Page 1

Veta II Gaia non recorda exactamente o día pero sabe que se levantou, co Risco dándolle voltas coma sempre, fixo un café cargado e sopas cun cacho de pan no café con leite antes de meterse na ducha. Tiña que baixar ao centro facer algunha cousa, non sabe exactamente que e entón, mentres se duchaba, no lugar onde se lle ocorrían solucións para case calquera cousa, vira a luz. Estaba claro. Á fin comprendía o que tiña que facer. Eses momentos de lucidez éranlle unha sensación estraña, como se alguén puxese de socate unha idea allea dentro da súa cabeza que espallaba algo de luz na habitual escuridade. Destes momentos derivábase o hábito irredente de Gaia de erguerse sempre antes ca ninguén, de evitar o contacto humano ata pasadas varias horas. Fixérao sempre que vivira con xente, excepto con súa mai que se cadra, pensándoo en retrospectiva, pode que tivese o mesmo hábito e nunca se deixaba ver ata as oito se ben Gaia sabía que levaba xa un par de horas pululando pola casa e traballando. Aqueles primeiros momentos do día eran para — 123 —

XG001899_01_En_vias_de_extincion.indd 123

25/05/12 15:51

Profile for Maria Reimondez

Adianto dunha veta de 'En vías de extinción'  

'En vías de extinción' é unha novela que fala dos mundos que esvaecen pero aínda están aí, das persoas que loitan por mantelos e por transfo...

Adianto dunha veta de 'En vías de extinción'  

'En vías de extinción' é unha novela que fala dos mundos que esvaecen pero aínda están aí, das persoas que loitan por mantelos e por transfo...

Advertisement