Issuu on Google+

Elise Winter immersivespace


First dream door ArthurBlue Een mysterieuze 3D afbeelding die op zichzelf wel donker is maar geen duistere sfeer heeft. De omgeving waar dit zich in begeeft is niet vijandig, juist het tegendeel. Het midden waar hij/zij uit het labyrint loop in de open lucht. Water spetert van de kanten af, rode lijden je naar het centrum, de trap loopt door en door.

1

Voor een interactieve wereld is dit naar mijn idee het begin scherm van een journey. Je gaat onderzoeken wat zich boven jou afspeelt. Waar komt het water heen, waar lopen de rode lijnen heen, waar gaat de trap heen. Er zijn veel vragen onbeantwoord en dat maakt het een interessante wereld.

“in the labyrinth, but not stuck John Green �


Minuet Horizon door Zigzan “Landed on a strange planet� is wat de artiest er zelf over zegt. Dat vat de hele afbeelding ook wel samen. De zon laat met felle rode, oranje en gele kleuren het contrast goed zien met de donkere en blauwe voorgrond. Dit geeft het een warme sfeer, maar toch hou ik een gevoel van onveiligheid. De figuren rond het schip lijken bezig te zijn met reparaties. De andere staan op uitkijk. Je voelt dat er wat mis is ondanks de mooie wereld. Een wereld als deze is eigenlijk best makkelijk interactief te maken. Laat op de achtergrond zacht de wolken heen en weer bewegen. Waar je een hint wil plaats je een beweging of geluid. Het is ook nog eens interessant omdat je net nieuw op de planeet bent neergestort. Je kan de gebruiker laten zoeken naar materieel of de wereld er om heen onderzoeken.


Een prachtig kasteel, ooit in alle blauwe glorie gestaan. Nu door achterstallig onderhoud en ouderdom is daar alleen nog een schim van over. Dat wat ooit was. Iets wat vast staat in ons leven is dat we langzaam ouder worden en alleen nog ene schim over blijft van wat was. Sommige mensen worden er angstig door anderen accepteren het. Maar juist omdat het vast staat in ons leven is het iets wat ons trekt. Me de juiste belichting kan dit een vreselijke enge omgeving zijn, maar juist door het licht en de grote ramen blijft het vredig.

Een oud gebouw waar je je in kan verdiepen en in kan verdwalen. Laat een deur opengaan waar je heen kan, laat iets oplichten waar je iets mee kan. Laat in de achtergrond zacht de vogels fluiten. Er zit veel potentie in een wereld, historie en fantasie. Beauty in Blue door Matthias Haker


Bij een lege ruimte moest ik eigenlijk gelijk denken aan de ruimte. Een oneindige plek vol mysterie. Maar voor de opdracht vond ik het niet zo interessant, je kan er niet veel mee en dat wat kan is al vaak gedaan. Al brainstormend kwam ik op de woestijn.

2

Deze foto van de woestijn sprak me gelijk aan. De kleuren steken mooi tegen elkaar af waardoor je een bijzondere sfeer krijgt die je niet in de meeste woestijnfoto’s hebt.


Ik wist eerst niet zo goed waar ik heen moest. Dus toen viel ik weer terug op mijn eerste idee, space. Toen kwam ik al snel op het idee om de woestijn buitenaards te maken. Ik begonnen rond te spellen met wolken, een zon, verschillende manen en als laatst een ruimte schip. En toen werd alles nog een door elkaar gehusseld voor een goeie compositie. Ik werk vaak met photoshop maar eigenlijk nooit om foto mee te bewerken. Het was leuk om dat ook eens te doen, ook al is het soms nog puzzelen en zoeken. Ik moet dan ook toegeven dat ik de zon en manen zelf heb gemaakt. De wolken zijn ook een stel brushes van internet. En ik had puur geluk door het vinden van een mooi effect voor het ruimteschip. Maar al met al ben ik tevreden met het resultaat.


Wat is de eerste ruimte die je je kunt herinneren? Het huis waar ik ben geboren, vooral de woonkamer en mijn eigen kamer. Kun je nog objecten noemen en beschrijven die daar waren? Ik had toen echt een super lelijk bureau kast die ik nooit vergeet. En mijn allereerste knuffel natuurlijk, ik had toen een hele plank vol.

3

Wat is de grootste ruimte waar je ooit in geweest bent? Buiten, okĂŠ die is flauw. Bij grote ruimtes moet ik altijd denken aan kathedralen. Misschien omdat ik als klein kind met me ouders altijd daar heen ging en als je klein bent lijken dat soort plaatsen altijd heel groot. Wat is de kleinste ruimte waar je ooit in geweest bent? Een baarmoeder. Sorry ook flauw.. Als je als klein kind bang was voor monsters of zo en je je ging verstoppen onder de dekens. Waarom voel jij je in sommige ruimtes prettig? Because some places you can call home. Waarom voel jij je in sommige ruimtes onprettig? Because they are dark Waar is wordt dat gevoel door veroorzaakt? Ik hou niet van het donker, alles lijkt ineens vijandig en gemeen. Van welke ruimtes of omgevingen kun je je helemaal geen voor stelling maken? Het aller diepste van de zee, deze plekken zijn donker en onbereikbaar. Het houd veel vragen over, wat leeft daar, hoe, hoe ziet het er uit licht, is dat een schipwrak?


Van welke ruimtes of omgevingen waar je nog nooit bent geweest kun je je toch wel een voorstellig van maken? Tegenwoordig kan je door het internet, film en foto veel meer plaatsen zien dan vroeger. Landen en steden waar je nog nooit bent geweest lijken bekend. Om iets in het speciaal te noemen, de noordpool, al het leven, de eeuwige dagen, de eeuwige nachten, noorden licht, dodelijk ijs en ga zo maar door. Kun je je nog een ruimte herinneren van een enge film, Het is nou niet dat ik super vaak enge films kijk maar ik kan me nog de grote aantal hotel hallen van ‘The Shining’. De vloer met motief, de witten muren en zand kleurig rood. Maar vooral eindeloosheid. Kun je je nog een ruimte herinneren van een feel-good-movie? Van Notting Hill, een van mijn favoriete films, de kleine reis boeken winkel van de hoofdrolspeler. De boeken die rommelig in kasten staan die net te dicht bij elkaar staan. Rommelig en gezellig.


Als alles kon, naar wat voor ruimten zou je dan gaan? SPACE!! Het lijkt me best leuk astronaut te zijn een de uithoeken va de ruimte te verkennen en alle pracht en praal van het mysterieuze universum te zien. Maar zo’n baan bestaat niet. Wat zijn objecten die je niet kan missen in de ruimten die je thuis noemt? Naast de dagelijkse dingen zo als een bed, spiegel, kast en bureau. Mijn plant, dat monster heb ik al zo lang dat het leeg voelt zonder. Ik hou er van om soms helemaal alleen te zijn, wanneer en waar ben je dat? Als al me huisgenoten weg zijn en ik kan dansen, zingen en koken in de keuken zonder zorgen. Om alvast idee op te doen voor je eigen verhaal; als je in een vreemde stad bent en je moet zoeken naar iemand waar ga je dan heen? Zijn/haar huis, de straatten, plekken waar hij/zij graag was. Wat als al dat faalt? Gemeente huis om te vragen of die persoon nog leeft, politie bureau, misschien zelf een begraafplaats en plaatselijke vrienden.


Looking for Alaska, Na lang verbroken contact ga je op zoek naar je grote broer die in de stad leeft. Je hebt berichten gehoord over wat daar was gebeurd, maar nu is alles vredig. Maar je weet weinig over de geheimen die de stad heeft verborgen en de drama’s die daar zijn gebeurd.

Get to know you, Een space waarin je hoofddoel is iemand te leren kennen. Wie is hij, wat doet hij, waar woont hij, wat drijft hem, wat zijn zijn dromen, wat zijn zijn diepste punten. Leer hem kennen door alleen maar de spullen om zich heen.


As the world falls apart. Alles lijkt normaal maar al snel kom je er achter dat de wereld niet is zo als die hoort te zijn. Er is wat mis. Als je merkt dat alles om je heen om valt ben jij de enige die de boel nog bij elkaar kan houden. En ondertussen ontrafel je langzaam waar je bent.

Arabische Lente Bach Cell phone Doolhof Eigen weg vinden Freedom Gaten

Hij Ijs Jij Kogels Lopen Mysterie Nergens

Open Poster Quint Rain Secrets Trein Uit

Looking for Alaska

Vijandig Wijk Xenofobie Yell Zoeken


4


Looking for Alaska, nog een werknaam, een wereld met een geschiedenis. Iets dat de bewoners van de stad willen vergeten en waar ze het niet over willen hebben. Als jij naar hem op zoek gaat stuit je op geheimen en tegenslagen. Bij deze opdracht ga ik kijken naar de plekken waar je eventueel zou zoeken naar iemand en hoe zulke plekken eruit zien. Maar ook wat voor sfeer je tegen kan komen als je door de wereld loopt. Wat zijn de geluiden die hier bij horen. Hoe regeren mensen om je heen. Wat is er allemaal te zien.

Om helemaal onder te dompelen


De drukke straten van de stad zien er normaal uit, mensen lopen snel door en de boel is levendig. Maar de lokale bevolking is stil, oude posters zijn snel verwijderd. Nieuwe verf verbergt oude wonden. Zodra je de hoofdstraat afloopt zie je dat wat je eerst niet zag. De geheimen van de stad, oude wonden die nog niet zijn geheeld. De drukken straten zijn stiller als normaal, de vele kleuren op de hoofdstraat staan af tegen de kleuren in kleine straatjes. Soms hoor je wat onverwachts. De buitenwijkjes geven je een akelig gevoel.


Luister ondertussen hier naar Zodra je het rode cafétje op de hoek in loop draait iedereen zijn hoofd om. Helaas niks positief, iedereen ziet er boos en een seconden is het stil. Dan gaat het gerumoer van het kleine cafétje weer door. Het mooie moderne café ziet er mooi en warm uit. Maar thuis voel je je niet. Iedereen kijkt je boos aan, niemand praat, de barman geeft je drankje. Is dit wel de juiste plek waar ik moet zoeken?


“I’m looking for you” de wereld waar iets is gebeurd en niemand wil er over praten. De straat is druk en vol maar de geheimen liggen dieper in de stad. De mensen willen niet met je praten. Je weet niet waar je heen moet je weet niet waar je moet zoeken. “Dear brother where are you?” Deze wereld probeert je te vertellen dat je niet welkom bent en dat je moet wegwezen. Maar de protagonist probeert je te vertellen dat je moet blijven proberen ook als alles tegenwerkt. Elke ruimte representeert een onderdeel van de stad; Alles dat zo normaal lijkt op de hoofdstraat, de donkere zijstraat laat je de geheimen zien en vreemde mensen bevinden zich in het lokale cafétje.

5

Op de hoofdstraat kom je mensen tegen die redelijk normaal regeren. De muren zijn vol geplakt met posters van de presidentsverkiezing. Deze kan je weg klikken waarbij oude graffiti zichtbaar woord. Een boodschap van de straat “WE WANT FREEDOM!” In de verte flikkert een oude straat lamp, mensen sluiten de ramen en doen de gordijnen dicht. In de verte klinkt een sirene van de politie. Het begint al te schemeren en mensen zijn op weg naar huis voor het donker word. Vanaf hier kan je door klikken naar een zijstraatje en een rood cafétje. De zijstraat is donker, gelukkig kan je de straat lantaren aanzetten om licht te werpen op de plek waar je nu bent. Hier is het akelig stil het enige geluid komt van het cafétje waar de achterstraat mee verbonden is. Hier bevinden zich de ratten en het vuilnis. Een vieze akelig rode vlek op de muur met gaten die je wel van films kent. Kogels. Hier rammelen de vuilnisbakken en kan je op de muizen klikken die piepen en weg rennen. Vanaf hier kan je door klikken naar het cafétje va de achterdeur en weer terug naar de hoofdstraat. Het café ziet er nieuwe en modern uit, een leuke plek om even een drankje te doen. Alleen kijkt iedereen je boos aan. Alsof je niet welkom bent, iedereen fluister door. Met ze praten heeft ook geen zin, alles wordt beantwoord met iets boos of korts. Gelukkig wil de barman je nog een drankje geven. Vanaf het café kan je via de achterdeur uitkommen in het zijstraatje en via de voordeur weer in de hoofdstraat. Ik wil gaan werken in een voor mij nieuwe vormgeving en dat is met pixel art alleen dan groter. Hierdoor word het alleen lastig om met details te werken. Dus vormgeving en omgeving moeten zo simpel mogelijk gehouden worden op een manier dat deze nog wel is te snappen. Het mooie is si dat deze stijl makkelijke te maken is. Het is alleen nog een hele puzzel hoe te werken met kleur en voorwerpen.


6


7

Mensen zijn toch een van de belangrijkste objecten in mijn space. Deze komen in elke ruimten voor en hebben de meeste interacties. Maar omdat ik met een zeer ruwe pixel stijl werk is het moeilijk deze mensen goed in kaart te krijgen. Hoe kan je ze onderscheiden, hoe zijn de verhoudingen goed, hoe kan je ze laten bewegen, ect.

De vormgeving van een man was vrij simpel, mannen zijn van zichzelf meestal al hoekiger. Maar vrouwen zijn meer rond en dat was moeilijk vorm te geven. Als ze geen lang haar hadden leken het al vrij gauw op mannen. Uiteindelijk was een simpele schaduw streepje de oplossing.


Dear brother, afther the commotion in the city you stopt mailing me. i m verry worried, i will look for you. pleas be oke. Your littel sister.

8

Een Email scherm waarin duidelijk word aangegeven is wat je doel is. Door klik knoppen; De send knop van je mail brengt je naar ruimte 1 Interactie en animaties; Het knipperen van het streepje wat je normaal ziet als je iets in een bestand typt. Geluid; Het geluid van een computer in een stille kamer. Muisklik als je ergens op het scherm klikt.

Intro, email scherm


Ruimte 1 is de hoofdstraat van je omgeving. Door klik knoppen; De deur naar cafe red (ruimte 2) die open gaat bij _over. (alle interactive deuren gaan open bij een _over) De donker achterstraat (ruimte 3) waar de lamp knippert bij _over Interactie en animaties; Een teller op de lucht waardoor het 3 keer donkerder wordt, elke keer als je bezoekt wordt het een tint donkerder Eerste keer in de ruimte iemand die je waarschuwt naar huis te gaan voor het donker wordt Derde keer is de rokende vrouw er die bij het raam weg loopt als je op haar klikt Door de 3 tellers heen komt iemand thuis op de onderste verdieping Geluid; Het geluid van een straat, De rokende vrouw maakt een afkeurend ‘mm’ geluid als je op haar klikt

Ruimte 1, De hoofdstraat


Café Red is de place to be in de stad, maar de mensen gedragen zich onvriendelijk,ze praten niet met vreemdelingen. Door klik knoppen; De voordeur naar de hoofdstraat, De achterdeur in de keuken brengt je naar de steeg. Interactie en animaties; De barman die bij elke binnenkomst wat anders tegen je zegt. De vrouw aan de bar die kijkt als je naar binnenkomt en die niet echt met je praat Het koppel waarvan de jongen te laat is en waarvan het meisje dat niet leuk vind, ze maakt zich zorgen. Door middel van een teller is de 4de keer dat je het cafe in loopt anders. iemand staat pal voor je neus. Hij vertelt je hoe en wat en brengt je naar de outro Geluid; Ruimte 2, Het geluid van een druk cafe Cafe red De barman die bij elke tekst een bijpasselijk ‘mmm’ geluid maakt.


Het achterstraatje is de plek om als zwerver te liggen. En dat gebeurt ook, gelukkig is het een aardige man die alle geheimen voor je verklapt. Door klik knoppen; De achterdeur van café Red, duidelijk gemaakt door een boord van café Red. De steeg/ lantarenpaal naar de hoofdstraat die knippert bij een _over. Interactie en animaties; De zwerver zelf praat en vertelt over; De vuilnisbak waar zijn spullen in zitten, de posters aan de muur, over café Red en de kogel gaten in de muur. In de tweede vuilnisbak zit een rat. Geluid; Het geluid van een vrij lege straat met verkeer in de verte Ruimte 3, De rat maakt geluid.

Het achterstraatje


De outro laat 3 afbeeldingen zien, 1 is in het café waar je de cafégangers ziet staan 2 is in een veld met een hek waar ze allemaal zwarte kleding dragen en 3 is de lucht waarin de speller word bedankt voor het ondekken van de wereld.

outro, I’m sorry


hoofdtijdlijn email K sendknop

Ruimte 1 K naarachter > ruimte 3

_up _over _down hit area

_up _over _down hit area

A klik

K naarcafe > ruimte 2

A achtergrond

teler; 0= 1= 2=

_up _over _down hit area I windowguy _up _over _down hit area

K is knop A is afbeelding/animatie I is interactie

A talk1a A talk2b

I raam _up _over _down hit area

A raammove

A sky1

A citysister

A sky2

A raampersoon

A sky3

A thuiskomen 1

A achtergrond

A thuiskomen 2


Ruimte 2 K voordeurcafe > ruimte 1 _up _over _down

telerr; 0= 1= 2=

K achterdeurcafe > ruimte 3

Ruimte 2 als de telerr; =>3 K voordeurcafe > ruimte 1 _up _over _down

K achterdeurcafe > ruimte 3

_up _over _down

_up _over _down A talk2d

I barman _up _over _down I barlady _up _over _down I graygirl _up _over _down A grayguy A sister A achtergrond

A talk2e A talk2f A talk2c

I yellow _up _over _down

A yt1 A yt2 A yt3

A citysister

A yt4

A barlady2

K yt5 > uit

A talk2a

A barman2

A talk2b

A achtergrond


Ruimte 3

uit

K terugnaarstraat > ruimte 1

A titel

_up _over _down hit area

A door A tnx

K achtercafe > ruimte 2 _up _over _down A vuilnisbak _up _over A vuilnisbak 2 _up _over

A talk3a

A rats2

A hobo

A talk3h

A poster

A talk3g

A shots

A talk3e A talk3f

A redsign A achtergrond A sister

A talk3b A talk3c


artwork


reflexy


Ik heb voor mijn presentatie zeer positieven feedback gekregen. De stijl werd in de feedback beschreven als leuk en origineel. En dat het beeld dat ik heb ook overkomt. Er werden geen negatieven punten genoemd waar ik zelf niet ook al aan zat te denken. Ook heb ik aan het einden mij immersive space laten spellen door familie omdat ik bang was dat de interacties en hints niet duidelijk warren. Hier zijn ook nog enkele puntjes naar voren gekomen. Als iets dan net niet duidelijk was of er raar uit zag. Over het algemeen was de feedback zeer positief.


IDEEFASE 1. Ik had voor het project begon al een idee. Maar dit paste niet zo goed bij de op-dracht. Ik heb toen dat idee vervormd en vervormd. Op een gegeven moment was het weer iets heel nieuws. Idee krijg je door inspiratie op te doen en dat doe je door gewoon te zijn. Klikt dat logies? Je kan inspiratie zoeken maar meestal komt het gewoon. Wanneer je doucht bijvoorbeeld. 2. Omdat dit een van de eerste idee was die ik had was het heel erg blijven hangen. Ik heb met andere verhalen en plaatsen gespeeld. Maar dit eerste idee bleef voor mij altijd de interesses wekken. Al gouw merkte ik dat ik de ruimtes en interacties al aan het bouwen was. En dat ik tijdens de flash lessen me afvroeg hoe ik dat het beste in dat idee kon gebruiken. Toen ben ik er maar gewoon voor gegaan 3. Ik kon eerst heel lang niet op een bijpassende visie kommen. Toen ben ik er toch even voor gaan zitten. Wat is nou mijn idee in een zin. En wat is de struggle in mijn wereld. Toen werd het ineens heel duidelijk. Als alles tegen zit geef jij dan op? 4. Het tempo van mijn idee vorming was wat hoog en al snel had ik het gevoel dat de lessen niet meer bij warren. Als dat niet te raar klikt. De lessen werden hier door al gouw saai voor mij. Als dit de volgende keer gebeurt zou ik toch eerder naar de leraar stappen om te vragen of ik meer info mag of al veder mag met opdrachten. 5. Daar moest ik toch even over na denken, hoe je dat goed in worden zet. Voor mij is het gevoel van immersiveness dat je in de virtuele wereld of foto of soms zelfs tekst toch het gevoel hebt daar te zijn. Dat zelfs naar zoveel jaar je nog kan herinneren wat voor “aaah” gevoel je had. Zelfs dat je er nog eens naar terug wil, dat is dan ook waarom we boeken opnieuw lezen, foto’s bewaren of zelfs sommigen game’s opnieuw spellen.


VORMGEVING 1. In de pixel art die ik gebruikten voelde ik mezelf al snel thuis. Maar ik had in het begin nog veel moeite met hoe je iets duidelijk kon maken. Voor mij is dat ene lijntje ene been maar ik had echt 3 andere dingen van mensen gehoord. Dit is vooral heel veel feedback vragen en opnieuw proberen en feedback vragen en ect. 2. Ik vind dat wel heel persoonlijk en aangezien ik er al 8 weken met me neus op zit ben ik niet de juiste persoon omdat te zeggen want ik zou zeggen van wel. Ik heb geprobeerd het verhaal van de stad en wat ook in elk karakter zit naar voren te brengen. Door middel van wat mensen zeggen, hoe ze reageren op jou en wat er in de omgeving te zien is. Ik zie in elke pixel dit verhaal en ik heb me best gedaan dit over te brengen ook op anderen. Ik denk dat dit redelijk goed gelukt is. Maar dat je dan niet gewoon random moet zitten klikken. Als je alles mist van wat er staat en wat er te zien is krijg je er niks van mee. En maak je mij doodongelukkig. 3. Ja dit is naar mijn idee heel goed gelukt. Zelfs als je random gaat zitten klikken heb je het antwoord niet in een keer gevonden. Voor je uitvind waar je broer is moet je een paar keer rond kijken. Klik je het weg voor je het einden heb gezien? Of klik je toch nog maar een keertje op het cafÊ. 4 Niet te laten zien wat je anders ook niet zou zien. Geen pijlen of duidelijke knoppen, geen interface, balkjes of menu’s. Dat maakt het soms lastig om hints te maken en ik heb me hier ook wel zorgen over gemaakt. Maar de feedback die ik kreeg was dat zij het gevoel, hadden dat het hoorden. Dat je gedwongen was te zoeken.


5. Ik ben nog steeds heel blij met de vormgeving stijl. De pixel’s warren aan de ene kant heel makkelijk en aan de andere kant totaal niet. Een pixel poppetje is makkelijker te maken dan er ene tekenen met potlood. Aan het einden was ik ook super goed in snel omgeving en mensen maken. Maar de pixel stijl heeft ook een groot nadeel. Alle details vallen weg. Het grootste probleem is dat je niks kan doen met gezichten of net wat meer karakter kan geven door details. Dit moet je op andere manieren aanpakken of gewoon realiseren dat sommigen dingen niet kunnen. En nu de doorn in mijn oog. In de eerste ruimten zie je de tijd voorbij gaan doordat de lucht donkerder word. Maar dit valt totaal niet op omdat in de straat alle kleuren het zelfde blijven. Het word daar niet donkerder. Nou is dat echt iets wat je je pas te laat realiseert. Dus ik heb hier nu niks meer aan kunnen doen‌ 6. Ik had heel veel aan opdracht 7 omdat ik nog wat moeite had met de vormgeving van de mensen. Deze opdracht dwong met daar echt twee keer over na te denken. Ik heb hier gewoon op school aan gewerkt zodat ik ondertussen aan klasgenootjes kon vragen wat zij er van vonden en om te zien wat wel en niet werkten. 7. Ik zou eerder beginnen zodat ik het nog beter had kunnen maken.


MOVIE 1. Mijn movie is wel heel erg gebouwd op ontdekken dus niet alles is misschien even duidelijk. Maar dat is juist ook goed, in de echte wereld worden antwoorden ook niet voor je uitgespeld. En die instelling past weer heel erg bij mijn visie dus heb ik ondanks dat net alles heel duidelijk is toch bewust hier voor gekozen. 2. In de eerst ruimten is deze vrij duidelijk, de deur en de donkere steeg. Ook worden ze allemaal in beweging gebracht bij een mouce over om er zeker van te zijn. In de vervolg ruimtes heb ik de zelfde vormgeving gebruikt voor terug navigatie. Wat van zichzelf misschien niet duidelijk is word door de eerder gelegde link wel duidelijk. 3. Omdat ik mijn space dicht bij de reallife wou houden, zonder pijlen of menus, heb ik gekozen voor omgevingsgeluiden als achtergrond. Op de straat hoor je de straat, in het cafĂŠ hoor je de mensen in het cafĂŠ. Nou kon ik niet alles ook nog gaan voicen dus heb ik voor mensen mmm geluiden gekozen. Het viel tegen deze online te vinden en dan ook nog te laten passen bij het karakter dus deze mm geluiden zitten minder in mijn spaces dan ik zou willen. 4. Eerder beginnen zodat ik nog gecompliceerde wereld had kunnen maken.



immersive space