Page 32

Γιατρώς...

Σύστηµα σε πανικό Το πολιτικό σύστηµα βρίσκεται σε κατάσταση πανικού. Αλλιώς δεν εξηγείται η σφοδρότατη επίθεση υπουργών και κοµµάτων κατά των επιχειρηµατιών της χώρας, µε αφορµή την κριτική που άσκησε στο πολιτικό προσωπικό ο Δηµήτρης Δασκαλόπουλος. Διότι είναι οι ίδιοι οι πολιτικοί παράγοντες που έχουν συνδιαµορφώσει ακόµη και την ανθρωπογεωγραφία στο επιχειρηµατικό τοπίο της χώρας. Στην Ελλάδα του υπερτροφικού δηµόσιου τοµέα, ελάχιστες είναι οι επιχειρηµατικές δραστηριότητες που µπορούν να αναπτυχθούν παρακάµπτοντας το κράτος. Αλλά ακόµη κι αν υπάρχουν κάποιοι επιχειρηµατίες που πέτυχαν εκτός κρατικών προµηθειών και δηµόσιων έργων, είναι βέβαιον ότι δεν υπάρχει κανείς που απέφυγε την εµπλοκή µε το πολιτικό σύστηµα σε θεσµικό και νοµοθετικό επίπεδο. ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΗΤΡΑΚΗ Αλλά και το gmitrakis@ekdotiki.gr επιχειρηµατικό σύστηµα δείχνει σηµάδια πανικού. Η καθηµερινότητα στην ιδιωτική οικονοµία είναι δύσκολη και στην περίοδο της κρίσης, «όταν τα λεφτά δε φτάνουν», γίνεται ακόµη δυσκολότερη. Ο ανταγωνισµός οξύνεται κι αν εξαιρέσει κανείς τους εξωστρεφείς επιχειρηµατίες, οι οποίοι βρίσκουν διεξόδους στις ξένες αγορές, οι υπόλοιποι θα βυθίζονται όσο η ελληνική οικονοµία βρίσκεται σε ύφεση, στερεύει το δηµόσιο χρήµα και λιγοστεύει το διαθέσιµο εισόδηµα. Οι επιχειρηµατίες καταγγέλλουν τους πολιτικούς για διαχρονική αδυναµία να δηµιουργήσουν µια σύγχρονη ανεπτυγµένη χώρα. Προφανώς δεν τους διαφεύγει ότι είναι οι ίδιοι οι επιχειρηµατίες που στηρίζουν όταν δεν επιβάλλουν- τα πρόσωπα στα οποία τώρα χρεώνουν ανικανότητα. Οσο για τους συνδικαλιστές, ο πανικός έχει εγκατασταθεί για τα καλά στο βλέµµα τους. Επί δεκαετίες «διαφήµιζαν» τη χρησιµότητά τους -κι εποµένως δικαιολογούσαν τα προνόµιά τους- για την προάσπιση των αποδοχών και των εργασιακών δικαιωµάτων. Δύο θέµατα, που µέσα σε µια νύχτα «γύρισαν ανάποδα», ακυρώνοντάς τους στα µάτια των εργαζοµένων που (υποτίθεται ότι) εκπροσωπούν. Ο πανικός, που είναι µεταδοτικός ανάµεσα στους θεωρούµενους βασικούς πυλώνες του συστήµατος, έχει ως κοινή αφετηρία την εµφανή, πλέον, αγανάκτηση και οργή των πολιτών. Οι «πελάτες» είναι δυσαρεστηµένοι. Και, ως γνωστόν, «µαγαζί» χωρίς πελάτες δεν υφίσταται.

Φωτογραφία Associated Press Η Μαρία Ντο Κάρµος (δεύτερη αριστερά) είναι µία από τις χιλιάδες Βραζιλιάνες που απέκτησαν δωρεάν κατοικία και άφησαν για πάντα πίσω τους τη ζωή στις παραγκουπόλεις, γνωστές και ως φαβέλας, χάρη στο κυβερνητικό πρόγραµµα, εµπνευστής του οποίου ήταν ο σοσιαλιστής πρόεδρος, Λουίζ Ινάσιο Λούλα Ντα Σίλβα (αριστερά). Το πρόγραµµα εφαρµόζεται µε επιτυχία µέχρι στιγµής και αναµένεται να δοθούν δωρεάν περίπου επτά εκατοµµύρια κατοικίες σε φτωχούς Βραζιλιάνους µέσα στα επόµενα χρόνια.

Η κυβέρνηση χαρίζει σπίτια σε φτωχούς στη Βραζιλία

Συµβολισµός και πραγµατισµός στο καναβάτσο

Παρασκευή 14 Μαΐου 2010

το οπισθόφυλλο

παραβολές

Οταν ο συμβολισμός ακυρώνεται, ο πραγματισμός δείχνει φτηνιάρης. Εξηγώ ευθύς. Η πρωθυπουργική παρουσία ΤΟΥ ΠANOY ΘEO∆ΩPI∆H σε μια αττική παραλία, όπου petefris@otenet.gr επί χρόνια βρόνταγε τις αλυσίδες του ένα νυχτερινό κέντρο, που πέρασε στο σινεμά, στην ιστορία του ξενυχτιού και ως ναός του μεταπρατικού ήθους, παραείναι συμβολική. Οπως τότε, πριν από πολλά, ίσαμε 52 ή 53 χρόνια, που ο πρωθυπουργός Καραμανλής με μιαν αξίνα ξήλωσε την πρώτη ράγα ενός θορυβώδους τραμ της Σαλονίκης και τον χειροκροτούσαν οι τότε εκσυγχρονιστές, ενώ οι απέναντι τραγουδούσαν υπό το πενάκι του Μποστ που ανιστορούσε κάτι χονδρούς εργολάβους «ήρθε πάλι η διάνοιξις». Συμπεραίνω ότι ολόκληρος ο εικοστός αιώνας έζησε υπό το σύνδρομο ονειρεύομαι ένα δημόσιο έργο -το ονειρεύονται και άλλοι για να βγάλουνε το κατιτίς τους- το πρωτοείδαν πώς γίνεται στην πολιτισμένη Ευρώπη με τις μίζες και στην πατροπαράδοτη Ανατολή με τα μπαξίσια -το έργο εκτελείται πολύ αργά και απορροφά δαπάνες υπέρ τσέπης. Απεναντίας, υπήρξαν και άλλοι ηγέτες που δεν κάρφωσαν ένα καρφί στη θητεία τους, αλλά η διαφθορά δε λιγόστεψε, παρά την άσκησαν ιδιώτες από μόνοι τους. Δις συμπεραίνω ότι αυτό που γίνεται φέτος στη χώρα αγωνίζονται οι ειδήμονες να μας το κάνουν αντιπαθές, άδι-

κο, άνοστο και εχθρικό. Γιατί τσακώνονται οι επιχειρηματίες με τους πολιτικούς; Μήπως επειδή οι πολιτικοί απειλούν ότι θα βγάλουν στη σέντρα μαζί με δέκα συναδέλφους τους και εκατό επιχειρηματίες; Είναι ένας αγώνας εσωτερικός, μια προσωρινή άρση της ομερτά που επιφέρει αναστάτωση ή συμβάλλει και η επίσκεψη Ερντογάν, που αν ανακοινώσει αυτά που διαδίδονται και ζητήσει να συζητηθούν διάφορα, το πρόβλημα θα γίνει ελληνοελληνικό αντί ελληνοτουρκικό; Αναγκαστικά, δεν υπάρχει γραμμάριο πραγματισμού σε όλα αυτά. Αφού, μάλιστα, θεωρείται και σωστά η δημόσια διοίκηση όχι μεγάλος ασθενής, αλλά νεκρό σώμα που πληρώνεται για να νεκρώνεται, απέχουμε μερικά εκατοστά από διάφορα μικρά, αφοσιωμένα και εύπορα σώματα φανατικών τζιμάνηδων, που θα αποκαλύπτουν χρεώστες και φοροφυγάδες και θα παίρνουν μέτρα για κρεμάλες. Η κοινωνία ήδη φαίνεται ότι δε γουστάρει το σοσιαλισμό, αλλά έναν ταλιμπανισμό τον έχει κατά νου. Αν και η κυβέρνηση σκέφτεται το ίδιο, μη μου ανησυχείτε: από τη στιγμή που βρήκαν τι θα φοράνε οι πραιτωριανοί τους, ξέρουν και ποιους θα αδειάσουν πρώτους: ακριβώς αυτούς τους πραιτωριανούς που θα τους γλιτώσουν. Ο λαός είναι τελείως αθώος, οι επαγγελματίες παρθένες, οι δημόσιοι υπάλληλοι μωρές παρθένες. Διαμορφώνεται ένας νέος, λογικός πραγματισμός και ο Θεός βοηθός, καρντάσια.

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ 14/05/2010  

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΕΥΧΟΣ 4091

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ 14/05/2010  

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΕΥΧΟΣ 4091

Advertisement