Page 6

U predgovoru kataloga Ljubica Miljković opus Bore Baruha deli na: prvo beogradsko (1932 - 1935), parisko (1935 - 1938) i drugo beogradsko razdoblje (1938 - 1941). Najranije slike Bore Baruga, uglavnom mrtve prirode, karakteriše primena zagasitog kolorita smeđih i zelenih tonova, definisanje forme čvrstim crtežom. Tokom boravka u Parizu slikao je krovove grada, mostove, parkove ali i ljude sa životnih margina - klošare, skitnice. Nisu ga privlačili tadašnji avangardisti. Ranije iskazano oduševljenje za impresioniste i postimpresioniste kulminiralo je u pariskom razdoblju i uslovilo promenu u njegovom likovnom rukopisu. Za taj period Baruhovog stvaralaštva LJ. Miljković piše: Bogatom slikarskom materijom, linearnim spletovima, produbljenim prostorom, insistiranjem na istančanim akordima i taktilnim vrednostima dostigao je vrhunske rezultate. Stilski se približio poetskom realizmu katkad i kontrolisanom ekspresionizmu”. U poslednjoj “beogradskoj fazi” slikarstvo Bore Baruha postaje ikonografski raznovrsnije obogaćeno pejzažima, portretima članova porodice,socijalnim temama. Zanimale su ga intima porodičnog doma ali i kolektivna nesreća oličena u zbegovima i progonima. U ovim godinama Baruh podjednako neguje grafizam i pikturalnost, zanemaruje detalje, redukuje videno, prigušuje paletu, koristi valerske gradacije sa tek po nekim kolorističkim akcentom. Lična osećanja nespokoja, straha i melanhonije reflektovala su se i na samo slikarstvo. Na izložbi su između ostalih zastupljena dela: Mostovi na Seni, Pariz, Don Kihot, Cirkus, Luksemburški park, Na obali Sene, Beograd - Donji grad, Autoportret sa popodicom, Žan – Klod sa mrtvom prirodom... Milica Todorović

Avgust 2012 / Vizuelna umetnost - IIČ

Avgust-IIC-2012  

Art Magazione-Avgust-IIC-2012

Advertisement