Page 73

Ο Ουίνστον γύρισε προς το μέρος της με ένα χαλαρό χαμόγελο, το οποίο κανονικά θα έπρεπε να κάνει την καρδιά της να παραληρεί. «Κι εγώ το θέλω», της είπε, «αλλά δυστυχώς θα πρέπει να είμαι στην Οξφόρδη σχεδόν για όλο το καλοκαίρι». «Φοβάμαι πως δεν θα έχεις πολύ χρόνο για τις κυρίες», πετάχτηκε ο Τέρνερ. «Κι εγώ, αν θυμάμαι καλά, περνούσα τις καλοκαιρινές διακοπές με τους φίλους μου. Διασκεδάζαμε πολύ. Είμαι σίγουρος πως δεν θέλεις να το χάσεις». Η Μιράντα τον κοίταξε καχύποπτα. Ακουγόταν σχεδόν υπερβολικά χαρούμενος. «Είμαι βέβαιος ότι ήταν ωραία», απάντησε ο Ουίνστον, «αλλά θα ήθελα να παρακολουθήσω και κάποια από τα πολλά κοινωνικά γεγονότα». «Καλή ιδέα», είπε η Ολίβια. «Θα μπορέσεις να πάρεις και μια δόση από τη λάμψη της πόλης». Ο Ουίνστον γύρισε προς το μέρος της. «Έχω αρκετή λάμψη, σ’ ευχαριστώ πολύ». «Μα και βέβαια έχεις, αλλά δεν υπάρχει τίποτα εφάμιλλο της πραγματικής εμπειρίας». Ο Ουίνστον κοκκίνισε. «Έχω αρκετές εμπειρίες, Ολίβια». Η Μιράντα τον κοίταξε με διάπλατα μάτια. Ο Τέρνερ σηκώθηκε αργά. «Πιστεύω ότι αυτή η συζήτηση προχωρά γρήγορα σε ένα επίπεδο που δεν είναι κατάλληλο για ευγενή αφτιά». Ο Ουίνστον φάνηκε σαν να ήθελε να πει κάτι παραπάνω, αλλά ευτυχώς για το καλό της οικογενειακής ειρήνης, η Ολίβια χτύπησε παλαμάκια με τα χέρια της χαρούμενα λέγοντας: «Πολύ σωστά!». Όμως η Μιράντα θα έπρεπε να τη γνωρίζει καλύτερα και να μην την εμπιστεύεται – τουλάχιστον όταν αυτό που είχε η Ολίβια στο μυαλό της ήταν το προξενιό. Και πολύ σύντομα δέχτηκε ένα πολύ πονηρό χαμόγελο από την Ολίβια. «Μιράντα», είπε με μια γλυκύτητα που ήταν ύποπτη. «Ναι;» «Δεν μου είπες ότι ήθελες να πάρεις τον Ουίνστον σε εκείνο το κατάστημα με γάντια που είδαμε την περασμένη εβδομάδα; Έχουν εκπληκτικά γάντια», συνέχισε η Ολίβια απευθυνόμενη στον Ουίνστον. «Και για άντρες και για γυναίκες. Σκεφτήκαμε ότι ίσως χρειάζεσαι ένα ζευγάρι. Δεν ήξερα τι είδους ποιότητα θα έβρισκες στην Οξφόρδη, ξέρεις». Η πρόθεση της Ολίβια ήταν κάτι παραπάνω από προφανής και η Μιράντα ήταν σίγουρη ότι η φίλη της το γνώριζε. Έριξε μια κλεφτή ματιά προς τη μεριά του Τέρνερ, ο οποίος παρακολουθούσε τη διαδικασία με ένα ύφος που μάλλον έδειχνε ότι το διασκέδαζε. Ή ίσως και να φανέρωνε αποστροφή. Μερικές φορές ήταν δύσκολο να διακρίνει. «Τι λες, αγαπητέ αδελφέ μου;» είπε η Ολίβια με την πιο γοητευτική φωνή της. «Να πάμε;» «Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα που θα μου άρεσε περισσότερο από αυτό». Η Μιράντα άνοιξε το στόμα της για να πει κάτι, έπειτα συνειδητοποίησε πόσο μάταιο θα ήταν κάτι τέτοιο και το έκλεισε. Θα τη σκότωνε σίγουρα την Ολίβια. Θα γλιστρούσε κρυφά στην κρεβατοκάμαρά της και θα την έγδερνε ζωντανή. Αλλά προς το παρόν η μόνη επιλογή της ήταν να συμφωνήσει. Δεν ήθελε να κάνει τίποτα που θα μπορούσε να οδηγήσει τον Ουίνστον στο συμπέρασμα ότι έτρεφε ρομαντικά συναισθήματα γι’ αυτόν, αλλά θα ήταν ιδιαίτερα αγενές εκ μέρους της αν προσπαθούσε να αποφύγει την έξοδό τους μπροστά του. Έτσι, όταν συνειδητοποίησε ότι τρία ζευγάρια μάτια την κοίταζαν περιμένοντας την απάντησή της, δεν μπορούσε να κάνει τίποτε άλλο παρά να πει: «Θα μπορούσαμε να πάμε σήμερα. Θα ήταν υπέροχο».

Profile for emma

Το κρυφό πάθος της Μιράντα (Οικογένεια Μπέβελστοκ #1)  

Το κρυφό πάθος της Μιράντα (Οικογένεια Μπέβελστοκ #1)  

Profile for emathess
Advertisement