Issuu on Google+

W trosce o dobro naszej Ojczyzny, w pełni świadomi konieczności odrzucenia wszelkich niepotrzebnych dyskusji i sporów zobowiązujemy się do wcielania w życie zasad demokratycznego państwa prawa, urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej. Mając na uwadze szeroko rozumiany interes społeczny oraz działając w duchu poszanowania praw i wartości wszystkich obywateli bez względu na rasę, płeć, wyznanie, język, pochodzenie, czy poglądy polityczne, obiecujemy działać w zgodzie z postulatami niniejszego programu. - Poszanowanie szeroko rozumianych praw człowieka i obywatela – prawo do godnego życia, rozwoju osobistego, nietykalności osobistej, poszanowania własności, swobodnego wyrażania poglądów, wolności wyznania, do obrony, oraz do prywatności - stanowi zasadę nadrzędną funkcjonowania demokratycznego państwa prawa. Istotną rolę przypisujemy tutaj wzmocnieniu instrumentów przestrzegania i egzekwowania prawa oraz nienaruszalności swobód i praw jednostki, przy równoczesnym ugruntowaniu poczucia bezpieczeństwa obywateli. Dotyczy to również bezpieczeństwa zdrowotnego, które wymaga natychmiastowej reorganizacji państwowej służby zdrowia. - Dbałość o przestrzeganie kodeksu pracy przez pracodawców - Wśród priorytetów naszego programu znajduje się zapewnienie należytej ochrony praw pracowniczych poprzez zmianę przepisów dotyczących kontroli pracodawców oraz zaostrzenie kar za łamanie kodeksu pracy. Uważamy, że w obliczu nagminnego i co gorsza bezkarnego naruszania prawa pracy przez wielu pracodawców, konieczna jest zmiana organizacji i sposobu funkcjonowania Politickiej Inspekcji Pracy polegająca na utworzeniu tzw. lotnych grup kontrolnych zajmujących się przeprowadzaniem niezapowiedzianych kontroli w losowo wybranych przedsiębiorstwach na terenie całego kraju. Każda z takich grup będzie działać na terytorium całego kraju za wyjątkiem regionu pochodzenia. Ponadto takie kontrole będą planowane maksymalnie z jednodniowym wyprzedzeniem tylko i wyłącznie przez członków danej grupy. Lokalne organy PIP poinformowane zostaną dopiero po przeprowadzeniu kontroli i w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa pracy będą zobowiązane wyciągnąć stosowne konsekwencje wobec pracodawcy. Jedynym wyjątkiem od tej reguły będą działania kontrolne wszczynane na podstawie skarg i zgłoszeń pracowników. Wówczas to lokalny PIP przeprowadza kontrolę. Wraz ze zmianami funkcjonowania organów kontrolnych zwiększone powinny zostać również kary za nieprzestrzeganie kodeksu pracy. Kary o charakterze finansowym będą uzależnione od stopnia naruszenia oraz liczby pracowników, których naruszenie dotyczyło. Natomiast ich wysokość powinna być niemniejsza niż pięciokrotność średniej krajowej. W niektórych przypadkach, ze względu na trudną sytuację przedsiębiorstwa, egzekucja kary mogłaby być zawieszona z zastrzeżeniem natychmiastowego odwieszenia w momencie stwierdzenia braku działań w celu usunięcia wskazanego naruszenia. Takie rozwiązania mają skłonić pracodawców do wystrzegania się świadomego i permanentnego łamania kodeksu pracy. Niespodziewane kontrole i wysokie kary mają również odstraszać pracodawców zatrudniających pracowników bez umowy o pracę (tzw. na czarno). - Zwolnienia z opodatkowania darów rzeczowych na rzecz organizacji społecznych i osób prywatnych w trudnej sytuacji materialnej – Istotnym aspektem wspierania osób potrzebujących jest komplementarność działań instytucji państwa oraz organizacji non-profit. Państwo nie jest w stanie samo udźwignąć tego problemu, toteż musi stworzyć warunki organizacjom społecznym do możliwie szerokiego działania w tym zakresie. Konieczne jest zatem ułatwianie tym organizacjom pozyskiwanie wsparcia rzeczowego, które mogłyby rozdzielać wśród potrzebujących. Zwolnienie z opodatkowania towarów przekazywanych


organizacjom charytatywnym stanowić będzie formę zachęty do pomagania oraz ułatwi również przekazywanie w formie pomocy niesprzedanych artykułów spożywczych o krótkiej przydatności do spożycia, które w obecnej sytuacji prawnej taniej jest wyrzucić niż przekazać potrzebującym. Mamy świadomość, że niejedna jadłodajnia dla bezdomnych mogłaby zapewnić dzięki temu ciepły posiłek niejednemu bezdomnemu. - Zmiana systemu finansowania służby zdrowia - Problemem niezwykle istotnym dla ogółu społeczeństwa jest zła kondycja służby zdrowia. Dotyka to zwłaszcza najbiedniejsze grupy społeczne, dlatego usprawnienie jej działań jest priorytetem Wolnej Polski. Uważamy, że powodem zaistniałej sytuacji jest nieprawidłowe zarządzanie funduszami przez kierownictwo Polityckiego Funduszu Zdrowia i poszczególnych szpitali. Proponujemy przekształcenie zakładów opieki zdrowotnej w spółki prawa handlowego zarządzane przez samorządy, którym przekazane zostanie 100% udziałów w spółkach. Władze samorządowe będą musiały zachować 51% udziałów w swoich rękach, natomiast pozostałą częścią będą mogły swobodnie dysponować. Szansę poprawy służby zdrowia dopatrujemy się w umożliwieniu i stymulowaniu powstawania prywatnych placówek medycznych, które mając prawo do podpisywania umów z ubezpieczycielami, staną się konkurencją dla publicznych szpitali, co przyczyni się do zwiększenia jakości świadczonych usług i lepszego, efektywniejszego gospodarowania funduszami. Określony zostanie koszyk świadczeń gwarantowanych z PFZ. Zapewnić wyższą efektywność ma w zarządzaniu pieniędzmi ubezpieczonych ma wprowadzenie konkurencji na rynku ubezpieczeń zdrowotnych. Każdy pracujący będzie mógł swobodnie określić instytucję, na konto której przekazywane będą jego składki zdrowotne. Obowiązkowo w PFZ ubezpieczani będą bezrobotni, renciści przez instytucje wypłacające im świadczenia. PFZ, w celu zwiększenia bezpieczeństwa ubezpieczonych będzie posiadał gwarancje skarbu państwa, obowiązkiem komercyjnych natomiast będzie przynależność do stworzonego funduszu gwarancyjnego, na wzór bankowego funduszu gwarancyjnego. - Zreformowanie systemu penitencjarnego – Jednym z fundamentalnych punktów tej reformy jest powstanie sieci zakładów karnych będących spółkami prywatnymi. Budżet państwa miałby pokrywać jedynie 50% kosztów utrzymania jednego więźnia, natomiast reszta pokrywana będzie z pracy zarobkowej więźniów świadczonej przez owe zakłady karne. Wszelkie nadwyżki tych przychodów stanowić będą zysk zakładu. Celem zmian jest rozwiązanie problemu niewystarczającej liczby miejsc w więzieniach oraz braku środków w budżecie na jego rozwiązanie. Kolejnym elementem zmian w więziennictwie jest wprowadzenie systemu resocjalizacji więźniów poprzez prace społeczne. Skazani, którzy odbywają karę pozbawienia wolności do lat 10 (bez więźniów, odsiadujących wyrok za przestępstwa popełnione przeciw zdrowiu i życiu) będą mogli ubiegać się o skrócenie tejże kary nawet o połowę (w zależności od decyzji organów sądowych), jeśli będą wykonywać nałożone na nich prace społeczne np. pomoc w remontach miejsc publicznych, pomoc w zakładach opiekuńczych itp. Więźniowie podczas prac będą pilnowani przez system elektronicznej identyfikacji położenia oraz przez służby więzienne. - Zwiększenie kar dla posiadaczy narkotyków (jakiejkolwiek ilości) – W związku z coraz powszechniejszym problemem brania narkotyków, zwłaszcza wśród młodzieży, konieczne jest zaostrzenie kar dla posiadaczy niedozwolonych środków. Wcześniejsze kampanie oraz uświadamianie nie pomogło więc przyszedł wreszcie czas na próbę odstraszenia amatorów tego typu rozrywek. Osoby przyłapane na posiadaniu narkotyków, bez względu na jego ilość, będą sądzeni w trybie sądów 24 godzinnych. Dotyczyć to będzie również nieletnich, którzy ukończyli 15 lat. Młodsi podlegać będą jurysdykcji sądów rodzinnych. Jednocześnie zainicjowana zostanie akcja wyrywkowego sprawdzania przechodniów, zwłaszcza młodych, przez patrole z psami, szkolonym do wyszukiwania narkotyków. Do tego w szkołach


przeprowadzane będą akcje wyrywkowego kontrolowania uczniów, które przeprowadzane będą przez patrole z przeszkolonymi do tego psami. - Zmiana systemu pomocy społecznej oraz walka z bezrobociem strukturalnym i wykluczeniem społecznym – Pomoc społeczna to jeden z najważniejszych elementów funkcjonowania państwa, toteż jej odpowiednie zorganizowanie stanowi dość istotny, a jednocześnie złożony problem. Głównym zadaniem pomocy społecznej jest udzielanie wsparcia osobom w trudnej sytuacji materialnej. Nie może to jednak oznaczać biernego i beztroskiego przekazywania środków, czy to w postaci pieniężnej czy rzeczowej. Najlepszą a zarazem najefektywniejszą formą pomocy jest nie pomoc doraźna, tylko rzetelne wspieranie działań zmierzających do wyciągania obywateli z ubóstwa. Priorytetem jest zatem aktywizacja zawodowa, podnoszenie kwalifikacji, szeroko rozumiana pomoc w zapewnieniu godnych warunków bytowania. Oczywiście działalność taka może odbywać się tylko i wyłącznie przy współpracy z urzędami pracy oraz innymi organizacjami zajmującymi się aktywizacją zawodową obywateli. Dodatkowo system pomocy społecznej powinien skupić się na skutecznym rozpoznawaniu i rozwiązywaniu bieżących problemów osób w trudnej sytuacji materialnej. Tym samym pomoc społeczna musi posiadać odpowiednie instrumenty prawne, nadające takim działaniom odpowiednią skuteczność. Naturalnie wspomniana pomoc doraźna również jest ważna, jednak nie może stanowić głównego elementu wsparcia. Wszelkie przejawy niechęci do podjęcia działań w celu przełamania bariery ubóstwa, powinny skutkować pozbawieniem prawa do świadczeń, podobnie jak to ma miejsce w przypadku zasiłku dla bezrobotnych. Celem zmian jest faktyczna pomoc osobom w trudnej sytuacji materialnej oraz zmobilizowanie ich do podejmowania prób zmiany swojej sytuacji. - Przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu osób niepełnosprawnych – problemy osób niepełnosprawnych to sprawy często marginalizowane, a przepisy, które rzekomo mają ułatwiać życie takim osobą, w rzeczywistości niczego nie rozwiązują. Podstawową sprawą w tym zakresie jest wspieranie starań osób niepełnosprawnych oraz organizacji non profit reprezentujących ich interesy, na rzecz umożliwienia im normalnego funkcjonowania w społeczeństwie. Przejawów takiej polityki jest wiele, ale jednym z podstawowych jest zagwarantowanie pełnego dostępu usług publicznych, w tym urzędów, szkół i służby zdrowia. Zadanie to wymaga nie tylko odpowiedniego dostosowania infrastruktury ale przede wszystkim odpowiedniego przygotowania kadr, które zapewnią pełną i bezproblemową obsługę na przykład osób niedosłyszących czy posługujących się językiem migowym. Elementarną sprawą jest umożliwienie czynnego i samodzielnego korzystania z prawa wyborczego osobom niedowidzącym i niepełnosprawnym ruchowo. Rozwiązanie tego problemu to podstawowy przejaw niedyskryminacyjnego charakteru demokratycznego państwa prawa. Dostosowywanie instytucji państwowych do potrzeb osób niepełnosprawnych ma być przykładem dla podmiotów prywatnych. Dodatkową zachętą ze strony państwa powinny być ulgi podatkowe dla przedsiębiorców wprowadzających rozwiązania techniczne i personalne zapewniające obsługę klientów niepełnosprawnych równie łatwą i bezproblemową jak osób zdrowych. Polityka walki z wykluczeniem społecznym osób niepełnosprawnych powinna się opierać przede wszystkim na wspieraniu możliwie najszerzej rozumianej integracji ze zdrową częścią społeczeństwa. Państwo powinno stworzyć przyjazną przestrzeń, dającą poczucie pewności siebie, bezpieczeństwa oraz własnej wartości. - Zmiany w funkcjonowaniu Urzędów Pracy – Urzędy Pracy, a w zasadzie pracujący tam urzędnicy powinni mięć za cel aktywizowanie zawodowe jak największej ilości bezrobotnych oraz udzielanie wszelkiej możliwej pomocy pracodawcom w poszukiwaniu odpowiednio wykwalifikowanych pracowników. W związku z tym należy uzależnić system wynagradzania i oceny urzędników od liczby bezrobotnych, które w wyniku podjętych przez nich czynności,


powróciły na rynek pracy. Chodzi głównie o to, aby także urzędnikowi zależało na udzieleniu faktycznej pomocy zarówno bezrobotnemu, jak i poszukującemu pracowników pracodawcy. Bez wątpieniu poprawi to również sytuację w sferze szkoleń, które będąc jednym z instrumentów aktywizacji zawodowej, stanie się kompatybilny w stosunku do potrzeb rynku pracy. Urzędnikowi będzie zależało na wysłaniu bezrobotnego na odpowiedni kurs, który pozwoli szybko podjąć zatrudnienie, a nie na wysyłaniu na jakikolwiek kurs w ogóle. Pracownicy Urzędów Pracy staną się aktywnymi koordynatorami, w pełni zaangażowanymi w proces aktywizacji zawodowej. Naturalnie posiadać również powinni odpowiednie instrumenty pozwalające zmobilizować opornych bezrobotnych do podjęcia pracy. Będzie to możliwość pozbawienia zasiłków oraz wszelkiej pomocy socjalnej, także z ośrodków pomocy społecznej, osób, które odmawiają podjęcia zatrudnienia. - Zmiany w systemie przyznawania lokali socjalnych – Przeciwdziałanie ubóstwu i wykluczeniu społecznemu wymaga odzwyczajania społeczeństwa od stałej i bezwarunkowej pomocy materialnej. Dotyczy to również lokali socjalnych, które powinny stanowić swego rodzaju pomoc przejściową, a otrzymywanie uzależnione od podejmowania rzeczywistych starań w celu poprawy własnej sytuacji materialnej. Warunkiem przyznania lokalu socjalnego powinna być gotowość do podjęcia zatrudnienia i poprawy swojej sytuacji materialnej, co oznacza również pełną gotowość współpracy z urzędami pracy i ośrodkami pomocy społecznej w tym zakresie. Musi tutaj zachodzić pełna korelacja z działaniami i opiniami powyższych organów. Osoby, które będą odmawiać współpracy z ww. organami, unikając podjęcia zatrudnienia oraz podnoszenia własnych kwalifikacji, zostaną pozbawione prawa do zajmowania lokalu socjalnego oraz pozostałych form pomocy socjalnej. Podobnie będzie w przypadku zalegania z opłatami za czynsz i wszystkie media. Nie opłacanie rachunków w okresie dłuższym niż dwa miesiące, zobliguje właściwego organy do wszczęcia procedury pozbawienia lokatorów prawa do zajmowania mieszkania socjalnego. Osoby pozbawione prawa do lokalu socjalnego zostaną wykwaterowane do lokalu wskazanego przez zainteresowanych lub w przypadku braku takowej lokalizacji do noclegowni publicznych. Lokatorzy, którzy pomimo podejmowanego trudu nie będą w stanie uzyskać dochodów na poziomie pozwalającym zaspokoić podstawowe potrzeby, będą mogły liczyć na wsparcie materialne w postaci paczek żywnościowych oraz dodatków mieszkaniowych. Warunkiem tej pomocy będzie jednak podejmowanie zatrudnienia w odstępach nie krótszych niż trzy miesiące i na czas nie krótszy niż sześć miesięcy, przy czym zainteresowany nie może odmówić podjęcia zatrudnienia w miejscu wskazanym przez urząd pracy. Dobrowolne porzucenie pracy będzie również traktowane jak odmowa podjęcia zatrudnienia i kwalifikowana do czasowego pozbawienia pomocy socjalnej. Taka regulacja ma utrudnić proceder wyłudzania pomocy. Nieuchronność przerwania doraźnej pomocy ma skłonić społeczeństwo do poszukiwania własnych źródeł dochodu i zatroszczenia się o swój los. Należy zakorzenić w obywatelach świadomość, iż ze strony państwa należy się jedynie pomoc doraźna, przejściowa i w szczególnych przypadkach, bowiem instytucja państwa ma się obywatelem opiekować a nie go utrzymywać. - Powrót do sprawdzonych form organizacyjnych w oświacie – przywrócenie 8-letnich podstawówek oraz 4/5-letnich szkół ponadpodstawowych przy równoczesnym udoskonaleniu programów nauczania. Stary system funkcjonował dużo lepiej i jednocześnie nie nakładał na dzieci aż tylu obowiązków egzaminacyjnych, wywołujących dodatkowe napięcia i stres. Efekty reformy są jak najbardziej niezadowalające, a poziom wiedzy osób opuszczających szkolne ławki jest coraz niższy. Istotą zmian programowych będzie umożliwienie dzieciom i młodzieży rozwijanie własnych zainteresowań zarówno w zakresie zajęć obowiązkowych jak i tych pozaszkolnych. - Rozbudowa infrastruktury sportowej, w tym przyszkolnych boisk i hal sportowych – Ważnym czynnikiem jest krzewienie kultury fizycznej i rekreacji. Większa aktywność


społeczeństwa oznacza poprawę kondycji zdrowotnej obywateli. Środkiem do tego celu jest zapewnienie możliwie powszechnego dostępu do obiektów rekreacyjno-sportowych, takich jak hale sportowe, baseny, siłownie, boiska. Jednocześnie przy tego typu obiektach inicjowane byłoby funkcjonowanie klubów sportowych, zwłaszcza UKS-ów, których celem będzie popularyzowanie wyczynowego uprawiania sportu wśród młodzieży. - Rozwiązanie problemu urzędniczej samowoli, niekompetencji i bezkarności – Urzędnik państwowy czy samorządowy powinien ponosić odpowiedzialność za swoje decyzje nie tylko jako urząd-instytucja, ale również jako podmiot indywidualny. Urzędnik ponosiłby osobistą odpowiedzialność, w tym także materialną, w przypadku stwierdzenia rażących zaniedbań i naruszeń obowiązujących przepisów i procedur. Wprowadzenie takich rozwiązań stanowiłoby ograniczenie bezmyślnych i nieprzemyślanych decyzji, których ofiarą staje się przeciętny obywatel, a których skutki mogą dalece utrudnić życie takiemu obywatelowi. Wszystko to w myśl zasady, że to urzędnik jest dla obywatela a nie odwrotnie i urzędnik jest po to aby obywatelowi pomóc a nie utrudniać życie. - Zmiana sposobów rekrutacji oraz oceny pracy urzędników – Urzędnicy przed przyjęciem do pracy powinni zdać odpowiednie testy sprawdzające ich wiedzę oraz kompetencje. Na ocenę pracy urzędnika składać się będzie sprawność oraz poprawność w zakresie wykonywanych obowiązków, ocena wiedzy i kompetencji dokonywana okresowo przez przełożonego a także opinie petentów, w przypadku stanowisk bezpośredniego kontaktu z petentami. - Zniesienie opłat za usługi świadczone na rzecz obywateli przez urzędy państwowe – Wydawanie zaświadczeń, wypisów, przyjmowanie wniosków i inne czynności podejmowane przez urzędy, przy wykorzystaniu pracujących w nich urzędników, niewiążące się z żadnymi dodatkowymi kosztami własnymi urzędu, powinny być nieodpłatne. Urzędy państwowe, zarówno szczebla centralnego, jak i samorządowego utrzymywane są z pieniędzy publicznych a więc z kieszeni podatnika. Nie ma więc żadnego uzasadnienie aby ich działalność i wykonywane przez nie usługi na rzecz obywateli, obciążały dodatkowo tychże obywateli. Urzędy są powołane po to, aby służyć obywatelom a nie czerpać korzyści ze swojej działalności. Wyjątkiem są tutaj pozwolenia na wykorzystanie przestrzeni publicznych do celów zarobkowych przez podmioty prywatne, które muszą wiązać się z wniesieniem pewnych opłat. - Zmiana polityki energetycznej kraju – Istotnym elementem przyszłej polityki energetycznej kraju powinna być zmiana struktury pozyskiwania energii. Obecną, opartą głównie na węglu, powinniśmy stopniowo zastępować alternatywnymi źródłami energii. W tym dość obszernym pojęciu dostrzegamy miejsce zarówno dla energii atomowej, jak i tej pozyskiwanej z szeroko pojętych źródeł odnawialnych. Konieczne zatem jest zainwestowanie w budowę elektrowni atomowych, wiatrowych, wodnych. Pożądane jest również promowanie alternatywnych dla węgla, bardziej przyjaznych dla środowiska, źródeł ogrzewania domów i bloków. Niezbędne jest również wspieranie badań nad pozyskiwaniem energii ze źródeł odnawialnych, głównie w kierunku zwiększania wydajności tych metod pozyskiwania energii. - Umacnianie pozycji naszego państwa na arenie międzynarodowej poprzez zacieśnianie współpracy w ramach UBE- Ludzie świadomi zmian zachodzących we współczesnym świecie nie mogą pozwolić na stanie obok i przyglądanie się biernie procesom integracyjnym. Przyszłość naszego kraju, jego siła o dobrobyt zależą od pozycji, jaką wypracujemy sobie pośród jednoczących się państw. Będziemy wspierać Wspólną Politykę Zagraniczną i Bezpieczeństwa, Wspólną Politykę Obronną Unii Europejskiej, co jest jedyną drogą do mówienia jednym głosem w ważnych kwestiach międzynarodowych. Będziemy wspierać wszelkie działania i zmiany konstytucyjne zmierzające do rozszerzenia i pogłębienia integracji. Będziemy wspierać powołanie wspólnego Ministra Spraw Zagranicznych,


powstanie przepisów nadających większą samodzielność Komisji Europejskiej oraz wzmocnienie roli Parlamentu Europejskiego w procesie decyzyjnym UBE. Chcemy, żeby Politika była jedną z głównych sił napędzających integrację, a nie jej głównym czynnikiem hamulcowym, gdyż tylko zjednoczona Europa szanująca wartości i tradycje poszczególnych państw oraz respektująca zasady równości może stać się partnerem dla innych mocarstw i sprawnie zapobiegać zagrożeniem płynącym ze współczesnego świata. - Podjęcie rozmów w sprawie podpisania dwustronnych umów o dobrym sąsiedztwie i współpracy granicznej ze wszystkimi państwami sąsiednimi – Wszyscy jesteśmy świadomi, iż tylko poprzez zgodną i przyjazną współpracę z państwami sąsiednimi możemy realizować w pełni politykę dynamicznego rozwoju oraz wzmacniania roli Politiki na arenie międzynarodowej oraz budowania bezpieczeństwa w regionie. Zawarcie układów o dobrym sąsiedztwie i współpracy przygranicznej, głównie z krajami niebędącymi członkami UBE, może rozwiązać narosłe problemy i wszelkie animozje we wzajemnych kontaktach oraz otworzy nowy rozdział współpracy. Dzięki temu perspektywa trwałego utrzymywania dobrych stosunków zostanie ugruntowana. Priorytety, jeśli chodzi o mechanizmy politickie: - Wprowadzenie możliwości startowania w wyborach koalicji wyborczej; - Umożliwienie startu w wyborach prezydenckich każdemu chętnemu, z pominięciem wszelakich rankingów; - Usprawnienie działania czatu politickiego; - Zmiana systemu wyświetlania prasy tak, aby gazety poukładane były według dni wydania i oceny kupujących. Przy czym ocena byłaby brana pod uwagę dopiero po sprzedaniu 10 egzemplarzy.


Program Polityczny Wolnej Polski