Page 1


Γιά τ᾽ ἀγγελόμορφα τά προσωπάκια γιά κεῖνα τά φωτεινά τά μάτια, τά ὁλοκάθαρα μικρῶν παιδιῶν, ξεχειλισμένα ἀπό ἄγριο φόβο – πανικό τοῦ πολέμου ἀβυθομέτρητο – θρηνῶ. Ὑπάρχει ἀκόμα στόν πλανήτη Γῆ πολύς θάνατος. Σκοτάδι πού δέν ἔγινε φῶς. Κούλα Παρασκευᾶ, Λεμεσός


Ὁλοένα διαδιδόμενες φράσεις. Ἐκφράσεις μιᾶς ἀποδοκιμασίας ὅλων. Μιᾶς ἀπογοήτευσης βαθιᾶς. Μιᾶς ἀποστροφῆς στόν τρόπο ζωῆς, πού ὡστόσο, σχεδόν ὅλοι ἔχουμε ἀποδεχθεῖ ἀναντίρρητα, τόν ξενόφερτο καί κούφιο. Μιά ἀνυπόμονη, βίαιη – ἀναποτελεσματική πιθανότατα – στάση ἀντιμετώπισης τῆς οἰκονομικῆς κρίσης. Μιά παραθεώρηση τῆς βαθιᾶς ἠθικῆς κρίσης, πού εἶναι ἡ αἰτία τῆς σημερινῆς ἀπόγνωσης. Τῆς παγκόσμιας· τῆς πανευρωπαϊκῆς· τῆς Ἑλληνικῆς ἀπόγνωσης, τῆς τόσο ἀταίριαστης στό χαρακτήρα τοῦ Ἕλληνα.

***

Καθώς ξημερώνει ἡ λαμπρή ἐπέτειος τῆς 25ης Μαρτίου τοῦ 1821· καθώς τό ἴδιο ἀποφασιστικά, ὅπως πάντα, ὑψώνεται στόν ἱστό της ἡ γαλανόλευκη σημαία μας, ἀναρωτιόμαστε ἄν χάθηκαν τά χαρακτηριστικά τῆς φυλῆς μας. Ἡ ὑπομονή, πού ὑφάνθηκε στίς τετρακόσιες πτυχές τῆς φουστανέλας τῶν εὐζώνων μας. Ἡ ἀνδρεία, πού ἄστραψε καί βρόντησε στά ἀδύναμα ὅπλα τῶν προγόνων μας, πού δυνάμωσαν στά δικά τους τολμηρά χέρια. Ἡ ἀντοχή στή στέρηση τῶν ὑλικῶν καί πρόσκαιρων ἀγαθῶν, πού τή σμίλεψε ἡ πίστη στά ἄυλα καί αἰώνια. Ἡ ἀγάπη στό πατρικό χῶμα, πού τό ᾽καναν προσφιλέστερο ποτίζοντάς το μέ τό δικό του ἄλικο αἷμα. Ἡ ἀρετή, πού ἅγιασε τίς ἀνθρώπινες ἀδυναμίες καί τίς ἔριξε στό θεῖο ἔλεος μέ ταπείνωση καί μετάνοια. Ἡ λεβεντιά, πού ἔκανε τόν πόλεμο γιά τή λευτεριά καί τό δίκιο, τραγούδι καί χορό. Ἡ ἐλπίδα πώς ὁ τόπος μας ὁ πολύπαθος θά δεῖ μέρες καλύτερες καί δέ θά δουλωθεῖ ξανά σέ κανένα δυνάστη. Δέ μπορεῖ˙ ὅλα τοῦτα ζοῦν! Κληρονομημένα ἀγαθά δέν χάνονται! Ὑπάρχουν. Ὑπάρχουν, ἴσως ξεχασμένα στήν ψυχή τοῦ νεοέλληνα, ἀλλά πάντα ἡ φύτρα τους παραμένει δυναμική, ἕτοιμη νά ξεπεταχτεῖ ξανά, ν’ ἀνθοβολήσει καί νά καρπίσει. Γιά ν’ ἀστράψουν οἱ ψυχές τῶν πατέρων μας ἀπό εὐφροσύνη καί νά λάμψει ἡ αἰώνια Ἑλλάδα, κάτω ἀπ’ τήν πλατιά προστασία τῆς Κεχαριτωμένης! q Τεῦχος 497, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012

83


ἀλλάζει τό θαυμασμό μας γιά τή Δημιουργία καί τόν Δημιουργό. Τόσο οἱ φυσικές ὅσο καί οἱ μεταφυσικές ἐνέργειες προέρχονται ἀπ᾽ Αὐτόν καί τό ἀποτέλεσμα εἶναι μεγαλειῶδες. Ὑπάρχει ὅμως καί κάτι ἀκόμη: Τό κορυφαῖο ὄν τῆς δημιουργίας, τό προικισμένο μέ ἔκτακτες ἱκανότητες, λογικό, ἐλευθερία, ἀθάνατη ψυχή, διαπιστώνει, ὅτι μέσα στήν ὕπαρξή του ἀντιπαλαίουν καί ἄλλες δυνάμεις καί ἄλλοι νόμοι, πνευματικῆς φύσεως9. Ἐάν δέ οἱ φυσικοί νόμοι ἔχουν συμπαντικές διαστάσεις, οἱ πνευματικοί νόμοι ἔχουν συνέπειες, πού ὑπερβαίνουν κατά πολύ τά χωρο-χρονικά ὅρια τῆς δημιουργίας. Τό πῶς μέσα στό ἴδιο δημιούργημα οἱ φυσικοί νόμοι συμπλέκονται μέ τούς πνευματικούς καί ἡ περιορισμένη ἐλευθερία πού παρέχουν οἱ πρῶτοι7 ἐπιτρέπει τήν ἀνάπτυξη τῆς πνευματικῆς ἐλευθερίας, ξεφεύγει ἀπό τή δικαιοδοσία τῆς ἐπιστήμης καί ἀποτελεῖ ὄντως ἕνα μεγάλο μυστήριο. Βασ. Πετρουλέας, Δρ. Φυσικός, Ε.ΚΕ.Φ.Ε. «Δημόκριτος» --------------1. Βλ. «Ἡ κλιμάκωση τῆς ἐλευθερίας στή δημιουργία», «Ἡ Δράση μας» τ. 496, Φεβ. 2012. 2. Ἡ ἐπιστήμη φιλοδοξεῖ νά ἀναγάγει καί τίς τέσσερις δυνάμεις σέ κοινή αἰτία (ἑνοποίηση). Ἤδη τό ἔχει κατορθώσει γιά τίς τρεῖς (ἐκτός ἀπό τή βαρύτητα). 3. Κ. Τσίγκανου: «Ὁ κενός κόσμος μας καί οἱ τέσσερις δυνάμεις τῆς Φύσεως», «Ἡ Δράση μας», τ. 453, Νοεμ. 2007. «Ἡ ἀβάσταχτη ἐλαφρότητα τῆς βαρύτητας στό Σύμπαν», «Ἡ Δράση μας», τ. 488, Ἀπρ. 2011. 4. Ἡ συνολική ἕλξη τῶν ἀρνητικῶν φορτίων (ἠλεκτρονίων) ἑνός λίτρου νεροῦ μέ τά θετικά φορτία (πρωτόνια) ἑνός ἄλλου λίτρου σέ ἀπόσταση ἑνός μέτρου ξεπερνᾶ κατά χιλιάδες φορές τό βάρος ὅλων μαζί τῶν ὠκεανῶν τῆς γῆς! Ἡ τρομακτική αὐτή δύναμη ἐξισορροπεῖται ἀπ᾽ τίς ἀπωστικές δυνάμεις τῶν ἀρνητικῶν μέ τά ἀρνητικά καί τῶν θετικῶν μέ τά θετικά φορτία. Ἔτσι παραμένει τό ἀπειροελάχιστο συγκριτικά βάρος, ἕνα κιλό γιά κάθε λίτρο. Καί ἐάν σέ ἕνα λίτρο νερό κρύβονται τόσο ἰσχυρές δυνάμεις, μπορεῖ κανείς νά φανταστεῖ τί δυνάμεις κρύβονται σέ κάθε οὐράνιο σῶμα. Ἡ δημιουργία ἰσορροπεῖ κυριολεκτικά πάνω στήν κόψη τοῦ ξυραφιοῦ. 5. Κάποτε ὅμως ἔχουμε ἀπότομα ξεσπάσματα τῶν δυνάμεων αὐτῶν, ὅπως στούς κεραυνούς. Ἔπειτα κι ὁ θαυμάσιος ὑδρολογικός κύκλος ἐν πολλοῖς ὀφείλεται στίς ἠλεκτρομαγνητικές δυνάμεις. 6. Γιά ἁπλούστευση δέν ἀναφερόμαστε σέ κβαντικά φαινόμενα. 7. Ἡ σύγχρονη ἐπιστήμη μέ τή θεωρία π.χ. τῆς σχετικότητος καί τήν κβαντική ἀρχή τῆς ἀπροσδιοριστίας, ἀποδέχεται ὅτι ἡ ἐλευθερία εἶναι σέ ἕνα βαθμό ἔμφυτη στό πλέγμα τῶν φυσικῶν νόμων. 8. Οἱ φυσικοί νόμοι δέν θά μποροῦσαν νά ἔχουν τά θαυμαστά ἀποτελέσματα, ἐάν οἱ ἰδιότητες τῶν στοιχειωδῶν σωματιδίων, πού ἀπαρτίζουν τήν ὕλη δέν εἶχαν μέ ἀπόλυτη ἀκρίβεια ἐκεῖνες τίς τιμές, πού χρειάζονται γιά νά συναρμολογηθοῦν τά διάφορα ὑλικά σώματα καί κυρίως ἡ ζωή. 9. «Βλέπω δέ ἕτερον νόμον ἐν τοῖς μέλεσί μου ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοός μου καί αἰχμαλωτίζοντά με ἐν τῷ νόμῳ τῆς ἁμαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσί μου» (Ρωμ. ζ´ 23).

96

Τεῦχος 497, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012

Ἀναδημοσιεύουμε ἀπόσπασμα τῆς ἀπάντησης τοῦ κ. Ρολάν* στό πρόσφατο δισέλιδο δημοσίευμα τῆς «Monde» μέ τίτλο «Ἑλλάδα Εὐρώπη: ἡ μεγάλη παρεξήγηση», ὅπου ἀμφισβητοῦνταν ἡ εὐρωπαϊκότητα τῆς χώρας μας. ιώθω βαθιά ταπεινωμένος, ὡς φιλέλληνας, ὅταν μία ἐφημερίδα τολμᾶ νά βάλει τίτλο πώς ἡ Ἑλλάδα εἶναι «μιά χώρα ἴσως λιγότερο «εὐρωπαϊκή ἀπ᾽ ὅ,τι φαίνεται» κι ὅταν τό περιεχόμενο αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου εἶναι κακή σύνοψη μιᾶς ἱστορίας, τήν ὁποία οἱ συντάκτες δέν ἔχουν ζήσει. Νιώθω ταπεινωμένος, ὡς Γάλλος, πού συμπατριῶτες μου πληγώνουν μέ τέτοιο τρόπο τήν ἱστορία καί τροφοδοτοῦν τόν μύθο τοῦ ψεύτη καί... πονηροῦ (poniros στό πρωτότυπο) Ἕλληνα. Ἄν λοιπόν δέν εἶναι ἡ Ἑλλάδα εὐρωπαϊκή χώρα, ποιός ἀξίζει αὐτόν τόν τίτλο; Ὁ γερμανός βάρβαρος ἤ ἡ ὕπουλη Ἀλβιών, τήν ὁποία ὁ μεγαλύτερος ποιητής της, ὁ Βύρωνας, κατηγοροῦσε ἤδη γιά λεηλασία τῆς χώρας τοῦ Ὁμήρου; Περισσότερο εὐρωπαϊκή ἡ Ἀγγλία, πού δέν ἐπιθυμεῖ καμία εὐρωπαϊκή ἀλληλεγγύη – καί κυρίως ὄχι ἐκείνη πού θά τῆς κόστιζε χρήματα; (…) Ἡ Ἑλλάδα, μία χώρα πού μπορεῖ ἐντούτοις νά ὑπερηφανεύεται γιά τήν ἀντίσταση τήν πιό ὑποδειγματική ἀπέναντι στόν Ναζί κατακτητή. Ἡ ἰδέα τῆς Εὐρώπης δέν ἔχει καί πολλά χρόνια ζωή, ἀμφιβάλλω ἄν μποροῦμε νά διανέμουμε διπλώματα εὐρωπαϊκότητας. Τόσο ἡ ἰδέα ὅσο καί τό γεωγραφικό της περιεχόμενο εἶναι πρός οἰκοδόμηση καί ὄχι ἕνα ἀκέραιο δεδομένο. Ὁ Βαλερί Ζισκάρ ντ' Ἐστέν ἔβαλε τήν Ἑλλάδα στήν Εὐρώπη διότι, λέει, ἀπό αὐτή τή χώρα ἔρχονταν ἡ δημοκρατία καί ὁ πολιτισμός. (…) Τό πρόβλημα δέν εἶναι νά μάθουμε ποῦ γεννήθηκε ἡ δημοκρατία, τό


πρόβλημα εἶναι νά ἀναγνωρίσουμε ὅτι ὁ ἑλληνικός ἤ, καλύτερα ἄς ποῦμε, ὁ ἑλληνορωμαϊκός πολιτισμός εἶναι τό μόνο κοινό σκυρόδεμα σέ μία ἱστορία φτιαγμένη ἀπό ἀντιπαλότητες καί παγκόσμιους πολέμους. Αὐτός ὁ περίφημος ἑλληνικός πολιτισμός ἔθρεψε τήν Ἀναγέννηση, τά γράμματα καί τίς τέχνες, τούς κλασικούς μας τοῦ 18ου αἰώνα καί γονιμοποίησε τίς ἐλίτ τοῦ ἴδιου αὐτοῦ αἰώνα, πού συντάραξαν τόν κόσμο. Ἡ θέση τῆς Ἑλλάδας εἶναι στό κέντρο τῆς Εὐρώπης, πρόκειται ἄλλωστε γιά μία ἀπό τίς πιό ζωντανές καί τίς πιό λαμπερές ἑστίες τῆς εὐρωπαϊκῆς κουλτούρας: μέ πρόσωπα ἀξιοσημείωτα σέ ὅλους τούς τομεῖς (…). Ὅλοι λοιπόν ψεῦτες καί κλέφτες, τούς ὁποίους πρέπει Τό ἐρώτημα δέν εἶναι νά ὑπερασπιστοῦμε γιατί ἐφεῦραν κάποτε τή λέξη «δημοκρατία»; Ὑπάρχουν πολλά ἀκόμα πράγματα νά βάἄν ἡ Ἑλλάδα εἶναι περισσότερο λουμε στή ζυγαριά: ἡ φιλοσοφία (α λα δυτικά), ἡ ἱστορία, ἤ λιγότερο εὐρωπαϊκή: τό θέατρο… Ὑπάρχουν σήμερα σέ αὐτή τή χώρα ἄνδρες τά ἴδια τά θεμέλια τῆς Εὐρώπης καί γυναῖκες ἀπό τούς πιό καλλιεργημένους καί τούς πιό πολιτισμένους πού γνωρίζω·· δέν δέχομαι νά τούς βάζουν δέν ὑφίστανται «βάρβαροι» στόν πάγκο τῆς Εὐρώπης. Ὅσο γιά τούς χωρίς τόν ἑλληνισμό... ἀξιοθρήνητους κομπιναδόρους, σέ ποιά χώρα δέν ὑπάρχουν, ἔχοντας διασπαθίσει δεκάδες δισεκατομμύρια; Τό ἐρώτημα δέν εἶναι ἄν ἡ Ἑλλάδα εἶναι περισσότερο ἤ λιγότερο εὐρωπαϊκή: τά ἴδια τά θεμέλια τῆς Εὐρώπης δέν ὑφίστανται χωρίς τόν ἑλληνισμό. (…) Τσιμέντο τῆς Εὐρώπης δέν εἶναι οἱ τράπεζες καί οἱ τραπεζίτες, ἀλλά ἕνας πολιτισμός, καί ὁ ἑλληνικός πολιτισμός εἶναι ἕνα ἀπό τά στοιχεῖα πού μᾶς ἑνώνουν· ἀλίμονο, ὑπάρχουν τόσο λίγα! Vive la Grece! Καί ἄς μήν ἀφήσουμε τεχνοκράτες νά γονατίσουν φίλους καί ἀδελφούς, πόσο μᾶλλον νά τούς ταπεινώσουν καί νά ταπεινώσουν κι ἐμᾶς. q * Ὁ κ. Ἐτιέν Ρολάν εἶναι πρώην διευθυντής τῆς Γαλλικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν (EFA) καί ἐπίτιμος καθηγητής Ἑλληνικῆς Ἀρχαιολογίας στό Πανεπιστήμιο Paris I - Πάνθεον - Σορβόνη. (Palmografos.com). Τεῦχος 497, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012

97


Πόσο εὔσπλαχνος εἶναι ὁ Θεός! Ἡ συνείδηση, δῶρο καί τοῦτο τῆς εὐσπλαχνίας Του πρός τόν ἄνθρωπο. Μᾶς δημιούργησε. Δέν μᾶς ἄφησε ὅμως μόνους. Ἡ φωνή Του εἶναι «ἐντός ἡμῶν» καί μᾶς ἀποτρέπει ἀπό τά μή καθήκοντα, παροτρύνει δέ πρός τά «καλά καί συμφέροντα ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν». Μία ἀπό τίς πιό βασικές διαφορές πού ἔχει ὁ ἄνθρωπος ἀπό τά ἄλογα κτήνη, εἶναι τό ὅτι τόν πλούτισε ὁ Θεός ἤδη ἀπό τή Δημιουργία τῶν πρωτοπλάστων μέ τήν τιμή καί τό χάρισμα νά διακρίνει τό καλό ἀπό τό κακό. Αὐτή τήν ἐργασία τήν κάνει ἡ συνείδηση. Δηλαδή ὄχι ἁπλῶς τόν βοηθᾶ νά διακρίνει ποιό ἔργο εἶναι καλό καί ποιό κακό, ἀλλά τόν παρακινεῖ στό νά ἀποφεύγει τό κακό καί νά προτιμᾶ νά πράττει τό καλό. Καί δικαίως αὐτούς πού ἔχασαν αὐτή τή διάκριση τοῦ καλοῦ ἀπό τό κακό τούς χαρακτήρισε τό Ἅγιο Πνεῦμα διά τοῦ Προφήτη ὡς ὁμοίους μέ τά ἀνόητα κτήνη, πού δέν ἔχουν λογικό καί διακριτικό1. Καί τά μέν ὑπόλοιπα ἔθνη καί λαοί, ὅπως λένε οἱ Θεολόγοι τῆς Ἐκκλησίας μας, θά κριθοῦν τήν ἡμέρα τῆς Κρίσεως μέ κριτήριο τό ἄν ζοῦσαν κατά συνείδηση, ἔστω ὅπως αὐτή εἶναι κατεχωσμένη, καί τούς παροτρύνει πρός τό γενικῶς ἠθικό καλό, καί ἐκεῖνο ἀμυδρῶς· οἱ δέ λαοί πού δέχτηκαν τό νόμο καί τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ θά κριθοῦν πάλι μέ κριτήριο τό ἄν ζοῦσαν κατά συνείδηση, ὅπως ὅμως τήν ἔχει ἀναζωογονήσει, καθαρίσει, ἐκλεπτύνει καί ἐπαναφέρει στήν ἀρχική της κατάσταση μέ τήν ἐπί γῆς ἔλευσή Του ὁ Κύριος. Δηλαδή σύμφωνα μέ τό ἄν τηροῦσαν μέ ἀκρίβεια τίς χριστιανικές ἐντολές. Οἱ Θεοφόροι Πατέρες διδάσκουν ὅτι πρέπει νά ἀποκτήσουμε συνείδηση καθαρή, δηλαδή νά φυλάττουμε τόν ἑαυτό μας ἀκατηγόρητο ἀπό τή συνείδησή μας (ἁγ. Συμεών ὁ Ν. Θεολόγος2) ὡς ἀληθινοί χριστιανοί καί νά τήν ἐπιμελούμαστε3. Νά φυλάττουμε αὐτή πρῶτον ἀπέναντι στό Θεό, δεύτερον ἀπέναντι στόν πνευματικό μας πατέρα καί τρίτον ἀπέναντι στούς λοιπούς ἀνθρώπους καί τά ὑλικά πράγματα τοῦ κόσμου4. Τό δέ «Στόμα τοῦ Χριστοῦ», Βασίλειος ὁ Μέγας, μᾶς δίνει καί ἕναν πρακτικό τρόπο ἐπιμελείας τῆς συνειδήσεώς μας, τόν ὁποῖο, ἐάν ἐφαρμόσουμε, δέν θά ἁμαρτάνουμε οὔτε θά πέφτουμε στά ἴδια ἁμαρτήματα. Καί αὐτός εἶναι τό νά ἀνακρίνουμε στό τέλος τῆς ἡμέρας τή συνείδησή μας σέ τί σφάλαμε καί τί καλό κάναμε τήν ἡμέρα πού πέρασε. Αὐτό ἐξάλλου ἔκανε καί ὁ Ἰώβ γιά τόν ἑαυτόν του καί τά παιδιά του κάθε μέρα (Ἰώβ 1, 5). Διότι ἡ συνείδηση εἶναι σάν ἕνα φίλτρο πού ἐλέγχει τήν κάθε πληροφορία καί ἐρέθισμα, τό

98

Τεῦχος 497, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012


ὁποῖο δέχεται ὁ ἄνθρωπος ὅταν εἶναι ἐν ἐγρηγόρσει. Ἡ ἀγαθή συνείδηση μέσῳ τῆς τηρήσεως τῶν ἐντολῶν γεννᾶ τήν ἀγάπη πρός τόν πλησίον κατά τόν θεῖο Μάξιμο τόν Ὁμολογητή5. Ἡ κατάκριση τοῦ πλησίον καί ὁ ἔλεγχος τῆς συνειδήσεως πρός τήν ψυχή καθιστᾶ τόν ἄνθρωπο ἀνελεύθερο καί χωρίς θάρρος πρός τόν Θεό6. Ὅταν πάλι δέν μᾶς κατακρίνει ἡ συνείδηση, τότε ἀποκτοῦμε ταπείνωση7, «ταπεινοῖς δέ δίδωσι Χάριν ὁ Κύριος». Ἀλλά καί ἀντίστροφα. Τό νά ἐνεργοῦμε εὐσυνείδητα, κατά τόν Ἀββᾶ Ἡσαΐα, ἔτσι ὥστε νά μή στενοχωρήσουμε τόν συνάνθρωπό μας, κι αὐτό προέρχεται ἀπό ταπεινοφροσύνη8. Ἡ συνείδηση καθαρίζεται διά μετανοίας, καί τότε ἔχουμε παρρησία καί θάρρος πρός τόν Θεό καί εἰρήνη μετ’ Αὐτοῦ, καθώς λέγει ὁ ἠγαπημένος Μαθητής: «Ἐάν ἡ καρδία ἡμῶν μή καταγινώσκῃ ἡμῶν, παρρησίαν ἔχομεν πρός τόν Θεόν» (Α΄ Ἰω. γ΄ 21). Ἐπέρχονται δέ σέ μᾶς τότε καί τά ἀγαθά τοῦ Θεοῦ ἄφθονα: «καί ὅ ἐάν αἰτῶμεν λαμβάνομεν παρ᾽ Αὐτοῦ» (Α´Ἰω. γ´22) Ἐάν ἀντιθέτως μᾶς ἐλέγχει ἡ συνείδησή μας, δέν μποροῦμε οὔτε νά ἀτενίσουμε τό πρόσωπο τοῦ Κυρίου καί νά προσευχηθοῦμε. Πολύ δέ περισσότερο νά προσέλθουμε στό Μυστήριο τῆς θείας Μεταλήψεως. Γι’ αὐτό μᾶς συμβουλεύει ὁ Κύριος στό ἱερό Εὐαγγέλιο ὅτι σάν πλησιάσει ἡ ὥρα νά κοινωνήσουμε, θά πρέπει νά ἀφουγκρασθοῦμε τή φωνή τῆς συνειδήσεώς μας, καί ἐάν μᾶς τύπτει καί μᾶς ἐλέγχει ὅτι στενοχωρήσαμε τόν ἀδελφό μας, νά τρέξουμε νά τοῦ ζητήσουμε συγχώρηση, ὥστε νά πάψουν οἱ τύψεις τῆς συνειδήσεώς μας, καί τότε, εἰρηνικοί μετά τοῦ Θεοῦ καί τῶν συνανθρώπων, «ἐν καθαρῷ τῷ μαρτυρίῳ τῆς συνειδήσεως ἡμῶν»9 νά προσέλθουμε στό Ἅγιο Ποτήριο. Ὤ, ἡ εὐλογημένη συνείδηση! Πόσους καί πόσους δέν ἔχει σώσει! Ληστές μεταποίησε σέ Δικαίους. Τελῶνες ὁδήγησε σέ μετάνοια. Ἁμαρτωλούς ἔσωσε. Θυμώδεις πράους τούς κατέστησε. Ἀμελεῖς ἐπιμελεῖς ἀνέδειξε. Ἁγίων ἀνδρῶν βεβαίωσε ἐσωτερικά τόν ἀγώνα τους. Μάρτυρες συνόδευσε ὡς τροφός στό μαρτύριο. Νέους κράτησε σάν τό χαλινάρι τό ἄλογο. Γέροντες πού ἀγωνίσθηκαν στή νιότη τους γιά τήν ἀρετή καί γιά τό καλό τῶν ἄλλων, παρηγόρησε δίκαια. Παραλύτους μετέβαλε σέ ἀθλητές,

μή ἀφήνοντάς τους νά βαρυγγωμοῦν. Διαπληκτιζομένους συμφιλίωσε. Γι’ αὐτό, λοιπόν, ἀγωνίσου, ὤ ἀθάνατη ψυχή μου, νά ὑποτάσσεσαι στήν ἄδολη συνείδηση, ἡ ὁποία ὡς τροφός σέ συνοδεύει στή δύσβατη στράτα τῆς ζωῆς. Πανάγαθε Κύριε, βοήθησέ με νά ξεσκεπάσω ἀπό τά πάθη μου τή σάλπιγγα αὐτή, τήν ὁποία ἔχουν καταχώσει αὐτά, καί μόλις πού ἀκούγεται ἡ φωνή της. Κι ἄς μέ ὁδηγήσει αὐτή ἐμπρός στή θύρα τῆς Βασιλείας Σου. Ἀλίμονο, διότι ἔχει περάσει τόσος χρόνος ἀπό τή ζωή μου καί συνεχῶς δικαιολογίες βρίσκω, γιά νά ἱκανοποιῶ τίς ἐμπαθεῖς ἐπιθυμίες καί τά πάθη μου, ἄν καί ἀκούω μία φωνή ἀμυδρά μέσα μου νά ἐπαναλαμβάνει συνεχῶς τίς ἴδιες λέξεις: «Πρόσεξε, μετανόησε, ἀγωνίσου, βοήθησε τούς ἄλλους καί θά βοηθηθεῖς, συγχώρησε καί θά συγχωρηθεῖς!». Αὐτή ἡ φωνή ἀκούγεται ρυθμικά σάν τό ἐκκρεμές. Σάν τό ξυπνητήρι πού δείχνει δώδεκα παρά πέντε. Ἄς τήν ἀκούσω τώρα τουλάχιστον, στό παρά πέντε τῆς αἰωνιότητος, ὥστε νά συμφιλιωθῶ μέ τούς συνανθρώπους μου καί νά ἀποκτήσω θάρρος νά ἀτενίσω ἐναργῶς τό Πανάγιο Πρόσωπό Σου. Ἄς γίνει σέ μένα σάν λυχνάρι ἡ συνείδησή μου, πού θά μέ φωτίζει νά τηρῶ τίς ἐντολές Σου, καί νά βαδίζω τή στράτα τῆς ζωῆς ἀνεμπόδιστα καί σύμφωνα μέ τό Πανάγιο θέλημά Σου. Γένοιτο, Κύριε, «λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ ἔμφυτος νόμος Σου καί φῶς ταῖς τρίβοις μου»10, 11, «καί οὐ μή ἁμάρτω εἰς τόν αἰῶνα»12. Ἐλάχιστος μοναχός Ἀ. Κ. Ἅγιον Ὄρος 1. Βλ. Ἀββᾶ Δωροθέου, Ἔργα ἀσκητικά, ἐκδ. «Ἑτοιμασία», Λόγος Γ΄, § 1, καί Ἀββᾶ Ἰσαάκ Σύρου, Ἀσκητικά, Ἰωακ. Σπετσιέρη, 1976, ἐκδ. «Σπανός», κεφ. ΙΗ΄, 64. 2. Βλ. Φιλοκαλία, ἐκδ. «Τό περιβόλι τῆς Παναγίας», τόμ. Ε΄, Περί τῶν τριῶν τρόπων τῆς προσευχῆς, σελ. 305, § 2. 3. ὅ.π. σελ. 294-295. 4. ὅ.π. σελ. 303 καί Ἀββᾶ Δωροθέου, ἐκδ. «Ἑτοιμασία», ὅ.π. Λόγος Γ΄, § 43. 5. Βλ. Φιλοκαλία, ἐκδ. «Τό περιβόλι τῆς Παναγίας», ὅ.π. τόμ. Β΄, ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ, 6η Ἑκατοντάδα πρός Θαλάσσιον, σελ. 222, § 60. 6. Ἀββᾶ Ἰσαάκ Σύρου, ὅ.π., Λόγος Ε΄, σελ. 28. 7. ὅ.π. Λόγος Ε΄, σελ. 31. 8. Βλ. σειρά «Φιλοκαλία», ἐκδ. «Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς», τόμ. 12, Ἀββᾶ Ἡσαΐου λόγοι ἀσκητικοί, Λόγος περί ἐντολῶν πιστῶν καί οἰκοδομῆς, σελ. 27-29, § 11. 9. Ἀκολουθία θείας Μεταλήψεως. 10. Βλ. σειρά «Φιλοκαλία», ἐκδ. «Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς», Ἀββᾶ Δωροθέου λόγοι ἀσκητικοί, Λόγος Γ΄, § 2. 11. Πρβλ. Ψαλμ. 118,105. 12. Πρβλ. Ψαλμ. 118, 11.

Τεῦχος 497, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012

99


ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ καί ΕΓΚΑΡΔΙΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΡΤΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ Δ΄ 47100 ΑΡΤΑ Ἀγαπητέ κ. Βασιλειάδη, Διά τοῦ παρόντος ἐπιθυμῶ νά ἐκφράσω τά εἰλικρινή καί ἐγκάρδια συγχαρητήριά μου, γιά τήν πενηντάχρονη ἔκδοση καί κυκλοφορία τοῦ ἐκλεκτοῦ καί ἐποικοδομητικοῦ χριστιανικοῦ περιοδικοῦ σας «Ἡ Δράση μας», καί νά εὐχηθῶ νά ἑκατοστήσει καί νά χιλιάσει τήν ἐπιτυχημένη καί ἀξιόλογη πορεία του, γιά τό καλό τῶν νέων μας. Μετ’ εὐχῶν ἐγκαρδίων

ὁ Ἄρτης Ἰγνάτιος

* ΤΑ ΑΡΠΑΓΕΝΤΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ἀπό τίς ΜΟΝΕΣ: ΕΙΚΟΣΙΦΟΙΝΙΣΣΑΣ ΔΡΑΜΑΣ καί ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΣΕΡΡΩΝ

ἄν δέν μᾶς ἀποκρύπτει, ὁπωσδήποτε συσκοτίζει τήν ἀλήθεια καί μᾶς μπερδεύει. Ἡ ἀλήθεια ὅμως εἶναι ὅτι ὁ Βούλγαρος Ἐρευνητής ἅρπαξε, ὡς μή ὤφειλε, τά χειρόγραφα, ἀφοῦ ὡς ἐπιστήμονας γνώριζε τούς διεθνεῖς κανόνες, πού ἰσχύουν γιά τίς περιπτώσεις αὐτές. Ἀσφαλῶς γνώριζε ὅτι ἡ κλοπή ἀντικειμένων ἀπό ἱερό χῶρο θεωρεῖται καί εἶναι ἱεροσυλία. Ἑπομένως ἐνσυνείδητα σύλησε τίς ἑλληνικές Μονές. Δέν εἶμαι εἰδικός γιά νά μιλήσω γιά τήν ἀξία τῶν χειρογράφων καί γιά τίς προσπάθειες πού ἔγιναν γιά τήν ἐπιστροφή τους. Θυμᾶμαι ὅμως ὅτι πρίν ἀπό μερικά χρόνια, ἐπί τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου κυροῦ Μαξίμου σέ ἐπιστημονικό συνέδριο, πού ἔγινε στίς Σέρρες, δικοί μας καί ξένοι καθηγητές διά μακρῶν ἀναφέρθηκαν στά κλαπέντα χειρόγραφα, μίλησαν γιά τήν ἐπιστημονική τους ἀξία καί γιά τίς πολλές προσπάθειες πού ἔγιναν ἁρμοδίως, ἀπό τίς Μητροπόλεις Σερρῶν καί Δράμας, ἀπό τό πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης καί ἀπό τήν Ἑλληνική Πολιτεία. Παρά ταῦτα οἱ Βούλγαροι ἐξακολουθοῦν νά τά κατακρατοῦν, χωρίς νά ἀρνοῦνται τήν προέλευσή τους, καί δέν αἰσχύνονται νά τά παρουσιάζουν σέ ἐκθέσεις τους. Δέν γνωρίζουμε ἄν κάποιος ἀπό τούς 205 Ἕλληνες ἐπιστήμονες, πού παρακολούθησαν τό Συνέδριο, ἀποτόλμησε νά μιλήσει γιά τό θέμα τῆς διαρπαγῆς τῶν χειρογράφων καί τῆς ἐπιστροφῆς τους. ῎Αν δέν ἔγινε, ἴσως αὐτό νά συνιστᾶ σοβαρή παράλειψη. Μέ ἐκτίμηση Γεώργιος Στ. Μπακιρτζῆς Σέρρες

Κύριε Διευθυντά, Στό 494 τεῦχος Δεκεμβρίου 2011 καί στίς σελίδες 390391 δημοσιεύθηκε ἐκτενής ἀνταπόκριση τῆς κ. Μαρίας Χρόνη-Βακαλοπούλου Dr. Βυζαντινῆς Φιλολογίας, γιά τό 22ο Διεθνές Συνέδριο Βυζαντινῶν Ἐρευνῶν, πού ἔγινε στή Σόφια ἀπό 22-27 Αὐγούστου 2011. Σ᾽ αὐτή της τήν ἀνταπόκριση κάνει λόγο καί γιά τά ἐγκαίνια ἐντυπωσιακῆς ἔκθεσης Βυζαντινῶν χειρογράφων ἀπ᾽ ὅλο τόν κόσμο. Ἀνάμεσα στά ἐκτεθέντα ὑπῆρχε συλλογή 300 περίπου χειρογράφων ἀπό τή Μονή Εἰκοσιφοίνισσας Δράμας καί 100 ἄλλων ἀπό τή Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρῶν. Αὐτά τά 400 χειρόγραφα, γράφει ἡ ἀνταπόκριση, ὅτι «μεταφέρθηκαν» ἀπό τίς παραπάνω Μονές κατά τήν περίοδο τῆς Γερμανοβουλγαρικῆς κατοχῆς 1942-44 ἀπό τόν Βούλγαρο Ἐρευνητή καί Ἱστορικό Iran Dujcer στή Βουλγαρία καί φυλάσσονται (sic), ἐμεῖς θά λέγαμε κατακρατοῦνται ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ στό κέντρο Σλαβοβυζαντινῶν Σπουδῶν στή Σόφια. Ἀξιότιμε κύριε Διευθυντά, Πολύ διπλωματικά ἀναφέρεται ὅτι μεταφέρθηκαν γιά Ἔχοντας κατά νοῦν σχόλια καί πανά ἐξηγηθεῖ τό πῶς βρέθηκαν στή Βουλγαρία. Τά εἰσαγωγικά βέβαια κάτι δηλώνουν καί δίνουν ἀφορμή στόν ρεμβάσεις πού προκλήθηκαν ἀπό τό ἀναγώστη κάτι νά ὑποπτευθεῖ. Ὅμως ἡ διπλωματία, ἄρθρο μέ τίτλο «Ἡ αὐτοῦ Ὑψηλότης

*

106

Τεῦχος 497, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012


ἡ Φυσική Ἐπιλογή ἐκ νέου ἐπί σκηνῆς» δημοσιευμένο στή «Δράση μας» (03.10.2011, τ. 477, σελ.108-110) θά ἤθελα – ἔστω καί καθυστερημένα – νά ἀναφέρω πρός συμπλήρωση τά ἀκόλουθα. Ὁ κάθε φυτικός ἤ ζωικός πληθυσμός (ἄτομα τοῦ ἰδίου εἴδους) περιλαμβάνει ἄτομα μέ πολλούς καί διάφορους χαρακτῆρες ἐπί τῶν ὁποίων δροῦν δύο συνιστῶσες πιέσεως διαφορετικῆς φορᾶς: α) Ἡ πίεση τῆς φυσικῆς ἐπιλογῆς, ἡ ὁποία προωθεῖ στόν πληθυσμό τή συχνότητα ὁμάδας γονιδίων ἀποκωδικοποιούμενων σέ ἕνα μόνο γνώρισμα-χαρακτήρα (π.χ. ἀντοχή στήν ξηρασία, ἀντοχή στή βόσκηση κλπ.) καί β) ἡ πίεση τῆς ποικιλομορφίας, βασισμένη στήν ἀρχή διαχωρισμοῦ χαρακτήρων τοῦ Μέντελ, πού ἰσχύει σέ κάθε διασταύρωση ἐπιγενομένων φυλῶν, ἡ ὁποία προωθεῖ στόν πληθυσμό τή συχνότητα μεγάλου ἀριθμοῦ ὁμάδων γονιδίων ἀποκωδικοποιούμενων σέ πολλά καί διάφορα γνωρίσματα-χαρακτῆρες ἐπί τῶν ἀτόμων τοῦ πληθυσμοῦ, γεγονός πού ἀποτελεῖ αἰτία τῆς παρατηρούμενης ποικιλομορφίας ἐντός τοῦ εἴδους. Οἱ δύο συνιστῶσες τῆς πιέσεως ἰσορροποῦν σέ κάποιο χωρο-χρονικό σημεῖο μεταβολῶν τοῦ πληθυσμοῦ, ἐπιφέροντας στό πληθυσμιακό σύστημα steady state κατάσταση. Αὐτό θά μποροῦσε νά ἀποτελέσει ἕνα ἐπιστημονικά ἁπλοποιημένο συμπλήρωμα στό παραπάνω ἄρθρο, μέ τήν ὑποσημείωση ὅτι στή συστημική πολυπλοκότητα, ὅπου οἱ φυτικοί καί ζωικοί πληθυσμοί ὑπείκουν, δέν ἰσχύει οὔτε γραμμική σχέση, οὔτε steady state κατάσταση. Μέ ἰδιαίτερη ἐκτίμηση, Β. Νοϊτσάκης

*

Σημ. «Δράσεως» Ζητοῦμε συγγνώμη ἀπό τόν Καθηγητή κ. Β.Νοϊτσάκη, διότι ἡ ἀνωτέρω ἐπιστολή του παρέπεσε στά Γραφεῖα μας, μέ ἀποτέλεσμα νά καθυστερήσει καί νά δημοσιεύεται μόλις τώρα. «Ἡ Δράση μας»

Ὑπῆρξε κάπου κάποτε ἕνας ἄθλιος χρεώστης, πού μύρια τάλαντα χρυσά χρωστοῦσε στόν ἀφέντη. Ὁ δανειστής καλόγνωμα τοῦ ἔσβησε τό χρέος, καί χάρισε τή λευτεριά σ’ αὐτόν καί τά παιδιά του. *** Σάν γύρισε στό σπίτι του, θωρεῖ τόν σύνδουλό του, καί κάποιο ἀσήμαντο ποσό τοῦ εἶχε δανεισμένο. Μ’ ὀργή καί μίσος φθονερό τόν ρίχνει στά μπουντρούμια, ὥσπου τά λίγα χρήματα τοῦ τά γυρίσει πίσω. *** Τά νέα ἔφτασαν γοργά στό σπίτι τοῦ ἀφέντη πώς ἔδειξε κακία αὐτός πού τόση πῆρε ἀγάπη. —Ὄχι τέτοιοι δέν εἶναι ἄνθρωποι, προστάζει ὁ ἀφέντης. Γοργά νά μπεῖ στή φυλακή μαζί μέ τούς δικούς του, μέχρι τό τελευταῖο δίλεπτο τοῦ χρέους ἀποδώσουν. *** Ἐτούτη ἡ παραβολή πῶς μοιάζει στά δικά μας! Ὁ ἀφέντης, ἡ Ἀμερική, στή Γερμανία ἁπλόχερα τό χρέος της χαρίζει, καί αὐτή στό σύνδουλό της μέ ὀργή τόν ὄλεθρο σκορπίζει. *** Στό χτές, στή μαύρη κατοχή ἀκόμα καί στό τώρα, τά δυό της χέρια πνίγουνε τή δόλια μας τή χώρα. Τά ἑκατό δηνάρια ἡ Ἑλλάδα ν’ ἀποδώσει, γιατί κάτ’ ἀπ’ τήν μπότα της ἡ δύστυχη θά λιώσει. *** Ὅμως ξεχνᾶ πώς κόσμους Ἄλλος κυβερνᾶ καί Ἄλλος διαφεντεύει. Καί ἀποδίδει δίκαια. Αὐτός δέν χωρατεύει... Ε. Τό ποίημα αὐτό γράφτηκε ἐξαφορμῆς τοῦ ἄρθρου «Γερμανία, ὁ μεγαλύτερος ἁμαρτωλός χρεῶν τοῦ 20οῦ αἰώνα», τοῦ Γερμανοῦ καθηγητῆ («ἡ Δράση μας», τ. 492/Ὀκτώβριος 2011, σελ. 316-317).

Τεῦχος 497, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012

107


Λάβρος κατά τοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς ΠΓΔΜ Νίκολα Γκρούεφσκι, ὁ προκάτοχός του Λιοῦπτσο Γκεοργκιέφσκι. «Προσπαθεῖ νά ἐπιβάλει τήν ἀρχαία ἑλληνική ἱστορία ὡς δική μας», σημειώνει. Δέν βλέπει φῶς στό Ἑλληνοσκοπιανό. Λίγο μετά τή δικαίωση τῶν Σκοπίων ἀπό τό δικαστήριο τῆς Χάγης στό θέμα τῆς ἔνταξης τῆς χώρας στό ΝΑΤΟ, ὁ πρώην πρωθυπουργός τῆς χώρας Λιοῦπτσο Γκεοργκιέφσκι, μιλώντας στό "Radio Free Europe", ἐπιτίθεται στόν νῦν πρωθυπουργό, προκαλώντας τριγμούς στό ἐσωτερικό τῆς χώρας. Ὁ πρώην πρόεδρος τοῦ κόμματος "VMRO DPNE", τοῦ ὁποίου σήμερα ἡγεῖται ὁ πρωθυπουργός κ. Νίκολα Γκρούεφσκι, ἐπιτίθεται κατά τοῦ διαδόχου του γιά τήν πολιτική «ἀρχαιομακεδονοποίησης» πού προωθεῖ τά τελευταῖα πέντε χρόνια, τονίζοντας μέ νόημα πώς ἐπιχειρεῖ νά «ξαναγράψει τήν ἑλληνική ἱστορία», ἐνῶ θεωρεῖ πώς τά Σκόπια θά ἐκμεταλλευτοῦν τήν ἀπόφαση τῆς Χάγης, προκειμένου νά μήν ὑπάρξει λύση μέ τήν Ἑλλάδα στό θέμα τῆς ὀνομασίας. «Αὐτήν τήν ἱστορία πού θέλουν σήμερα νά μᾶς ἐπιβάλουν ὡς κρατική πολιτική γιά τήν ἀρχαία Μακεδονία, τήν ἀποκαλῶ ὡς καρικατούρα ἱστορίας, γιατί πρόκειται γιά ἀσύνδετα γεγονότα. Ὁ λαός μας βομβαρδίζεται καθημερινά μέ ψέματα, μέ παραπληροφόρηση, μέ ντοκιμαντέρ στά ὁποῖα βλέπουμε ὅτι ἡ ἑλληνική ἱστορία ἔχει γίνει δική μας καί παρουσιάζεται ἀνάλογα. »Γιά μένα εἶναι πολύ σαφές ὅτι ὑπάρχει ξεκάθαρος διαχωρισμός τῆς λεγόμενης ἀρχαίας Ἱστορίας τῆς Μακεδονίας καί τῆς Σλαβικῆς Ἱστορίας. »Ὑπερασπίζομαι ἀκόμη τή θέση ὅτι ἐκεῖ

108

πού μποροῦμε νά στηριχτοῦμε καί τό ὁποῖο δέν εἶναι λανθασμένο, εἶναι ἡ Σλαβική Ταυτότητά μας, οἱ πνευματικοί μας δημιουργοί, ὅπως ὁ Ἅγιος Κύριλλος καί Μεθόδιος, ὁ Ἅγιος Κλήμης, ὁ Ἅγιος Ναούμ. »Αὐτή εἶναι ἡ ἱστορία μας, ὅπου ἐμεῖς μποροῦμε μέ ἀσφάλεια νά βασιστοῦμε» δήλωσε συγκεκριμένα ὁ κ. Γκεοργκιέφσκι, ἕνας ἀπό τούς λίγους πολιτικούς ἄνδρες στά Σκόπια πού ἀμφισβητεῖ εὐθέως τό καθεστώς «ἀρχαιομακεδονοποίησης» πού προωθεῖ ἡ κυβέρνηση Γκρούεφκσι. Ὅσον ἀφορᾶ τῆς ἀπόφαση τῆς Χάγης, ὁ πρώην πρωθυπουργός ἐπεσήμανε: «Ἡ ἀπόφαση τοῦ Δικαστηρίου τῆς Χάγης θά ἐπηρεάσει τίς διαπραγματεύσεις μεταξύ τῆς χώρας μας καί τῆς Ἑλλάδας. Ἐπί δύο μῆνες θά εἴμαστε γεμάτοι χαρά καί θά λέμε πόσο ἰσχυροί εἴμαστε ὡς ἠθικοί νικητές. Ἀλλά δέν θά ὑπάρχει βούληση γιά τήν ἐπίλυση καί αὐτό θέτει σέ κίνδυνο τή χώρα, ἀφοῦ δέν θά μπορέσει νά γίνει τίποτε μέσα στά ἑπόμενα, τουλάχιστον στά δυό ἤ τρία χρόνια», προέβλεψε ὁ πρώην πρωθυπουργός. Ἐρωτηθείς ἄν ἡ κυβέρνηση Γκρούεφσκι εἶναι σέ θέση νά συμβιβαστεῖ μέ τήν Ἑλλάδα, ὥστε νά ἐνταχθεῖ στό ΝΑΤΟ καί τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, εἶπε κατηγορηματικά: «Ὄχι. Δέν βλέπω, ἀσφαλῶς, κανένα σημάδι ἀπό τήν πλευρά τῆς χώρας μας. Καί αὐτό διαφαίνεται ἀπό τούς κρατικούς δημοσιογράφους, πού καθημερινά κηρύττουν τήν κυβερνητική πολιτική. Δέν νομίζω ὅτι ὑπάρχει κάτι ἄλλο πέρα ἀπό αὐτό πού βλέπουμε στά κρατικά μέσα ἐνημέρωσης μέ τήν κυβερνητική προπαγάνδα. Ἐπί τέσσερα χρόνια ἡ κυβέρνηση ὑπεραμύνεται τό ὄνομα χωρίς νά ἔχει κάποια ἄλλη ἐπιλογή». q

Τεῦχος 497, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012

Ἱστότοπος News247.gr, 7.12.2011.


ά ὄμορφα λόγια τά ἔψαξα καί τά βρῆκα εὔκολα. Σέ ποιήματα Καί ἀφοῦ τά διάβασ , σέ στίχους καί βιβλ α ἕνα πρός ἕνα εἶπα ία. κα ί ἐγ ώ νά γράψω στά χαρτ λόγια καί χαρούμενα. ιά μου ὄμορφα Καί εἶπα μετά νά ζήσω . Εἶπα, ἔτσι ὄμορφα πού φαίνονται, ἀλήθ Μά αὐτά ἀπό τίς γρ εια θά εἶναι. Ζωή θά αμμές τους δέν ξεκο εἶναι. λλοῦσαν μέ τίποτα. ζήση καί προτιμοῦσα Λές καί εἶχαν διαζύγ ν νά μείνουν ἐκεῖ στή ιο μέ τή φαντασία τῆς γραφίδ τά λόγια τοῦ ἔρωτα ας πού τά γέννησε. Κ ἀγάπη δέν μοῦ φέρ αί ἔτσι αν, μήτε τά λόγια ἐπ ἀλλαγή. ανάστασης φέραν κά ποια Καί μοῦ ἔμειναν μετά λόγια θλίψης. Πού ἦτ αν πιό κοντά στήν ἀλ τέλεια περιγραφή τῆ ήθεια, μά μέσα ἀπό ς ἀπουσίας της. Πιό μία κοντά στή ζωή, μέσα τοῦ θανάτου. ἀπό μία εἰλικρινή πα ραδοχή Μά ξάφνου μέσα κεῖ στό σκοτάδι, ἄκουσα μία φωνή. Ἕνας ψα εἶχε ἀφήσει τά δίχτυα ράς – δέν πάει καιρός καί τίς βάρκες του – ἀπ πού αντοῦσε σέ Ἐκεῖνον. χωρίς ποιήματα, τό Ἐκεῖνον, πού τόν συγκ ν ἐνθουσίασε χωρίς ίνησε τραγούδια καί τόν ἔμ ἀπό τήν ἀρχή, γερά αθε νά πλέκει τά δίχτ μέ τούς κόμπους τῆς υα του ἀγάπης, πού θά τόν στήν οἰκουμένη – αὐ ἔστελνε μετά νά τήν τόν, ἕναν ἀγράμματ κηρύξει ο. Καί εἶχε ὁ λόγος τήν ἀλήθεια πού κρύβ του αὐτήν τή βεβαιό ουν πολλές φορές οἱ τητα καί αὐθόρμητες ἀπαντή «Κύριε, πρός τίνα ἀπ σεις ἁπλῶν ἀνθρώπων ελευσόμεθα; Ρήματα : ζωῆς αἰωνίου ἔχεις…» Ἔτρεξα τότε χαρούμ . ενος νά βρῶ τούς πο ιητές μου. Νά τούς αὐτό πού ἴσως γύρευα πῶ ὅτι βρῆκε ἕνας ψα ν καί αὐτοί! Μά τούς ράς βρῆκα νεκρούς. Καί γιατί δέν ζοῦσαν πλ λυπήθηκα πολύ, ὄχι έον. Λυπήθηκα ἐπειδ τόσο ή πολλοί ἀπό δαύτου μου, δέν κατάφεραν ς τούς εὐαίσθητους νά ζήσουν ποτέ… φίλους Ὀ ρφ έα ς

Τεῦχος 497, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012

109


Στό τ. 492/Ὀκτώ βριος 2011 τῆς «Δ ράσεως» (σελ. 30 τίτλο «Πολιτευόμα 8-309) δημοσιεύθη στ ε χωρίς Θεό καί ἐν θηκε ἀπό τόν ἱστό κε ἄρθρο μέ εργοῦμε κατά τοῦ τοπο aktines. blogs Θεοῦ». Τό ἄρθρο ἀν pot. com (14.10.20 λια ἐξαφορμῆς μι αδημοσιεύ11 ). Στό κείμενο αὐτό ἀκ ᾶς φράσεώς του, ἡ ὁποία ἔλεγε: «Ἀ ολούθησαν δύο σχ ἀντιδηλώσεις, συ κοῦμε ἀπό τούς πο όνεντεύξεις καί ἀπ λιτικούς μας δηλώ οφάσεις συμβουλίω Τίς λέξεις ὅμως Θε σεις καί ν, διακηρύξεις κα ός, Ἐκκλησία, Πανα ί πλῆθος ἄλλα πα γία, Ἅγιοι δέν τίς νά ἐπικαλεῖται τό ρόμοια. ἀκοῦμε ποτέ! Ἀκού ὄνομα τοῦ ἁγίου σατε κάποιον πολιτ Θεοῦ γιά βοήθεια λοιπόν αὐτῆς δύο ικό σ’ αὐτές τίς τραγ ἀναγνῶστες τοῦ ἄρ ικές ὧρες;...». Ἐξαφ θρου σημείωσαν στ Τό πρῶτο σχόλιο: ορμῆς όν ἀνωτέρω ἱστότο «Γιά τοῦ λόγου τό πο (στίς 15.10.20 ἀληθές ὁ ... (ΣΣ. ἀν λεῖται τό ὄνομα το 11): αφέρει τό ὄνομα ῦ Θεοῦ σέ ὁμιλία το τοῦ πολιτικοῦ), ἐπ υ στή Σαλονίκη γιά νειῶν ἀπό τούς διά ικανά εἰσπράξει ἐν συ φορους ψευτοπρο νεχείᾳ καταιγίδα εἰρ οδευτικούς. Ἀπομέν ἐμπράκτως ὅτι κά ωει βέβαια ν’ ἀποδείξ τι τέτοιο δέν ἀποτ ει (ὁ ἐν λόγῳ πολιτ ελεῖ ψηφοθηρία». πρόσωπα; Ἐλέγχθ ικός) Καί τό δεύτερο σχ ηκαν ποτέ; Ἄν ὄχι, όλιο: «Ποιά εἶναι γιατί;». Καί τά δύο αὐτά αὐτά τά σχόλια περιέχουν ἀλήθεια. Τό πρῶτ Θεοῦ ἀπό κάποιου ο, διότι καί ὅταν ἀκ ς πολιτικούς μας ούγεται τό ὄνομα τοῦτο γίνεται συνή καί ὁρισμένοι ἀπ’ τοῦ θως γιά σκοπούς αὐτούς τρέχουν στ ψηφοθηρικούς. Γι’ ίς μεγάλες γιορτές στήν Ἑκατονταπυ αὐτό τῆς Ὀρθοδοξίας νά λιανή τῆς Πάρου, δώσουν τό παρόν, εἴτε στήν Παναγία προσκύνημα ἀνάλ εἴτε τοῦ Σουμελᾶ ἤ τῆ ογα. Καί καμαρώ ς Τήνου ἤ σέ κάπο νουν ὅταν τούς φω ἀσπάζονται τήν εἰκ ιο ἄλλο τογραφίζουν τήν όνα ἤ στέκονται στ ὥρα πού ἀνάβου ό στασίδι δίπλα ἀπ λίζουν τό λαό... ν κερί ἤ ό τόν τοπικό ἐπίσ κοπο καί ἔτσι βαυκ Τό δεύτερο σχόλιο αεἶναι ἀληθινό, διό τι οἱ εἴρωνες προο μαστικά... δευτικοί δέν ἀναφ έρονται συνήθως Ὡστόσο ὁ λαός μα ὀνος «ὁ πάντοτε εὐκο λόπιστος καί πάντ ἐξακολουθεῖ νά πι α προδομένος», κα στεύει τούς μέν ὡς τά τόν Διον. Σολω εὐσεβεῖς, τούς δέ ὡς Διότι δέν προσέχ μό, προοδευτικούς. Βρ ει, δυστυχῶς, τό ίσκεται ὅμως σέ πλ λόγο τοῦ Θεοῦ πο (Ματθ. κδ΄ [24] 4). άνη. ύ φωνάζει: «Βλέπετε «Μή τις ὑμᾶς ἐξαπ μή τις ὑμᾶς πλαν ατήσῃ κατά μηδένα νάτω» (Α΄ Ἰω. γ΄ ήσῃ» τρόπον» (Β΄ Θεσ. 7). Προσέχετε μή β΄ 3). «Μηδείς ὑμᾶς σᾶς ἐξαπατήσει κα θέση του. Ὁσονδή πλανείς, ὁσονδήποτε ποτε πιθανά καί ἀπ διακεκριμένη κι ἄν οδεκτά ἀπό ὁρισμέ Ὅσον ἀφορᾶ τούς εἶναι ἡ νους κι ἄν εἶναι τά ἴδιους τούς πολιτ ἐπιχειρήματά του. ικούς ὅλων τῶν ἀπ μυκτηρίζεται» (Γα οχρώσεων, ἄς μή λ. στ΄ 7). Ὁ Θεός δέ ν πλανῶνται· «Θεό ν ξεγελιέται. Οὔτε μόνιμα, ὅσο κι ἄν ς οὐ βέβαια καί τό λαό προσπαθοῦν. Διότ μποροῦν νά τόν ἐμ ι ἐφόσον ἀρνοῦντα προκλητικά ψηφί παίζουν ι τόν Θεό καί τόν ἅγ ζοντας νόμους ἀν ιο νόμο του δημόσι όμους καί ἀνήθικο σεων, ἐλευθέρων α καί υς – νομιμοποίηση συμβιώσεων, ἀπαγ πολιτικοῦ γάμου, ορεύσεως εἰσόδου σεως τῆς ζωῆς τῶ ἐκτρώἱερέων στά σχολεῖα ν πολιτῶν – εἶναι , σταδιακῆς ἀποἑπόμενο ὅτι θά το Ἔσπειραν ἀνέμου ἱερώύς ἀρνηθεῖ ὄχι μό ς καί ἤδη θερίζου νο ὁ λαός ἀλλά κα ν θύελλες. Δέν μπ λέει ὁ ἱερός Χρυσόσ ί ὁ Θεός. ορεῖς νά σπέρνεις τομος. Νομίζουν οἱ ρόβι1 καί νά θερίζ πολιτικοί μας ὅτι θήματα καί δηλώ εις σιτάρι, ἐξαπατοῦν καί ἐμ σεις παραπλανητ παίζουν τό λαό μέ ικές. Ὅμως τόν ἑα Ἐξάλλου ἡ Ἐκκλησ συνυτό τους ἐμπαίζου ία τοῦ Χριστοῦ δέ ν καί αὐτόν ἀπατ ν ἀγνοεῖ ὅτι ἔχει Καί ὅταν λέμε Ἐκκλ οῦν. στήν Ἑλλάδα καί ησία δέν ἐννοοῦμε πλάνους καί πολέ μόνο τήν Ἱεραρχία καί τό λαό. Κι αὐ μιους. ἤ γενικά τόν κλῆρ τός ὁ λαός, ὅσο ἀφ ο ἤ τούς μοναχούς ελής κι ἄν εἶναι, ἤδ νηκαν ἀνάξιοι τῆς , ἀλλά η ξύ πν ἐμπιστοσύνης του, ησε καί δέν ἐμπιστ γιά νά θυμηθοῦμε εύεται ὅσους φάθυμηθοῦμε τή φράσ τή σχετική φράση η τοῦ Ἡροδότου: τοῦ Σαίξπηρ. Ἤ γιά Δέν ἐμπιστεύεται πλέον ἐκείνους πο νά ύ δέν τόν σεβάστηκ αν.

Ἡ σύ ντ αξ η

Υ.Γ. Τά λυπηρά γεγο νότα τῆς 28ης Ὀκ τωβρίου ἐπιβεβαιώ νουν

τόν Ἡρόδοτο καί τό ν

Σα

ίξπηρ. 1. Φυτό, πού μοιάζ ει μέ μπιζέλι καί κα λλ ιερ γεῖται γιά τούς κα τροφή (Λεξικό Γ. Μπ ρπούς του, ἀλλά κα αμπινιώτη). ί ὡς ζωο-

116

Τεῦχος 497, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012


ἶναι γνωστό πώς ὁ Ἴων Δραγούμης (ὁ Ἴδας 1878-1920), διπλωμάτης, πολιτικός, λογοτέχνης, ἀνάλωσε τή ζωή του στήν προάσπιση τῶν ἐθνικῶν μας ὑποθέσεων μέχρις ὅτου ἔπεσε καί ὁ ἴδιος τήν 31η Ἰουλίου 1920 θύμα τοῦ ἐθνικοῦ διχασμοῦ1. Ὑπῆρξε ἡ σάλπιγγα, ὁ ἡρωϊκός ἀπόστολος καί ὁραματιστής μιᾶς ἐλεύθερης Μακεδονίας. Ἔγραφε λοιπόν ὁ Ἴων Δραγούμης στό ἔργο του «Ὁ ἑλληνισμός καί οἱ Ἕλληνες 1903-1909» ἐδῶ καί περίπου 100 χρόνια: «Οἱ Ἕλληνες πρίν ἀπό τό 1821 εἶχαν (...) ἕνα ἰδανικό (...) νά ἐλευθερωθοῦν ἀπό τούς Τούρκους καί νά τούς ξαναπάρουν τήν Πόλη. Ὕστερα ἀπό τό 1821 συλλογίσθηκαν νά ρίξουν κάτω διάφορα εἴδωλα (...) εἶδαν τούς Εὐρωπαίους, ἔφεραν (...) νέα συστήματα νά κυβερνοῦν τά κοινά πράματα (...). Κι ἔγινε μιά μεγάλη ἐπανάσταση, διαφορετική ἀπό τήν ἐπανάσταση πού εἶχε γίνει ἐναντίον τοῦ Σουλτάνου. Κι ἀφοῦ ἀναποδογυρίζονταν σιγάσιγά ὅλα, τίποτε δέν ἔμεινε στή θέση του κι ἔτσι βρισκόμαστε τώρα, χωρίς νά μποροῦμε νά βροῦμε τή νέα μορφή μας, τό καταστάλαγμά μας, τή μορφή πού μᾶς πρέπει, ἀφοῦ εἴμαστε Ἕλληνες καί ὄχι Κινέζοι ἤ Βούλγαροι. Κοιταζόμαστε καί μελετιούμαστε καί στενοχωριούμαστε καί φωνάζουμε καί ὁ καθένας γυρεύει νά βρεῖ τόν χαρακτηρισμό του, τόν ἑαυτό του, τί εἶναι καί ποῦ πηγαίνει, καί δέν μπορεῖ, γιατί ὅλα εἶναι μπερδεμένα (...). Ποῦ νά βρεθεῖ τό ἑλληνικό ἰδανικό ἀνάμεσα σέ τόση ἀνακατοσούρα;»2. Αὐτά ἔγραφε στίς ἀρχές τοῦ 20οῦ αἰ. Ἰσχύουν ὅμως ἀπόλυτα καί στίς ἀρχές τοῦ 21ου, τοῦ δικοῦ μας αἰώνα. Διότι δυστυχῶς καί οἱ σημερινοί Ἕλληνες ἔχουμε κυριευθεῖ ἀπό ἕνα ὀλέθριο ἐφησυχασμό. Ξεχάσαμε τήν πατρίδα μας, τήν Ἱστορία μας, τή λεβεντιά μας, τό ἦθος μας. Μετά τό ἔπος τοῦ 1940-41, μετά τό Κυπριακό ἔπος τοῦ 1955-1959, εἴπαμε τό μεγάλο ὄχι στήν Κύπρο

στό προδοτικό καί ὀλέθριο σχέδιο Ἀνάν. Ἀπό τότε ψελλίζουμε μόνο κάποιες ἀδύναμες καί ἀμφιλεγόμενες λέξεις. Καί μᾶλλον ὑποκύπτουμε καί ἐκλιπαροῦμε. Ἀρκούμαστε μόνο στό νά χειροκροτοῦμε ἀλαλάζοντα κύμβαλα ἀντί γενναῖες μορφές. Οἱ ἡγέτες μας, πού σκέφτονται μόνιμα τίς ἑπόμενες ἐκλογές κι ὄχι τίς ἑπόμενες γενιές, τά ΜΜΕ καί τά συγκροτήματα τύπου πού σκέφτονται μόνιμα τήν τσέπη τους καί ποτέ τό συμφέρον τοῦ τόπου, μᾶς εἶπαν ὅτι μπαίνοντας στήν ΕΟΚ (σήμερα ΕΕ) θά ἐξασφαλιστοῦμε ἀπό τήν Τουρκική ἐπιθετικότητα. Ὅτι θά βοηθηθοῦμε στήν ἐπίλυση τοῦ Κυπριακοῦ, ὅτι θά ἔχουμε οἰκονομική ἄνθηση. Τίποτε δέν ἔγινε ἀπό αὐτά. Ἀντίθετα ἡ Τουρκία κατέλαβε μέ τήν ἀνοχή μέλους τῆς ΕΕ σχεδόν τή μισή Κύπρο. Ἐνῶ σήμερα διεκδικεῖ τή Δυτική Θράκη, καίει κατά τή δική της ἐπίσημη ὁμολογία τά δάση μας, ἡ δέ ἐπιθετικότητά της ἐναντίον μας ἐκδηλώνεται δοθείσης εὐκαιρίας κατά τρόπο ἔντονα φασιστικό. Ἀπό πλευρᾶς δέ οἰκονομικῆς χρεοκοπήσαμε. Καυχόμαστε ὅτι ἀνήκουμε στήν ΕΕ, ἀλλά δέν ἐξασφαλίζουμε τά δίκαιά μας. Ἀντίθετα δεχόμαστε ὀνειδισμούς καί ὕβρεις ἀπό τούς λεγόμενους ἑταίρους μας!... Παράλληλα χάνουμε καί τήν ἰδιοπροσωπία μας, ἀφοῦ κατέκλυσαν τόν Ἑλληνικό χῶρο χιλιάδες νόμιμοι (;) καί παράνομοι μετανάστες ἤ ὀρθότερα λαθρομετανάστες. Κι ἐδῶ καί στήν Κύπρο, τό βόρειο τμῆμα τῆς ὁποίας ἔχει ἐκτουρκισθεῖ καί ἐξισλαμισθεῖ. Τήν ὥρα πού Ἕλληνες ὑπουργοί ἐξωτερικῶν χορεύουν συρτάκι μέ τούς Τούρκους ὁμολόγους τους ἤ ἑλληνοκύπριοι πολιτικοί πίνουν τόν καφέ τους μέ τούς τουρκοκύπριους ὁμολόγους τους, ἀπατώμενοι πώς ἔτσι προάγουν τήν ἑλληνοτουρκική φιλία!... Ταυτόχρονα ὁμάδες Ἑλλήνων (;) ἔχουν ἀναλάβει ἐργολαβικά νά ξαναγράψουν τήν ἱστορία μας καί νά τήν προβάλουν καί στίς τηλεοπτικές μας ὀθό- ÿ

Τεῦχος 497, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012

117


νες μέ ἀνιστόρητες γνῶμες καί φιλότουρκες ἱστορικές ἀπόψεις, πού ἀπέχουν ἀπό τήν ἀλήθεια. Ἐνῶ ἄλλες ὁμάδες δῆθεν ἱστορικῶν, ξαναγράφουν τά τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς μέ τρόπο ἐξοργιστικά προκλητικό καί ἀναληθή. Εὐτυχῶς πού ζοῦν ἀκόμη ἀπό τή γενιά τῶν προσφύγων ἀδελφῶν μας τῆς Μικρασίας καί μποροῦν νά καταθέσουν τήν αὐθεντική τους μαρτυρία. Ὁ Ἴων Δραγούμης ἔγραφε προφητικά καί γιά τήν Ἑνωμένη Εὐρώπη τῶν ἡμερῶν μας: «Ναί, τό βλέπω πώς ἡ Εὐρώπη ἑνώνεται, πώς τά ἔθνη καί οἱ φυλές ζυγώνουν ἡ μία τήν ἄλλλη. Ἀλλά ἐγώ εἶμαι ἕνας καί ἐγώ θά ἀκουμπήσω ἐπάνω στούς γύρω μου ἀνθρώπους. Καί αὐτοί εἶναι οἱ Ἕλληνες». Γιά δέ τούς ὑπέρμαχους τοῦ πολυπολιτισμοῦ, πού ἀποκαλοῦν ρατσιστές ὅσους ἀγαποῦν ἀληθινά τήν Ἑλλάδα καί μοχθοῦν γι᾽ αὐτή, ἔγραφε: «Μόνο ἐμεῖς, ὅσοι νοιώθουμε τή δική μας τήν πατρίδα, μποροῦμε νά νοιώσουμε καί τῶν ἄλλων τίς πατρίδες. Πρῶτα πρέπει νά νοιώσω τόν ἑαυτό μου καλά, ἔπειτα καλά τό ἔθνος μου καί ἔτσι φθάνω στήν ἀνθρωπότητα. Ὅσοι λένε πώς εἶναι κοσμοπολίτες καί δέν περνοῦν ἀπό ὅλα αὐτά τά στάδια δέν μποροῦν νά νοιώσουν τήν ἀνθρωπότητα». Ὅλα μᾶς τά εἶπε μέ τόν προφητικό του λόγο ὁ Δραγούμης. Ἀλίμονο ἄν ἐπιμένουμε νά ἐθελοτυφλοῦμε καί νά ᾽χουμε ὡς μόνιμή μας ἔγνοια τά χειροκροτήματα καί τούς διθυράμβους στούς φανατικούς διεκδικητές βουλευτικῶν, ὑπουργικῶν καί πρωθυπουργικῶν θώκων. Πρός τούς ἐφήμερους ἡγετίσκους, τούς ὁλότελα ἀνεπαρκεῖς ὅπως ἀπέδειξαν τά γεγονότα, μόνο καί μόνο γιά νά μᾶς βολέψουν κάπου νά ᾽χουμε τήν εὔνοιά τους. Εἶναι καιρός νά ξυπνήσουμε οἱ Ἕλληνες. Νά ξυπνήσουμε καί νά ἑνώσουμε τίς δυνάμεις μας γιά νά σώσουμε τήν ἰδιοπροσωπία μας, μέ αἴσθημα εὐθύνης στήν ἱστορία μας, στόν πολιτισμό μας, στήν ᾽Ορθοδοξία μας. Ὄχι μόνο νά ποῦμε, ἀλλά καί νά δείξουμε ποιοί εἴμαστε. Τί θέλουμε. Τί πιστεύουμε. Ποιά τά πρότυπά μας. Ἄλλωστε, γιά νά κατακλείσουμε τό κείμενο αὐτό πάλι μέ μιά ρήση τοῦ Δραγούμη, «Ἱστορία εἶναι νά νοιώθεις τήν καταγωγή σου, τή συνέχεια τοῦ ἐθνικοῦ ἐγώ σου, τήν ἱστορία πού σοῦ κάνει συνειδητό τό πέρασμα τοῦ ἔθνους σου μέσα στούς αἰῶνες». Αὐτά τά τελευταῖα εἶναι καί μιά ἀπάντηση στόν ὅμιλο Ρεπούση καί τούς ὁμόφρονές του... ν.π.β. 1. Στό σημεῖο τῆς ἐκτελέσεώς του (σήμερα λεωφόρος βασιλίσσης Σοφίας ἀπέναντι ἀπό τό ξενοχεῖο «Χίλτον») ἀναγέρθηκε τό 1921 μνημεῖο, λευκή κολώνα, ὅπως εἶχε ζητήσει μέ τούς στίχους του ὁ Κωστής Παλαμᾶς, στή «Νεκρική Ὠδή», πού εἶχε συνθέσει (8.8.1920) εἰς μνήμη τοῦ Δραγούμη: «Λευκή, ἄς βαλθῆ ὅπου ἔπεσες, κολώνα, (πῶς ἔπεσες γραφή νά μήν τό λέει) λευκή μέ τῆς πατρίδας τήν εἰκόνα. Μόνο ἐκείνη ταιριάζει νά σέ κλαίει, βουβή, μαρμαρωμένη νά σε κλαίει». Οἱ στίχοι αὐτοί χαράχτηκαν στό μνημεῖο. 2. Τό ἔργο του «Ὁ Ἑλληνισμός καί οἱ Ἕλληνες» ἐκδόθηκε τό 1927 ὑπό τήν ἐπιμέλεια τοῦ ἀδελφοῦ του Φίλιππου Δραγούμη.

118

Τεῦχος 497, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012

Ἀπό πανελλαδική Δημοσκόπηση τῆς Metron Analysis, πού εἶδε πρόσφατα τό φῶς τῆς δημοσιότητας («Ἐλεύθερος Τύπος» 12.12.2011), σέ δεῖγμα 2.200 πολιτῶν ἡ συντριπτική πλειοψηφία τῶν ἐρωτηθέντων (95%) ἀπάντησε ὅτι εἶναι χριστιανοί Ὀρθόδοξοι, ἐνῶ μόνο τό 1,5% εἶπαν ὅτι πιστεύουν σέ κάποια ἄλλη θρησκεία. Τό ἀποτέλεσμα αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ χώρα μας εἶναι καί σήμερα συμπαγῶς ὀρθόδοξη. Ἐπί πλέον ἡ ἔρευνα ἐπισημαίνει ὅτι στήν Ἑλλάδα ὑπάρχει τό χαμηλότερο ποσοστό ἀθέων στήν Εὐρώπη. Ὅσο κι ἄν προσπάθησαν οἱ διάφοροι, ἱκανοί κατά τά ἄλλα, ἄθεοι νά πολεμήσουν τή θρησκεία γενικῶς καί τήν Ἐκκλησία μας εἰδικότερα μέσα ἀπό τά ΜΜΕ, τά ὁποῖα γιά τό σκοπό αὐτό διατίθενται ὡς ἐπί τό πλεῖστον εὐχαρίστως, δέν κατόρθωσαν τίποτε τό οὐσιαστικό. Ἡ θρησκευτικότητα εἶναι ἔμφυτη καί ἡ ζωή τῆς Πατρίδας μας ἔχει ζυμωθεῖ μέ τίς παραδόσεις τῆς Ὀρθοδοξίας μας. Ἡ δέ Ἐκκλησία μας, ὅπως μαρτυρεῖ ἡ Ἱστορία, ἀποδείχθηκε μητέρα καί φρουρός τοῦ Γένους μας, πράγμα τό ὁποῖο τό ἐπιτελεῖ καί σήμερα. Γι’ αὐτό ἄλλωστε, σύμφωνα μέ τήν πιό πάνω Δημοσκόπηση, ἡ Ἐκκλησία μαζί μέ τό Στρατό βρίσκεται στήν κορυφή τῶν θεσμῶν, τούς ὁποίους ἐμπιστεύονται σήμερα οἱ Ἕλληνες. Πολύ ἀξιόλογη αὐτή ἡ Δημοσκόπηση καί πολύ ἐλπιδοφόρα τά ἀποτελέσματά της, τά ὁποῖα πρέπει νά τά λάβουν ὑπόψη τους πρωτίστως οἱ Κυβερνῆτες μας καί οἱ Νομοθέτες μας. Ὁ Κος Alex. Tsiaras, ἐπικεφαλῆς τῆς ὁμάδας ἀπεικόνισης στό Τμῆμα Ἰατρικῆς τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Yale, ἀπεικόνισε μέ μικρομαγνητική τομογραφία τήν ἀνάπτυξη βρέφους, ἀπό τή σύλληψη μέχρι τή γέννηση. Αὐτό πού εἶδε τό ἀποκαλεῖ «θαῦμα». Ἡ ἀνά-


πτυξη τοῦ ἀνθρώπινου σώματος εἶναι «τόσο τέλεια ὀργανωμένη, πού εἶναι δύσκολο νά μήν αἰσθανθεῖς θεϊκή ἐνέργεια». Στό βίντεο* οἱ θεατές παρακολουθοῦν τή στιγμή πού τό ὠάριο γονιμοποιεῖται. Ἡ πρώτη κυτταρική διαίρεση «τοῦ μωροῦ!» λαμβάνει χώρα ἐντός 24 ὡρῶν καί ἐπαναλαμβάνεται ἐκ νέου κάθε 12 ἕως 15 ὧρες. Σέ τέσσερις ἑβδομάδες, τά κύτταρα ἀναπτύσσονται μέ ρυθμό ἕνα ἑκατομμύριο ἀνά δευτερόλεπτο. Σέ 25 μέρες βλέπει κανείς τήν ἀνάπτυξη τοῦ καρδιακοῦ θαλάμου, σέ 32 μέρες τά χέρια, σέ 36 μέρες τή σπονδυλική στήλη. Σέ 52 μέρες ἔχουν ἀναπτυχθεῖ ὁ ἀμφιβληστροειδής χιτώνας, ἡ μύτη καί τά δάχτυλα. Μέχρι τό ἔμβρυο νά γίνει 9 μηνῶν ἔχει ἀποκτήσει σχεδόν 60.000 μίλια αἱμοφόρων ἀγγείων. Πρόκειται γιά «μία ἀπίστευτη μηχανή», πού ἀπό ἕνα κύτταρο δημιουργεῖ τή «μαγεία τοῦ ἐσένα καί ἐμένα». Οἱ μηχανισμοί, οἱ ὁποῖοι λένε ποῦ ἀκριβῶς πρέπει νά πᾶνε καί μέ ποιό τρόπο τά κύτταρα, εἶναι «πέρα ἀπό κάθε μαθηματικό μοντέλο, πέρα ἀπό τήν ἀνθρώπινη κατανόηση». «Εἶναι μυστήριο, εἶναι θεϊκό», ὁμολογεῖ ὁ Κος Tsiaras, ὁ ὁποῖος φαίνεται νά ἀσχολήθηκε μέ τό θέμα ἀπό ἐπιστημο-τεχνικό ἐνδιαφέρον καί ὄχι γιά θρησκευτικούς λόγους. Πῶς μπορεῖ λοιπόν νά δικαιολογήσει κανείς τή βίαιη διακοπή μίας τέτοιας «θεϊκῆς» διεργασίας, θά σχολιάζαμε ἐμεῖς; Καί ἐπίσης, μέ ποιά λογική τό μεγαλειῶδες γεγονός τῆς ζωῆς πού ὑπερβαίνει τήν ἀνθρώπινη κατανόηση, ἀποδίδεται ἀπό πολλούς στήν τύχη; *Τό βίντεο μέ μετάφραση εἶναι ἀναρτημένο στόν ἱστότοπο, http://www.agiazoni.gr/videos.php?videoid=7129861682507349 1728.

Συνήθως στό κινητό οἱ συνδρομητές λαμβάνουν μηνύματα ἐνημερωτικά ἤ διαφημιστικά ἀπό καταστήματα, ὑπηρεσίες ἤ ὀργανώσεις. Ὡστόστο, οἱ πιστοί στή Μόσχα τό τελευταῖο

διάστημα ἔχουν μιά ἀκόμη δυνατότητα: μποροῦν νά ἐγγραφοῦν στήν ὑπηρεσία «Καλός Λόγος» καί νά λαμβάνουν στό κινητό τους μηνύματα μέ ἀποσπάσματα ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, σύντομα κείμενα θρησκευτικοῦ περιεχομένου, ἀλλά καί ἀποσπάσματα τῶν Πατέρων τῆς Ὀρθοδοξίας.Ἡ πρωτότυπη ἰδέα ἀνήκει στήν Ἕνωση Ὀρθόδοξης Νεολαίας «Βασκρισένιγε» (Ἀνάσταση). Τό σκεπτικό τοῦ ἐπικεφαλῆς τῆς Ἕνωσης ἡγουμένου Ἰωάσαφ Σαρόκιν ἦταν νά γίνει χρήση τῆς τεχνολογίας, ὥστε νά εἶναι πιό ἀποτελεσματική ἡ ἐπικοινωνία μέ τούς πιστούς νεότερης ἡλικίας. Φιλοδοξία τῆς Ἕνωσης Ὀρθόδοξης Νεολαίας εἶναι νά ἀγαπήσουν οἱ χρῆστες κινητῆς τηλεφωνίας τήν ἀνάγνωση καί τή μελέτη τῆς Βίβλου καί τῶν ἄλλων ἱερῶν κειμένων τῆς Ὀρθοδοξίας, καθώς θά ἀρχίζουν τή μέρα τους μέ λίγες γραμμές ἀπό τά χριστιανικά κείμενα. Οἱ ἐμπνευστές τῆς ἀποστολῆς τοῦ θείου λόγου μέσῳ sms δηλώνουν βέβαιοι γιά τήν ἐπιτυχία τοῦ ἐγχειρήματος. Πρωτότυπη καί ἐνθαρρυντική ἡ παραπάνω εἴδηση γιά τούς νέους Ρώσσους πού ζοῦν στήν ἄνοιξη τῆς ζωῆς τους καί τή θρησκευτική τους ἄνοιξη, καθώς στρέφονται στίς ζωογόνες ρίζες τῆς Ὀρθοδοξίας, πού ἀνακαλύπτουν ξανά. Στήν πορεία πνευματικῆς μεταμόρφωσης πού ζεῖ ἡ χώρα τους, οἱ νέοι δίνουν δυναμικά τό παρόν. Ἀποτελοῦν τό πιό δραστήριο τμῆμα τῶν ἐνοριῶν, μέ 463 ἐνοριακά κέντρα καί 1.105 (!) Κατηχητικά. Στίς Ἐκκλησίες, ἀλλά καί σέ Ὀρθόδοξα Γυμνάσια καί Λύκεια λειτουργοῦν ὅμιλοι μέ πατριωτικό καί ἱεραποστολικό χαρακτήρα. Ἐκεῖνοι πού ἐπί χρόνια στερήθηκαν τό θεῖο λόγο, τόν ἀναζητοῦν μέ τόση δίψα. 1. Ἐφημ. «ΕΘΝΟΣ» 12.3.2011

«Ἡ Δράση μας» στό Διαδίκτυο! Στή διεύθυνση: www.drasimas.gr Παλιότερα τεύχη, ἀφιερώματα, ἐπιλεγμένα ἄρθρα, ἀνακοινώσεις καί πολλά ἐνδιαφέροντα... Τεῦχος 497, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012

119


DRASH_MARTIOS12  

MARTIOS2012

Advertisement