Issuu on Google+

KTHIMI I YMER AGËS

Ymer Aga ishte një nga djemtë më trima dhe më të hijshëm të vendit. Ai u martua me më të mirën dhe më të bukurën e vashave të vendit. Por ata nuk e gëzuan dot njëri-tjetrin. Të nesërmen e dasmës Ymer Aga u nis në luftë për të mbrojtur vendin nga pushtuesit. Para se të nisej, ai i tha vashës: - O e bukura ime! Sa kohë do të më presësh ti mua? Unë po nisem për luftë dhe nuk i dihet a kthehem përsëri. - Nëntë vjet e nëntë ditë, o im zot, - iu përgjigj e pikëlluar vasha. - Nëse nuk kthehem për nëntë vjet e nëntë ditë, ti martohu, - i tha Ymer Aga dhe e puthi nusen në ballë. Lufta ishte e gjatë dhe armiku shumë i egër. Ymer Aga luftoi me trimëri dhe qëndroi si burrat deri në fund. Kur u plagos rëndë, atë e zunë rob. E shpunë në burg dhe mbeti atje për shumë vjet. Po Ymer Aga ishte i ri, trim dhe plot gëzim në shpirt. Ai dinte të qeshte, të këndonte edhe në burg. Por papritur një mëngjes ai u ngrys. Nuk pranoi as të hante, as të pinte. Vetë mbreti u interesua për trimin shqiptar: - Çfarë ke, o Ymer Agë? Pse nuk ha e pse nuk këndon më? - Nesër mbushen nëntë vjet e nëntë ditë që nga dita kur u nisa në luftë dhe i dhashë leje vashës sime të martohet. - Çfarë më lë peng, o Ymer Agë, që të të liroj. - Unë s' kam pasuri, o mbret, por po të lë besën time. Pas tri ditësh do të kthehem përsëri këtu. - Pa ta shohim, sa e mbani besën ju shqiptarët! – u tall mbreti dhe dha urdhër që ta lironin. Tërë ditën e tërë natën udhëtoi Ymer Aga mbi kalë. Kur arriti në shtëpi, nusen po e merrnin krushqit. Ai i tregoi asaj nishanin në vetull e në sqetull dhe nusja iu hodh e lumtur në krahë e pastaj këndoi:

61


Gjuha shqipe