Page 1


…E POR RIBA TEMOS ARTE A construción da Catedral de Santiago, como todas as catedrais románicas comeza a partir da cabeceira. Primeiro as ábsidas e o deambulatorio, despois, formando unha planta de cruz latina, as naves coa súa tribuna sobre as laterais

…e aos pés do edificio era necesario crear a porta de acceso a unha igrexa de peregrinación que acollería a peregrinos chegados de todas partes do mundo, a través dunha infinidade de camiños. Era importante exercer sobre estes espectadores privilexiados un recibimento impactante. O mestre Mateo sabíao e creou todo un universo simbólico, a obra cume da arte románico na que se pode albiscar o que será a plástica gótica...


O PÓRTICO DA GLORIA (1168-1188)


UN PERCORRIDO VISUAL E LITERARIO


UN PROGRAMA ICONOGRÁFICO DE ALTURA: O PÓRTICO REPRESENTA A ZONA CELESTIAL, A GLORIA, NA QUE TEN LUGAR O XUIZO FINAL

"Estiven na cripta. Imaxineina coas grandes lámpadas medievais, co cheiro a graxa de balea, da luz. A brazo aberto loitaban ás veces os pescadores para que as hostes do bispo non levasen os cetáceos varados. Sería o lóxico que a cripta tivese o cheiro das entrañas do gran peixe." "Aí está todo, en panorámica, desde o Alfa ata o Omega. Nun nártex de 17 metros de longo e 4,50 de ancho. O que Shakespeare chamaría "o gran escenario da humanidade", pero labrado en granito e elevándose polo traballo da luz, desde a cripta cara á tribuna, onde se esmera día e noite, co obturador dun rosetón, o enigmático director de fotografía." Manuel Rivas: "O gran "biopic" de Jesús"


"Agora o viaxeiro está en plena praza do Obradoiro. (…) A vella praza do Hospital, o lugar onde un día estivo o obradoiro dos canteiros que tallaron pedra a pedra a fachada principal e as súas dúas torres, segue sendo o lugar cosmopolita que xa era na Idade Media, cando se xeneralizaron en toda Europa as peregrinacións cara a Santiago." XULLO LLAMAZARES: "As rosas de pedra"


A PORTA MAIS FERMOSA DA TERRA…

"O

Pórtico da Gloria, a obra en pedra máis fabulosa de todas as

do seu estilo... Debida á inspiración do Mestre Mateo, o artista máis xenial de cantos interviñeron neste templo, e ao impulso económico e político do monarca leonés Fernando II, que foi quen o financiou, o pórtico da Gloria constitúe, segundo a guía do viaxeiro, «a representación en pedra máis completa e máis fermosa da teoloxía cristiá». Non será el quen o negue. Ao contrario, cando por fin chega ao pórtico, empuxado pola xente que se apiña na escaleira, queda tan extasiado, tan impactado pola súa beleza, que, durante uns minutos, permanece alleo á xente e ao cerimonial estraño que se desenvolve diante del tras admirar brevemente o pórtico, que merecería toda unha vida, os peregrinos van pasando baixo el, pondo a man aberta no parteluz central e, despois, ao dorso deste, se arrodillan ou se inclinan para dar tres cabezazos sobre o misterioso


busto que a tradición pretende sexa o do Mestre Mateo, a pesar de que os composteláns bautizárono fai tempo co máis castizo nome de Santo dous Croques. (…) O mítico lugar onde conflúen camiños e peregrinos procedentes de todos os países da Terra, seguindo as pisadas doutros moitos anteriores que, ao longo dos séculos, chegaron a esta cidade atraídos pola súa estrela e a súa fama milagrosa, igual que fixese anos antes no 813- o bispo de Iria Flavia Teodomiro, que foi o primeiro en chegar e o que descubriu o sepulcro sobre o que hoxe se levanta a catedral. Unha catedral que é, como a maioría delas, o resumo de moitas catedrais superpuestas, desde aquel templo inicial que ordenou construír o rei Afonso II o Casto a raíz do descubrimento dos restos do apóstolo e en torno ao que xurdiría a cidade de Compostela. XULLO LLAMAZARES: "As rosas de pedra"

"O MESTRE MATEO"


O ESCENARIO DA HUMANIDADE LABRADO EN PEDRA

"E aquí álzase, no tímpano central, a forma da esperanza apocalíptica: a cidade celeste, na que habitarán os inscritos no "libro da vida." (…) Desde o paraíso perdido e o cativerio ata o Xuízo Final, coa magnífica pesada das almas. O gran "biopic" de Xesucristo, coa novidade iconográfica da árbore genealógico de Jesé. A visión orixinal dun Deus tan carnal que ensina as chagas da tortura, acompañado de anxos que mostran as ferramentas, as arma Christi, con que foi executada. Está o pánico na mirada dunha nai que abraza ao fillo ante o horror das guerras do pasado e do futuro, talvez a mesma que grita con angustia no Guernika. Están os anxos, ben chamados os "satélites do Señor", guiando aos bienaventurados, que na obra son corenta extras. A vida urdida coa natureza real e fantástica, monstruosa e protectora, sempre simbólica, onde ata aparece un polbo románico. Aquí vemos, como ensinaba Lévi-Strauss, que os animais son bos para pensar e non hai máis que ver aos evanxelistas, empezando polo mesmo San Juan coa súa aguia." Manuel Rivas


OS ANCIÁNS DO APOCALIPSE E OS PROFETAS: UNHA NOVA VITALIDADE


O BESTIARIO MEDIEVAL


O portico da Gloria  

o portico da gloria

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you