Page 27

Kunstenaarsbijdrage: Kate McIntosh OP VERKENNING IN DE RUIMTE TUSSENIN We zitten aan een lange tafel. De performer rechts van mij geeft van alles door — een hoop stenen, de ene na de andere, grote en kleine, met ruwe of gladde oppervlakken waarover mijn vingers glijden. Ik verken elke steen, raak hem aan, ruik eraan. Wanneer ik klaar ben, geef ik hem door aan mijn linkerbuur: een zenuwachtige jonge vrouw die naast haar vriend zit. Ze zijn allebei even opgetogen over wat er allemaal gebeurt rondom hen. Met hen. Dit tafereel komt uit In Many Hands, het recentste project van regisseur en performer Kate McIntosh, een Nieuw-Zeelandse die sinds 2000 in Brussel woont. Wat is In Many Hands eigenlijk? Een performance? Een choreografie? Een werkruimte? Een laboratorium? Het werk van McIntosh laat zich niet onder één noemer vangen; we doen het wellicht het minste onrecht aan door te zeggen dat het zich ‘tussenin’ bevindt — tussen wetenschap en performance, installatie en dans; tussen een verteld verhaal en een gedeelde ervaring, tussen luisteren en interageren. In Many Hands (2016) onderneemt een speelse en tegelijk ernstige ontdekkingstocht doorheen de zintuigen, waarbij zowel individueel als in groep een heel aantal dingen onder de loep genomen worden — stenen, twijgjes, een veer, de lichte schedel van een klein dier. In de plaats van te praten, draait het om aanraken, voelen, luisteren naar het materiaal. Het is een intense ervaring: de deelnemers onderzoeken de objecten niet alleen individueel, maar delen met elkaar ook zowel de objecten als het ritmische

doorgeven; ieder is afhankelijk van de bewegingen van de ander. In haar werk gaat McIntosh dieper in op de sociale ruimte die het theater in feite is. Neem nu Worktable (2014), een installatie die bezoekers een voor een de kans gaf om een alledaags voorwerp stuk te slaan en met die stukken iets nieuws te maken. Of All Ears (2013), een performance waarin McIntosh een ongedwongen en charmante gastvrouw speelt, die het publiek observeert en het vreemde vragen voorschotelt, zoals ‘Hoeveel mensen kunnen er fluiten?’ of ‘Hoeveel mensen kunnen zich goed oriënteren?’ Als dochter van twee moleculair biologen is McIntosh geïnteresseerd in de performatieve aspecten van het experiment(ele) en in de kennis die ontstaat door te doen en te delen, te acteren en te interageren. Haar performances gaan ook over het theater, vooral over het publiek. Wie zijn de mensen die daar zitten, vaak in het duister gehuld? Wat dragen zij bij tot het theater, en welk tijdelijk collectief vormen ze? Wat is er allemaal mogelijk binnen dit collectief — en wat niet? Kate McIntosh kruipt geregeld in de huid van de gastvrouw: ze vertelt verhalen die met de situatie in kwestie te maken hebben, maar die toch leiden tot iets dat fictief en open is. Ze heeft een opvallende stem, zacht en verleidelijk. Ze nodigt het publiek uit om unieke ontdekkingstochten te ondernemen, om kennis te absorberen en te delen — kennis die we misschien wel alleen kunnen blootleggen in deze heel aparte en toch theatrale situaties, die onder meer getypeerd worden door het feit dat we tijd en ruimte delen, en behoren tot een groep die toevallig ontstaat. Zorgvuldig

KUNSTENAARSBIJDRAGE: KATE McINTOSH

creëert McIntosh situaties waaraan het publiek kan deelnemen, door geluiden of gebaren te maken, door dingen te verkennen of te vernielen. Eigenlijk is haar werk politiek getint: McIntosh beschouwt het theater als een plek waar mensen — kunstenaars, toeschouwers — hun interacties, gevoeligheden en gedachte-experimenten kunnen uitproberen. “Voor mij is dit een vorm van repeteren, in die zin dat mensen in kunst handelingen en percepties inoefenen die ze daarna in de rest van hun leven kunnen gebruiken”, zo vertelde ze ooit in een interview. “Ik denk dat dit een politieke belofte inhoudt.” Door het theater te onderzoeken, onderzoekt McIntosh meteen ook andere plaatsen waar mensen samenkomen: op het werk, op straat of in andere publieke ruimtes. Wie komt daar samen, en waarom? En welke mogelijkheden liggen er in die interacties verscholen? Dit is hoe dan ook het juiste moment om zulke vragen te stellen.

(A) Kate McIntosh, In Many Hands → (D) © Dirk Rose

Esther Boldt studeerde toegepaste theaterwetenschap. Ze woont en werkt in Frankfurt als freelanceschrijfster en als dans- en theaterrecensente voor verschillende kranten en tijdschriften. Kate McIntosh is een van de oprichters van SPIN: een artist-run, non-profit, Brussels ondersteuningsplatform voor artistieke praktijken en onderzoek. Wie meer wil weten over haar werk, kan terecht op www.spinspin.be.

27

Etcetera 149  

Etcetera schrijft met veel liefde en een kritische pen over podiumkunsten. Theater, dans, performance, circus, mime, muziektheater en jeugdt...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you