Page 1

ENTERKRANT EIGENWIJS & KRITISCH. VERSLAG DOOR HET REPORTERSLABO

De vrijbus: Gent aankleden met poëzie Een conversatie op de bus tijdens het eten. Wat een babbelkousen en een gekonkelfoes. Wat een samenhoren en geroesemoes. Wat leuk zo’n gekwebbel en tateren op een halfvolle bus. Toch iets te bespreken hebben en zeker ook wat te overleggen. Het is soms luisterend en het zwijgend zeggen.

FREDDY Zaterdag 11 februari 14u

zondag 18 maart


Wat doe je met vijftien minuten vrijheid? La Troisième Guerre Mondiale sera Sociale…

Een verduisterde scène en een groep slapende mensen, het zijn clowns in een grijs pak. Naderhand zal blijken dat er sommigen in deze anonimiteit de nek uitsteken. Er is actie, beweging, geluiden zoals een beatbox. Zij bewegen als robots, de beat laat hen niet meer los. Je ziet hun expressiviteit en dit geeft je enerzijds het gevoel dat het om een slapstick gaat en anderzijds toont het

de brute kracht op het podium. Ze hebben allen talent in bewegingsvormen, ze smijten zich al dansend, slow motion, mime en in repetitieve beatboxbewegingen. Hun voertaal is Frans, de replieken kaatsten als pingpongballetjes naar elkaar toe en het doet me denken aan de Franse theaters stukken zoals die van Molière met veel “qui pro quo’s”, zwierigheid met kritische dialogen die verwarring en wantrouwen zaaien en naar satirische en komische hoogten leiden! Deze voorstelling is als een protest en volkstheater, ze hebben de buik vol van valse beloften, ze gaan voor hun idealen…of die er nog zijn is hun vraagstelling en ze blijven zoeken want idealen koesteren ze nog altijd. Ik noem het de slinger van de tijd, net zoals dertig jaar geleden en nu in een nieuw pak, weliswaar een grijs pak. GRETA

Zondag 18 maart


De problematische dood van Aziz Ik word omhelsd door een gezellige living en warme mensen op een ondergrond van zachte kussens. Vanaf de eerste woordenstroom word ik meegesleurd en vervoert de accordeon mijn ademhaling. Een verhaal speelt zich af waar Aziz aanschouwt hoe zijn dood die vragen des levens ontbloot die dan pas worden gesteld. Dreigende klankenstromen en huppelende tango’s die vragen: Wie ben ik? Wie zijn wij? De stiltes geven antwoord en één uitspraak die blijft nazinderen: “Als alle juiste mensen een stem nemen om de verkeerde mensen het zwijgen op te leggen, dan is politiek en kunst niet nodig. Dan is alles politiek en kunst.“

Thijs

zondag 18 maart


Zondag 18 maart


Zondag 18 maart


Gesprek met Koen en Walter dirigent en inspring-dirigent van De Propere Fanfare

‘Alle muzikanten ... he’n du’st’, en zeker de dirigent. Walter drinkt fruitsap met grote teugen. Na de repetitie, de eerste en laatste repetitie met Walter als dirigent vóór het Enter-festivalconcert op zondagvoormiddag, is het even uitblazen in een kleine kring van trompettisten.”Ge moet met een hamer op een muur slaan!” Twee propere fanfaristen geven Walter laatste raadslagen hoe hij die om en bij de 70 muzikanten met energieke bewegingen van zijn rechterarm in eenzelfde tempo moet houden. Walter knikt, zijn ogen schitteren, maar hij is wel eventjes “goed moe”, met een overtuigende ‘goed’. Bijna nog beroemder dan de muziek van de Propere Fanfare van de Vieze Gasten is hun show en hun energie. “Maar vals spelen mag dan toch niet!” Voor het Enter-festival werd het repertoire niet veranderd. Alleen de laatste beide nummers zal de Propere zondag om 11 uur op de Vrijdagmarkt samen spelen met de andere fanfares. “Iedereen heeft dat thuis geoefend en dan doen wij dat gewoon samen, zonder repeteren, scherp aan de wind voorbij!” Als kind heeft Walter wel nooit piraat gespeeld maar nu lonkt de buit: “Wij willen de harten van het publiek enteren!” LIEVA Voor geluidsfragment zie www.enterfestival.be

De stoeten van de Propere Fanfare van De Vieze Gasten zijn beroemd-berucht, op kop loopt Koen, hun coach. “Na ons eerste optreden in 2003 met ongeveer 25 man was al snel duidelijk dat een fanfare een dirigent nodig heeft, maar ik ben toch eerder de coach, ik ben acteur, ik moet geen partituur lezen, alleen vaak naar de stukken luisteren en dan...” Dan slaat hij met zijn dirigeerstokje enorme maten en huishoge ritmes zodat ze hem ook helemaal achteraan in de stoet kunnen zien. En dat had hij op Enter-zondag ook graag gedaan, maar zijn rug maakte en streep door de rekening. In plaats van met zijn fanfareschip in zee te steken en de stad te enteren, heeft hij nu een paar weken platte rust voor de boeg. Nu staat Walter een keertje aan het roer, een moeilijke opgave, want sinds jaren laat Koen zijn muzikanten op en over de notenbalken springen. Dan val je met een valse noot niet onmiddellijk uit de boot. “De kleine mankementen maken soms de charme uit van de fanfare, maar wij proberen toch juist te spelen.” Dat uitgerekend de Enter-zondag ook nog zijn verjaardag is, maakt het extra bitter voor Koen. Wanneer heb je ooit eens de kans een verjaardagsfeest te geven op de Vrijdagmarkt, met al je vrienden erbij en met je muzikanten! Misschien kan hij zich troosten met de vele historische gebeurtenissen die hij met de Propere beleefd heeft. “Toen wij op het groot podium aan Sint-Jacobs de Gentse Feesten afgesloten hebben, dat was straf. Goed vierduizend man aan het feesten met ons, dat was echt memorabel! Een optreden, dat moet voor alles en iedereen een gigantisch feest zijn!” LIEVA

Zondag 18 maart


De vrijbus: Gent aankleden met poĂŤzie Vrijdagsmarkt wandel en koopmarkt. Wilt ge een paraplu of een portemoneĂŠ. Dan zit u goed en dat valt mee. Wilt u wat snoep of een reep dat verkrijgt u als u het betaalt U koopt het honingzoet en als het tegenvalt de bruine zeep.

Freddy Zaterdag 11 februari 13u27

zondag 18 maart


De vrijbus: Gent aankleden met poĂŤzie Serpentstraat zijstraat van vrijdagmarkt. De taarten en koffie een tafel met kaarslicht. In een hoek een stijlvolle vleugel. In de achtergrond maar toch in het zicht. Wat operette gezang en een prettige sfeer in de ruimtelijke zin. Wat portretten van muzevocaliste Callas aan een eenvoudige muur.

FREDDY Zaterdag 11 februari 13u15

Zondag 18 maart


HOME AND AWAY

Tentoonstelling en film in de Tinnenpotstraat, een impressie. Thuis. Het kleinste kind kent het. Iedereen weet wat het is. Ik ben van Gent, hier voel ik mij thuis, bij het binnenrijden op de Frère Orbanautostrade en hier in dit Tinnenpotstraatje in hartje stad. Eventjes kijken waar de anderen zoal thuis zijn, dacht ik. Dan loop ik langs de vitrines, onder de glazen stolpen netjes uitgestalde documenten, een hemd-een masker-een muts, een Braun-mixer, een schapevel, een zwarte doodskist zelfs, een opgerolde hoogglans kalender, dagboekfragmenten van één hand in vier talen, en aan de muren grote doeken, kleine foto’s van vuilnisemmers. Ha! Dat vuilnis-dechifreren ken ik, althans toch ‘Glas’ op donderdag: Wat hebben ze links en rechts in mijn straat weer gedronken. De zeer verschillende, zeer persoonlijke attributen die hier verzameld zijn, waarom zijn die precies ‘home’ voor hun bezitters die blijkbaar heel ver ‘away’ zijn van hun thuis?

LIEVA Meer lezen? www.enterfestival.be

zondag 18 maart


Redactie: Agnes, Marijke, Tjhoi, Sammy, Koen en Bart Foto’s: Tina, Paul, Markass, Wim, Sammy, Anne, Stephanie

Zondag 18 maart

enterkrant zondag  

enterkrant zondag

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you