Page 1

5 microrelatos finalistas: (Están ordeados por idiomas, non por puntuación)

Título do Microrelato

Idioma

Liberdade

Galego

A Filla da Leiteira

Galego

The Man who did not Know Anything

Inglés

Blank Space

Inglés

Cousas da percepción

Portugués


Pseudónimo autora: María Victoria MORENO (Galego)

Liberdade Andaba por Ferrol e atopei un libro. Cando o abrín… as palabras saíron disparadas! Coma se estivesen esperando, empuxándose unhas ás outras, a que alguén as deixase marchar. O libro quedou en branco e tódalas palabras voaban de aquí para alá, sen rumbo fixo, xogando pola rúa e topádonse coa xente que as miraba sen comprender. Divertida, saín correndo tras algunhas delas co libro aberto e berrando: - Esperade! Tedes que volver ás páxinas! Senón, como vou lervos e saber a historia que xuntas contades? Mais non me facían caso ningún. A palabra “troula” acababa de xirar pola rúa do Sol e “pomba” daba voltas pola Praza de Armas. Eu non podía facer nada! Sentei, xa cansa de correr, nun banco en Amboaxe e volvín abrir o libro baleiro. Mais levei unha sorpresa. Había unha palabra que non abandonou a súa páxina. Líase: “Medo”. Sen pensalo, soprei sobre ela e saíu voando polo ceo, topándose con outras que cambiaron as súas letras polo choque, converténdose “medo” en “liberdade”. Collín un lapis, abrín o libro en branco e comecei a escribir unha nova historia. Pseudónimo autora: Begoña CAAMAÑO (Galego)

A Filla da Leiteira Andaba por Ferrol e atopei un libro. Cando o abrín, algo estoupou dentro de min. Fun cavilando polo camiño de volta á aldea o que lles ía dicir aos meus pais. “Quero aprender a ler”, solteilles durante a cea. Meus irmáns fixeron burla de min, meu pai deume unha labazada, miña nai miroume en silencio. “Quero aprender a ler”, repetín unha e outra vez. Pola mañá, miña nai saíu moi cedo. Cando volveu, encarouse ao meu pai: “A nena non vai máis repartir o leite, a partir de mañá vai traballar para a irmá do cura. Daralle comida, teito e dúas horas de clase ao día. Ti e os teus fillos ides deixar a taberna e traballaredes comigo”. Isto é o que contou a Catedrática, filla da leiteira, no seu discurso de xubilación.


Pseudónimo autora: Mary ASTELL (Inglés)

Blank Space I was walking through Ferrol and I found a book. When I opened it, I saw with astonishment that it was a story about me. All my life was there, summarized in 12.053 entries, one for each day of my existence. My birth, 33 years ago, my first day of class, my troubled adolescence, my first love and my first disappointment, my university life, my father’s death, my first job, my wedding, my son... Everything was written down, everything. And now I'm here, sitting in this park, named after a queen, waiting for what is to happen because I've reached the last page and there's only room left for one last entry, one last day.

Espazo en Branco (Galego) Andaba por Ferrol e atopei un libro. Cando o abrín, vin con estupefacción que era unha historia sobre min. Toda a miña vida estaba aí, resumida en 12.053 entradas, unha por cada día da miña existencia. O meu nacemento, fai 33 años, o meu primeiro día de clase, a miña turbulenta adolescencia, o meu primeiro amor e o meu primeiro desengano, a miña vida universitaria, a morte do meu pai, o meu primeiro emprego, a meu casamento, o meu fillo... Todo estaba alí anotado, todo. E agora estou aquí, sentada neste parque con nome de raíña, esperando o que teña que acontecer porque cheguei á última páxina e só queda sitio para unha última entrada, un último día.


Pseudónimo autora: Alice MUNRO (Inglés)

The Man who did not Know Anything I was walking around Ferrol and found a book. When I opened it, a revolver fell from a purpose-built hollow. I brandished it unthinkingly and then noticed the man across the street staring at me. He grimly smiled. ‘Hey!’ a policeman yelled not three meters away, and I panicked. Next thing I remember is running blindly as policemen were closing in on me. I turned the corner and threw myself into the path of a fat man. Crash! I limped through a doorway and walked up nearly forty steps before seeing an icy blonde who was just about to take the lift. She responded to my unspoken plea by shouting at the policemen downstairs ‘here’s your man!’ No time. I left the book next to the nearest door and knocked. An ordinary man came out as I reached the lift. Before the sliding door closed I saw him opening the book. Our eyes met. I smiled.

O Home que non Sabía Nada (Galego) Andaba por Ferrol e atopei un libro. Cando o abrín, un revólver caeu dun oco feito a propósito. Brandino sen pensar e entón percibín ao home doutro lado da rúa coa mirada fixa en min. Sorriu sombriamente. ‘Ei!’ berrou un policía a tres metros escasos, e sentín pánico. O seguinte que lembro é correr a cegas cos policías achegándose. Dobrei a esquina e cruceime no camiño dun home gordo. Plof! Coxeei dentro dun portal e subín preto de corenta chanzos antes de ver a unha loura xélida a piques de coller o ascensor. Respondeu a miña súplica muda gritando aos policías escaleira abaixo “aquí está o seu home!”. Sen tempo. Deixei o libro xunto a porta máis próxima e petei. Un home corrente saíu cando eu alcanzaba o ascensor. Denantes de que a porta corredía pechara vino abrir o libro. As nosas miradas atopáronse. Sorrín.


Pseudónimo autora: Lília MOMPLÉ (Portugués)

Cousas Da Perceção Andava eu por Ferrol e encontrei un livro. Quando o abri fiquei muito sorpreendido. Por fim alguém dizia ao mundo a verdade! Quanta emoção e gratidão por poder descobrir aquilo! Sem duvidar, logo me converti no profeta e alto-falante daquelas ideias. Sim! Naquela altura precisávamos de soluções efetivas. Portanto, à maneira do Speaker´s Corners londinense, peguei numa escada, saí à rua e desde a minha tribuna mostrei ao resto da cidade aquele romance com as revolucionárias ideias que nos haviam de trazer aquela felicidade tão procurada por todos nós. Depois, mais dia menos dia, alguém veio ao meu prédio, abriu a porta, subiu ao andar em que eu morava, e sem nenhuma explicação vestiram-me com uma camisa branca e levaram-me a um manicómio. - <<E isto? Se calhar, por ser tão subversivo>>, disse eu. -<<Se calhar, porque o livro está em branco>>, disseram eles.

Cousas Da Percepción (Galego) Andaba eu por Ferrol e atopei un libro. Cando o abrín quedei moi sorprendido. Por fin alguén dicía ao mundo a verdade! Canta emoción e gratitude por poder descubrir aquilo. Sen dubida, pronto me convertín no profeta e altofalante daquelas ideas Naquel tempo necesitabamos solucións efectivas. Así que, á maneira do Speaker´s Corners londinense, collín unha escaleira, saín á rúa e dende o meu púlpito mostrei ao resto da cidade aquel libro coas revolucionarias ideas que nos ían traer aquela felicidade que tanto desexabamos Un tempo despois, alguén veu ao meu edificio, abriu a porta, subiu ao piso onde vivía, e sen ningunha explicación vestíronme cunha camisa branca e me levaron a un manicomio - << E isto? Tal vez por ser tan subversivo>>, dixen eu. - << Tal vez, porque o libro está en branco>>, dixeron eles.

5 microrrelatos finalistas 2018  

Aquí podedes ler os 5 microrrelatos do concurso 2018 que quedaron finalistas. Agora o xurado ten que decidir cales son os 3 gañadores.

5 microrrelatos finalistas 2018  

Aquí podedes ler os 5 microrrelatos do concurso 2018 que quedaron finalistas. Agora o xurado ten que decidir cales son os 3 gañadores.

Advertisement