Page 1

Αδέλφια, στους δρόμους! Μόνο ο εξεγερμένος λαός θα τους στείλει στον αγύριστο.

ΕΝΩΣΙΣ

Tζι ας γινεί το γαίμαν μας αυλάτζιιν

Ο Χριστόφιας τα ’κανε σκατά και ο Αναστασιάδης μάς τα τάισε. Όλοι στους δρόμους, για να φύγουν μια και καλή.

30 ΜΑΡΤΙΟΥ 2013 n TEYXOΣ 3 n ΕΤΟΣ 7ο n B΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ n ΤΙΜΗ ΕΥΡΩ 2.00

"Χρόνια σκλαβκιές ατέλειωτες, τον πάτσον τζιαί τον κλώτσον τους, εμείς τζιαμαί, ελιές τζιαι τερατσιές πάνω στον ρότσον τους..." K. Μόντης ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΕΝΙΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ


2 ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ vasosftohopoullos.wordpress.com

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΤΕΥΧΟΣ

Iδιοκτησία ΩΣIH ΠIΣΩ ΛTΔ T.K. 6969 NOMOΣ ΛEYKΩΣIAΣ - EΛΛAΣ THΛEOMOIOTYΠON: 22346154 yialousa@cytanet.com.cy Διευθυντής Bάσος Φτωχόπουλλος Β΄ Διευθυντής Αλέκος Μιχαηλίδης Aρχισυντάκτης Eλενίτσα Ευτυχίου Σελιδοποίηση Σοφία Γεωργίου Ομαδάρχης Έκδοσης Στελ. Τρύφωνος Διορθώσεις Ιόλη Μιχαηλίδου, Πόπη Ελλαδίτη Νεολαία Παρέλλης Μασκόττα Ο Φορέας Συνεργάτες Ντίνος Μιτσίδης (ζυμαρικά και ποτά), Μελής Πίττας (χαλλούμια, φέττες και αναράδες), Πρόδρομος Προδρόμου (πληροφορίες για κακές συνήθειες Νίκου Αναστασιάδη), Γιώργος Λιλλήκας (αντιδιζωνική αρθρογραφία), Ζαχαρίας Κουλίας (πληροφορίες για ερωτικά τερτίπια Μάριου Κάρογιαν), Γιώργος Κολοκασίδης (οικονομική βοήθεια στην υπόσκαψη του ακελικού ΔΗΚΟ), Ελίτα Μιχαηλίδου (υλικό για να γράφουμε), Dave Mills (πληροφορίες για τη δυσκοιλιότητα του Βρετανού ύπατου αρμοστή). Yπεύθυνες κομμωτηρίου Έρση Χριστόφια, Ερατώ Μαρκουλλή, Πραξούλλα Αντωνιάδου Lifestyling Έρση Xριστόφια, Eρατώ Μαρκουλλή Oικονομικοί Σύμβουλοι Έχουν χρεωκοπήσει Nομικοί Σύμβουλοι Γιώργος Χριστοδούλου (δύσκολες υποθέσεις), Λέαντρος Παπαφιλίππου (φίλος εκλεκτός), Kωστάκης Aιμιλιανίδης (δωρεάν υποθέσεις), Πέτρος X’’ Σάββας (τις Kυριακές), Στέλιος Δρυμιώτης (όταν δεν είναι μεθυσμένος), Xρήστος Kληρίδης (όταν κερδίζουμε το Λόττο). ΠΡΟΣΟΧΗ: Μη χρησιμοποιείτε δικηγόρους του απορριπτικού χώρου. Είναι πανάκριβοι. Δικαστές στην πούγκαν μας Δεν μπορούμε να δημοσιεύσουμε τα ονόματά τους για να μην τους κάψουμε. Χορηγοί CIA, Χαραυγή, Μακδόναλτς, Νoble Energy, Αντρέας Πάντζης, ΘΟΚ BOC και άλλοι δώδεκα ύποπτοι οργανισμοί. Xρηματοδότες Κατάρ, Ισραήλ, Ιράν τζιαι η θκεια μας η Βαλλού που τα Λεύκαρα. Eπίσημος Λογοκριτής Aνδρούλλα Γκιούροβα Επίσημος Πόντιος Γιώργος Αμπατσίδης Πόντιος παρά του Πόντιου Μ.Σ. GO BACK DOG PUBLICATIONS: ΗΕCΤOROS 39A, LEFKOSIA, KYPROS. TEL.: 99696969. All rights reserved. Nothing appearing in Union (and may your blood become avladjin) newspaper may be reprinted, reproduced by sex or transmitted through viri, either holy or in sin, by any electronic or mechanical means without prior written permission from the dog. Warning to lawyers: Writs for libels, slander or wrongdoings will not be accepted from anyone.

BEWARE OF THE DOG Σαββάκης Παλαιολόγος ο Tρίτος, επίσημος σκύλος της «Ένωσις». Προσοχή, δαγκώνει!

Το επόμενο τεύχος θα κυκλοφορήσει, Θεού θέλοντος και αν υπάρχουμε στον χάρτη, στις 27 του Απρίλη, μέρα Σάββατο όπως πάντα. Παρακαλούνται όλοι οι συνεργάτες μας να αποστείλουν τα κείμενά τους ως τις 20 του μηνός, διορθωμένα και, αν είναι δυνατόν, με προτάσεις για εικονογράφηση.

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ

30 Μαρτίου 2013

ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ, αλλά δυστυχώς δεν έχει γραφτεί ακόμη τέτοιο βιβλίο. Οπότε, αναγκαστικά, σας προσφέρουμε την ποιητική συλλογή του μεγάλου μας ποιητή που χάσαμε πρόσφατα, του Ανδρέα Πασ τελλά, με τίτλο Μεταθανατίως αποσχηματισθείς, με μόνο 7 ευρώ.

ΑΝΑΒΟΛΗ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

Για να παρηγορηθείτε κάπως από την εισβολή των Γερμανών, αυτό τον μήνα σάς προσφέρουμε τρία βιβλία με τραγούδια του Καζαντζίδη, του Τσιτσάνη και του Ξυλούρη. Το τραγούδι δεν θα μας σώσει, αλλά θα μας δώσει το κουράγιο ν’ αντισταθούμε στις ορδές των Ούννων. Πάρτε τα τρία βιβλία με μόνο 10 ευρώ από τα επιλεγμένα μας περίπτερα.

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΕΠΟΜΕΝΟΥ ΜΗΝΑ Θα ήθελα τον επόμενο μήνα να σας προσφέραμε το βιβλίο 50 ΤΡΟΠΟΙ ΝΑ

Ζητούμε συγγνώμη από τους αναγνώστες και φίλους, διότι, λόγω των εξελίξεων στο νησί, αναγκαστήκαμε ν’ αναβάλουμε την παρουσίαση του βιβλίου της Ελένης Νικοδήμου ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ, ως επίσης και τη γιορτή της 25ης Μαρτίου, με τραγούδια από το σχήμα του Μιχάλη Χατζημιχαήλ. Θα σας ενημερώσουμε σύντομα για τις νέες ημερομηνίες αυτών των δύο εκδηλώσεων.

ρίως για ν’ ανταλλάξουμε απόψεις και ιδέες για τη νέα εποχή που μας κατέφθασε και φαίνεται ότι πάει να μας διαλύσει. Ας αντισταθούμε. Μπορούμε!

Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ Στο προηγούμενο φύλλο, σ’ αυτή τη στήλη γράψαμε: «Κατάρα πάνω του! Φάγαμεν τον έναν κομμουνιστήν, τώρα θα φάμεν και τον άλλον κομπουνιστήν. ΚΟΥΡΑΓΙΟ, συναγωνιστές. Όλοι μαζί θα φάμε λάχανο και τον Φύρερ». Δεν φαντάστηκα πως θα έπεφτα έξω τόσο πολύ. Προσπάθησα να σας δώσω κουράγιο, για ν’ αντισ ταθούμε στους νέους κομπουνιστές, αλλά δυστυχώς ο Φύρερ μάς έφαγε λάχανο πριν προλάβουμε να φωνάξουμε βοήθεια. Πίσω όμως έχει η αχλάδα την ουρά! Ο Αναστασιάδης ΔΕΝ θ’ αντέξει. Έχει ήδη καεί. Οι Εγγλέζοι, οι άλλοι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί, με τα γνωστά τους παπαγαλάκια, θα ψάχνουν ήδη για τον νέο ηγέτη που θα μας παραδώσει τελεσίδικα στους νέο-οθωμανούς. Προσοχή, λοιπόν!

ΑΓΟΡΑ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ «ΓΙΑΛΟΥΣΑ»

ΛΑΒΕΤΕ ΥΠΟΨΗ ΣΑΣ ΟΤΙ...

Την Κυριακή 7 Απριλίου, από τις 10 το πρωί ως τις 3 το απόγευμα, έχουμε την καθιερωμένη Αγορά βιβλίου στο Βιβλιοπωλείον ΓΙΑΛΟΥΣΑ και καλούμε όλους τους φίλους μας να έρθουν όχι μόνο για τα μεζεδάκια μας, αλλά κυ-

...πολλά από τα κείμενα αυτού του τεύχους γράφτηκαν πολύ πιο νωρίς από τα ξημερώματα της Δευτέρας, οπότε μάθαμε την τελική κατάληξη του κουρέματός μας, επομένως δεν έχουν συνολική εικόνα της τελικής κατάστασης. Συγχωράτε μας.

ΣΚΑΤΑΣ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑ L&A MERX LTD NO 1 ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΙΑΟΥΛΗ ΗILTON HOTEL B/SHOP ΠΕΡ. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΔΗΣ ΜΙΛΤΗΣ & ΕΥΓΕΝΗΣ MORE BLUE TRADING LTD ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΑΡΩ CHRIS - NIC ΛΟΪΖΟΣ & ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΠΕΡ. ΤΟ ΟΚΤΑΓΩΝΟ ΛΤΔ MISSEDCALL KIOSK LTD ΛΕΩΝΙΔΑ ΜΑΡΩ ΠΑΡΑΡΛΑΜΑ ΛΤΔ - ΑLFA MEGA ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΔΙΑΣ ΠΑΡΙΣΣΙΝΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ ΝΙΚΟΣ

AΡΜΕΝΙΑΣ 53 Β-Γ, ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΛΕΩΦ. ΚΕΝΝΕΝΤΥ 91Β AΡΧ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ 98 ΛΕΩΦ. ΟΜΗΡΟΥ 1, ΑΓΑΛΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΛΕΩΦ. ΛΕΜΕΣΟΥ 114Α ΛΑΡΝΑΚΟΣ 119 ΔΙΓΕΝΗ ΑΚΡΙΤΑ 13Γ, ΠΑΛ/ΣΣΑ ΑΙΓΕΩΣ 28Β ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ 15 ΛΕΩΦ. ΝΙΚΗΣ 32 ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΑΤΣΗ 44 NIΚΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ 3 ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ 39,

ΤΣΕΡΙΟΥ 68 ΑΡΧ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ 13Γ, ΚΑΤΩ ΛΑΚΑΤΑΜΙΑ ΠΕΡ. ΜΙΡΑΧΗΣ ΔΙΓΕΝΗ ΑΚΡΙΤΑ 89, ΛΥΚΑΒΗΤΟΣ DELTANIMAR TRADING LTD ΛΗΔΡΑΣ 205Α ΠΕΡ. ΜΑΚΡΥΔΡΟΜΟΣ ΛΗΔΡΑΣ 58 RNIK ENTERPRISES LTD ΓΡΗΓ. ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ 61 RUNAWAY TRAD. LTD ΛΕΩΦ. ΛΕΜΕΣΟΥ 190, ΤHE MALL ΕΛΛΗΝΑ ΑΡΙΣΤΗ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ 1 GRIZZLY BEAR LTD No 1 ΛΕΩΦ. ΡΙΚ 27 ΠΟΥΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ 123Γ C.L.E. ENTERPRISES LTD KEΡΥΝΕΙΑΣ 134 ΧΡΙΣΤΟΣ & ΠΑΝΙΚΚΟΣ ΛΟΡΔΟΥ ΒΥΡΩΝΟΣ 26, ΠΑΛ/ΣΣΑ CHRIS 1 STOP N301 ΛΕΩΦ. ΑΘΑΛΑΣΣΗΣ 101 ΝΙΚΟΣ Χ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΛΤΔ AΓΙΟΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ 99Α ΠΕΡ. ΙΠΠΟΔΡΟΜΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 104 Μ&Τ ΜETOCHIOU KIOSK ΜΕΤΟΧΙΟΥ 57 BARCINO LTD ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ 131 Κ.Κ. ΤΗ MAGAZINO LTD ΣΤΑΣΙΝΟΥ 34 GALLOPCA C/STOREA ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ 24Δ, ΑΚΡΟΠΟΛΗ Π.Ι.Μ. ΒΟΥΝΟ ΛΤΔ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ 35 Κ. ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ 51

ΔΡΑΚΟΥΜΕΛ ΚΟΥΛΛΗΣ & ΕΥΓΕΝΙΟΣ FANTASTI PAVILLION LTD Μ&Τ ΜΕΤΟCHIOU KIOSK-LUCK7 ΠΟΥΡΓΟΥΡΗ ΣΟΥΛΛΑ L&A MERX LTD NO 2 Χ.Α.Π/ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΜ/ΡΙΚΗ ΛΤΔ FAST SPACE LTD Μ. ΤΣΟΥΤΣΟΥΚHΣ KUOPIO HOLDINGS LTD CHRIS CASH & CARRY ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ Α. ΚΟΜΠΟΣ ΛΤΔ ΛΑΡΝΑΚΑ MΗΝΑΣ ΤΣΙΑΜΠΑΡΤΑΣ ΛΤΔ ΠΑΦΙΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΤΔ ΠΕΡ. ΕΛΕΝΑ & ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ BOROKI ENTERPRISES LTD ΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ SO EASY KIOSKS LTD - 406 DOXA INVESTMENTS LTD SO EASY KIOSKS LTD - 401 ΛΕΜΕΣΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ & ΥΙΟΣ Τ&Ε MICHAELIDES NEWSAGE MULTIBREAM LTD CHRISTODOULOU BROS LTD KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΕΡ. Ν.Τ. EXPRESS LTD ΠΑΦΟΣ Χ-PRESS-K&K PATSAL LTD ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΛΑΣ STOKKOS BROS LTD Α/ΦΟΙ ΚΟΥΝΤΟΥΡΕΣΙΗ ΛΤΔ ΑΝΤΩΝΗΣ ΦΩΤΙΟΥ AMMOXΩΣΤΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ & ΧΡΙΣΤ. ΚΑΛΛΙΚΑ Α&Μ DOMINO SHOP LTD

ΕΛΑΙΩΝΩΝ 2, ΣΤΡΟΒΟΛΟΣ ΛΥΚΑΒΗΤΟΥ 13 ΛΥΚΑΒΗΤΟΥ 44 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 70 Ε. ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΥ 45, ΜΑΚΕΔΟΝΙΤΙΣΣΑ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 40 ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΑΒΑΡΗ 9 ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ 47 ΚΑΝΤΑΡΑΣ 83 ΤΣΕΡΙΟΥ 170 TΣΕΡΙΟΥ 110 ΑΡΧ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ 3Β, ΠΕΡΑ ΧΩΡΙΟ ΝΗΣΟΥ ΓΡΙΒΑ ΔΙΓΕΝΗ 3 ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ 36, ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ 9, ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΧΡ/ΛΑΟΥ ΙΑΚΩΒΙΔΗ 26 ΓΡΗΓ.ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ ΑΡΧ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ 58, ΛΕΙΒΑΔΙΑ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΠΑΥΛΟΥ 35 ΠΕΤΡ. ΓΙΑΛΛΟΥΡΟΥ 3, ΧΟΙΡΟΚΟΙΤΙΑ

Δεν του έφτανε η ζημιά που έκανε το 2004, επανήλθε με τον ίδιο ειρωνικό και δουλικό τρόπο να μας παραδώσει αμαχητί στη Μέρκελ!

ΨΗΛΟΣ ΣΚΑΤΑΣ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ

ΓΡΙΒΑ ΔΙΓΕΝΗ 41 ΑΡΧ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ 218 ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΕΩΣ 65Α ΓΛΑΣΤΩΝΟΣ 86 ΛΕΟΝΤΙΟΥ Α΄ 159 ΑΡΧ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ 86, ΜΕΣΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑ AΡΧ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ 14 ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ 15 EΛΕΥΘ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 64 ΑΡΧ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ 19, ΚΟΝΙΑ ΛΕΩΦ. ΕΜΠΑΣ 104 ΤΕΥΚΡΟΥ ΑΝΘΙΑ 20, SHOP 4 1ης AΠΡΙΛΙΟΥ 100

Άλλο ένα ανανικό αστέρι του 2004 που επανήλθε τώρα για να ολοκληρώσει το έργο του!

ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ Η ΕΦ. ΕΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

vasosftohopoullos.wordpress.com


Σκατάες! Επήαν στο Γιούρογκρουπ με ανοιχτά τα πόθκια τζι εκαρτερούσαν να μεν τους την ημπήξει η τρόικα τζι η Λαγκάρντ. Παραιτηθείτε, ρε γάροι!

30 Μαρτίου 2013

3

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ Είντατζιαιρούςεφτάσαμεν...

Χεσμένη την έχουμε την οικονομία Δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να αναλύσει κανείς τα γεγονότα των τελευταίων ημερών. Ούτε έχει νόημα να επιρρίψουμε ευθύνες. Προσωπικά ό,τι είχα να πω το είπα στο προηγούμενο τεύχος της εφ. ΕΝΩΣΙΣ, από αυτή τη στήλη, σε άρθρο μου με τίτλο «Έχετε γεια, βρυσούλες», πριν γίνει το μεγάλο κακό. Προτείνω κάποιοι τουλάχιστον να το ξαναδιαβάσουν. Δεν είμαι προφήτης, ούτε ιδιαιτέρως έξυπνος, ούτε είμαι ειδικός, ούτε έχω πτυχία Πολιτικών επιστημών, Οικονομίας ή Κοινωνιολογίας, ούτε είμαι επιστήμονας απ’ αυτούς που η Κύπρος είναι γεμάτη και κατανοούν τους όρους της υψηλής πολιτικής και της οικονομίας. Ξέρω μόνο πολύ καλά πως, ως Γιαλουσίτης Έλληνας, δεν έχω τίποτα άλλο πλην της πατρίδας μου. Κατέχω μόνο τον κοινό νου για να ξεχωρίζω το κακό από το καλό. Αυτό το έμαθα από τους γονείς μου, την Εκκλησία μου, τους δασκάλους μου, κοινώς την ΠΑΤΡΙΔΑ μου. Οπότε δεν με ενδιαφέρει να σας παίξω κι εγώ τον έξυπνο. Λέω μόνο πως θα ’θελα να βρίσω όλους τους φίλους μου και αναγνώστες μου που ψήφισαν Αναστασιάδη, τη στιγμή μάλιστα που υπήρχε άλλη, πιο έντιμη επιλογή, χωρίς να χρειαστεί να καταφύγουν στους άλλους απατεώνες, που με τα πέντε χρόνια διακυβέρνησής τους ανέβασαν τον Αναστασιάδη στην εξουσία. Θα ’θελα να τους πω λόγια βαριά, διότι ο θυμός μέσα μου είναι πολύς. Θα ’θελα να τους έβλεπα όλους γραμμή στην Πλατεία Ελευθερίας και, πριν τους φτύσω, να ακούσω έστω και τώρα ένα συγγνώμη, να ακούσω τουλάχιστον ότι δεν είχαν κάποιο συμφέρον προσωπικό από αυτήν τους την επιλογή. Θα ’θελα να βρίσω τους φίλους μου Ελένη Θεοχάρους και Πρόδρομο Προδρόμου, που, αντί να αντισταθούν στον Φύρερ και να ταυτίσουν το όραμά τους με τον λαό, όχι μόνο δεν σώπασαν, αλλά βγήκαν να τον υποστηρίξουν κιόλας. Θα ’θελα να βρίσω τον αγωνιστή του 2004, Χρίστο Κληρίδη, που, αντί να παραιτηθεί, στέλνει μηνύματα με το άι πατ του με προτάσεις για να βγούμε από το αδιέξοδο, ωσάν να είναι αμέτοχος της αλαζονείας του Αναστασιάδη. Θα ’θελα να βρίσω και τους φίλους μου Γιώργο Κολοκασίδη και Νικόλα Παπαδόπουλο, που έκαναν ελάχιστα ή τίποτα για να βοηθήσουν τον Γιώργο Λιλλήκα, ώστε να απαλλαγούμε από τον Αναστασιάδη. Θα ’θελα να βρίσω όλους αυτούς τους Ενωτικούς, που είτε ψήφισαν Αναστασιάδη, είτε κάποιους άλλους, επειδή δεν κατάλαβαν ότι οι επιλογές μας δεν ήταν ΑΚΕΛ ή Αναστασιάδης, αλλά γνωστοί προδότες ή Γιώργος Λιλλήκας, ο οποίος μπορεί να ήταν φυσανέμης, όμως τα τελευταία δέκα χρόνια της πολιτικής του ζωής, τουλάχιστον όσον αφορά το εθνικό ζήτημα, ΔΕΝ μπορούμε κατ’ ουδένα λόγο να του προσάψουμε τη ρετσινιά του Προδότη. Να κερδίζαμε λίγο χρόνο θέλαμε. Τίποτ’ άλλο. Όμως ούτε αυτά έχουν νόημα πια. Ο Αναστασιάδης, μέσα σε λίγες μέρες, τα έδωσε ΟΛΑ, όπως ακριβώς ήταν αναμενόμενο και αρμόζει σ’ ένα άνθρωπο που το 2004 ήταν ο πρωταγωνιστής πράκτορας των Εγγλέζων, των Τούρκων, των Ευρωπαίων και των Αμερικανών. Τα έδωσε ΟΛΑ, ανοίγο-

ντας την όρεξη ολωνών να μας δώσουν το τελικό χτύπημα. Αν δεν προσέξατε καλά, ο Οτσαλάν άναψε το πράσινο φως στους Τούρκους με την εκεχειρία του και ο Νετανιάχου, με την απολογία, ξαναφλερτάρει ανοιχτά τον Ερντογάν, ακριβώς την ίδια στιγμή που ο Ομπάμα νίπτει τας χείρας του στη Μέση Ανατολή και οι Ρώσοι αναμένουν να σπαράζουμε χαμαί για να μας κάνουν κάποια πρόταση προτού μας πάρουν και αυτοί τα υπόλοιπα βρακιά που μας έχουν απομείνει. Ούτε και αυτά έχουν νόημα. Είναι θλιβερό. Μας έχουν κηρύξει πόλεμο και ακόμη να γίνει επιστράτευση – και ούτε μπορεί πια να γίνει επιστράτευση. Είναι όντως αργά. Η κυπριακή και η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορούν να ονομάζονται ούτε ελληνικές ούτε κυπριακές. Μένει ΜΟΝΟ ο πατριωτισμός των Ελλήνων. Ξεκαθαρίζω ξανά την θέση μου: Έλληνες δεν είναι αυτοί που κατέχουν ελληνικό ή κυπριακό διαβατήριο, ούτε αυτοί μου μιλούν ελληνικά. Μένει δηλαδή ένα μικρό ποσοστό, που ίσως δεν ξεπερνά το 20%, Ελλήνων σε Ελλάδα, Κύπρο και εξωτερικό, που ακόμη κουβαλούν τη συλλογική μνήμη των προγόνων μας και του πολιτισμού μας. Αυτός ο μικρός λαός καλείται τώρα να αντισταθεί, όχι μόνο στους εξωτερικούς εχθρούς αλλά και στους ελλαδιστανέζους των Αθηνών και τους κυπροέποικους της Λευκωσίας. Μαζί οι πανέλληνες ας αρθρώσουμε τον δικό μας λόγο, όχι αυτόν που είναι στραμμένος στη Δύση ή στην Ανατολή, αλλά αυτόν που κρύβεται βαθιά μέσα στα σπλάχνα της δικής μας ψυχής. Ας αρθρώσουμε τον ελληνικό λόγο και ας εί-

μαστε η μειοψηφία. Ας βρούμε τρόπους να ενοποιήσουμε τις δυνάμεις μας σ’ ένα νέο εθνικοαπελευθερωτικό μέτωπο για μια ελληνική επανάσταση. Το διακύβευμα δεν είναι η οικονομία. Το διακύβευμα είναι η πατρίδα μας, το ΕΘΝΟΣ μας. Τώρα πια δεν τη γλιτώνουμε με λόγια. Θέλει αίμα για να γυρίσει ο ήλιος και να δούμε μια άσπρη μέρα. Πρέπει να δράσουμε γρήγορα, προτού η τηλεόραση, το λάιφσταϊλ, οι οικονομιστές και οι ευρωλιγούρηδες ελλαδιστανέζους, μαζί με τους κυπροέποικους της Λευκωσίας, μεταλλάξουν όλον τον ελληνικό λαό σε μια μάζα που η μόνη σχέση που θα έχει πια με τον ελληνισμό είναι ότι θα μιλά κουτσά στραβά τα ελληνικά. Ας μετατρέψουμε τον θυμό μας σε δημιουργία, ας βρούμε τους τρόπους να ξεκάνουμε τις κυβερνήσεις μας. Ας βρούμε τρόπους επικοινωνίας αναμεταξύ μας και ας δημιουργήσουμε μαζί μια νέα Bουλή, μια Bουλή όχι των κομμάτων αλλά των Ελλήνων. Ας βρούμε τρόπους να φτιάξουμε νέες τράπεζες, νέα σχολεία, νέα μυαλά. Όσοι πιστοί... Β.Φ.

Αίφνης το Κυπριακό όχι μόνο πουλάει, αλλά παραπουλάει. Έγινε πρωτοσέλιδο θέμα όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παγκοσμίως. Η Κύπρος έγραψε μια νέα σελίδα ιστορίας. Ακόμη και η αριστερά της Ελλάδας, που είχε απ’ τον καιρό της ΕΔΑ να συγκινηθεί μαζί μας, πήρε σβάρνα τα φιλιά και μας περιέλουσε με αυτά. Πρωτοπόρος σ’ αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ και ακολούθησαν οι άλλες δυνάμεις, που παλιά άκουγαν «Κύπρο» και έβγαζαν σπυράκια. Ξαφνικά γίναμε στην ελληνική πολιτική σκηνή οι «ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ», οι ήρωες του Ελληνισμού, το πρότυπο του Ελληνισμού. Ο Λαζόπουλος, οι ΡΑΔΙΟ ΑΡΒΥΛΑ και η ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ, τα τρία σατιρικά σχήματα της επίσημης Ελλάδας, μόνο που δεν ζήτησαν και κυπριακές ταυτότητες. Εκάμαν μας φοινιτζιάν, που λέμε εδώ στην επαρχία. Καλά ως εδώ και καλοδεχούμενη η οποιαδήποτε συμπαράσταση. Έλεος, όμως. Ας μην ξεχνάμε εντελώς τις πραγματικότητες. Στο προηγούμενο μεγαλειώδες ΟΧΙ του κυπριακού λαού, ΟΛΟΙ αυτοί μας έβριζαν (με κάποιες πολύ σημαντικές εξαιρέσεις βέβαια, π.χ. ΚΚΕ, Μανώλης Γλέζος). Και αν δεν μας έβριζαν, έβγαιναν στα κανάλια και στα ΜΜΕ και προσπαθούσαν με κάθε θεμιτό και κυρίως αθέμιτο μέσο να μας κατασπαράξουν, διότι τα βάλαμε με τους Εγγλέζους, τους Ευρωπαίους, τους Αμερικανούς, τους Τούρκους, τον ΟΗΕ και όλο το ιμπεριαλιστικό σκυλολόι. Όλοι ταυτίστηκαν με τον ΑΝΑΝ και ελάχιστοι, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, είπαν μια καλή κουβέντα για την Κύπρο. Μήπως η αριστερά (σε όλες τις εκφάνσεις της) κάνει σήμερα κάποια στροφή στο Κυπριακό ή μήπως τέτοια είναι η απόγνωσή τους στην Ελλάδα, που ακόμη και η Κύπρος ξυπνά μέσα τους τον επαναστατημένο Έλληνα; Δεν ξέρω τι ακριβώς συμβαίνει. Υποθέτω πως το ζήτημα είναι... ταξικό. Τώρα που η Κύπρος είναι μια χώρα του τρίτου κόσμου, οι αδελφοί Ελλαδίτες μπορεί να μας βλέπουν όπως βλέπουν π.χ. τους Νικαραγουανούς ή τους Ιρακινούς. Πριν, όταν το ζήτημα ήταν εθνικό, ήμασταν οι εθνικιστές που δημιουργούσαν προβλήματα στην ανάπτυξη και στον εκσυγχρονισμό της Ελλάδας.

Τονίζω ξανά, δεν με ενδιαφέρει το κίνημα της Ελλάδας. Ούτε με ενδιαφέρει αυτό το κίνημα να είναι η αιχμή μιας κυπροκεντρικής συμπαράστασης. Δεν ζητάμε ελεημοσύνη. Μαζί με τον υπόλοιπο ελληνικό λαό ζητάμε την ελευθερία μας και όλα τα δικαιώματά μας. Γι’ αυτό και έχει νόημα να ερμηνεύσουμε το φαινόμενο «αριστερά σήμερα στην Ελλάδα». Στα επόμενα τεύχη.

Αγορά στην «ΓΙΑΛΟΥΣΑ» Την Κυριακή 7 Απριλίου στο Βιβλιοπωλείον «ΓΙΑΛΟΥΣΑ», από τις 10 το πρωί ως τις 3 το απόγευμα, ελάτε στην καθιερωμένη αγορά μας. Όσοι επιθυμούν να φάνε μεσημεριανό, θα υπάρχει ένα φτηνό αλλά εξαιρετικό πιάτο φαγητού, για να αρχίσουμε να βρίσκουμε τρόπους να τρώμε καλά και φτηνά, αφενός, και να συζητάμε και να επικοινωνούμε και με άλλους τρόπους, αφετέρου. Τηλεφωνήστε για να σας κρατήσουμε το δικό σας πιάτο. ΕΛΑΤΕ, ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ!


4

30 Μαρτίου 2013

ΟΙ ΤΣΟΛΙΑΔΕΣ ΔΕΝ ΓΟΝΑΤΙΣΑΝ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΛΙΑΔΕΣ; ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ

Το μήνυμα της κυπριακής κρίσης είναι ξεκάθαρο: Όποιος αντιστέκεται να καταστραφεί! Με όποιον τρόπο! Με κάθε μέσο! Οι γκαουλάιτερ της Ευρώπης πέταξαν τις μάσκες. Η υποκρισία των Ευρωπαίων εταίρων αποκαλύφθηκε με τον πιο ελεεινό τρόπο. Οι δυνάμεις που στήριξαν το 2004 το εμβληματικό «ΟΧΙ» του ελληνισμού της Κύπρου καλούνται και τώρα να δώσουν τη μάχη. Γιατί οι Ευρωπαίοι ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ και ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΝ όποιον αντιστέκεται. Και οι Κύπριοι αδελφοί μας αντιστάθηκαν. Μονόδρομος αυτό που έχουν να πράξουν και σήμερα. Να συνεχίσουν να αντιστέκονται! Γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να συνεχίσουν να υπάρχουν. Αθήνα, 18 Μαρτίου 2013

ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ

Ο Καρεκλάς του ΡΙΚ

Ο Καρεκλάς Τζούνιορ του ΡΙΚ

Περί προδοσίας Ενώ ετοιμαζόμουν να γράψω ένα άρθρο για την 1η Απριλίου, οι εξελίξεις με πρόλαβαν και το μετέθεσα για το επόμενο φύλλο. Δεν στέγνωσε η μελάνη από το προηγούμενο άρθρο μου, με τίτλο «Περί προδοσίας», και απανωτά γεγονότα ήρθαν, δυστυχώς, να επιβεβαιώσουν αρκετά από τα γραφόμενά μου. Το χαμηλό επίπεδο πολιτικής ωριμότητας και το αβαθές της σκέψης του μέσου Κυπρίου ψηφοφόρου, μαζί με την ψυχολογική εξάρτησή του από την κομματική ευνοιοκρατία, οδήγησαν στην εκλογή στην προεδρία ενός επικίνδυνου, με βεβαρημένο μητρώο: του Νίκου Αναστασιάδη. Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι πολλοί αφελείς ανέμιζαν τα εθνικά λάβαρα για να πανηγυρίσουν για την εκλογή του, αντί να χρησιμοποιήσουν, όπως άρμοζε στην περίσταση, την ημισέληνο. Ο άνθρωπος έδωσε, μέσα σε ελάχιστες μέρες, τα πραγματικά δείγματα γραφής του. Αφού διόρισε όλη σχεδόν την πλατφόρμα του ΝΑΙ στο υπουργικό συμβούλιο και έβαλε μέχρι και τον Μακάριο Δρουσιώτη μέσα στο Προεδρικό, επιχείρησε το αδιανόητο. Με μια κατάπτυστη, μειοδοτική πράξη αποδέχθηκε κούρεμα (διάβαζε: κλοπή) καταθέσεων, πράξη χωρίς διεθνές προηγούμενο, η οποία καταστρέφει οικονομικά την Κύπρο, την καθιστά έρμαιο της Τρόικας, διαταράσσει τις σχέσεις με τη Ρωσία και αναιρεί την προοπτική του φυσικού αερίου. Το πολιτικό θράσος του ήταν τέτοιο –και γιατί να μην είναι, άλλωστε, όταν ξέρει ότι έχει να κάνει με αμνοερίφια–, που βγήκε και μίλησε για «ωμούς εκβιασμούς» και κατέφυγε στην προσφιλή τακτική της κινδυνολογίας, όπως έκανε μαζί με τον Γλαύκο Κληρίδη και πολλούς άλλους Εφιάλτες το 2004, όπως έκανε και ο Γιωργάκης Παπανδρέου και πολλοί άλλοι εν Ελλάδι κατάπτυστοι, με το Μνημόνιο. Ακόμη και όσοι τον κατέκριναν για την πράξη του, τον

πίστωσαν με… ειλικρινές προθέσεις. Αυτή και αν είναι αυταπάτη, ιδίως αν δεν είναι ρητορικό τέχνασμα. Ο Αναστασιάδης δεν έχει αγαθές προθέσεις. Είχε πλήρη επίγνωση του τι έκανε και τι τον περίμενε εκείνο το βράδυ στο Γιούρογκρουπ. Πολιτικός ο οποίος προ εννέα ετών εργάστηκε για μια λύση που ξεπουλούσε την ιδιαίτερη πατρίδα του, με πολλές σκιές γύρω από τα κίνητρά του και για πιθανή χρηματοδότησή του, χωρίς ενδείξεις μεταμέλειας και με το όνομά του να εμπλέκεται και στο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, δεν μπορεί να πιστώνεται ούτε με καλή θέληση ούτε με πατριωτισμό. Η έντονη αντίδραση του κόσμου και οι πολιτικές σκοπιμότητες διαφόρων βοήθησαν στο να απορριφθεί από τη Βουλή ο εκβιασμός της τρόικας. Τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο (20 Μαρτίου), οι εξελίξεις τρέχουν και ελπίζω να υπάρξει ένα αίσιο τέλος, αν και πολύ αμφιβάλλω. Η διατήρηση του Αναστασιάδη στην εξουσία θα αποτελεί ανάχωμα στον οποιον-

δήποτε σχεδιασμό για μετριασμό των καταστροφικών συνεπειών των ενσυνείδητων πολιτικών του επιλογών. Ο Ελληνισμός, παρ’ όλη την επίθεση που δέχεται, έχει τη δυνατότητα να αναβαθμίσει το ρόλο του στην Ανατολική Μεσόγειο και να βγει από τα αδιέξοδα, εκμεταλλευόμενος την ιστορική ευκαιρία που του δίνεται χάρη στον υπάρχοντα ενεργειακό πλούτο. Όσο όμως ο λαός εκλέγει Αναστασιάδηδες, Χριστόφιες, Γιωργάκηδες, Σαμαράδες και γενικά πολιτικούς ελεγχόμενους από ξένα κέντρα αποφάσεων, δεν πρέπει να έχουμε και ιδιαίτερες προσδοκίες. Ο αμετανόητος ΥΓ. Με όσα συμβαίνουν στον Ελληνισμό τα τελευταία χρόνια , αλλά και γενικότερα από το 1967 και εντεύθεν, είναι ευκαιρία να αναρωτηθούν όσοι σκέφτονται καλόπιστα, ποια θα ήταν η θέση του Ελληνισμού αν επιτυγχανόταν η Ένωση το 1964 ή, τουλάχιστον, αν υπήρχε έστω και κάποιου είδους άτυπη Ένωση. Μήπως θα είχαμε τουρκική κατοχή; Μήπως θα είχαμε τουρκική απειλή στο Αιγαίο; Μήπως θα είχαμε οικονομική κρίση και μνημόνια;

ΟΙ ΣΚΑΤΑΕΣ ΤΟΥ ΑΚΕΛ - 15ον Με το ξεβράκωμα του ΔΗΣΥ και την ντροπιαστική μας ήττα στις Βρυξέλλες, ήρθε ξανά στην επιφάνεια η χυδαιότητα με την οποία το ΑΚΕΛ αντιμετωπίζει τον λαό μας. Δεκάδες ακελικοί πολιτικοί και ιθύνοντες έδωσαν το παρών τους στα κανάλια και στους ραδιοφωνικούς σταθμούς αυτές τις μέρες, όχι για να ζητήσουν συγγνώμη, ως όφειλαν, αλλά για να ζητήσουν και τα ρέστα. Είναι απίστευτο αυτοί οι άνθρωποι, που οδήγησαν για πέντε χρόνια την Κύπρο στη μεγαλύτερή της οικονομική κρίση, να βγαίνουν στα ΜΜΕ και να λένε πως για όλα φταίει ο Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος με τις δικές τους ευλογίες κληρονόμησε τα χάος. Η ευθύνη του ΑΚΕΛ για τη σημερινή σκλαβιά είναι τεράστια. Ο Χριστόφιας θα μείνει στην ιστορία όχι μόνο ως ο χασάπης του Μαρί, αλλά και ως ο ολετήρας της πιο εύρωστης οικονομίας που κληρονόμησε ποτέ Πρόεδρος στην Κύπρο. Όμως έχουν το θράσος να μιλούν και η τραγωδία είναι ότι κατάφεραν, με το κόλπο της τάχατες εθνικής ομοψυχίας, να μην αφήσουν κανένα να ζητήσει ευθύνες από τη διακυβέρνησή τους. Κατάφεραν, με τα γνωστά ακελικά κολπάκια, να περάσουν ανώδυνα τις καυτές ερωτήσεις. Κατάφεραν ακόμη, με αυτό το υφάκι τού «Εμείς δεν βλάψαμε ποτέ την Κύπρο μας» και το εξίσου

ύπουλο τέχνασμα του άλλου κλισέ, πως «Δεν είναι τώρα η ώρα να επιρρίψει ο ένας ευθύνη στον άλλο», να περάσουν αλώβητοι αυτές τις τόσο δύσκολες βραδιές, όπου, κανονικά, έπρεπε ο κόσμος να τους λιντσάρει. Οι ακελικοί δεν κάνουν τίποτα στην τύχη: ό,τι λέει ο ένας, το λένε και το

επαναλαμβάνουν όλοι. Είναι παπαγαλάκια τόσο οι κομματικοί, όσο και οι φίλοι τους και οι συμπαραστάτες τους. Έτσι, αυτά που λέει ο Άντρος, τα επαναλαμβάνει και η Ειρήνη, τα λέει με τις ίδιες λέξεις και ο Δαμιανού, τα ξαναλέει ο Γουλιάμος, τα επαναλαμβάνουν οι ηθοποιοί τους και οι οικονομολόγοι

τους και, αν τους στριμώξει κανείς δημοσιογράφος ή πολιτικός, τότε αρχίζουν τη γνωσ τή κλάψα των κλαμένων μ……ών. Είναι χαρακτηριστικό το ότι, στην Ολομέλεια της Βουλής, ο μεγάλος σταλίνας Νίκος Κατσουρίδης άδραξε την ευκαιρία να μας ενημερώσει ότι… ο Άντρος μίλησε μόνο για πέντε λεπτά, ενώ οι άλλοι δεν τήρησαν τα συμφωνημένα και μίλησαν παραπάνω! Ο κόσμος καιγόταν και ο Κατσουρίδης έπρεπε να μας υποδείξει πως το ΑΚΕΛ, ακόμη και σ’ αυτή την περίπτωση, αδικείται... Ξέρουν καλά το παιχνίδι του κλαμένου μ……ού τα αστέρια του ΑΚΕΛ. Με αυτόν ακριβώς τον τρόπο βάζουν τρικλοποδιά στους συνομιλητές τους. Και αν δεν πιάσει το ένα τέχνασμα, βρίσκουν αμέσως άλλο… και η κοροϊδία συνεχίζεται, διότι οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις έχουν ανάγκη τη συναίνεση, έχουν ανάγκη το ΑΚΕΛ στα δικά τους βρομερά παιχνίδια. Δεν είναι δυνατόν να βγαίνουν οι ακελικοί κούππες άπαννες για όλη την πενταετία και να μη θυμώνει έστω και ένας, ώστε να τους πει πως αυτοί τα έκαναν σκατά και, κανονικά, θα έπρεπε να δικαστούν πρώτα από λαϊκά δικαστήρια και ύστερα να καταδικαστούν, άλλοι σε θάνατο και άλλοι σε 60 χρόνια ΚΟΥΣΠΟ στα ορυχεία της Κύπρου. B.Φ.


30 Μαρτίου 2013

vasosftohopoullos.wordpress.com

ΣΧΟΛΙA l ΣΧΟΛIA Κίνδυνος Ο Νετανιάχου, λέει, ζήτησε συγγνώμη από την Τουρκία για την επίθεση στο τούρκικο σκάφος «Μαβί Μαρμαρά» και τη δολοφονία εννιά Τούρκων ακτιβιστών πριν από τρία χρόνια στα ανοιχτά της Γάζας. Θυμόμασ τε ότι είχε πάει τότε μια διεθνής αποστολή, μαζί και ελληνικά πλοία, με σκοπό να απεγκλωβιστούν οι Παλαισ τίνιοι κάτοικοι της Γάζας και να αρθεί ο αποκλεισμός των λιμανιών. Γιατί, όμως, πριν από λίγες μέρες απολογήθηκε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός (και αποδέχθηκε τη συγγνώμη ο Ερντογάν, εξ ονόματος του τουρκικού λαού); Ας μας διαφωτίσουν όσοι πίστευαν πως το Ισραήλ θα μας σώσει και πως έπρεπε να θεσπίσουμε το τρίγωνο της ΑΟΖ. Πόσο αξιόπιστος «σύμμαχος» ήταν, άραγε, το κράτος του Ισραήλ; Τώρα, σ’ αυτές τις κρίσιμες μέρες που περνά ο κυπριακός Ελληνισμός, θα ’χουμε κι άλλα πάνω στο κεφάλι μας. Σαν να μη μας έφταναν οι Ευρωπαίοι νεοαποικιοκράτες, αν γυρίσουμε απ’ την άλλη πλευρά θα δούμε μια ανανεωμένη συμμαχία Τουρκίας-Ισραήλ, που είναι πολύ επικίνδυνη για την περιοχή. Κι εμείς ακόμα νομίζουμε πως το οικονομικό δεν είναι εθνικό ζήτημα. Έλα, όμως, που μυρίστηκαν οι Αμερικανοί, οι Τούρκοι κι οι Ισραηλινοί συμφέροντα… Θα συντρίψουμε και το επόμενο σχέδιο τύπου Ανάν ή θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε πως έχουμε φίλους γείτονες; Ιδού η απορία.

Εν μας κανούν τα άλλα ούλλα, έχουμε τζιαι τους Ισραηλίτες που συμφιλιώνουνται με τους Τούρκους. Ετοιμαστείτε, ρε Κυπραίοι. Έρκεται Σχέδιον Ανάν!

5

Euskadi Ta Askatasuna Ίτε, Γερμανοτσολιάδες… Ε, ασσιχτίρ πια, αδίστακτοι αλήτες, που έχετε εξουσία στα χέρια σας και νομίζετε ότι δικαιούστε να πειραματίζεστε και να καταστρέφετε μέσα σε μια νύχτα έναν λαό, που δεν κατάφεραν να καταστρέψουν στρατιές εισβολέων επί τρεις χιλιάδες χρόνια. ΑΡΙΣΤΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Είναι αλήθεια ότι τις τελευταίες μέρες είμαστε μπροστά από μια τηλεόραση ή έναν υπολογιστή, περιμένοντας αποφάσεις από ανθρώπους που δεν (θα έπρεπε να) έχουν κανέναν λόγο στον τόπο μας. Το Σάββατο 16 Μαρτίου η Γερμανία και οι Ευρωπαίοι «εταίροι» μας ξεκίνησαν έναν ανελέητο οικονομικό πόλεμο ενάντια στο νησί και στον λαό μας. Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες, δεν ξέρουμε όντως τι μας ξημερώνει και οι αντιστάσεις μας είναι πιο αναγκαίες από ποτέ. Τη Δευτέρα 25 Μαρτίου συμπληρώθηκαν 192 χρόνια από το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης, όπου ο μικρός λαός της μητροπολιτικής Ελλάδας έγινε τεράστιος και πάλεψε υπέρ ελευθερίας και πατρίδας. Μεθαύριο συμπληρώνονται 58 χρόνια από την ημέρα που ο κυπριακός Ελληνισμός διέλυσε τα όνειρα των Άγγλων για μια αναίμακτη αποικιοκρατία στο νησί μας. Η ημέρα που όλοι –εκτός των κομπάρσων του ΑΚΕΛ, που αντιτάχθηκαν στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του λαού μας– έγιναν γίγαντες και ήρωες, πολεμώντας για την Ένωση με τη μάνα μας. Το ερώτημα που τίθεται σήμερα δεν μπορεί να είναι άλλο από αυτό του τίτλου. Πού βρέθηκαν τόσοι γερμανοτσολιάδες; Πού βρέθηκαν οι Αναστασιάδηδες, οι Κυπριανού κι οι Συλλούρηδες; Πώς κατορθώσαμε να ανεβάσουμε σε τέτοια επίπεδα αυτό το ΔΗΣΑΚΕΛ στην Κύπρο του Παλληκαρίδη και του Αυξεντίου; Γιατί οι απόγονοι του Καραολή και του Μάτση ψήφισαν τους ανθρώπους που έστρωσαν το κόκκινο χαλί στην τρόικα, στους Γερμανούς και σε αυτούς που έβαλαν τις στολές του τέταρτου ράιχ κι άνοιξαν τον δρόμο στην κυρία Μέρκελ, για να ξεκινήσει τον πόλεμο κατά του τόπου μας; Πολλές οι απορίες. Υπάρχει και η άλλη πλευρά, βέβαια. Ο λαός, μας σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές, αποδεικνύεται ότι έχει κάποια

σχέση με τους ήρωες της ΕΟΚΑ. Και αυτό δεν γίνεται ξεκάθαρο μόνο στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας. Ίσως εκεί να γίνεται και πιο «πολύπλοκο». Μπαίνοντας σε ένα μαγαζί, καταλαβαίνεις απ’ τις συζητήσεις ότι δεν πεθαίνει τούτος ο λαός. «Εκαταστρέψαν μας», η άποψη του ενός. «Εν τζι εν να πεθάνουμεν, ρε κουμπάρε», λέει ο άλλος. Και η ζωή συνεχίζεται, όχι η επιβίωση. «Εμείς τους εφκάλαμεν, εν να προσπαθήσουμεν να μεν πεθάνουμεν», συνεχίζει. Και γίνεται κατανοητό πως δεν υπάρχει περίπτωση να μας υποτάξουν ούτε οι τοκογλύφοι, ούτε κανένας επίδοξος αποικιοκράτης. Και όντως. Τόσες χιλιάδες χρόνια και οι κατακτητές δεν κατάφεραν να μας αλλάξουν τον ελληνικό μας τρόπο και θα μας διαλύσουν σε μια νύχτα αυτοί; Τι διάολο; Νομίζουν ότι είμαστε Ευρωπαίοι πειθαρχημένοι, που θα μας κάνουν ό,τι θέλουν. Αλλά εμείς είμαστε ΟΛΟΙ παιδιά της ΕΟΚΑ, ρε γελοίοι. Εμείς και στους Θεούς όρθιοι μιλάμε, που είπε κι ο Γέρος του Μοριά. Θα γονατίσουμε μπροστά σε μια Γερμανίδα που επιχειρεί να διαλύσει την Ελλάδα και την Κύπρο, ρε; Είμαστεν τζιείνοι που είμαστεν τζι εμείς τζιαι τα παιθκιά μας… Αλ.Μιχ.

ΚΑΛΑ ΚΡΑΣΙΑ ΚΥΡ-ΓΙΑΝΝΗ


6 ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ, ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ ΚΑΙ ΔΩΣΕ ΜΑΣ ΤΑ ΔΙΣ ΣΟΥ!

ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ Γλωσσολογία της Καταστροφής Προσαρμοστείτε στο νέο, αναθεωρημένο, λεξιλόγιο, στις «στοχαστικές προσαρμογές» της συμφοράς: το χειρότερο θα καλλωπίζεται ως «καλύτερο υπό τις περιστάσεις», τα χαστούκια από τους Ισχυρούς (και θα ’ρθουν πολλά) θα μετασχηματίζονται σε «o ηγέτης έδωσε σκληρή μάχη», τα ξεπουλήματα του λαού θα αγιοποιούνται ως «θυσίες του λαού που πρέπει να πιάσουν τόπο», η άτακτη υποχώρηση θα μετονομάζεται «ώρα των αποφάσεων», και μάλιστα «θαρραλέων».... Και, α, ναι! Το αυτονόητο: ο «θάνατός» σου, η «ζωή» μου...

Το ευρωπαϊκό μας αύριο είναι σκοτεινό. Ποιος περίμενε ότι «σκοτεινό» και «ευρωπαϊκό» θα είναι, με τέτοιο ζοφερό τρόπο, συνώνυμα;

Economics: the Dismal Science Ένα πράγμα που διαπίστωσα, παρακολουθώντας αυτή την ακατάσχετη αδολεσχία των «ειδικών» σε όλα τα κανάλια, αυτή τη δραματική εβδομάδα, είναι πόσα εκατομμύρια... οικονομολόγους διαθέτει η Κύπρος. Είναι να μη βουλιάξει η χώρα κάτω από... το βάρος τους; Εν τω μεταξύ, μετά από ένα ρεσιτάλ κινδυνολογιών όλη την ημέρα, με κορύφωση τη διπλαρωμένη κατατρομοκράτηση από τον βουλευτή του ΔΗΣΥ, τον ευκτενή κ. Δίπλαρο, ότι επίκειται «εξαφάνιση της χώρας», επανήλθε στο τραπέζι και ψηφίζεται το κούρεμα. Η γνώριμή σας τριχοτόμηση. Το μόνο πράγμα που σταματά τις τρίχες να πέφτουν είναι... το πάτωμα. Με ή δίχως κούρεμα. Κι αδιάλειπτα, στρόβιλος, ακούστε τον, οι τρίχες στα κανάλια. Για παράδειγμα, η σωτήρια «δέσμευση» που παίρνουμε από την Τρόικα, ότι τα μέτρα αυτά είναι τα τελευταία! Ότι, δηλαδή, ο λύκος δεν θα ξαναφάει την Κόκκινοσκουφίτσα! Άλλωστε, με τη σμίκρυνση του χρηματοπιστωτικού τομέα, τι θα μείνει; Ψιχία από της τραπέζης!

Ταξικά τα όχι εν τάξει Όλα, στο πλαίσιο της ιδεολογικής κατεύθυνσης της Ε.Ε. για ταξική διαστρωμάτωση των κοινωνιών των χωρών-μελών και των βαρών που θα καλούνται να σηκώσουν από τις πολιτικές ντιρεκτίβες της Ένωσης.

ΕυρωΖουλουλάνδη Έχετε δει την πολεμική ταινία Ζουλού, με τον Michael Cane; Τη βλέπετε τώρα, με το Εurogroup στον ρόλο των ορδών των Zουλού, και τον Κυπριακό λαό στον ρόλο των λίγων κι απελπισμένων πολιορκημένων. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα έχει αφαιρέσει τον αναπνευστήρα μας, επιβάλλοντας βάρβαρα και εκβιαστικά το κλείσιμο της Λαϊκής και ΟΧΙ μόνο, κολλώντας λαό και ηγεσία στον τοίχο, με το δίλημμα: Αυτοκτονήστε ή πυροβολούμε. Η Ευρώπη, στο... ζενίθ του πολιτισμού της; «Η απόφασή μας είναι πολιτική και όχι νομική», δηλώνει το... παρανομούν κατά των ευρωπαϊκών νόμων και θεσμών Eurogroup. Δήλωση Τζακ του Αντεροβγάλτη. Βλέπετε εσείς κάποια διαφορά; Οι συσκέψεις της ηγεσίας γίνονται με το ευρωπαϊκό πιστόλι στον κρόταφο.

30 Μαρτίου 2013 ΤΙΤOΝΟΜΑΧΙΕΣ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΤΙΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Το κλειδί είναι η κυριαρχία: sovereignty, αυτό που, σαν την παρθενία, διά παντός χάνεται όταν οι ηγέτες κύψουν, σαν Χατζηαβάτες καρπαζοεισπράκτορες, στα conditionalities, στους εκβιαστικούς όρους των γλίσχρων και με δόσεις διασφάλισης εσαεί υποταγής δανεικών... Το αποφύγαμε, για την ώρα, αυτό. Και ανοίξαμε νέους, άλλους δρόμους, που προϋπόθεση έχουν την εθνική κυριαρχία στις επιλογές: είτε το εσωτερικό δάνειο (μήνες γράφαμε γι’ αυτό, γιατί το θυμηθήκαμε τώρα, με το ωόν στα κώλα;), είτε τα sovereign funds, Ρώσους και Κινέζους επενδυτές. Με όρους που κυρίαρχα συζητώνται, όχι στο ταπεινωτικό take it or leave it, που δεν left it η ηγεσία μας στο Eurogroup, αλλά υπερήφανα εσκοράκισεν χθες η Βουλή μας! Υπερήφανα, φίλοι συμπατριώτες. Θυμάστε εκείνο το «κι ας τρώγομεν πέτρες»; Είναι αυτός ο τριγμός των οδόντων, και μόνον αυτός, που θα πείσει. Κυρίως, και κυρίαρχα!

Το ξανθό γένος των Ρως Στα χέρια της Τρόικας. Ποιος το είπε «αγκάλη»; Χθες, με το OXI της Βουλής, της καρδιάς το πύρωμα. Πιο άβουλη η εκτελεστική εξουσία, το διαχειρίστηκε σαν πυροτέχνημα. Αύριο το πρωί, ο Πρόεδρος παρουσιάζει στους πολιτικούς αρχηγούς ψιμυθιωμένη εκδοχή του κουρέματος, με λίγα «βρουλιά» –βοστρύχους, δηλαδή– από την εσωτερική αγορά κι ίσως το κατιτίς από τη ρωσική. Και τσιφ στη Bουλή, σαν «κατεπείγον γιατί χανόμαστε»... Η χθεσινή συμφωνία της Ερόικα συμφωνείται τώρα να αναδιπλωθεί σαν ένοχη περεστρόικα... Στα χέρια της Τρόικας. Και ξέρουν αυτοί για τα περαιτέρω. Για πολύ καιρό μπροστά, ως την τελική μας τριτοκοσμικοποίηση. Ομαλοποίηση με γουατεμαλοποίηση. Ελλάδα, ρωτήστε, την ίδια γλώσσα μιλούν, το ίδιο έργο ο σινεμάς, δεν χρειάζεστε υπότιτλους... Πέσαμε στα σκατά. Θα σας πουν, κιόλας, ότι αυτό σημαίνει… πέσαμε στα μαλακά. Κι ότι πέτυχαν, πείτε ευχαριστώ, αχάριστοι, «το καλύτερο υπό τις περιστάσεις»... Καλή Σαρακοστή. Κι όπως θα σας εξηγήσει ο ιερέας της ενορίας σας, η Μεγάλη Σαρακοστή διαρκεί περισσότερο από σαράντα μέρες. Κι αυτή που αρχίζει τώρα, πολύ, μα πολύ περισσότερο. Χωρίς αναστάσεις. Μόλις, ίσως, το καλύτερο... υπό τις περιστάσεις. Πατρίδα, καληνύχτα...

Sovereign Cyprus discusses with Sovereign Funds Έλειψα για λίγο. Μήπως έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι μας, όπως το περίμεναν και προειδοποιούσαν ο Σιακόλας (είπαμε: έντρομος μπροστά στο φάσμα της πείνας), ο Παπαπέτρου (standard θκυολί, τούτος, και με αυτογκόλ) κι ο Αυξεντίου (είπαμε, κι εδώ, όχι ο καλός, ο άλλος!);

Η Μαυρονικόλα: μια οποιαδήποτε πολιτική συμφωνία, με γεωπολιτική διάσταση με τη Ρωσία, να τους προσφερθούμε ως Συρία. Φτάσαμε στο επίπεδο των παρακρούσεων. Ξεπούλημα. Εν τω μεταξύ γίνονται και αντικυπριακές διαδηλώσεις στη Ρωσία, κατά της στήριξης της Κύπρου. Το ξανθό γένος των Ρως επιμένει σε κούρεμα της Μενεγάκη; Μόλις τώρα ο Πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής καταγγέλλει τη συμπεριφορά των Ευρωπαίων συμμάχων, αυτό που ο Αρχιεπίσκοπος ονόμασε... χτικιό. Ο Νεοφύτου βγαίνει χαμογελαστός, δηλώνων αισιόδοξος. Να ανησυχήσω;

ΕΥΓΕ! (Ό,τι αρχίζει ωραία, τελειώνει με πόνο) Ηθική δικαίωση της Εθνικής μας Αντιπροσωπείας! Συγκινημένος ο λαός, στις τηλεοράσεις τους ή –όλο και πιο πολλοί– έξω από την Βουλή, ακούν τον πολιτικό λόγο να βαπτίζεται στις ρίζες του σαν ηθικός λόγος, και το αντίστροφο... Η προσβολή του Εurogroup χτύπησε πέτρα, τον αλύγιστο πυρήνα της ηθικής μας στόφας, το εσώτερο πυρωμένο μάγμα της ηθικής μας αντίστασης. ΔΕΝ θα μας επιβάλουν, με βρομερούς εκβιασμούς, να γίνουμε ανέντιμοι προς τον λαό μας και, έτι χειρότερον, προς τους ξένους που μας εμπιστεύθηκαν. Το ΟΧΙ μας, το ΟΧΙ της Εθνικής μας Αντιπροσωπείας, που μας εκφράζει απόλυτα σήμερα, είναι όχι μόνο πολιτικά συνετό ΟΧΙ, όχι μόνο σωτήριο του λαού ΟΧΙ, αλλά, και κύρια αυτό, είναι ΗΘΙΚΟ ΟΧΙ! Εκεί όπου βρίσκει την καθαρή ουσία του ο πολιτικός λόγος! Και μαζί του, την ιστορική Αλήθεια μας, ως λαού. Εύγε και πάλι εύγε στην Εθνική μας Αντιπροσωπεία! Είμαστε σήμερα Εσείς, κι εσείς είστε Εμείς! Ενάντια στο επίβουλο, το εκβιαστικό, το σκοτεινό Κακό! Ενάντια στα αδιέξοδα, τα υποτακτικά ΝΑΙ!

Μέρες Φόβου Οι τα Φαιά Φορούντες... Μετά από τόση Φαιά Ουσία, δεκάδων υάλινων ή δήθεν «οικονομολόγων» στην τηλεόραση –κι ακόμα πιο εξοργιστικά των «αφρόψαρων» TV economists (όπως λέμε TV evangelists, στο USA)–, που χρόνια ετρέφοντο από την παχιά ιλύ της αλόγιστης τραπεζικής φουσκονεριάς, και τώρα, χορτάτοι και εκ του ασφαλούς, την επικρίνουν, από τις ίδιες οθόνες όπου την υπηρετούσαν. Το Φαιό, που ξεχωρίζει γι’ αυτόν τον λαό θύμα τους, είναι τα κουρέλια της Σταχτοπούτας.. Η Νεράιδα μάς είχε προειδοποιήσει: τα Μεσάνυχτα θα έρθουν, και τα προσωρινά (δεν το γνωρίζαμε;) λαμπρά ρούχα θα μετατραπούν αίφνης στα σταχτιά κουρέλια της Σταχτοπούτας και η χρυσή Μερσεντάρα σε κολοκύθα που τη σέρνουν τα –ε, φαιά κι αυτά– ποντίκια... «Επώδυνη αλλά επιβεβλημένη», χαιρετίζουν την «αποφυγή της χρεοκοπίας» οι από TV τα Φαιά Φορούντες, επιχειρώντας να μας δείξουν το αμυδρό φως μέσα από τις χαραμάδες της ποντικότρυπας στην οποία κατήντησαν την πατρίδα... Υπάρχει αύριο, μας λένε. Εκεί, άλλωστε, κατοικεί ο φόβος... Ο Φόβος που συνδέθηκε, πια, με τα σχέδια «βοήθειας» (ω, ειρωνεία) και τα Θεσμικά Όργανα Επιβολής της Ευρώπης... Τα Μνημόνια είναι συντεταγμένα έτσι ώστε να φέρουν κι άλλα Μνημόνια, όλα με κόστος την προσωπική χρεοκοπία, την προσωπική ανασφάλεια, την αβεβαιότητα και τον φόβο... Είναι αυτή η Ευρώπη στην οποία ελπίσαμε; Είναι αυτή η Ευρώπη του Διαφωτισμού και των ανθρωπιστικών φιλοσοφιών της καλύτερης και πιο πολιτισμένης αν-

θρώπινης συνύπαρξης που δημιούργησαν, με αρχή την Ελλάδα, οι αιώνες της εξέλιξής της; Ρωτά, ανήσυχος, ο Φιλόσοφος κοινωνιολόγος Ζygmunt Bauman, στο διαγνωστικό, όσο και προφητικό του Europe: An Unfinished Adventure. Γιατί, σήμερα, η Ευρώπη μοιάζει αβέβαιη για τον εαυτό της και το μέλλον της: μετρώντας τσιγκούνικα τους πόρους της και (απο)στρέφοντας το βλέμμα από τον προορισμό της. Μια Ευρώπη που αναζητεί λύσεις με όρους αγορών και ΟΧΙ κοινωνίας, που αγωνιά μάλλον παρά αγωνίζεται στα δόκανα των μονόπλευρων διαδικασιών της παγκοσμιοποίησης. Μια Ευρώπη που βλέπει τους δρόμους της να απειλούνται από την ανεξέλεγκτη επικυριαρχία της αγοράς και τη στυγνή εμπορευματοποίηση της ανθρώπινης ζωής και των αξιών της. Μπορεί αυτή η Ευρώπη να αποκολληθεί από τους δρόμους όπου την σύρουν οι αγοραίοι «ταγοί» της και να οδεύσει προς ένα μέλλον ειρηνικής και αλληλέγγυας συνύπαρξης και ενοποίησης της ανθρωπότητας; Για την ώρα, γευόμαστε, στο κέντρο της Ευρώπης, τον φόβο. Έναν φόβο που δεν πηγάζει, έλλογα και μετρημένα, από τη «λελογισμένη εκτίμηση του ρίσκου», αλλά έναν παράλογο, παραλύοντα φόβο, που αναπαράγει ένα αντίστοιχο του «κοσμικού» φόβου, του αρχέγονου φόβου που νιώθουν οι γυμνοί, ευάλωτοι, εκτεθειμένοι στα θηρία και στην άγρια φύση άνθρωποι. Έναν φόβο που γίνεται τώρα επίσημα κατασκευασμένος, που επιβάλλεται από τις θεσμικές δομές της κοινωνίας (πείτε τις Μνημόνιο), αλλά που συνιστά πια

την πηγή και τη βάση της πολιτικής δύναμης. Όπως την είδαμε στις στυγνές, εκβιαστικές συμπεριφορές της Τρόικας. Είναι ο Φόβος, η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια που φέρνει η έκθεση σε κινδύνους ανατροπών τους οποίους αντιπροσωπεύουν και εισάγουν από τούδε και στο εξής τα έδικτα της Τρόικας, όταν θέλουν, όπως θέλουν, για όσους θέλουν. Τα Μνημόνια. Μια Ευρώπη που θα τιμωρεί αυτούς που πάσχουν «επειδή πάσχουν», όπως το είπε προ ολίγου, από άμβωνος, στον πανηγυρικό της 25ης. Μαρτίου, ο ΥΠΕΞ. Μια Ευρώπη του Φόβου, όπως την είδαμε στις εφιαλτικές μεταμεσονύχτιες ώρες της διαπραγμάτευσης. Του Φόβου που είναι, πια, εδώ… Τίτος Χριστοδούλου


30 Μαρτίου 2013

ΣΑΡΡΗΣ-ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ-ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ: ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΤΡΟΪΚΑ!

Τελικά όλοι οι βουλευτές ψήφισαν ΟΧΙ στα μέτρα των Ευρωπαίων και των τραπεζιτών και η λεγόμενη μικρή μας Κύπρος κατάφερε να γίνει πρωτοσέλιδο σ’ όλον τον κόσμο, όχι για το Κυπριακό ή για κάποια μεγάλη οικολογική καταστροφή ή για κανένα σεισμό 8,3 Ρίχτερ, αλλά για την αντίστασή της στις οικονομικές πολιτικές των μεγάλων οικονομικών κέντρων εξουσίας. Όλα καλά έως τώρα, ακόμη και για τους βουλευτές του ΔΗΣΥ που, με την αποχή τους, κατάφεραν να απωθήσουν τη ρετσινιά του προδότη από πάνω τους. Όλοι πια είναι ευχαριστημένοι. Το ΑΚΕΛ αγαλλιάζει, διότι σώθηκε ξανά από τον εξευτελισμό από τον ίδιο τον Αναστασιάδη, o οποίος ξεπλήρωσε το χρέος του προς το ΑΚΕΛ που ουσιαστικά τον έβγαλε Πρόεδρο και τώρα πια μπορεί ο πολιτικός κόσμος του νησιού να επιστρέψει στις καλές εποχές, όπου από τη μια είναι οι καλοί αριστεροί και από την άλλη οι κακοί δεξιοί και στη μέση οι ΔΗΚΟϊκοί, που ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις. Πού πήγε όμως η αξιοπιστία της κυβέρνησης, της αντιπολίτευσης και της συμπολίτευσης; Στην τσέπη μας φυσικά, και ακόμη είμαστε στην αρχή. Η κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας του Αναστασιάδη δεν υφίσταται: ΔΗΚΟ, ΕΥΡΩΚΟ και ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ είπαν ΟΧΙ την τελευταία στιγμή, ενώ προηγουμένως κάποιοι απ’ αυτούς έλεγαν ΝΑΙ. Το ΑΚΕΛ πριν από ένα μήνα έλεγε ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ και τώρα σώζει το τομάρι του λέγοντας ΟΧΙ. Η ίδια η κυβέρνηση συνεχίζει να ψεύδεται και να αυτοαναιρείται, χωρίς να ιδρώνει κανενός το αυτί, και η κοροϊδία συνεχίζεται. Ο εκφυλισμένος πολιτικός κόσμος της Κύπρου πνέει τα λοίσθια, σφάζοντας ακόμη και αυτήν την κότα που γεννούσε τα χρυσά αυγά. Τέτοιον εκμαυλισμό δεν γνώρισε ποτέ το νησί. Ας μην παρουσιάζουμε τους υπαίτιους της κρίσης ως ήρωες, τη στιγμή που όλοι γνωρίζουμε πως το ΟΧΙ του ΑΚΕΛ και του συνεργαζόμενου με τον ΔΗΣΥ ΔΗΚΟ ειπώθηκε για να σώσουν τα τομάρια τους και, κατ’ επέκταση, για να τσιμεντώσουν το ΝΑΙ. Δεν έκαναν το ίδιο το 2004; Δεν είναι με τον ίδιο τρόπο που το ΑΚΕΛ έσωσε την υπόληψή του και ο Αναστασιάδης έδειξε πόσο λίγος και τιποτένιος είναι; Μέχρι και την πατρίδα του πρόδωσε, για να αποκτήσει αυτές τις περιβόητες ευρωπαϊκές σχέσεις, που… θα μας βοηθούσαν να βγούμε από την κρίση. Κούνια που τον κούναγε.

Να παραιτηθούν όλοι!

Σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου από το Έθνος Αθηνών.

Τώρα καλούνται οι βόθροι για να μας βγάλουν απ’ τον βόθρο. Δεν είναι καιρός να είμαστε επιεικείς, έστω και αν η χώρα βυθίζεται. Μόνο με την αλήθεια και με καθαρό μυαλό μπορούμε να σωθούμε. Μόνο αν δείξουμε με όλα μας τα δάχτυλα τους υπαίτιους, μπορούμε να αποφύγουμε την καταστροφή. Και οι υπαίτιοι δεν είναι άλλοι από το βρομερό ΔΗΣΑΚΕΛ, το ομόσταυλο της αγγλικής επικυριαρχίας στην Κύπρο. Ούτε ο Χριστόφιας παραιτήθηκε ούτε ο Αναστασιάδης έχει σκοπό να παραιτηθεί, ακόμη και αν περάσει και αυτός το δικό του «ΜΑΡΙ». l Πού είναι αυτές οι πατριωτικές φωνές στον ΔΗΣΥ; l Πού είναι οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ που μας καλούσαν να ψηφίσουμε τον ανανεωμένο και μεταλλαγμένο Αναστασιάδη; l Πού είναι οι ΔΗΚΟϊκοί πατριώτες που συμμάχησαν μαζί του, να δώσει έστω και ένας την παραίτησή του απ’ αυτήν την κυβέρνηση; l Γιατί η Ιωάννα των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ και οι όψιμοι αναστασιαδικοί του ΕΥΡΩΚΟ δεν παραιτούνται τώρα; Το χθεσινό ΟΧΙ είναι πολύ σημαντικό, αλλά, προς Θεού, δεν έχει καμιά σχέση με το ΟΧΙ του 2004. Το χθεσινό ΟΧΙ των

κομμάτων είναι η απόπειρα του συστήματος να σώσει το σύστημα, για να ξαναπαίξει το παιχνίδι της αντεθνικής πολιτικής. Αν έκαναν αλλιώς, θα τα έβρισκαν πολύ σκούρα από τον λαό. Το ΟΧΙ του λαού είναι εντελώς διαφορετικό. Εξ αρχής ο λαός κατάλαβε πολύ καλά τον ΤΡΙΤΟ ΑΤΤΙΛΑ του ΤΕΤΑΡΤΟΥ ΡΑΪΧ και ανάγκασε όλους να σκεφτούν ξανά τον τόπο. Μετά από το χθεσινό ΟΧΙ, το ΑΚΕΛ εμφανίζεται ως ο σωτήρας μας, σαν να μην είναι αυτό που κατέστρεψε την οικονομία στα πέντε χρόνια της διακυβέρνησής του. Είναι λες και αυτή η μεγάλη νίκη δεν ανήκει πάλι στο ΔΗΚΟ. Ούτε σαν να διάλεξε λάθος άλογο. Το ίδιο συμβαίνει και με το ΕΥΡΩΚΟ, όπου ο Συλλούρης σε λίγο θα εμφανιστεί και ως ο ηγέτης του αντιαναστασιαδικού μετώπου. Το 2004 ένας ολόκληρος λαός τα έβαλε με όλα τα μεγαθήρια συν τους δικούς μας προδότες. Τώρα οι προδότες τα βάζουν με τους προδότες και ο λαός αναμένει την κατάρρευση ή πότε θα ανοίξουν οι τράπεζες για να δείξει ξανά τον νουν του. Τότε ο λαός ήταν στους δρόμους με μάτια βουρκωμένα και σφιγμένες τις γροθιές. Κρατούσαμε τη ζωή μας, ταξιδεύοντας νοερά στους τόπους και

ανέγνωρους μας παίρνει τώρα ο στρόβιλος του Μάελστρομ και μας βουλιάζει. Α, Χρεμύλε, γιατί να ξαναβρεί το φως του ο Πλούτος; Εκδικείται τώρα η Πενία, τιμωρεί η Βία, το δίκαιο του μέτρου ζητούν οι Ερινύες. Τα βάσανα είναι δανεικά, αλίμονο, τα δανεικά είναι βάσανα, και χαύνους μάς δείχνουν τα φρούδα πλούτη, απαξίες οι μέχρι χθες αξίες μας... Γέλα, Αριστόφανες. Να διδαχθούμε, από τον φιλοσοφικό σου γέλωτα, το μά-

τους τρόπους των προγόνων μας. Χτες τα Εδονόπουλα, η θύρα 9 και τα αναρχίζοντα γκρουπούσκουλα χασκογελούσαν επειδή τα ’κανε θάλασσα η κακή δεξιά, ενώ, όταν τα ίδια έκανε η καλή αριστερά, κανένα αρνοειδές δεν είδαμε στους δρόμους. Ο άλλος λαός, αυτό το 15% των Ελλήνων, όπως το 2004, έτσι και τώρα, με τις αρετές που σφυρηλάτησε τόσους αιώνες, βγαίνει στις εκπομπές και δίνει όλη την περιουσία του για να σωθεί ο τόπος και να πετάξουμε την τρόικα και τα μνημόνια στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Ο Αναστασιάδης οφείλει να παραιτηθεί. Λύσεις για να αποφύγουμε την κρίση υπάρχουν πολλές, χωρίς να χρειάζεται να δεσμεύσουμε τον πλούτο μας στους ξένους. Εμείς οι ίδιοι ας κάνουμε τις θυσίες που μπορούμε. Όπως το ’40 δώσαμε τα χρυσά μας για την πατρίδα, έτσι και τώρα θα δώσουμε ό,τι χρειαστεί, ακόμη και τα σπίτια μας, για να σώσουμε τον τόπο μας και να τιμωρήσουμε τους υπαίτιους. Νοείται ότι ο Αναστασιάδης δεν θα παραιτηθεί. Νοείται κιόλας πως με τέτοια αποτυχία στις πλάτες του μόνο με άγριο αυταρχισμό και τρομοκρατία θα κρατηθεί στην εξουσία. Ίσως γι’ αυτό να έβαλε τον Χάσικο στο υπουργείο Εσωτερικών. Τώρα έφτασε η σειρά του λαού να μιλήσει. Οι πολιτικοί είναι αναξιόπιστοι. Όσοι από τους πολιτικούς της ΕΔΕΚ, του ΕΥΡΩΚΟ, των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ και του Λιλλήκα θεωρούν ότι η τύχη τους είναι μαζί με τον λαό, ας κατέβουν στους δρόμους με τον λαό, όχι για να σώσουν τα κόμματά τους, αλλά για να σώσουμε τον τόπο. Μπορούμε; Φυσικά και μπορούμε, φτάνει να κατανοήσουμε ότι μας έχουν κηρύξει πόλεμο και πρέπει ο λαός μας, σε Ελλάδα και Κύπρο, να βρει τους συμμάχους του και μαζί πια οι πανέλληνες να βρουν τρόπους σε ένα ενιαίο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα να παλέψουμε εναντίον των νέων και των παλαιών και των ντόπιων Αττίλων. Ο Ελληνισμός θα ζήσει μόνο αν καταφέρει να ξεκάνει ή να βάλει στην άκρη τους σημερινούς πολιτικούς μας ταγούς και να βάλει μπρος τη μεγάλη ελληνική επανάσταση. ΔΕΝ θα γονατίσουμε για κανέναν ππεζεβέγκην. (Από το ιστολόγιο vasosftohopoullos.wordpress.com) 19 Mαρτίου

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ

Η επόμενη... νύχτα Νύχτωσε νωρίς στην οικουμένη... «Η επόμενη μέρα» τιτλοφορούνται σήμερα τα μέχρι ανίας –σίγουρα, πάντως, και μέχρι... απελπισίας– αδολεσχούντα οικονομολογικά προγράμματα για το αύριο του τόπου και των ανθρώπων του. Μετά την Καταστροφή. Mad Max... Τα τέσσερα πέμπτα του εργατικού δυναμικού σε απασχόληση που εξαρτάται, άμεσα ή έμμεσα, από τον υπερδιογκωμένο χρηματοπιστωτικό τομέα, που τώρα κουρεύεται, ώστε να συρρικνωθεί στο 40%... Τραπεζικοί, λογιστές, δικηγόροι, όλος ο πέραν του τουρισμού τομέας των υπηρεσιών. Και με τρόμο –τα ανάλογα της Ελλάδος– οι διατεταγμένες από την Τρόικα απολύσεις στον δημόσιο τομέα, οι χιλιάδες των εκπαιδευτικών, ο αφανισμός του κράτους προνοίας, οι μειώσεις μισθών, συντάξεων και επιδομάτων: το στήσιμο στον τοίχο μιας οικονομίας, ο αργός θάνατος μιας κοινωνίας, η ασφυξία που προαναγγέλλεται σαν… ευρωπαϊκό μέλλον. Το εφιαλτικό αύριο που είναι ήδη εδώ, το άκριτα ευημερούν χθες που πλέον δεν είναι. Η μακρά μέθη που ζει μονάχα στον επώδυνο ίλιγγό της. Και τώρα; Κασσανδρικοί, οι οικονομολόγοι, γνωρίζοντες τώρα, ως να εγνώριζαν και τότε, αλλά δεν ωμίλουν, κι

7

θημα της μωρίας. Στην Πενία ή την απειλή της, τώρα, θα μπορέσει να βρει η κοινωνία μας την ενέργεια, την ευρηματικότητα, τη δημιουργία του Πόρου; Με τον πονεμένο –σήμερα, χαρμάνηδες κι εμείς, στη μαύρη νύχτα– στίχο του Σιδηρόπουλου: Ίσως να ’ρθούνε οι καλύτερες οι μέρες Όμως απόψε η νύχτα είναι κακιά... Πατρίδα, καληνύχτα... Τίτος Χριστοδούλου

ΤΟΝ ΣΣΙΥΛΛΟΝ ΤΖΙ ΑΝ ΤΟΝ ΛΟΥΣΕΙΣ, ΠΑΛΕ ΣΣΙΥΛΛΙΕΣ ΜΥΡΙΖΕΙ


8

Θέλει πολλή δουλειά για να γυρίσει ο ήλιος. Να τους διαλύσουμε ούλλους. Τζιαι το ΔΗΣΑΚΕΛ τζιαι το ΔΗΚΟ τζιαι την Τρόικα. Εν τζι εν να μας περιπαίζουν…

vasosftohopoullos.wordpress.com

30 Μαρτίου 2013

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΛΙΑΔΕΣ ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ Ρε μιτσιοί, μόλις πω «τρία», ούλλοι μαζί να πετάσουμε που πάνω του, να του σιέσουμε!

Ποιος μας το ’λεγε, ρε Νίκαρε, πως θα γινόμασταν και αντιστασιακοί!

Έτσι είναι, Φούλλη μου. Συνεχίζουμε την παράδοση του 2004! Keep betraying!

ΝΕΕΣ ΟΡΟΛΟΓΙΕΣ

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ

ΣΚΥΛΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΙ!

ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟ 1897 ΩΣ ΤΟ 2012 Ένα σπουδαίο ντοκουμέντο της Ιστορίας της Κύπρου από τη σκοπιά των ανώνυμων συνθηματογράφων

Ο Σαββάκης ενώ τσουλλοκάθεται για να σιέσει της Μέρκελ!


30 Μαρτίου 2013

ΕΞΩ ΤΟ ΑΚΕΛ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΜΑΣ!

9

Με τη φωνή και την ψυχή των ποιητών μας Ο τόπος μας είναι κλειστός, όλο βουνά που έχουν σκεπή το χαμηλό ουρανό μέρα και νύχτα. Δεν έχουμε ποτάμια δεν έχουμε πηγάδια δεν έχουμε πηγές, μονάχα λίγες στέρνες, άδειες κι αυτές, που ηχούν και που τις προσκυνούμε. Ήχος στεκάμενος κούφιος, ίδιος με τη μοναξιά μας ίδιος με την αγάπη μας, ίδιος με τα σώματά μας. Μας φαίνεται παράξενο που κάποτε μπορέσαμε να χτίσουμε τα σπίτια τα καλύβια και τις στάνες μας. Κι οι γάμοι μας, τα δροσερά στεφάνια και τα δάχτυλα, γίνουνται αινίγματα ανεξήγητα για την ψυχή μας. Πώς γεννηθήκαν πώς δυναμώσανε τα παιδιά μας; Ο τόπος μας είναι κλειστός. Τον κλείνουν οι δυο μαύρες Συμπληγάδες. Στα λιμάνια την Κυριακή σαν κατεβούμε ν’ ανασάνουμε βλέπουμε να φωτίζουνται στο ηλιόγερμα σπασμένα ξύλα από ταξίδια που δεν τέλειωσαν σώματα που δεν ξέρουν πια πώς ν’ αγαπήσουν. (Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ, Μυθιστόρημα, Ι΄)

Κάθε φορά που κάποιοι πάνε να μας πατήσουν στον λαιμό, δεν ξέρω γιατί, αλλά επιστρέφω στους ποιητές μας. Ανασηκώνω τα σκονισμένα βιβλία και διαβάζω ξανά τους ποιητές μας. Επιστρέφω στον Σεφέρη –σχεδόν πάντα στο πιο πάνω ποίημα– και απ’ εκεί προχωρώ στον Μόντη, στις ελιές και τις τερατσιές του. Και μετά, αφού περάσω από το «Πνευματικό εμβατήριο» του Σικελιανού και το «Άξιον Εστί» του Ελύτη, καταλήγω στον Βασίλη Μιχαηλίδη. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν φυλλομετρώ τους άλλους μας ποιητές. Κάτι θυμάμαι απ’ όλους και ανατρέχω και το βρίσκω, και κάθε στίχος είναι και μια μεγάλη παρηγοριά. Τώρα που αρτζιέψαν οι κρυφοί άνεμοι να φυσούσιν τζι αρκίνησεν να κρυφοσυννεφκιάζει, όλοι γνωρίζουμε το τέλος του δράματος. Το περιγράφει πολύ καλά ο Μιχαηλίδης στην «9η Ιουλίου» του. Ξέρουμε τι μας περιμένει… Όμως, σαν διαβάζουμε τους ποιητές, τίποτα δεν φοβόμαστε. Σαν τον παππού μας, τον Διγενή τον Ακρίτα, τα βάζουμε ακόμη και με τον ανίκητο Χάροντα. Θα μας νικήσει στο τέλος με την μπαμπεσιά του, όμως εμείς ατού ο Γαβρίλης κάτι συμβαίνει, κάποια μαγιά μένει, και ξανά και ξανά, πάλι στα μαρμαρένια αλώνια, έστω και αν πάλι ηττηθούμε, θα βγούμε. Φαίνεται πως είναι στο DNA μας, φαίνεται πως ο Θεός δεν θέλει να μας εξολοθρεύσει για πάντα. Φαίνεται σαν κάτι να μας χρωστά. Κάποιοι λένε πως μας σώζει διότι δοξάσαμε τον γιο Tου όσο κανένας άλλος λαός. Άλλοι λένε, μεταφυσικά, πως ο Θεός είναι πολυεύσπλαχνος, όμως εγώ δεν τα πολυπιστεύω αυτά. Εγώ ξέρω τον λόγο και θα σας τον αποκαλύψω: Ο Θεός ξέρει καλά μόνο ελληνικά, είναι η μητρική Του γλώσσα· τις άλλες γλώσσες τις ξέρει από τον τεράστιο υπολογιστή που έχει εκεί πάνω (και, ως γνωστόν, οι μεταφράσεις των υπολογιστών

είναι για κλάματα). Ο Θεός, σαν τα βρίσκει σκούρα με την κακία των ανθρώπων, καταφεύγει στους ποιητές μας για παρηγοριά· διαβάζει Καβάφη, Καρυωτάκη, Κάλβο και Παλαμά, διαβάζει και Παπαδιαμάντη, έτσι δυνατά, και μαζεύονται όλοι οι άγγελοι και Τον ακούν και αγαλλιάζουν. Και μετά, πριν φύγουν, ο Θεός τούς διαβάζει Σολωμό· και τότε, μαζί άγγελοι και Άγιοι ζητωκραυγάζουν «Ζήτωσαν τα όπου γης ελληνόπουλα, ζήτωσαν τα αδέλφια μας». Να γιατί τη γλιτώνουμε: γιατί σιέπει μας που τ’ άψη ο Θεός μας. Έτσι και τώρα δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Θέλει αίμα, φυσικά, η σωτηρία μας, αλλά απ’ αυτό έχουμε πολύ – κι αυτό το γνωρίζει καλυτέρα απ’ τον καθένα μας ο ίδιος ο Θεός, έτσι κι αλλιώς τον ενημερώνει τακτικά και ο Χάρος. Ο Μιχαηλίδης, όταν έγραφε τον πιο κάτω στίχο για τον Κυπριανό, γνώριζε πολύ καλά πως αυτόν τον στίχο τον έγραφε για τους μελλοντικούς αμούστακους Τζιυπριανούς αυτού του τόπου: Συ που σκοτώθεις για το φως, σήκου να δεις τον ήλιο. Ξύπνα, να δεις το αίμα σου πως έγινε βασίλειο. Ο Κυπριανός επίσης γνώριζε πως το αίμα θα συνεχίσει να ρέει άφθονο. Και τούτο φαίνεται απ’ αυτήν του την παράκληση προς τον Θεό: Θεέ μου τζιαι συγχώρησε τους λας που μας μισούσιν Θεέ μου τζιαι ξησκλάβωσε την άχαρην φυλή μας

Θεέ μου τζιαι στερέωνε τους λας που πολεμούσιν Θεέ μου τζιαι συγχώρα μας τζιαι δέχτου την ψυσιήν μας. Ο Κυπριανός, δυο βήματα πριν από την κρεμάλα, όπως ακριβώς εμείς σήμερα, κάνει την τελευταία του προσευχή: Θεέ, που νάκραν δεν έσιεις ποττέ στην καλοσύνην, λυπήθου μας τζιαι δώσε πκιον χαράν στην Ρωμιοσύνην. Ο Θεός τον ακούει και, διά στόματος του ιδίου ποιητή, απαντά: Το ’νιν αντάν να τρώ’ την γην, τρώει την γην θαρκέται, μα πάντα τζιείνον τρώεται τζιαι τζιείνον καταλυέται. Μια άλλη απάντηση θα μπορούσε να ήταν διά στόματος του μεγάλου Σολωμού: Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη περπατώντας η δόξα μονάχη μελετά τα λαμπρά παλικάρια και στην κόμη στεφάνι φορεί γινωμένο από λίγα χορτάρια που ’χαν μείνει στην έρημη γη […] Αυτή πρέπει να είναι και μια από τις δικές μας απαντήσεις. Τζι’ ας γινεί το γαίμαν μας αυλάτζιν. Β.Φ.

ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΩΝ ΚΩΛΟΕΛΛΗΝΩΝ «Μελαμψές φυλές κοντοπόδαρες, Σειλινοί του κράτους που ξερνάει και να ’τους, τσιφτετέλληνες με γονείς ληστές των συντρόφων τους θύτες για αμνηστία αλήτες τώρα διοικητές. Κράτος ασυστόλων και πεσμένων κώλων κωλοέλληνες. Η χάρτα αυτού του κράτους κρύβει απάτη που φτάνει στον γνωστό αγριορωμιό στο ντάτσουν μιας φυλής που ζει φευγάτη απ’ ό,τι ελληνικό στον κόσμο αυτό».

Ο μέγας Σαββόπουλος, μέσα σε λίγες γραμμές, ευφυέστατα αναλύει τον μάταιο ελληνικό μας κόσμο. Ρίχνει αυγά στον τοίχο. Κανείς δεν ακούει, ούτε καν πια στη Βόρειο Ήπειρο (εξολοθρεύσαμε τους βορειοηπειρώτες) ούτε στην Κύπρο. Κουρέψαμε, αντί την κεφαλή μας, τον νουν μας. Τώρα όλοι οι Έλληνες κα-

λούμαστε ν’ αποφύγουμε άλλες εθνικές τραγωδίες. Δεν πρέπει να σπάσει ούτε μια ελληνική μύτη. Με μαχητικότητα και σθένος και κουράγιο να αντιμετωπίσουμε το δεξιό ΑΚΕΛ του Συναγερμού και να το αναγκάσουμε να φύγει τώρα, πριν τελειώσει η θητεία του. Αν ο Χριστόφιας έκανε 5 χρόνια για να μας καταστρέψει και να μας ξε-

φτιλίσει, ο νέος Χριστόφιας θα τα καταφέρει πολύ πιο γρήγορα. Ο λαός βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη θέση. Είμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι στους πολέμους υπάρχουν θύματα. Εμείς θα είμαστε τα θύματα, εκτός εάν αντισταθούμε, εάν ξεπεράσουμε τον κακό μας εαυτό και από κωλοέλληνες μεταλλαχτούμε σε Έλληνες. Τίποτα άλλο δεν χρειάζεται. Να κατανοήσουμε ότι οι νεοναζί, οι νεοβρετανοί και οι νεοσυναγερμικοί θα πάψουν να μας πατούν στον λαιμό μόνο αν τους αντισταθούμε. Όχι με χάπενινγκ και φουσκωμένα μπαλόνια, αλλά με τον τρόπο που τους αντιμετωπίσαμε το 1940, το 1955 και το 2004. Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία και μιαν οκκάν αρτζίθκια που λέει κι ο ποιητής. Ο Συναγερμός άρχισε να δείχνει τα σάπια και βρόμικα δόντια του. Δεν πέρασε ένας μήνας από τότε που πήρε την εξουσία και άρχισε τα δαγκώματα. Μόνο οι τυφλοί και οι συνειδητοί προδότες της αγγλολάγνας ελίτ δεν βλέπουν πού μας οδηγεί ο Αναστασιάδης, ο άνθρωπος που τάχατες δεν θα δεχόταν κα-

νένα κούρεμα και θα νοικοκύρευε τα οικονομικά μας και διάφορες τέτοιες άλλες αρλούμπες. Τώρα θα δούμε ποιοι θα σταθούν δίπλα στον λαό και ποιοι ξανά θα τον παραπλανήσουν. Δεν έχουμε αυταπάτες. Εμείς αυτόνομα και προσεκτικά θα σταθούμε εμπόδιο στους ξένους και ντόπιους νεοναζί. Τάγματα εφόδου αυτοί, ξυπόλυτα τάγματα εμείς. Ε, όχι και εντελώς ξυπόλυτα, κάτι έχει αλλάξει από το 1940. Ένα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή Θέλει νεκροί χιλιάδες να 'ναι στους τροχούς Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους.

Η άνοιξη είναι εδώ, οι νεκροί μας είναι συνεχώς στους τροχούς και τώρα η σειρά μας να δώσουμε το αίμα μας. Αν το έγραψε η μοίρα να βρούμε τον πρωτομάστορά μας απ’ αυτούς που κρατούσαν ελληνικές σημαίες, δεν θα είναι η πρώτη φορά. Συνηθισμένοι οι ενωτικοί από τέτοια. Αδέλφια, στους δρόμους. (Από το ιστολόγιο vasosftohopoullos.wordpress.com) 16 Mαρτίου


10

Γιατί, άραγε, μας εποφκάλαν τα παπαγαλάκια του ΣΙΓΜΑ ότι εν να έρτει η καταστροφή αν δεν περάσει το κούρεμα; Ποιον εξυπηρετούσαν, ΑΡΑΓΕ;

vasosftohopoullos.wordpress.com

30 Μαρτίου 2013

Ο κώλος της όρνιθας ΜΙΚΡΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΚΕΛ ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Σκατοπούτανε, Μέρκελ, είσαι πουτάνα; ΜΕΡΚΕΛ: Η ερώτησή σας δεν είναι πολιτικώς ορθή και ως εκ τούτου δεν απαντώ. ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Ωραία, θα τη θέσω αλλιώς. Εγάμησέν σε γάδαρος καμμιάν φοράν; ΜΕΡΚΕΛ: Εάν εννοείτε τον κύριο Χριστόφια, όχι, δεν είναι του στυλ μου. ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Γνωρίζετε, φαντάζομαι, ότι κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, παρότι δολοφονήσατε πάνω από μισό εκατομμύριο Έλληνες, δεν γονατίσαμε σε σας. ΜΕΡΚΕΛ: Τώρα θα γονατίσετε. ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Ούτε για να μας κάμεις πίππαν δεν γονατίζουμε. Σκατοπούτανε!

ΜΙΚΡΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ

ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΟΥΜΕ ΥΠΟ ΚΑΤΟΧΗ; Με βάση το άρθρο 23 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου 1 της ELA, οποιαδήποτε απόφαση για περιορισμό του δικαιώματος ιδιοκτησίας, όπως προφανώς το κούρεμα καταθέσεων, είναι περιορισμός ιδιοκτησίας και θα πρέπει να γίνεται με Νόμο. Νόμος σημαίνει ότι θα πρέπει να ψηφίσει το κοινοβούλιο, νομοθεσία. Αυτή τη σ τιγμή, έχουμε την απόφαση του EUROGROUP που δεν είναι νόμος. Προφανέστερα θέμα εξουσιοδότησης δεν υπάρχει, ούτε δικαίωμα εξουσίας είτε του Υπουργού Οικονομικών, είτε του Προέδρου ως τέτοιος, να υπογράψουν από μόνοι τους μια απόφαση που να περιορίζει το δικαίωμα ιδιοκτησίας. Εν πάση περιπτώσει, η απόφαση του EUROGROUP με βάση το Άρθρο 169 του Συντάγματος, για να αποκτήσει ισχύ στην εσωτερική έννομη τάξη, θα πρέπει να επικυρωθεί με νόμο από την Κυπριακή Βουλή. Άλλωστε και ως θέμα προηγούμενης τακτικής, την περασμένη εβδομάδα κατατέθηκε το “κούρεμα” ως νομοσχέδιο προς ψήφιση. Οπότε, τίθεται θέμα παραβίασης προηγούμενης πρακτικής στο γεγονός ότι αυτή τη στιγμή δεν

περνά από το Κοινοβούλιο, πόσο μάλλον όταν θα περάσει από τα κοινοβούλια των υπολοίπων ευρωπαϊκών χωρών. Μέχρις στιγμής δεν έχει δοθεί καμιά επίσημη απάντηση γιατί δεν θα εγκριθεί από το νομοθετικό σώμα της Κύπρου, που είναι η Κυπριακή Βουλή. Με βάση τις πιο πάνω διαπιστώσεις, παρακαλώ για σύγκληση της Ολομέλειας Βουλής, έτσι ώστε να αποφασίσει για το εν λόγω θέμα. Έχουμε εκλεγεί βουλευτές από τον λαό και έχουμε καθήκον να αγωνιστούμε για την προάσπιση των συνταγματικών του δικαιωμάτων. Σε αντίθετη περίπτωση, θεωρώ ότι η πατρίδα μας τελεί υπό κατοχή, μιας και έχουν ανασταλεί δημοκρατικές διαδικασίες. Καλώ τους πολίτες να αντισταθούν στις πιο πάνω αντισυνταγματικές ρυθμίσεις, και να δράσουν στο πλαίσιο μιας συλλογικής δημοκρατικής προσπάθειας ανατροπής, έτσι ώστε το μέλλον μας να το καθορίζουμε εμείς και όχι οι τοποτηρητές της Τρόικας και τα διατάγματα που θα εκδίδουν. Νίκος Κουτσού Βουλευτής Αμμοχώστου 26 Μαρτίου 2013

ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Εγάμησέν σε η Μέρκελ; ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ: Για να είμαι ειλικρινής, ΟΧΙ. ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Ο Σόιμπλε; ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ: ΟΧΙ. ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Ούλλον ΟΧΙ λαλείς τωρά. Τον τζιαιρόν που έπρεπεν να τα πεις, εν τα ελάλες, ρε σκ… Άτε να μεν πω καμμιάν κουβένταν παραπάνω. Ο Ρομπάι εγάμησέν σε; ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ: ΟΧΙ. ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Ο Σαρρής; ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ: Λλίον ήταν. Ευτυχώς που εν ήμουν εντελώς στουππίν, αλλιώς εν ηξέρω είντα μπου είσιεν να γίνει. ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Με την οικονομία; ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ: Όχι, με τον κώλον μου. ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Δηλαδή τον κώλον τον δικόν μας εν σσιύλλα που τον εγέννησεν; ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ: Ο καθένας τον κώλον του κοιτάζει. ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Γαμώ την ράτσαν σου, γαμώ.

ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Πώς νιώθεις που εφίλησες το βρατζιίν της Μέρκελ; ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Εσυνήθισα να φιλώ βρακιά. ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Έχεις φιλοδοξίες να γίνεις Πρόεδρος της Δημοκρατίας; ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Τώρα προέχει η σωτηρία της πατρίδας μας. ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Επαττίσαμεν; ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Ναι, επαττίσετε. ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Πε μου, έπιασες το πουττίν της Μέρκελ; ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Όχι. ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Τζιείνη έπιαεν το δικόν σου; ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Μα δεν έχω πουττίν. ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Δεν παύεις όμως να είσαι πούττος. Θκιάολε μαύρε.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΝΑΝΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΕΚΛΑ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ εφ. ΕΝΩΣΙΣ: Η διαφήμιση εδώ, όπως και η διαφήμιση της τελευταίας σελίδας, έχουν κοπεί σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Η Volkswagen και η BMW ας βρουν άλλα κορόιδα για να διαφημίζονται.

ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΝΙΘΑΣ: Πελλοδείχνεις οξά εν το φυσιολογικόν σου τζιείνον το τηλεοπτικόν υφάκιν που έχεις; ΚΑΡΕΚΛΑΣ: Ρε Κουλία, μα εσύ είσαι ο Κώλος της Όρνιθας;


30 Μαρτίου 2013

ΟΥΤΕ ΑΚΕΛ ΟΥΤΕ ΔΗΣΥ! ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΪΚΑ ΑΠ’ ΤΟ ΝΗΣΙ

11

ΠΟΣΑ ΕΥΡΩ ΒΓΑΛΑΤΕ ΕΞΩ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ;

Τώρα να ρωτήσω τον συμπέθθερόν μου τζιαι τα κοπελλούθκια μου, διότι εγιώ εβούρουν να σώσω την Κύπρον μας.

Μα κάτι έφκαλεν η κόρη μου πριν τέσσερις μήνες, αλλά εν αθθυμούμαι καλά, εν τέσσερα εκατομμύρια, εν πέντε; Εν αθθυμούμαι.

Κάτι εν να ’φκαλα, αλλά υπάρχει το απόρρητο, εν ημπορώ να πω.

Καλλύττερα ρωτάτε την γεναίκαν μου, εγιώ εν ασχολούμαι με τα οικονομικά της οικογένειας.

Όσοι εφκάλαν παραπάνω που μέναν, θα πληρώσουν πολύ ακριβά. Το ΔΗΚΟ δεν θα αφήσει τα ταμεία να αδειάσουν, εν τζι είμαστεν πελλοί.

Εγώ είμαι ένας φτωχός καουμπόης…

Να σου σιέζουν οι κατσέλλες, ρε απατεώνα.

Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το ύφος του Κουλία παραιτούμαι.

Πριν παραιτηθείς, γιατί δεν απαντάς στην ερώτηση;

Αν θυμάστε καλά, το 2004 πήρα ελάχιστα από τη ΓΙΟΥΝΟΠΣ, οπότε ό,τι έβγαλε η οικογένειά μου είναι χρήματα του δικού μας μόχθου.

Πόσα δηλαδή;

Δεν μπορώ να πω. Είναι προσωπικά δεδομένα και απόρρητα.

Ρωτάτε τον Χάσικο, εγώ τωρά έγινα υπουργός και δεν έχω καταφέρει ακόμη να συσσωρεύσω πολλά κεφάλαια.

Μα εγώ δεν είμαι κυβερνητικός πλέον, αλλά, για κάθε ενδεχόμενο, ρωτήστε την σύζυγό μου.

Μα νομίζω είμαστε σε διάσταση. Πάντως, εάν έβγαλε ο σύζυγός μου, πρέπει να πάει φυλακή, να ησυχάσω και εγώ λίγο...

Εγώ τα έβγαλα νομίμως επί Κυπριανού και, για να είμαι ειλικρινής, το σχέδιο Ανάν ήταν μια καλή λύση!


Οι βουλευτές του ΑΚΕΛ εν αλήθκεια ότι ετηρήσαν αποχή στο νομοσχέδιο για τις τράπεζες, για να τσιμεντώσουν το ΝΑΙ στο κούρεμα; Ποιος εν να μου απαντήσει εμέναν;

12

30 Μαρτίου 2013

vasosftohopoullos.wordpress.com

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΤΕ! Δυστυχώς, επτωχεύσαμεν. Το μαράζι μου το μεγάλο δεν είναι πως θα ζήσουμε πια πιο φτωχά, ούτε πως πτώχευσε και η εθνική μας ανεξαρτησία, ούτε πως είμαστε πια ένας λαός με πολλαπλούς αφέντες – Τούρκους, Άγγλους, Γερμανούς, Γάλλους, Αμερικανούς και έπεται συνέχεια. Το μεγάλο μου μαράζι είναι πως πτωχεύσαμε ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ, τόσο εδώ όσο και στην επίσημη Ελλάδα. Πρέπει επιτέλους να ομολογήσουμε ότι αυτή η πτωχευμένη Ελλάδα δεν είναι πια Ελλάδα, αλλά Ελάδα με ένα λάμδα, μια ηλίθια αγελάδα που χασκογελάει όταν οι εταίροι της ακρωτηριάζουν τα παιδιά της και το ίδιο της το σώμα. Πρέπει να ομολογήσουμε, επίσης, ότι η Κύπρος άντεξε τα 39 χρόνια κατοχής διότι δεν λύγισε οικονομικά και διατήρησε, κουτσά στραβά, και την ελληνική της παιδεία και τη συλλογική μνήμη της εισβολής και της κατοχής. Η κληρονομιά μιας παλιάς Κύπρου των αγίων και των ηρώων, μιας Κύπρου της Ορθοδοξίας και του ελληνικού τρόπου διαβίωσης, μας έδωσαν αυτή την πνευματική δύναμη για να αντέξουμε, παρά τις πιέσεις του υψηλού βιοτικού επίπεδου και της θεοποίησης του χρήματος. Τώρα το στοίχημα το κέρδισε ο Θεός του χρήματος. Ο δικός μας ταπεινός Θεός ηττήθηκε κατά κράτος. Η πλειοψηφία των Κυπρίων αυτών, των υλικά και πνευματικά πτωχευμένων, κλαίει και οδύρεται για την καταστροφή. Το υπόλοιπο των Ελλήνων της Κύπρου ήδη ψάχνει τρόπους να αντισταθεί στη λαίλαπα και στις ορδές των Ούννων, των Αττίλων και όσων άλλων καραδοκούν για να κατασπαράξουν ό,τι έχει απομείνει. Αυτό το κομμάτι των Ελλήνων ξέρει να ζει ως άρχοντας ακόμη και μέσα στην άπειρη φτώχεια, ξέρει πολύ καλά πως δεν είναι τα αγαθά που έχουν σημασία, ούτε το λάιφσταϊλ, ούτε η κατανάλωση, ούτε τα ταξιδάκια αναψυχής. Γνωρίζει πως με την αλληλεγγύη, την αγάπη και την

πίστη μας για μια άλλη ζωή μπορούμε ξανά να γράψουμε Ιστορία. Ας γίνει το πάθημα μάθημα. Ας ξαναχτίσουμε των Ελλήνων τις κοινότητες, ας επιστρέψουμε στα χωριά μας, ας ξαναζωντανέψουμε τις ενορίες μας, ας αρχίσουμε να μιλούμε αναμεταξύ μας, ας αρχίσουμε ξανά να λέμε «καλημέρα» ο ένας στον άλλο, ας αρχίσουμε να λέμε «κοπιάστε» στους περαστικούς, ας ξαναρχίσουμε να καθαρίζουμε εμείς τα σπίτια μας, ας αρχίσουμε να τρώμε και με τους γείτονές μας, ας αρχίσουμε να μοιραζόμαστε τον πόνο μας και την αγωνία μας, ας αρχίσουμε να χτίζουμε μια άλλη οικονομία, που να βασίζεται στη ραχοκοκαλιά του έθνους, που είναι η ύπαιθρος, οι άνθρωποι των βουνών και της θάλασσας, οι άνθρωποι που παράγουν αναγκαία αγαθά, που παράγουν πολιτισμό.

Πετάξτε τις πιστωτικές σας κάρτες και θυμώστε στους τραπεζικούς. Ας γίνουμε πρώτα αυτάρκεις στα βασικά πράγματα που θέλει ο άνθρωπος για να ζήσει με αξιοπρέπεια. Ας επενδύσουμε στον ελληνικό τρόπο. Έχουμε τους επιστήμονες για ένα νέο ξεκίνημα, έχουμε και την παράδοσή μας και τα μεγάλα μας κείμενα για να μας κρατούν συντροφιά και να μας δίνουν κουράγιο. Ας μετατρέψουμε τα σχολεία μας και τα πανεπιστήμιά μας σε φυτώρια ανθρώπων με κρίση και ευαισθησία για τον τόπο μας και τον άνθρωπο, και όχι σε φυτώρια λογιστών, δικηγόρων, επενδυτών, economists, τραπεζικών χρηματιστών, ελεεινών εμπόρων κ.ο.κ. Αυτή ήταν η Κύπρος των τελευταίων δεκαετιών και τώρα τραβάμε τα μαλλιά μας. Όλη η Κύπρος ήταν μια αντιπροσωπεία. Ο ένας αυτοκίνητα, ο άλλος

κρέμες προσώπου, η μια φορέματα πολυτελείας, η άλλη φορέματα κινέζικα, ο παράλλος άγρια ζωάκια της ζούγκλας, η παράλλη ειδικά κεριά αποτρίχωσης… Και πολλούς δεν τους γνωρίζαμε με το όνομά τους, αλλά λέγαμε «Α, αυτή είναι που φέρνει την τάδε μάρκα» και «Α, αυτός είναι που φέρνει τα δείνα μηχανήματα». Σ’ αυτή την καταναλωτική μανία συμμετείχαν κυρίως τα μεσαία στρώματα, χωρίς ωστόσο να απέχουν και τα λαϊκά. Φτάσαμε στο σημείο ακόμη και κοπέλες και αγόρια των λαϊκών στρωμάτων να πηγαίνουν στην Αθήνα για να κάνουν… αποτρίχωση, συνδυάζοντάς την με κάποιο καλλιτεχνικό ή αθλητικό γεγονός – κι έτσι, με ένα σμπάρο, να ρίξουν δυο και τρία τρυγόνια! Το ελεεινό εμπόριο έχει μεγάλες ευθύνες για την κατάντια της Κύπρου. Τώρα πρέπει ολοταχώς να δούμε την καταστροφή στο σύνολό της και να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Καταστρέψαμε οικολογικά την Κύπρο. Ας μείνει ως εδώ. Ας αρχίσουμε τώρα, αντί να χτίζουμε, να χαλούμε. Καταστρέψαμε τα μάτια μας με τις ξενόγλωσσες διαφημίσεις – ας τις ρίξουμε όλες στην πυρά και ας γίνει υποχρεωτικός ο σεβασμός προς τη γλώσσα μας. Καταστρέψαμε τους αγρότες μας – ας επενδύσουμε σε νέες βιομηχανίες της γης. Με το κλίμα που έχουμε, μπορεί η γη μας να γίνει η βαριά μας βιομηχανία. Γίνεται οι Σκοτσέζοι να ζουν από το ουίσκι τους και εμείς να μην μπορούμε να βγάλουμε ένα κρασί της προκοπής, που να μπορεί να εξαχθεί στο εξωτερικό; Γίνεται οι Ολλανδοί να εξάγουν λουλούδια και σπόρους σε όλο τον κόσμο και να μη βρούμε εμείς τρόπους να κάνουμε αντίστοιχες επιχειρήσεις; Μπορούμε να ζήσουμε και να προοδεύσουμε με πολλούς τρόπους, φτάνει να θελήσουμε να επιστρέψουμε στους εαυτούς μας. Είμαστεν τζιείνον που ’μαστεν τζι’ εμείς τζιαι τα παιθκιά μας. Β.Φ.

ΑΚΕΛΙΚΟΙ ΣΚΑΤΑΕΣ Θυμάστε τον σκατά Γεώργιο Γεωργίου; Ήταν αυτός που στη Λάρνακα έθεσε τους Παλαιστινίους υπό την αιγίδα του, αμολώντας βρισιές για καθετί το ελληνικό μέσα στο σχολείο του. Ο νεοκύπριος καθηγητής ευεργετήθηκε για τις υπηρεσίες του και το ΑΚΕΛ τον έβγαλε βουλευτή. Τη νύχτα την τραγική, που ολόκληρος ο Ελληνισμός περίμενε το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων στις Βρυξέλλες, από την τηλεόραση του ΣΙΓΜΑ, όπου ήταν καλεσμένος, αντί να βρίζει το ΑΚΕΛ που μας έφερε στον γκρεμό ή, τουλάχιστον, τον Νίκο Αναστασιάδη και

τη νέα κυβέρνηση, άρχισε να βρίζει την Ελλάδα, λέγοντας πως συνεχίζει να μας προδίδει, ωσάν και ο γάαρος να είναι ο ίδιος Έλληνας. Για να σε προδίδει, ρε σκατά, πρέπει να είσαι κι εσύ Έλληνας. Αφού δεν είσαι και ανήκεις σε άλλο έθνος, το έθνος των γενίτσαρων, ποιο είναι το πρόβλημά σου που μια ξένη χώρα δεν σε βοηθά; Εμείς πρέπει να έχουμε παράπονο – και έχουμε. Έχουμε μεγάλο παράπονο από τις ελλαδικές κυβερνήσεις, όπως έχουμε παράπονο και από πολλούς Ελλαδίτες, διότι έχουν συμπεριφορές σαν

ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ l

Aπόν αντρέπεται ο κόσμος εν δικός του!

τις δικές σου. Νεογενίτσαροι είναι κι αυτοί. Έχουμε παράπονο, όμως, και από τις κυπριακές κυβερνήσεις, όπως και από μεγάλη μερίδα του κυπριακού λαού, διότι σκέφτονται ακριβώς με τον τρόπο που σκέφτεσαι εσύ. Δεν έχουμε όμως κανένα παράπονο από το σύνολο του ελλαδικού και κυπριακού λαού. Αυτός είναι ο λαός των Ελλήνων και εμείς τη μοίρα μας την έχουμε ταυτίσει μ’ αυτόν. Ναι, την Ελλάδα θέλομεν και ας τρώγωμεν πέτρες. Ώσπου μαζί, οι πανέλληνες, να καταφέρουμε να απελευθερώσουμε όλο το έθνος και από τους ξένους και από εσάς, τους σκατάες.

ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

Eίπεν ο γάδαρος του πετεινού τζιεφάλα!

Η αλεπού στον ύπνο της εθώρεν πετεινάρκα!


30 Μαρτίου 2013

vasosftohopoullos.wordpress.com

«Όταν γυρίσω, θα τους γαμήσω. Και αν αργήσω, δώσ’ τους κι αυτό, είναι τ’ αρχίδια μου τα δυο». Α, ρε Καραϊσκάκη, πού είσαι τωρά, που σε έχουμεν ανάγκην;

13

Χρυσοπράσινος Φίλλος l Ποτέ μου δεν ήμουν φανατικός Ευρωπέος. Πάντα μού την έδινε στα νεύρα αυτή η θεοποίηση του «Ευρωπαϊκού Ιδεώδους». Απλώς θεωρούσα ότι είναι καλά να ανήκουμε εκεί, μπας και κερδίσουμε τίποτα για το Κυπριακό. Έστω και μια στοιχειώδη ασφάλεια κατά της Τουρκίας! Ε, λοιπόν, άνθρακες ο θησαυρός! l Πλέον είμαι φανατικός αντι-Ευρωπέος! Από τους πιο φανατικούς που υπάρχουν! Τι διαφορά έχει, δηλαδή, η Ε.Ε. από τον ΟΗΕ; Μια λέσχη συμφερόντων και απατεώνων δεν είναι; l Απορία πρώτη: Την τελευταία βδομάδα βγήκαν από την Κύπρο €4,5 δις. ΠΟΙΟΙ ήταν αυτοί που τα έβγαλαν; l Απορία δεύτερη: Γιατί ο Γενικός Εισαγγελέας είπε ότι δεν μπορούμε να μάθουμε, για να μην αγγιχτεί το ιερό τέρας των «Προσωπικών Δεδομένων»; l Απορία τρίτη: Αφού κάποιοι ΗΞΕΡΑΝ τι θα γινόταν, είναι δυνατόν να μην ήξερε η διαπραγματευτική μας ομάδα; l Απορία τέταρτη: Αφού ήξερε η κυβέρνηση, γιατί έως και τρεις μέρες πριν ορκίζονταν ότι δεν θα γίνει κούρεμα; l Απορία πέμπτη: Αν ήξερε η διαπραγματευτική μας ομάδα, γιατί πήγαν στο Eurogroup σαν κοτόπουλα για ξεπουπούλιασμα; l Το πιο ωραίο το έχω δει στο φέισμπουκ: «Ο Χριστόφιας τα έκανε σκατά και ο Αναστασιάδης μάς τα τάισε!» l Ιδρύεται Εθνικό Ταμείο Αλληλεγγύης. Εθνικό ποτούτο, Εθνικό ποτζείνο… Ποιανού Έθνους, ρε χάχες; Μπορείτε να μου πείτε; l Τις τελευταίες μέρες προσπάθησα να κρατήσω κλειστή την τηλεόραση, γιατί αντιλήφθηκα ότι μου καίει εγκεφαλικά κύτταρα. l Μα πού ήταν όλοι αυτοί οι ΕΓΚΕΦΑΛΟΙ που παρελαύνουν στα κανάλια όλο αυτό τον καιρό; l Αλλά το ΠΛΕΟΝ εξοργιστικό γεγονός, από όλα τα εξοργιστικά γεγονότα,

ΡΗΣΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 60 ΕΤΩΝ

Γ. Πασαλίδης, Πρόεδρος της ΕΔΑ

είναι η υποκρισία του AKEL… Που έβγαλε στους δρόμους τη Θύρα 9 και τα Εδονοπουλλλάκια του για να διαδηλώσουν κατά του ιμπεριαλισμού! Λες και τα τελευταία πέντε χρόνια απουσίαζε σε διακοπές στη Νέα Ζηλανδία… l Εγώ έχω λύση για να ξεφύγουμε από τα νύχια της Τρόικας: Να φορολογηθεί η μαλακία σε αυτό το νησί – και να δείτε τότε τι ωραία που θα βρεθούμε με πλεόνασμα πάλε! l Το Σάββατο 23 Μαρτίου βρέθηκαν 8.000 άνθρωποι στον δρόμο. Η πρώτη μαζική αντίδραση μιας κοινωνικής ομάδας κατά των λαμόγιων και των λαμογιών των Βρυξελλών! Τα τσοντοκάναλα «έθαψαν» αυτό το γεγονός, την ώρα που συνέβαινε, φοβούμενα προφανώς ότι οι 8.000 θα γίνονταν 20.000 και θα δυσαρεστείτο ο κύριος Σόιμπλε... l Θα ακολουθήσουν κι άλλα πολλά… Δεν είναι θέμα τραπεζών… Είναι θέμα της Κύπρου. Και, στο βάθος βάθος, υφαρ-

παγής του Φυσικού Αερίου και επιβολής ενός νέου Σχεδίου Ανάν… Ο Μακάριος Δρουσιώτης είναι ήδη στο Προεδρικό για να προσφέρει τις καλές του υπηρεσίες. l Τελικά, ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας αποκτά παραπάνω εξουσίες από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και φαίνεται να διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην υλοποίηση των επιθυμιών της Τρόικας… Μήπως βρήκαμε τον χαμένο κρίκο εμείς οι συνωμοσιολόγοι; l 25η Μαρτίου – 1η Απριλίου! Ψηλά τις Ελληνικές σημαίες στα μπαλκόνια μας! Για την Ελλάδα (και κυρίως για το νοτιοανατολικότερο άκρο της, την Κύπρο). Εναντίον των βρικολάκων των Βρυξελλών και των εδώ συνοδοιπόρων τους, σε πείσμα όλων όσων ηλιθιωδώς μπερδεύουν την Ελλάδα με τον Στουρνάρα και τον Προβόπουλο! l Χρυσοπράσινος Φίλλος ριγμένος στο πέλαγο… Μάριος Ρέπουσος

...και η ιστορική αλήθεια είναι ότι οι δούλοι δεν ημπορούν ούτε να υπερασπιστούν ούτε να ελευθερώσουν τους σκλάβους... Η φράση αυτή του Γιάννη Πασαλίδη ειπώθηκε στην Ελληνική Βουλή το 1956, όταν και τότε συζητιόταν το Κυπριακό και η αδυναμία και άρνηση της Ελληνικής Κυβέρνησης να αναλάβει τις εθνικές της υποχρεώσεις, έναντι του Αγώνα της Κύπρου. Η προφητική αυτή φράση, έρχεται 57 χρόνια μετά να επιβεβαιώσει το ότι οι Ελληνικές Κυβερνήσεις, δούλες πάντα ξένων δυνάμεων, δεν μπορούν να βοηθήσουν την Κύπρο, πόσω μάλλον να την απελευθερώσουν. Σαμαρά, Βενιζέλο, Κουβέλη, είστε νάνοι!

ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ

Σ Η Φ Α Β Α Κ Α Ι Ν Ο Ρ X 0 10 ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΙΓΑΙΟΝ» Σ Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Η ΠΑΡΕΜΒΑΣ ΜΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚ

Eπ ιμ έλεια : Γκ

Η

λόρια Κασσια

νίδου


14 ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΓΟΝΑΤΙΣΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ

30 Μαρτίου 2013

Όταν ο Νίκος συνάντησε την Άγκελα: Τσιμεντώσαμεν, ΝΑΙνικήκαμεν, Τελευτήσαμεν! Tι χρείαν έχομεν των παρανοϊκών Μέρκελ και Σόιμπλε και του γραφειοκρατικού τέρατος των Βρυξελλών των 54.000 χρυσοπληρωμένων χαρτογιακάδων για να μας αποτελειώσουν και να μας υποδουλώσουν εσαεί σε μια αέναη χρεοκρατία και φεουδαρχία, όταν η ντόπια νέοπλουτη, αρχοντοχωριάτικη, αδίστακτη και δυσώδης αριστεροδεξιά «ελίτ» τα κατάφερε μια χαρά μετά από προσπάθειες δεκαετιών; Είναι καταιγιστικές οι πληροφορίες και αλλεπάλληλες οι επιβεβαιώσεις ότι, από τον Φεβρουάριο του 2008, ημέρα που ο «μισητός» Τ. Παπαδόπουλος παρέδωσε την εξουσία με περισσεύματα και καλή Οικονομία, αχαρακτήριστοι πολιτικοί, κομματόσκυλα, συντεχνιακοί, χρυσά κοπρόσκυλα των τραπεζών, διαφόρων ειδών «παράγοντεςφάκτορες», ασύδοτοι επιχειρηματίες των θαλασσοδανείων και της μίζας και επίορκοι υψηλόβαθμοι κρατικοί αξιωματούχοι κατακρεούργησαν μέχρις οστών, κυριολεκτικά και ως επί το πλείστον ενσυνείδητα, την Οικονομία και το Κράτος της Κύπρου. Και η καταστροφή δεν θα ήταν τόσο μεγάλη, αν μερικοί από τους πιο πάνω εκλεκτούς «συμπατριώτες» μας δεν ήταν ποταποί και ξεδιάντροποι πράκτορες και επ’ αμοιβή υπηρέτες ξένων κυβερνήσεων, τραπεζιτών και διεθνών μεγαλοαπατεώνων. Σε οποιαδήποτε κρίση, όσο μεγάλη και να είναι, παραμένει πάντοτε όρθιο ένα κομμάτι της Κοινωνίας και της Οικονομίας, ώστε να αποτελέσει τη βάση για τη σταδιακή ανόρθωση και επάνοδο στην ομαλότητα. Εμείς κινδυνεύουμε να υποστούμε μια ολική καταστροφή αφρικανικού τύπου: Να πτωχεύσει μέχρις αδυναμίας να εξασφαλίσει διατροφή η μεγάλη πλειονότητα του Λαού, ανεξαρτήτως αν διαθέτει σπίτι, αγαθά και καταθέσεις. Βασιζόμαστε σε κάποιον ξένο να μας ελεήσει για να μην πτωχεύσουν, παράλληλα με το παράλογα

Friends only! υπερχρεωμένο Κράτος, οι κυπριακές τράπεζες που, ως το 2011, δήλωναν κέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων. Η ακηδεία μας να φροντίσουμε τα του οίκου μας και, τις τελευταίες μέρες, να συνομιλήσουμε στα σοβαρά με τη ρωσική κυβέρνηση, μας έχει αφήσει στο έλεος των Μέρκελ – Σόιμπλε. Είναι προφανές ότι η ρωσική ηγεσία δεν θέλει να συναγελάζεται με κυβερνήσεις που θεωρεί, αν μη τι άλλο, παντελώς αναξιόπιστες. Είναι μήπως όλα αυτά που συνέβησαν τα τελευταία

πέντε χρόνια και τα τελευταία 24ωρα το «τσιμέντωμα του ΝΑΙ»; Για να έχουμε σύντομα Δόσεις Τρόικας και Επανένωσης τετράκις ετησίως, ανελλιπώς και αδιαλείπτως, ίνα μη πτωχεύσωμεν; Στημένο ήταν το παιχνίδι από την αρχή ως το τέλος; Μήπως η καταστροφή στο Μαρί φρέναρε για λίγο τις εξελίξεις, όταν το απρόσμενο «θράσος» της Πραξούλας Αντωνιάδου, με τη φαεινή ιδέα να σκάψει για φυσικό αέριο σαν αχάπαρος για το σικέ παίκτης, πήγε να χαλάσει το σενάριο; Το φυσικό αέριο, που τώρα κάνει πιο δύσπεπτο το σενάριο της πτώχευσής μας και γι’ αυτό έπρεπε να απαξιωθεί μετά μανίας προεκλογικά! «Αέρα κουπανιστό» χαρακτήριζαν τις ελπίδες του κυπριακού Λαού για εξόρυξη και εκμετάλλευση των κοιτασμάτων αερίου οι λαλίστατοι εκλογικοί επιτελείς του ΔΗΣΑΚΕΛ, αλλά αέρας κουπανιστός θα αποδειχθούν οι φανφάρες περί δημοσιοποιήσεως του καταλόγου των «πατριωτών» που έβγαλαν τεράστια ποσά στο εξωτερικό ένα μήνα πριν από τη μοιραία σύνοδο του Eurogroup της 15ης Μαρτίου 2013. Την επόμενη φορά που θα το πράξουν, δεν είναι ανάγκη να πάρουν τα λεφτά τους τόσο μακριά. «Πατριώτες» σύμβουλοι επιχειρήσεων δίνουν λύση αξιόπιστη στους πελάτες τους: HSBC Girne*! Ὦ ξεῖν, ἀγγέλειν Ευρωπαίοις ὅτι τῆδε κείμεθα τοῖς νεοΚυπρίων κρίμασι πειθόμενοι! Τσιμεντώσαμεν, ΝΑΙνικήκαμεν, Τελευτήσαμεν! Άντε και τα μπαλάκια μέσα! Ξ. * Πρόκειται για το υποκατάστημα στην Κερύνεια της HSBC Τουρκίας.

Έλληνες στην ψυχή και στον τρόπο Παρακολουθώντας τις τελευταίες μέρες την τροπή που πήραν οι εξελίξεις στην οικονομία, την απίστευτη τρομοκρατία την οποία μας ανάγκασαν να υποστούμε όλοι αυτοί οι ξένοι μα και οι δικοί μας, τα κανάλια με τις μαραθώνιες εκπομπές τους, οι Σόιμπλε και οι Λαγκάρντ κτλ., μπαίνει κανείς σε σκέψεις. Προς τι τόσο μένος για τον τόπο μας; Γιατί όλοι αυτοί μάς αντιμετωπίζουν με αυτόν τον τρόπο; Μήπως μας μισούν; Δεν τους αρέσουν οι φάτσες μας; Μας ζηλεύουν; Είναι απλώς χαιρέκακοι και διασκεδάζουν καταστρέφοντας κράτη; Και γιατί εμάς; Γιατί βάλθηκαν να καταστρέψουν τα ελληνικά κράτη; Διότι είναι πια σαφές ότι το θέμα δεν είναι απλώς οικονομικό. Αυτό είναι ολοφάνερο πια. Γιατί, αν ήταν μόνο οικονομικό, δεν θα το διαχειρίζονταν έτσι. Δεν θα τρομοκρατούσαν έναν ολόκληρο λαό με αυτόν τον επαίσχυντο τρόπο. Δεν θα μας διέλυαν εν μια νυκτί. Προφανώς, προσπαθούν να μας διαλύσουν ηθικά. Προσπαθούν να αφαιρέσουν την αξιοπρέπειά μας, να μας καταστήσουν επαίτες, για να μπορέσουν στη συνέχεια ανενόχλητοι να προωθήσουν τα σχέδιά τους, όποια κι αν είναι αυτά. Γιατί ένας λαός τρομοκρατημένος και πανικόβλητος, που βλέπει τη ζωή του να αλλάζει ριζικά από τη μια μέρα στην άλλη, είναι εξαιρετικά ευάλωτος. Καθίσταται εύκολα έρμαιο των ορέξεων όλων αυτών που θα έρθουν, όταν όλα πια θα φαίνονται χαμένα, να προσφέρουν τη «βοήθειά» τους ως σωτήρες. Αυτό προσπαθούν να κάνουν οι αθεόφοβοι! Νομίζουν ότι, όταν θα φτάσουμε στα όρια της οικονομικής εξαθλίωσης, τότε θα είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε τα πάντα. Ό,τι θέλουν αυτοί. Θα είμαστε έτοιμοι να τους εκχωρήσουμε τον φυσικό μας πλούτο και, κυρίως, θα είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε το επόμενο σχέδιο τύπου Ανάν που θα μας φέρουν, για να τελειώνουν μια και

θα επαναστατεί, όσοι αιώνες αλλοτρίωσης κι αν περάσουν. Διαχρονικά αυτό κάναμε. Αυτό έκαναν ο Λεωνίδας, ο Θεμιστοκλής, ο Μεγαλέξανδρος, ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος, ο Κολοκοτρώνης και ο Μακρυγιάννης, ο Παύλος Μελάς, ο Αυξεντίου και ο Παλληκαρίδης, ο Θεόφιλος Γεωργιάδης, ο Ισαάκ και ο Σολωμού. Κι εμείς με τα ίδια υλικά είμαστε καμωμένοι, σε μιαν άλλη εποχή. Από το ίδιο καλούπι βγήκαμε. Δεν θα τους περάσει, λοιπόν. Η τρομοκρατία τους δεν μας αγγίζει. Όπως οι παππούδες μας, έτσι κι εμείς τώρα θα διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας, θα ανασκουμπωθούμε και θα αντισταθούμε. Εξάλλου το έγραψε και ο παππούς Μακρυγιάννης στα Απομνημονεύματά του:

καλή με το ενοχλητικό αυτό ζήτημα, του οποίου η συμφέρουσα γι’ αυτούς λύση προσκρούει στην «ξεροκεφαλιά» του κυπριακού λαού. Νομίζουν πως θα τρομοκρατήσουν τον λαό μας σε τέτοιο σημείο, ώστε να κάμψουν πλήρως όποιο ίχνος αντίστασης μας έχει απομείνει. Θέλουν να μας λυγίσουν. Θεωρούν ότι ο πανικός οδηγεί στη λήθη και, κατ’ επέκταση, στη δημιουργία άβουλων υποχείριών τους. Αυτό θα μπορούσε να δουλέψει σε οποιονδήποτε άλλο λαό της Ευρώπης. Αλλά αυτό που δεν θα μπορέσουν να καταλάβουν ποτέ είναι το γεγονός ότι εμείς είμαστε Έλληνες, εκ φύσεως επαναστάτες και «ξεροκέφαλοι». Όσο κι αν τα τελευταία χρόνια ο υπερκαταναλωτισμός και η απληστία μας έφτασε στα ύψιστα επίπεδα, δεν έχουμε ξεχάσει ποτέ ποιοι είμαστε και από τι είμαστε φτιαγμένοι. Αυτοί νο-

μίζουν πως ο τρόπος ζωής μας και τα χρήματα μας έχουν αλλοιώσει ως το κόκαλο και σ’ αυτό ποντάρουν. Είναι σίγουροι γι’ αυτό. Όμως θα χάσουν, γιατί η ψυχή μας παραμένει βαθιά ελληνική. Αυτό είναι που δεν έχουν καταλάβει ούτε πρόκειται να το καταλάβουν ποτέ όλοι αυτοί που επιβουλεύονται τον τόπο μας. Και αυτό το αποδεικνύουν αιώνες ελληνικής Ιστορίας. Είναι βαθιά ριζωμένος στο είναι μας ο ελληνικός τρόπος, η ελληνική ψυχή. Σε δύσκολους καιρούς είναι που βγαίνει στην επιφάνεια. Το αποδείξαμε το 2004. Θα το αποδείξουμε ξανά, όσες φορές κι αν χρειαστεί. Γιατί δεν είμαστε ούτε Γερμανοί ούτε Γάλλοι ούτε Ελβετοί ούτε Ευρωπαίοι. Είμαστε Έλληνες, όχι στη φυλή και στο αίμα μόνο, αλλά στον τρόπο και στην ψυχή κυρίως. Η ψυχή μας επαναστατεί και πάντα

«Ἐκεῖ πού ’φκιανα τὶς θέσεις στοὺς Μύλους, ἦρθε ὁ Ντερνὺς νὰ μὲ ἰδεῖ: Μοῦ λέγει: »–Τί κάνεις αὐτοῦ; Αὐτὲς οἱ θέσες εἶναι ἀδύνατες· τί πόλεμο θὰ κάνετε μὲ τὸν Μπραΐμη αὐτοῦ; »Τοῦ λέγω: »–Εἶναι ἀδύνατες οἱ θέσες κι ἐμεῖς. Ὅμως εἶναι δυνατὸς ὁ Θεὸς ποὺ μᾶς προστατεύει, καὶ θὰ δείξομε τὴν τύχη μας σ᾿ αὐτὲς τὶς θέσες τὶς ἀδύνατες. Κι ἂν εἴμαστε ὀλίγοι στὸ πλῆθος τοῦ Μπραΐμη, παρηγοριόμαστε μ᾿ ἕναν τρόπο· ὅτι ἡ τύχη μας ἔχει τοὺς Ἕλληνες πάντοτε ὀλίγους. Ὅτι ἀρχὴ καὶ τέλος παλαιόθε καὶ ὣς τώρα, ὅλα τὰ θεριὰ πολεμοῦν νὰ μᾶς φᾶνε καὶ δὲν μποροῦνε. Τρῶνε ἀπὸ μᾶς καὶ μένει καὶ μαγιά. Καὶ οἱ ὀλίγοι ἀποφασίζουν νὰ πεθάνουν. Καὶ ὅταν κάνουν αὐτήνη τὴν ἀπόφαση, λίγες φορὲς χάνουν καὶ πολλὲς κερδαίνουν. Ἡ θέση ὅπου εἴμαστε σήμερα ἐδῶ εἶναι τοιούτη. Καὶ θὰ ἰδοῦμε τὴν τύχη μας οἱ ἀδύνατοι μὲ τοὺς δυνατούς». Ιόλη Μιχαηλίδου


30 Μαρτίου 2013

vasosftohopoullos.wordpress.com

Εν να μας πει κανένας Συναγερμικός γιατί τα στελέχη του ΔΗΣΥ εν ρίχνουν ευθύνες στον Χριστόφια τζιαι στο ΑΚΕΛ όξα εν να συνεχίσουν να επιβεβαιώνουν τον Φτωχόπουλλο που λαλεί για ΔΗΣΑΚΕΛ;

15

ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΔΥΟ KEIMENA ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Δύο κείμενα μας έφτασαν από την Ελλάδα, τα οποία δυστυχώς δεν μπορούμε να αναδημοσιεύσουμε, διότι η εφημερίδα ήδη έκλεισε τις σελίδες της. Κάνω, όμως, δύο σύντομα σχόλια. Το πρώτο από αυτά τα κείμενα είναι του Νίκου Ξυδάκη, από την Καθημερινή, και το δεύτερο του Αλκίνοου Ιωαννίδη, από την ιστοσελίδα του. Είμαι σίγουρος ότι πολλοί από τους αναγνώστες μας θα τα έχουν διαβάσει και τα δύο, γι’ αυτό τολμώ να θέσω κάποιους πρώτους μου προβληματισμούς. Τα δύο αυτά κείμενα θα μπορούσαν κάλλιστα να χαρακτηριστούν σπουδαία, εάν δεν διακρίναμε σ’ αυτά τις γνωστές ιδεοληψίες που τυγχάνει να κουβαλούν μαζί τους οι διανοούμενοι όταν έχουν να κάνουν με την Κύπρο. Στην περίπτωση του Ξυδάκη, έχουμε τον γνωστό διαχωρισμό «εμείς οι Ελλαδίτες» και «εσείς οι Κύπριοι», έστω και αν μας εκθειάζει. Η προσφώνηση «αδελφοί Κύπριοι» έχει νόημα μόνο εάν είμαστε ένα σώμα. Εάν απλώς είμαστε συγγενείς, ό,τι κι αν πουν οι αδελφοί Ελλαδίτες δεν μας παρηγορεί. Αντιθέτως, μας βάζει σε υποψίες ότι δεν είναι μόνο οι κυβερνήσεις οι ελλαδικές που μας αγνοούν, αλλά και οι ίδιοι οι διανοούμενοι. Ο Ξυδάκης είναι χρόνια φίλος και γνωρίζει πολύ καλά την Κύπρο. Δεν δικαιούται να αποκρύπτει το γεγονός ότι η ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ του κυπριακού λαού και το αίμα που χύθηκε σ’ αυτόν τον τόπο αφορούσε πάντα την ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΜΕ ΤΗ ΜΑΝΑ. Ναι, η ΕΝΩΣΙΣ ήταν το ζητούμενο και αυτό καθόριζε και καθορίζει τη σχέση. Η Ελλάδα είναι η μάνα μας και οι Ελλαδίτες οι γονείς μας. Εμείς δικαιούμαστε να λέμε, π.χ., τα αδέλφια μας οι Πόντιοι ή τα αδέλφια μας οι Μυκονιάτες, εσείς όμως, από τη στιγμή που μας αποκαλείτε «αδελφούς Κύπριους», πάει, πέταξε η ευθύνη που έχει η ΜΑΝΑ να προτάξει τα στήθια της και να προστατεύσει τα παιδιά της. Μπορεί σήμερα αυτή να είναι η πραγματικότητα, ότι πια μένουμε στο εμείς κι εσείς, ότι η μάνα δεν είναι καν η κακιά μητριά, αλλά σίγουρα εμείς, ως άνθρωποι της γραφής, δεν δικαιούμαστε να χαϊδεύουμε τα αυτιά του λαού ούτε να αναγνωρίζουμε και να αποδεχόμαστε τα τετελεσμένα. Δεν γράφουν, π.χ., οι ποιητές ΩΔΗ ΣΤΗ ΣΥΖΥΓΟ ΜΟΥ, αλλά ΩΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ. Ούτε τραγουδούν γλυκανάλατα τραγουδάκια για το ΙPAD, αλλά σιγοτραγουδούν «Μην απελπίζε-

σαι και δεν θ’ αργήσει, κοντά σου θα ’ρθει μια χαραυγή... », και ας γνωρίζουν πως μπορεί και να μην έρθει. Στον Αλκίνοο υπάρχει περίπου το ίδιο πρόβλημα, από την ανάποδη. Ο Αλκίνοος, ως Κύπριος –και ειδικά ως Κύπριος της Αθήνας–, νιώθει ότι πρέπει να υποστηρίξει τον οίκο του, για να μην πέσει πάνω του να τον πλακώσει. Μόνο που κάνει το λάθος να μην κατανοεί ότι ο οίκος του είναι η Ελλάδα, δηλαδή αυτό το σχήμα που ξεβάφει αίμα και δάκρυ, δηλαδή ο Ελληνισμός ολόκληρος και όχι οι ενοχές μας. Ο διαχωρισμός σε εμείς και εκείνοι παίρνει διαστάσεις ενδορατσιστικές. Εμείς, οι αγνοί Έλληνες και εκείνοι, οι άθλιοι κωλοέλληνες. Δεν είναι τυχαίο που το κατά τ’ άλλα εξαιρετικό κείμενο του Αλκίνοου έκανε τον γύρο

των νεοκυπριακών σαλονιών και των ανθελληνικών κύκλων της Λευκωσίας. Έχει δίκιο για πολλές από τις παρατηρήσεις του ο Αλκίνοος. Μάλιστα με μαεστρία περιγράφει κάποιες πτυχές της ζωής στην Κύπρο. Μόνο που αυτές τις αρετές των Κυπρίων τις λέει κυπριακές, ενώ δεν είναι. Είναι οι αρετές ενός ολόκληρου έθνους, κομμάτι του οποίου είναι και η Κύπρος. Τα κακά που περιγράφει δεν τα αντιγράψαμε από τους Ελλαδίτες. Αυτά υπάρχουν από την αρχαιότητα. Ελεεινοί έμποροι τότε, ελεεινοί έμποροι και τώρα. Καιροσκόποι και παραδόπιστοι τότε, καιροσκόποι και παραδόπιστοι και τώρα. Αν ψάξει κανείς καλά στον καθρέφτη του, αυτό που μπορεί να λάμψει δεν είναι το πρόσωπο του κυπριωτισμού

με τα κακά ελληνικά, τα κακοποιημένα κυπριακά και τα αποικιοκρατικά εγγλέζικα, ούτε ο νέος άνθρωπος του ΑΚΕΛ με το ψηλό βιοτικό του επίπεδο, ούτε η αγγλόφωνη ελίτ με το λάιφστάιλ της και την κυπριακή κουλτούρα της, ούτε τίποτε από αυτά που φαντάζεται ότι είναι αρετές των Κυπρίων, αλλά το ελληνικό και Ορθόδοξο πρόσωπο των Ελλήνων της Κύπρου. Του τελευταίου εναπομείναντος μικρασιατικού χώρου, που ακόμη παλεύει να ζήσει με τον δικό του τρόπο. Χωρίς αυτήν την ελληνική διάσταση των Κυπρίων, η Κύπρος είναι ένας βόθρος των κατακτητών και τίποτε άλλο. Μένω ως εδώ, με την ελπίδα ότι θα ανοίξει ένας διάλογος γι’ αυτά τα ζητήματα.

ΣΤΟ ΔΗΚΟ ΑΝΗΚΕΙ KI ΑΥΤΗ Η ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ!

Κανεί σας τόση, ρε σκατοκυπραίοι;

Έπρεπε να ’μουν εγιώ δαμαί τωρά, ρε σσιυλλοπούτανε, τζιαι εν τόσην που ’σιεν να φάεις!

B.Φ.


16

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΙΑΣ ΩΡΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΗ ΠΑΡΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΡΟΪΚΑ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗ

30 Μαρτίου 2013

ΚΥΠΡΙΟΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΙ Στον πίνακα που δημοσιεύεται δίπλα, παρουσιάζονται οι Κύπριοι εκατομμυριούχοι. Εμείς έχουμε να κάνουμε μία πρόταση: Προτείνουμε στους εκατομμυριούχους μας να κρατήσουν από ένα εκατομμύριο για τους εαυτούς τους και ένα εκατομμύριο για τα παιδιά τους και τα υπόλοιπα να τα προσφέρουν προς όφελος του τόπου. Έτσι, η Κύπρος μας θα ενισχυθεί με δύο δις και 248 εκατομμύρια, πλην τα 60 που θα κρατήσουν, ίσον δύο δις και 188 εκατομμύρια στο ταμείο, χωρίς να πάθουν οι αγαπητοί εκατομμυριούχοι καμιά ζημιά. Οι εκατομμυριούχοι θα γίνουν έτσι λαϊκοί ήρωες και όπου πάνε ο κόσμος θα τους κερνά, άσε που πολλές γυναίκες θα πηδιούνται εντελώς δωρεάν μαζί τους, χωρίς μάλιστα να διαμαρτύρονται οι σύζυγοί τους και εμείς, με τη σειρά μας, θα λύσουμε τα προβλήματά μας και με την τρόικα και με τη Ρωσία. Εγώ λέω, μάλιστα, μόλις περάσει το κακόν, να τους επιστρέψουμεν τα ριάλλια τους μαζίν με κάποιους τόκους –εν πρέπει να φανούμεν αχάριστοι– τζιαι να τους αφιερώσουμεν τζιαι μιαν πλατείαν που να ονομάζεται Millionaire Square, όπου θα υπάρχει και έναν άγαλμαν του κάθε εκατομμυριούχου, με σκεπή μάλιστα, για να μεν σιέζουν τα πεζούνια πάνω τους. Κάποιοι από σας μπορεί να πουν «Μα γιατί οι αδρώποι να μας δώσουν τες οικονομίες που με τόσους κόπους εφυλάξαν;». Και, όντως, εν να ’ν’ καλή η απορία σας, όμως εν καλή τζιαι η δική μας απάντηση: «Ας

μην ξεχνάμε ότι τα ριάλλια τους εκάμαν τα στην Κύπρον. Αν δεν ήταν η Κύπρος, εν θα τους έξερεν πιθανότατα ούτε η μάνα τους». Τέλος πάντων, ας τα δώκουν τζιαι μόλις μπορέσουμεν διούμεν τους τα πίσω σιορ, εν τζιαι εν να μείνει πάνω μας.

ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΙ ΒΗΤΑ Στην διπλανή λίστα δεν αναφέρονται οι εκατομμυριούχοι που έχουν από τρία μέχ ρι οκτώ εκατομμύρια. Αυτοί υπολογίζονται σε περίπου 3.500 άτομα. Θα ήταν καλά αν γνωρίζαμε πόσοι από αυτούς έβγαλαν τα χρήματά τους έξω και πότε. Πάντως, κάνει μεγάλη εντύπωση πως στους εκατομμυριούχους μας δεν βλέπουμε ονόματα όπως του Κίκη Λαζαρίδη, του Κάρογιαν,

του Παπαδόπουλου, του Χριστόφια, της κόρης του Χριστόφια (η οποία υφάρπαξε 5 εκατομμύρια από τον γάμο της), του Ηλιάδη της Τράπεζας Κύπρου, του Συλικιώτη, του Σαρρή, του Ζαμπέλα, των πρώην προέδρων των κυπριακών τραπεζών, του Χαρίλαου Σταυράκη (θυμάστε, ήθελε να κάνει δική του τράπεζα), του Σιαρλή, του Αναστασιάδη – πού, τέλος πάντων, βρίσκονται τα χρήματα που πήρε το 2004; Του .... και τόσων άλλων επιφανών Κυπρίων. Εμάς δεν μας ενδιαφέρει να πάρει η τρόικα την περιουσία αυτών των ανθρώπων. Εμάς μας ενδιαφέρει να δώσουν τα μισά από τα χρήματά τους για να σωθεί ο τόπος. Επειδή κιόλας βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση, πρέπει αυτά τα κουραφέξαλα περί ατομικών ελευθεριών και προσωπικών δεδο-

μένων να σταματήσουν και η Κεντρική Τράπεζα να δώσει αμέσως στη δημοσιότητα ΟΛΑ τα ονόματα και τις καταθέσεις τους στην Κύπρο και όπου αλλού. Είναι ζήτημα εκτάκτου ανάγκης προκειμένου να σώσουμε την πατρίδα μας και να συνεχίσει να υπάρχει, ώστε να

Ο Αναγνώστης και η Στήλη του εκτρέπονται Έλεγε τις προάλλες ένας φίλος: «Δώστε μου μια αποστολή, κι εγώ θα εργαστώ να την επιτελέσω, μόνο και μόνο για να ξεφύγω από την απραξία κι αυτή τη θλιβερή αμηχανία». Οι φίλες, όπως πάντα, πιο πρακτικές: «Το έριξα στο πλέξιμο», έλεγε η μία, «Τέτοια καθαριότητα τα ερμάρια μου είχαν να τη δουν χρόνια… » και «Το μόνο πρόβλημα με το ξεχόρτισμα, είναι ότι αναγκάζομαι να σταματώ όταν νυχτώνει». Γιατί η νύχτα είναι πιο δύσκολη, φέρνει την έξη της τηλεόρασης, σαν μονότονο εφιάλτη. Φτάνει πια, τα ίδια πρόσωπα να επαναλαμβάνουν μηχανικά λογύδρια, δεν θέλω να ακούσω άλλη τραπεζική ορολογία και, έλεος, φτάνει στις οθόνες να προβάλλονται οι ίδιες εικόνες με τις μηχανές που φτύνουν ευρωκέρματα ασταμάτητα, ή την παραλλαγή, με τα ευρωχαρτονομίσματα που τα στοιχίζουν σε θήκες, ή το σήριαλ με τα (ευρω)πρόσωπα που μπαίνουν στην αίθουσα, χαιρετούν με χειραψία ή με σταυρωτά φιλιά, στήνονται σε πηγαδάκια ανά τετράδες, καθιστοί και όρθιοι, για ατελείωτες ώρες, πάνε και έρχονται βαριεστημένα και… φτάνει αυτό το θέαμα… Συμφωνώ πως δεν μοιάζει με Μάρτιο αυτός ο μήνας. Υποψιάζομαι πως είμαστε μια κοινωνία σε οριακό σημείο. Ίσως είναι καιρός να εφεύρουμε τη ζωή με διαφορετικό τρόπο.

μπορούν οι διάφοροι επιτήδειοι να μας κλέβουν και να μας ξεζουμίζουν. Χωρίς την Κύπρο πώς θα μας ξεζουμίζουν; Όλα τα ξεζουμιστήρια βρίσκονται εδώ. Ναι, αγαπητοί φίλοι. Ο καπιταλισμός έχει πατρίδα, άσε τι λένε οι οπαδοί του και οι τάχατες εχθροί του, οι κομμουνιστές.

Επιμέλεια: Χάρη Ν. Σπανού

Τὸ Φωτόδεντρο καὶ ἡ δέκατη τέταρτη Ὀμορφιά Μ᾿ ἕνα τίποτα ἔζησα Μονάχα οἱ λέξεις δὲ μοῦ ἀρκούσανε Σ᾿ ἑνὸς περάσματος ἀέρα ξεγνέθοντας ἀπόκοσμη φωνὴ τ᾿ αὐτιά μου φχιὰ φχιοὺ φχιού ἐσκαρφίστηκα τὰ μύρια ὅσα Τί γυαλόπετρες φοῦχτες τί καλάθια φρέσκες μέλισσες καὶ σταμνιὰ φουσκωτὰ ὅπου ἄκουγες βββ νὰ σοῦ βροντάει ὁ αἰχμάλωτος ἀέρας. Κάτι Κάτι δαιμονικὸ μὰ ποὺ νὰ πιάνεται σὰν σὲ δίχτυ στὸ σχῆμα τοῦ Ἀρχαγγέλου Παραλαλοῦσα κι ἔτρεχα Ἔφτασα κι ἀποτύπωνα τὰ κύματα στὴν ἀκοὴ ἀπ᾿ τὴ γλώσσα ‒ Ἔ καβάκια μαῦρα, φώναζα, κι ἐσεῖς γαλάζια δέντρα τί ξέρετε ἀπὸ μένα; ‒ Θόη θόη θμός ‒ Ἔ; Τί; ‒ Ἀρίηω ἠθύμως θμὸς ‒ Δὲν ἄκουσα τί πράγμα; ‒ Θμὸς θμὸς ἄδυσος Ὥσπου τέλος ἔνιωσα κι ἂς πᾶ᾿ νὰ μ᾿ ἔλεγαν τρελὸ πῶς ἀπό ῾να τίποτα γίνεται ὁ Παράδεισος. Οδυσσέας Ελύτης (Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ, Αθήνα 1971)


30 Μαρτίου 2013

vasosftohopoullos.wordpress.com

Τούτοι που εψηφίσαν Αναστασιάδη κρατούν τη κκελέ τους τζιαι κλαίσιν τωρά; Αν όι, εν να το κάμουν σιγά σιγά. Σκατάες.

17

Νίκος Κουτσού: Γιατί ψήφισα ΟΧΙ στο νομοσχέδιο «Περί εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων νόμος του 2013» και τι εισηγούμαι ΠΡΩΤΟ: Μας εγκλωβίζουν σε ένα φαύλο κύκλο που θα μας δημιουργήσει μεγαλύτερες οικονομικές ανάγκες για νέα στήριξη από την Τρόικα. Σε λίγους μήνες η οικονομική εξάρτηση θα ανέρχεται σε πολλές δεκάδες δισ. και όχι σε 17 δις που εκτιμούν ότι είναι σήμερα. ΔΕΥΤΕΡΟ: Η μεγαλύτερη οικονομική εξάρτηση θα μας κάνει περισσότερο ευάλωτους και υποχωρητικούς στο Κυπριακό και στα ενεργειακά θέματα. ΤΡΙΤΟ: Δημιουργείται προηγούμενο, ένα μοντέλο σχέσης Τρόικας-Κύπρου “διατάσσουμε και εκτελείτε'' το οποίο θα εφαρμοστεί και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. ΤΕΤΑΡΤΟ: Είναι ένα νομοσχέδιο που καταργεί το σύνταγμά μας και παραβιάζει το ευρωπαϊκό δίκαιο, μιας και οι τράπεζες υφαρπάζουν τις καταθέσεις των πολιτών για να καλύψουν δικά τους οικονομικά ελλείμματα (μήπως είναι γι’ αυτό που δεν δόθηκε γραπτή οδηγία από το EUROGROUP;). ΠΕΜΠΤΟ: Ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας με βάση το νομοσχέδιο αποκτά υπερεξουσίες και θα πρέπει να διαβουλεύεται με την Κεντρική Τράπεζα της Ευρώπης και να παίρνει την έγκρισή της για σημαντικά θέματα. Δηλαδή η έγκριση αμυντικού εξοπλισμού, οι οικονομικές συμφωνίες που αφορούν θέματα ενέργειας κλπ. θα υπόκεινται στη διακριτική ευχέρεια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (παραχώρηση κρατικής κυριαρχίας). ΕΚΤΟ: Απώλεια της κυριαρχίας μέσω τοποτηρητών από Τρόικα. Να επισημάνω την παρουσία τοποτηρητή στη σύσκεψη αρχηγών με τον Πρόεδρο πριν από την ψηφοφορία (καταγγελία Καρογιάν στη Βουλή).

ΕΒΔΟΜΟ: Αυτό το νομοσχέδιο μέσω του οποίου γίνεται η νομιμοποίηση της κλοπής των καταθέσεων από τους πολίτες, σκοπό έχει να σώσει τις τράπεζες. Ακολουθούν τα δημοσιοοικονομικά μέτρα που θα επιβάλουν απολύσεις, μειώσεις μισθών, επηρεάζοντας δημόσιους και ημικρατικούς οργανισμούς. ΟΓΔΟΟ: Δεν υπάρχουν νομικές γνωματεύσεις που μας διαβεβαιώνουν ότι τη “νύφη'' σε περίπτωση που κάποιος πληγείς από το εν λόγω νομοσχέδιο κερδίσει μέσω δικαστηρίου αποζημίωση, αυτή θα την επωμιστεί το EUROGROUP που μας έδωσε τις οδηγίες και όχι η Κυπριακή Δημοκρατία. ΕΝΑΤΟ: Απώλεια διαπραγματευτικής αξιοπιστίας. Δημιουργείται προηγούμενο ότι υπό το κράτος εκβιασμού, μπορούμε να δεχτούμε πράγματα που πριν μερικές μέρες απορρίψαμε. Στην μετέπειτα διαπραγμάτευση για τα επόμενα νομοσχέδια με το EUROGROUP θα μας κοστίσει η απώλεια αυτής της αξιοπιστίας στις διαπραγματεύσεις. ΔΕΚΑΤΟ: Αυτή η στήριξη του τραπεζικού συστήματος, διέπεται από μια μονοδιάστατη προσέγγιση που εστιάζει στη βιωσιμότητα των τραπεζών. Το νομοσχέδιο στερείται προνοιών, όπως προστασίας των καταθετών και των εργαζομένων, καθώς επίσης δεν προβλέπει επιμήκυνση δανείων, περιορισμό επιτοκίων, κτλ. Να θυμίσω τις προεκλογικές δεσμεύσεις όλων. ΕΝΔΕΚΑΤΟ: Διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει πολιτική βούληση απεγκλωβισμού από το μνημόνιο και αναζήτηση εναλλακτικών επιλογών, θυμίζω τον ερασιτεχνικό τρόπο που επιχειρήσαμε να συζητήσουμε με την Ρωσία καθώς και την υποβάθμιση του γεωστρατηγικού εργαλείου που αποκτούμε με το φυσικό αέριο.

Μέτρα απεγκλωβισμού από την Τρόικα ΠΡΩΤΟ: Εισήγηση μου είναι να κουρευτούν όλες οι ξένες καταθέσεις σε ποσοστό που θα εξασφαλιστούν όλες οι οικονομικές μας ανάγκες που μας ζητά η Τρόικα. Να εφαρμοστούν τα ίδια μέτρα όπως στην περίπτωση της Ισλανδίας, όπου η ΕΕ προσέτρεξε να αποζημιώσει τους ξένους καταθέτες των χρεοκοπημένων ισλανδικών τραπεζών. ΔΕΥΤΕΡΟ: Παρά το ότι ο κύριος Αναστασιάδης δεν έχει προβεί σε καμία επίσημη αποστολή στην Ρωσία καλώ την υστάτη με τους αρχηγούς των κομμάτων να μεταβεί στην Ρωσία για να βρει τους εναλλακτικούς τρόπους απεγκλωβισμού από την Τρόικα. Παράλληλα καλώ τον κύριο Αναστασιάδη να μας πει αν έχει δεσμευτεί με την Τρόικα και γι’ αυτό απέφυγε τις επίσημες διαβουλεύσεις με τον Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό της Ρωσίας, γνωρίζοντας ότι το θέμα μας είναι γεωπολιτικό και ενεργειακό. ΤΡΙΤΟ: Προτείνουμε άμεση αποκάλυψη όλων όσων έχουν μεταβιβάσει λεφτά τον τελευταίο έναν μήνα, παγοποίηση των καταθέσεών τους και όλων των περιουσιακών τους στοιχείων μέχρι ο Γ. Εισαγγελέας να ανακοινώσει τις αποφάσεις του για τις πιο πάνω μετακινήσεις κεφαλαίων. Είναι με αυτόν τον τρόπο που οι πολιτικοί νοιάζονται για την κοινωνία και τις ανθρώπινες ψυχές; Αν δεν προσαχθούν στην δικαιοσύνη όλοι αυτοί που ευθύνονται, αυτός ο λαός είναι καταδικασμένος. Αγαπητοί συμπολίτες, Με εκλέξατε Bουλευτή για να υπηρετώ τον τόπο και τα δικά σας συμφέροντα στη Βου-

λή και όχι τα συμφέροντα του EUROGROUP. Πιθανή ψήφιση του πιο πάνω νομοσχεδίου από μέρους μου θα με έκανε συνένοχο στο έγκλημα που διαπράττεται εις βάρος του κυπριακού ελληνισμού αυτή τη στιγμή. Για τους πιο πάνω έντεκα λόγους αποφάσισα να ψηφίσω ΟΧΙ και να καταθέσω τις πιο πάνω εισηγήσεις. Είμαι έτοιμος να υποστηρίξω οποιεσδήποτε προτάσεις θεωρώ ότι θα βοηθήσουν στον απεγκλωβισμό της κυπριακής οικονομίας από την καταστροφική της πορεία εξαιτίας των αδιέξοδων συνταγών της ΤΡΟΪΚΑΣ. Ελπίζω, ακόμα και τώρα η ΤΡΟΪΚΑ να αναθεωρήσει τις πολιτικές της και είμαι έτοιμος να στηρίξω τυχόν εισηγήσεις της, οι οποίες θα είναι ωφέλιμες για την οικονομία της Κύπρου, να αποσκοπούν στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και στον δικαιότερο καταμερισμό των βαρών της κρίσης. Σε καμία περίπτωση δεν εννοώ και δεν είμαι υπέρ της εξόδου της χώρας μας από το EUROGROUP. Καλώ τον κόσμο να αντιδράσει στο πλαίσιο μιας συλλογικότητας και όχι στην λογική του προσωπικού συμφέροντος του καθενός. Σήμερα βγαίνουν στους δρόμους οι τραπεζικοί, αύριο οι δημόσιοι υπάλληλοι και μετά από ένα μήνα οι ιδιοκτήτες πρώτης κατοικίας. «Γιορτή δική μου, παραμονή δική σου» Νίκος Κουτσού Βουλευτής Αμμοχώστου Κυριακή 24 Μαρτίου 2013


18

ΠΕΙΝΑΤΕ; ΦΑΤΕ ΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΑΡΡΗ!

Η άλλη

30 Μαρτίου 2013

Ένωσις

Δεν είμαστε πια οι ίδιοι άνθρωποι Ξαναδημοσιεύουμε αυτό το κείμενο του Χρήστου Βακαλόπουλου, για δύο λόγους: πρώτο, για να θαυμάσουμε τη διορατικότητα και τη σκέψη του αδικοχαμένου μας φίλου και, δεύτερο, για να υπενθυμίσουμε σε όλους, σ’ αυτές τις τραγικές στιγμές που περνά το έθνος, ότι εδώ, στον τόπο μας πρέπει να είναι στραμμένα τα μάτια μας και όχι να ψάχνουμε τις ροχάλες του κάθε Κον Μπεντίτ. Δεν είμαστε πια οι ίδιοι άνθρωποι που μεγαλώσαμε μαζί στο Γυμνάσιο στη διάρκεια της δικτατορίας. Μαζευτήκαμε τότε γύρω από ένα συγκρότημα ροκ, τους Peppers και αργότερα Ρέμπελους, που πρόλαβαν να παίξουν σε μερικές συναυλίες και να βγάλουν ένα δίσκο σαράντα πέντε στροφών στην εταιρεία Zodiac, λίγο πριν διαλυθούν μέσα σ’ αυτή την παρεξήγηση που ονομάσθηκε μεταπολίτευση. Πίσω μας είχαμε έναν κόσμο ουσιώδους αφέλειας που δεν τον ξαναβρήκαμε ποτέ, παρ’ όλο που τα πρώτα χρόνια της χούντας συνέχιζε ακόμα να υπάρχει – οι άνθρωποι έβγαζαν καρέκλες στους δρόμους της Κυψέλης, οι θερινοί κινηματογράφοι γέμιζαν στις ταράτσες, στα πάρτυ όλοι ντρεπόντουσαν με την άνεσή τους. Όμως αυτός ο κόσμος άρχισε να εξαφανίζεται σε όφελος της τηλεόρασης, των ντισκοτέκ και του φαινομενικού αντίβαρού τους, της αμφισβήτησης. Μπήκαμε στη δικτατορία μικρά παιδιά που δεν ήξεραν να ερωτεύονται και να ντρέπονται, να ελπίζουν και να χαίρονται, και βγήκαμε από εκεί κάτι κουρασμένα παλληκάρια ασχέτως ηλικίας, υποψιασμένοι για τα πάντα, έτοιμοι να αναλύσουν το παραμικρό, ανίκανοι να ψωνιστούμε με κάτι, στρατιώτες ενός μέλλοντος που ερχόταν με σιγουριά αλλά δεν φάνηκε ποτέ, ενός μετά που μας έχει αρπάξει από το λαιμό και δε λέει να μας αφήσει ήσυχους

ούτε δευτερόλεπτο. Εφτά ολόκληρα χρόνια μαθαίναμε ο ένας τον άλλο να περιφρονεί τον τόπο του και να θαυμάζει ένα μυθικό τόπο, αποτελούμενο από συγκροτήματα ροκ, φοιτητικές εξεγέρσεις, ξεσπάσματα της κραιπάλης, ελεύθερες σχέσεις, πρίγκηπες της παρακμής, χιλιάδες παιδικές χαρές για μεγάλους. Μάθαμε να περιμένουμε κάτι και ξεμάθαμε να βλέπουμε τι γινόταν γύρω μας. Την ώρα που ο Παττακός εκτελούσε το εθνοσωτήριο έργο του μαζεύοντας γόπες στην οδό Πατησίων και ο Καράγιωργας έχανε το χέρι του ώστε να γίνει αργότερα υπουργός ο Κατσιφάρας, εμείς φανταζόμαστε τη ζωή σαν ένα σόλο του Τζίμι Χέντριξ ή μια ροχάλα του Κον Μπεντίτ. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα έπαιρνε την όψη της οδού Αχαρνών αλλά αυτό δεν μας ένοιαζε καθόλου, η Ελλάδα δεν υπήρχε για μας, όπως δεν υπήρχε και για όλους αυτούς τους αντιστασιακούς που ήρθαν αργότερα από το εξωτερι-

Να λυπάσαι το έθνος Δημοσιεύουμε ένα επίκαιρο ποίημα του Χαλίλ Γκιμπράν σαν να το ’γραψε για το έθνος των Ελλήνων:

κό μ’ αυτό το κουρασμένο-ύφος-τουανθρώπου-που-ένιωσε-τα-πάντα-στοπετσί-του, την Ελλάδα τη χαρίζαμε στους χουντικούς μαζί με το δημοτικό τραγούδι. Εμείς οι ίδιοι, στρατιώτες του μέλλοντος, βάλαμε ένα χεράκι ώστε να την κρύψουμε για πάντα από τους εαυτούς μας και σχεδόν την τελειώσαμε μέσα μας. Από την 21η Απριλίου και μετά η ελληνική κοινωνία εγκατέλειψε τον εαυτό της και δεν γύρισε πίσω ποτέ. Μέχρι τότε ήξερε να ζει και να πεθαίνει, να ερωτεύεται και να ματώνει, γνώριζε όλες αυτές τις εντάσεις που τις σάρωσε η χούντα, η τηλεόραση, η αντίσταση στη χούντα, η αντίσταση στην τηλεόραση, η κατανάλωση, η αντίσταση στην κατανάλωση, ο Νίκος Μαστοράκης, τα συγκροτήματα ροκ ως αντίσταση στον Νίκο Μαστοράκη. Χούντα και αντίσταση πήγαν μαζί και συνεχίζουν να πηγαίνουν μαζί κι εκείνο που χάθηκε είναι ο ρυθμός της καθημερινής ζωής που συνδεόταν πά-

ντα σ’ αυτόν τον τόπο με τους αιώνες, αυτούς τους φτωχούς αιώνες που τους αφήσαμε πίσω για πάντα δημιουργώντας συγκροτήματα ροκ, συγκροτήματα ελεύθερων σχέσεων, συγκροτήματα πολιτιστικών συλλόγων, συγκροτήματα πλήξης, συγκροτήματα γκρίνιας FM stereo. Οι άνθρωποι δεν βγάζουν πια καρέκλες στους δρόμους, οι θερινοί κινηματογράφοι γκρεμίζονται, στα πάρτυ δεν ντρέπεται κανείς, η καχυποψία έχει εγκατασταθεί παντού, πολύ ωραία τα καταφέραμε. Οι Ρέμπελοι διαλύθηκαν τη στιγμή που ο Καραμανλής πάτησε το πόδι του στην Αθήνα, τα μέλη τους πήγαν να σπουδάσουν στο εξωτερικό. Εγώ έμεινα πίσω και νιώθω πολύ αμήχανος όταν τους βλέπω – νομίζω άλλωστε ότι και σ’ αυτούς συμβαίνει το ίδιο. Δεν είμαστε πια ο εαυτός μας και το ξέρουμε. Όλοι μας φτιάξαμε ένα συγκρότημα στη διάρκεια της δικτατορίας και τώρα το διαλύουμε συνεχώς, γιατί αυτό που επιθυμήσαμε – η μυθική ευρωπαϊκή παιδική χαρά – αποδείχθηκε εξ ίσου ξενέρωτο με τη χουντική αντιαισθητική πραγματικότητα. Οι συνταγματάρχες, αυτοί οι «κακοί του καφενείου» που πήραν την εξουσία, μας οδήγησαν στο στρατόπεδο της καχυποψίας, μας έχωσαν μέσα στην ιδεολογία από την οποία δεν βγήκαμε ποτέ, ακόμη και σήμερα που ιδεολογία μας είναι η διαφήμιση. Αν είναι να ξανακάνουμε κάποιο συγκρότημα, πρέπει να τα έχουμε υπ’ όψη μας όλα αυτά και να επιστρέψουμε πίσω, όχι με σημαίες και γελοία ταμπούρλα, να γυρίσουμε πίσω μέσα μας, χωρίς να το πούμε σε κανέναν. Διαφορετικά, πρέπει να μείνουμε αμήχανοι όπως είμαστε, αποφεύγοντας την πολλή παρέα. Χρήστος Βακαλόπουλος, «Η 21η Απριλίου κι Εμείς», Περιοδικό Ιστός, τχ. 5, Πάσχα 1992

Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΠΟΥ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ

Να λυπάσαι το έθνος με το πλήθος τα δόγματα και την κούφια θρησκεία. Να λυπάσαι το έθνος οπού ρούχα φορεί που δεν ύφανε το ίδιο ψωμοτρώει από στάρι που εκείνο δεν θέρισε το κρασί του δεν γίνηκε απ’ τις δικές του πατούσες. Να λυπάσαι το έθνος που δοξάζει μ’ εγκώμια τον τραμπούκο σαν ήρωα και τον κατακτητή του με την κίβδηλη λάμψη θεωρεί ευεργέτη. Να λυπάσαι το έθνος που αψηφά τους κινδύνους μοναχά στα ονείρατα μα και πάλι κιοτεύει το πρωί σαν ξυπνήσει. Να λυπάσαι το έθνος που υψώνει φωνή σε κηδείες μονάχα και φουσκώνει σα διάνος σε ερείπια αρχαία. Και που δεν ξεσηκώνεται παρά μόνο ανίσως ο λαιμός του βρεθεί ανάμεσα σε σπαθί και κουτσούρι. Να λυπάσαι το έθνος που έχει πολιτικό την αλεπού τον σαλτιμπάγκο για φιλόσοφό του και που η τέχνη του είναι τέχνη πιθηκισμού και μπαλωμάτων. Να λυπάσαι το έθνος που δέχεται κάθε νέο αφέντη με σάλπιγγες και τον διώχνει πνιγμένο στα «γιούχα» για να φέρει μετά τον επόμενο με σαλπίσματα πάλι. Να λυπάσαι το έθνος που οι σοφοί του από χρόνια βουβάθηκαν κι οι σπουδαίοι του άντρες είν’ ακόμα στην κούνια. Να λυπάσαι το έθνος που έχει γίνει κομμάτια και που κάθε κομμάτι του παριστάνει το έθνος. Χαλίλ Γκιμπράν

Μην είδατε τον Δημητράκη;


30 Μαρτίου 2013

ΑΧ, ΕΥΡΩΠΗ, ΕΣΥ ΜΑΣ ΜΑΡΑΝΕΣ…

Η άλλη

19

Ένωσις

Όχι, κύριοι, οι Κύπριοι δεν είναι Έλληνες…

ΟΙ ΙΣΛΑΝΔΟΙ ΕΙΝΑΙ!!!!! Τώρα που ελπίζω να κατάφερα να τραβήξω την προσοχή σας, αξιότιμοι κύριοι, πολύ ευχαρίστως να σας εξηγήσω γιατί το γράφω αυτό. Τι έγινε χθες βράδυ στην Κυπριακή Βουλή; Οι αξιότιμοι βουλευτές μας, αφού «κόρδωσαν» για μια νύχτα για το ΟΧΙ τους, ήρθαν μέσα σε τέσσερις μέρες και αυτοαναιρέθηκαν, αλλάζοντας την ψήφο τους. Ήρθαν χθες και μας έφεραν ένα άλλο πακέτο μέτρων, που εύλογα κάνει τον απλό λαό να αναρωτιέται: «Μα καλά, κύριοι, αυτό δεν είναι χειρότερο από εκείνο που καταψηφίσατε τη Δευτέρα γιατί κάποιοι θα έχαναν το 9,9% των χρημάτων τους; Άρα, μήπως τελικά έπρεπε να λέγαμε ευθύς εξαρχής ΝΑΙ στην ψηφοφορία της Δευτέρας;» Και ερχόμαστε να αμφισβητήσουμε εμείς οι ίδιοι το απόλυτα δικαιολογημένο και τεκμηριωμένο μας ΟΧΙ, που και ο ίδιος ο πρόεδρος του Eurogroup χαρακτήρισε ως λάθος. Βέβαια, κάποιοι εύλογα μπορεί να βασανίζονται μ’ αυτή την ερώτηση, γιατί δεν ξέρουν ότι η Τρόικα, ακόμα και αν ψηφίζαμε το κούρεμα τη Δευτέρα, θα ερχόταν να θέσει αυτό το αίτημα, γιατί ευθύς εξαρχής έλεγε ότι θέλει συρρίκνωση του τραπεζικού τομέα της Κύπρου κατά 40%, γιατί απλούστατα έχει αποφασίσει να καταστρέψει το χρηματοπιστωτικό μας σύστημα και, κατά συνέπεια, να μας καταστήσει αιχμαλώτους της αιωνίως. Είναι βέβαια και μια δεύτερη μερίδα, τα γνωστά κοράκια (βλ. Μαρκίδης, Βασιλείου, Ρολάνδης), που τα έχουν εφεδρικά τα κανάλια μέσα στις ναφθαλίνες και, μόλις αντιληφθούν ψοφίμι, κάνουν την εμφάνισή τους για να μας πουν «Είδατε, κύριοι εθνοσωτήρες, που οδηγείτε τον τόπο μας με τη δήθεν πατριωτική σας στάση…», παίρνοντας βέβαια και τη ρεβάνς γιατί δεν τους ακούσαμε το 2004. Διότι είναι αυτά τα ίδια κοράκια που καταστροφολογούσαν και το 2004 ότι θα ερχόταν η νέα Μικρασιατική καταστροφή, κεραμίδια στο κεφάλι μας κτλ., αν λέγαμε ΟΧΙ στο Σχέδιο Ανάν. Και ερχόμαστε στις ευθύνες των καναλιών, που αυτή τη φορά φάνηκαν ΟΛΑ πόσο υποταγμένα είναι στο σύστημα αυτών που τους πληρώνουν. Μα να ανοίγεις την τηλεόραση και όπου ανοίξεις να βλέπεις και έναν να σου λέ-

ει το ένα χειρότερο σενάριο καταστροφολογίας από άλλο, ώστε στο τέλος να χρειάζεσαι πλύση στομάχου για να αποκατασταθεί η ηρεμία στο πεπτικό σου σύστημα. Έλεος, κύριοι! Το θέμα, κύριοι, ήταν να πούμε ΟΧΙ και χθες, Παρασκευή 22 Μαρτίου 2013, αλλά και κάθε άλλη Παρασκευή, σε προτάσεις που μας αφαιρούν την εθνική μας κυριαρχία και αξιοπρέπεια, καθιστώντας μας έρμαιο στα χέρια της κάθε Τρόικας. Αυτές είναι οι ευθύνες των 54 αχάπαρων βουλευτών, αναλυτικά: l των δεκαεννέα (19) «λεβεντών» του ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ, που κρατούν την ελληνική σημαία στις παρελάσεις και την υποστέλλουν με την ψήφο τους στα έδρανα της Βουλής, l των επτά (7) βουλευτών του ΔΗΚΟ, στο οποίο ανήκει κάθε μεγάλη νίκη ξεβρακώματος, l των δεκαοκτώ (18) βουλευτών του ΑΚΕΛ – συγγνώμη, ΔΗΣΑΚΕΛ, αφού είναι το ίδιο και τους εισηγούμαι από τις επόμενες εκλογές, αν βέβαια υπάρξουν, να κατεβαίνουν πλέον μαζί, αφού αποδείχθηκε ότι μιλάμε για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, l των πέντε (5) βουλευτών της ΕΔΕΚ και

ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ

l

του ενός (1) των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ, οι οποίοι φοβήθηκαν να μην τους κατηγορήσουν ότι κάνουν τους εθνοσωτήρες και ψήφισαν αποχή. (Θέλουν πάντα χρόνο αυτοί να καταλάβουν γιατί πρέπει να πουν ΟΧΙ και δεν είχαν και τον Βάσο Λυσσαρίδη αυτή τη φορά για να τους κάνει κανένα μάθημα Ιστορίας.) Μαζί με αυτούς και l οι τέσσερις (4) ευθυνόφοβοι που δεν κατάλαβαν καλά τις ευθύνες που τους αναλογούν όταν εκλέγονται βουλευτές και έλαμψαν διά της απουσίας τους στην ψηφοφορία (Κυριακίδου από τον ΔΗΣΥ και Βότσης από το ΔΗΚΟ που έλειπαν εξωτερικό, Παπαγεωργίου από το ΑΚΕΛ και Συλλούρης από το ΕΥΡΩΚΟ, που αποφάσισαν ότι δεν μπορούσαν να αντέξουν να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία). Και μόνο δύο (2), οι κύριοι Ζαχαρίας Κουλίας και Νίκος Κουτσού, δεν αυτοαναιρέθηκαν αλλάζοντας την ψήφο τους και στους οποίους ο χρόνος και η Ιστορία θα αποδείξει ότι οφείλουμε να τους ευχαριστούμε και να τους συγχαίρουμε γι’ αυτό. Αλλά αφού αναφέραμε τις ευθύνες των βουλευτών και των «υποκειμένων» των καναλιών δημοσιογράφων, που πωλούνται ούτε κι εγώ δεν ξέρω για πόl

ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ

l

σες πενταροδεκάρες, περνάμε στις ευθύνες του λαού. Πού ήσουν, κυρίαρχε λαέ, χθες για να διαδηλώσεις όταν οι βουλευτές σου, οι εκλελεγμένοι με την ψήφο σου, υποθήκευαν το μέλλον το δικό σου και των παιδιών σου; Βλέπατε, κύριοι, απαθείς από την τηλεόρασή σας τα τεκταινόμενα και, επειδή πιστέψατε ότι η ψηφοφορία αφορούσε μόνο τους υπαλλήλους της Λαϊκής, άρα εσείς γιατί να βγείτε στο δρόμο… Άλλοι μεμψιμοιρούσατε «και τι θα κάνουμε αν θα χρεοκοπήσουμε, δεν θα έχουν λεφτά οι υπεραγορές, δεν θα έχει τρόφιμα, θα πεινάσουμε…». Και βέβαια στο να πεινάσουμε δεν είχαμε στο μυαλό μας την εικόνα των παιδιών που πεθαίνουν από τυμπανισμό στην Αιθιοπία, αλλά τη σκέψη ότι δεν θα τρώγαμε όπως κάναμε μέχρι σήμερα του σκασμού, ότι δεν θα μπορούσαμε να ζήσουμε αν δεν θα τρώγαμε στο εστιατόριό μας, αν το τραπέζι μας στο σπίτι δεν έχει τέσσερα είδη φαγητών, ξεχνώντας ότι το 1974 αρκετοί συμπολίτες μας, όντας πρόσφυγες, ζούσαν και με συσσίτιο, αλλά τα κατάφεραν όχι μόνο να επιβιώσουν αλλά και να αναπτυχθούν. Ξεχνώντας, πάνω απ’ όλα, ποιων απόγονοι είμαστε: του ΕΥΑΓΟΡΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ, του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΚΟΥ, του ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΚΑΡΑΟΛΗ, του ΑΝΔΡΕΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, του ΜΙΧΑΗΛ ΚΟΥΤΣΟΦΤΑ, του ΣΤΕΛΙΟΥ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ, του ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΜΙΧΑΗΛ, του ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΝΑΓΙΔΗ, του ΙΑΚΩΒΟΥ ΠΑΤΑΤΣΟΥ, που, έχοντας τη θηλιά στον λαιμό τους, ακόμα και στην αγχόνη, έψελναν τον Εθνικό μας Ύμνο· του ΓΡΗ ΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ και του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΑΤΣΗ, που είπαν το «Μολών λαβέ» του ΛΕΩΝΙΔΑ, του ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ και τόσων άλλων που θα ήθελα τετράδια για να γράψω ολωνών τα ονόματα. Γιατί, κύριοι, εμείς δεν φανήκαμε αντάξιοι των προγόνων μας, δεν είμαστε άξιοι να λεγόμαστε Έλληνες, δεν αρκεί να γράφει η ταυτότητά σου ότι είσαι ΕΛΛΗΝΑΣ. Πρέπει και να συμπεριφέρεσαι ως Έλληνας. Και οι μόνοι που αποδείχθηκε ότι συμπεριφέρθηκαν σαν Έλληνες ήταν οι ΙΣΛΑΝΔΟΙ!! Μια Ισλανδέζα της Κύπρου

ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ


20

«Χέντριξ και Καζαντζίδης δέκα χιλιάδες βατ, να κλάσουνε πατάτες οι μπάτσοι και τα ΜΑΤ», που λέει κι ο Πανούσης, αδέλφια. Θα τους κάνουμε με τα κρεμμυδάκια. Δεν πά’ να κουρεύονται…

Η άλλη

vasosftohopoullos.wordpress.com

Ένωσις

30 Μαρτίου 2013

BΡΑΒΕΙΑ ΟΣΚΑΡ

ΑΡΤΙ ΑΦΙΧΘΕΙΣΑ ΕΞ ΕΛΛΑΔΟΣ l Αυτός ο τόπος θα συνεχίσει να μου ρίχνει

γροθιές εκεί που δεν το περιμένω. Και να πεις πως δεν το περιμένω;… Το περιμένω! Κι όμως, καταφέρνει να με αιφνιδιάζει. Έτσι κι εκείνο το μεσημέρι, 11 του Μάρτη ήταν. Πήγα σε μια φίλη για καφέ. Και μου είπε «πόσο άβολα» (οι λέξεις της) ένιωσε, την περασμένη Κυριακή, στην κηδεία ενός από τους Αγνοούμενους του χωριού της. Άβολα, γιατί εκεί, για πρώτη φορά, τριάντα εννιά χρόνια μετά, άκουσε πώς χάθηκε ο συγχωριανός της (και μαζί του άλλοι τριάντα τέσσερις). Τους έβαλαν, λέει, σε έναν λάκκο και τους έριχναν χειροβομβίδες, μέχρι που σκοτώθηκε και ο τελευταίος. «Εύχομαι να ’ταν από τους πρώτους», είπε η φίλη. Μα κι έτσι να ’γινε, κάποιων άλλων φίλοι, παιδιά, γιοι, αδέλφια, σύζυγοι ήταν οι τελευταίοι… l Επιστρέφοντας στο σπίτι, πέφτω πάνω στις δηλώσεις Αναστασιάδη-Σαμαρά και τρομάζω. Ψεύτικοι, σαν αποκριάτικες μάσκες, χωρίς καν να προσπαθούν να πείσουν κανέναν ότι εννοούν τα όσα λένε. Και για να μην παρεξηγηθώ: ΟΛΟΙ τους την ίδια εντύπωση μου δίνουν, όχι αυτοί οι δύο ειδικά. l Κι εμείς να πλακωνόμαστε ποιος τα είπε πιο καλά, να κουνάμε τις πλαστικές σημαιούλες μας και να ζητωκραυγάζουμε από κάτω. Σπρώχνοντας κάτω από το χαλί τη «λεπτομέρεια» ότι ούτε θραύσμα από το κρανίο του εν λόγω Αγνοούμενου δεν εντοπίστηκε. Σπρώχνοντας κάτω από το χαλί τη γνώση ότι το (αγέννητο τότε) κοριτσάκι του το είπαν… Φανουρία. Διότι ήλπιζαν να φανερωθεί ο πατέρας της. Και τώρα που φανερώθηκε, έτσι όπως φανερώθηκε, πώς να την πουν; Οργή ή Απελπισία; l Ψάχνω στο διαδίκτυο για το εν λόγω έγκλημα. Και δεν το βρίσκω. Δεν το λέμε γιατί παραείναι αποτρόπαιο; Δεν το καταγράφουμε, για να μπορούμε να συνεχίσουμε να κοιμόμαστε ήσυχοι τα βράδια, στα σπίτια των διακοσίων τουλάχιστον τετραγωνικών, με το τζιπ ή το SUV ασφαλές στο κλειστό μας γκαράζ; Ή το σπρώχνουμε κι αυτό κάτω από το χαλί, για να μπορούμε, ανεμίζοντας εξάπαντος ελληνικές σημαίες, να πανηγυρίζουμε για τον νέο Μεσσία, που, με τη μισή Κύπρο κατεχόμενη, ανενδοιάστως μας βεβαιώνει πώς το οικονομικό προηγείται του εθνικού. Και συμφωνούν (σιωπηρά ή όχι) όχι μόνο όσοι τον ψήφισαν, αλλά και πολλοί από εκείνους που δεν τον ψήφισαν.

ΟΣΚΑΡ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΥ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ

ΟΣΚΑΡ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΥ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ

Το βραβείο έλαβε ο Νίκος Αναστασιάδης, για τον ρόλο του ως Εφιάλτης, στην υπερπαραγωγή του ΔΗΣΑΚΕΛ Οι300τηςΜέρκελ.

Το βραβείο απονέμεται στον Δημήτρη Χριστόφια για τον ρόλο του ως Γιουσουφάκι, στην ταινία του Κάμερον, Ο ΑλήΠασάςτωνΚυπρίωνκαιοι300κλέφτες.

ΟΣΚΑΡ ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ Το βραβείο απονέμεται στις εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις διαχρονικά. Το βραβείο παρέλαβε εκ μέρους όλων των ελληνικών κυβερνήσεων, ο Γιωργάκης Παπανδρέου, παρόλο που έφτασε στο Λος Άντζελες και ο Κώστας Σημίτης, πλαισιωμένος από τον Τσίμα, τον Σαββόπουλο, τον Παπαχελά, τον Πρετεντέρη και τον Φυντανίδη.

ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΚΟΣ Μάτια σφαγείο

l Όχι, έκανα λάθος. Δεν είναι για κάποιον από τους παραπάνω λόγους που δεν δημοσιοποιούμε τη φρίκη. Δεν τη δημοσιοποιούμε για να μην πέσουν οι νεκροί μας θύματα για δεύτερη φορά, κι αυτή τη φορά «Ελλήνων» της Κύπρου. Όπως τότε, τον Αύγουστο του 2009, όταν ταυτοποιήθηκαν τα λείψανα των αιχμαλώτων στο Τζιάος, που είχαν βρεθεί όλοι με μια σφαίρα στο πίσω μέρος του κρανίου. Και την επομένη, έσπευσε ο ελάχιστος Μαγάριος Δρουσιώτης να… ενημερώσει το παγκύπριο και πανελλήνιο ότι, έξι ώρες πριν από αυτό το έγκλημα, το τάγμα των εικονιζόμενων είχε εκτελέσει με πανομοιότυπο τρόπο τέσσερις τουρκοκύπριους! l Τώρα, επιτέλους, Ο Δημοσιογράφος δικαιώνεται! Στέλεχος, λέει, της δημοσιογραφικής ομάδας του νέου προέδρου! Άξιος, λοιπόν, ο μισθός του. Πανάξιος!

Άντε, καλά. Ας πούμε πως όταν γρούζει ο Waits “Know that I 'm in heaven when you smile'' ή “I begged you to stab me'', δεν ξέρει τι του γίνεται. Ας παραδεχθούμε πως ούτε ο Dylan διαθέτει ικανές άκρες με το περιβάλλον όταν μυκτηρίζει – χωμένος στην εβένινη τζαμαρία του – το σύμπαν μ' εκείνο το “But who among them really wants just to kiss you?'' ή με το “Babe, let me follow you down''. Εν τάξει. Κι ο Βαμβακάρης τα 'χει χαμένα στο “Σκύλα, μ' έκανες και λειώνω''. Ακόμα κι ο Τσιτσάνης, αν τραγουδούσε “Αρχόντισσά μου, μάγισσα'', ίσως να έπεφτε έξω. Αν θυμάμαι καλά, ο Μίσσιος πιθανόν να σε ζωγράφιζε, στην παραφορά του, σαν “συμπυκνωμένη υπεραξία''. Και – ανυπερθέτως – ο μάγος των πλήκτρων, ο Dr John, σφάλλει όταν διατείνεται πως “Your eyes caught mine and at a glance you let me know that this was my chance''. Το ίδιο άσφαιρος κι ο Mark Knopfler με το ''You and me, babe,

how about it?'' κι ο Σιδηρόπουλος με το “Πες μου, αν θέλεις, κάτι, κάτι ωραίο, κάτι απλό, μ' αληθινό'' κι αυτό το “Γέμισε η αυλή μόσκο'' του Καζαντζάκη και το “Της Παναγίας δύο φορές ο μαύρος γύρος των ματιών'' και το “Χρόνους πολλούς κι αν καρτερώ, γαληνεμό δεν έλαβα'' του Ελύτη κι αυτό το “Αγάπη μου, σ' αγάπησα γιατί ήσουν ουρανός'' με το παντοτινά παιδικό παράπονο του Χατζιδάκι και το “Να 'ξερες πόσο τρέμουνε τα έρμα γόνατά μου'' στο σαλονικιώτικο λίκνισμα του Παπάζογλου και το “You are so beautiful to me... Can't you see you 're everything I hoped for, you 're everything I need?'' στην βραχνή κόψη τού Cocker και το “Τα μαλλιά σου όπως λύνεις, μωρό μου, μπορεί και το αίνιγμα του κόσμου να λυθεί'' του Φάμελλου και το “Σιγά σιγά, φίλε μου, τ' αμάξι. Έφτασ' η πεντάμορφη τις καρδιές να κάψει'' του Χατζηχρήστου και το “Just remember, darlin', all the while, you belong to me'' με

το πορφυρό χνούδι τής Carla Bruni και το “When you 're smilin', the whole world smiles with you'' μ' εκείνο το νέγρικο χάδι τού Louis Armstrong κι αυτό το καταραμένο το “Καλλίσφυρος'' του Ομήρου, που το μόνο που σέρνει νωχελικά, κουβαριασμένο ναζιάρικα, διπλωμένο στις παθιασμένες καμπύλες τού σκανδαλιάρικού του ύψιλον, χιλιάδες χρόνια τώρα, είναι η πληρότητα της αδυναμίας τού Αρσενικού στην θέα σας. ...Εγώ, όμως, που σ' έχω μπροστά μου; Βελούχης Αρειώτης


30 Μαρτίου 2013

ΠΡΟΠΩΛΗΣΤΕ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΡΕ ΗΛΙΘΙΟΙ!

Η άλλη

Ένωσις

Μακάριος Δρουσιώτης: Το ανώτατο στάδιο του ανθελληνικού κρετινισμού Τρανταχτή απόδειξη ότι ο ΔΗΣΥ δεν στεγάζει πια κανέναν πραξικοπηματία και κανέναν γριβικό ενωτικό πατριώτη είναι και ο διορισμός του Μακάριου Δρουσιώτη στο Γραφείο Τύπου του Προεδρικού. Ο Κληρίδης και οι σώφρονες τότε δεξιοί δημιουργοί του ΔΗΣΥ θα είχαν τεράστιο πρόβλημα με έναν τέτοιο διορισμό. Στην απόπειρά τους να μαντρίσουν τους τότε ανυπότακτους γριβικούς στη λεγόμενη εθνικόφρονα παράταξη, έπρεπε να κρατούν τουλάχιστον τα προσχήματα μιας έστω λεκτικής εθνικοφροσύνης. Τώρα δεν υπάρχει τέτοια ανάγκη. Οι ΝΑΙΝΕΚΟΙ του ΔΗΣΥ και τα αστόπαιδα της Χώρας είναι πια η ηγετική κάστα στον ΔΗΣΥ. Τους γριβικούς και τους άτακτους εθνικόφρονες τους πάτησε το τραίνο της «ρήαλ πολιτίκ» των ανίκανων ηγετών του μοναδικού κόμματος της νήσου που κατάφερε να κυβερνήσει τον τόπο δύο φορές, δέκα ολόκληρα χρόνια δηλαδή. Οι μεγάλοι ηγέτες σε αυτά τα δέκα χρόνια, με όλη την καλή θέλησή τους να κατεβάζουν τα βρακιά και προς τους Εγγλέζους και τους Αμερικανούς και τον ΟΗΕ και τους νεοοθωμανούς, δεν κατάφεραν να λύσουν το κυπριακό πρόβλημα, ούτε καν κατάφεραν να περάσουν το Σχέδιο ΑΝΑΝ που εν πολλοίς ήταν ο τελικός τους στόχος. Κατάφεραν όμως να δώσουν κυβερνητικές θέσεις σε ανθρώπους που έχουν σαν όραμα την κατάργηση του κυπριακού κράτους και τη μετατροπή του σε προτεκτοράτο των νεοοθωμανών και των Ευρωπαίων φίλων τους. Κατάφεραν να βάλουν στο Προεδρικό τους γκαιμπελίσκους προπαγανδιστές του άκρατου ανθελληνισμού. Ο Μακάριος Δρουσιώτης δεν είναι ένας καραγκιόζης δημοσιογράφος, ούτε ένα πελλοκοπελλούιν, ούτε κανένας πληρωμένος πράκτορας· είναι κάτι πολύ χειρότερο. Είναι μαζί με μερικούς άλλους αστέρες της δημοσιογραφίας, όπως π.χ. ο άλλος του Γραφείου Τύπου, όπως και ο προϊστάμενός τους κος Στυλιανίδης, ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ του κυπριακού ελληνισμού. Δουλειά του Δρουσιώτη τόσα χρόνια στη δημοσιογραφία ήταν να πριονίζει μεθοδικά τον ελληνικό ιστό αυτής της κοινωνίας, μιας κοινωνίας που άντεξε τις τόσες αντιξοότητες μετά το 1960, λόγω της κληρονομιάς του ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ. Την περηφάνια αυτού του αγώνα στόχευσε ο Δρουσιώτης και οι υπόλοιποι φίλοι και ομοϊδεάτες του. Άλλοι σε πιο χαμηλούς τόνους, άλλοι με το «ναι μεν αλλά» και ο ίδιος ακραίος μέχρι προκλητικότητας. Στόχευσαν μεθοδικά στο να κατασυκοφαντήσουν τον Αγώνα που κρατούσε τη ραχοκοκαλιά μας μέσα στο σώμα μας. Γνώριζαν και γνωρίζουν οι πριονιστές του ΔΗΣΑΚΕΛ ότι μόνο με το να τσακίσουν την εθνική μας

21

περηφάνια και παράδοση μπορούν να μας αναγκάσουν να συνθηκολογήσουμε. Γνωρίζουν ακόμη πως οι τελευταίοι εναπομείναντες αντιστασιακοί αγωνιστές της ΕΟΚΑ σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχουν καν στη ζωή. Γνωρίζουν επίσης ότι το πριόνισμά τους τόσα χρόνια δεν πήγε χαμένο. Τώρα δικαιώνονται. Δεν είναι τυχαίο πως ο άλλος γκαιμπελίσκος της αριστεράς είναι και αυτός αστέρι λαμπρό σήμερα, ευρωβουλευτής του ένδοξου ΑΚΕΛ!!! Αν θυμάστε καλά, και ο Τάκης Χατζηγεωργίου έκτισε την καριέρα του πριονίζοντας τον Αγώνα της ΕΟΚΑ. Ούτε πρέπει να ξεχνάμε ότι και η Ειρήνη Χαραλαμπίδου το ίδιο έκανε και πήρε την αμοιβή της στη Βουλή. Πιστεύω ακράδαντα ότι τώρα πια ανοίγει η πόρτα για πολλά τέτοια «αριστερά» αστέρια να διεισδύσουν στον ΔΗΣΥ. Μην εκπλαγείτε αν αύριο δούμε στο κυβερνητικό σχήμα και αλλά τέτοια αστέρια, όπως είναι ο Νιαζί Κιζίλγκιουρεκ, η Τριγιώργη, ο Καίσαρ Μαυράτσας και, γιατί όχι, ο βοσκός του Μαχαιρά και αλλά τέτοια κοπέλλια, που σήμερα έχουν πάρει τη σύνταξή τους στο Λονδίνο. Δεν αναφέρω τον Μικελλίδη και τα άλλα αστέρια του ΠΟΛΙΤΗ, διότι αυτά έκαναν ήδη την εμφάνισή τους δίπλα από τον Αναστασιάδη. Κατά καιρούς αποκαλώ τους συναγερμικούς εθνικάφρονες και, πιστέψτε με, δεν νιώθω καλά που το κάνω. Θα είναι όμως πια εντελώς εεεεεεεεθνικάαααααφρονες αν δεν καταφέρουν να αναιρέσουν αυτήν τη χυδαία απόφαση του κύριου Στυλιανίδη. Αν δεν αναιρέσουν αυτήν την απόφαση, τότε όλοι όσοι συμμετείχαν στον Αγώνα κατά της αποικιοκρατίας, πρέπει να αναιρέσουν τον εαυτό τους και τους αγώνες που έχουν κάνει. Οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ, που έβαλαν τις υπογραφές τους για να μας πείσουν να ψηφίσουμε Νίκο Αναστασιάδη, έχουν τη δύναμη να αναιρέσουν αυτήν την απόφαση. Δίνω λίγη πίστωση χρόνου. Θα επανέλθω σύντομα, εκτός εάν δω στις προθήκες του βιβλιοπωλείου του ΣΙΜΑΕ το νέο βιβλίο του Δρουσιώτη, Η σκοτεινή όψη της ΕΟΚΑ, Τόμος Β. Ίσως θα ήταν καλά εάν η ΑΛΗΘΕΙΑ αρχίσει να δίνει τα βιβλία του Δρουσιώτη δωρεάν ή με κουπόνια, όπως έκανε η Χαραυγή, για να ενημερωθούν και οι συναγερμικοί για τα «εγκλήματα» της ΕΟΚΑ!!! Σκατάες, δεν έχει σωτηρία αυτός ο τόπος. Όμως εμείς, με το χαμόγελο των παιδιών της ΕΟΚΑ, θα αντισταθούμε στους κρετίνους. Β.Φ.

Από το μνημόσυνο του Μιχαλάκη Καραολή, στο Παλαιχώρι, το 1958 Θυσιάστηκαν τα παιδιά μας για να ζούμε ελεύθεροι και αφέντες στον τόπο μας και όχι σκλάβοι των ευρωπαίων και οθωμανών. Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους.

Λίγο πριν από ένα ακόμη ΟΧΙ του Ελληνισμού Αυτές οι μέρες του πανικού στην Κύπρο, με τα παπαγαλάκια του «Ναι» του 2004 να οραματίζονται και πάλι με τα μάτια ανοιχτά την επερχόμενη καταστροφή του τόπου, μου θύμισαν τις μέρες που έζησα στην Ελλάδα, παραμονές του πρώτου και του δεύτερου Μνημονίου: κινδυνολογία, αφορισμοί, αναπόδεικτες κατηγορίες, κατευθυνόμενος πανικός. Και, από την άλλη πλευρά, οι Ευρωπαίοι «φίλοι» μας: εχθρικοί, αδιάφοροι, ανάλγητοι απέναντι στο λαό μας. Στην Κύπρο, με την απειλή του κουρέματος, είτε γίνει αυτό είτε όχι (το κείμενο γράφεται μετά τη δεύτερη αναβολή της Ολομέλειας της Βουλής, Τρίτη πρωί, 19 Μαρτίου), η ζημιά έχει γίνει. Κι αυτή δεν είναι ότι η Χρυστάλλα και ο Αντρέας θα χάσουν από τρεις χιλιάδες ευρώ ή και παραπάνω ο καθένας· είναι ότι ακυρώνεται οριστικά η Κύπρος ως προορισμός ξένων κεφαλαίων, ότι καταρρακώνεται η αξιοπιστία του χρηματοπιστωτικού της τομέα (που την κράτησε όρθια για χρόνια). Καμιά χώρα δεν χτυπήθηκε όπως η Ελλάδα και τώρα η Κύπρος. Αναμασάμε τα όσα πρωτοφανή και πρωτάκουστα απαίτησαν από τους Έλληνες της Ελλάδας και της Κύπρου και δεν δείχνουμε να συνειδητοποιούμε ότι ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ είμαστε ένα, σε Ελλάδα και Κύπρο. Ας το πάρουμε, επιτέλους, είδηση κι εμείς! Η Ένωση (ως προς τους εχθρούς μας) έχει προ πολλού συντελεσθεί. Ή, για την ακρίβεια, ποτέ δεν υπήρξαμε δύο χωριστά κομμάτια. Απλώς, ως το 1960, η Κύπρος ήταν ένα σκλαβωμένο κομμάτι της Ελλάδας. Και μετά, με την ανεκδιήγητη Ανεξαρτησία –τόσο διαφορετική από την ποθούμενη Αυτοδιάθεση–, η ουσιαστική ενότητα του σώματος του Ελληνισμού διατηρήθηκε: κρύωνε η Ελλάδα, φταρνιζόταν η Κύπρος. Τα πράγματα χάλασαν το 1974. Τρέχαμε τις μέρες της (πρώτης) εισβολής να δώσουμε αίμα για την Κύπρο (που δεν θα έφτανε ποτέ στο νησί), αλλά, με την έλευση της περιβόητης Δημοκρατίας μας (που δεν δίκασε ποτέ τον «Πρόεδρο» της χούντας Γκιζίκη), πανηγυρίζοντας έξαλλα την (ανάπηρη) ελευθερία μας, δεν πήραμε σχεδόν είδηση τη δεύτερη και πιο πικρή εισβολή, με τους διακόσιες χιλιάδες εκτοπισμένους, τους νεκρούς, τους αγνοούμενους (που σήμερα ξέρουμε πια ότι δολοφονήθηκαν αποτρόπαια από τις… ειρηνευτικές δυνάμεις του εγγυητή Αττίλα), τη ματωμένη γραμμή που έκοψε στα δυο το νησί. Γεμίσαμε με αυτοκόλλητα «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ» και ξεχάσαμε. Και εδώ και εκεί. Μα δεν ξέχασαν ΟΙ ΑΛΛΟΙ. Στην Ελλάδα πιπιλίσαμε για καιρό την οπιούχο καραμέλα του «τι να κάνουμε, είμαστε μικρό κράτος…», ώσπου φάνηκε στον ορίζοντα, βγαλμένος από τα παλιά και όχι αναμάρτητος, ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Που όμως βρήκε το σθένος και όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στη βούληση των ξένων για τον τόπο. Και είπε το μεγάλο ΟΧΙ. Το πλήρωσε χάνοντας τις επόμενες εκλογές (και τη ζωή του). Μα θύμισε, ιδίως σε εμάς, της Μητρόπολης, ότι δεν υπάρχουν μικροί λαοί. Μικροί ηγέτες, ναι. Και από αυτούς, πινακοθήκη ολόκληρη, ατυχώς, γεμίζουμε σε Ελλάδα και Κύπρο… Και τώρα τι; Βλέποντας και κάνοντας. À la guerre comme à la guerre (στον πόλεμο, όπως στον πόλεμο), λένε οι Γάλλοι. Δηλαδή, στη δύσκολη ώρα, πράξε ανάλογα. Και τώρα, ας μη γελιόμαστε, σε πόλεμο είμαστε. Ακήρυκτο, αλλά πόλεμο. Κι αυτοί οι πόλεμοι είναι οι πιο άδικοι και καταστροφικοί. Και η Κύπρος το γνωρίζει καλά.


22

Θα το πούμε κι αυτό. Στο ΔΗΚΟ ανήκει κι αυτή η μεγάλη νίκη. Μαζί με το ΔΗΣΑΚΕΛ διέλυσαν τον τόπο μέσα σε μια νύχτα. Κουρέψτε τους!

vasosftohopoullos.wordpress.com

30 Μαρτίου 2013

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ Ή ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ

Μπορεί η Ελληνική Κυβέρνηση και τα ελλαδικά κόμματα να μην έκαναν το καθήκον τους προς την δοκιμαζόμενη Κύπρο, όμως ο Ελληνικός λαός με διαδηλώσεις και παρελάσεις έδειξε και την συμπαράστασή του και την αγωνία του. Απομένει τώρα το σύνθημα ΕΛΛΑΔΑ – ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ – ΑΓΩΝΑΣ ΚΟΙΝΟΣ να το κάνουμε πράξη.

It was an i-sland...

ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

Πέρα βρέσιει, στην Καραμανιά σιονίζει! (Είδεν τον προδότη κανένας πούποτε;)

Το ένα σιέρι πλυννίσκει τ’ άλλο, τζιαι τα θκυό τα χρήματα!


30 Μαρτίου 2013

ΣΟΪΜΠΛΕ, ΣΤΕΙΛΕ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ, ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΟΤΣΙΑΤΗ…

Γαουρολογίες ακούσεις ακόμα ψέμαν τζι περιπαίξιμον. Έσιεις να δεις ακόμα προδότες εθνοσωτήρες…

Εδείκλησα κατά τον Μασιαιράν τζιαι ήταν σκοτεινά. Είντα που εγίνηκεν, πού εν το φως του Αυξεντίου; Γυρίζω κατά τον Άη Δεμέτη, σκοτεινά πισσούρι. Τα φυλακισμένα μνήματα σβηστά. Μα εν δυνατόν; Φκαίνω στον Ακάμαν τζιαι δεικλώ κατά την Αγίαν Λαύρα, δεικλώ στο Σούλι, στο Χάνι της Γραβιάς, στο Μεσολόγγι… Τίποτε. Πίσσα, μαύρη σκλαφκιά. Το φως της Λευτερκάς εχώστηκε, πάλε, βαθκιά μες την καρκιά μας… Η Κύπρος, το τελευταίον Ελεύθερο Ελληνικό Κάστρο… εάλω. Έτσι απλά; Δίχα πόλεμο; Δίχα αντίσταση; Δίχα να καταλάβουμεν τίποτε; Ανάξιοι ηγέτες, φτηνοί σφογκοκωλάριοι των ξένων συμφερόντων εδουλέψαν κρυφά, ύπουλα τζιαι υποχθόνια. Εχαλάσαν το τείχος που μέσα, σιγά σιγά. Στο φως εκάμναν πως εχτίζαν τζιαι ούλη νύχτα εχαλούσαν τες πέτρες, μιαν μιαν. Εσκάψαν τους θεμελιούς, αδυνατίσαν τες πόρτες τζι εχαλάσαν τες πολεμίστρες. Εστήσαν παγίδες στον λαό τους τζι επαραδώσαν τον δημένον σιαιροπόδαρα στους οχτρούς.

Μα εν δυνατόν; Ναι, εν δυνατόν. Τωρά; Τωρά, πάμεν να παρελάσουμεν, σιγά σιγά. Πάμεν να παρελάσουμεν για το ’21 τζιαι το ’55. Πάμεν να θυμηθούμεν πως είχαμεν τζιαι ένδοξες, περήφανες μέρες. Πάμεν να θυμηθούμεν πως τζι άλλες γενιές επεράσαν σκλαφκιές τζιαι νύχτες μακριές αμμά εν το εβάλαν κάτω. Εσιύψαν χαμαί πας την γην τους τζι εδουλέψαν. Αγωνιστήκαν με πίστην εις τον Θεόν τζιαι στο δίτζιον τους. Αγωνιστήκαν για να φκει στο φως η Λευτερκά που χώνετουν μες την καρκιά τους. Αχάπαρε τζιαι πολιτικά αμπάλατε κυπριακέ λαέ, ακόμα τα βάσανα σου εν πίσω. Έσιεις ν’

Αν μεν ανοίξεις τα μάθκια σου, αν μεν ξιστραβώσεις την ψυσιή σου έτσι εννά βολοδέρνεις πολλά γρόνια ακόμα. Εννα πηαίννεις στες κάλπες κορτωτός κορτωτός, εννά ψηφίζεις, αμμά η ψήφος σου εννάν πάντα κάλπικη. Εννά νομίζεις πως κουμαντάρεις τον τόπο σου, μα κουμάντον οι ξένοι εννά κάμνουν. Τον πλούτον σου οι ξένοι εννά τον τρώσειν. Τον κόπο σου οι ξένοι εννά τον εκμεταλλεύκουνται. Ρε γαδάροι, αννοίξετε τα μάθκια τζιαι τα φκιά σας. Ο οχτρός εν ύπουλος, κρυφός τζιαι παραπότης. Σταθείτε στο μετερίζι σας τζιαι ζυάστε αυστηρά τους αρχηγούς σας. Η πόλη έμπεσεν τζιαι τωρά περνούμεν την τριήμερη λεηλασίαν. Υπομονή. Ύστερα αρκεύκει ο ανταρτοπόλεμος. Σαν τούτους ερέξαν πολλοί. Όμως εμείς τζιαμαί. Ελιά τζιαι τερατσιά πάνω στον ρότσον τους.

Γάδαρος Κύπρου Πολιτικός Αναλυτής

ΔΥΟ ΣΑΪΝΙΑ ΕΚΤΟΣ ΦΥΛΑΚΗΣ...

23

ΠΥΞ ΛΑΞ

l Δεν είμαι μέντιουμ, ούτε και επικοινωνώ με πνεύματα. Επίσης δεν έχω πτυχίο Οικονομίας, ούτε και έκανα διδακτορικό στο Χάρβαρντ ή στο Γέιλ. Όταν σ’ αυτή τη στήλη, τα τελευταία τρία χρόνια, πρόβλεψα όλα όσα έγιναν σε δέκα μέρες, το έκανα βασιζόμενος στην κοινή λογική. Και πάντοτε σε πείσμα της γνωστής ατάκας, «σαν την Κύπρον εν έσιει», όπως βέβαια κι εκείνης που έλεγε «η Κύπρος εν θα παττίσει ποττέ διότι είμαστεν εργατικοί!». Στον πρωκτό σας ρεπάνι... l Εργατικοί ήταν οι Ρώσοι που είχαν καταθέσεις. Κάναμε όμως πως δεν τα ξέραμε. Χάσαμε την ψυχή μας, την πουλήσαμε στον διάβολο για μια σπιταρόνα και μια γερμανική αυτοκινητάρα, για να στέλνουμε τα παιδιά μας στο English School και να ψωνίζουμε τσάντες Louis Vuitton. Το χειρότερο όμως είναι πως πείσαμε τους εαυτούς μας πως αυτό το Cypriot dream το χτίσαμε με τους κόπους μας. l Η εύκολη λύση είναι ν’ αρχίσεις να βρίζεις τη Μέρκελ, την Ευρώπη και το κωλαράκι της Βελκουλέσκου. Δεν θα μπω σ’ αυτή τη λογική. Δεν είμαι κανένας τυχάρπαστος δημοσιογράφος της τηλεόρασης για να κάνω κάτι τέτοιο. Ούτε και είμαι Φουρλάς, που πανηγύριζε για το ηρωικό «όχι» της Βουλής στο κούρεμα. l «Όλη η Κύπρος είναι στους δρόμους και διαμαρτύρεται για το κούρεμα», κραύγαζε. Κι εσύ έβλεπες τους κουβαλητούς του ΑΚΕΛ, της ΠΕΟ και την ΕΔΟΝ. Πώς να πει όμως το αυτονόητο ο Φουρλάς και ο κάθε Φουρλάς;... l Ανέμιζαν μια ρωσική, μια γαλλική και μια πορτογαλική σημαία κι ο Φουρλάς ξεσκιζόταν να λέει πως δεν υπάρχει ελληνική σημαία επειδή η Ελλάδα μάς πούλησε. Ελλάδα δεν είναι ο Σαμαράς, ρε Φουρλά. Ελλάδα είναι άλλα πράματα, που φαίνεται πως ακόμα εσύ δεν κατάλαβες. Και δεν βρέθηκε κάποιος να του τραβήξει το αυτί. Κρίμα για το MEGA. Ενημέρωση της πλάκας πρόσφερε δέκα μέρες τώρα. Μέχρι κι εγώ κατάντησα να βλέπω Τσουρούλλη, που τον έχω ξεσκίσει άπειρες φορές εδώ μέσα. Τρεις σκάλες ανώτερος ήταν... l Και βεβαίως βγήκαν και οι βρικόλακες. Είδες Ειρήνη Χαραλαμπίδου με βαμμένο νύχι και φουλάρι να αναλύει τα οικονομικά; Τέσσερα χρόνια τώρα έκανε παρέα με τις μούμιες και ξαφνικά ανέστη! Για να μας πει πως η Ελλάδα μάς έριξε χτύπημα κάτω από τη μέση. Όταν όμως η κουβέντα έφτασε στο πόσο μπουρδέλο τα έκανε ο Χριστόφιας, η Χαραλαμπίδου έκανε τον Κινέζο. Μην την αδικούμε όμως τη φτωχή γυναίκα. Πολλοί βουλευτές αναφάνηκαν αίφνης, σαν πορδή που για μια στιγμή μένει μετέωρη κι έπειτα την παρασέρνει ο άνεμος στην αφάνεια. Ο κάθε πικραμένος μίλησε αυτές τις μέρες. Εγώ κι εσύ μείναμε μόνο να ξεστομίσουμε τη μαλακία μας, αγαπημένε μου αναγνώστη. l Και τώρα τι; Εγώ σου λέω θα επιβιώσουμε. Όπως επιβιώνουμε εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια. Κι αυτό είναι που φοβούνται η Μέρκελ και το κωλαράκι της Βελκουλέσκου...

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ

...ΚΑΙ ΔΥΟ ΓΙΟΥΣΟΥΦΑΚΙΑ ΕΝΤΟΣ ΒΟΥΛΗΣ

Ο ΚΑΤΤΟΣ ΤΖΙ ΑΝ ΕΓΕΡΑΣΕΝ, ΤΑ ΝΥΣΙΑ ΠΟΥ ’ΣΙΕΝ ΕΣΙΕΙ


Για δες καιρό που διάλεξε ο Χάρος να μας πάρει, τώρα που ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζει η γης χορτάρι...

ENΩΣIΣ Tζι ας γινεί το γαίμαν μας αυλάτζιιν

Κόρη Έλλη, μεν χάνεις το κουράγιο σου! Η Ρωμιοσύνη εν φυλή, συνότζιαιρη του κόσμου κανένας, έως τώρα τελευταίως, δεν εβρέθηκε για να την ηξηλείψει... Αχ, Θεέ μου, βοήθα...

Ο ΕΝΑΣ ΤΑ ’ΚΑΝΕ ΣΚΑΤΑ ΚΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΜΑΣ ΤΑ ΤΑΪΣΕ

ΑΔΕΛΦΙΑ, ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ

Εφ. ΕΝΩΣΙΣ (Φύλλο Μαρτίου 2013)  

Ευκολότερο Διάβασμα...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you