Page 10

ΕΛΛΑΔΑ

10

Τετάρτη 2 ∆εκεµβρίου 2009

ΡΕΠΟΡΤΑ Ζ

«Σπάνε» τα δεσµά της φυλακής Οι µαθητές του Σχολείου ∆εύτερης Ευκαιρίας στις Φυλακές ∆ιαβατών διεκδικούν το δικαίωµα στη γνώση ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΠΑΠΑ∆ΟΠΟΥΛΟΥ

Για να φτάσει κάποιος στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας μέσα στις Δικαστικές Φυλακές Διαβατών, πρέπει να περάσει πρώτα από τη λεγόμενη «ουδέτερη ζώνη». Ούτε φυλακή αλλά ούτε και ελευθερία. Κάπου ανάμεσα σε αυτές τις δύο έννοιες οριοθετείται και η λειτουργία του σχολείου. Αυτό που δεν οριοθετείται ούτε από τα κάγκελα της φυλακής αλλά ούτε και από τα συρματοπλέγματα είναι η δίψα των 81 μαθητών – κρατουμένων (73 άνδρες και 8 γυναίκες) για γνώση, ζωή και ελευθερία.

«Ε

µείς δεν είµαστε επέκταση της φυλακής. Εδώ είναι µία νησίδα ελευθερίας», ξεκαθαρίζει από την αρχή της συνάντησής µας η διευθύντρια του ΣΔΕ, Φιλιώ Μαρινοπούλου. Ούτως ή άλλως, µέσα στο σχολείο δεν υπάρχει τίποτε το συνηθισµένο. Στο τµήµα Α3, η πρώτη ώρα ξεκινάει µε γραµµατική. «Το “είµαι” είναι ένα από τα βασικότερα ρήµατα» εξηγεί η φιλόλογος Εύα Τζένου και οι µαθητές νεύουν καταφατικά. Με σχεδόν παιδικά γράµµατα κλίνουν το ρήµα και συµπληρώνουν τα κενά στις φωτοτυπίες που τους έχει µοιράσει. «Εγώ είµαι η Σοφία», διαβάζει κοµπιάζοντας ο Τάσος και η τάξη ξεσπάει σε γέλια. Αν η θέα έξω από το παράθυρο δεν αποτελούνταν από τοίχους ζωγραφισµένους µε µηνύµατα ελευθερίας και συρµατοπλέγµατα, ίσως να νόµιζε κανείς πως παρακολουθεί µάθηµα σε κάποιο νυχτερινό γυµνάσιο της πόλης.

Ωρες ελευθερίας Μέσα στις αίθουσες,

Στo τμήμα Α3 του ΣΔΕ Διαβατών η πρώτη ώρα ξεκινάει με γραμματική

άλλωστε, δε χωράνε συζητήσεις για τις ποινές, τα αδικήµατα και τις συνθήκες κράτησης. Εδώ παύει να βαραίνει στις πλάτες των κρατουµένων το αδίκηµα -µικρό ή µεγάλο- και όλοι γίνονται µαθητές που διψούν για γνώση. Ολοι είναι έγκλειστοι, αλλά αυτές οι ώρες είναι οι ώρες της ελευθερίας τους. «Οταν ήρθα πρώτη φορά στο σχολείο, σκεφτόµουν µόνο τα µεροκάµατα», µας λέει ο 30χρονος Μπόρις, αφήνοντας για λίγο στην άκρη το στυλό. «Μεροκάµατα», στη γλώσσα της φυλακής, θα πει πως για κάθε µέρα στο σχολείο γλιτώνουν µια επιπλέον ηµέρα από την ποινή τους.

«Τώρα, όµως, θέλω να έρχοµαι πραγµατικά, να µην κάνω ούτε µία απουσία και δε µε νοιάζουν τα µεροκάµατα», συµπληρώνει.

«Φτιάχνει η µέρα µου» «Εγώ έρχοµαι εδώ και αλλάζει η διάθεσή µου, φτιάχνει η µέρα µου. Ξεφεύγω από το περιβάλλον των φυλακών και κυλάει πιο όµορφα ο καιρός», βιάζεται να συµπληρώσει ένας συµµαθητής του και µας ζητά να µείνει ανώνυµος. Μαζί του συµφωνεί και ο Στέλιος - Τόνι είναι το πραγµατικό του όνοµα αλλά βαφτίστηκε χριστιανός µέσα στις φυλακές. «Οταν βγω από εδώ, θέλω

να προχωρήσω µε την εκπαίδευσή µου. Τώρα ξέρω το δρόµο µου», αναφέρει. «Τελικά µας έκανε καλό η φυλακή», πετάγεται ένας συµµαθητής τους και όλοι ξεσπούν σε γέλια.

Παράρτηµα γυναικών Λίγα µέτρα πιο πέρα, στην πτέρυγα των γυναικών, τα γέλια σκεπάζονται από το κουδούνι του σχολείου και τέσσερις µαθήτριες, µε τα τετράδια και τους ροζ φακέλους στο χέρι, κατευθύνονται στην τάξη τους. Το παρουσιολόγιο γράφει οχτώ ονόµατα, κάποιες αποφυλακίστηκαν, κάποιες έχουν δικαστήριο και κάποιες άλλες απλά είναι απούσες. Παρ’ όλα αυτά, ο

Ρύθµιση οφειλών στο δήµο για τα ακίνητα Σε ευνοϊκή ρύθμιση των οφειλών τους προς το δήμο Θεσσαλονίκης μπορούν να προχωρήσουν από σήμερα και για μικρό χρονικό διάστημα οι πολίτες. Μετά από τη σχετική απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, καλούνται οι δημότες οι οποίοι για τα ακίνητά τους έχουν μέχρι τις 4 - 9 - 2009 εκκρεμούσες οφειλές (βεβαιωμένες ή μη) να προσέλθουν από σήμερα στην αρμόδια υπηρεσία για να τύχουν της σχετικής ρύθμισης. Η αρμόδια υπηρεσία είναι το τμήμα Τελών Καθαριότητας-Φωτισμού και Φόρου, στο οποίο οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται μέχρι τις

20 Ιανουαρίου του 2010. Για τα μη ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα, αρμόδιο γραφείο είναι το 215 στο 2ο όροφο, για τα ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα, το γραφείο 225 στο 2ο όροφο, ενώ για υποθέσεις που εκκρεμούν, η γραμματεία Επιτροπής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών στο γραφείο 320 στον 3ο όροφο. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του δήμου, οι υπηρεσίες εφιστούν την προσοχή στους ενδιαφερομένους ότι οι αιτήσεις που θα υποβληθούν μετά την λήξη της ανωτέρω προθεσμίας δε θα εντάσσονται στην σχετική ρύθμιση του νόμου, ως εκπρόθεσμες.

Δαµιανός Κανελλόπουλος, καθηγητής Μαθηµατικών, κάνει προσθέσεις, πολλαπλασιασµούς και φτιάχνει µαθηµατικούς γρίφους για τα κορίτσια στον πίνακα. «Πόσα δευτερόλεπτα έχει µία εβδοµάδα;». Η Ελένη υπολογίζει τις ηµέρες, τις ώρες, τα λεπτά και τα δευτερόλεπτα, βγάζει αποτέλεσµα 604.800 και έτσι ξεχνά και τις ηµέρες που µετρά µέσα στη φυλακή. «Κάνε µας και διαίρεση», παρακαλεί τον Δαµιανό η 22χρονη Βενέτα, η οποία θέλει να γίνει κοµµώτρια. Εχει αγωνία γιατί σε λίγες ηµέρες θα δώσει εξετάσεις για το απολυτήριο δηµοτικού. «Αυτά είναι δύσκολα», παραπονιέται η Σωτηρία, 26 χρόνων. Θα δώσει κι αυτή εξετάσεις. «Εχω δύο παιδιά έξω, 10 και 12 ετών, και θέλω να τους βοηθάω στα µαθήµατα», µας εξηγεί.

Καθηµερινά θαύµατα Η διδασκαλία σε αυτές τις τάξεις µάλλον δεν είναι το όνειρο κάθε εκπαιδευτικού. Χωρίς βιβλία, χωρίς συγκεκριµένη ύλη, µε µαθητές κρατούµενους, διαφόρων ηλικιών και µορφωτικών επιπέδων, οι καθηγητές καλούνται καθηµερινά να κάνουν µικρά θαύµατα. Οσοι όµως διδάσκουν στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας των Διαβατών ξέρουν ότι δε θα µπορούσαν

να βρίσκονται πουθενά αλλού. «Ολοι µας διαλέξαµε συνειδητά να βρεθούµε εδώ», µας εξηγεί στο διάλειµµα η φιλόλογος Εύα Τζενου. «Αποτελούµε για τους µαθητές ένα παράθυρο στον κόσµο και η µεγαλύτερη ικανοποίηση είναι να τους βλέπουµε να κάνουν προσωπικά άλµατα. Κάποιοι, όταν πρωτοµπήκαν στις τάξεις ήταν αγρίµια. Σιγά σιγά, όµως, αλλάζουν, καλλιεργούν τις δεξιότητές τους και µαθαίνουν να πατούν γερά στα πόδια τους. Τελικά, τους εκπαιδεύουµε και εκπαιδευόµαστε κι εµείς µαζί τους», σηµειώνει. Τα µαθήµατα του σχολείου, το οποίο µετρά τέσσερα χρόνια λειτουργίας και 32 αποφοίτους, τελειώνουν στις 11.25 ακριβώς. Με αργές κινήσεις οι µαθητές µαζεύουν τις φωτοτυπίες, τα ντοσιέ και τις σηµειώσεις τους και κατευθύνονται προς τη µεγάλη µπλε πόρτα που χωρίζει το καταφύγιό τους από την καθηµερινότητά τους. Διστάζουν να αποµακρυνθούν από την τάξη, επειδή ξέρουν πως έξω τους περιµένει ένας άλλος, τελείως διαφορετικός, κόσµος. Στο άκουσµα του ονόµατός τους από το φύλακα περνούν το κατώφλι. Κάποιοι δε γυρνούν το κεφάλι τους, αλλά ορισµένοι ξαναρίχνουν µία γρήγορη κλεφτή µατιά.

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ 02/12/2009  
ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ 02/12/2009  

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΕΥΧΟΣ 3972

Advertisement