Page 169

Έκανε ακριβώς αυτό –επικεντρωνόταν στο γιατί δεν ήθελε να σκέφτεται όλα αυτά– όταν άκουσε ένα χτύπημα στην πόρτα του γραφείου του. «Περάστε!» Το κεφάλι της Μιράντα πρόβαλε στην πόρτα. «Ενοχλώ;» «Όχι, φυσικά όχι. Πέρασε μέσα». Εκείνη άνοιξε τελείως την πόρτα και μπήκε. Ο Τέρνερ προσπάθησε να καταπνίξει ένα χαμόγελο βλέποντάς την. Τον τελευταίο καιρό η κοιλιά της φαινόταν να προηγείται του υπόλοιπου σώματός της κατά λίγα δευτερόλεπτα, όποτε έμπαινε σε ένα δωμάτιο. Είδε το χαμόγελό του και κοίταξε κάτω την κοιλιά της. «Είμαι τεράστια, έτσι δεν είναι;» «Θα έλεγα πως είσαι». Εκείνη αναστέναξε. «Θα μπορούσες να είχες πει ψέματα για να μη με πληγώσεις και να μου πεις ότι δεν είμαι τόσο τεράστια. Οι γυναίκες στην κατάστασή μου είναι πολύ ευαίσθητες, ξέρεις». Πήγε σε μια καρέκλα κοντά στο γραφείο του και έβαλε τα χέρια της στα μπράτσα για να καταφέρει να καθίσει. Ο Τέρνερ σηκώθηκε αμέσως για να τη βοηθήσει. «Νομίζω πως μου αρέσεις τόσο τεράστια». Εκείνη ξεφύσησε. «Απλώς σου αρέσει να έχεις μια απτή απόδειξη του ανδρισμού σου». Εκείνος χαμογέλασε. «Σε έχει κλοτσήσει το κορίτσι μας σήμερα;» «Όχι, και δεν είμαι τόσο σίγουρη ότι είναι κορίτσι». «Φυσικά και είναι κορίτσι. Είναι προφανές». «Να υποθέσω ότι σκοπεύεις να εξασκήσεις ένα είδος πνευματικής μαιευτικής;» Τα φρύδια του έσμιξαν. «Για πρόσεξε πώς μιλάς, γυναίκα». Η Μιράντα σήκωσε τα μάτια της στο ταβάνι δήθεν απαυδισμένη και του έδωσε ένα κομμάτι χαρτί. «Έλαβα σήμερα μια επιστολή από τη μητέρα σου. Σκέφτηκα ότι θα ήθελες να τη διαβάσεις». Εκείνος πήρε την επιστολή από τα χέρια της. Καθώς διάβαζε το μήνυμα, περπατούσε πάνω κάτω στο δωμάτιο. Είχε αναβάλει να μιλήσει στην οικογένειά του για τον γάμο του όσο το δυνατόν περισσότερο, αλλά έπειτα από δύο μήνες, η Μιράντα τον είχε πείσει ότι δεν θα μπορούσε να το αποφύγει πλέον. Όπως ήταν αναμενόμενο, είχαν σοκαριστεί –με εξαίρεση την Ολίβια, η οποία είχε κάποια ιδέα σχετικά με το τι συνέβαινε– και είχαν σπεύσει στο Ρόζντεϊλ για να δουν την κατάσταση από κοντά. Η μητέρα του ακούστηκε πολλές φορές να μουρμουρίζει «Ποτέ δεν είχα ονειρευτεί...», και ο Ουίνστον φαινόταν λίγο ενοχλημένος, αλλά γενικά η Μιράντα έγινε απόλυτα αποδεκτή ως η καινούρια σύζυγος του Τέρνερ, και από Τσίβερ λεγόταν πια Μπέβελστοκ. Στο κάτω κάτω, ήταν στην πράξη πάντα μέλος της οικογένειας. «Ο Ουίνστον έχει κάποια προβλήματα στην Οξφόρδη», μουρμούρισε ο Τέρνερ, με τα μάτια του να μετακινούνται γρήγορα πάνω στις γραμμές της επιστολής της μητέρας του. «Ε λοιπόν, αυτό ήταν αναμενόμενο, φαντάζομαι». Την κοίταξε με μια εύθυμη έκφραση. «Τι σημαίνει αυτό;» «Μη νομίζεις ότι δεν άκουσα ποτέ για τα δικά σου κατορθώματα στο πανεπιστήμιο». Εκείνος χαμογέλασε. «Είμαι πολύ πιο ώριμος τώρα». «Το ελπίζω», του απάντησε. Εκείνος πήγε προς το μέρος της κι έδωσε ένα φιλί πρώτα στη μύτη της και μετά στην κοιλιά της. «Μακάρι να μπορούσα να πάω στην Οξφόρδη», του είπε με λαχτάρα. «Θα μου άρεσε να ακούσω όλες αυτές τις ενδιαφέρουσες διαλέξεις». «Δεν είναι όλες ενδιαφέρουσες. Πίστεψέ με, μερικές ήταν τρομερά ανιαρές».

Profile for emma

Το κρυφό πάθος της Μιράντα (Οικογένεια Μπέβελστοκ #1)  

Το κρυφό πάθος της Μιράντα (Οικογένεια Μπέβελστοκ #1)  

Profile for emathess
Advertisement