Page 26

34 Πέµπτη 11 Φεβρουαρίου 2010

ΠΕΡΙ ΟΝΟΥ ΣΚΙΑΣ

Πατρίς - θρησκεία

µαλία» υσική του ΚανάΑ « ο τρ α έ θ το σ » ς ο ίν λ «Κυµβε αματική Σκηνή κοστούμια της Μαρίας Καμοβαί τολιώυ Ρίττησα, ηρνμοτ Αντονυ. Βοηθός

(21.00) από την Πειρ Πρεμιέρα σήμερα του Σέξπιρ «Αμαλία», με το έργο ρο ατ θέ ο στ , ς» νη έχ της «Τ στη χώρα μας λιγότερο παιγμένα τα ό απ », ος λίν βε «Κυμ υ ανήκει στις νού δημιουργού, πο τια βε ισα ελ υ το γα έρ του. γα της ωριμότητάς «μυθιστορίες», τα έρ γιση του έργου, έγ οσ πρ ική ατ ιραμ υς ρόλους. Πρόκειται για μια πε μηνεύουν όλους το ερ να ύς οιο οπ ηθ ις με τέσσερ σκευή και η του Κ. Καρθαίου, η δια ηνικά και τα Η μετάφραση είναι σκ τα , Βασιλειάδου ς να ρί Κο ς τη ία εσ σκηνοθ

«Αντίο» στον Κ. Αξελό Μία όμορφη τελετή αποχαιρετισμού οργανώνει για τον Κώστα Αξελό η σύντροφός του τα τελευταία τριάντα χρόνια, συγγραφέας, δημοσιογράφος και πρώην ευρωβουλευτίνα, Κατερίνα Δασκαλάκη, στο ιστορικό νεκροταφείο του Μονπαρνάς, σήμερα, στις 14.30. Πλήθος φίλων θα αποχαιρετήσει το μεγάλο Ελληνα στοχαστή. Δύο Γάλλοι καθηγητές της φιλοσοφίας και στενοί του φίλοι, ο Ζαν Λοξερουά και ο Κλοντ Ρελς, θα μιλήσουν για ζωή και το έργο του Αξελού. Θα ακολουθήσουν η ανάγνωση του περίφημου στάσιμου από την «Αντιγόνη», όπου γίνεται αναφορά στα κατορθώματα του ανθρώπου, που μόνον από τον Αδη δεν μπορεί να ξεφύγει, η ανάγνωση ενός ποιήματος του Φρίντριχ Χέλντερλιν και ενός αποσπάσματος από το τελευταίο βιβλίο του Κώστα Αξελού, που αναφέρεται «σ’ αυτό που δε μας εγκαταλείπει». Ενας φλαουτίστας θα παίξει μουσική του Μότσαρτ, ενώ αργότερα, στο ιστορικό καφέ «Σελέκτ», του οποίου ο Κώστας Αξελός υπήρξε θαμώνας και όπου συνήθιζε να συναντά φίλους, θα τηρηθεί το ελληνικό έθιμο του καφέ των οικείων.

τισ ρη Κεραμάρη, οι φω : Μομώ Βλάχου, αχοπούλου. Παίζουν Βλ η έν Ελ η η έτ οθ ην σκ , Τάσος Τσουκάλης. , Νανά Παπαγαβριήλ μωδίας Σταύρος Ευκολίδης παραστάσεις της κω οι ι τα ον χίζ νε συ α, ι 21.00, Παράλληλ ί» (Σάββατο 18.00 κα υλ πο νο υπ έξ ο «Τ ό Σάκη Σερέτου Ζ. Φεντ άσεις του έργου του στ ρα πα Οι ). .00 19 Κυριακή ις 18 Φεβρουαος» ξαναρχίζουν στ όμ δρ ο ι ρε πά σε α φα «Θ άντα κλειδιά». ωί παίζονται τα «Σαρ πρ ή ακ ρι Κυ θε Κά . ρίου

Βραβείο για τα ελληνικά χρώµατα Κι όμως έξω πάμε καλά. Τουλάχιστον στο χώρο των εικαστικών. Απόδειξη ένα ακόμη βραβείο για τα... ελληνικά χρώματα. Ο Αντώνης Ντόνεφ -τον οποίο εκπροσωπεί η γκαλερί «Καλφαγιάν»κέρδισε το βραβείο Art House Shanghai 2010 στη διεθνή έκθεση Arte Fiera Bologna, στην οποία συμμετείχε η θεσσαλονικιώτικη γκαλερί. Το βραβείο συνοδεύεται από τη φιλοξενία με σκοπό την παραγωγή καλλιτεχνικού έργου (residency) διάρκειας τριών μηνών στη Σανγκάη. Ως πρώτη ύλη ο Ντόνεφ χρησιμοποιεί συχνά παλιά βιβλία και παλι-

ές εφημερίδες. Μόνο που τα... αποσυνθέτει. Σχεδιάζει σε διάφορα στρώματα και κομμένα σχέδια του ενός φύλλου χαρτιού πάνω στο άλλο, σε μια προσπάθεια να καταθέσει τη δική του άποψη για το τι θα πει γνώση. Ο Αντώνης Ντόνεφ γεννήθηκε το 1978. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και στη Σχολή Καλών Τεχνών της Μαδρίτης. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ενώ δουλειές του έχει παρουσιάσει σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. (Στη φωτό έργο του Αντ. Ντόνεφ, «Χωρίς τίτλο», μελάνι σε χαρτί επικολλημένο σε καμβά).

Ο Τζόνι Κας ψάχνει τις ρίζες του Ενα καινούργιο ντοκιμαντέρ για τη ζωή του μουσικού της κάντρι Τζόνι Κας παρουσιάζει νέα στοιχεία για την καταγωγή του, που φαίνεται να συνδέεται μ’ ένα μικρό χωριό στη Σκοτία. Η κόρη του Κας, Ροζάν, αλλά και κάτοικοι του χωριού θα μιλήσουν σε εκπομπή του BBC Radio 4 το ερχόμενο Σάββατο. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Κας είχε επισκεφτεί την περιοχή τουλάχιστον τρεις φορές και είχε εντοπίσει στοιχεία που αφορούσαν το γενεαλογικό του δέντρο και έφταναν μέχρι την εποχή του Μάλκομ IV (12ος αιώνας). Στο μεταξύ, το τελευταίο του άλμπουμ «American VI: Ain’t No Grave» θα κυκλοφορήσει στις 26 Φεβρουαρίου.

Κυριακή βραδάκι, λίγο πριν τις 8, αψηφάς το κρύο και το ψιλόβροχο που προσομοιάζει με χιονόνερο κι αποφασίζεις να πας μέχρι το Πολιτιστικό Κέντρο Θέρμης, να δεις το «Ο μπαμπάς ο Πόλεμος» του Ιάκωβου Καμπανέλλη -τελευταία παράσταση γαρ- σε σκηνοθεσία Θεόφιλου Λάλου. Αλλωστε και η δραστήρια ομάδα «Θεάτρου Οραμα» γιόρταζε τα δέκα χρόνια δημιουργικής παρουσίας της. Κι εκεί, στη στροφή για Θέρμη πάνω από το Praktiker, το ΙΧ βρέθηκε μέσα στην επικίνδυνη λακκούβα γεμάτη νερά. Πάει η μπροστινή ρόδα, θα μπορούσαμε να είχαμε ακόμα και σκοτωθεί. Μέχρι ν’ αδειάσει το πορτμπαγκάζ, να αλλαχθεί η ρόδα, ξυλιάσαμε κιόλας, χάσαμε και ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ ΨΑΛΤΟΠΟΥΛΟΥ το πρώτο μέρος σκηνοθέτη, ηθοποιού απ’ το έργο. Οταν achillespsalt@hotmail.com είπαμε στους εκεί υπεύθυνους για την επικινδυνότητα και την κακοτεχνία της στροφής, αυτοί μας παρέπεμψαν στη νομαρχία. Σίγουρα η νομαρχία θα μας παρέπεμπε στον ΥΠΕΧΩΔΕ και πάει λέγοντας. Ομως, χρόνια τώρα η στροφή παραμένει καρμανιόλα. Αλίμονο σ’ αυτούς που αγνοούν το δρόμο. Μεγάλη η περιπέτεια του έργου αυτού του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Πρωτογράφτηκε το 1951-52. Δε βρήκε διανομή. Ξαναγράφτηκε για τον Κουν επί δικτατορίας. Το απαγόρευσε η τότε λογοκρισία. Τελικά, πρωτοπαρουσιάστηκε πάλι από τον Κουν, σε νέα βελτιωμένη μορφή το 1980. Κι έκανε επιτυχία. Αν ξεπεράσει κανείς το σύνηθες πάγιο πρόβλημα της φλυαρίας των έργων του «πατριάρχη του νεοελληνικού θεάτρου», το έργο εμφανίζεται ιδιαίτερα επίκαιρο θεματολογικά ακόμα και σήμερα. Με τους ουδέτερους και φιλειρηνικούς Ροδίτες να μετατρέπονται σε πολεμοχαρή τέρατα μετά την εισβολή του μικρονοϊκού και υπερφιλόδοξου Δημητρίου του Πολιορκητή. Το τελευταίο μέρος του έργου, είναι ασφαλώς το πιο ευρηματικό κι ενδιαφέρον με αποκορύφωμα το «ψάξιμο» της μικρής Ρόδου, στον παγκόσμιο χάρτη. Ο Λάλος σκηνοθέτησε με κέφι, υπερτονίζοντας τα γκροτέσκα στοιχεία του έργου -άλλωστε για σάτιρα πρόκειται- κι ευτύχησε να έχει δύο πολύ καλούς κωμικούς ηθοποιούς, τον Τζίμη Κούρτη και τον Στέργιο Κωνσταντζίκη στους δύο κεντρικούς ρόλους, του Μακεδόνα Δημητρίου και του Ροδίτη Φιλόξενου, αντίστοιχα. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί συνέτειναν στη γενική λαϊκή ευφορία της παράστασης. Κι απ’ το θέατρο στον κινηματογράφο. Ο Χιλιανός Ισπανός Αλεχάντρο Αμενάμπαρ στο «Agora» ξεπερνάει με ευκολία τις παγίδες της υπερπαραγωγής, αποσπά μια εξαιρετική στη λιτότητά της ερμηνεία από τη Ρέιτσελ Βάιζ σαν τη φιλόσοφο Υπατία της Αλεξανδρείας του 391 μ.Χ., την πλαισιώνει με τρεις χαρισματικούς νέους ηθοποιούς, Μαξ Μινγκέλα (γιος του αδικοχαμένου σκηνοθέτη Αντονι Μινγκέλα), Οσκαρ Ισαακ και Ρούπερτ Ιβανς και στρέφει ανοικτά τα πυρά του στο θρησκευτικό φανατισμό και στις επιστημονικές όσο και πολιτισμικές καταστροφές που προκάλεσε ο Χριστιανισμός με την καταναγκαστική επιβολή του: αποκορύφωμα η καταστροφή της περίφημης βιβλιοθήκης - θησαυρού της Αλεξανδρείας. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης άλλωστε, δήλωσε κατά την προβολή της ταινίας του στο Φεστιβάλ του Τορόντο: «... αν δεν είχε γίνει αυτή η καταστροφή όλου του αρχαίου πνευματικού πλούτου, ίσως σήμερα να είχαμε ήδη πατήσει στον πλανήτη Αρη». Η πρότασή μου: να προβληθεί η ταινία σε όλα τα κατηχητικά της επικράτειας, με το σύνθημα «άνοιξέ μου τα μάτια» (τίτλος της πρώτης ταινίας του σκηνοθέτη, που έκανε παγκόσμια επιτυχία).

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ 11/2/2010  

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΕΥΧΟΣ 4030

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ 11/2/2010  

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΕΥΧΟΣ 4030

Advertisement