Issuu on Google+


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Λ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ - «ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ»

Περιεχόμενα Αντί εισαγωγής

Πώς άλωσαν την ελληνική οικονομία και τη χώρα και λεηλάτησαν τα ελληνικά νοικοκυριά οι πρωθυΙουργοί Γιώργος Ράλλης, Ανδρέας Παπανδρέου, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Κώστας Σημίτης, Κώστας Καραμανλής και ο Γιώργος Παπανδρέου.

Κεφάλαιο 1

5

Αναδρομές στη ζοφερή πραγματικότητα

34

Περαιτέρω εΙιδείνωση από την οικονομική κρίση μετά τις εκλογές του 2007

55

Κεφάλαιο 2 Κεφάλαιο 3

Προεκλογικός λαϊκισμός και μετεκλογική απογύμνωσή του από αντίθετα μέτρα! - Ποινικοποίηση» των μη τηρούμενων προεκλογικών υποσχέσεων!

Κεφάλαιο 4

Ντοκουμέντα κομματικής αναξιοπιστίας λίγο πριν από τις εκλογές του 2009

105

Είπαν προεκλογικά και ξείπαν αμέσως μετά τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009

124

Από την προεκλογική «ωραιολογία» στη μετεκλογική λεηλασία της οικονομίας

210

Ας πετάξουμε όλοι τις κομματικές και ιδεολογικές παρωπίδες και ας κοιτάξουμε την πραγματικότητα

281

Κεφάλαιο 5 Κεφάλαιο 6

Αντί επιλόγου Σελ. 3

90


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Λ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ - «ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ»

Παράρτημα 1 Γιατί γράψαμε αυτό το βιβλίο

Παράρτημα 2

Εκ βαθέων ήταν και οι «εξομολογήσεις» για την περίοδο μετά το 1981 του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, του (τότε) προέδρου του Συνασπισμού Νίκου Κωνσταντόπουλου και του πρώην υπουργού Γεράσιμου Αρσένη κατά την παρουσίαση του βιβλίου μου «Η Μεγάλη Φούσκα της Οικονομίας 1981 – 2001»

Παράρτημα 3

308

Έως 20 χρόνια μπορεί να διαρκέσει η κρίση!

325

Πρόταση ΠΑΣΟΚ για … δημοψήφισμα (1 ΑΙριλίου 2008)

327

Το Ενημερωτικό Σημείωμα του Τομέα Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας του ΠΑΣΟΚ (18 Φεβρουαρίου 2009), για το ασφαλιστικό

333

Παράρτημα 4 Παράρτημα 5

Παράρτημα 6

Συνέντευξη Τύπου του ΠΑΣΟΚ, στις 3 Μαρτίου 2009, για την ακρίβεια

341

Debate: Αποφράδα εκπομπή για την πολιτική αναξιοπιστία

356

Ποιος είναι ο Δημήτρης Στεργίου

365

Τα προηγούμενα βιβλία του συγγραφέα

366

Παράρτημα 7 Βιογραφικό Βιβλία Σελ. 4

299


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Λ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ - «ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ»

Κεφάλαιο 2

Περαιτέρω επιδείνωση από την οικονομική κρίση μετά τις εκλογές του 2007

Ενώ τα πρόδρομα σημάδια μιας δεινής διεθνούς οικονομικής κρίσης απειλούσαν με εξάρθρωση και την ελληνική οικονομία, κυβέρνηση κι αντιπολίτευση μάλωναν για το ποια θα προκαλέσει επιτάχυνση της κατάρρευσης.

Σελ. 55

Στο φύλλο της 2ας Νοεμβρίου του 2008 της εφημερίδας «Παρόν της Κυριακής» είχα επισημάνει ότι η χώρα μας βρίσκεται «στη δίνη ενός νέου καθοδικού οικονομικού κύκλου», προσθέτοντας ότι «ήδη, οι εξελίξεις στην ελληνική οικονομία διαγράφονται δυσμενείς και οι επιπτώσεις θα είναι οδυνηρές πάλι για τους εργατοϋπαλλήλους, τους φορολογουμένους, τους καταναλωτές και τους επενδυτές» (βλέπε Παράρτημα 3). Επίσης, πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 και όταν τότε το ΠΑΣΟΚ και ο πρόεδρός του και σημερινός πρωθυπουργός διακήρυττε ακόμα και λίγες ώρες πριν από την εκλογική αναμέτρηση ότι «υπάρχουν λεφτά», εμείς γράφαμε τα εξής: «Η διαπίστωση είναι μελαγχολική: καθώς η ελληνική οικονομία απειλείται από νέα διεθνή κρίση ή διεθνή καθοδικό κύκλο, εμφανίζεται ξανά απροετοίμαστη για την αντιμετώπισή της, γιατί η χώρα μας δεν αξιοποίησε τα σημαντικά οφέλη από την ένταξή της στη ζώνη του ευρώ, τον πακτωλό των κοινοτικών πόρων και, φυσικά, το μακρόχρονο προηγούμενο ευνοϊκό ευρωπαϊκό και διεθνές οικονομικό περιβάλλον, που άρχισε μετά το 1994 και φαίνεται ότι τελείωσε το 2007. Οι παράγοντες που συνέβαλαν και στη νέα κρίση είναι πάλι οι διεθνείς τιμές – ρεκόρ του πετρελαίου και η αναταραχή στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Τώρα το κλίμα έχει αλλάξει σημαντικά. Γιατί οι αβεβαιότητες στο ευρωπαϊκό και διεθνές οικονομικό περιβάλλον, οι οποίες, όπως εκτιμάται, αναμένεται να επηρεάσουν δυσμενώς την ελληνική οικονομία, επιβεβαιώνονται από τις πρόσφατες δυσμενείς προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τις εξελίξεις στη διεθνή και ευρωπαϊκή οικονομία. Οι αβεβαιότητες αυτές μπορούμε να πούμε ότι είναι πάλι «υψηλές» και


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Λ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ - «ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ» η ύφεση είναι πάλι «συγχρονισμένη». Όλα αυτά σημαίνουν ότι ίσως ευρισκόμεθα στην αρχή ενός νέου καθοδικού κύκλου στην παγκόσμια οικονομία και θυμίζουν τις γνωστούς «κύκλους Κοντράτιεφ». Έτσι, η χώρα μας εμφανίζεται να απειλείται από νέα οικονομική δίνη, από την οποία θα μπορούσε να εξερχόταν αλώβητη, αν προωθούνταν έγκαιρα οι περιβόητες διαρθρωτικές αλλαγές, βελτιωνόταν η ανταγωνιστικότητά της και ολοκληρωνόταν η δημοσιονομική εξυγίανση. Διότι μόνο έτσι θα απελευθερώνονταν κεφάλαια για την προώθηση μεγάλων έργων υποδομής, τη δημιουργία μεγάλων επιχειρηματικών μονάδων, την προστασία του καταναλωτή, την ενίσχυση της νέας τεχνολογίας, της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας. Από την άλλη μεριά, εκτιμάται ότι η αποδυνάμωση των ρυθμών ανάπτυξης θα συνοδευθεί ξανά από λιτότητα και περιοριστικές οικονομικές και εισοδηματικές πολιτικές και μείωση της κατανάλωσης για να αυξηθούν τα κέρδη και να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα. Και οι Έλληνες εργατοϋπάλληλοι και φορολογούμενοι έχουν εφιαλτικά βιώματα από τέτοιες πολύχρονες περιοριστικές πολιτικές (από το 1985 έως σήμερα σχεδόν). Και συνεχίζαμε: «Όταν , λοιπόν, επισημαίνονται από τους διεθνείς οργανισμούς τόσο πολλά ανασχετικά προβλήματα διεθνώς και ιδιαίτερα στη ζώνη του ευρώ αντιλαμβάνεται κανείς πόσο δυσοίωνες διαγράφονται οι προοπτικές για την ελληνική οικονομία. Η κρίση αυτή, λοιπόν, βρίσκει ξανά την ελληνική οικονομία να μην έχει πλεονάσματα. Αντίθετα, εμφανίζεται να έχει υψηλό δημόσιο χρέος, που δεν επιτρέπει, μαζί με τα ελλείμματα, την εφαρμογή επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής και την προώθηση της αναγκαίας φορολογικής μεταρρύθμισης για να ανταποκριθεί στον ευρωπαϊκό φορολογικό ανταγωνισμό. Ύστερα, παρά τον υπερδιπλάσιο ρυθμό ανάπτυξης σε σύγκριση με εκείνο της ευρωζώνης, η χώρα μας δεν έχει τη δυνατότητα περαιτέρω ενίσχυσης της ανάπτυξης, της απασχόλησης και ανταγωνιστικότητας, αφού δεν προωθήθηκαν εγκαίρως και δεν προωθούνται οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές. Και είναι γνωστό ότι σε περίοδο ύφεσης και διεθνούς κρίσης είναι σχεδόν αδύνατο να γίνουν όσα δεν έγιναν όταν το εγχώριο και διεθνές περιβάλλον ήταν προκλητικά ευνοϊκότερο. Δυστυχώς, ουδέποτε σχεδόν η εφαρμοσθείσα οικονομική πολιτική δεν παρέσχε «αγκυροβόλιο» για τους εργαζόμενους, τους φορολογούμενους, τους καταναλωτές και τους επιχειρηματίες. Γιατί στο βωμό των κομματικών σκοπιμοτήτων και της διατήρησης με κάθε τρόπο της εξουσίας θυσιάζονταν τα συμφέροντα της χώρας μας.

Σελ. 56

Δεν θα ήταν υπερβολή αν αναφέραμε ότι η διάθεση πολύτιμων εθνικών κεφαλαίων χωρίς να πιάνουν τόπο ή, όπως λένε οι οικονομικοί νόμοι, χωρίς να έχουν έστω κι έναν ελάχιστο συντελεστή απόδοσης, είναι η βασική κακοδαιμονία της ελληνικής οικονομίας και η κυριότερη αιτία της μόνιμης παθογένειάς της. Το εκπληκτικό είναι ότι τις δυσμενείς συνέπειες της φιλέκδικης αυτής συμπεριφοράς των οικονομικών νόμων από τη σπάταλη διαχείριση των δημόσιων πόρων τίς πλήρωσαν μόνον και αποκλειστικά οι Έλληνες εργατοϋπάλληλοι και οι φορολογούμενοι και όχι, φυσικά, οι εκάστοτε διαχειριστές, οι


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Λ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ - «ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ» οποίοι πάντοτε σχεδόν ανταμείβονταν στις εκλογές με την ανάδειξή τους στο αξίωμα του πρωθυπουργού, του υπουργού, του υφυπουργού και του βουλευτή. Σημειώνεται ότι η διαχείριση των εθνικών πόρων δεν γινόταν ποτέ στη χώρα μας με βάση την οικονομική αυτή αρχή, δηλαδή να πιάνουν οπωσδήποτε τόπο οι δημόσιες δαπάνες. Για το λόγο αυτό ο Εμμ. Ροϊδης είχε καταγγείλει τη σπάταλη αυτή διαχείριση προ πολλών δεκάδων ετών με την επισήμανση ότι «η Ελλάς εδαπάνησε άπαν το χρήμα του λαού αντί έργων χρησίμων εις συντήρησιν κοπαδίου κομματικών κηφήνων, χάριν των οποίων στέργει την πενίαν, την κακοπραγίαν, την ασημότητα και τους εμπαιγμούς το κόσμου όλου…»! Γίνεται, λοιπόν, σαφές ότι η καθυστέρηση στην προώθηση τολμηρών ρυθμίσεων έχει εξελιχθεί σε εφιάλτη για τη χώρα, αφού πρέπει να γίνουν πρωτόγνωρες σε σκληρότητα παρεμβάσεις στην οικονομία. Οι δυσμενείς προβλέψεις διεθνών οργανισμών (ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, Ευρωπαϊκή Επιτροπή) για επιβράδυνση του ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ και για ύφεση στην ευρωπαϊκή και την αμερικανική οικονομία, οι δυσμενείς εξωγενείς παράγοντες που κάνουν επισφαλή τη σταθερότητα των τιμών και επιδεινώνουν τις εξελίξεις στην ελληνική οικονομία, την οποία έτσι τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα την καθιστούν συνεχώς ευάλωτη σε κρίσεις κυρίως από εξωγενείς παράγοντες και αβεβαιότητες. Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται συνεχώς από το 1973 έως σήμερα».

ΔΙΑΡΚΕΙΑ Πάνω από 17 χρόνια θα διαρκέσει η οικονομική κρίση που θα ταλανίσει τη χώρα μας !

Σελ. 57

Αυτά υπογραμμίζαμε στα βιβλία μας και στο παραπάνω άρθρο μας στην εφημερίδα «Παρόν» πολύ πριν παραδώσει ο Κώστας Καραμανλής την εξουσία στον διψώντα γι΄ αυτή και με κάθε τρόπο Γιώργο Παπανδρέου. Μετεκλογικά, ο πρώην υπουργός Οικονομίας της Ιταλίας και νυν οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, Τομάσο Παντόα Σιόπα προσδιόρισες στα 10 χρόνια το διάστημα για την πλήρη έξοδο της Ελλάδας από την κρίση που διανύει. «Η αποκατάσταση της ελληνικής αξιοπιστίας έχει αρχίσει αλλά θα χρειαστούν χρόνια, όχι μήνες» υποστήριξε ο Σιόπα και συμπλήρωσε πως «αν υποθέσουμε ότι μία γενιά είναι τριάντα χρόνια, θα χρειαστεί το ένα τρίτο μιας γενιάς» για να εξέλθει της κρίσης η χώρα, ενώ χαρακτήρισε ως λανθασμένη την άποψη ότι η χρεοκοπία της Ελλάδας είναι αναπόφευκτη. Συγκεκριμένα, μιλώντας στο συνέδριο «Η ώρα της ελληνικής οικονομίας είπε: Ανακτώντας την αξιοπιστία μας» που διοργάνωσε το Ελληνοαμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο, ο Σιόπα σημείωσε ότι «από την πλευρά της Ελλάδας δεν είναι κακό ότι στοχοποιούνται και άλλες χώρες από τις αγορές», αλλά «βρισκόμαστε ακόμη στο μήνα του μέλιτος του προγράμματος» και παραμένουν πηγές κινδύνου. Το βασικό ρίσκο για την ελληνική προσπάθεια είναι η κόπωση. Οι άλλοι κίνδυνοι αφορούν στο ότι τα αποτελέσματα έρχονται πιο αργά από ό,τι έχουν σχεδιαστεί, οι αλλαγές απαιτούν πλέον περισσότερο χρόνο, υπάρχει μεγάλη ανυπομονησία από την πλευρά των αγορών για να προχωρήσουν οι αλλαγές και το διεθνές περιβάλλον δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό για την ανάπτυξη. Ο Σιόπα απλώς επιβεβαιώνει τα παραππάνω στοιχεία που παραθέτουμε στα βιβλία μας για τη


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Λ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ - «ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ» διάρκεια των ανοδικών και καθοδικών κύκλων στην οικονομία και τις προβλέψεις μας στο παραπάνω άρθρο μας στην εφημερίδα «Παρόν» πολύ πριν ακόμα από την έλευση της κρίσης υπό τον τίτλο «Στη δίνη ενός νέου καθοδικού οικονομικού κύκλου». Και μάλιστα μπορούμε να πούμε από την εμπειρία των καθοδικών κύκλων μετά το 1879 ότι ο Σιόπα είναι πολύ … αισιόδοξος. Διότι, από τον πίνακα που παραθέσαμε για τις κυκλικές διακυμάνσεις προκύπτει ότι μικρότερη διάρκεια των καθοδικών κύκλων μετά το 1879 είναι … 17 χρόνια και η μεγαλύτερη … 31 χρόνια! Τότε μάλιστα υπογραμμίζαμε προφητικά ότι «ήδη, οι εξελίξεις στην ελληνική οικονομία διαγράφονται δυσμενείς και οι επιπτώσεις θα είναι οδυνηρές πάλι για τους εργατοϋπαλλήλους, τους φορολογουμένους, τους καταναλωτές και τους επενδυτές».

Εκκωφαντικές προειδοποιήσεις για νέα κρίση Οι επισημάνσεις του τότε επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) Ντομινίκ Στρος Καν σε συνέντευξη Τύπου στο Παρίσι λίγο πριν από τις εκλογές ότι «είναι προφανές πως η κρίση στις χρηματαγορές που ξεκίνησε στις ΗΠΑ, είναι τώρα πιο σοβαρή και ακόμα πιο παγκόσμια από ό,τι ήταν πριν από μερικές εβδομάδες» και ότι «οι κίνδυνοι της εξάπλωσης είναι πολύ μεγάλοι» αποτελούσαν νέες προειδοποιήσεις για την επιδείνωση των οικονομικών προοπτικών παγκοσμίως. Ιδιαίτερα για τη χώρα μας, η οποία πάντοτε, ιστορικά, συλλαμβανόταν να είναι ανέτοιμη για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε οικονομικής κρίσης, η προειδοποίηση αυτή ηχούσε ως εκκωφαντικός «κώδων». Γιατί, η νευρικότητα που επικρατούσε στις χρηματαγορές οφειλόταν, όπως σε όλες σχεδόν τις προηγούμενες οικονομικές κρίσεις, στις αναταραχές στην αγορά του πιστωτικού τομέα. Επίσης, όπως και σε όλες σχεδόν τις προηγούμενες μεγάλες οικονομικές κρίσεις, οι ανησυχίες για τη βιωσιμότητα της δευτερογενούς αγοράς στεγαστικών δανείων ξεκίνησαν από τις ΗΠΑ και στη συνέχεια εξαπλώθηκαν στις ευρωπαϊκές και ασιατικές αγορές, με αποτέλεσμα να αναγκασθούν οι κεντρικές τράπεζες να διοχετεύσουν δισεκατομμύρια ευρώ ή δολάρια στις αγορές. Το παρήγορο ήταν, πάντως, ότι, όπως επεσήμανε τότε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σε αντίθεση με τις πολυάριθμες οικονομικές κρίσεις, που έχουν βιώσει στο παρελθόν οι παγκόσμιες αγορές, σήμερα η παγκοσμιοποίηση έχει μεν αυξήσει τη συχνότητα και την ευκολία, αλλά όχι και τη σφοδρότητα, με την οποία εξαπλώνονται οι κρίσεις στις χρηματαγορές. Ωστόσο, όπως επεσήμαινε, πάλι, μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα υπάρχει όταν οι παρεμβάσεις των κεντρικών τραπεζών προλαβαίνουν τις εξελίξεις. Ωστόσο, αυτές τις δυσμενείς εξελίξεις, οι οποίες παρουσίαζαν πολλές ομοιότητες με τις σημερινές, δεν μπόρεσαν να προλάβει η παγκόσμια οικονομία. Για του λόγου το αληθές, σε σχόλιό μας τότε παραθέσαμε ένα σύντονο χρονικό των κυριότερων προηγούμενων οικονομικών κρίσεων:

Σελ. 58

1929, το κραχ της «Μαύρης Τρίτης»: Μετά από σταθερή ανοδική πορεία του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του ΄20, στις 24 Οκτωβρίου οι μετοχές σημείωσαν 13% πτώση. Παρά τις προσπάθειες σταθεροποίησης της χρηματαγοράς, οι μετοχές σημείωσαν πτώση 11% τη «Μαύρη Τρίτη», στις 29 Οκτωβρίου. Μέχρι το 1932, οι μετοχές


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Λ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ - «ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ» προϋπολογισμός, ο οποίος καταρτίζεται σε μια περίοδο κατά την οποία το διεθνές οικονομικό περιβάλλον χαρακτηρίζεται από συνθήκες κρίσης και εξαιρετική αβεβαιότητα, ενώ οι επιπτώσεις της έχουν περάσει με ένταση στην πραγματική οικονομία σε όλες τις χώρες του κόσμου. Έχουμε πλέον σημαντική επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας και πολλές οικονομίες έχουν εισέλθει σε ύφεση. Είναι αμφίβολο αν ο προϋπολογισμός του 2009 καταρτίστηκε υπό τις παραδοχές των εξελίξεων και των επιπτώσεων της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, όπως είναι η επιβράδυνση της οικονομίας, η μείωσης της ρευστότητας, η άνοδος των επιτοκίων και των περιθωρίων των επιτοκίων, αλλά και οι υποχρεώσεις της χώρας στο πλαίσιο της συμμετοχής της στην ευρωζώνη. Υπογραμμίζουμε τη διαπίστωση αυτή διότι ένας προϋπολογισμός που θα ελάμβανε υπόψη όλες αυτές τις Προβλέψεις και πραγματοποιήσεις κρατικών παραδοχές δεν θα προϋπολογισμών για το έλλειμμα είχε τόσο υψηλούς, υπεραισιόδοξους, % του ΑΕΠ στόχους, εκτός αν Έτος Προβλέψεις Εκτιμήσεις Πραγματοποιήσεις για την αντιμετώπι-1,2 -6,6 -6,6 2004 ση των υψηλών πιεΑναθεώρηση1η -7,8 στικών δαπανών θα Αναθεώρηση 2η -7,4 προσπαθήσει να βγά-2,8 -4,3 -5,2 2005 λει από τη μύγα ξίγκι, δηλαδή θα συνεχίζει Αναθεώρηση -5,1 με σκληρότερο τρό-2,6 -2,6 -2,5 2006 πο της υπερφοροΑναθεώρηση -2,8 λόγηση, όπως προ-2,2 -2,7 -3,5 2007 κύπτει άλλωστε και Αναθεώρηση -3,6 από τους στόχους -1,6 -2,5 -2,3 για άμεσους και έμ2008 μεσους φόρους και Αναθεώρηση 3η -2,5 ειδικότερα για το Αναθεώρηση 4η -3,7 ΦΠΑ, οι οποίοι δεν Αναθεώρηση5η -4,8 δικαιολογούνται καΑναθεώρηση6η -5,0 θόλου από τη χαμη-2,0 2009 λή (5,9%) ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ. Πηγή: ΚρατικοίΠροϋπολογισμοί - Eurostat

Συγκεκριμένα, από τα στοιχεία των προϋπολογισμών προκύπτει ότι, παρά τη συνεχώς αυξανόμενη φορολογία και τις διαβεβαιώσεις για συγκράτηση των δαπανών, παρατηρούνται αποκλίσεις στους μεν άμεσους φόρους που φτάνουν σε – 700 εκατ. ευρώ ή σε +700 εκατ. ευρώ, στους δε έμμεσους φόρους σε αποκλίσεις που φτάνουν σε +2,3 δισ. ευρώ και σε -1,9 δισ. ευρώ! Στις δαπάνες οι αποκλίσεις φτάνουν σε +2,9 δισ. ευρώ και σε -100 εκατ. ευρώ!

Σελ. 61

Αλλά, πέρα από τα έσοδα και τις δαπάνες συντριβή των εκάστοτε στόχων ή προβλέψεων παρατηρείται και στην εξέλιξη του δημόσιου ελλείμματος και του δημόσιου χρέους. Μάλιστα, στις περιπτώσεις


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Λ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ - «ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ» Προβλέψεις και αποκλίσεις προϋπολογισμών 2001 – 2008, δισ. ευρώ

Έτη 2001

2002

2003

2004

2005

2006

2007

2008*

Ποβλ.

14,3

14,6

15,5

16,4

Άμεσοι φόροι Πραγμ.

Απόκλ.

Προβλ.

Πραγμ.

14,8

0,2

20,7

20,9

0,1

24,3

13,6

15,4

16,5

18,1

18,4

19,5

19,8

19,1

22,0

Έμμεσοι φόροι

-0,7

-0,1

0,3

18,7

-0,4

22,7

0,8

0,3

20,2

22,0

25,6

25,5

28,6

32,6

19,5

Απόκλ.

-0,7

Προβλ.

35,9

0,2

36,6

23,0

-0,7

42,6

26,3

-1,9

50,2

31,2

-1,4

24,3

23,7

28,6

2009** 26,7 34,2 * Εκτιμήσεις, ** Προβλέψεις, Πηγή: Κρατικοί Προϋπολογισμοί

2,3

-1,3

0

-

39,4

47,6

53,4

59,1

66,0

Δαπάνες Πραγμ.

Απόκλ.

35,8

-0,1

40,7

0,7

37,5

45,5

48,7

50,1

55,7

60,5 -

0,9

2,9

1,1

-0,1

2,3

1,4

-

του δημόσιου ελλείμματος και του δημόσιου χρέους σε όλα τα χρόνια καταβαλλόταν προσπάθεια με τη «δημιουργική λογιστική» για ωραιοποίηση των δημοσιονομικών στοιχείων μέχρι που η παρέμβαση της Eusostat αποκάλυπτε την τραγική πραγματικότητα. Το ίδιο αποκάλυψε και η «Απογραφή» που έκανε αμέσως μετά την εκλογική νίκη της η Νέα Δημοκρατία το Μάρτιο του 2004. Η σημερινή κυβέρνηση (της Νέας Δημοκρατίας) χρησιμοποίησε κι εκείνη εν μέρει τη «δημιουργική λογιστική», αφού μέχρι την πρόσφατη παρέμβαση της Eurostat εκτιμούσε το έλλειμμα του 2007 στο 2,8% του ΑΕΠ (στόχος ήταν το 2,2%!), αλλά, τελικά, διαμορφώθηκε στο 3,5% του ΑΕΠ, παρουσιάζοντας μιαν απόκλιση κατά 1,3 εκατοστιαίες μονάδες! Οι αποκλίσεις από τους στόχους ή προβλέψεις συνεχίζονται στο δημόσιο έλλειμμα και το δημόσιο χρέος και μετά την αναθεώρηση κατά 9,6% του ΑΕΠ. Αν δεν γινόταν η αναθεώρηση αυτή οι εξελίξεις στα βασικά δημοσιονομικά μεγέθη θα ήταν χειρότερες. Αρκεί να αναφερθεί μόνο τούτο που επισημαίνει η Τράπεζα της Ελλάδος στην Έκθεσή της για τη χρήση του 2007 (σελίδες 128 και 129): Το 2007, μετά την αναθεώρηση του ΑΕΠ, το χρέος μειώθηκε σε 94,5% του ΑΕΠ (ποσοστό μικρότερο κατά 9 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ από ό,τι πριν από την αναθεώρηση), έναντι 95,3 του ΑΕΠ το 2006. Αν λαμβανόταν υπόψη, επισημαίνει η Τράπεζα της Ελλάδος, το μη αναθεωρημένο ΑΕΠ, τότε ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ για το 2007 θα διαμορφωνόταν σε 103,4% του ΑΕΠ. Για να καταδειχθεί η «ευεργετική» επίδραση της αναθεώρησης του ΑΕΠ στη διαμόρφωση του δημόσιου χρέους, η Τράπεζα της Ελλάδος αναφέρει ότι ο μέσος όρος της περιόδου 1993 – 2007 είναι 108,9 % του ΑΕΠ του μη αναθεωρημένου ΑΕΠ, ενώ μετά την αναθεώρηση κατεβαίνει στο 99,4% του ΑΕΠ!

Σελ. 62

Από την ανάλυση των φορολογικών δηλώσεων που υποβλήθηκαν το 2009 και αφορούσαν εισοδήματα που αποκτήθηκαν το 2008 προκύπτει ότι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι καταβάλλουν το 57,4% των φόρων εισοδήματος φυσικών προσώπων, που είναι ρεκόρ μετά το


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Λ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ - «ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ» 2002, όταν σημειώθηκε μικρή συρρίκνωση του ποσοστού αυτού. Το υπουργείο Οικονομικών σε σχετικό διάγραμμα παρουσίαζε ότι αυτές οι δύο κατηγορίες φορολογουμένων καταβάλλουν το 52,6% των συνολικών φόρων, συμπεριλαμβάνοντας στο συνολικό φόρο κι εκείνο των νομικών προσώπων! Η αναγραφή αυτή παρέσυρε και όλους τους συναδέλφους που δημοσίευσαν σχετικό ρεπορτάζ στις εφημερίδες τους, αναφέροντας ότι το οικονομικό έτος 2009 οι μισθωτοί και συνταξιούχοι πλήρωσαν το 52,6% των συνολικών φόρων.

ΦΟΡΟΙ, ΦΟΡΟΙ! Ρεκόρ όλων των εποχών φορολογικής επιβάρυνσης των συνταξιούχων το 2009!

Από τον παρατιθέμενο πίνακα, που δημοσιεύουμε ανελλιπώς σε όλα τα βιβλία μας και στα σχετικά άρθρα μας (συμπληρωμένο κάθε φορά) προκύπτουν ακόμα οι ακόλουθες διαπιστώσεις: Πρώτον, το 2009 οι συνταξιούχοι κατέβαλαν το 20,4% του συνολικού φόρου, που αποτελεί ρεκόρ όλων των εποχών! Σημειώνεται ότι από το 1982 έως το 2009 το ποσοστό συμμετοχής των συνταξιούχων στο συνολικό φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων κυμαινόταν μεταξύ 13,1% (2001) και 18,9% (2008). Δεύτερον, οι μισθωτοί εξακολουθούν να φέρουν το μεγαλύτερο φορολογικό βάρος συμμετέχοντας το 2009 με το ποσοστό 37%, που παραμένει σχεδόν σταθερό μετά το 2004. Πάντως, το ποσοστό συμμετοχής των μισθωτών στο συνολικό φόρο από το 1982 έως το 2009 κυμαίνεται μεταξύ 35,6% (2003) και 48,2% (1985). Τρίτον, το ποσοστό συμμετοχής των εμπόρων, βιομηχάνων, βιοτεχνών και επιτηδευματιών βαίνει συνεχώς μειούμενο μετά το 1982, σημειώνοντας ρεκόρ συρρίκνωσης το 2009 (16,3%) από το υψηλότερο 27,2% που ήταν το 1988! Τέταρτον, το ποσοστό συμμετοχής των ελεύθερων επαγγελματικών παραμένει σχεδόν σταθερά γύρω στο 17% μετά το 2004, μετά το ρεκόρ που σημειώθηκε το 2003 Προβλέψεις και αποκλίσεις στο έλλειμμα και το χρέος (18,1%). % του ΑΕΠ

Έτη

Έλλειμμα

Προβλ.

Πραγματ.

Απόκλ.

2002

0,8

3,7

2,9

2004

1,0

2001 2003 2005 2006 2007

2008*

0,5

3,7

0,9 2,8

4,6 7,8 5,1

2,6

2,8

1,6

2,5

2,2

3,5

3,2 3,7 6,8 2,3

0,2

1,3 0,9

2009** 2,0 * Εκτιμήσεις, ** Προβλέψεις Πηγή: Κρατικοί Προϋπολογισμοί

Σελ. 63

Δημόσιο χρέος Προβλ.

Πραγματ.

Απόκλιση

97,3

112,5

15,2

99,6

100,2 97,7

109,5 104,8

100,4

91,0

91,4

114,7 108,8 98,6

5,1 8,6 0,9

98,4

-11,1

94,8

- 5,6

95,9 93,1

-

- 8,9 2,1 -

Πέμπτον, σχεδόν σταθερά γύρω στο 5% με 6% παραμένει μετά το 1982 και το ποσοστό συμμετοχής των εισοδηματικών στα φορολογικά βάρη, ενώ το γεωργών και κτηνοτρόφων γύρω στο 3% μετά το 2003.

Η κυρίαρχη διαπίστωση είναι ότι το ελληνικό φορολογικό σύστημα είναι αντιαναπτυξιακό και κοινωνικώς άδικο εξαιτίας κυρίως τεσσάρων παθογενειών του, οι οποίες όχι μόνο δεν αντιμετωπίστηκαν , αλλά και ενισχύθηκαν! Οι παθογένειες αυτές είναι οι εξής:


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Λ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ - «ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ»

Βιογραφικό

Ποιος είναι ο Δημήτρης Στεργίου Ο Δημήτρης Λ. Στεργίου είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στην Παλαιομάνινα Αιτωλοακαρνανίας από αγρότες γονείς. Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο της Παλαιομάνινας και, στη συνέχεια, ως μαθητής του Γυμνασίου της Παλαμαϊκής Σχολής της Ιεράς Πόλεως του Μεσολογγίου διακρίθηκε για τις άριστες επιδόσεις του στα μαθήματα και ήταν Σημαιοφόρος του Γυμνασίου αυτού. Αποφοίτησε πρώτος στη βαθμολογία από το Γυμνάσιο της Παλαμαϊκής Σχολής Μεσολογγίου το 1961 και συνέχισε τις πανεπιστημιακές (πολιτικές, οικονομικές και, στη συνέχεια, φιλοσοφικές) σπουδές του στην Αθήνα με υποτροφία. Από το 1966 έως το 1970 ήταν μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού «Τραπεζική Οικονομοτεχνική Επιθεώρησις» και αναλυτής στο ομώνυμο «Οικονομοτεχνικό Κέντρο». Από τις αρχές του 1970 προσελήφθη στο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη ως συντάκτης του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» και των εφημερίδων «Βήμα» και «Νέα». Το 1979 έγινε αρχισυντάκτης του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» και στη συνέχεια Διευθυντής Σύνταξης. Ήταν στέλεχος, αρθρογράφος και αναλυτής στις εφημερίδες «Νέα», «Βήμα» και το «Βήμα της Κυριακής» έως το 2001. Το 2001 μετακινήθηκε στον «Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής», αρχικά ως σύμβουλος έκδοσης και διευθυντής έκδοσης και στη συνέχεια ως διευθυντής. Απεχώρησε από τον «Τύπο της Κυριακής» τον Οκτώβριο του 2003 και μετακινήθηκε στην «Απογευματινή» ως διευθυντής Σύνταξης. Τώρα είναι συνταξιούχος.

Σελ. 365

Το 1997 ίδρυσε, με τη συμμετοχή πολλών συγχωριανών του, το πολιτιστικό σωματείο «Εταιρεία Φίλων των Μνημείων της Παλαιομάνινας» με σκοπό τη διάσωση, ανάδειξη και αξιοποίηση της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς και παράδοσης του χωριού του, με σημα-


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Λ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ - «ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ» ντικά έως τώρα αποτελέσματα. Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών, είναι παντρεμένος με τη Νότα και έχει τέσσερα παιδιά, τον Λεωνίδα, τον Νίκο, την Ελένη και την Άρτεμη – Ελευθερία, και ένα εγγόνι, τη Νότα.

Βιβλία Τα προηγούμενα έργα του συγγραφέα Ο Δημήτρης Λ. Στεργίου χει βραβευθεί από πολλούς φορείς και οργανώσεις και έχει γράψει πολλά βιβλία: «Σελίδες από τον ξεσηκωμό του ΄21 στην Ακαρνανία». Αθήνα (εξαντλήθηκε).

1971

«Τα Βράχια» (μυθιστόρημα), Ένας ύμνος στον άνθρωπο, τις αιώνιες αξίες και τους θεσμούς. Εκδόσεις Φιλιππότη, Αθήνα 1992 (εξαντλήθηκε). «Είκοσι Χαμένα Χρόνια» (Το χρονικό της λεηλασίας της ελληνικής οικονομίας κατά την περίοδο 1972 – 1992). Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 1994. «Η Παλαιομάνινα από τα βάθη των αιώνων έως σήμερα». Έκδοση του ιδίου, Αθήνα 1996 (εξαντλήθηκε) «Της Σοφοκλέους το Κάγκελο» (Οι δώδεκα ανοδικοί και καθοδικοί χρηματιστηριακοί κύκλοι από το 1972 έως τον Σεπτέμβριο του 1999 – διδάγματα και διαπιστώσεις). Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2000 (συνεχείς επανεκδόσεις) «Αυτή είναι η Ελλάδα» (τα 8 μεγαλύτερα εγκλήματα στην οικονομία μετά τη μεταπολίτευση). Εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα», Αθήνα 2001 «Τα βλάχικα έθιμα της Παλαιομάνινας με αρχαιοελληνικές ρίζες». Εκδόσεις Δ. Παπαδήμα, Αθήνα 2001 «Η Μεγάλη Φούσκα της Ελληνικής Οικονομίας, 1981 – 2001». Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2002 «Η Μεγάλη Φούσκα του Εκσυγχρονισμού του Κ. Σημίτη». Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2004. «Το πολιτικό δράμα της Ελλάδος, 1981 – 2005» (με εισαγωγή του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη). Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2005. «Λεξικό. 4.500 μυκηναϊκές, ομηρικές, βυζαντινές και νεολληνικές ρίζες στο βλάχικο λόγο». Εκδόσεις Δ. Παπαδήμα, Αθήνα 2007.

Σελ. 366


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Λ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ - «ΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ»

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΑ

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ

Σελ. 367


Οι ΑΧΡΗΣΤΟΙ