Page 99

διασκεδάσει όπως διασκέδαζε παλιά, πριν μπλεχτούν σε όλο αυτό το χάος. Μάλλον του έλειπε η παλιά φιλία του με τη Μιράντα, και μια και είχαν παγιδευτεί σε αυτή την άμαξα για τουλάχιστον δύο ώρες, θα μπορούσε επίσης να προσπαθήσει να διορθώσει κάπως τα πράγματα. «Τι διαβάζεις;» ρώτησε. Τον κοίταξε εκνευρισμένη. «Αισχύλο. Δεν το ρώτησες ήδη αυτό;» «Εννοούσα ποιο έργο του Αισχύλου», αυτοσχεδίασε. Προς μεγάλη του διασκέδαση, εκείνη χρειάστηκε να κοιτάξει το βιβλίο για να απαντήσει: «Ευμενίδες». Ο Τέρνερ μόρφασε. «Δεν σου αρέσει;» «Όλες αυτές οι εξαγριωμένες γυναίκες; Νομίζω πως όχι. Αλλά θα ήθελα μια ωραία ιστορία περιπέτειας κάθε μέρα». «Εμένα μου αρέσουν οι εξαγριωμένες γυναίκες». «Νιώθεις μεγάλη συμπάθεια γι’ αυτές; Ω, όχι, μην τρίζεις τα δόντια σου, Μιράντα, δεν θα σου αρέσει μια επίσκεψη στον οδοντίατρο, σου το εγγυώμαι». Η έκφρασή της ήταν τέτοια που ο Τέρνερ δεν μπορούσε να κάνει τίποτε άλλο παρά να γελάσει. «Μην είσαι τόσο ευαίσθητη, Μιράντα». Κοιτάζοντάς τον, εκείνη μουρμούρισε: «Λυπάμαι πολύ, κύριε», και έπειτα με κάποιο τρόπο κατάφερε να κάνει μια δουλοπρεπή υπόκλιση, εκεί ακριβώς στη μέση της άμαξας. Ο Τέρνερ ξέσπασε σε ένα ζωηρό γέλιο. «Αχ, Μιράντα», είπε, σκουπίζοντας τα μάτια του. «Είσαι πραγματικά ένα διαμάντι». Όταν τελικά εκείνος συνήλθε από τα γέλια, η Μιράντα τον κοίταζε σαν να ήταν τρελός. Για μια στιγμή σκέφτηκε να κάνει τα χέρια του γροθιές και να βγάλει ένα παράξενο, ζωώδες ουρλιαχτό για να επιβεβαιώσει τις υποψίες της. Αλλά στο τέλος έγειρε πίσω και χαμογέλασε. Εκείνη κούνησε το κεφάλι της. «Δεν σε καταλαβαίνω». Δεν απάντησε, δεν ήθελε να αφήσει την κουβέντα να επιστρέψει σε σοβαρά θέματα. Η κοπέλα πήρε και πάλι το βιβλίο της και αυτή τη φορά εκείνος ασχολήθηκε με το να μετρά πόσα λεπτά θα περνούσαν ώσπου εκείνη να γυρίσει σελίδα. Όταν είχαν πια περάσει πέντε λεπτά χωρίς να γυρίσει σελίδα, τη ρώτησε χαμογελώντας: «Δύσκολο ανάγνωσμα;». Η Μιράντα κατέβασε αργά το βιβλίο και τον κοίταξε με ένα δολοφονικό βλέμμα. «Ορίστε;» «Πολλές δύσκολες λέξεις;» Εκείνη τον κοίταξε έντονα. «Δεν έχεις γυρίσει ούτε μία σελίδα από τη στιγμή που ξεκίνησες να διαβάζεις». Η κοπέλα άφησε ένα χαμηλόφωνο γρύλισμα και με μεγάλη αποφασιστικότητα γύρισε σελίδα. «Είναι το αγγλικό κείμενο ή το ελληνικό;» «Παρακαλώ;» «Αν είναι το ελληνικό, τότε μπορώ να καταλάβω γιατί διαβάζεις με αυτή την ταχύτητα». Εκείνη έμεινε με το στόμα ανοιχτό. «Ή χωρίς καθόλου ταχύτητα», είπε δήθεν αδιάφορα. «Μπορώ να διαβάζω ελληνικά», τον έκοψε. «Ναι, και αυτό είναι ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα». Τα χέρια της κρατούσαν το βιβλίο τόσο σφιχτά, που οι αρθρώσεις της είχαν ασπρίσει. «Σ’ ευχαριστώ», μουρμούρισε. Εκείνος όμως συνέχισε. «Είναι σπάνιο για μια γυναίκα να ξέρει να διαβάζει ελληνικά, έτσι δεν είναι;»

Profile for emma

Το κρυφό πάθος της Μιράντα (Οικογένεια Μπέβελστοκ #1)  

Το κρυφό πάθος της Μιράντα (Οικογένεια Μπέβελστοκ #1)  

Profile for emathess
Advertisement