Page 3

Γιατί, «μολονότι ὁ Δαβίδ ὁμιλεῖ ἐν τῷ ψαλμῷ τούτῳ δι᾽ ἑαυτόν, μέγα μέρος αὐτοῦ δέν εἶναι δυνατόν νά εὕρη εἰς ἄλλον τινά τήν πλήρη καί ἀκριβῆ ἐφαρμογήν του παρά μόνον εἰς τόν Μεσσίαν» (Π. Τρεμπέλας). Φαίνεται καθαρά αὐτό, γιατί καί στήν Καινή Διαθήκη ὁ Κύριος ὁρισμένους στίχους τοῦ ψαλμοῦ τούς χρησιμοποιεῖ «ἐξ ἑαυτοῦ ἀπευθύνων τούτους πρός τόν Πατέρα του». Συγκλονίζεται ὁ πιστός ἀτενίζοντας τόν πάσχοντα Κύριο ν᾽ ἀπευθύνεται πρός τόν Παντοκράτορα. «Ὁ Θεός ὁ Θεός μου, πρόσχες μοι˙ ἱνατί ἐγκατέλιπές με;» (Ψαλμ. 21, 1). Θεέ μου, Θεέ μου, δῶσε προσοχή σέ μένα. Γιατί μέ ἐγκατέλειψες καί μέ στέρησες ἀπό τήν παρηγοριά καί τήν ἐνίσχυσή σου; «Ἐπί σοί ἤλπισαν οἱ πατέρες ἡμῶν...» (στ. 5). Σέ σένα στήριξαν τίς ἐλπίδες τους οἱ πατέρες μας. Σέ σένα ἀκούμπησαν τίς ἐλπίδες τους καί τούς γλύτωσαν ἀπό τόσους κινδύνους. «Μή ἀποστῇς ἀπ᾽ ἐμοῦ, ὅτι θλῖψις ἐγγύς, ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ βοηθῶν» (στ. 12). Μήν ἀπομακρυνθεῖς ἀπό μένα καί τώρα, πού εἶμαι ἐγκαταλελειμμένος, γιατί ἡ θλίψη μέ σφίγγει ἀπό παντοῦ καί δέν ὑπάρχει ὁ βοηθός καί προστάτης μου. «Ὅτι... συναγωγή πονηρευομένων περιέσχον με, ὤρυξαν χεῖράς μου καί πόδας». Διότι μέ περιτριγύρισαν πλῆθος ἀνθρώπων, πού ἔχουν ὡς κύριο ἔργο τους τό πονηρό καί τό κακό. Μέ τά τρυπήματα τῶν καρφιῶν ἔσκαψαν καί ἄνοιξαν πληγές στά χέρια καί τά πόδια μου (στ. 17). Πόση ἐνάργεια καί ἀκρίβεια ἱστορικοῦ κειμένου ἐκφράζουν οἱ στίχοι: «... διεμερίσαντο τά ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς καί ἐπί τόν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον»! (στ. 19). Καθώς τή συγκλονιστική πραγματικότητα τοῦ προφητικοῦ λόγου τήν ἐπικυρώνει τό εὐαγγελικό κείμενο, ἡ ψυχή γεμίζει νέες ἐλπίδες.

ἐθνῶν... ὅτι τοῦ Κυρίου ἡ βασιλεία καί αὐτός δεσπόζει τῶν ἐθνῶν»! Πόση παρηγοριά γεμίζει ἡ ψυχή κοντά στό Σταυρό Του καί πῶς στεγνώνουν τά δάκρυα, ὅταν ἀκουστεῖ στήν ἐκκλησία μας τό «ἀναστήτω ὁ Θεός καί διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροί Αὐτοῦ»! q

Ἡ παραπονετική προσευχή μεταβάλλεται ξαφνικά σέ εὐχαριστία καί ὕμνους πρός τόν Θεό (στ. 23-42). Ἐκ προτέρων ὁ Ψαλμωδός εὐχαριστεῖ γιά τίς ἔνδοξες συνέπειες πού θά προέλθουν ἀπό τά παθήματα. Οἱ κάτοικοι τῆς γῆς θά ἐπιστραφοῦν καί θά ὑμνήσουν τόν Κύριον. «Αἰνέσουσι Κύριον οἱ ἐκζητοῦντες αὐτόν ... Ἐπιστραφήσονται πρός Κύριον πάντα τά πέρατα τῆς γῆς καί προσκυνήσουσιν ἐνώπιον αὐτοῦ πᾶσαι αἱ πατριαί τῶν Τεῦχος 498, ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2012

137

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2012  

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2012

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2012  

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2012

Profile for drash
Advertisement