Page 1

O MEDO NO CORPO

CEREBRO CROCODILO!! AMÍGDALA

AAAAAAAH!!

FUXIDA

CHORO

BERREAR

LATEXO FORTE

PALIDEZ

Autores: alumnas e alumnos de 3º de Diversificación. CPI PROGRESO Autor do esqueleto: Alejandro Frieiro Rey


O MEDO NO CORPO TÁLAMO

Lugar de encontro de case todos os nervios

CÓRTEX VISUAL

AMÍGDALA

MICCIÓN

ACTIVA SISTEMA PARASIMPÁTICO

DEFECACIÓN TAQUICARDIA

ACTIVA SISTEMA SIMPÁTICO

Tensa músculos, cordas vocales. Ton agudo do medo: berro. O

sistema

simpático

nervioso

e

PALIDEZ DILATACIÓN DA PUPILA

autónomo,

parasimpático,

actúan sobre as funcións básicas do organismo de maneira voluntaria, inconsciente e atomática, polo que o cerebro non ten dominio sobre el.

TENSIÓN ARTERIAL

Aumenta a atención

Expresión facial do medo

Autores: alumnas e alumnos de 3º de Diversificación. CPI PROGRESO Autor do esqueleto: Alejandro Frieiro Rey


O MEDO NO CORPO

O MEDO NO CORPO

Os receptores externos proporcionan información do medio que nos rodea. Por medio deles recíbense os estímulos que producen o medo. Agrúpanse nos órganos dos sentidos: vista, gusto, olfacto, oído e tacto.

O Medo é unha emoción caracterizada por un desagradable e intenso sentimento, xeralmente, causada pola percepción de perigo, real ou suposto. No seu nivel máximo coñecese como terror. Dende o punto de vista biolóxico, o medo é un réxime de adaptación e dende o neurolóxico, unha forma común de organización cerebral primaria de organismos vivos, que consiste esencialmente na activación das amígdalas. Nuns receptores chamados NMDA prodúcese unha pegada que é a responsable das fobias: liguirofobia, fobia social, agorafobia,…

O esquema fisiolóxico que se desenvolve é o seguinte: un estímulo exterior activa o tálamo, tálamo que se comunica coa parte do cerebro específica de cada sentido, e de aí, á amígdala, amígdala que activa principalmente o Sistema Simpático a través da medula espiñal. Como consecuencia prodúcense cambios no noso corpo. A información tamén pode chegar a unha velocidade moito maior dende o tálamo á amígdala. Por iso, temos reaccións intuitivas antes de que actúe o cerebro pensante. Autores: alumnas e alumnos de 3º de Diversificación. CPI PROGRESO Autor do esqueleto: Alejandro Frieiro Rey


O MEDO NO CORPO As neuronas son as encargadas de conducir os impulsos nerviosos. A comunicación entre as neuronas realízase mediante a conexión das ramificacións terminais coas das neuronas máis próximas sen tocarse. A esta unión denomínase sipnase. A primeira neurona libera unhas sustancias químicas, denominadas neurotransmisores, que actuarán na segunda neurona, provocando cambios que se transmiten ás neuronas veciñas. As células responsables da resposta ao medo están situadas na amígdala. A amígdala cerebral é un conxunto de núcleos de neuronas que se encargan de dirixir as reaccións emocionais do corpo, como o perigo ou o MEDO.

NEUROTRANSMISORES IMPORTANTES: Serotonina: Axente químico do benestar, dado o seu efecto sobre o estado de ánimo e da ansiedade. Dopamina: responsable dos movementos corporais. Acetilcolina: Regula a actividade en áreas do cerebro relacionadas coa atención, a memoria e a aprendizaxe; pacientes que sofren de Alzheimer teñen baixos niveis deste neurotransmisor. Encefalinas e endorfinas son opiáceos endóxenos, que reducen a tensión nerviosa, regulan a dor, e dan sensación de calma. Glutamato é un neurotransmisor excitatorio, de vital importancia para a formación das conexións entre as neuronas, que son a base da aprendizaxe e da memoria a largo prazo. Autores: alumnas e alumnos de 3º de Diversificación. CPI PROGRESO Autor do esqueleto: Alejandro Frieiro Rey

O MEDO NO CORPO  

Que pasa no corpo cando sentimos medo

Advertisement