian heeft buitenlandse wortels, hij groeide op in Duitsland. Voor hem was de uitwisseling een mooie gelegenheid om eens op een hele andere plek te wonen. “Vier en een halve maand is een mooie periode om iets te proberen.” Hij haalt zijn schouders op. “Als het je niet bevalt ben je daarna weer weg.”

Chinees perspectief Voorlopig bevalt het goed. De twee studenten zijn bijna op de

helft van hun uitwisseling. Ze zijn vooral onder de indruk van het perspectief dat Shanghai hen biedt. “Aan de ene kant kijkt China erg op tegen de westerse wereld. Aan de andere kant is de economie erg gericht op Azië”, zegt Hang als we onder een van de platanen van People’s Square zitten. Julian knikt: “Je hoort hier zoveel meningen van Chinese studenten en docenten. Bijvoorbeeld over de financiële crisis in Europa.” Hij vertelt over de stevige discussie die ontstond bij het vak Compensation management. “Iedereen moest een bepaald economisch systeem presenteren en al die systemen werden dan in de klas besproken. De Europese systemen bevatten een hoop benefits, zoals gezondheidszorg en pensioenregelingen. Een van de Chinezen vroeg toen of dat niet iets te maken heeft met de financiële crisis.” Julians ogen glimmen. “Eigenlijk zeiden ze dat wij in Europa te veel geld uitgeven aan dat soort dingen en dat we


WETENSCHAP ACHTERGROND

17 november 2011 | 23

Hang Huynh en Julian Gruber in hartje Shanghai

“De arbeidsvoorwaarden in de Europese systemen zijn een onderdeel van de crisis maar het is niet het hele verhaal.”

daardoor in de problemen zijn gekomen. Ja maar, zeiden wij toen, jullie zijn een communistisch land. Zouden jullie niet juist meer geld moeten uitgeven aan benefits?” Een pijnlijke vraag misschien, maar volgens Julian werd hij ‘niet op een gemene manier' gesteld. “Het was gewoon erg interessant.” Overigens kwamen de studenten niet tot een conclusie.

Eten op straat Naast de colleges op de universiteit blijft er genoeg tijd over om de miljoenenstad Shanghai te beleven. De stad is minder aantrekkelijk voor toeristen dan bijvoorbeeld Beijing, vindt Julian. “Het is meer de energie die de stad interessant maakt.” Hij gaat vaak uit in het deel van de stad waar veel (westerse) expats zitten, maar eten doet hij net zo lief op straat. Net als de Chinezen koopt hij bijvoorbeeld vlees aan stokjes dat ter plekke op de barbecue wordt gelegd. “En afgelopen week ben ik naar een restaurant geweest waar bijen en sprinkhanen op het menu stonden. De sprinkhanen waren knapperig, en vooral de bijen waren verrassend lekker.” Hang trekt een vies gezicht. “Dat zou ik dus nooit doen. Zo onhygiënisch. En je bent trouwens ook ziek geworden!” “Dat was een paar dagen later”, reageert Julian, “toen ik nota bene op de universiteit gegeten had.” Elke dag buiten de deur eten is niet gek in Shanghai. Dat is namelijk meestal goedkoper dan boodschappen doen om zelf te koken. Mits je naar Aziatische restaurants gaat, want een McDonalds bijvoorbeeld is wél weer een stuk duurder. “China heeft zoveel verschillende keukens”, vertelt Hang. “De Shanghaise keuken is een stuk zoeter dan bijvoorbeeld die uit Sichuan. Er is dus altijd wel iets dat je lekker vindt.” Wonen op de campus was voor Hang en Julian niet mogelijk. De studentenkamers zijn gereserveerd voor studenten die langer blijven. Allebei konden

694 Zoveel EUR-studenten uit de bachelor- en masterfase gingen in 2010 op uitwisseling, zo is te lezen in het Jaarverslag 2010 van de EUR. Bijna de helft van hen (323) kwam van de Rotterdam School of Management (RSM), waar ook Hang en Julian studeren. Dit academisch jaar zijn er zo’n 166 bachelor-

studenten van RSM op uitwisseling, verdeeld over tientallen partnerscholen in alle delen van de wereld. Hang en Julian zijn de enigen in Shanghai. > Ook naar het buitenland? Kijk op http://www. eur.nl/studerenbuitenland

Tips

Julian: “Keep it chill! In het begin is het allemaal nogal chaotisch. Lessen die op het rooster staan blijken opeens op een ander tijdstip te zijn. Ik raakte daar in het begin gefrustreerd door, ook omdat je punten krijgt voor je aanwezigheid. Uiteindelijk komt het goed, maar dat duurt even.” Hang: “Reis rond en leer Chinees! Laat je niet afschrikken door het Shanghai-accent. Dingen klinken anders dan je denkt en soms zul je de weg vragen en daar een onbegrijpelijk antwoord op krijgen. Maar het is het waard.”

ze de kamer overnemen van een Nederlander die terug naar huis ging. Het was wel een hoop gedoe om zo iemand te vinden. Nu zouden ze het anders aanpakken. Hang: “Je kunt eigenlijk prima in een hostel gaan zitten en vanuit daar via een bemiddelingsbureau een kamer zoeken. Ja, de agencies weten dat je buitenlander bent en vragen daarom hogere prijzen. Daar moet je je dan maar bij neerleggen.”

Marktwaarde Of het zwaar is om aan

een Chinese universiteit te studeren? De eerste test staat pas over een paar dagen op de agenda. Tot nu toe lijkt het Chinese systeem gemakkelijker dan het Rotterdamse, vooral omdat in de beoordeling ook huiswerk en aanwezigheid meetellen. Het werkende leven in China is minder relaxed. Hang is er niet van overtuigd dat deze studieervaring haar waarde op de Chinese arbeidsmarkt vergroot. “Chinezen gaan over lijken om hogerop te komen. Collega's zijn hier minder belangrijk dan in Nederland.” Het Chinese systeem trekt haar dus sowieso niet. En internationaal is de concurrentie enorm, heeft ze gemerkt. Het uitwisselingsprogramma heeft 42 plaatsen en er studeren onder anderen Koreanen, Italianen, Zweden en Amerikanen. Hang: “Iedereen die ik hier ontmoet heeft uitwisselingen en stages over de hele wereld gedaan. Ik zie deze ervaring vooral als iets dat ik voor mezelf doe.”


WETENSCHAP

WETENSCHAP KORT

17 november 2011 | 24

DE BEWERING

Nieuwe Graduate School

De eerste colleges aan de Erasmus Graduate School Humanities, Social & Behavioural Sciences beginnen in september 2012. Promovendi van de Faculteit der Sociale Wetenschappen, het International Institute of Social Studies, de Erasmus School of History, Culture and Communication en de Faculteit der Wijsbegeerte kunnen er terecht. De nieuwe graduate school wil een inspirerende en vernieuwende onderzoeksomgeving voor promovendi in deze vakgebieden creëren, meer talentvolle promovendi wereldwijd aantrekken en promotieonderzoek meer valoriseren, oftewel ten gunste van de maatschappij inzetten. Welke vakken promovendi er kunnen volgen wordt nog bekeken. Op dit moment zijn er al drie graduate schools op de EUR: Erasmus Research Institute of Management (ERIM), het Tinbergen Instituut en Erasmus MC Graduate School. TL

Iets meer vrouwen aan het werk

Nederland staat op de vijftiende plek op de Gender Gap Index van het World Economic Forum. Dat is twee plaatsen hoger dan in 2010. IJsland staat bovenaan, gevolgd door Noorwegen en Finland. De Gender Gap Index geeft inzicht in de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen voor meer dan 93 procent van de wereldbevolking. Er zijn 135 landen vergeleken op vier aspecten van ongelijkheid: economische participatie, toegang tot onderwijs, gezondheidszorg en politieke macht. De data voor Nederland zijn verzameld door Inscope: Research for Innovation, een partnerinstituut van het World Economic Forum, onder leiding van EUR-hoogleraren Henk Volberda en Frans van den Bosch. Onder andere de Filipijnen en Lesotho staan dit jaar hoger dan Nederland. Op het gebied van politieke invloed en macht scoren we nog steeds niet goed, zegt Volberda. Wat betreft de economische participatie in het arbeidsproces, onderwijsinstroom en prestaties is er een lichte verbetering. TL

Sterfte door hartinfarct gedaald

Onderzoekers van het Erasmus MC hebben vastgesteld dat de sterfte van in het ziekenhuis opgenomen patiënten met een hartinfarct in de afgelopen 25 jaar met 80 procent is gedaald. Ze onderzochten bijna 15.000 patiënten die tussen 2008 en 1985 in het Erasmus MC waren opgenomen. Oorzaken hiervan zijn onder meer snellere behandeling van de patiënt en betere samenwerking in de regio. Ook de overleving op langere termijn verbeterde. TL

Wetenschappers beweren nog al eens wat. Klopt het altijd en wat denken anderen? De bewering: De echte slachtoffers van de financiële crisis bevinden zich in de derde wereld. Boek: The Financial Crisis and the Developing Countries redactie: Peter van Bergeijk, Rolph van der Hoeven en Arjan de Haan van het International Institute for Social Studies (ISS) De crisis is veroorzaakt in het westen, maar de westerse landen nemen niet de verantwoordelijkheid die op te lossen, en de problemen zijn inmiddels geëxporteerd naar ontwikkelingslanden. Dat beschrijft Peter van Bergeijk, hoogleraar Internationale economie en macro-economie in het genoemde boek. De negatieve gevolgen lopen uiteen: in Ghana hadden meer mensen honger, in Burkina Faso gingen minder kinderen naar

In veel arme landen - vooral in Sub-Sahara Afrika - zijn mensen meer dan hier gewend aan crisis. “Het is daar business as usual”, zegt Van Bergeijk. Volgens hem begrijpen veel studenten op het ISS de ophef over de crisis in Nederland ook niet zo. Op het instituut studeren mensen van zeventig verschillende nationaliteiten, een groot deel uit ontwikkelingslanden. “Zij vinden het reuze meevallen hier.”

In veel arme landen zijn mensen meer gewend aan crisis, ‘het is business as usual’ school en in Oost-Azië overleden meer jonge kinderen. Er zijn nog weinig harde data over de gevolgen van de crisis in ontwikkelingslanden. Een deel van de onderzoekers ging daarom op veldonderzoek, onder wie een masterstudent die in een diamantmijn in India mensen ging interviewen. Het boek werd overhandigd aan Nico Schrijver, die in de Eerste Kamer de portefeuille ontwikkelingssamenwerking heeft. Van Bergeijk: “We hopen dat het ISS invloed op het beleid uit kan oefenen.” De hoogleraar is niet blij met de bezuinigingen op ontwikkelingssamenwerking. In de inleiding schreef hij dan ook dat ‘solutions for a next crisis have to be found in the development of the South’.

Ook volgens Oxfam Novib heeft de crisis vooral voor de allerarmsten in ontwikkelingslanden dramatische gevolgen. Elke procent daling in economische groei betekent volgens de organisatie 20 miljoen mensen meer onder de armoedegrens (van 1,25 dollar per dag). De organisatie probeert wereldleiders te bewegen om de bezuinigingen op ontwikkelingssamenwerking terug te draaien. “Hulp is een fractie van het inkomen van rijke landen”, zegt een woordvoerder. “Er zijn wereldwijd meer mensen die honger hebben dan het aantal inwoners in Europa en Noord-Amerika samen. Hoe kunnen we ze vertellen dat er geen geld is terwijl de bankiers die de crisis veroorzaakten nog steeds miljardenbonussen krijgen?” TL


LIFESTYLE

17 november 2011 | 25

DE AANRADER

Goede korenwijn vergelijkbaar met goede whisky

EM vraagt een EUR-medewerker of -student om een uitgaanstip. Remy Spliet is als PHD-student verbonden aan de ESE en tipt Het Jenevermuseum in Schiedam.

Leiden

Het Jenevermuseum, is dat niet erg oubollig? “Jenever spreekt inderdaad niet veel jong publiek aan, maar dit is naar mijn mening onterecht. In het proeflokaal kun je verschillende typen jenevers proberen, en ik heb bijvoorbeeld ontdekt dat een goede korenwijn vergelijkbaar is met een lekkere whisky.” Wat is er nog meer te zien? “In het museum valt veel te leren over de oude jeneverindustrie. Pas dan realiseer je je dat het hele bestaan van Schiedam vroeger draaide om jenever. Als je na een rondleiding in het museum door de straten van Schiedam loopt (bijvoorbeeld

MIJN STIJL

Mijn hoofddoek moet matchen met de rest Wat draag je, waar komt het vandaan en wat heeft het gekost? “De schoenen heb ik in Milaan gekocht en kostten ongeveer € 140,-. De broek is van Vila (€ 80,-) en het jurkje is van Sisley (€ 45,-). De jas heb ik een aantal seizoenen geleden bij Mango gekocht voor ongeveer € 160,-. Mijn hoofddoek kostte slechts € 3,50. Ik heb hem ergens in een Marokkaans winkeltje gekocht.” Je schoenen matchen met je hoofddoek, is dat een bewuste keuze? “Ja, mijn hoofddoek moet altijd matchen met de rest van mijn outfit. Ik heb wel veertig verschillende hoofddoeken, en ik probeer mijn kleding daar qua kleur altijd bij aan te passen.”

In elk nummer nemen we de outfit van een EUR-student onder de loep. Dit keer de stijl van bestuurskundestudente Saida Darnoun (26).

Ben je modebewust? “Eigenlijk ga ik helemaal niet met de mode mee, en draag ik gewoon wat ik prettig vind. Ik kleed me naar hoe ik me voel, dus als ik een keer een baaldag heb, dan zie je dat meestal ook wel terug in mijn kledingkeuze.” Geef je veel geld uit aan kleding? “Het verschilt per maand, maar ik geef uiteindelijk wel veel geld uit aan kleding. Als ik ga shoppen, is dat zeker niet low budget.” Vind je het belangrijk wat anderen van je vinden? “Het maakt me niet uit wat anderen van mijn outfit denken, maar ik vind wel dat je kledingstijl veel zegt over je persoonlijkheid. Dus in die zin vind ik het belangrijk hoe anderen mij zien.” IW (foto: RvdH)

op zoek naar een van de vele bruine cafés) zie je dit nog steeds aan de molens, warenhuizen en panden die langs de grachten staan. Ik kijk recht anders naar de binnenstad sinds ik het museum heb bezocht.” En hoe zit het met het aanbod van traditionele Schiedamse jenever? “Schiedam is met recht dé jeneverstad, er zijn veel soorten jenever te krijgen. Het museum heeft een branderij waar je in het bijzonder hun eigen moutwijn kunt proeven, volgens traditioneel recept.” IW > www.jenenevermuseum.nl


LIFESTYLE

17 november 2011 | 26

culinair

Een avondje aanschuiven

Zelf gasten ontvangen? Wat moet je kunnen om zelf een huiskamerrestaurant – of studentenkamerrestaurant – te openen? “Je moet uiteraard goed kunnen koken. En een beetje ruimte in je (woon)kamer is ook geen overbodige luxe”, vertelt Mario Brink. “Maar bovenal: je moet graag gasten willen ontvangen! Iedereen die een poging wil wagen, is in elk geval van harte welkom.”

Gaan we vanavond uit eten, of eten we thuis? Bij een bezoekje aan een huiskamerrestaurant heb je allebei een beetje. Zo combineer je een avondje uit met de huiselijkheid van thuis. tekst Iris Withuis fotografie Ronald van den Heerik

Huiskamerrestaurant?

In een huiskamerrestaurant worden gasten ontvangen in de huiskamer van een hobbykok die zijn of haar kookkunsten en gastvrijheid op een niet-commerciële basis ter beschikking stelt. Door heel Nederland worden deze ‘aanschuifavondjes’ georganiseerd, variërend van een simpel drie-gangenmenu tot complete vijf-gangenmenu’s, inclusief wijnarrangement. Je zou kunnen denken dat dit alles voortkomt uit de hype van kookprogramma’s als Wie is de chef, maar het concept bestaat al jaren. Het is de culinaire tegenhanger van de internationale couchsurfing-hit, een online sociaal netwerk dat gebaseerd is op de gastvrijheid van mensen en waarmee je als lid een berichtje naar andere leden over de hele wereld kunt sturen met de vraag of je een nachtje mag blijven logeren. Het publiek kan op zo’n avond uit verrassend veel verschillende types bestaan, aldus Brink, al hebben ze vanzelfsprekend één ding gemeen: “Ze houden van lekker eten en vinden het leuk om nieuwe mensen te ontmoeten: je zit namelijk meestal met onbekenden aan één grote tafel”, vertelt liefhebber en oud-EUR-student Mario Brink.

Wegwijs in huiskamer restaurant-land

Oud-EUR-studenten Ruud Brink, Mario Brink en Floris Overhuil hebben zulke goede ervaringen met het bezoeken van huiskamerrestaurants, dat zij deze vorm van uit eten gaan voor een breder publiek toegankelijk willen maken. Daarom hebben zij onlangs het online platform HuiskamerMenu. nl in het leven geroepen. Daar kun je huiskamerrestaurants opzoe-

Een avondje uit bij iemand anders thuis: smakelijk eten!

Wat ook fijn is: het hoeft niet eens veel geld te kosten. Brink: “Je betaalt een vergoeding voor de gemaakte kosten. Wij zijn zelf op avonden geweest waar de bijdrage € 35,- was voor een compleet vijf-gangen diner. Er zijn echter ook avonden geweest waar we maar € 10,- hoefden te betalen.”

ken, reserveren én beoordelen. Maar je kunt je via de website ook aanmelden als je zelf een huiskamerrestaurant wilt openen. Mario Brink: “Onze website geeft een overzicht van huiskamerrestaurants door heel Nederland. De meeste huiskamerrestaurants zijn een paar avonden per jaar open en bieden plaats aan een kleine groep gasten.” De drie alumni zijn op het idee gekomen nadat zij zelf een aantal

Via de site www.huiskamermenu.nl maak je eenvoudig een profiel aan. Je bepaalt zelf op welke avonden je bezoekers wilt ontvangen, hoeveel plaatsen je beschikbaar hebt en wat de gevraagde bijdrage is. Na je aanmelding wordt je profiel beoordeeld en na goedkeuring kunnen de open avonden, ofwel de aanschuifavonden, worden georganiseerd. > Voor meer info ga naar www.huiskamermenu.nl

keer in een huiskamerrestaurant hebben gedineerd. “Sommige huiskamerrestaurants hadden zelf al een website, maar er bestond nog geen overzichtspagina. Via onze site willen we het voor mensen die graag koken laagdrempeliger maken om zelf een huiskamerrestaurant te openen. Daarnaast hopen we de restaurants toegankelijker te maken voor een groter publiek.” Zelf hebben de heren geen eigen

huiskamerrestaurant waar we kunnen proeven van hun kookkunsten. “Wij houden zelf vooral van lekker eten.” Brink denkt dat het bezoeken van huiskamerrestaurants vooral voor studenten erg interessant is. “Een tafel in een huiskamerrestaurant is de ideale plek om nieuwe mensen te leren kennen. Ook kun je er voor een beperkt budget een erg leuke avond hebben en goed dineren.” IW


LIFESTYLE

17 november 2011 | 27

STUDIUM GENERALE & ERASMUS CULTUUR AGENDA Herfstgast: Inez Weski Aan de hand van haar favoriete film-, tv- en muziekfragmenten, gaat Inez Weski in gesprek met Geert Maarse over haar relatie met het OM, de veranderingen in het Nederlandse rechtssysteem en de toekomst van de advocatuur. Donderdag 17 november van 19.30 tot 22.00 uur. De Unie, Mauritsweg 34-35, Rotterdam. Studenten, R’damPas en 65+ pas gratis, overigen € 5,-

Synesthesie: Kunst en wetenschap in geuren en kleuren

UIT/GAAN

Ecoburgers en een hoop arty-farty-gedoe Een gevoel van ongemak bekruipt me als ik op deze late donderdagavond de Burgertrut binnenstap. Ik had me verheugd op een vette burgerhap. Lekker ongezond, met een hoop ketchup en aan de zijkant een berg patat. Maar de Burgertrut is allesbehalve een doorsnee burgertent. Burgertrut De Burgertrut past in de pop-up-trend, waarbij het ene na het andere leegMeent 119-133 staande pand omgetoverd wordt in een tijdelijke winkel, café of wat dan ook. Rotterdam Verwacht dus geen volledig ingerichte zaak, maar een kale, industriële inrichting. Daaromheen een ratjetoe van bij elkaar gezocht meubilair: een vitrinekast Sfeer: 7 uit de inboedel van een ijszaak, houten picknicktafeltjes en in een naastgeleStudentikoosheid: 7 gen zaaltje staat een grote pingpongtafel. Een overdaad aan plantjes draagt bij Sjanskansen: 7 aan een biologisch gevoel. En daar draait het uiteindelijk ook allemaal om bij Burgers de Burgertrut. Al het eten en drinken is organisch. Op de menukaart vooral veel vanaf € 5,50 vegetarische burgers: slechts twee zijn er bereid met vlees, waaronder de ‘Tel Bier € 2,20 Aviv’. Opgebouwd uit organisch rund, sla, komkommer, tomaat, paprika, ui en knoflook-muntsaus, smaakt die verrassend lekker. Ook mijn bijgerecht, een aardappelsalade – die de door mij gehoopte bergen patat vervangt – smaakt lekker fris. Voor slechts 2,20 euro krijg ik er een flinke fles La Trappe Puur bij. De Burgertrut heeft dan ook geen commerciële bedoelingen, maar is onderdeel van een stichting. Dat is aan het publiek af te zien: kunststudenten, jonge artyfarty types. Een jongen op een fauteuil zit in kleermakershouding van een exotische thee te nippen. Zijn kleding strak en neutraal gekleurd, scheiding in zijn haar en een prominente bril. Trendy, zouden sommigen zeggen. ‘Support Art. All profits will go to Rotterdam’, staat er op de menukaart. Een dikke middelvinger naar de hedendaagse consumptiemaatschappij, zo zou je de Burgertrut kunnen omschrijven. Dit wordt nog benadrukt door de ligging, op de Meent, tussen allerhande luxe winkeltjes en decadente uitgaansgelegenheden. De Burgertrut verrast, verbaast, maar zet ook aan tot denken. Al-met-al een ervaring die zeker een herhaling waard is.TdL (foto: MdG)

GESPOT OP DE CAMPUS

Hot: Digitaal Collegeblok De aantekeningen die je tijdens je colleges maakt eenvoudig via bluetooth versturen naar je computer of je smart phone? Het kan met de Aiptek MyNote Bluetooth! Je schrijft je notities gewoon op een A5-blocnote – met de meegeleverde pen – en de geïntegreerde scanner slaat automatisch alles op. De pen communiceert met de scanner in je map. Zo kun je na je college of zakelijke afspraak direct je aantekeningen versturen. IW

Iedereen heeft wel eens meegemaakt dat een geur, een smaak, een liedje of een foto op een onverwacht moment een levendige jeugdherinnering oproept. Maar wat zijn zintuiglijke herinneringen? Dinsdag 22 november van 12.30 tot 13.30 uur Collegezaal 3, Erasmus MC

De Unie in de wereld De Unie in De Wereld biedt achtergronden bij actuele kwesties in de (inter)nationale politiek. Aan de hand van lezingen, documentaires en discussie wordt de huidige stand van zaken kritisch onder de loep genomen. Woensdag 23 november van 20.00 tot 21.30 uur. De Unie, Mauritsweg 34-35, Rotterdam Studenten, Rdampas en 65+ Pas gratis, overigen € 5,-

Haal een nieuw verhaal Regel een goedkoop sinterklaascadeau voor je moeder of vul je eigen boekenverzameling op voordelige wijze aan. Ruil alle oude boeken die al een tijdje stof liggen te happen en waar je maar al te graag vanaf wilt. Donderdag 24 november vanaf 14.00 uur, Hal V-gebouw. Toegang: gratis (maar om te kunnen ruilen moet je een boek inleveren)

SOS in Pills Plaza: Three/Third In 2009 won Arianna Dekker het Erasmus Cultuur Coversongfestival met het liedje Miss Invisible. Al enige tijd speelt ze samen met haar twee zussen in Three/Third. Maandag 28 november van 17.00 tot 18.00 uur. Pill’s Plaza, Erasmus MC

Imageneering De hedendaagse belevingseconomie vraagt met het verschuiven van materiële verlangens naar zintuiglijke eisen een nieuwe vorm van marketing en managementstijl. Gericht op het creëren van een totaalervaring worden zo veel mogelijk zintuigen gestimuleerd. Dinsdag 29 november, 12.00 tot 13.30 uur. Zaal M1-19, Woudestein

SOS in de Smitse: Jimmy T and his Sizzling Hot Jazz Captains Aanstekelijke pop-jazz. In het afgelopen half jaar vormde deze band een vaste attractie in Jazzcafé Dizzy Rotterdam, waar voor een schare verse fans werd geëxperimenteerd met nieuwe ideeën. Woensdag 30 november van 17.00 tot 18.00 uur Café In de Smitse, Woudestein

Meer informatie? www.eur.nl/sgec

Alle programma’s zijn gratis toegankelijk tenzij anders vermeld. Kaarten zijn te koop in onze webshop.


SERVICE EM SERVICE Berichten voor deze rubriek kunt u sturen naar: service@em.eur.nl Nadere informatie? Bel 010-4081115.

PERSONALIA

17 november 2011 | 28

RSM Distinguished Alumni

COLOFON

Award. The award is given annually to RSM alumni in recog-

Uitgave EM 7 – 17 november 2011 jaargang 15, 2011-2012 Erasmus Universiteit Rotterdam ISSN: 0922 – 713x

nition of their excellence in business and for exemplifying RSM’s core leadership values of openness, flexibility and acceptance of diversity.

Medezeggenschapscommissie ondersteunende diensten van de Erasmus Universiteit Rotterdam

Dr. Elke Geraerts van de Facul-

Prof.dr. F.T. Schut (Erik) is be-

teit der Sociale Wetenschap-

noemd tot hoogleraar Gezond-

pen, Capaciteitsgroep Psycholo-

heidsbeleid en economie van de

gie, is benoemd tot lid van de

gezondheidszorg in het iBMG.

De belangen van de medewer-

sinds kort ook in Nederland ge-

Eerder was hij bijzonder hoogle-

kers van de stafafdelingen, de

vestigde lokale hub van Global

raar Gezondheidszorg en eco-

Shared Service Centers (SSC) en

Shapers Community, een we-

nomie van gezondheidszorg

de Universiteitsbibliotheek

reldwijd netwerk van het World

vanwege het Erasmus Trust-

(UB) worden behartigd in zes

Economic Forum dat bestaat

fonds.

dienstcommissies. Vertegen-

Dr. B.F. (Bart) Diris, universitair

uit jonge mensen die zich in-

woordigers van deze commis-

docent financiële econometrie

zetten voor een betere wereld.

sies hebben zitting in de ge-

van de Erasmus School of Eco-

Elke Geraerts is een van vier

meenschappelijke medezeg-

nomics (ESE), heeft een beurs

academische Nederlandse Glo-

genschapscommissie (GMC) –

van 10.000 euro toegekend ge-

bal Shapers.

een soort ondernemersraad.

kregen van Inquire Europe. Dit rum voor wetenschap en insti-

de zittingstermijn januari 2012

tutionele vermogensbeheer-

tot september 2014 zijn:

ders. Diris ontvangt de beurs op

1. Dienstcommissie Universi-

basis van zijn onderzoeksvoor-

teitsbibliotheek

stel ‘The impact of model insta-

D.F. Mudde, T. Potjewijd, E.J.

bility on long-term investors’.

Prof.dr. Hans Trapman, bijzonder hoogleraar Culturele Geschiedenis (vanwege de Dr. Elie van Rijckevorsel Stichting) aan

Schanstra, E.M. Almeida Valente

2. Dienstcommissie SSC HR&F

Prof. dr Martijn de Jong wordt

M. Bakker-de Rooij, Y. Hofman,

per 1 december 2011 benoemd

W.A.M. van der Linden

tot hoogleraar Marketing Re-

3. Dienstcommissie SSC ICT

search bij de capaciteitsgroep

I. Brons, J.C.M. van Wel

Bedrijfseconomie van de Eras-

4. Dienstcommissie SSC OOS

mus School of Economics. Voor

H.R. Stil, A.J. Veerman

zijn komst naar de ESE werkte

5. Dienstcommissie

hij aan de Rotterdam School of

Stafafdelingen

Prof.dr. Robert Dur is per 1 no-

C. Boele, J.E. Goossens, J.D. de

vember 2011 benoemd tot

Leeuw

hoogleraar Economie van Prik-

Leden GMC: T. Potjewijd (UB), M. Bakker-de Rooij (HR&F), W.A.M. van der Linden (HR&F), I. Brons (ICT), J.C.M. van Wel (ICT), H.R. Stil (OOS), A.J. Veerman (OOS), J.E. Goossens (Stafafdelingen), J.D.

Management.

kels en Prestaties bij de capaci-

Telefoon/e-mail 010-4081115 erasmusmagazine@em.eur.nl

de Erasmus School of History, Culture and Communication, is onderscheiden met de Wolfert van Borselenpenning door de Gemeente Rotterdam. Hans Trapman draagt al jarenlang substantieel bij aan het vergroten van de publieke kennis in ons land over het leven, werk en gedachtegoed van Erasmus.

Redactie Wieneke Gunneweg, hoofdredacteur Gert van der Ende, Mieke Fiers eindredactie Lindemarie Jongste, webredacteur Thessa Lageman, wetenschapsredacteur Geert Maarse, redacteur Medewerkers Fotografie: Ronald van den Heerik, Levien Willemse, Michel de Groot Cartoons: Bas van der Schot Columns: Peter Achterberg, Elfahmi el Bouazati, Tim de Mey, Teksten: Thomas de Leeuw, Sanne van der Most, Daan Rutten, Caroline van der Schaaf, Iris Withuis, Jennifer van de Velde, Martine Zeijlstra. International Pages: Martina Danelaite, Christian Mathis, Hannes Peters, Iris Segers Redactieassistent José Luijpen: 010-4081115 erasmusmagazine@em.eur.nl Advertenties E advertenties@em.eur.nl, 010-4081115 www.erasmusmagazine.nl/advertenties

teitsgroep Algemene Economie van de Erasmus School of Economics. Tot 1 november 2011

Vormgeving Unit20, Yoe San Liem, Maud van Velthoven

was hij als bijzonder hoogleraar werkzaam bij dezelfde capaciteitsgroep.

de Leeuw (Stafafdelingen)

Postadres Erasmus Magazine Postbus 1738 3000 DR Rotterdam

Em.Online Erasmus Magazine verschijnt in zijn geheel ook op www.erasmusmagazine.nl

is een Europese ontmoetingsfoDe nieuw verkozen leden voor

Adres EM Erasmus Magazine Gebouw E, kamers ET 41-48 Burg. Oudlaan 50 3062 PA Rotterdam

Druk De Bondt, Barendrecht

Prof. dr. Y. Li is benoemd tot bijzonder hoogleraar op de leerstoel “Chinees Recht” binnen de capgroep Internationaal Publiekrecht. De benoeming gaat per 1 december 2011 in. Prof. Li studeerde Chinees recht aan de Peking University en Professor Jeanne Gaakeer will

promoveerde in 1994 aan de

be the Inaugural Legal Intersec-

Universiteit Utrecht in het in-

Johan H. Andresen Jr (MBA

tions Research Centre Visiting

ternationaal recht. Sinds sep-

1993), outstanding alumnus of

Professor at the Faculty of Law

tember 2010 is zij werkzaam bij

Rotterdam School of Manage-

of the University of Wollong-

de EU

ment, Erasmus University (RSM)

ong, Australia, in December

has been honoured with a 2011

2011.

HOP Erasmus Magazine is aangesloten bij het Hoger Onderwijs Persbureau Redactieraad Henk Volberda (voorzitter), Wajid Hassan, Wim de Jong, Martijn Kleppe, Sophie Konings, Robert van Putten, Marcella Spoor, Pieter Kuijt. Cover Unit20. Volgende editie EM EM 8 verschijnt op donderdag 1 december 2011 © Erasmus Magazine Auteursrecht voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag zonder schriftelijke toestemming van de hoofdredacteur overgenomen worden.


EM INTERNATIONAL

317september November2009 2011 | 03 29

INTERNATIONAL

NO.07//NOV//2011

Skimming in ‘De Carrousel’ In the first two weeks of September, bank cards of customers of ‘De Carrousel’ have been skimmed. The news was out on the 4th of November. The bankcards of victims have immediately been blocked and they received a letter of notice last weekend.

Niels van Deuren, a Business Administration student, is one of the unlucky ones. He was shocked to find out his bank card was blocked when trying to pick up the tab on a Friday night. “It seemed impossible that my balance was too low. But I couldn’t verify this with internet banking, because you need your PIN code to log in.” It took until Monday morning to find out that close to 1000 euros were deducted from his account on Friday - from Indonesia. As a result of this suspicious transaction – it is impossible to use your bank card in the Netherlands and in Indonesia the same morning – the bank immediately blocked his card to limit the damage.

Compensation According to Michèle Belgraver, manager of facility services at the EFB, all victims have received a letter. And yet, people who have been skimmed but did not receive a notice have contacted EM. It is thus advisable to check your account balance after using your bankcard at ‘De Carrousel’. Belgraver informs us that skimming only occurred in ‘De Carrousel’ and not in other cafeterias or coffee corners on Campus Woudestein. All PIN-machines in the cafeteria of the L-building have been replaced by a newer model in October. This had long been planned, since customers will only be able to pay with the Chip – and not the magnet strip – come 2012.

Belgraver does not know how many customers of Albron have been duped. The banks did not provide these statistics. Regardless, all victims are guaranteed to be compensated in full, following an agreement between the banks. Skimmers install a small electronic device on PINmachines, copying the information of the bank card. This works for ATMs as well as restaurants

and shops. A miniature camera, or boldly peeking over the victim’s shoulder, is used to find out the card’s PIN code. With a replica bank card and the code, money can now be withdrawn from ATM’s anywhere. The number of victims is bound to decrease with the new model PIN-machines, because they make it much more difficult to copy the data of a bank card. LJ (photo:RvdH)

Student Board Member Scholarships open for non-Dutch The Profiling Fund will replace the Graduation Fund and will be expanded. This means that also non-Dutch students, including non-EU students, who are board members or engaged in participatory functions can now receive a grant.

The University Council agreed on the specifics of the Profiling Fund on the 1st of November, after having taken part in designing them. The Council stood by its decision to include international students in the grant. The new rules apply as of the 1st of September, with retroactive effect. These are the most important changes: • International students have the same rights as Dutch students: a Student Board Member

• •

• •

Scholarship, financial grants in case of personal circumstances, and compensation for participatory functions (Curriculum Committees, Faculty Advisory Boards and the University Council). All students are eligible for compensation in case of relevant civic engagement or professional sportsmanship. Students who are active in a board, participatory function or with relevant civic engagement for several years receive full compensation for the whole period. Following the previous point, the rule that the amount of the grant increases with an increase in study points has been dropped. A student’s accumulated study delay before

engaging in board or participatory activities will not be deducted from the effective duration of the scholarship. It has however been decided that, as of academic year 2012-2013, student board members and students in participatory functions are not eligible for the Profiling Fund if they have not received a positive binding study advice. • Excellent students who are not from the European Economic Area (EEA) are eligible for a scholarship for their first study. This rule does not apply for students from the EEA. The Executive Board and faculties still need to make arrangements for the application procedure and the terms and conditions. LJ


EM INTERNATIONAL

3 september 2009 | 02

Internship, in Holland or abroad? For many internationals, finding an internship in the Netherlands might be frustrating. Especially when you do not speak the language. A reason to go abroad? text Martina Danelaite

Cécile Reulen, RSM Career Services Manager, says that if students start looking early – about six months in advance – there is a high chance they will get an internship they like. Although internships are not compulsory at the RSM, many choose to do one to enrich their resume. “There are valuable assignments for international students, and you won’t have to bring coffee or hold the door for the CEO.” Reulen emphasizes that an internship is also a way to find out what direction you do or do not want to go in your career path. Obviously, many companies that have an international aspect to them will welcome nonDutch speaking students.

Are you looking for an internship in The Netherlands or abroad?

Check these organisations: - www.erasmusbusiness.nl: links small and medium enterprises in the Rotterdam region with EUR students. - Integrand: offers internships. By following a procedure with interviews and selections, suitable internships are sought for students. - Nuffic: gives information and support on doing an internship abroad, or on doing one in The Netherlands as a non-Dutch. - AIESEC: for doing an internship abroad. - Your faculty student association.

An awful process However, some students disagree that it’s an effortless undertaking to become an intern. Ling Lin, a Chinese girl, is studying Marketing and has an internship at ING bank. She says that it wasn’t easy, as companies, and especially the marketing departments, are looking for students who speak Dutch. “It took three months to get an offer, and the process, including pre-recorded phone interviews, was awful.” Lin says that the assignments are not as challenging as expected, but that it’s still valuable experience and will be helpful in the future. Tolerance Petya Simeonska is also studying to become a Master in Marketing Management. Having gone through months of trying to obtain an internship she states: “Sometimes you do not even get a response back, sometimes it is negative, and very rarely you get invited for an interview.” Simeonska further explains that people coming to Holland expect tolerance, but it’s not exactly like that. Through sheer determination she got work at the small company Cross Capto, which has proved to be a real pleasure. It involves a lot of creativity and a very international environment. “Hopefully once I graduate, I will be able to find a job too.” Back to the roots Renee Mast, the internship coordinator of IBCoM, notes that within this programme internships are mandatory. Surprisingly, many internationals choose to go back to their home countries. “They get internships

through their friends and family, and build up networks for the future.” Yet, if students do choose to stay in Holland, Mast says that they need to make a big effort. For non-Dutch speakers getting an internship in The Netherlands is more difficult, but certainly not impossible. But there are always possibilities within the faculty, helping with research of one of the staff members. “Persevere and turn it into an advantage that you are an international. Your internship is a big exercise, which will one day help you find a real job.”

5000 internships

AIESEC is an organization that internationals may use to get an internship. For internationals in Holland and Dutch and foreign students who want to go abroad. Maurice Aarsen, the AIESEC coordinator of outgoing exchange, says that internships are valuable to broaden horizons and get you work experience. “We have 5000 internships in 110 countries. Whether you are Dutch or international, there are lots to choose from.” Aarsen says that in most countries AIESEC is like a way of life, and interns get taken care of really well. Irma van der Meer seconds this. Having gone on an internship through AIESEC to Malaysia herself, she says that organizing a conference on youth leadership was great. “I love travelling, but I wanted to do more. During an internship you can meet the locals, help them out and get to know their culture.”


EM INTERNATIONAL

3 september 17 November 2009 2011| |03 31

THINGS TO DO IN ROTTERDAM

text Christian Mathis

dedication and effort, visit at least one of these museums. www.boijmans.nl www.maritiemmuseum.nl www.hmr.rotterdam.nl www.nmr.nl www.wereldmuseum.nl

you closer to the object and make you re-evaluate it. Objects that are not immediately apparent suddenly surprise with their shape and colour. You can view their work at the Nederlands Foto Musuem until the 20th of November. www.nederlandsfotomuseum.nl

Jazz International Rotterdam You don’t need to go on an exchange to New Orleans to enjoy high quality Jazz music. From the 18th to the 20th of November, the city vibes will be dominated by funky sounds. Jazz International Rotterdam is a festival that takes place at the Lantaren Venster and De Doelen, as well as a still to be announced secret location. The goal is to stimulate the music scene and enable new artists to show their talent. With famous and upcoming bands from the US and the Netherlands a great variety is guaranteed. www.jazzinternational.nl

Elie van Rijckevorsel Today you can travel the world easily making use of a travel agency or simply booking a flight online yourself. In the 19th century such undertakings were much more difficult, especially if you wanted to go to far places like Indonesia. Elie van Rijkevorsel was a scientist from Rotterdam who dedicated his life to the exploration of foreign cultures. After his studies he travelled the world. During his journey he assembled a large collection of art and special items from every country, each with their own culture. He donated the artefacts to the city of Rotterdam. To honour the lasting impact his efforts had on the cultural scene of Rotterdam, all the museums that benefited from his gifts are exhibiting them in the coming months. They include the Boijmans, the Maritime, the Historic, the Natural-Historic, and the World museum. If you want to view the magnitude of influence a single person can have through

What do you study? International Business Administration, graduating in 2013.

GOING DUTCH Name: Vijoleta Gordeljevic Nationality: Serbian/German Age: 21

What are you passionate about, I mean what are you absolutely crazy about? I am passionate about the various possibilities life offers. Thinking about all the different things I want to become excites me. I believe that we all can live the life we aim for, only if we really want it and stop doubting. What is your greatest ambition? Improving the lives of people, especially kids that are in need and offering chances to those that would never get them otherwise. That makes me happy, that´s all I want to do! Where do you see yourself in five years from now? Leading an organization that I will found in 2012.

The new harvest of Rotterdam Two young photographers from Rotterdam portrayed their home city from unusual perspectives. The two upcoming artists roamed the streets and captured impressions on details we oversee during our daily life. Impressively, the focus on occurrences such as the falling of a leaf can describe the entire season of autumn better than a thousand words. With this intention Faisel Syed created a collection of single moments, each telling a story and communicating a feeling to the viewer. The second upcoming talent Abubakr Akkari uses his photographic skills to let one see an image through new eyes. Details and close-up images bring

Who is your favourite intellectual? Nikola Tesla. Do you have a job on the side? I am desperately trying to find one in Rotterdam. I make some money at the moment by blogging for a German website. Any extracurricular activities? Board member of SIFE, a global organization focused on social entrepreneurship. Do you do sports/hobbies? Yoga and swimming. Pumps or sneakers? I am girlish, mostly pumps! Is pink the new black? I even dedicated a whole website to the colour pink, yes!!

Chabot Museum Henk Chabot is one of the most famous Dutch expressionists. Born and raised in Rotterdam, his creations have shaped the art scene during his life and after his death. The largest collection of his work is housed in the Chabot Museum, which itself is officially an architectural national monument also known as the White Villa. If you are into Bauhaus style architecture and expressionistic art a visit to the Chabot Museum is the perfect combination. www.chabotmuseum.nl

Clubbing or pub crawl? I am usually into clubbing, but I guess I still have to find the better spots in Rotterdam. Beach resorts or cities? City trips are fine if a beach is close by. Think Barcelona. Fast food or mama’s kitchen? Mommy wins clearly! If you could advise everybody to read one book, watch one show, surf to one website, marvel at one TED talk, what would it be? Book: The Black Swan: The Impact of the Highly Improbable, by Nassim Nicholas Taleb. Show: Family Guy!!!! Movie: Biutiful, with Javier Bardem. TED: Sheryl WuDunn’s Our century’s greatest injustice highly shaped my thinking. text Hannes Peters


Borreltijd

Marketing association Speciaal voor Erasmus Magazine worden de mooiste outfits uitgekozen. Dat het bestuur hierdoor iets te laat op de eigen borrel is, is een detail. Zoals de foto laat zien, mag het resultaat er zijn.

Eén van de tradities van de Marketing Association is de ‘Standaartmeter’. Vernoemd naar oud bestuurslid Standaart. Volgens traditie wordt tijdens een social drink eerst het bier uit de meter gedronken voordat de tap opengaat.

Marketing in actie. Anne Schreuders treedt hier op als vrijwillige vertegenwoordigster van Heineken. Wat bestuurslid Daan hiervan vindt? ‘Prima!’

Elfahmi

Wintergedachten

De winter staat voor de deur. Een seizoen zonder geur en kleur. Maanden die bestaan uit korte dagen en lange nachten, woeste windvlagen en hoosbuien, snerpende kou en gladde straten. Sneeuwwitte weiden zullen ons straks weer dagen achtereen verblijden. Desalniettemin voor menig mens redenen te over om te klagen over het weer. Verzuchtingen als ‘Verdikkeme, wat is het koud!’ ‘Hè gatver, wat een weer, geef mij maar weer de zomer’ zijn zo dadelijk gemeen gedachtegoed onder de mensen. Ik begrijp die aversie tegen Moeder Natuur niet zo. Ik krijg een punthoofd van mensen die mekkeren over het naderende winterweer. De winter breekt namelijk altijd rond deze dagen aan. Men kan zich hier dus fysiek en mentaal op voorbereiden. Het is gewoon een kwestie van het omzetten van de mentale knop en vrede hebben met het feit. Persoonlijk sta ik dan ook niet zo vijandig tegenover het strenge winterweer. Sterker nog, ik vind het juist een verademing. Het seizoen noopt mensen tot nadenken en vermaant een ieder rustig aan te doen. We zijn al het gehele jaar door in de weer met onze dagelijkse besognes. De maanden vanaf december tot maart bieden juist gelegenheid om zich op het jaar te bezinnen en nieuwe plannen te smeden, om zichzelf klaar te stomen voor het nieuwe seizoen. Verzet tegen de winterse pracht en praal lijkt mij zinloos. Tracht gewoon met de flow mee te gaan en rekening te houden met de winterse voorwaarden. Laten we de ijskoningin een warm hart toedragen en haar hartelijk verwelkomen. Laat ons genieten van de verstilde straten, van de versteende boomtoppen en ongebladerde ijstakken, en van de panoramische beelden van mistige polders. Ik hoop dat het zodanig gaat vriezen dat ’s lands meest begeerde happening er komt: De Elfstedentocht. Elfahmi el Bouazati is rechtenstudent

Ook buiten is het gezellig. Hier vier nieuwkomers: Richard Wang, Jan Hummelman, Frank Lagendijk en George Filipov. Het bevalt ze allemaal erg goed. En nee, het gratis bier is niet de belangrijkste reden.

Mannen en voetbal, het blijft lastig. Gelukkig hangt er in Café Oost een groot tv-scherm, zodat de stand niet steeds op de telefoon hoeft te worden gecheckt.

Wie? Marketing Association EUR Wat? Maandelijkse Social Drink, deze keer op 2 november Waar? Café Oost Leuk? Door de flinke concurrentie van onder andere de Champions League en es-

saydeadlines, komt de borrel wat langzaam op gang. Het bestuur kan het de leden niet kwalijk nemen, want de voorzitter is zelf een kwartier te laat. Gelukkig kan de tijd goed worden gevuld met gratis drankjes, die bij elke Social Drink door de Marketing Association ter beschikking worden gesteld.

Iets voor jou? De Marketing Association EUR is van oorsprong bedoeld voor mas-

terstudenten marketing van de ESE. Ook studenten van andere faculteiten en studierichtingen zijn van harte welkom, althans zolang de passie voor marketing wordt gedeeld. Op de borrel komen ook marketingstudenten van de RSM, bachelorstudenten en internationale studenten.

S DUBBELGANGER

Roel van Velzen Zanger en jurylid van The Voice

Voor de rubriek ‘Dubbelgangers’ zoekt EM op de EUR naar look-alikes van bekende mensen. Tijdens college het tweelingbroertje van Justin Bieber gezien? Een docent gevonden die sprekend op Angela Merkel lijkt? Suggesties zijn van harte welkom: redactie@em.eur.nl.

Lennaert van den Hoeven, derdejaarsstudent economie

Erasmus Magazine 7 Jaargang 15  

Het universiteitsblad van de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you