Page 1


Μάης ζωγραφισμένος ἀπό τό ζωντάνεμα τῆς φύσης. Μάης ματωμένος καί σημαδεμένος ἀπό τά τραγικά ὁρόσημα τοῦ Ἑλληνισμοῦ: τῆς Ἅλωσης τῆς Πόλεως καί τῆς γενοκτονίας τῶν Ποντίων, πληγές ἀνοιγμένες καί αἱμάσσουσες ἀπό τούς αἱμοσταγεῖς γείτονές μας. 29 Μαΐου 1453: Ἡ δόξα καί ἡ μεγαλοσύνη ἑνός χιλιόχρονου πολιτισμοῦ γέρνει ματωμένη κάτω ἀπό τό σπαθί τοῦ ὀθωμανοῦ κι ἡ Ρωμιοσύνη βυθίζεται γιά τετρακόσια χρόνια στό βαθύ σκοτάδι τῆς ὑποδούλωσης. 19η Μαΐου: Ἡμέρα Μνήμης γιά τή γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων στό μικρασιατικό Πόντο, ὅπως ψηφίστηκε ὁμόφωνα στίς 24 Φεβρουαρίου 1994 ἀπό τή Βουλή τῶν Ἑλλήνων. Στίς 19 Μαΐου 1919 ὁ ἀξιωματικός τοῦ ὀθωμανικοῦ στρατοῦ Κεμάλ Πασάς, ὁ ὁποῖος ἀργότερα θά μετονομασθεῖ Ἀττατούρκ, ἀποβιβάζεται μέ τήν ὑποστήριξη τῶν Ἄγγλων στή Σαμψούντα γιά νά καταστείλει τό δυναμικό ποντιακό ἀντάρτικο1, τό ὁποῖο μαχόταν γιά τό δικαίωμα τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου, ὡς αὐτόχθονες νά ζοῦν εἰρηνικά, δημοκρατικά καί ἰσόνομα μέ τίς ὑπόλοιπες ἐθνότητες στόν τόπο πού ἔζησαν τρεῖς χιλιάδες περίπου χρόνια. Κι ἀπό τήν ὥρα ἐκείνη ξεκινᾶ ἡ ἀνελέητη καταδίωξη μέχρι τελικῆς ἐξοντώσεως ἑνός λαοῦ μέ γνήσια ἑλληνική ταυτότητα, ἀφοῦ «ὁ Πόντος εἶναι ἡ μοναδική περιοχή τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, στήν ὁποία μιά συμπαγής ἑλληνική κοινωνία ἐπιβιώνει ἀπό τούς κλασικούς, ἑλληνιστικούς καί βυζαντινούς χρόνους»2. Μέχρι τό 1922 εἶχαν ἀφανιστεῖ ἀπάνθρωπα 353.000 Πόντιοι. ÿ

Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012

163


19 Μαΐου 2012. Μνημονεύουμε τό ταξίδι τοῦ Ἰάσονα καί τῶν Ἀργοναυτῶν στή μακρινή Κολχίδα γιά ν’ ἀνατρέξουμε μέ τό καράβι τοῦ παρελθόντος στίς διαστάσεις τοῦ μείζονος ἑλληνισμοῦ. Μιά «Ἀργώ» μᾶς χρειάζεται γιά νά περάσουμε στήν ἀντίπερα ὄχθη τοῦ Αἰγαίου, ἀλλά καί νά διασχίσουμε τήν πιό Μαύρη Θάλασσα τῆς νέας ἐθνικῆς ταπείνωσης. Μνημονεύουμε τό ὄνειρο γιά τή δημιουργία αὐτόνομης Ποντιακῆς Δημοκρατίας, γιατί ὅσο κι ἄν ξεριζώσεις τά μεγάλα καί ὑπερήφανα δένδρα, ὅπως αὐτό τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ, μικρές ρίζες παραμένουν καί κρύβονται κάτω ἀπό πέτρες καί τά συντρίμμια καί ἡ νοτιά ἀπό δάκρυ καί αἷμα φέρνει καινούργια βλαστάρια. Μνημονεύουμε τό διαρκές ἔγκλημα τῆς Τουρκίας καί τή γενοκτόνο ἐνοχή της, ἡ ὁποία εἶναι πασιφανής καί διεγείρει τό αἴσθημα τοῦ ἀποτροπιασμοῦ. Ὡστόσο ἡ Τουρκία μέ τό εὐρωπαϊκό ὅραμα δέν ἀπολογήθηκε μέχρι σήμερα γιά τίς πράξεις της, χάρη στή δική μας ἀνοχή καί τήν τακτική τῆς ἐθνικῆς μειοδοσίας πού ἀκολουθοῦν οἱ πολιτικές ἡγεσίες τοῦ τόπου ἀπό τότε μέχρι σήμερα. Ἀντίθετα, ἐξακολουθεῖ ἀναίσχυντα νά ἐνεργεῖ ἐξοντωτικά καί μέ τή μέθοδο τῆς ἐκτόπισης εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων τῆς κατεχόμενης Κύπρου, τῆς Κωνσταντινούπολης, τῆς Ἴμβρου, τῆς Τενέδου καί ὅπου ἀλλοῦ ἀπέμειναν Ἕλληνες στό Μικρασιατικό χῶρο. Μνημονεύουμε τή λυπημένη Παναγία Σουμελά, ὡς πρόμαχο τῶν ἀδικημένων καί ἱκετεύουμε τή Μάνα τῶν προσφύγων τῆς ποντιακῆς γῆς νά προστρέξει σέ βοήθεια τῆς νέας στρατιᾶς ἀδικημένων, πού ἀπεργάζεται ἡ διεφθαρμένη συναγωγή τῶν οἰκονομικοπολιτικῶν ταγῶν ἐντός καί ἐκτός Ἑλλάδος. Μνημονεύουμε τήν ἐποποιία τοῦ ποντιακοῦ ἑλληνισμοῦ γιά ἐνίσχυση τοῦ καταπτοημένου ἐθνικοῦ φρονήματος, γιά εὐαισθητοποίηση τῆς ἐθνικῆς συνείδησης, γιά διέγερση ἑνός γνήσιου πατριωτικοῦ ἀγώνα μέ σημαία τό Σταυρό, πού θά καταισχύνει τό νέο κεμαλικό τέρας τοῦ παγκόσμιου ἀνθελληνισμοῦ. Μνημονεύουμε τόν ψαλμικό στίχο: «ὅτι τοῦ Κυρίου ἡ βασιλεία, καί αὐτός δεσπόζει τῶν ἐθνῶν» (Ψαλ. 21, 29). q -------------------1. Βλάσης Ἀγτζίδης, «Πόντος, ἕνα ἀνοικτό ζήτημα», ἐναλλακτικές ἐκδόσεις 20082, σ.43-44. 2. Ὅπ. παρ. σ.23.

164

Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012

Τό 1821 πολεμήθηκε ἀπό παλαιότερους καί νεότερους ἱστορικούς. Ἀλλά καί πολύ πρόσφατα μέ ραδιοφωνικές καί τηλεοπτικές ἐκπομπές. Χτυπήθηκε στίς ρίζες του, στά χρόνια τῆς πικρῆς ἀναμονῆς τοῦ Γένους καί τῆς ἐλπιδοφόρου ἑτοιμασίας του. Εἶπαν ὅτι ἡ κατάκτηση ἔφερε τήν εἰρήνη, διότι ἡ Ὀθωμανική Αὐτοκρατορία ἦταν... ἀνεκτική! Χαρακτήρισαν, χωρίς ντροπή, ταμπού τόν πόνο τῆς σκλαβιᾶς καί τοῦ παιδομαζώματος, χαρακτήρισαν ὡς φυγόδικους καί τυχοδιῶκτες τούς κλεφταρματολούς, καί δυσφήμησαν ὡς μύθο τό κρυφό σχολειό. Σ’ αὐτές καί ἄλλες ἱστορικές στρεβλώσεις ἀπαντοῦν μέσα ἀπό τίς σελίδες τοῦ νέου βιβλίου μας μέ τή δική τους φωνή οἱ ἴδιοι οἱ ἄνθρωποι πού ἔζησαν τά γεγονότα, αὐτόπτες καί αὐτήκοοι, Ἕλληνες καί ξένοι, ἀπό τόν 15ο ἕως τίς ἀρχές τοῦ 19ου αἰώνα.

Τό βιβλίο πρέπει νά διαβασθεῖ ἀπό κάθε Ἕλληνα, πού ἀγαπᾶ τήν Ἑλλάδα. Σελίδες 168. Τιμᾶται 5,00 €. Διατίθεται στά βιβλιοπωλεῖα τῶν ἐκδόσεων «Ὁ Σωτήρ»


Χθές βράδυ ἀργά στό ὄνειρο εἶδα τόν Βασιλιά. Ἐκεῖ στήν Κόκκινη Μηλιά στό χῶμα ἀκουμπισμένο. Καντήλι πλάι δέν ἔκαιγε κι ἔλειπε τό λιβάνι, λίγα ἀπ᾽ τοῦ ἀγροῦ τά λούλουδα κανείς δέν τοῦ ᾽χε φέρει, μόνο σιμά ἕνας ἄγγελος τόν ἁπαλοκοιτοῦσε. Δειλά τόνε πλησίασα καί φοβισμένα τοῦ ᾽πα: - Γιατί κοιμᾶται ὁ Βασιλιάς κι εἶναι μαρμαρωμένος; Ἀπ᾽ τό βαθύ τόν ὕπνο του ποιός θά τόνε ξυπνήσει; Μέ κοίταξε ὁ ἄγγελος, κι ὕστερα ἀποκρίθη: - Στήν ἐκκλησιά ὅταν βρεθεῖς, κεράκι νά τοῦ ἀνάψεις. Κι ὅταν τά Ἅγια περνοῦν νά τόνε μνημονεύεις. Στά παραμύθια τῶν παιδιῶν νά τόνε ζωντανεύεις. Στό λίκνο τοῦ νιογέννητου νά τόνε τραγουδᾶς. Καί θά ξυπνήσει ὁ Βασιλιάς. Ἀπό τήν Πύλη τήν Χρυσή θά μπεῖ ξανά στήν Πόλη, κι ἡ Πόλη θά ᾽ναι Ἑλληνική. Μόνο μήν τ᾽ ἀστοχήσεις δέν θά ξυπνήσει ὁ Βασιλιάς ἅμα τόν λησμονήσεις. Ἐσύ θά τόν ξυπνήσεις! Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012

165


ἄνθρωπος εἶναι διφυής, ἀποτεἀνθρώπινη ὕπαρξη μέ πλήρη ἀνθρώπινα διλούμενος ἀπό ὑλικό σῶμα καί καιώματα, καί δέν μποροῦν νά εἶναι βλαπτιἄυλη ψυχή. Ἄνθρωπος δέν εἶναι κοί καί πολύ περισσότερο καταστροφικοί μόνον τό σῶμα οὔτε μόνη ἡ ψυχή, γιά τό ἔμβρυο, ὅποιος καί ἄν εἶναι ὁ στόχος ἀλλά ἡ σύζευξή τους σέ μιά ψυχοτους καί ἡ χρησιμότητά τους. Κατά συνέπεια σωματική ὀντότητα καί ὁλότητα. ὁ πειραματισμός ἐπί τῶν ἐμβρύων, ἡ παρέμἩ συμφυΐα σώματος καί ψυχῆς εἶναι ἕνα βαση στόν γενετικό κώδικα, ἡ δημιουργία ἐμβρύων γιά συλλογή βλαστικῶν κυττάρων, μυστήριο. Ἀρχίζει ἀπό τή σύλληψη ὅπου, ὁ προγεννητικός καί προεμφυτευτικός ἔλεγκατά τήν ἔκφραση τοῦ Ἁγ. Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, «ἡ ψυχή συνκτίζεται γηίνῳ σώχος, ὁρισμένες ἀναπαραγωγικές τεχνικές, ἡ ματι» κατά τρόπο μυστικό, μή πλήρως καθεραπευτική κλωνοποίηση καί φυσικά πάνω τανοητό καί μή ἐπιδεχόμενο ἐπιστημονικῆς ἀπό ὅλα ἡ ἔκτρωση δέν μπορεῖ νά εἶναι ἀποἔρευνας. Ὁ Ἅγ. Γρηγόριος δεκτές ἐνέργειες, ἀφοῦ οἱ ὁ Θεολόγος στό βιβλίο του περισσότερες ἀπό αὐτές τοῦ Ἐμμ. Παναγόπουλου «Ἔπη Θεολογικά» ὑποστηὁδηγοῦν σέ καταστροφή Ἄμ. Ἐπικ. Καθηγητοῦ Χειρουργικῆς ἐμβρύων ρίζει ὅτι ἡ ψυχή εἶναι τεκαί δημιουργοῦν τ. Συντ/στῆ Δ/ντῆ Χειρ/γοῦ ΕΣΥ λεία καί ὅταν ἀκόμη ποικίλα ὅσα βιοηθικά διβρίσκεται στό ἔμβρυο, δέν λήμματα καί προβλήματα. μπορεῖ ὅμως νά φανερώσει ὅλην της τήν Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας θέτουν ὡς ἐνέργεια λόγῳ τῆς σωματικῆς ἀτέλειας τοῦ προϋπόθεση τῆς βιολογικῆς ζωῆς τοῦ ἐμβρύου. Ἔτσι ἡ ψυχή στήν ἀρχή σιωπᾶ, ἀνθρώπου τήν ὕπαρξη ψυχῆς ἐντός τοῦ σώμετά ἀκοῦμε τήν ἄτονη φωνή της καί μετά ματος, δηλ. τήν ὕπαρξη καί διατήρηση τῆς τήν ὁλοκλήρωση τοῦ σώματος ἀφήνει νά ξεσυμφυΐας σώματος καί ψυχῆς. Ἡ ψυχή εἶναι χύνεται ὅλη ἡ δύναμη, ἡ σοφία, ἡ σύνεση καί ἡ ζωοποιητική τοῦ σώματος δύναμη. Ὁ Ἅγ. ἡ ἀρετή της1. Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς γράφει: «…πᾶσα λοΑὐτή ἡ ἀλήθεια, ὅτι ἡ ψυχή ὑπάρχει ἀπό τή γική καί νοερά φύσις, εἴτ’ ἀγγελική εἴποι τις σύλληψη καί εἶναι καί τελεία, ἔχει σημαντιεἴτ’ ἀνθρωπίνην, οὐσίαν ἔχει τήν ζωήν, δι᾽ κές βιοηθικές προεκτάσεις. Ἔτσι οἱ ἥν καί διαμένει ἐπίσης καθ’ ὕπαρξιν ὅποιοι χειρισμοί στό ἀθάνατος, διαφθοράν μή ἔμβρυο εἶναι χειριἐπιδεχομένη. Ἀλλ’ ἡ σμοί σέ ἔμψυχη μέν ἐν ἡμῖν

Α´

178

Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012


νοερά καί λογική φύσις, οὐ μόνον οὐσίαν ἔχει τήν ζωήν, ἀλλά καί τήν ἐνέργειαν, ζωοποιεῖ τό συνημμένον σῶμα, διό καί τούτου λέγεται ζωή…»2. Καί ἀλλοῦ ὁ ἴδιος Πατήρ σημειώνει: «…ἡ δέ νοερά καί λογική φύσις τῆς ψυχῆς, ἐπεί γηίνῳ συνεκτίσθη σώματι καί ζωοποιόν ἔλαβε τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, δι᾽ οὗ συνέχει καί ζωοποιεῖ τό συνημμένο σῶμα…»3. Ἀλλά καί ὁ Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός γράφει γιά τήν ἀνθρώπινη ψυχή: «… ὀργανικῷ σώματι κεχρημένη καί τούτῳ ζωῆς, αὐξήσεώς τε καί αἰσθήσεως καί γεννήσεως παρεκτική…»4. Ἡ ζωοποιητική δύναμη τῆς ψυχῆς ἐνεργεῖ διαμέσου τῶν σωματικῶν ὀργάνων. Ὁ Ἅγ. Γρηγόριος ὁ Σιναΐτης ὑποστηρίζει: «Ὥσπερ ὁ Θεός τήν ἅπασαν κτίσιν, οὕτως ἡ ψυχή τά τοῦ σώματος μέλη καί ἐνεργεῖ καί κινεῖ ἕκαστον πρός τήν ἰδίαν ἐνέργειαν»5. Καί ὁ Ἅγ. Γρηγόριος Νύσσης θεωρεῖ τήν ψυχή ὡς «…ἐνδεικνυμένην τάς ἰδίας κινήσεις διά τῶν σωματικῶν ὀργάνων…»6. Ὅπου ὑπάρχει βιολογική ζωή, ἔστω καί ὑποβαθμισμένη ἤ τεχνολογικά ὑποστηριζομένη, ὑπάρχει καί ψυχή στό σῶμα. Συνεπῶς τά ἄτομα σέ φυτική κατάσταση ἤ σέ παρατεινόμενο κῶμα, τά ἀνεγκέφαλα νεογνά, τά ἄτομα πού ἡ ζωή τους συντηρεῖται ἀπό τή σύγχρονη ἰατρική τεχνολογία, τά ἄτομα μέ ἀνίατες ἀρρώστιες καί βαριές ἀναπηρίες, πού ὑποφέρουν ἀπό πολύ σωματικό πόνο καί ψυχική ταλαιπωρία καί γιά τά ὁποῖα κάποιες κοινωνίες ἐπιτρέπουν τήν εὐθανασία ἤ καί σέ μερικές περιπτώσεις τήν προτείνουν, εἶναι ἀνθρώπινες ὑπάρξεις μέ ὄχι λιγότερη ἀξία καί λιγότερα δικαιώματα, εἶναι πρόσωπα στά μάτια τοῦ Θεοῦ, πού χρήζουν τή δική μας βοήθεια καί φροντίδα. Στό ἐρώτημα ποῦ ἑδρεύει ἡ ψυχή, οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀπαντοῦν: πανταχοῦ τοῦ σώματος. Ὁ Ἅγ. Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ὑποστηρίζει: «…ἡ μέντοι ψυχή συνέχουσα τό σῶμα, ᾧ καί ἐκτίσθη, πανταχοῦ τοῦ σώματός ἐστιν, οὐχ’ ὡς ἐν τόπῳ, οὐδ’ ὡς περιεχομένη, ἀλλ’ ὡς συνέχουσα καί περιέχουσα καί ζωοποιοῦσα τοῦτο, κατ’ εἰκόνα καί τοῦτ’ ἔχουσα Θεοῦ… »7. Καί ὁ Ἅγ. Γρηγόριος Νύσσης γράφει: «… οὔτε ἔξωθεν περιλαμβάνων, οὔτ’ ἔνδοθεν κρατούμενος, ἀλλά κατά τινα τρόπον ἀμήχανόν τε καί ἀκατανόητον ἐγγίζων ὁ νοῦς τῇ φύσει καί προσαπτόμενος καί ἐν αὐτῇ καί περί αὐτήν θεωρεῖται οὔτ᾽ ἐγκαθήμενος οὔτε περιπτυσσόμενος…»8. Ὁ Alan Shewmon, καθηγητής Νευρολογίας

στό Πανεπιστήμιο τοῦ UCLA στό Los Angeles τῶν ΗΠΑ, τό 1998 δημοσίευσε στό περιοδικό Neurology ἕνα ἄρθρο πού ἀφοροῦσε τή μελέτη 70 περιπτώσεων ἀπόλυτα διαπιστωμένων ἐγκεφαλικά νεκρῶν ἀτόμων μέ ἐπιβίωση πέραν τῆς ἑβδομάδος9. Τό συμπέρασμα τῆς μελέτης ἦταν ὅτι: «Τό φαινόμενο τοῦ χρόνιου ἐγκεφαλικοῦ θανάτου ὑπονοεῖ ὅτι ἡ ἀπαρτιωτική ἑνότητα ἑνός σύνθετου ὀργανισμοῦ, δηλ. ἡ λειτουργία τοῦ ὀργανισμοῦ ὡς ὅλου, εἶναι ἕνα ἔμφυτο, μή ἐντοπιζόμενο ὁλιστικό χαρακτηριστικό, πού προέρχεται ἀπό τήν ἀμοιβαία ἀλληλεπίδραση ὅλων τῶν μερῶν καί ὄχι ἕνας ἐκ τῶν ἄνω πρός τά κάτω συντονισμός, πού ἐπιβάλλεται ἀπό ἕνα μέρος, τόν ἐγκέφαλο, πάνω σέ ἕνα παθητικό ἄθροισμα ὀργάνων. Ὁ ρόλος τοῦ ἐγκεφάλου δέν εἶναι ἐκεῖνος τοῦ κεντρικοῦ ρυθμιστοῦ, χωρίς τόν ὁποῖον τό σῶμα χάνει τήν ἑνότητά του καί σταματᾶ νά ἀποτελεῖ ἕνα ζωντανό βιολογικό ὀργανισμό». Στά ἑπόμενα χρόνια ἡ θέση αὐτή υἱοθετήθηκε καί ἀπό πολλούς ἄλλους ἰατρούς καί βιοηθικούς καί ἀποτέλεσε ἰσχυρό πλῆγμα στά θεμέλια τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου. Πέραν αὐτοῦ θά μποροῦσε νά ὑποστηριχθεῖ ὅτι αὐτό τό ἔμφυτο, μή ἐντοπιζόμενο, ὁλιστικό χαρακτηριστικό, πού συντονίζει τή λειτουργία τῶν διαφόρων ὀργάνων καί δημιουργεῖ τή λειτουργική ἑνότητα τοῦ ὀργανισμοῦ, ἀντιστοιχεῖ στή ζωοποιητική ἐνέργεια τῆς ψυχῆς, γιά τήν ὁποία ὁμιλοῦν οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Ἡ ψυχή εἶναι καί αὐτή ἔμφυτη, ἀφοῦ ὑπάρχει ἀπό τή στιγμή τῆς συλλήψεως, εἶναι μή ἐντοπιζόμενη, ἀφοῦ «πανταχοῦ τοῦ σώματός ἐστι», καί ἔχει καί τό ὁλιστικό χαρακτηριστικό, ἀφοῦ ἡ ζωή, τῆς ὁποίας εἶναι αἰτία, εἶναι κάτι πέραν καί πάνω ἀπό τό ἄθροισμα τῆς λειτουργίας τῶν ἐπιμέρους ὀργάνων. Ἔτσι ὁ Shewmon κατά κάποιον τρόπο ἐπιβεβαιώνει τούς Πατέρας στό θέμα αὐτό. (Στό ἑπόμενο τό Β´ μέρος) ---------------1. Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Ἔπη Θεολογικά, βιβλ. Α´, τόμ. Α´, Ἔπη Δογματικά, Η´ Περί Ψυχῆς PG 37, 453-454. 2. Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, Κεφ. Φυσικά, Θεολογικά κλπ. Φιλοκαλία, ἔκδ. «Ἀστήρ» Τόμ. Δ´, κέφ. Λ´, σ.143. 3. Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ἐνθ’ ἀνωτ. κεφ. ΛΗ´ σ. 146. 4. Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, Ἔκδοσις Ὀρθοδόξου Πίστεως, βιβλ. Β´, κεφ. 12 Μ94, 924. 5. Γρηγορίου τοῦ Σιναΐτου, Κεφ. Πάνυ Ὠφέλιμα, Φιλοκαλία, τόμ. Δ´, κεφ ΠΑ΄, σ. 42. 6. Γρηγορίου Νύσσης, Περί Ψυχῆς καί Ἀναστάσεως, PG 46, 29. 7. Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, Ἐνθ’ ἀνωτ. κεφ. ΞΑ´, σ. 156. 8. Γρηγορίου Νύσσης, Ἔργα 3, ΕΠΕ σ. 110. 9. Shewmon Alan, Chronic «Brain Death», Meta-analysis and conceptual consequences, Neurology 51, 1538-1545, 1998.

Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012

179


ό μήνα αὐτό οἱ ὅπου γῆς θυμόμαστε τήν Κωνσταντινούπολη. Ὄχι πώς τήν ξεχάσαμε ἤ τήν ξεχνοῦμε, ἀλλά τό μήνα αὐτό οἱ μνῆμες κυριολεκτικά ἀναζοῦν ἔντονα στήν ψυχή τῶν Πανελλήνων. Ἡ Πόλη τῶν πόλεων, ἡ πρωτεύουσα τῆς χιλιόχρονης Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας, θεμελιώθηκε ἀπό τόν Μ. Κωνσταντῖνο. Καί μ᾽ αὐτήν ὡς κέντρο πῆρε νά διαμορφώνεται ὁ Βυζαντινός πολιτι-

Εὐρωπαϊκοῦ Πνεύματος»: «Ἡ Ρώμη εἶχε ἀρχίσει νά γκρεμίζεται. Ὁ Κωνσταντῖνος, προβλέποντας ὅτι ἡ στέγη θά πέσει νά τόν πλακώσει, φεύγει ἀπό τήν Ἰταλία, παίρνει τ᾽ ὄνομα τῆς Ρώμης, καί τό μετακομίζει, σά νά ᾽ταν ἁπλή ἀποσκευή, στό Βυζάντιο. Ἔτσι χώρισε ἡ Δύση ἀπό τήν Ἀνατολή». Ὡστόσο δίκαια διερωτᾶται ὁ Παν. Κανελλόπουλος: «Ἀποξενώθηκε, ὅμως, τάχα πέρα

σμός, πού ἐπηρέασε βαθύτατα τή Δύση καί τήν ἐκπολίτισε. Αὐτή τή βοῶσα ἀλήθεια, πού οἱ Εὐρωπαῖοι τήν ξέχασαν ἤ θέλουν νά τήν ξεχάσουν, γιατί αἰσθάνονται δριμύ ἔλεγχο συνειδήσεως – ὅσοι ἀπ᾽ αὐτούς πιστεύουν ἀκόμη ὅτι ἔχουν συνείδηση – ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες δέν τήν ξεχνοῦμε. Οὔτε θά τήν ξεχάσουμε. Γράφει ὁ Παναγιώτης Κανελλόπουλος στό περισπούδαστο ἔργο του «Ἱστορία τοῦ

γιά πέρα ἡ Δύση ἀπό τήν Ἀνατολή;» καί ἀπαντᾶ ὁ ἴδιος: «Ὄχι! Τή Δύση ὁ Κωνσταντῖνος δέν τήν θυσίασε μονάχα, ἀλλά καί τήν ἐλύτρωσε. Ἡ θυσία ἔγινε ἐπάνω σ᾽ ἕνα βωμό καινούργιο. Ὁ Κωνσταντῖνος, βλέποντας ὅτι οἱ κατακόμβες εἶχαν καταφάει πιά τά θεμέλια τοῦ παλαιοῦ κόσμου, πῆρε τίς κατακόμβες καί τίς ἀνέβασε στό φῶς (...). Ὁ Κωνσταντῖνος δέν ἔσωσε μόνο τό Ρωμαϊκό κράτος, μεταφέροντάς το, ἔστω καί σάν

182

Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012


ἀποσκευή, ἀπό τή Δύση στήν Ἀνατολή, ἀλλά καί τή Δύση τήν ἐλύτρωσε, παίρνοντας τόν Θεό, πού εἶχε ἀνατείλει στήν Ἀνατολή, κι ἐγκαθιστώντας τον φανερά καί ἐπίσημα σ᾽ ὅλο του τό κράτος, σέ Ἀνατολή καί Δύση. Ἔτσι ἡ Δύση δέν ἔμεινε μονάχα ἐλεύθερη νά σμίξει μέ τό Βορρᾶ (...), ἀλλά δέχθηκε κι ἀγκάλιασε καί τ᾽ ὡραιότερο, γλυκύτερο κι ἐαρινώτερο βλαστάρι τῆς Ἀνατολῆς: τόν Ἰησοῦ (...). Ἡ γένεση καί ἡ οὐσία τοῦ εὐρωπαϊκοῦ κόσμου δέν μπορεῖ νά γίνει νοητή, ἄν δέν τήν ἀναγάγουμε στό ἀρχαῖο ἑλληνικό πνεῦμα, στή Ρωμαϊκή πολιτειακή παράδοση καί νομοθεσία, στόν Χριστιανισμό καί στό βάρβαρο καί ἀκμαῖο αἷμα τῶν λαῶν τοῦ βορρᾶ». Εἶναι σαφής ἡ θέση τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ Παν. Κανελλόπουλου, ὁ ὁποῖος προσθέτει ὅτι τό ἀρχαῖο ἑλληνικό πνεῦμα πρόσφερε στή Δύση «τά ἀντικειμενικά μέτρα τοῦ ὡραίου, τοῦ ἀγαθοῦ καί τῆς ἀλήθειας». Οἱ Ρωμαῖοι πρόσφεραν τήν πολιτειακή παράδοση καί νομοθεσία, τήν ἔννοια τοῦ ὀργανωμένου κράτους καί τό συστηματοποιημένο δίκαιο. Καί πολλά ἄλλα, τά ὁποῖα «ἀνάγονται, ὅμως, ἔμμεσα στήν ἑλληνική προσφορά πού ἐπεξεργάστηκαν». Ὁ δέ «Χριστιανισμός ἔδωσε τήν ἀγάπη καί τήν πίστη ὡς ὑποκειμενικές συγκινήσεις καί χάρισε γενικώτερα στόν εὐρωπαϊκό ἄνθρωπο τήν ἔντονη ὑποκειμενική ψυχή». Χωρίς ὅμως αὐτή τή χριστιανική ψυχή, προσθέτουμε ἐμεῖς, ὁ Εὐρωπαϊκός ἄνθρωπος θά ἦταν... νεκρός τυμπανιαῖος! Σήμερα ἀρέσει στόν κουρασμένο, ἀποστάτη καί λάτρη τοῦ μαμμωνᾶ Εὐρωπαῖο, νά ὀνομάζει «ὡς ἐπιστροφή» τήν ἀποστασία του, τή στροφή καί φυγή του ἀπό τίς ἀξίες, στίς ὁποῖες βασίστηκε ὁ πολιτισμός του. Ὅμως «ἡ στροφή αὐτή δέν εἶναι ‘‘ἐπιστροφή’’», παρατηρεῖ ὁ Παν. Κανελλόπουλος. «Εἶναι ‘‘ἀποστροφή’’ τοῦ προσώπου τοῦ Εὐρωπαίου ἀπό τόν ἴδιο τόν ἑαυτό του, πού γίνεται ἀκριβῶς τόσο συνειδητά καί προγραμματικά, ὥστε θά ᾽ταν ἀδιανόητη, ἀπόλυτα ἀδύνατη στήν πράξη, ἄν δέν χρησιμοποιοῦσε

ὡς ὄργανο τό ‘‘εὐρωπαϊκό’’ πνεῦμα – ἐκεῖνο πού ἀπώτερη βασική πηγή του ἔχει τήν Ἑλλάδα, τόν πρωταρχικό ἑλληνικό νόμο πού ἔκαμε τήν ἱστορία ν ά ’ν α ι ἱστορία, καί ὅ λ ο υ ς τ ο ύ ς λ α ο ύ ς ὅ λ ω ν τ ῶ ν ἠ π ε ί ρ ω ν νά μποῦν στόν παγκόσμιο χῶρο»1. Αὐτή τήν «ἀποστροφή» τοῦ Εὐρωπαίου «ἀπό τόν ἴδιο τόν ἑαυτό του», ἡ ὁποία ἐκδηλώνεται σήμερα μέ τή γνωστή σκληρότητα καί ναζιστική νοοτροπία, εἰσπράττει στούς καιρούς μας κυρίως ἡ χώρα μας˙ δηλαδή, ὁ δανειστής τοῦ πνεύματος καί τῆς ψυχῆς στήν Εὐρώπη. Αὐτός «πού ἔκαμε τήν ἱστορία ν ά ’ν α ι ἱστορία, καί ὅλους τούς λαούς ὅλων τῶν ἠπείρων νά μποῦν στόν παγκόσμιο χῶρο». Κάποιες Εὐρωπαϊκές χῶρες, πού μεθυσμένες ἀπό τόν ὑλικό τους πλοῦτο, τόν ὁποῖο αὔριο δέν θά ἔχουν ὁπωσδήποτε, ὅσο κι ἄν τόν ἀσφαλίζουν, σήμερα ταπεινώνουν μέ ἀγέρωχο τρόπο καί βρίζουν ἀπρεπῶς καί ἀναιδῶς τόν εὐεργέτη τους, τήν Ἑλλάδα. Κυριευμένες ἀπό φανερό αἴσθημα μειονεξίας, μή μπορώντας ν᾽ ἀντιδράσουν διαφορετικά, πνίγουν κυριολεκτικά αὐτόν πού τίς ἔβαλε στόν παγκόσμιο χῶρο. Αὐτή τή βοῶσα περιφρονητική στάση τους στήν Ἑλλάδα θά ᾽ρθει καιρός πού θά τήν πληρώσουν πολύ ἀκριβά. Ὄχι μέ δυσβάστακτα ἐπιτόκια κ.τ.ὅ., ἀλλά μέ τό νόμο τῆς δικαιοσύνης τοῦ ἀκριβοδίκαιου Θεοῦ. Αὐτοῦ πού σήμερα ἀρνεῖται ἡ ἀποστατημένη ἑωσφορική Εὐρώπη. Δέν προφητεύουμε! Ἁπλῶς ὑπενθυμίζουμε στή σημερινή Γερμανίδα καγκελλάριο καί τούς ὁμόφρονές της ὅτι «ζῇ Κύριος» πού βλέπει καί ἀκούει. Μπορεῖ νά σιωπᾶ σήμερα, κι αὐτό ἀπό ἄπειρη ἀγάπη πρός τό πλάσμα του, ἀλλά δέν ἀνέχεται τήν ὕβρη πρός τόν Ὀρθόδοξο λαό του. Ὅσο κι ἄν αὐτός ὁ λαός τόν πικραίνει σήμερα, παρασυρμένος ἀπό τά ἀπατηλά συνθήματα καί τά ἀναμφισβήτητα λάθη τῶν ἀνάξιων καί ἐν πολλοῖς ἄθεων μπαλκονόλων ἡγετῶν του...

ν.π.β. 1. Ὅλα τά ἀνωτέρω ἀποσπάσματα ἔχουν ληφθεῖ ἀπό τήν «Ἱστορία τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Πνεύματος» τοῦ Παν. Κανελλοπούλου, Μέρος Α´, Τόμ. Ι, τοῦ ὡς ἄνω ἔργου, ἐκδ. Δ. Γιαλελῆς, Ἀθῆναι 1976, σελ. 17, 18.

Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012

183


Λάβαμε τήν ἀκόλουθη ἐπιστολή, τήν ὁποία καί δημοσιεύουμε.

*

184

Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012


τά ὄνειρά μου ἔρχεται συχνά ἡ μακρινή φωνή τῆς μάνας τρελῆς στούς ἔρημους δρόμους1 καί μέ ρωτάει μέ παράπονο ἄν κλαῖνε ἀκόμα τά ματοπήγαδα2. Μέ ρωτάει γιά κάποιους πραγματικούς ἥρωες τοῦ ποδοσφαίρου. Ἦταν παιδιά τῆς γῆς τοῦ Πόντου. Δέν ἔπαιξαν ποτέ σέ μεγάλες ὀργανώσεις. Δέ λατρεύτηκαν ποτέ ὡς θεοί ἀπό τό ἀφιονισμένο πλῆθος, δέν εἶδαν ποτέ τούς ὀπαδούς νά γεμίζουν πλατεῖες καί νά κλείνουν δρόμους γιά νά ἐκδηλώσουν τήν ἐθνική ὑπερηφάνεια τους (τί χυδαῖες πού φαίνονται, ὁρισμένες φορές, οἱ λέξεις). Οἱ ἥρωες (ἄν ἔχουν, ἀκόμα, νόημα οἱ λέξεις) τῆς ὁμάδας «Πόντος» ἦταν καθηγητές, μαθητές καί ἀπόφοιτοι τοῦ κολλεγίου Ἀνατολία3 τῆς Μερζιφούντας. Οἱ μαθητές ἀποφάσισαν νά τιμήσουν τή φανέλα τους καί γι’ αὐτό, παρά τήν τρομοκρατία καί τίς ἀπειλές τῶν Κεμαλικῶν, ἀγωνίστηκαν μέ ἐμφάνιση πού θυμίζει τή γαλανόλευκη (ἄσπρες καί γαλάζιες ρίγες) καί στή μέση τό γράμμα Π. Αὐτό θά ἀποτελέσει τή βασική κατηγορία τῶν Κεμα-

τά ἔχω ἀκούσει σέ κάποια ἰαχή τῶν φιλάθλων Γ. Θεοχαρίδης, Χ. Γεωργίου, Α. Συμεών, Α. Παυλίδης, Σ. Ἀνανιάδης Κατεβάζω ἀκόμα πιό ντροπιασμένος τό κεφάλι μου. Τότε ἐκείνη ἀνεβάζει τό τόνο τῆς φωνῆς της καί ὠρύεται: «Τί ἡρωικότερο ἔχει νά ἐπιδείξει τό Ἑλληνικό καί τό παγκόσμιο ποδόσφαιρο ἀπ᾽ αὐτούς τούς ἥρωες; Καλά οἱ ξένοι, ἀλλά τί θά πείραζε, ὅλες τίς ἑλληνικές ὁμάδες, νά ἀγωνιστοῦν γιά μία μόνο ἀγωνιστική, μέ ἕνα περιβραχιόνιο μέ τό γράμμα Π; Κατεβάζω καί ἄλλο τό κεφάλι μου. Αὔριο, 19 Μαΐου 2012, ἡμέρα μνήμης τῆς

λικῶν, οἱ ὁποῖοι θά ὁδηγήσουν τούς Ἕλληνες ἀθλητές στό «δικαστήριο» μέ τήν κατηγορία τῆς ἐσχάτης προδοσίας (12 Φεβρουαρίου 1921) καί τόν Ἰούνιο τοῦ ἴδιου χρόνου θά ἀπαγχονιστοῦν στήν Ἀμάσεια4. Ἡ μάνα τρελή στούς ἔρημους τούς δρόμους μέ ρωτάει ἀπεγνωσμένα ἄν μιλᾶνε γι’ αὐτούς τούς ἥρωες τοῦ ποδοσφαίρου καί τῆς πατρίδας στίς δεκάδες τηλεοπτικές καί ραδιοφωνικές ἐκπομπές. Μήπως ἀναφέρουν ἕνα μονόστηλο οἱ δεκάδες ἀθλητικές ἐφημερίδες ἤ τούς μνημονεύουν ὅλα ἐκεῖνα τά τέρατα τῆς μνήμης, πού θυμοῦνται ἀκόμα καί τό δευτερόλεπτο πού σημειώθηκε κάποιο γκόλ, σέ κάποιον ἀγώνα, πρίν τριάντα χρόνια (ἦταν, βλέπετε, πολύ σοβαρό γεγονός γιά τή μετέπειτα ζωή τους). Μήπως κάποια κινηματογραφική ταινία; κάποιο βιβλίο; ἤ ἔστω κάποιο τραγουδάκι τούς ἀναφέρει; Κατεβάζω ντροπιασμένος τό κεφάλι μου. Μοῦ λέει καί μοῦ ξαναλέει τά ὀνόματα, μήπως καί

γενοκτονίας τῶν Ποντίων, θά ξανάρθει ἡ μάνα τρελή στούς ἔρημους τούς δρόμους καί μέ τόν ἀλαφροήσκιωτο τρόπο της θά μέ ξαναρωτήσει: «γιατί κλαῖν τά ματοπήγαδα;» καί ἀκόμα δέν ἔχω βρεῖ ἀπάντηση. Μήπως κανένας ἀπό σᾶς γνωρίζει; «Τί εἴδανε καί κλαῖνε αὐτά τά πεγαδομᾶτε;»

Γιῶργος Δαμιανός Σημειώσεις: 1. Στίχος ἀπό τό ποίημα στό Νίκο Ἐ… 1949 (Παρενθέσεις), τοῦ Μανόλη Ἀναγνωστάκη. 2. Κλαῖν τά πεγαδομᾶτε (ματοπήγαδα, τά στόμια τῶν πηγαδιῶν), στίχος ἀπό τόν ἱερότερο θρῆνο τοῦ Ἑλληνισμοῦ: τό «Τσάμπασιν» (Πόντος). 3. Τό Αnatolia College in Merzifon ἱδρύθηκε τό 1886. Τό 1924 διέκοψε τή λειτουργία στή Μερζιφούντα καί μεταφέρθηκε στή Θεσσαλονίκη, ὅπου καί λειτουργεῖ ὥς καί σήμερα. Ἡ Μερζιφούντα (Μερζιφώνη, Ἡλιούπολις) ἀναφέρεται ἀπό τόν Στράβωνα γιά τά περίφημα ἰαματικά λουτρά της. Χτίστηκε τό 222 π.Χ. στά ἐρείπια τῆς πόλης Φαζιμούντας, ἀνάμεσα στούς ποταμούς Σκύλακα καί Ἄλυ. Πολλοί τή θεωροῦν καί ὡς τή γενέτειρα τῆς Ἁγίας Βαρβάρας. 4. Πρόκειται γιά τήν πατρίδα τοῦ ἀρχαίου Ἕλληνα γεωγράφου Στράβωνα (63π.Χ.-23μ.Χ.) Πηγή: 24grammata.com/ ἀθλητισμός / ἱστορία

Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012

185


Ἡ γαλλική ἐφημερίδα Liberation τῆς 20.2.2012 στό ἄρθρο πού ἀκολουθεῖ τονίζει ὅτι «ὁ ἑλληνικός λαός σήμερα ἡγεῖται στόν πόλεμο κατά τοῦ οἰκονομικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ». Καί ὑπογραμμίζει: «Ἄν καί κτυπημένος μέχρι θανάτου, ὁ Ἕλληνας πάντα σηκώνεται». Συντάκτης τοῦ ἄρθρου εἶναι ὁ Βέλγος Raoul Vaneigem.

Ὄχι, αὐτό πού συμβαίνει στήν Ἑλλάδα, ἄν καί δραματικό, δέν εἶναι μία καταστροφή. Εἶναι ἐπίσης μιά εὐκαιρία. Γιατί ἡ δύναμη τοῦ χρήματος ἔχει, γιά πρώτη φορά, ὑπερβεῖ μέ ἔνταση τό ρυθμό τῆς μέχρι τότε σταδιακῆς, σχολαστικῆς καί προσεκτικά ὀργανωμένης καταστροφῆς τοῦ δημόσιου συμφέροντος καί τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας. Καί σέ μία χώρα τόσο διάσημη γιά τή φιλοσοφία τῆς ζωῆς, στόν ἀντίποδα τοῦ ἀγγλοσαξονικοῦ μοντέλου, καί διάσημη γιά τήν ἀκούραστη ἀντίσταση πού ἔχει φέρει στίς πολλαπλές μορφές καταπίεσης, πού προσπάθησαν νά τή χαλιναγωγήσουν. Ὁ Ἕλληνας δέν χορεύει καί δέ θά χορέψει ποτέ στό ἕνα πόδι, οὔτε θά σκύψει δουλικά, ἀνεξάρτητα ἀπό τά καθεστῶτα πού θέλουν νά τοῦ ἐπιβάλουν. Χορεύει μέ τά χέρια του, σάν νά θέλει νά πετάξει πρός τά ἀστέρια. Γράφει στούς τοίχους αὐτό πού θά τοῦ ἄρεσε νά δια-

190

Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012

βάσει κάπου ἀλλοῦ. Καίει μία τράπεζα, ὅταν δέν τοῦ ἀφήνουν πλέον τήν πολυτέλεια νά ψήσει στήν παραδοσιακή του ψησταριά. Ὁ Ἕλληνας εἶναι τόσο ζωντανός, ὅσο ἡ ἰδεολογία τῆς ἀπειλῆς θανάσιμη. Καί ὁ Ἕλληνας, ἄν καί χτυπημένος μέχρι θανάτου, στό τέλος πάντα σηκώνεται. Ναί, ἡ Εὐρώπη τῆς οἰκονομίας ἤθελε νά δημιουργήσει ἕνα παράδειγμα. Ἀλλά μέσα στόν ἐκνευρισμό της νά χτυπήσει τή χώρα πού φαινόταν ἡ πιό ἀδύναμη στή εὐρωζώνη, μέσα στήν ὑπερβολική της βία, ἡ μάσκα της ἔπεσε. Εἶναι τώρα περισσότερο ἀπό ποτέ, ἡ ὥρα νά καταδείξουμε τό ἀληθινό της πρόσωπο: αὐτό τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ. Γιατί πρόκειται πραγματικά περί αὐτοῦ. Καί ὑπάρχει μόνο μία ἀπάντηση στόν ὁλοκληρωτισμό: ὁ ἀγώνας, ἐπίμονος καί ἀνυποχώρητος, μέχρι τή μάχη, ἄν χρειαστεῖ, καθώς διακυβεύεται ἡ ἴδια ἡ ὕπαρξη. Ἔχουμε ἕναν κόσμο, μιά ζωή, καί ἀξίες νά ὑπερασπι-


στοῦμε. Παντοῦ στούς δρόμους, εἶναι τά ἀδέλφια μας, οἱ ἀδελφές μας, τά παιδιά μας, οἱ γονεῖς μας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πληγεῖ μπροστά στά μάτια μας, ἀκόμα καί ἄν εἶναι μακριά. Πεινᾶμε, κρυώνουμε καί πονᾶμε μαζί τους. Ὅλα τά χτυπήματα πού δέχονται μᾶς τραυματίζουν ἐξίσου. Κάθε παιδί στήν Ἑλλάδα πού λιποθυμᾶ στό σχολεῖο του, μᾶς καλεῖ στήν ἀγανάκτηση καί στήν ἐξέγερση. Γιά τούς Ἕλληνες, εἶναι καιρός νά ποῦνε ὄχι, καί, γιά ὅλους ἐμᾶς, ἦρθε ὁ καιρός νά τούς ὑποστηρίξουμε. Ἐπειδή ὁ ἑλληνικός λαός σήμερα ἡγεῖται τῆς μάχης κατά τοῦ οἰκονομικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, πού καταστρέφει παντοῦ τή δημόσια περιουσία, ἀπειλεῖ τήν καθημερινή ἐπιβίωση, διαδίδει τήν ἀπόγνωση, τό φόβο καί τήν ἀποχαύνωση μέσα ἀπό ἕναν πόλεμο ὅλων ἐναντίον ὅλων. Πέρα ἀπό ἕναν συναισθηματικό θυμό πού ἐκτονώνεται μέ τήν καταστροφή τῶν συμβόλων τῆς καταπίεσης, ἀναπτύσσει ἕναν διαυγή θυμό, τῶν ἀγωνιστῶν πού ἀρνοῦνται νά στερηθοῦν τήν ἴδια τους τή ζωή πρός ὄφελος τῆς τραπεζικῆς μαφίας καί τῆς λογικῆς της, αὐτῆς τοῦ «τρελοῦ χρήματος». Μέ τίς συνελεύσεις τῆς ἄμεσης δημοκρατίας, τό κίνημα τῆς πολιτικῆς ἀνυπακοῆς, τό κίνημα «Δέν πληρώνω» καί τίς πρῶτες ἐμπειρίες τῆς αὐτοδιαχείρισης, μιά νέα Ἑλλάδα ἀναδύεται αὐτή τή στιγμή, πού ἀπορρίπτει τήν τυραννία τῆς ἀγορᾶς γιά λογαριασμό τῶν ἀνθρώπων. Δέν γνωρίζουμε πόσο καιρό θά πάρει γιά τούς ἀνθρώπους νά ἐλευθερωθοῦν ἀπό τήν ἐθελοντική δουλεία τους, ἀλλά εἶναι βέβαιο ὅτι, ἀντιμετωπίζοντας τή γελοιότητα τῆς πελατειακῆς πολιτικῆς, τῶν διεφθαρμένων δημοκρατιῶν, τόν τραγελαφικό κυνισμό τοῦ κράτους τῶν banksters (τραπεζική μαφία), θά ἔχουμε μόνο τήν ἐπιλογή - ἐνάντια σέ κάθε ἐκβιασμό - νά διαχειριστοῦμε τίς ὑποθέσεις μας ἐμεῖς οἱ ἴδιοι. Ἡ Ἑλλάδα εἶναι τό παρελθόν μας. Εἶναι ἐπίσης τό μέλλον μας. Ἀνακαλύψτε την ξανά μαζί της! Tό 2012 ἄς γίνουμε ὅλοι Ἕλληνες». q

ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΛΑΘΟΥΣ Στό προηγούμενο τεῦχος (ἀρ. 498, Ἀπρίλιος 2012, σελ. 156) στό ἄρθρο «Πίσω ἀπό τά γεγονότα» τοῦ Κυπριακοῦ ἔπους 1955-1859 ἡ φράση «τό ὁλοκαύτωμα τῶν τριῶν παλληκαριῶν τοῦ Λιοπετρίου» νά διορθωθεῖ εἰς «... τῶν τεσσάρων παλληκαριῶν τοῦ Λιοπετρίου».

«Ἡ Δράση μας» στό Διαδίκτυο! Στή διεύθυνση: www.drasimas.gr Παλιότερα τεύχη, ἀφιερώματα, ἐπιλεγμένα ἄρθρα, ἀνακοινώσεις καί πολλά ἐνδιαφέροντα... Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012

191


Τό πρῶτο: «Εὐχαριστήρια Ἐπιστολή Πρός: 1. Ὁμοσπονδίες καί Συλλόγους ἐκπ/κῶν 2. Δ/ντές Α/θμιας & Β/θμιας Ἐκπαίδευσης 3. Δ/ντές Σχολείων καί σέ κάθε Συνάδελφο ἐκπ/κό διά τῶν Δ/ντῶν

Στίς γκρίζες μέρες πού περνάει ἡ πατρίδα μας· στίς μέρες πού τίς κάνουν ἀκόμα πιό γκρίζες οἱ ἀτέλειωτες ἀναλύσεις, συζητήσεις, ἀνακοινώσεις, ἀπειλές, κ.τ.ὅ. ἡ ψυχή τοῦ Ἕλληνα παραμένει ἀμόλευτη. Πολλά, σίγουρα, θά εἴχαμε νά σημειώσουμε ἐδῶ. Ἄς ἀρκεστοῦμε σέ δύο μόνο φωτεινά σημάδια τῶν δύσκολων ἡμερῶν.

ν δη τῶ ρ α κ ο λό γνωμ εια ὁ Βοήθ ά κ α ί ε ὐ ῶ ν δ έ . ἀλλ ίμητη τ λειμέν, έ ἀξιομ έν ἀπ σύνη ῷ Θεῷ, δ Οἱ ἐλπίτ ! Δόξα ί τά δυό νται καί α κ ί ν ηρ ζο ψα ς στ τοῦμε! α μ δες ρισ εὐχα ς ύ ο τ

192

Α

ἰσθανόμαστε τήν ἀνάγκη νά ἐπικοινωνήσουμε μέ τούς ἀνθρώπους πού στάθηκαν ἀρωγοί στήν προσπάθεια ἐπιβίωσης τοῦ παιδιοῦ μας, γιατί ἀνήκετε σέ μιά σπάνια κατηγορία, αὐτή τῶν ἀνθρώπων μέ καρδιά καί ψυχή. Εἶναι πολλά αὐτά πού θέλουμε νά γράψουμε... θά περιοριστοῦμε ὅμως στά οὐσιώδη. Μία δισκοκήλη στή θωρακική μοίρα τοῦ παιδιοῦ μας πού ἐμφανίστηκε ξαφνικά, τοῦ δημιούργησε μυελοπάθεια καί ἄλλαξε πολύ τή ζωή του ἀλλά καί τή ζωή τῆς οἰκογένειάς μας, ἀφοῦ ἡ ἐπέμβαση δέν μποροῦσε νά πραγματοποιηθεῖ στήν Ἑλλάδα καί ἔπρεπε ἐπειγόντως νά μεταβεῖ σέ ἐξειδικευμένο Νοσοκομεῖο στή Γερμανία. Μᾶς βοηθήσατε νά ἔχουμε τήν καλύτερη περίθαλψη πού θά μπορούσαμε νά φανταστοῦμε. Ἐσεῖς ἤσασταν ἐκεῖ νά μᾶς ὑπενθυμίζετε ὅτι δέν πρέπει νά τό βάλουμε κάτω... Εἴχαμε τήν ἀτυχία τό πρόβλημα νά μήν ἀναγνωριστεῖ ἔγκαιρα ὡς ὄφειλε, ἀλλά καί τήν τύχη νά ἔχουμε τήν ἀμέριστη ἠθική καί ὑλική συμπαράστασή σας στήν περιπέτειά μας... Σᾶς ἐκφράζουμε τή βαθειά μας εὐγνωμοσύνη γιά τήν ὑποστήριξή σας, ἀναγνωρίζοντας ὅτι τό πράξατε σέ μία ἐποχή πού ἀπό οἰκονομικῆς πλευρᾶς εἶναι ἐξαιρετικά δύσκολη. Ξέρουμε ὅτι ἴσως δέν θά σᾶς συναντήσουμε ὅλους ποτέ γιά νά σᾶς εὐχαριστήσουμε προσωπικά. Καί ἀλήθεια δέν βρίσκουμε λόγια γιά νά ἐκφράσουμε τά συναισθήματά μας γιά ὅ,τι κάνατε γιά μᾶς καί κυρίως γιά τήν ἄμεση ἀνταπόκρισή σας, τή ζεστασιά πού μᾶς δείξατε καί τήν ἀξιοπρέπεια πού μᾶς κάνατε νά νιώσουμε. Ἡ ἐλπίδα πλημμυρίζει τήν ψυχή μας ...βλέπουμε τή ζωή νά μᾶς χαμογελάει καί πάλι ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ γιά τό παιδί μας. Τό ἔργο καί ἡ προσφορά σας τοῦ ἔδωσε τή δύναμη νά παλέψει. Αἰσθανόμαστε ὑποχρέωση ὅλοι μας νά σᾶς εὐχαριστήσουμε δημοσίως. Εὐχόμαστε ὁ Θεός νά σᾶς ἔχει ὅλους καλά καί ἐλπίζουμε νά συνεχίσετε τό εὐεργετικό σας ἔργο. Μέ ἰδιαίτερη ἐκτίμηση στέργιος καραμιχάλης - μαίρη Τσαουσίδου»

Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012


Δ

Τό δεύτερο: ιαβάσαμε στό ἐνημερωτικό φυλλάδιο τοῦ Δημοτικοῦ Γηροκομείου Ἀθηνῶν «Χαρούμενα Γηρατειά», Δεκέμβριος-Ἰανουάριος 2012, φ. 20ό ἀλλά δυστυχῶς μᾶλλον μόνο σ˙ αὐτό! - πώς ἡ Ἐμπορική Τράπεζα φέτος στήν ἀρχή τοῦ ἔτους: «Προσέφερε στήν Ἐλεήμονα Ἑταιρεία Ἀθηνῶν τό σύνολο τῆς δαπάνης πού θά διέθετε γιά Κάρτες Ἑορτῶν καί Ἡμερολόγια πρός τούς Πελάτες της. Ἐπιπλέον, σέ ὅλα τά Ὑποκαταστήματα τῆς Ἐμπορικῆς Τράπεζας ἀποφασίστηκε νά τοποθετηθοῦν Ἐνημερωτικές Ἀφίσσες, πού θά προτρέπουν τούς ἐπιχειρηματίες-πελάτες της, νά ἐνισχύσουν τό Γηροκομεῖο Ἀθηνῶν».

Μαζί μέ τούς ὑπεύθυ νους τοῦ Γηροκομε ίου, εὐχαριστοῦμε ὅλοι, γιά τήν ἀνθρώπινη αὐ τή στάση στούς σκληρο ύς καιρούς μας!

Μ

έσα στίς ἐγκληματικές πράξεις, ληστεῖες, κλοπές, λεηλασίες, πυρπολήσεις καταστημάτων κ.λπ. πού γεμίζουν τίς σελίδες τῶν ἐφημερίδων μας τίς μέρες αὐτές, μέ πρωταγωνιστές ὡς ἐπί τό πλεῖστον μετανάστες καί λαθρομετανάστες, καί πού ὅλα προξενοῦν εἰκόνα χάους, ἦρθε καί ἡ ἔκπληξη. Μιά 47χρονη βιοπαλαίστρια ἀπό τή Βέροια μέ τήν τιμιότητά της ἔδειξε πώς δέν χάθηκαν ὅλα. Καί μέ τήν πράξη της ἔπνευσε πνοή ζωῆς στήν ξηραμένη τόν τελευταῖο καιρό πατρίδα μας. Ὅταν ἔκλεινε συγκεκριμένα τό μικρό καφενεῖο-μεζεδοπωλεῖο της, ἀφοῦ εἶχε ἀδειάσει ἀπό τούς πελάτες, εἶδε ξεχασμένη σ’ ἕνα τραπέζι μιά τσάντα γεμάτη μέ χρήματα. Ἐνῶ ἐκείνη τήν ὥρα δέν βρισκόταν κανείς ἄλλος στό μαγαζί, χωρίς κάν νά μετρήσει τά χρήματα, ἔκλεισε τό καφενεῖο της καί φεύγοντας γιά τό σπίτι της πέρασε ἀπό τό Ἀστυνομικό Τμῆμα καί παρέδωσε τήν τσάντα μέ τά χρήματα. Τήν ἄλλη μέρα ἔγινε γνωστό ὅτι ἡ τσάντα ἀνῆκε σ’ ἕνα 29χρονο φρουτέμπορο, ὁ ὁποῖος κλήθηκε ἀπό τήν Ἀστυνομία καί ἔλαβε τά χρήματά του, ὅσα ἀκριβῶς εἶχε ξεχάσει μέσα στήν τσάντα του, δηλαδή 13.800 €. (Ἐφημ. «Δημοκρατία», 30.1.12). Ἡ βιοπαλαίστρια δέν θέλησε εὕρετρα, παρακάλεσε δέ νά μή γραφεῖ τό ὄνομά της! Ἄγνωστή μας Βεροιώτισσα, εἴμαστε περήφανοι γιά σένα! Πιστεύουμε ὅτι μέ τέτοιες πράξεις θά εὐλογήσει ὁ Θεός τή ζωή σου! Μακάρι νά σέ μιμοῦνται καί πολλοί ἄλλοι γιά νά ζήσει ἡ Πατρίδα μας!

Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012

193


Ἄς τό ξέρουν. Οἱ Ἕλληνες πα χώρα μας καί γύ ρακολουθοῦμε ρω μας. Δέν ἐννο ἄγρυπνοι τά τε οῦμε τούς Ἕλλην τό εἶδος – ἀλλά κταινόμενα στή ες πολιτικούς – τό λαό μας τόν ἄν ὑπάρχει ἀκόμ «πάντα εὐκολό φορά ὅτι εἶναι η αὐτό πιστο», πού συ καί ὁ «πάντα πρ νειδητοποίησε οδομένος», ὅπω ἐθνικός μας πο ἄλλη μιά ς τό ἔγραψε μέσα ιητής. Ὁ λαός μα ἀπό πικρές ἐμπε ς διαπιστώνει ἤδ «ἔπιασε πάτο» ιρίες ὁ η μέ ἀφόρητη θλ μέ τόν πιό πανη ίψη ὅτι ἡ πατρίδ γυρικό τρόπο! Τώ λαό μας γιά τήν α του ρα δέν μένει πι κατηγορία πού ά καμιά ἀμφιβο διατύπωσε ἐδῶ 1564) συγκαλυμ λία στό καί 5 αἰῶνες ὁ μένα μέν στό ἔρ Σαίξπηρ (γεννή γο του «Ἄμλετ» Σαίξπηρ κατήγγ θηκε 26.4 ξεκάθαρα δέ στ ειλε ἀπό τότε τή όν «Ἰούλιο Καίσ ν ἀέναη προσπά τικῶν ἤ μεγαλο αρα». Ὁ θεια τῶν κατά κεφαλαιούχων, κόσμον ἰσχυρῶ νά ἐκμεταλλευθο Στήν Ἑλλάδα, ἐδ ν, πολιῦν πρός ὄφελός ῶ καί τέσσερις τους τό λαό. σχεδόν δεκαετίες ωτερικότητος, τῆ , ἐν ὀνόματι τῆς ς πολυπολιτισμ ἀλλαγῆς, τῆς με ικότητος, τοῦ ἀν ρύγδουπων συνθ τανετιρατσισμοῦ κα ημάτων παραμε ί ἄλλων παρόμο ρίστηκαν ἤ, ἀκρι ζωῆς. Οἱ κόκκιν ιων βαβέστερα, καταπα ες γραμμές ξεθώ τήθηκαν οἱ ἀξίες ριασαν ἤ ἄλλαξα νωμένη προσπά τῆς ν χρῶμα. Καταβλ θεια καί ἔντεχν ήθηκε μιά καλά η προπαγάνδα ἀποϊέρωση εἶχε ὀργαγιά τήν ἀποϊέρ σάν συνέπεια τή ω ση τῶν πάντων. Αὐ ν ἀπουσία σεβα σεβασμοῦ, τῶν τή ἡ σμοῦ μεταξύ τῶ δασκάλων καί ν ἡλικιῶν καί τῶ τῆς Ἐκκλησίας. ἔθνους, ἀφοῦ ἡ ν ἀξιῶν Ἀπ ουσία σεβασμοῦ «προοδευτική» καί στά σύμβολ νεολαία ἀγέρωχη τηχημένη ἀπό το α τοῦ , ἀναιδής καί ὑβ ύς ἐπιτήδειους ριστική, κατάλλ καθοδηγητές θε καί τήν καίει δη ηλα καωρεῖ τή σημαία μόσια καί ἐπιδεικ ἁπλῶς ἕνα πανί τικά!... Τώρα τε ἀποδύθηκαν στ , γι’ αὐτό λευταῖα καί κάπο όν ἄχαρη ἀγώνα ιοι ἀσπόνδυλοι νά ἐξοβελίσουν λικές αἴθουσες νομικοί καί τά θρησκευτ καί τίς αἴθουσες ικά σύμβολα ἀπ τῶν δικαστηρίω ψεις κάθε φορά ό τίς σχον. Αἰσθάνονται πού ἀντικρύζου οἱ ἄνθρωποι φο ν τήν εἰκόνα το κυβερνήτη καί ἀδ βερές τύῦ μόνου Σωτήρα έκαστου κριτῆ τῆ τοῦ κόσμου. Το ς οἰκουμένης. Πα βουλεύονται ὑπ ῦ μόνου ρά εύθυνα, καί προσ λληλα οἱ πολιτι κοί μας ἔπαυσα παθοῦν νά βολε πείας καί ἄλλο ν νά ύονται ἄλλοτε μέ τε μέ τήν πολιτι τήν πολιτική τῆ κή τοῦ διωγμοῦ «μιντιοκρατίας», ς θωἤ τοῦ διασυρμο ἡ ὁποία ἀποσιω ῦ μέσῳ τῆς ἐξαρ πᾶ ἤ διαστρέφει ρυθρίαστα ὅσου τημένης τά γεγονότα. Ἐν ς βάλλουν κατά ῶ ἄλλοτε λοιδορ τῆς διαφθορᾶς. πασχίζουν νά ἐμ εῖ ἀνεἬ ὅσους ὑπερασ φυσήσουν ἰδαν πίζονται τίς ἀξ ικά στούς νέους ἄνω τῶν 5010 ἐτ ίες. Ἤ μας, διδάσκοντά ῶν ἱστορία αὐτο ς τους τήν ἀληθ ῦ τοῦ τόπου. Ἤ τῶν νέων καί τῶ ινή τῶν προσπαθοῦν νά ν ὡρίμων τή σώ ἐμφυσήσουν στ ζουσα πίστη τῆ Στίς ἔσχατες αὐ ίς ψυχές ς Ὀρθοδοξίας. τές ἡμέρες ἐμφα νίστηκαν στό πρ Μᾶς πιέζουν, μᾶ οσκήνιο καί οἱ οἰ ς ἀπειλοῦν καί κονομικοί δικτάτ αὐτοί. Καί οἱ ἄρ νομικῆς χρεοκο ορες. χοντές μας, οἱ μό πίας τῆς χώρας νοι ὑπεύθυνοι τῆ μας, τρέμουν μέ μᾶς ἀπειλοῦν μέ ς οἰκοτήν παρουσία το τά λόγια τοῦ Ντ υς. Οἱ δικτάτορ οστογιέφσκυ στ «καταθέσουμε τή ες αὐτοί ό μύθο τοῦ Μεγ ν ἐλευθερία μας άλου Ἱεροεξετασ στ ά μά χορτάστε μα πόδια τους» καί τῆ, νά ς». νά τούς ποῦμε «κ άντε μας σκλάβο Ὅμως ὁ Ὀρθόδ υς, οξος Ἑλληνικός λαός, ἀντλώντας ὅσοι μᾶς κυβερν δύναμη ἀπό Ἐκεῖν οῦν ἀναξίως κα ον πού τόν ἀρνο ί ὅσοι προσπα τρόπο δικτατορ ῦνται θοῦν νά μᾶς ἐξ ικό, ἀπαντᾶ: ουσιάσουν οἰκο «Ὄχι! Δέν κατα νο μι κά μέ θέτουμε τήν ἐλευ θερία μας στά πό θεια τοῦ Ἀναστά δια σας». Οἱ Ἕλλ ντος Χριστοῦ θά ηνες μέ τήν βοήἀνακτήσουμε πά σκευτική καί τή λι τήν ἀξιοπρέπ ν ἐθνική. Σκλάβο ειά μας, τή θρηι δέν γινόμαστε ποτέ καί κανενό ς.

Ἡ σ ύν τα ξη

196

Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012


Στό τέλος Φεβρουαρίου τοῦ 2012, στήν ἠλεκτρονική ἔκδοση τοῦ περιοδικοῦ Journal of Medical Ethics προδημοσιεύθηκε ἕνα ἄρθρο ἀπό τούς Alberto Giubilini καί Francesca Minerva, «φιλόσοφοι καί βιοηθικοί» ἀπό Πανεπιστήμια τῆς Αὐστραλίας, μέ τίτλο: «Μετά-γεννητική Ἔκτρωση. Γιατί πρέπει τό μωρό νά ζήσει;». Οἱ συγγραφεῖς οὔτε λίγο οὔτε πολύ ἰσχυρίζονται ὅτι τόσο τό ἔμβρυο, ὅσο καί τό νεογέννητο δέν εἶναι πραγματικοί ἄνθρωποι, ἀλλά ἐν δυνάμει ἄνθρωποι. Ἔτσι οἱ λόγοι πού κάνουν ἀποδεκτή τήν ἔκτρωση πρίν ἀπό τή γέννηση πρέπει νά κάνουν ἀποδεκτή καί τήν παιδοκτονία μετά τή γέννηση. Ἐπιπλέον ἡ παιδοκτονία πρέπει νά ἐπιτρέπεται καί γιά φυσιολογικά μωρά, ἄν ἡ μητέρα καί τά δεδομένα τῆς οἰκογένειας ἔχουν ἀλλάξει καί ἡ μητέρα δέν θέλει ἤ δέν ἔχει χρήματα, χρόνο ἤ ἐνέργεια νά τά φροντίσει. Ὅπως ἀναμενόταν, τό ἄρθρο ξεσήκωσε θύελλα ἀντιδράσεων, μέχρι καί τήν ἀποστολή ἀπειλητικῶν, γιά τή ζωή τῶν συγγραφέων, e-mails. Ὁ ἐκδότης τοῦ περιοδικοῦ ὑπερασπίστηκε τή δημοσίευσή του γράφοντας: «Θά ἤθελα νά ὑπερασπισθῶ αὐτή τή δημοσίευση. Τά ἐπιχειρήματα πού παρουσιάζουν δέν εἶναι νέα καί ἔχουν παρουσιασθεῖ ἐπανειλημμένα στήν ἀκαδημαϊκή γραμματεία καί σέ διεθνῆ fora ἀπό ἐξέχοντες φιλοσόφους καί βιοηθικούς... Ὁ στόχος τοῦ περιοδικοῦ δέν εἶναι νά ὑπερασπισθεῖ τήν ἀλήθεια ἤ νά προωθήσει μία ἠθική ἄποψη. Εἶναι νά παρουσιάσει ἐπιχειρήματα λογικά πού βασίζονται σέ εὐρέως ἀποδεκτές ἀπόψεις. Αὐτό πού ἐνοχλεῖ εἶναι οἱ ἐχθρικές καί ἐκφοβιστικές ἀπαντήσεις πού τό ἄρθρο προκάλεσε. Περισσότερο ἀπό ποτέ ἡ κατάλληλη ἀκαδημαϊκή συζήτηση καί ἐλευθερία κινδυ-

νεύουν ἀπό φανατικούς, πού ἐναντιώνονται στίς ἀξίες τῆς ἐλεύθερης κοινωνίας». Ἀντί ἄλλου σχολιασμοῦ παραθέτουμε τό σχόλιο ἑνός ἐκ τῶν 25 σχολιαστῶν στό blog τοῦ περιοδικοῦ: «Δέν εἶμαι ἕνας ἀκαδημαϊκός ἤ ἕνας εἰδικός στήν ἠθική, ὅμως εἶμαι ἕνας 54 χρονῶν ἄνδρας μέ δισχιδῆ ράχη. Ὅταν γεννήθηκα, εἶπαν στούς γονεῖς μου ὅτι ποτέ δέν θά περπατοῦσα, ποτέ δέν θά μιλοῦσα, οὔτε ποτέ θά ζοῦσα μία χρήσιμη ζωή. Μία ἀπό τίς νοσηλεύτριες ὑπαινίχθηκε στή μητέρα μου ὅτι ἄν ἔβγαινε ἀπό τό δωμάτιο, τότε θά μέ γύριζε μπρούμητα καί θά ἔφευγα μακριά. Οἱ βιοηθικοί καί οἱ ἐπαγγελματίες τῆς ὑγείας πάντοτε θέλουν νά σκέπτονται ὅτι μποροῦν νά δογματίσουν σχετικά μέ τό ποῦ ἡ γραμμή πρέπει νά τραβηχθεῖ. Τά ἄτομα σάν καί ἐμένα σπάνια ἤ καί καθόλου ἐρωτῶνται γιά νά χαράξουν πολιτικές λόγῳ τῆς ἀρνητικῆς εἰκόνας τῆς ἀναπηρίας. Ὅμως οἱ μή ἀνάπηροι ἄνθρωποι θεωροῦνται «εἰδικοί» στήν ἀναπηρία... οὐδέποτε θά ἐξέφραζα μία θανάσιμη ἀπειλή γιά τούς συγγραφεῖς γιατί αὐτό θά ἦταν ἡ εὔκολη ἔξοδός τους. Ἔθεσαν, γράφοντας, ἀποτρόπαιες ἀπόψεις καί πρέπει νά ἀντιμετωπίσουν τή θύελλα πού δημιούργησαν. Οὐδέποτε θά δεχθῶ τήν ἀπολογία τους γιατί εἶναι φανερό ὅτι εἶναι ἠθικιστές, πού ἔχουν χάσει τήν πυξίδα τους… Αὐτό τό ἄρθρο δέν ἔχει ἀκαδημαϊκή ποιότητα, γιατί ἁπλά ἀναμασᾶ προηγούμενες ἀπόψεις γιά τό θέμα. Ἡ κοινωνία ἔχει ἀποφασίσει ὅτι τά ἀνάπηρα ἄτομα ἔχουν νομική προστασία ἀπό τέτοιες ἀπόψεις… Σάν ὑποσημείωση τό ἀνάπηρο πρόσωπο πού γεννήθηκε πρίν ἀπό 54 χρόνια καί πού oὐδέποτε θά ζοῦσε μία χρήσιμη ζωή, ἔχει ἕναν εὐτυχισμένο γάμο καί διευθύνει ἕνα τριῶν ἑκατομμυρίων ἀγγλικῶν λιρῶν πρόγραμμα. Ἡ ἀπόφαση τοῦ ἐκδότη νά δημοσιεύσει αὐτό τό ψευδοακαδημαϊκό ἄρθρο μοῦ δημιούργησε βαθειά προσωπική προσβολή». Andrew Peel ÿ Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012

197


Πάρτε βαθιά ἀνάσα καί διαβάστε. Γιά ὅσους δέν γνωρίζουν τί θά πεῖ Ἕλληνας καί Ἑλλάδα πού «τάχα» πάει γιά φοῦντο... 1. Εἴμαστε μία χώρα πού ἐλέγχει μία χερσαία καί θαλάσσια ἔκταση ὅση εἶναι ἡ Γερμανία καί ἡ Αὐστρία μαζί (450.000 τετρ. χιλιόμετρα), ἀφοῦ ἐκτεινόμαστε ἀπό τήν Ἀδριατική ὥς τίς ἀκτές τοῦ Λιβάνου (περιλαμβανομένης τῆς Κύπρου μας) καί ἀπό τό τριεθνές στόν Ἕβρο ὥς ἀνοιχτά τῆς Λιβύης. Θέλεις ΔΥO ὧρες ταξίδι μέ τό ἀεροπλάνο γιά νά πᾶς ἀπό τό πιό δυτικό (Κέρκυρα) στό πιό ἀνατολικό ἄκρο τοῦ Ἑλλαδικοῦ χώρου (Λάρνακα). Σάν νά πετᾶς δηλαδή ἀπό τίς Βρυξέλλες πρός τή Μασσαλία. 2. Στόν κόσμο ζοῦν συνολικά 17.000.000 Ἑλλαδίτες, Κύπριοι, Βορειοηπειρῶτες, Κωνσταντινουπολίτες, Ἴμβριοι, Τενέδιοι κλπ. 3. Εἴμαστε δεύτεροι στόν κόσμο σέ καταθέσεις στήν Ἑλβετία. 4. Δεχόμαστε 16.000.000 τουρίστες τό χρόνο καί διαθέτουμε μία σημαντική τουριστική βιομηχανία. 5. Ἔχουμε τρία πολύ μεγάλα ναυπηγεῖα πού κατασκευάζουν κάθε εἶδος πλοίου. 6. Ἔχουμε βιομηχανίες ἁμαξωμάτων πού κατασκευάζουν βαρέα φορτηγά, λεωφορεῖα, τρόλεϊ, βαγόνια τραίνων, ἐπικαθήμενα, μπετονιέρες, βυτία κλπ. 7. Διαθέτουμε 2.400 ὑπερδεξαμενόπλοια καί μεγάλα φορτηγά πλοῖα· εἴμαστε ἔτσι πρῶτοι στόν κόσμο στήν ἐμπορική ναυτιλία, ἐνῶ ἄλλα 1.500 τεράστια τάνκερ καί φορτηγά ἔχουν οἱ Κύπριοι πλοιοκτῆτες-πέμπτοι στόν κόσμο. 8. Εἴμαστε δεύτεροι παγκοσμίως στό πρόβειο γάλα, τρίτοι στίς ἐλιές, τρίτοι παγκοσμίως στόν κρόκο, στά ἀκτινίδια, στά ροδάκινα. 9. Εἴμαστε πρῶτοι στόν κόσμο σέ νικέλιο, πρῶτοι σέ λευκόλιθο, πρῶτοι στόν κόσμο σέ ὑδρομαγνησίτη, πρῶτοι στόν κόσμο σέ περλίτη (1.600.000 τόννοι), δεύτεροι παγκοσμίως σέ μπετονίτη (1.500.000 τόννοι), πρῶτοι στήν Ε.Ε. σέ βωξίτη (2.174.000 τόννοι), πρῶτοι καί σέ χρωμίτη, πρῶτοι καί σέ ψευδάργυρο, πρῶτοι καί σέ ἀλουμίνα. 10. Ἔχουμε τή δεύτερη καλύτερη Πολεμική Ἀεροπορία στό ΝΑΤΟ (μετά τίς ΗΠΑ, ἐνῶ οἱ Τοῦρκοι εἶναι προτελευταῖοι), ἐνῶ ἔχουμε καί τό δεύτερο καλύτερο Πολεμικό Ναυτικό στό ΝΑΤΟ, μέ τήν Τουρκία νά εἶναι ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!

198

Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012

11. Ἔχουμε νοτίως τῆς Κρήτης 175 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, τό τρίτο μεγαλύτερο κοίτασμα παγκοσμίως. Ἐντωμεταξύ ὁ χρυσός πού ὑπάρχει στή Θράκη μας ἀξίζει 38 δίς εὐρώ. Ἔχουμε ἐκεῖ, στή Μακεδονία καί τήν Θράκη, τά τρία μεγαλύτερα κοιτάσματα χρυσοῦ τῆς Εὐρώπης. Ἡ ἀξία τοῦ πετρελαίου καί τοῦ ἀερίου μας εἶναι - κρατηθεῖτε - 10 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΛΑΡΙΑ ! ὅπως ἀναφέρει τό Γεωλογικό Ἰνστιτοῦτο τῶν ΗΠΑ, τό ΥΣΓΣ. Αὐτή τή χώρα πᾶνε νά ξεπουλήσουν γιά 340 δίς;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Μετά ἀπό εἰσήγηση τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Καστορίας, τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο συναρίθμησε τήν Ἀσκήτρια τῆς Ἱ. Μονῆς Παναγίας Κλεισούρας, Σοφία Χορτοκορίδου, στό Ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἡ μνήμη της θά τιμᾶται τήν 6η Μαΐου. Ἡ γερόντισσα Σοφία, γεννήθηκε τό 1883 στόν Πόντο. Ἦρθε στήν Ἑλλάδα τό 1919, ἔχοντας χάσει τόν σύζυγο καί τό παιδί της στή δίνη τῶν διωγμῶν, καί ὁλοκλήρωσε τή ζωή της στό Μοναστήρι τοῦ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου τῆς Κλεισούρας Καστοριᾶς ἀπό τό 1927 ἕως καί τίς 6 Μαΐου 1974, ἡμέρα τῆς κοιμήσεώς της. Ἐκεῖ ἔζησε σκληρό ἀσκητικό βίο, προσποιούμενη τήν σαλή: ρακένδυτη, ἀνυπόδητη (παρά τό φοβερό ψύχος τῆς περιοχῆς), μέ ἐλάχιστη τροφή. Πολλά καί θαυμαστά διηγοῦνται ὅσοι εἶχαν τήν εὐλογία νά γνωρίσουν τήν ὁσία γερόντισσα. Κάποτε ἀσθένησε βαριά. Διπλώθηκε στήν μέση ἀπό τόν πόνο. Δημιουργήθηκε ἕνα πρήξιμο, πού αὐξανόταν καί ἄρχισε νά σαπίζει. Τήν παρακαλοῦσαν νά φωνάξουν γιατρό. «Θα ᾽ρθεῖ ἡ Παναγία νά μέ πάρει τόν πόνο. Μοῦ τό ὑποσχέθηκε», ἔλεγε. Καί ὄντως τό βράδυ τῆς ἑορτῆς τοῦ Μοναστηριοῦ, 8 Σεπτεμβρίου, τήν ἐπισκέφθηκαν στόν ὕπνο της ἡ Παναγία, μέ τόν ἀρχάγγελο Γαβριήλ καί τόν Ἅγιο Γεώργιο καί τήν «ἐγχείρησαν»!... Ἔδειχνε τήν ἑπομένη στούς ἐπισκέπτες μέ χαρά τήν μακριά φρεσκοκλεισμένη οὐλή. Εἶχε καί μία ἀρκούδα ἡ Σοφία καί τήν ἔθρεφε μέ τό χέρι της. «Ἔλα, Ρούσα μ’, ἔλα νά τρώεις ψωμόπον», τῆς ἔλεγε καί τό μεγαλόσωμο θηρίο ἔπαιρνε τήν τροφή, τῆς ἔγλυφε τά χέρια καί τά πόδια καί χανόταν στό δάσος.


Κανένα δέν κατηγοροῦσε: «Νά σκεπάζετε, νά σᾶς σκεπάζει ὁ Θεός», ἔλεγε. Ἀγαπημένη της φράση: «Πολλᾶν ὑπομονήν νά κάμνετε, πολλᾶν ὑπομονήν». Νά δοξάσουμε τόν Θεό, πού καί στήν ὑλόφρονα ἐποχή μας ἀναδεικνύει «διά Χριστόν σαλούς». Ὁσίους ἀσκητές, πού προκαλοῦν τόν σύγχρονο ὀρθολογισμό καί ἐμπαίζουν τήν κυριαρχία τῶν οἰκονομικῶν δεικτῶν. Ἀφοῦ ἡ λογικοφροσύνη μας ἀπέτυχε παταγωδῶς, μήπως μᾶς σώσει τελικά ἡ τρέλα(!), ἡ διά Χριστόν... Στίς 13 Δεκεμβρίου 2011, μέ 436 ψήφους κατά τῆς Τουρκίας καί μία ὑπέρ, τό ἀμερικανικό Κογκρέσο ψήφισε τήν ἐπιστροφή τῶν κλεμμένων χριστιανικῶν ἐκκλησιῶν. Ἡ μεγάλη αὐτή ἐπιτυχία ὀφείλεται στόν Ἑλληναμερικανό κ. Κρίς Σπύρου, πολιτικό καί πρόεδρο τῆς Παγκόσμιας Ἐνορίας τῆς Ἁγίας Σοφίας (Free Agia Sophia Council of America), ὁ ὁποῖος ἐδῶ καί 5 χρόνια ξεκίνησε τόν ἀγώνα γιά τήν ἐπαναλειτουργία τῆς Ἁγίας Σοφίας ὡς Ὀρθόδοξης Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας, μέ βαθύτατη πίστη στό ἀναφαίρετο δικαίωμα τῶν πιστῶν ὅλων τῶν θρησκευμάτων νά προσεύχονται ἐλεύθερα. Ὁ κ. Σπύρου μετά τήν εὐόδωση τῶν προσπαθειῶν του δήλωσε: «Ἔχω ἰσχυρισθεῖ ὅτι τό παράλογο τοῦ 21ου αἰώνα ἦταν νά βλέπει ἕνας χριστιανός νά λειτουργεῖ ἀνεμπόδιστα ὁ καθεδρικός ναός τοῦ Κρεμλίνου καί ἡ Ἁγία Σοφία νά εἶναι τουρκικό μουσεῖο τέχνης τοῦ πεζοδρομίου. Εἶναι ντροπή νά χρειάζεται ὁ κ. Ἐρντογάν καί ἡ τουρκική πολιτική ἡγεσία τό ἀμερικανικό Κογκρέσο προκειμένου νά ψηφίσει τό αὐτονόητο. Δηλαδή ὅτι κατοχή δέν συνιστᾶ ἰδιοκτησία, ὅπως πρόσφατα ἀποφάσισε τό δικαστήριο ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. »Δέν θά ἐπιτρέψουμε ἄλλο τήν κατοχή τῆς θρησκευτικῆς μας ἐλευθερίας, 536 χρόνια εἶναι ἀρκετά... Τά 400 σήμαντρα θά ξανακουστοῦν σέ ὅλο τόν κόσμο. Ἄς καθαρίσει τά αὐτιά του ὁ Ἐρντογάν νά ἀκούσει καί νά ἔλθει νά προσευχηθεῖ μαζί μας στήν Ἁγία Σοφία... Αἰσθάνομαι ὑπερήφανος πού μέ τίς χιλιάδες Ἁγιοσοφιτῶν παγκοσμίως ξεκινήσαμε τήν προσπάθεια ἀπελευθέρωσης τῶν χριστιανικῶν ἐκκλησιῶν ἐντός τῆς Τουρκίας». Μέ τίς τουρκικές διεκδικήσεις μουσουλμανικῶν

χώρων λατρείας ἐπί ἑλληνικοῦ ἐδάφους εἶναι σημαντικό νά μή ξεχνιέται ὅτι ἡ Ἁγία Σοφία, ἡ βασιλική ἕδρα τῆς Ὀρθοδοξίας, λειτουργεῖ ὡς μουσεῖο γιά ἐμπορικές καί ἄλλες βέβηλες δραστηριότητες. Ἄς εὐχηθοῦμε τό πιό πάνω ψήφισμα νά ἀποτελέσει μιά καλή ἀρχή γιά τήν ἀφύπνιση τῆς διεθνοῦς κοινότητας σχετικά μέ τή βέβηλη λεηλασία καί τόσων ἄλλων ναῶν μας στή Μ. Ἀσία, ἀλλά καί πρόσφατα στήν Κύπρο, ὅπου 500 καί πλέον ἐκκλησίες μετατράπηκαν σέ σταύλους ἤ καί νυκτερινά κέντρα˙ τά δέ ἱερά κειμήλιά τους καταστράφηκαν ἤ ἁρπάγησαν πρός ἐμπόριο ἀνά τήν ὑφήλιο. Ἡ ἐθνική κρίση βρισκόταν στό κατακόρυφό της, ὅταν ἔκπληκτοι ἀκούσαμε ὅτι μεταξύ τῶν θεμάτων ὑψίστης σημασίας, πού συζητοῦσε τό Κοινοβούλιό μας, ἦταν καί τό περί express διαζυγίου! Τό πᾶν ἐσείετο ἀπό τήν πολύπτυχη ἔκλυση τῶν πολιτικῶν καί κοινωνικῶν ἠθῶν μας καί ἀπό τά τεχνάσματα τῶν διεθνῶν εὐρωκυνηγῶν καί μᾶς ἀπασχολοῦσε κατεπειγόντως ἡ περαιτέρω διευκόλυνση τῆς διαλύσεως τῆς ἑλληνικῆς οἰκογενείας, τοῦ πρωταρχικοῦ κυττάρου τῆς ἐθνικῆς μας ὑποστάσεως, καθ’ ἥν στιγμήν, σύμφωνα μέ ἔρευνες, στίς πέντε οἰκογένειες ἡ μία (τό 21,9%) εἶναι μονογονεϊκή (Ἐφημ. «Τά Νέα» 14.2.2012). Ἐντυπωσιακό ἐπίσης τό ὅτι, σύμφωνα μέ δημοσίευμα τῆς ἴδιας ἐφημερίδας, ἡ καθηγήτρια καί κοσμήτωρ τῆς Παιδαγωγικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Παν/μίου Θεσσαλονίκης (ὄνομα δέν ἀναφέρεται) παρατηρεῖ ὅτι στά σχολικά ἐγχειρίδια «γενικά ὑπάρχει ἀπουσία κειμένων πού νά ἀντιπροσωπεύουν τή σύγχρονη πραγματικότητα τῆς οἰκογενειακῆς ὀργάνωσης, στήν ὁποία ζοῦν οἱ μαθητές καί οἱ μαθήτριες». Προφανῶς πρέπει νά ἀκολουθηθεῖ τό παράδειγμα τοῦ δημάρχου τοῦ Ἄμστερνταμ, πού «κίνησε τίς διαδικασίες προκειμένου νά ἀναφέρονται στά σχολικά βιβλία ὅλοι οἱ τύποι οἰκογενειῶν, μεταξύ τῶν ὁποίων καί οἱ οἰκογένειες μέ ὁμόφυλους γονεῖς»! Ἄραγε ὑπάρχουν καί χειρότερα;

Τεῦχος 499, ΜΑΪΟΣ 2012

199


maios 2012  

maios 2012

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you