Page 1

STREETART in Antwerpen door Dwayne Helmich

Helmich Dwayne BP1 2016-17


Antwerpen is een stad die veel te bieden heeft. Vele mensen willen Antwerpen iets bijbrengen, een verhaal vertellen, mensen verbazen of een simpele glimlach bezorgen. Kijk eens rond op straat, want Antwerpen is een groot boek dat bestaat uit eindeloze leuke, ontroerende kortverhaaltjes. De vertellers van deze verhalen zijn gewoon mensen, net als ons, zij dragen hun steentje bij om aan onze stad nog extra waarde toe te voegen. Pas vanaf dat we minder ‘gewoon waarnemen’ en meer beginnen met observeren zullen hun werken ook van waarde kunnen zijn voor ons. - Dwayne Helmich


Inhoud 1 2 3 4 5 6

p. 4-7

Rubenshuis

p. 8-12

Golden Joey

p. 13-16

Every kid is a hero.

p. 17-20

Jazzy South

p. 21-23

The Colonel

p. 24-26

Urban Jungle

3


Rubenshuis ARTIEST Peter Paul Rubens LOCATIE Wapper 9-11, 2000 Antwerpen, BelgiĂŤ TECHNIEK Grafietpotlood SOUNDTRACK Johann Sebastian Bach - Brandenburg Concerto No. 5 in D major, BWV 1050 I.Allegro

4

In dit stadspaleis in het hartje van Antwerpen woonde Pieter (Peter) Paul Rubens vroeger met zijn gezinnetje. Het gebouw werd omgetoverd in een museum sinds het jaar 1946. Veel van zijn indrukwekkende oeuvre vind je hier terug, van schilderijen tot beeldhouwwerken. Naast het kunstgegeven krijg je ook de kans om te ontdekken hoe Rubens vroeger leefde en werkte. Meteen bij het intreden van het Rubenshuis werd ik geĂŻmponeerd door de architectuur van het binnenplein. De sierlijke fontein, de kasseitjes en de haag tegen de muur, het had allemaal zijn charmes. Jan was op datzelfde moment aan het tekenen vanuit een ander perspectief dus besloot ik hem te verwerken in mijn tekening, aangezien er op dat moment weinig volk aanwezig was, om er toch nog een levend element in te brengen, dat heeft volgens mij een enorme invloed op de sfeer in de tekening.


De eerste kamer die ik binnen ging was volledig bedekt met delftsblauwe tegeltjes, zeker meer dan 1000 tegeltjes bedekten de muur. Wat me later opviel was dat hetzelfde figuurtje steeds terugkwam in de rest van de tegeltjes. Hij voerde telkens een andere actie uit, op het tegeltje dat me het meeste aansprak was hij een vissertje.

I’m just a simple man standing alone with my old brushes, asking God for inspiration. - Peter Paul Rubens

Toen ik binnentrad in de tweede kamer zag ik meteen iets interessants. De textuur in het marmer van de pilaren/muren. “De pilaar leek meer te kraken, terwijl de textuur in de muur vloeiender was en leek te golven.�

In diezelfde kamer, kwam ik dit beeld tegen. Het was hoofd van een man dat bedekt werd door een dierlijke huid. Wat voor soort dier het was kon ik niet precies zien, maar het boeide me wel. Er zaten veel golvende lijnen in verwerkt, die veel weg hadden van lange haarlokken. De ogen werden ook gevormd door deze buigingen. Het gezicht van de man was ook heel eenvoudig gevormd, weinig details rond de ogen. Er zat wel veel vorm in zijn baard verwerkt, minder vloeiend, meer details.

5


Dit symbool is een ‘fleur-de-lys’, of zoals wij hem noemen; de Franse lelie. Het symbool wordt vooral geassocieerd met de heraldiek, wapens en wapenuitrustingen werden vroeger voorzien van symbolische voorstellingen. De lelie zou symbool staan voor de maagdelijkheid en de zuiverheid en is het symbool van de maagd Maria. Ik vond er veel terug op de muur, bij het haardvuur in de laatste kamer van de linkerflank van het gebouw. Doordat ze natuurlijk al erg oud zijn leek het alsof er iemand deeltjes van de lelie’s had gewist, daarom tekende ik eerst het symbool, om vervolgens deeltjes ervan weg te gommen.

Deze figuur was een houten beeld, gekorven op het uiteinde van de laatste trap naar de rechterflank van het gebouw. Ik vond dit interessant om te schetsen omdat de textuur van het hout in de belichte deeltjes onzichbaar werd door de weerkaatsing van het licht. De textuur in het beeld bestond net uit allemaal kleine streepjes, zoals ik in de schets verwerkt heb.

6


De tuin vond ik erg tof om te schetsen. Er heerste dezelfde sfeer als op het pleintje bij het binnenkomen. Het was er lekker rustig, een rustgevende, aangename sfeer. Meer natuur dan op het pleintje, dat ook. Ik wou proberen om zoveel mogelijk details te tekenen, maar toch op korte tijd. Het is mogelijk om op een kwartiertje een beeld samen te stellen dat veel inhoud bevat. Het was een grote plek, maar de meeste informatie zit toch verwerkt in mijn schets.

7


Golden Joey ARTIEST Dzia LOCATIE Meistraat 23, 2000 Antwerpen, België TECHNIEK Balpen SOUNDTRACK Charles Clouser - Hello Zepp

8

Dit werk is geïnspireerd door de show ‘Warhorse’ in de nabij gelegen Stadschouwburg in Antwerpen. Dzia tekende dit paard in beweging, alsof het bijna weg galoppeerd, dit is typisch voor zijn stijl. De locatie was moeilijk te vinden, omdat het werk gemaakt is op de muur van de ondergrondse parking van de Stadschouwburg, dat was even goed zoeken! De soundtrack koos ik vanwege de donkere sfeer die me deed denken aan de Saw-films. Deze soundtrack is voor mij één van de spannendste soundtracks ooit gemaakt, ik krijg er kippenvel van als ik er naar luister.


Het kunstwerk bevond zich dus ondergronds, in een parking. Om het verschil duidelijk te maken tussen de verdiepen worden er vaak icoontjes gebruikt, zodat de mensen die hun auto er parkeerden zich makkelijker zouden herinneren op welk niveau ze hun voertuig geparkeerd

hebben. Toevallig waren dit ook diertjes, namelijk een nijlpaardje en een krokodilletje die de parking voor een groot deel kenmerken, dit zijn dingen die mensen zich vaak blijven onthouden als ze een parking verlaten.

Het nijlpaard en de krokodil waren niet de enige tekeningetjes die terug te vinden waren in de parking. Deze meneer vond ik terug tegen de muren naast alle uitgangen. Een pictogram is een afbeelding die tekst vervangt, dit noemen ze ook wel beeldtaal. Pictogrammen zorgen voor een universele communicatie, in dit voorbeeld gaat het om veiligheid. Moest er “nooduitgang� staan, zou niet iedereen begrijpen wat er staat. Als er een brandje ontstaat en je moet maken dat je weg bent, is het belangrijk dat je weet waar je naartoe moet rennen!

9


Ondanks de leuke symbooltjes op de muren en het nijlpaard en de krokodil, was dit toch weer de sterotype parking die we allemaal wel kennen. Het was er koud, vies, akelig stil en donker. Ik wandelde veel liever door het Rubenshuis. Maar hoe dan ook raapte ik alle moed bijeen en trotseerde ik deze grellige ruimte om te ontdekken wat er allemaal te zien was. Toen ik mijn eerste stappen binnen zette en me omdraaide zag ik al meteen iets interessants om te schetsen, een interessante compositie.

Met m’n gekozen techniek tekende ik de dingen die aan de muur hingen met rood en het felle licht dat er scheen met blauw. Om de grellige sfeer nog eens te bevestigen tekende ik de vlekken op de muur en op de grond ook mee in het zwart. De typische TL-lampen en de gebieden die vooral belicht werden tekende ik in het blauw, om te bevestigen dat het er heel donker was.

Toen ik door de parking wandelde vond ik iets waarvan ik niet meteen dacht dat ik het zou tegenkomen... Een auto. Niet zomaar een auto, ik vond hem natuurlijk ook interessant genoeg om te tekenen. De reflectie van de lampen op de auto vond ik heel leuk. Doordat de reflecties ingesloten zijn binnen de contouren van de auto zouden ze duidelijk moeten zijn en uiteindelijk is het toch ook een leuk resultaat omdat reflecties heel delicaat en gedetailleerd zijn en ze hier heel abstract getekend zijn.

10


Dzia heeft een hele leuke werkstijl vind ik, hij tekent vooral dieren op stedelijke plekken, zoals bruggen, treinstations, verlaten huizen,... Toevallig kwam ik boven de parking, aan de stadschouwburg ook een diertje tegen. Dus, ik dacht, ik wil ook wel iets maken dat aanleunt bij zijn stijl. Ik probeerde m’n techniek en zijn stijl te combineren en dit is het dus geworden.

Net zoals hem heb ik geprobeerd om de dynamiek van de poten en het knikkende kopje erin te verwerken. De duif had 3 kleuren; grijs, bruin en wit. Vooral elke kleur gebruikte ik ook een verschillende balpenkleur; zwart, blauw en rood. Door abstracte vormen te tekenen probeerde ik de contouren en de veren van de vogel te visualiseren.

It is more then just art, its something you will feel and see...it is raw emotion at its best and worst. - Dzia

11


Een fiets is een dagdagelijks object, maar toch vond ik hem interessant genoeg om te tekenen. Er zijn elementen die elkaar overlappen in de tekening, zoals bv. de fietszak, de wielen en het spatbord.

Ik vond dit interessant om te visualiseren, nu zit er meer diepte in de tekening doordat de elementen overlappen en in een andere kleur getekend zijn dan moest ik hem alleen in het blauw geschetst hebben.

Deze 3 elementen heb ik als in lagen over elkaar getekend met voor elk element een andere kleur. De rode elementen komen naar voren en de zwarte komen verder naar voor dan de blauwe. De pedalen steken bijvoorbeeld verder uit naar voor dan het kader.

*

* Tekenen met balpen kon soms best frustrerend zijn.

12


Every kid is a hero. ARTIEST Flash, Linksone, A Squid Called Sebastian LOCATIE Prekersstraat 16, 2000 Antwerpen, BelgiĂŤ

Deze Spiderman is slechts een element uit de Het jeugdhuis wil van kleine kinderen superhelhele muurschildering van de artiesten Flash, den maken, vandaar het superhelden-thema in Linksone en A Squid Called Sebastian. de mural. In de zomer van 2012 organiseerde Habbekrats, een jeugdhuis dat zich in 2009 vestigde in het oude magazijn achter de grafitti-mural een soort van grafitti-jam voor jongeren, waarvan degrote muur dus het resultaat is.

De soundtrack koos ik omwille van de positieve vibe die de plek doet uitstralen. Het nummer gaat deels over hoop en over liefde, ze willen ieder kind een plek geven waar ze kunnen zijn wie ze willen zijn en geliefd worden omwille van wie ze zijn.

*

TECHNIEK Kleurstiften SOUNDTRACK Bob Sinclar - Love Generation

*Deze grafitti-tag stond onder de mural.

13


“Grote speelblokken in het hout waarop je kan zitten, waarop je kan chillen.�

UNIQLO en vzw Habbekrats transformeerden de grauwe parking op het Heldenplein om tot een kleurrijk plein waar jongeren samenkomen om te spelen of om te chillen. De bovenstaande tekening maakte ik van een houten constructie op het plein. Ik vond de compositie van de blokken heel interessant en ook het perspectief was leuk om uit te werken. Het interessante aan deze tekening is dat ik de gekozen techniek gebruikt heb om de houttextuur te creĂŤeren. Door met een bruine stift elkaar lichtjes te overlappen lijkt het alsof er een spleet tussen het hout zit. Door nog eens extra met de stift over bepaalde vlakken te kleuren probeerde ik de natte gedeelten van de blokken te visualiseren, hierdoor verkreeg ik verschillende tinten bruin.

14


Het is zeker een kleurrijk plein zoals Habbekrats het zelf beschrijft. Daarom dat ik er ook voor koos om stiften te gebruiken, stiften zijn feller dan kleurpotloden en daardoor wekken ze volgens mij ook dat enthousiasme in ons op, wat kinderen sowieso nodig hebben. Ik vond het vlot leuk om te tekenen omdat het met een beetje fantasie ook ĂŠcht drijft op het water. Door met de blauwe stift een tweede laagje te kleuren lijkt het alsof er golfjes ontstaan en word onze fantasie nog een beetje meer gestimuleerd!

Dit beeld bevestigt nogmaals dat het een kleurrijk plein is. Het perspectief sprak me opnieuw aan en vooral ook de compositie van de kleurvlakken. Die valt beter op zonder achtergrond, daarom dat ik de rest van de stenen niet tekende. Dit vlakkenspel deed me denken aan een minigame uit het spel Mario Party, dat ik vroeger als kind speelde. Je moest om ter eerste aan de overkant zien te geraken door te lopen en over de vlakken te springen.


Door het perspectief waaruit ik tekende heb je bijna zelf het gevoel dat je op de eerste plek staat, je voelt je een winnaar. Dit voetstuk stond op hetzelfde pleintje als het vlotje.

Deze windwaaier pastte voor mij ook weer perfect in het plaatje. Het interessante aan dit object was dat de reflectie in sommige bloemblaadjes een andere kleur had dan de blaadjes zelf, zoals je kan zien in de tekening.

Ergens verderop kwam ik aan een appartementsgebouw 2 tuinkabouters aan het raam tegen. Ze leken over iets te discussiĂŤren. Waarschijnlijk kabouterdingen, maar goed, het was een leuk, gek, kleurrijk beeld en pastte ook weer perfect in dezelfde omgeving.

16


“De omkadering van het artwork vond ik misschien zelfs nog interessanter dan het artwork zelf. De muur was bovenaan aan het afbrokkelen, zodat het ‘skelet’ van het gebouw zich toonde, dit gaf het oude gebouw nog wat extra karakter.” “Het interessante aan dit beeld was dat de details in het kader niet bestonden uit gelijke lijntjes en ik zo interessante texturen met m’n zwarte stiftjes in m’n tekening kon verwerken d.m.v. verschillende diktes”

Jazzy South ARTIEST Philippe Paquet LOCATIE Leopold de Waelstraat 4, 2000 Antwerpen, België TECHNIEK Zwarte stiftjes

In 2009 maakte Philippe Paquet deze Comic Wall, zoals er vele zijn in Antwerpen. De stripwinkel MEKANIK nam in 2004 het initiatief om een stripmurenwandeling te realiseren in de Antwerpse binnenstad. Zo zijn er nog murals zoals bijvoorbeeld die van Suske en Wiske in de Korte Riddersstraat en die van Kiekeboe in de Paradijsstraat. Philippe Paquet is een veelzijdig man, hij kan illustreren, tatoeëren, zelfs muziek maken, maar wat hij het beste kan is verhalen vertellen. Hij heeft vooral zijn bekendheid verworven door zijn striproman van Louis Armstrong, die boven de wijnbistro Patine tentoonsteld staat, vlak naast het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten. De locatie zelf deed me enorm denken aan Parijs. Veel gezellige café’tjes, klassieke gebouwen en het bruiste er van het leven. Vandaar ook de soundtrack die ik koos, de plek deed me denken aan de sfeer die heerst in de film Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain. Veel groen, veel lichtjes ‘s avonds, lekker gezellig. Als ik geen geld heb om met m’n toekomstige vriendin naar Parijs te gaan, dan trakteer ik haar daar wel op een glaasje rode wijn.

SOUNDTRACK Yann Tiersen - J’y Suis Jamais Allé

17


Alweer een duif. Maar, de duif was hier niet het eerste dat m’n aandacht trok, het waren de stenen. De grond voor het Museum van Schone Kunsten was bekleed met een ongelijke bedekking van grote stenen. Sommigen lagen hoger, sommigen lager. In de stenen zelf zat ook vaak relïef, deze twee vormen heb ik geprobeerd te verwerken in mijn tekening. De verschillende lagen in de vleugels en de vleugelstrepen, de contouren in de veren, de duif was zeker ook interessant genoeg om mee in de tekening te verwerken.

Ietsje verder, aan de linkerkant van het museum vond ik deze leuke compositie terug. Een spel van acht houtsblokken, mooi op elkaar uitgelijnd in groepjes van twee. Deze blokken stonden symmetrisch gepositioneerd tegenover elkaar, mooi uitgebalanceerd, dus zocht ik een positie, een nieuw perspectief om deze compositie te visualiseren. De textuur in het hout sprak me ook aan, de golven in het hout kon ik makkelijk met m’n zwarte stiftjes in m’n tekening verwerken. Zonder te zeggen dat het houtsblokken zijn, zou je het zo ook al opmerken door de golvende lijntjes binnenin de voorste vlakken. *

*Dit is één van de verschillende elementen die terugkomen in de graphic novel van Philippe Paquet.

18


“Paquet’s unique watercolor style gives Louis Armstrong an unmistakable sense of nostalgia that reaches deep into the memory of a great man and gives a certain clarity to an already distinctive voice.” - Allen Hui

Nog wat verderop liep een oude man met een bril, een gekreukte broek, een dikke winterjas en een wandelstok. De vele lijnen en contouren in zijn jas en broek leken mij interessantt om vorm te geven op een hele duidelijke manier. Doordat er weinig diepte in zit lijken de jas en de broek opgedeeld in kleine vlakken.

* *Hoewel de mural zich middenin het stad situeert zijn er enorm veel natuurlijke elementen aanwezig in de Leopold De Waelstraat.

Op het einde van de straat staat een groot plein en aan dat plein bevindt zich het justitiepaleis. Toen ik mijn deze spot ging verkennen ging na een klein uurtje de zon onder. De straat werd nog zachtjes belicht en de zon zakte weg onder het gerechtsgebouw. Dit gebouw, dat gebouwd werd in 2006, is volgens mij een knap staaltje architectuur. Vele scherpe punthoeden, schaaldaken en lijnen die de daken verdelen. Het werd tevens ontworpen door dezelfde man die Centre Pompidou in Parijs en de Millenium Dome in Londen ontwierp. Door de zonsondergang kreeg je binnenin de punthouden schaduwen die ik met een dikkere stift illustreerde. Architect: Richard Rogers Kostprijs: € 280 miljoen

19


Tot slot de gebroken bloembak. Ik was nog steeds op zoek naar objecten die bij mijn techniek pasten. Niet ver van de wijnbistro Patine (waar het kunstwerk zich bevindt) kwam ik deze gebroken bloembak tegen. Als kind tekende ik graag planten vanwege hun zeer gedetailleerde structuur, belichting, ... Maar in deze schets heb ik me niet gefocust op de plant en wel op de bloembak. Met m’n fijne zwarte stiftjes had ik al vele lijnen getrokken, ze heten dan ook ‘pigment liners’, maar ik wou toch nog iets anders proberen. Door middel van puntjes te zetten kun je de illusie van een gekleurd vlak opwekken, hoe dichter ik ze tegen elkaar zette, hoe meer schaduw ik verkreeg. Je kunt het een beetje vergelijken met het principe van een halftoonraster; hoe dichter de rasterpunten tegen elkaar aanleunen, hoe donkerder de kleur wordt. Als je de 4 kleuren over elkaar drukt op een wit blad krijg je zwart, druk je geen kleuren blijft het blad wit, dit heet subtractieve kleurmenging.

20


‘The lost art of keeping a secret’

The Colonel ARTIEST Charlotte De Cock LOCATIE Montignystraat 51, 2018 Antwerpen, België TECHNIEK Houtskool

Voor de espressobar Kolonel Koffie maakte Charlotte De Cock deze muurschildering van The Colonel, een portret van een man dat ze al eerder had eerder had gemaakt, maar niet op deze schaal en oorspronkelijk in kleur. Charlotte vertrok op reis naar Californië in de Verenigde Staten en trok naar plekken die verlaten waren zoals bijvoorbeeld een oud ‘mijnersdorpke’, een beachresort, plekken die nu opnieuw gebruikt worden en een nieuwe functie gekregen hebben. Ze maakte portretten van de figuren die ze hier tegenkwam. The Colonel was daar één van. Al deze portretten werden tentoongesteld in haar vorige expositie ‘My California’ show. De soundtrack Home van Hans Zimmer koos ik omdat hij me doet denken aan California, hij past perfect in het plaatje, samen met The Colonel.

SOUNDTRACK Hans Zimmer - Home

21


De muurschildering reikt uit tot de 2de etage van het gebouw en is te zien vanuit alle hoeken op de Troonplaats. Het grootste deel van de tekening bevindt zich aan de rechterzijde van het gebouw. Het gebouw is compleet wit, de muurschildering zwart. Dit geeft het grootst mogelijke contrast, daarom dat de tekening me ook meteen opviel toen ik van de bus stapte, ik moest helemaal niet lang zoeken voor ik ‘de kolonel’ gevonden had.

De voorkant van het gebouw was opgebouwd uit vele houten balkjes die allemaal mooi naast elkaar op een rijtje stonden, het zag er tot nu toe zeer gezellig uit. Normaal zit de bar stampvol, maar ik ging er in de avond schetsen, de stoelen stonden allemaal al onder tafel en er zat niet veel volk binnen op een vijftal mensen na. Dit neemt niet weg dat het er nog steeds druk was in de omgeving. Er was veel verkeer en er liepen veel mensen rond van verschillende landen en culturen.

22


Omdat het buiten koud was besloot ik even naar binnen te gaan om daar nog wat inspiratie op te doen om te schetsen. Bovendien zat er toen ik buiten zat een man in m’n rugzak te neuzen, binnen is veiliger, binnen is beter. Ik bestelde m’n zwarte koffie en zonder hem koud te laten worden waagde ik opnieuw een poging tot een snelle schets. De schaduwen in dit zeer minimalistische kopje en bordje vond ik leuk om te tekenen.

*Het logo van Kolonel Koffie

*

Toen ik klaar was om weer naar huis terug te keren besloot ik om nog één schets te maken. Met deze schets wil ik de locatie tonen vanuit het standpunt van het café. De zon ging net onder en de wolken kregen een héél mooi kleurtje, zelfs meerdere, verschillende kleurtjes; oranje, geel, rood, ... Maar jammer genoeg zat ik daar met een zwart houtskoolpennetje, daar moest ik het mee doen. Ik heb mijn best gedaan om toch nog een mooie zonsondergang te tekenen. De schaduw viel langs de achterkant en de zijkanten van de gebouwen en het zonnetje ging langzaam onder. Van achter in de straat brandde er al een lantaarnpaal. Ik zag een hele boel mensen het straat oversteken, bussen passeren en auto’s voorbij rijden. Fietsers reden er natuurijk ook.

23


Urban Jungle ARTIEST Steve Locatelli LOCATIE Desguinlei 33, 2018 Antwerpen, BelgiĂŤ TECHNIEK Kleurpotlood SOUNDTRACK Ludovico Einaudi - Primavera

Deze gigantische mural van Locatelli Steve is te bewonderen op de Desguinlei, nummertje 33. Als je van Antwerpen-Zuid ooit richting Antwerpen-Berchem bent gereden is de kans groot dat je hem al eens hebt gezien. Zo niet, dan zul je er nu misschien wel op letten. De meeste street artists willen goede dingen doen voor de maatschappij, de mensen wakker schudden, ze een boodschap meegeven of het straatbeeld wat opfrissen om mensen met hun kunst te verbazen of te laten lachen. Steve zijn kleurgebruik bestaat meestal uit een combinatie van sombere en felle kleuren, zoals hier in de boomhutten op de voorgevel.

24

Zijn werk verbaasde me vooral. Dit is de voorgevel van een voormalig administratief gebouw. Nu is het een centrum voor basiseducatie geworden (Open School Antwerpen), ze geven er gratis cursussen taal, rekenen, algemene vorming en computer aan volwassenen. Hun doel is om volwassenen hun basisvaardigheden te versterken, stap voor stap en op hun eigen tempo. De gevel van het gebouw telt ongeveer 700m , daar kun je al wel iets op tekenen natuurlijk. Ik vind persoonlijk ook dat hij de ruimte zeer goed gebruikt heeft. 2

Op de voorgevel zien we een oerwoud met enkele boomhutten die rond een groep ramen getekend zijn, alsof de mensen erachter in de boomhut zitten.

Het interessante aan deze plek is dat er een enorm groot contrast tussen verstedelijking en natuur is. Naast het gebouw is er een vlakte dat met gras, struiken en bomen bedekt is. Langs de voor- en achterkant loopt de autoweg. Ik experimenteerde met de potloden door de kleuren te mengen om nieuwe kleuren te bekomen zoals bv. zwart en bruin of zwart en donkergroen.


“I like the symbolism of skulls. It is so universal, you can not tell if it was a boy or a girl or if it was white, African or Chinese person. We are all the same under it all!” - Steve Locatelli

Langs de zijkant nog meer jungle. Maar langs deze kant vliegen er veel vogeltjes en komt het zonlicht meer door het bladerdak piepen. Voor zover ik kon zien was er boven een trap die het gebouw ook weer die ‘urban’ look geeft. Het leuke aan de mural is zoals ik al zei; zijn kleurkeuze. Daarom koos ik ervoor om dit in kleurpotlood uit te werken. De kleuren waren zacht en niet te fel, aangenaam om naar te kijken (op de felle stroken in de boomhutten na. De felle stroken bezorgen dan ook weer dat mooie contrast tussen beide. Doordat het contrast tussen verstedelijking en natuur zo groot was vond ik het interessant om de kleine zwerm vogels mee in beeld te brengen. Ze zorgen voor een fantastische, nauwe samenwerking tussen kunst en realiteit die het werk nog meer diepte geeft. De soundtrack, Primavera van Ludovico Eindaudi koos ik omwille van het grote contrast tussen de verstedelijking en de natuurlijke omgeving. Het nummer begint heel rustig en komt langzaam op gang, dan komt er een heel sterk en hevig stuk dat voor mij verwijst naar de autoweg. Het rustige stuk verwijst naar het moment dat je door het park loopt en terug tot rust komt, dat je de autoweg eventjes vergeet.

25


Het straatnaambordje sprak me aan toen ik er voorbij liep om de rest van de omgeving te verkennen.Het was vuil en roestig, wat maakte dat het perfect in het plaatje paste. Door zwart, bruin en oranje te mixen bekwam ik de roestige kleur die ik wou en die perfect overeen komt met de realiteit. De kader rondom de straatnaam begon al zachtjes weg te vagen en er miste een schroefje in de linkeronderhoek. In deze schets focuste ik me op het perspectief en de typografie alsook de kleurovergangen in het blauwe vlak.

Dit is hoe de omgeving eruit ziet langs de linkerkant van het gebouw, iets verder aan de linkerkant staat De Singel. Een park, bedekt met een groene grasmat en kale bomen. Achter het park ligt nog een autoweg en daarachter vinden we nog enkele gebouwen terug, de enige twee die ik in het zicht had toen. Het gras leek me interessant om te schetsen, want er liepen donkerdere stroken door die iets hoger lagen dan het gras dat ik lichtgroen schetste.


Copyright © 2017 door Dwayne Helmich


Basisproject Individueel Boekje A3  

Streetart in Antwerpen In dit boekje leid ik jullie rond door Antwerpen langs een paar van zijn beste murals en artworks. Niet alleen de ku...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you