Page 1


LOVE MACHINE :

รักมันออกแบบไมไดนี่ครับ

เพื่อความเขาใจจึงขอใชภาษาไทยแทนภาษาอารโทดอน

เจ็ดปกอนจะถึง พ.ศ.3074 โลกถูกมนุษยตางดาวเผา Artodon ยึดครองหมดแลว หลังจากนั้นไมกี่วันมนุษยก็ โดนฆาทิ้งเปนเบือยิ่งกวามดโดนคลื่นซึนามิถลม ไมเกิน 72 ชั่วโมงมนุษยก็หมดไปจากโลกนี้ โลกใบนี้จึงเต็ม ไปดวยเอเลี่ยนเผา Artodon ชาวเผานี้ฉลาดล้ํานอกจากฆามนุษยจนเกลี้ยงแลวไดเก็บตัวอยางมนุษยไวสวนหนึ่งเพื่อเปนตัวอยางในการ ทดลองทางวิทยาศาสตร …(วันที่ 27 กันยายน พ.ศ.3074 ในชั่วโมงเรียนวิทยาศาสตรของชาว Artodon)… ไฮสคูลแหง UAU ตั้งอยูบนเนินเขาเตี้ยๆ ตระหงานอยูทามกลางสนามหญาสีเขียวขจีหลายพันไร ที่แหงนี้มี บรรยากาศเหมาะแกการศึกษาหาความรูยิ่งนัก หากนกบินผานไปก็จะแลเห็นเขาไปในหนาตางของหองเรียน วิทยาศาสตรที่มีดร.สติเฟองกําลังสอนเด็กนักเรียนอยู เขาใสเสื้อกาวสีขาว สนมือเปอนไปดวยปากกาเคมี มัน เปนอะไรที่งายในการเขียนกระดานสอนแมเปนวิธีเกาแกแตมันยังใชได “เอาละนักเรียน วันนี้เรามาศึกษาเรื่องการสรางมนุษยกันตอจากคาบที่แลว แลวครูจะใหทุกคนแบงกลุมกัน กลับไปทําที่บาน…โปรเจ็กนี้สงเทอมหนา” คุณครูพูดสั่งงานนักเรียนอยูหนาชั้นพรอมกับเอาพอยเตอรชี้ไปที่ รางคนซึ่งโดนแชแข็งดองอยูในกลองสี่เหลี่ยมใสขนาดใหญ “ยากจัง…โหด,จะทําไดมั๊ยนี่” นักเรียนในหองบนกันอึงมี่ “ไมตองโวยกันนักเรียน เทอมนี้ครูใหงานชิ้นนี้ชิ้นเดียว ชื่อโปรเจ็ควา Love Machine ทําเปนรายกลุมสงตอน เปดเทอม” คุณครูย้ํา


“เอาละกลับบานได…ออลืมไปใครจะเอาตัวอยาง DNA ของมนุษยและ data sheet ประกอบมาโหลดไดที่หนา ชั้น” …………………………………………………………. นักศึกษากลุมที่สี่กําลังหนาดําคร่ําเครียดกับการหลอมตนแบบ Love Machine อาจารยบอกวาคะแนนที่ไดจะ ขึ้นอยูกับความสมบูรณของชิ้นงาน นอกจากสรางฮารดแวรใหดูเปนคนแลวจะตองทําใหชิ้นงานนั้นมีหัวจิต หัวใจที่จะรักคนอื่นๆ และสรรพสิ่งในโลกนี้ดวย ” ‘จารยแมง โหดจัง” “นั่นซิ มึงพอจะหาคนไดสักคนมั๊ยวะ” ในกลุมบนกันฮุบ เพราะงานที่อาจารยใหนั้นเปนเรื่องที่ยากสําหรับนักเรียน Artodon Level5 ในกลุมสี่นี้มี สมาชิกกลุมดวยกันทั้งหมด 5 คน

แบงงานเรื่องหลักๆ กันทําคนละเรื่องไป เชนอีฟ หาสารที่นํามาหลอมรวม, วันไรสืบคนขอมูลและยืม เครื่องจักรขึ้นรูปจากสถาบัน, อันแนนเขียนโคดเพื่อใชประกอบสสารและการสั่งงานฮารดแวร, อันเมยระดมทุน และประสานงานหาขอมูลและทําหนังสือขออณุญาติใชเครื่องมือพิเศษ, นารีเขียนโคดโปรแกรมระดับ ความรูสึกนึกคิดและโคดเซนซิทีฟตางๆ แตละคนตอนนี้หัวฟูกันหมด กําลังขมักเขมนทําตนแบบมนุษยอยูในโรงเก็บเครื่องบินที่บานพอของอันแนน “จะหาคนจริงๆ จากที่ไหนไดวะ ก็ในวิชาประวัติศาสตรบอกวาคนโดนโรคระบาดตายไปตั้งแตเรายังไมเกิดนี่ นา” อันเมยบน “มีอยูคนนึงพอขาแอบเก็บไว” วันไรอําเพื่อน


“เหรอๆ…แลวพอแกไมกลัวโดนเจาหนาที่พิทักษพันธุจับเหรอ” เพื่อนฮือฮา ตกหลุมพราง “เฮย พอไมกลัววะ พอขาหญาย” วันไรอําตอ “งั้นเอ็งขอพอมาทําโปรเจ็กซิ” อันแนนวา “ไมดีหรอกคนนี้มันทําอะไรผิดพลาดบอย” ยังไมลดละ “เอามาอัปเฟรมแวรก็ได ขาจะเขียนโปรแกรมใสสีผิว รูปพรรณใหม ใหนารีเขียนโปรแกรมความรูสึกซึ้งๆ ใส ให” “แมง มันโม..ใครจะกลาเก็บมนุษยไววะ เลี้ยงยากจะตาย วันไรมันโม” เมื่อเห็นวาเพื่อนจับไดวันไรก็ทําทาทางแกเขิน เพื่อนก็พากันหัวเราะพักใหญแลวก็ตั้งหนาตั้งตาผสมสสาร สําหรับทําตนแบบมนุษยตอไป ………………………………………………….. …(วันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ.3074 ในโรงเก็บเครื่องบินที่บานอันแนน)… ตอนนี้ฮารดแวรตนแบบมนุษยถูกสรางขึ้นเสร็จแลว จากนักเรียนกลุมสี่ ทุกตัวนัดกันมาพรอมหนากันวันนี้อีก ทีเพื่อรวมหัวกันทําโปรเจ็ค Love Machine ที่อาจารยใหมา ฮารดแวรที่สรางขึ้นเปนพันทางยังไงไมรู แตมันก็ดีที่สุดในสายตาของเด็กนักเรียนกลุมสี่แลว ทุกตัวยิ้มอยาง ภูมิใจในผลงานของตัวเอง Love Machine วางเดนอยูกลางโรงเก็บเครื่องบินนั้น นักเรียนกลุมนี้หารูมั๊ยวาหากนําผลงานชิ้นนี้ยอนกลับไป วางไวนิ่งๆ กอนป พ.ศ.3074 มันจะแยกออกยากมากระหวางมนุษยกับสิ่งประดิษฐชิ้นนี้ “เฮย ตอไปเปนงานของพวกเขียนโปรแกรมวะ ” “มันก็ตองชวยกันดู นารีเคาโปรแกรมเกงก็จริง แตก็มี bug ไดเหมือนกัน” “แลวอันแนน โปรแกรมคําสั่งเบื้องตนเสร็จยัง” นารีซาถามอยางตองการคําตอบจริงจัง “…,งานขาตองทําหลังจากอันแนนมันโปรแกรมคําสั่งพื้นฐานเสร็จกอนนะ” “วันนี้แหละมาชวยกันคิดหนอยวาคนมันตองมีโปรแกรมพื้นฐานอะไรบาง” อันแนนออกตัว “โห…แมคุณ” เพื่อนโวย “งั้นก็รีบเขา…เร็วๆ มาชวยกันคิด…” “ก็ไมเคยเห็นของจริงนี่หวา ” อันแนนบนอยางหัวเสียแลวเอามือลูบไปตรงเปาของ Love Machine เอียงคอ พิจารณาดูแบบใชความคิด “เอางี้ๆ มาชวยกันคิดวา Love Machine นี่มันตองทําอะไรไดบาง” “เออ ดีๆ จะทันสงมั๊ยนี”่ “ขั้นแรกนะ….” อันแนนลากบอรดมาแลวเอามือจรดทําทาจะเขียนลงไป “มันตองมีมือสําหรับสัมผัสได แบบที่เราเอาผิวหนังสัมผัสกัน คือถาสัมผัสแลวตองรูวาออนนุมหรืออะไรแบบนี้”


“แลวตรงไหนเรียกวามือ” “ก็ตรงที่มีงามหางามนั่นแหละ ตรงงามเคาเรียกวาอะไรนะ” อีฟกมหนาสืบคนขอมูลจากโนตบุค “ออเรียกวามือ,นิ้ว” “ที่มันยื่นออกมาเปนงามก็เพื่อสัมผัสตรงซอกหลืบ” อันแนนอานตามในโนตบุค …”ใชเดี๋ยวจะเขียนโปรแกรมรับคาจะตรงนั้นแหละ” อันแนนเก็ท “ถูกเหรอ ทําไมตองรับคาจากตรงนั้น” อีฟแยง “แลวโปรแรกมเคลื่อนไหวละ นาจะทํากอน” วงประชุมเริ่มขัดแยงทางความคิด และเริ่มถกเถียงกันยกใหญ กอนเรื่องจะบานปลาย อันแนนจึงแยงสวน ขึ้นมา ” เอางี้ ชวยกันคิดเปนขอๆ ไดมั๊ย อยางเพิ่งเถียงกัน ชั้นจะเขียนบนกระดานนี่” แลวทั้งกลุมก็ไดขอสรุปดังนี้ คุณสมบัติพื้นฐานของ Love Machine 1.รับรูดวยการสัมผัสจากสิ่งรอบขางไดวาออนนุม หรือแข็งกระดาง 2.ไดยินเสียงในรูปแบบคลื่นและแยกแยะไดวาเสียงไหนนาฟงและเสียงไหนไมนาฟง ใหเลือกฟงเฉพาะเสียงที่ นาฟง 3.มีเซ็นเซอรรับแสงไดและสามารถรวบรวมแสงใหเปนภาพได สามารถจําแนกไดวาเปนภาพนิ่งหรือ ภาพเคลื่อนไหว 4.เคลื่อนไหวไปไหนตามใจชอบไดในทุกทิศทางยกเวนมุดดินกับเหาะ (เพราะกลัววาจะหนีหายไปกอนนําไป สงอาจารย) 5.ดมกลิ่นและจําแนกไดวาอันไหนเปนกลิ่นหอมอันไหนเปนกลิ่นทะแมงๆ “เอาละ อันแนน เขียนโปรแกรมตามหัวขอที่พวกเรากําหนดนี้ไดมั๊ย” “สบายมาก แบบนี้ซิชัดเจนดี Love Machine ของเราจะตองไดที่หนึ่งของภาคแนๆ เลย” แลวอันแนนก็ขลุกอยูในโรงเก็บเครื่องบินนั้นหาวันหาคืน เพื่อนคอยสงขาวสงน้ํา จนเหงื่อไหลไคลยอย จน Love Machine ที่เธอโปรแกรมงวดสุดทายไลเธอใหไปอาบน้ําเพราะทนกลิ่นทะแมงๆ ไมไหว บัดนี้ Love Machine เสร็จแลวแตยังไมสมบูรณ เนื่องจากวามันยังไมสามารถรักใครได ซึ่งไมบรรลุ วัตถุประสงคของอาจารย เพราะอาจารยย้ํานักย้ําหนาวา Love Machine ของพวกเธอจะตองตอบโจทยคําวา รักใหไดกอน เธอไมตองสรางใหมันสวยงามก็ไดแตมันตองรักใครใหเปน ไมเชนนั้นพวกเธอจะไดคะแนนแค ครึ่งเดียวเทานั้น “เธอ…เฮอ..หามเดินไปไหนนะ” อันแนนบอกกับ Love Machine กอนที่เธอจะหยิบโทรศัพทเดินออกไปทาง ประตูเล็กดานขางของโรงเก็บเครื่องบิน Love Machine ยังทึ่มอยูจึงหยุดนิ่งรอคําสั่งอันแนนอยูตรงที่เธอชี้บอก อันแนนนั้นระบุเพศเขาประชากรแหงรัฐเปนชายทั้งๆ ที่เธอคิดวาเธอไมไดเปนชายเธอแตงเปนหญิงจนพอขี้ เกียจหาม เธอเดินออกประตูเล็กไปแลวถอดเสื้อผากองไวตรงทางเดิน เธอเดินเปลือยลอนจอนอยางนั้นไปทาง


ตัวบาน เธอไมมีเวลาพิถีพิถันนักเลยเดินเปลือยเขาหองน้ําไปพรอมกับตอโทรศัพทหาเพื่อนไปดวยเพื่อที่จะให มาดูผลงานที่ทําสําเร็จงวดลาสุด เธออาบน้ําไปดวยโทรศัพทไปดวย “นารีเหรอ เธอบอกคนอื่นมาที่บานชั้นเร็ว ฉันทําสําเร็จแลว สุดยอดมาก… เออๆ… พอสัมผัสงี้ตอบสนองตาม มือเลย นาทึ่งมาก… ยิ่งเธอสัมผัสพรอมกับเสียงกระซิบนะยิ่งตอบสนองไดตามโปรแกรมเลย…. ชั้นลอง ทดสอบแลวยะ…ตอนนี้…บอกทุกคนเลย..งา..อาบน้ําอยูเวย….ไมมีเวลา..เออ” หลังคุยกับนารีเสร็จ อันแนนทําความสะอาดรางกายเสร็จก็นึกไดวาลืมเอาเสื้อผาเขามาเปลี่ยนเธอจึง call หา พอใหเอาเสื้อผาลงไปใหที่หองน้ํา พอบนอยางหัวเสียถึงนิสัยกึ่งหญิงกึ่งชายของอันแนน “อีลูกบังเกิดเกลา…” นึกในใจ ยังดีนะที่มึงไมใชใหไปเก็บสบู แตก็เอาเสื้อผาไปใหอันแนนที่หองน้ํา ตัดภาพมาที่โรงจอดเครื่องบิน Love Machine ยังคงยืนนิ่งอยูที่นั่น ……………………………………………… วันนี้ทุกคนในกลุมยิ้มออกแลว ยกเวนนารีซา เพราะที่เหลือนั้นเธอตองทํา หนาที่เธอคือทําให Love Machine รักใหเปนซะที เพื่อนๆ คิดวาไมยากเทาไหรก็เลยเอาเครื่องเสียงมาเปดเสียงดังกระหึ่ม เครื่องดื่ม พรอมกับอาหารวางถูกซื้อหามาเต็มเรี่ยราดไปหมด อีฟกระดิกเทาตามจังหวะเพลง วันไรและอันเมยเอนกาย พิงโซฟาโดยเฉพาะอันเมยนั่งกึ่งนอนไฝหางอยางสบายอารมย นารีนั่งจอง Love Machine อยูนานสองนาน เธอพลิกมันดูทุกแงมมุ จับและลูบมันทุกสัดสวน บางครั้งเธอก็กม ลงไปสูดกลิ่น Love Machine ที่สรางขึ้นเพื่อจะดูวาจะเริ่มโปรแกรมตรงไหน แลวเธอก็ไลโคดโปรแกรมพื้นฐาน ที่อันแนนเขียนไว แลวเดินกลับมาถามอันแนน เดินกลับไปกลับมาอยูอยางนั้นเหมือนไมแนใจ สุดายก็ลาก อันแนนไปทําความเขาใจสองตอสองเพื่อจะเชื่อมโคดพื้นฐานที่อันแนนเขียนไวกับโคดของเธอ จนแลวจนรอด เธอก็ยังคิดอะไรไมออกในตอนนั้นจนหงุดหงิด “นี่..!!!!ชวยเงียบๆ ไดมั๊ย!!!!!!!!!!!!!!!” นารีตะโกนเสียงดัง อีฟกดหยุดเพลงทันที ทุกคนหยุดทําสิ่งอื่นมองมายังนารีซา บรรยากาศเงียบกริบ แมแต Love Machine ยัง มองมายังนารีดวยสายตางงๆ “ขอกูอยูเงียบๆ สักพัก” นารีรูวาตัวเองพาลเลยลดเสียงบอกเพื่อนๆ ไมมีใครพูดอะไร ทุกคนเดินออกไปจากโรงเก็บเครื่องบิน พอของอันแนนกําลังเดินหิ้วขวดเบียรเพื่อเขามาแจม กับกลุมลูกๆ ก็พลอยชะงักเทาและถอยหลังเดินออกไปดวยกันกับเด็กๆ นารีซานั่งเงียบๆ แลวเริ่มโปรแกรมความรักอยางมีสมาธิที่สุด เธอเคลิบเคลิ้มกับมัน ใหหัวจิตหัวใจกับมัน จน ในที่สุดเวลาผานไปไมถึงสี่สิบแปดชั่วโมงเธอก็ทําไดสําเร็จ Love Machine สามารถพูดคําวารักดวยความรูสึก จากมันเองเมื่อเธอสัมผัสมันดวยความทนุถนอม “รักนารีจัง จริงๆนะ ไมไดโม” มันพูดแถมเอียงคอดวย


นารีปลื้มในผลงานตัวเองเปนที่สุด เธอเริ่มปลอดโปรง อาการกดดันที่เคยมีหายเปนปลิดทิ้ง Love Machine รักเปนแลว ทุกคนเขามารวมตัวกันในโรงเก็บเครื่องบินอีกครั้ง พอของอันแนนเมาปลิ้นแลวเนื่องจากนั่งกินเบียรรอที่สนาม หญาตั้งแตที่เดินออกไป เบียรหมดไปสี่ลังหนําซ้ํายังโดยอันแนนตอวาที่เมาแลวแอบมองเพื่อน แตทุกคนก็ แฮปปที่ Love Machine สําเร็จลงแลว “เลิฟ รักทุกคนเลย” Love Machine เอยปากทักทายทุกคนขณะที่เดินเขามา “พอก็นารัก ยังดูหนุมหนุม ไมแกเลย ดูเปนผูใหญใจดี” “ขอบคุณนารีซา นะครับที่ทําใหผมมีความรัก” ทุกคนทึ่งในผลงานชิ้นนี้มาก สุดทายนารีก็โปรแกรมมันสําเร็จ นารีปลื้มเปนที่สุด หัวใจพองคับอก Love Machine พรอมที่จะนําไปสงอาจารยตอนเปดเทอมแลว หลังจากนั้นทุกคนก็เปดเพลง เตนและฉลองกันอยาง เต็มคราบ ………………………………………………….. กอนเปดเทอม เด็กๆ พา Love Machine ไปเที่ยวในเมืองหลวง Artodon จนผูกพันเหมือนเปนเพื่อนในกลุม คนหนึ่งเลยทีเดียว แลวเวลาก็ผานไป…(((อีกาบินรอง..”ในเวลาตอมา”… ภาพใหมเลื่อนแทนที่ภาพเกาจากลางจอ….)))) แลววันเปดเทอมก็มาถึง ………………………………………………….. เด็กๆ พา Love Machine มาอวดกันและทดสอบกันแบบเกทับ แซวกันไปแซวกันมาวาของเรารักเยอะกวา ของนาย กลุมนี้ทําไดรักเยอะกวากลุมนั้น กลุมนั้นรักไมเปนเลย “เฮย! รักไมเปนแตเดนไนเชิงกามเวย” พอโดนวาหนอยก็ไปน้ําขุนๆ ไมมีใครยอมใคร จนอาจารยโอซิลาเบเดินเขามาในหองทุกคนจึงเงียบเสียง “เอาละเอามาโชวกันหนาชั้นทีละกลุม” พวกเด็กในหองตื่นเตนที่จะไดดูผลงานของตัวเองกัน เมื่อถึงกลุมสี่ เด็กก็จูง Love Machine ไปยืนหนาชั้น เด็กๆ ยืนเรียงแถวอยูหลัง Love Machine แลวอีฟแน นซึ่งเปนหัวหนากลุมก็กลาวรายงานสรุปถึงวิธีการสราง Love Machine แลวทิ้งทายให Love Machine แสดง ใหเห็นวาความรักเปนอยางไร แตนาประหลาดใจ Love Machine ไมไดตอบสนองอะไรเลย แคเอานิ้วอมไวในปาก เหมือนเด็กอมมือ ทุกคน ในกลุมตกใจจนประหมาเพราะโดนเพื่อนหัวเราะดวยความขบขัน มันเหมือนหัวเราะเยาะ โดยเฉพาะนารีซา เธอคิดไปวาเปนเพราะเธอโปรแกรมขั้นสุดทายไมดีหรือเปลามันถึงไดเพี้ยน


กลุมสี่ลาก Love Machine มาแกไขที่หลังหองดวยความหัวเสีย นารีน้ําตาคลอเบา กลัวเพื่อนวา เธอไลดู โปรแกรมอยางละเอียดทุกบรรทัดก็ถูกตองทุกอยาง และตลอดปดเทอม Love Machine ก็ยังบอกวารักทุกคน อยูเลย ขนาดเมื่อตอนเชาตอนนั่งรถมาโรงเรียนก็ยังกระซิบวารักพรอมหอมแกมอยางนิ่มนวล ทําไมตอนที่ สําคัญแบบนี้ถึงไดทําขายขี้หนานัก สุดทายทุกคนก็ออนใจ เ พราะแกไขอยางไร Love Machine ก็ไมกลับมาเหมือนเดิม เหมือนตอนที่สรางเสร็จ ใหมๆ ทุกคนหัวเสียในที่สุดก็ยอมรับคะแนนครึ่งนึงจากคะแนนเต็ม และผลักภาระใหนารีพา Love Machine กลับบานดวย อยาทิ้งขวางไวแถวโรงเรียน …………………………………………………………….. สวนสาธารณะ Defilemone อยูกึงกลางระหวางปายรถไฟลอยฟากับปากซอยเขาบานนารี นารีเดิน ลาก Love Machine มานั่งอยูที่มานั่งของสวนแหงนั้น เธอนั่งอึ้งดวยความโมโหในเหตการณที่หนาชั้นเรียน เธอนั่งนิ่งอยางนั้นอยูนานมากจนเธอก็รูสึกวา Love Machine สัมผัสที่ตนขาเธอ “ทําไปถึงทําแบบนี้” นารีตะโกนใส Love machine “ไมไดตั้งใจ” “ชั้นหมายถึงเรื่องที่หนาชั้นเรียน ไมใชเรื่องนี้ ทําไมเธอไมแสดงอะไรในทํานองวารักเลย ยืนนิ่งเปนเด็กอมมือ ไปได เธอไมไดรักใครจริงๆ ใชมั๊ย” นารีพูดใสหนา Love Machine จนลืมไปวามันเปนสิ่งที่เธอกับเพื่อนสราง ขึ้นมา “เพราะอะไรเหรอ กอนหนานี้ถึงไดบอกวารักจัง รักที่สุดเลย รักเธอคนเดียว รักและคิดถึง ฯลฯ……เพราะ อะไร” นารียังนึกไมไดเธอสรางมันมากะมือแทๆ “ก็ความรักมันออกแบบไมไดนี่ครับ จะใหผมไปประกาศใหคนอื่นรูทําไมวาผมรักนารีซา” Love Machine พูด พรอมทําตาซึ้งๆ

—>จบนะ ซึ้งแลว<— (กวาจะลากมาถึงฉากนี้ยากจัง) …………………………………………………………………..

Proenemy :: สิงหาคม ๒๕๕๔

LOVE MACHINE  

Love Machine รักนออกแบบไม่ได้นี่ครับ

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you