Issuu on Google+

Amsterdam

L PE UP

De Druppel nummer 4 Jaargang 1 is een uitgave van Jonge Democraten Amsterdam

Dit is ...

DE DR

In deze editie: Nikolai Jacobs en het Landelijk Bestuur Jonge Democraten 29 december 2010

Petra Hoogerwerf over integere mensen bij D66 Els en René van Veen over ‘zonder P96 geen D66’ Alexander Scholtes: ‘Volwassen worden’ 1


Oud maakt plaats voor nieuw Beste lezers, Dit is de laatste Druppel-editie van dit jaar en tevens de laatste Druppel die ik als hoofdredacteur maak. Een rare gewaarwording als je anderhalf jaar lang je ergens 100% voor inzet en je besluit dat het tijd is voor een opvolger. Vier edities zijn er dit jaar tot stand gekomen. En het begon allemaal met een idee in de zomer van 2009. Het wie doet wat was al snel duidelijk. De naam, De Druppel, was nog redelijk snel verzonnen, nadat namen als ‘De Jonge Amsterdammer’ (bleek al te bestaan) waren weggestreept. De doelgroep was duidelijk en dat maakte de inhoud verzinnen iets makkelijker. Maar vervolgens kom je tot de kern, hoe pak je zoiets nu echt aan? Waarna er wat opstartproblemen waren. Uiteindelijk zijn we met een klein fris team knopen door gaan hakken. We zijn gewoon maar ergens begonnen. Ons doel was duidelijk: een magazine voor JD’ers uit Amsterdam en omgeving maken, met interessante interviews, luchtige stukjes en foto’s.We legden de lat hoog. En langzaamaan zijn we de basis gaan leggen door concepten te verzinnen die jullie steeds hebben kunnen zien terugkeren. Bij de derde editie realiseerde ik me: het is weer tijd voor een frisse blik. Ik hoop dat de gelegde basis in ere wordt gehouden, maar ook dat nieuwe concepten ontstaan en ‘oude’ concepten op de schop worden gegooid. Hoewel je als hoofdredacteur een soort van eindverantwoordelijke bent, hebben we het gros van de beslissingen democratisch gemaakt. We zijn immers een team. Ook mensen buiten dit team hebben een waardevolle bijdrage geleverd. Zonder Floris-Jan zou de helft van de foto’s op de fotopagina ontbreken. Zonder Jan geen gegniffel over de goede oude JD-tijd. En zonder de Amsterdamse D66’ers geen kijkje in de keuken van D66 Amsterdam. Mijn wens voor het redactieteam is: dat jullie nog vele mooie edities zullen maken. Mijn opvolger, Tim Jansen, wens ik succes en inspiratie toe bij het maken van toekomstige edities. En uiteraard wens ik iedereen het beste voor 2011! Linda van Engelenburg Hoofdredacteur De Druppel Colofon

2

Hoofdredacteur

Linda van Engelenburg

Redactie

Melanie ter Horst, Tim Jansen, Femke Bink, Kristel Bottinga

Vormgeving

Wouter Reeskamp

Met dank aan

Alexander Scholtes, Anne Breure, Jan Paternotte, Pam de Soete, Petra Hoogerwerf, Nikolai Jacobs, Iman Pieter Duin, Eveline Veltman (DWARS)


Dagboek van een voorzitter

‘De geruchten zijn nu zo hardnekkig’, zei het bekende gezicht van De Druppel, ‘dat ik het je maar vraag. Als je voorzitter wordt, wil je dan de column van Melanie overnemen?’ Ik lachte en keek haar aan. Het was nog steeds een wat absurd en onwerkelijk idee me te kandideren. Kan ik dat wel? En al dat soort vragen dwaalden door mijn hoofd. Maar inmiddels had ik er ook zo ontzettend veel zin in… ‘Met alle plezier’, hoorde ik mezelf uiteindelijk overtuigend zeggen. Daar zit ik dan. Tweeënhalve maand voorzitter van de Jonge Democraten Amsterdam eo. Er is steeds zoveel te doen dat ik in werkelijkheid nauwelijks stil zit om een dagboek bij te houden. Als ik nu even terug kijk, is er al zo ontzettend veel gebeurd en heb ik al zoveel meegemaakt. Van een mediatraining van Pia Dijkstra tot een workshop politiek geven aan probleemjongeren. Van het bijwonen van fractievergaderingen tot het winnen van het DomDam-debat. Van het LYMEC congres in Ljubljana tot het naar Amsterdam halen van het JD congres. Van het presenteren van het beleidsplan tot felle discussies met het Landelijk Bestuur. Van gebeld worden

door kandidaten die om endorsements vragen tot het zelf lijstduwer zijn.Van het schrijven van een persbericht tot het schrijven van een column… En dan al die activiteiten, al die mails en telefoontjes, al die nieuwe mensen die ik heb ontmoet… Terwijl ik dit schrijf vraag ik me af wie jij, de lezer bent, of jij degene bent die over een jaar deze column schrijft. Of dat je een van de JD’ers bent die al honderd bestuursfuncties heeft gehad. Of dat je een ‘slapend lid’ bent. Of 30 en bijna JD-af, 13 en net lid. Of 56 en een D66’er die nieuwsgierig is… Of misschien ben je van een andere PJO. Misschien studeer je rechten, of sterrenkunde, of planologie. Misschien ben je een raadslid, deelraadslid of gewoon… geïnteresseerd. Je komt zoveel verschillende mensen tegen bij de JD en wie van die JD’ers of JD-vrienden/ geïnteresseerden je ook bent, ik hoop je te ontmoeten dit jaar! Anne Breure Voorzitter Jonge Democraten Amsterdam e.o.

3


‘De JD heeft een toekomstvisie’ D66 raadslid Centrale Stad Jan Paternotte Naam: Jan Paternotte (26) Studie: Master Internationaal en Europees Recht (UvA) Bachelor Internationale betrekkingen (UvA) Baan: freelance debatleider en communicatietrainer D66: raadslid gemeente Amsterdam JD: voormalig landelijk JD voorzitter

door Linda van Engelenburg

Voor D66 Amsterdam raadslid Jan Paternotte (26) was 2010 een jaar van hoge pieken en diepe dalen. Hij mocht zichzelf ‘beste raadslid van Nederland’ noemen en rolde van de ene campagne in de andere. Hij werd raadslid van Amsterdam, maar de zetel in de Tweede Kamer ging aan zijn neus voorbij. En tot slot kwam er in oktober nog een kritisch rapport uit over wat er allemaal mis ging rondom de Amsterdamse coalitievorming. Met al die politieke beslommeringen, lijkt het erop dat Jan de JD inmiddels een beetje is ontgroeid. Hoewel hij nog trouw het halfjaarlijkse landelijk congres bijwoont, zijn de nieuwere JD’ers minder bekend met Jan en hij met hen. ,,De eerste paar jaar nadat ik voorzitter was, werd ik nog vaak 4

als trainer, debatleider of congresvoorzitter gevraagd. Toen deed ik ook nog mijn best om een beetje namen te onthouden, maar met de 250 mensen die tegenwoordig komen, is dat gewoon niet meer te doen.” In de jaren dat hij nog volop in de JD stond, heeft hij veel ideeën opgedaan. Ideeën waar hij eigenlijk nog steeds mee bezig is. Zo kon hij tijdens afgelopen Tweede Kamer-campagne los gaan op het thema ‘Jonge generatie en de welvaartsstaat’. ,,Nog steeds weten de meeste jongeren het niet, JD’ers wel, maar wij krijgen de hele last van oudere generaties op onze schouders geladen. Dat is een hele zware last die het heel moeilijk maakt om Nederland economisch gezond te houden.” Daarom heeft Jan als landelijk JD-voorzitter al in 2004 onder meer gepleit voor een verhoging van de AOWleeftijd naar 67 jaar. Zes jaar later, uitgerekend in het jaar dat Jan Tweede Kamer kandidaat is, wordt er eindelijk werk van gemaakt om deze verhoging door te voeren.


Jan vindt het dan ook mooi om te zien dat de JD thema’s die de jongere generaties en de welvaartsstaat aangaan, regelmatig weer op de kaart zet. ,,Dat de JD een toekomstvisie heeft, opkomt voor de nieuwe generatie en dus meedoet aan het maatschappelijke debat, dat is iets dat de JD nog steeds doet en dat is misschien wel belangrijker dan te kijken naar wat ik heb gedaan.” Burgemeester van Amsterdam Als raadslid mag Jan zich nu bezighouden met kunst en cultuur, lokale media, monumenten en verkeer en vervoer in Amsterdam. Daarnaast doet hij zo’n beetje alle corvee-taken die de fractie te verdelen heeft in de gemeenteraad. ,,Dan mag ik soms de gemeenteraad voorzitten als een reserve-raadsvoorzitter. Dat zijn allemaal leuke oefeningen, want je bent met zo veel dingen bezig dat je bijna alle dossiers goed volgt.” Het bijwonen van de discussies over de begroting van de financiën en hoe Eberhard van der Laan het doet, behoren tot zijn takenpakket. Als duo-raadslid heeft Jan vier jaar onder Job Cohen mogen dienen en de verschillen tussen Cohen en zijn opvolger zijn groot.Waar Cohen van het luisteren is, is Van der Laan van het doen. ,,Van der Laan legt heel erg op tafel wat hij wil en waarom hij dat wil. En als een raadslid dan vraagt ‘gaat u hier nog even goed over nadenken’, dan is zijn antwoord: ‘nee, ik ga dit gewoon doen’. En dat vind ik goed.” Diezelfde mentaliteit heeft ook zijn keerzijde, vindt Jan. ,,Hij heeft echt een eigen agenda.Als burgemeester is hij verantwoordeli-

jk voor de veiligheid en daarin lijkt hij ook een VVD’er die vrolijk alles doorvoert.” Twee goed voorbeelden daarvan zijn de uitvoering van de Kraakwet en preventief fouilleren.Waar steden als Utrecht en Leiden de Kraakwet links laten liggen, zorgt Amsterdam dat gekraakte panden worden ontruimd en het daardoor voor speculanten weer aantrekkelijker wordt panden leeg te laten staan. Waar Cohen voorzichtig was met de invoering van preventief fouilleren, omdat fouilleren van minderheden in Amsterdam West gevoelig ligt, voerde Van der Laan de maatregel in West en Noord in no time in. In Oost, Centrum en Zuid-Oost was de maatregel al van kracht, alleen Zuid en Nieuw-West zijn nog ‘veilig’. ,,Eigenlijk werkt de maatregel gewoon niet goed. Preventief fouilleren mag alleen in een veiligheidsrisico-gebied, maar inmiddels is het grootste gedeelte van de stad veiligheidsrisico-gebied.” Geert Wilders kan tevreden zijn over de ‘alles voor veiligheid’-mentaliteit van Van der Laan in plaats van de ‘theedrinkende multicultiknuffelaar’ Cohen. De band met Wilders Het ‘tegen Wilders zijn’ zat er al vroeg in bij Jan. In 2005 achtervolgde hij met een stel andere JD’ers de PVV leider die campagne voerde tegen de Europese grondwet. Deze actie wist de media-aandacht te trekken in binnen- en buitenland, waaronder CNN en BBC World. Hoewel Wilders de actie wel kon waarderen, konden PVV-aanhangers dat blijkbaar niet. De Jonge Democraten moesten aangifte van bedreiging doen, omdat

5


ze op extreem rechtse websites voor van alles werden uitgemaakt en een vrachtwagenchauffeur dreigde ‘zijn remmen niet te laten testen’. ,,We werden ‘de nutteloze idioten van de fundamentalistische Islam’ genoemd en er werden dingen gezegd als ‘we moeten ze afmaken dat linkse tuig’.” Jan vindt het dan ook ‘bijna sneu’ voor Wilders dat hij nu met zo veel ‘tuig’ in zijn partij zit, terwijl hij een bepaalde groep in Nederland als ‘crimineel’ bestempelt.Toch houdt ook Jan zich niet altijd aan de wet, vooral niet als het om autorijden gaat. Maar zo bont als sommige PVV’ers het hebben gemaakt, zal hem niet zo snel overkomen. Jan is namelijk niet makkelijk boos te krijgen, hij loopt nog eerder weg. Onervarenheid en extra tijd Waar Jan niet voor wegloopt, is verantwoordelijkheid. Hoewel hij als kandidaat-gemeenteraadslid liever veel debatten had willen voeren, nam hij de eervolle taak van campagneleider op zich toen hij ervoor gevraagd werd nadat de beoogde campagneleider zich om privé-redenen had teruggetrokken. Achteraf gezien heeft dat misschien niet heel goed uitgepakt, maar leerzaam was het volgens Jan zeker. ,,Ik was voor het eerst betrokken bij een politieke campagne, Ageeth was voor het eerst lijsttrekker en Teun Gautier was voor het eerst partijvoorzitter tijdens de partij-campagne. Allemaal mensen die het voor het eerst doen en dat werkt gewoon niet.” Verder is D66 Amsterdam er slecht in geslaagd om aan te geven wat en waarom iets belangrijk is en er vervolgens consistent mee om te gaan. ,,Dat was zo obvious daar was geen rapport voor 6

nodig volgens mij. Ik denk ook dat iedereen kon zien wat er mis ging.” Wat Jan dan ook ‘stom’ vindt is dat D66 Amsterdam van alle partijen het laatst was met het kiezen van de lijsttrekker en het samenstellen van de kandidatenlijst. Pas in december (2009) wist iedereen dat hij of zij op de lijst stond en kon er pas aan een team worden gebouwd. ,,We hadden ook pas als laatste een verkiezingsprogramma, terwijl je in de planning dit allemaal had kunnen voorkomen.We hadden oorspronkelijk de lijsttrekkersverkiezing gepland in mei 2009. Dan hadden we als eerste onze lijsttrekker gehad en hadden we een half jaar extra om alles voor te bereiden.” In en uit de politiek Het weekend na de gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart, belde Alexander Pechtold Jan op met de vraag te komen praten. Dat resulteerde in een plek op de lijst voor de Tweede Kamer verkiezingen die op 9 juni werden gehouden. Een verdrievoudiging van het aantal zetels was niet voldoende om Jan, de nummer 12, de Tweede Kamer in te helpen. Jammer, maar eigenlijk stond het ook niet in zijn planning van 2010. ,,Ik wilde heel graag vier jaar gemeenteraadslid zijn en dat kan nu gelukkig ook.” Wat hij na deze vierjarige functie gaat doen, weet hij nog niet. Maar op zijn veertigste hoopt hij in ieder geval een gelukkig gezin met twee kinderen te hebben. Of hij nog in de politiek zit, dat weet hij niet. ,,Ik vind werken in de politiek hartstikke leuk, alleen ik wil niet mijn hele leven alleen maar aan politiek doen. Ik hoop in ieder geval dat Amsterdam blij met me is geweest.”


Column D66 Amsterdam Uit vrije wil? Ik ben tegen vrouwenhandel, maar niet tegen de betaalde liefde. Het oudste beroep van de wereld zal er altijd blijven en is sinds het Paarse kabinet zelfs een legale branche. The Red Light District, één van de meest zichtbare vormen van prostitutie, staat volgens veel Nederlanders symbool voor de tolerante cultuur van de stad. Een bont gezelschap van vrouwen en omgebouwde heren staat uitnodigend voor het raam en vanaf zo’n 50 euro komt men aan zijn gerief. De dames (zoals de raamexploitanten ze consequent noemen) zijn lang niet meer zo Hollands als Keetje Tippel was; zo’n 20 procent is Nederlands, maar de grootste groep is de armoede in het Oostblok ontvlucht, ruim 50 procent. En doen ze dat vrijwillig? Een paar jaar geleden zijn Saban en Hasan B. opgepakt, die tientallen vrouwen hebben uitgebuit op de Wallen. De pers heeft de schokkende praktijken breed uitgemeten. Ook de onthullingen van Karina Schaapman en de affaire Oudkerk droegen niet bij aan een positief beeld van prostitutie. De Amsterdamse gemeenteraad koos, onder leiding van Lodewijk Asscher, voor een radicale aanpak van de criminaliteit op de Wallen, waarin politie, justitie, gemeente en belastingdienst samenwerken. Zo ontstond het ‘Coalitieproject 1012’, dat de Centrale Stad en stadsdeel Centrum samen aansturen. Dus mensenhandel en criminelen weg ermee; iedereen tevree… Nu blijkt dat niet zo eenvoudig, want criminelen zijn slim en de Hongaarse dames worden nog steeds in grote getale op de Achterburgwal aangeleverd. Economische vluchtelingen, die thuis een arme, sombere alcoholist kunnen trouwen, kinderen krijgen en in een godverlaten dorp wegkwijnen. Vrijwillig? Onvrijwilligheid is lastig te constateren en te definiëren en empirisch bewijs is er dan ook nauwelijks. Inmiddels is de uitspraak van Lodewijk Asscher : ‘achter iedere glimlach (achter een raam) schuilt een traan’, wel kenmerkend voor de gevoelens over onze hoerenbuurt. Volgens plan moet 40 procent van de raambordelen dicht, zodat de criminaliteit beheersbaar wordt. D66 wil geen beleid op basis van moraliteit en spookverhalen en vraagt meer aandacht voor de zelfstandige sekswerker, een groep die zich nu gestigmatiseerd en buitengesloten voelt. De behoefte aan anonimiteit onder prostituees is groot, dit maakt het misschien moeilijk om hen te horen, maar de consequenties van het sluiten van bijna de helft van de ramen heeft direct effect op hun welzijn. Wij vinden dat de vertegenwoordigers van de vrouwen, zoals de landelijke belangenorganisatie De Rode Draad, en raamexploitanten beter betrokken moeten worden bij de aanpak van de Wallen. D66 raadslid Pam de Soete

7


JD Amsterdam De afgelopen maanden hebben de Jonge Democraten van de afdeling Amsterdam weer van alles gedaan, geleerd, teweeggebracht en ervaren.Van interessant en gewichtig tot hilarisch en spannend. Bij deze een visuele impressie.

8


9


‘Ik wil graag koning worden’ Iman Pieter Duin (27), Algemeen Bestuurslid JD Amsterdam door Kristel Bottinga

Waarom ben je lid geworden? Ik ben lid geworden van de JD en van D66, omdat ik geloof in de positieve basisgedachte van de partij en de gelieerde jongerenorganisatie; dat mensen buitengewoon prachtige en bijzondere wezens zijn, die prima in staat zijn om zélf iets moois van hun leven te maken. Dat vertrouwen in de eigen kracht van mensen spreekt mij zeer aan. Je bent natuurlijk pas net aangetreden als bestuurslid, maar wat is je ervaring tot nu toe? In het begin was het even wennen en moest iedereen zijn rol zoeken binnen het bestuur, vooral de nieuwelingen. Maar onder aanvoering van Anne zijn we nu lekker op stoom aan het raken. Ik vind ook echt dat iedereen zijn eigen kwaliteiten meebrengt. De één is inhoudelijk, de ander is enthousiasmerend, origineel of creatief. We leren van elkaar. Tot nu toe is het dan ook louter een positieve en zeer actieve ervaring. We hebben in korte tijd al veel bereikt. Zo hebben we een beleidsplan geschreven en is op initiatief van het nieuwe bestuur de schaduwraad opgericht. En wat zijn jouw verdiensten binnen het geheel? Omdat ik algemeen bestuurslid ben geniet ik behoorlijk wat vrijheid in de vervulling van mijn taken. Een van taken die ik op mij heb genomen is het vormen van de commissie kunst, cultuur en onderwijs, als onderdeel van de schaduwraad. Zo heb ik gezocht naar leden en een geschikte voorzitter, die ik al snel had gevonden in de persoon van Albert van Andel. En ik moet zeggen dat hij het erg goed doet! Daarbij zijn we sinds kort ook actief op Youtube en draag ik de verantwoordelijkheid voor de opname en montage van de filmpjes die online komen. 10

Heb je eigenlijk politieke ambities? Ik zou dus heel graag koning willen worden. Koning Iman de Eerste, dat lijkt me wel wat. Met een kasteel, een hofvijver, een nar en zwarte panters als huisdier. De hele reutemeteut. Ik vrees echter dat ik nog een lange weg te gaan heb. Grondwetswijzigingen, meerderheden verzamelen, wellicht nog een politieke coup plegen. Het wordt een lastige klus. Een echte uitdaging. Tot slot, waarom zou je het anderen aanraden bestuurslid te worden bij de JD? Omdat het super leerzaam is en je leuke mensen leert kennen.


‘Ik was dronken toen ik dit café kocht’ De mensen achter P96, Els en René van Veen

door Melanie van der Horst

Ik loop binnen in het café waar ik de afgelopen tijd als Jonge Democraat vaak ben geweest en waar ik me ondertussen thuis voel. Dit keer ben ik er niet voor een politieke bijeenkomst van D66 of de Jonge Democraten, maar om de man achter dit café te leren kennen: D66’er in hart en nieren, René van Veen. Het bordje achter de bar spreekt boekdelen: zonder P96 geen D66. René heeft een onvoorstelbare hoeveelheid energie en enthousiasme. De stortvloed aan verhalen en anekdotes is met geen 10 vingers bij te houden. De ouders van René waren communisten. ,,Maar dan van het type saloncommunisten. Altijd maar praten over geld.” Zelf werd hij kunstenaar (tekenen en beeldhouwen) en verliet op zijn 17e het huis. Op zijn 19e werd hij onterfd wegens een relatie

met een Surinaams meisje. ,,Vroeger ging je niet met een negerin. Punt.” Op zoek naar woonruimte en naar geld nam René allerlei baantjes op zich en bezocht hij als kunstenaar vele plekken waar hij andere kunstenaars en hippies ontmoette. Lange tijd runde hij een eigen gebouwd barretje bij een manege, de plek waar hij zijn vrouw Els ontmoette. Als communist naar D66 Net als zijn ouders was René lid van de Communistische Partij, maar dit beviel hem niet. ,,Ik was de Communistische Partij zat. Ik ging een keer naar een congres en alles wat ik daar hoorde ging maar over geld. Ze kwamen op voor de armen, maar ondertussen wilden ze geld verdienen aan de armen. Ik kreeg daar kippenvel van en toen heb ik me uitgeschreven. De PvdA is nóóit een optie voor me geweest.” René staat op om de nadruk op het woord nooit kracht bij te zetten. ,,Veel te dogmatisch. Op een gegeven moment heb ik een brief 11


geschreven aan de burgemeester over een alternatief voor het uitgaan in de nacht: de vroege sluitingstijden van de cafés zorgde voor veel overlast, dus er moesten ruimere openingstijden komen. D66 was voor dit plan en toen ben ik meteen lid geworden. Ik bewonderde Hans van Mierlo ook erg. Later ben ik ook goed bevriend geraakt met Van Mierlo. Slopen we samen weg bij een saaie bijeenkomst om naar de kroeg te gaan. Bij D66 liepen leuke mensen rond, ik voelde me er meteen thuis. Al vond ik wel dat ze een beetje kapsones hadden, zo van ‘weet jij wie die kerel is?’. Ik was toentertijd de enige niet afgestudeerde D66’er volgens mij. Dat is nu gelukkig wel anders en ik hoop dat ik daar een bijdrage aan heb geleverd als ras-Amsterdammer die vrijwel zijn hele leven in de Jordaan heeft gewoond. ‘Als hij erbij kan, dan kennen wij er ook wel bij’, moeten mensen gedacht hebben. Ik ben meteen actie gaan voeren en heb meegeholpen aan de campagnes. We hebben in het café ook wel eens een actie gedaan om de politiek dichterbij de burger te brengen. Dan lieten we de politici achter de bar de biertjes tappen voor de bezoekers. Dat vond iedereen geweldig. Het Jordanese accent in gesprek met het kak-accent. Het was in de jaren ’80 nog helemaal niet zo gewoon om politici in een café te ontmoeten. D66 was één van de eerste partijen die bijeenkomsten ging houden in cafés. Tegenwoordig ontvangen we hier in P96 ook GroenLinks, de PvdA en de SP. Maar het liefst hebben we toch ons eigen cluppie. Opgescheept met een café Vol enthousiasme staat hij op en begint met drukke armbewegingen aan zijn volgende verhaal. ,,Ik heb dit café per ongeluk gekocht, toen ik dronken was. Ik was met een project bezig om kunsteducatie te geven op scholen en daar had ik een subsidie voor gekregen van de gemeente. De kunstenaars betaalde ik 12

altijd contant uit in café de Pol. Je begrijpt, het geld kwam de deur van het café vaak niet uit. Op een ochtend vertelde mijn vrouw Els dat ik van de heer Klap, de eigenaar van het toentertijd bekende P. horecaconcern, een café op de Prinsengracht had gekocht. Ik wist daar niks meer van en ik had er ook helemaal geen geld voor. Had ik met kunstsubsidie een café gekocht en ik kon het niet meer ongedaan maken. Toen heb ik met hulp van mijn moeder en heel veel vrienden gezorgd dat ik de subsidie weer terug kon betalen. En toen zat ik met een lening en een café opgescheept. Dat was toen nog alleen het stukje bij de bar, de rest is later bijgebouwd. Voor de opening van het café heb ik al mijn kunstenaarsvrienden uitgenodigd en gezegd dat ze verf mee moesten nemen. Die avond hebben we met zijn allen op kunstzinnige wijze het café geschilderd en ingewijd. Fantastisch! Het Parool kopte de volgende dag: ‘kunstenaarscafé geopend’. Dat was dus een succes.” De jonkies en sport Na een bewogen leven vol actie en politieke betrokkenheid vindt René dat het tijd is dat de jeugd het overneemt. Hij is duo-raadslid en raadslid van het stadsdeel centrum geweest, maar vindt het heel leuk om te zien dat een jonkie als Thijs Kleinpaste nu in de deelraad zit. ,,Ik heb Thijs altijd gestimuleerd om de politiek in te gaan, net als vele andere jongeren. Die oude lullen altijd, de jeugd weet veel beter wat er speelt. Wat ik momenteel dan ook een belangrijk onderwerp vind is sport.Er moet meer aandacht voor sport komen, met name breedtesport bedoel ik. Sport verbroedert en stimuleert de integratie, het kan zelfvertrouwen geven aan jongeren die een steuntje in de rug nodig hebben. Het barst hier van de buurtclubs voor ouderen, maar er wordt veel te weinig aan sportactiviteiten voor jongeren georganiseerd. Sportclubs moeten betaalbaar zijn.”


Telkens afscheid nemen Het fanatisme van René is met de jaren wat getemperd. ,,Dat heeft toch met de leeftijd te maken. En de afgelopen zes jaar heb ik geworsteld met kanker. Elke keer dacht iedereen dat ik dood zou gaan, maar ik werd steeds weer wakker. In 2004 heb ik tijdens een congres de landelijke Jet de Bussy penning uitgereikt gekregen, voor al mijn verdiensten. D66 Amsterdam heeft het afgelopen jaar de René van Veen-penning in het leven geroepen. Die wordt uitgereikt aan de vrijwilliger van het jaar. Maar ze gingen ervan uit dat ik zou overlijden. Nu ik maar blijf leven is de penning eigenlijk te vroeg, haha.”

Zijn vrouw Els komt binnen en bekent dat ze niet heel erg geïnteresseerd is in de politiek, maar dat ze wel altijd mee heeft geholpen. ,,D-café is tegenwoordig ook echt goed geworden. De leukste bijeenkomst van het afgelopen jaar vond ik de avond met meneer Opstelten (politiek café van de Jonge Democraten red). Wat een leuke man! Hij komt naar me toe en zegt: ‘wat heeft u een leuk café’. Ik zeg: ‘dank u wel, wilt u de burgemeester van Amsterdam worden?’ Maar dat wilde hij helaas niet, want van Rotterdam naar Amsterdam gaan lag te gevoelig.”

13


Even kennismaken met ... Bijna elk half jaar gaan er wel een paar bestuursleden weg en komen er weer een paar bestuursleden bij. Op 25 september jl. legde Melanie van der Horst haar functie neer en werd ze opgevolgd door Algemeen Secretaris Anne Breure (zie editie 2). Verder werd het bestuur met vier nieuwe gezichten verblijd. Wie zijn die nieuwelingen? Algemeen Secretaris Mathijs Kleijnen Leeftijd: 21 jaar Studeert/Werkt: Bachelor Politicologie aan de VU Ziet zichzelf over 10 jaar: Werken voor een maatschappelijk instituut, actief in de politiek en auteur van een geniaal filosofisch idee. Kun je wakker maken voor: Een mooie discussie, Frans eten en rode wijn, en als ik me verslapen heb voor mijn aantreden als minister-president.

Algemeen Bestuurslid Iman Pieter Duin Leeftijd: 27 jaar Studeert/Werkt: Campagnemedewerker D66,(Landelijk Bureau) Ziet zichzelf over 10 jaar: Als circus dompteur in charmant dorpje in de Franse Provence Kun je wakker maken voor: Een stevige inhoudelijke discussie

Algemeen Bestuurslid Chantal Weijers Leeftijd: 23 Studeert/Werkt: Arabische Taal en Cultuur Ziet zichzelf over 10 jaar: Een groot eigen bedrijfje hebben Kun je wakker maken voor: Een miljoen, dit zegt over mij dat ik rijk wil worden, maar ook dat ik graag slaap

14

Algemeen Bestuurslid Femke Bink Leeftijd: 26 Studeert/werkt: Afgestudeerd Master in Social Research, richting politicologie. Werkt nu bij een vastgoedbeheerder in een super intelligente functie en is fractiemedewerker voor D66 in Amsterdam-Noord. Ziet zichzelf over 10 jaar: Op de plek van Sophie in ‘t Veld Kun je wakker maken voor: Frans kaasplankje met een goede tawny port


Anekdotes van een oudgediende Alexander Scholtes (28) is oud-Secretaris Politiek van de Jonge Democraten, ook was hij bestuurslid van de afdeling Amsterdam. Op dit moment is hij fractievoorzitter van D66 in Amsterdam Zuid en werkt hij als beleidsadviseur internationalisering bij de HBO-raad.

Volwassen worden Het einde van het jaar staat vaak in het teken van terugkijken en vooruitblikken. De voetballer van het jaar. De song van het jaar. De politicus van het jaar. En dit jaar heb ik zowaar wat verder teruggekeken. Namelijk naar de jaren dat ik erg actief was bij de Jonge Democraten. De tijd dat we met een caravan achter Geert Wilders aanreisden tijdens de campagne voor het Europees grondwettelijk verdrag. Van onze inzet voor meer solidariteit tussen de generaties, waarbij we niet alleen doortimmerde betogen schreven voor de opiniepagina’s maar ook het SER-gebouw bezetten. Wat mij misschien wel het meest is bijgebleven is de debat- en discussiecultuur van de JD. Bij wijze van spreken ieder congres opnieuw debatteren over de vrijheid van onderwijs en de legalisering van harddrugs. Telkens weer opnieuw de discussieavonden organiseren over zin en onzin van bestuurlijke vernieuwing. Bloedserieus kandidaat-bestuursleden het vuur aan de schenen leggen. En dan al die (wat minder serieuze) Lagerhuisdebatten tijdens de intro-weekenden. JD’ers zijn onvermoeibaar en blijven kritische vragen stellen. Ik denk nog vaak aan die debatcultuur als ik in de deelraadsvergadering zit of op D66-congressen rondloop.Want hoe irritant JD’ers ook kunnen zijn, ook al nemen ze zichzelf soms te serieus (“de JD waarschuwt de VS voor de laatste keer”) en is tegelijkertijd het debatteren om het debatteren tot een deugd verheven: er mag best wat meer JD in de “volwassenenpolitiek”. Naar mijn politieke werk vertaald betekent dat het volgende: niet het ongeïnterrumpeerde voorlezen van uitgeschreven inbrengen, maar elkaar verbaal – op de inhoud – het vuur aan de schenen leggen. Niet altijd de discussie over technische details, maar juist ook over het waarom en conflicterende waarden en normen. Een serieuze, kritische discussie die volksvertegenwoordigers en bestuurders dwingt transparant te zijn over de afwegingen die zij maken. Mijn advies voor 2011 is dus: word niet te snel volwassen (zei het broekie van 28)! De beste wensen! Alexander Scholtes 15


‘Ik kreeg een sms van Melanie: Nik, Thomas wil je hebben’ Nikolai Jacobs, Algemeen Secretaris Landelijk Bestuur Jonge Democraten

door Femke Bink

Nikolai Jacobs (20) heeft een enorm snelle carrièrevlucht binnen de Jonge Democraten gemaakt. Op zijn 19e werd hij na een kort consumptief lidmaatschap Algemeen Secretaris in Van der Horst I. Terwijl hij van de Amsterdammers een mandaat had gekregen voor een jaar, maakte hij al na een half jaar de overstap naar het Landelijk Bestuur. Dat roept natuurlijk veel vragen op. In de eerste Druppel stond je nog onder ‘Even voorstellen’ van het bestuur Amsterdam. Nu zit je in het LB. Wat is er gebeurd? Op een avond na een vergadering van de studentenraad, waar ik toen nog in zat, was ik onderweg naar het station. Toen kreeg ik een sms van Melanie: ‘Nik, Thomas Bakker wil je hebben. Bereid je maar voor en denk er over na. Als je echt wil, mag het van mij.’ Ik had zelf helemaal nooit over de mogelijkheid nagedacht, maar goed, toen heb ik toch maar een afspraak gemaakt met Thomas (destijds landelijk voorzitter, red.). Waarom heb je dan uiteindelijk besloten in te gaan op de avances van Thomas? In Amsterdam had ik een aantal plannen om zaken te verbeteren. Zo heb ik de wekelijkse mailings uitgevonden, het notuleren soepeler

16

gemaakt en iets met de website gedaan. Toen ik dat allemaal voor elkaar had, dacht ik: ik kan een half jaar uit mijn neus eten of nieuwe uitdagingen voor mezelf verzinnen. En toen kwam Thomas dus. Ik vond het niet helemaal netjes, maar ik dacht mezelf landelijke nuttiger te kunnen maken. Anne zou mijn opvolger worden, dus ik dacht dat komt wel goed. Bovendien heeft Melanie in aangeschoten toestand van de lekkere wijn in Stanislavski beloofd om dan landelijk voorzitter te worden. Dat is helaas niet gebeurd. Maar wat mis je nou aan Amsterdam? Mijn notulen zaten altijd vol grapjes.Als iemand die notulen opvroeg, moest ik ze eerst volledig opschonen. Verder waren we altijd bezig met heerlijk concrete zaken rond activiteiten, zoals: Geven we de spreker een fles Sauvignon Blanc of Merlot? Waar zetten we de stoelen neer? Hoeveel decibel hebben de microfoons? Op een gegeven moment mochten Joris en de Dude niet meer naast elkaar zitten in vergaderingen en Lonneke stond altijd garant voor erotisch getinte inbreng. En besturen met FJ was sowieso geniaal. Aan de ene kant is het een enorme relnicht, aan de andere kant zag je dan in je mailbox dat hij de hele nacht voor de JD bezig was geweest. In het Landelijk is er geen ruimte voor melig gedoe. Dat moet anders!


Wat is je meest gênante bestuursmoment in Amsterdam? Het moet ook op mij slaan neem ik aan? Ik ben eigenlijk heel braaf… Nou ok, er was eens een avond waarop ik na een activiteit samen met Frieso dronken uit de P96 kwam. De rest was al vooruit naar een tent bij het Leidseplein. Zij waren al binnen. Net voor mij werden een paar meisjes van 16 binnengelaten, maar ik niet! Daar werd ik heel boos over. Nu is het natuurlijk niet slim om een discussie met een bouncer aan te gaan, maar dat deed ik wel. Daardoor moest de hele groep naar buiten en was FJ pissig. Het was een persoonlijke nederlaag, maar daarna zijn we nog wel ergens anders binnengekomen.

En je meest memorabele? Een van de leukste momenten in mijn bestuurstijd was het gekluns van D66 Amsterdam en onze reactie daarop. Toen waren we echt met politiek bezig. Ik wilde niet aan andere JD’ers het gedrag van D66 Amsterdam uit hoeven leggen. Je zag dat wij de eerste waren met een reactie in Het Parool en dat de dagen erna een aantal lokale D66-afdelingen volgden. Dat is kikken. En ons stuk kwam integraal op de Joop. Dat gebeurt niet zomaar (dat Nikolai naast Francisco van Jole heeft gewoond in Rotterdam zal er toch iets mee te maken hebben gehad, red.).

17


‘D66 is een partij van integere mensen’ Petra Hoogerwerf, kandidaat Provinciale Statenlid Noord-Holland voor D66

door Tim Jansen

Met een vooraanstaand politicoloog als vader (Andries Hoogerwerf, emeritus hoogleraar), werd er thuis genoeg over politiek gesproken. Toch werd Petra Hoogerwerf (41) pas op haar 35e lid van D66. Vervolgens ging het snel met haar politieke carrière. Voor aankomende Provinciale Statenverkiezingen staat zij op plek vier. Als Amsterdamse kandidate hoopt zij dat haar stadsgenoten over de stadsgrenzen heen kijken. Als raadslid heeft zij in ieder geval geleerd dat problemen niet altijd binnen de gemeentegrens kunnen worden opgelost. Petra bracht haar studententijd door in Utrecht. Niet gehinderd door strikte regels omtrent de tweede studie studeerde zij af in Theaterwetenschappen en Rechten. Na haar studententijd ging ze aan de slag in de fondsenwerving. De fondsenwerving stond op dat moment (begin jaren negentig) nog in de kinderschoenen in Nederland. Daarom ontwikkelde zij een post-academische studie op het gebied van fondsenwerving aan de Universiteit van Utrecht. Voordat zij bij D66 kwam, werkte zij nog enkele jaren bij de overheid. Werken bij de overheid voldeed niet helemaal aan haar verwachtingen. ,,Binnen de overheid kun je niet je idealen

18

verwezenlijken. Door de enorme bureaucratie die daar heerst, heeft men geen oog voor creativiteit.” Het gebrek aan de ontvankelijkheid voor creatieve ideeën deed haar besluiten de overstap naar de politiek te wagen. ,,In al mijn werkzaamheden is het altijd van belang geweest dat ik mij kan inzetten voor de samenleving. Bij de overheid strandt dergelijk idealisme in een bureaucratische molen. Ik hoopte in de politiek meer te kunnen bereiken.” Of D66 de meest tactische keuze is om haar idealen te verwezenlijken betwijfelt ze. Doordat D66 een kleine partij is, is het moeilijker iets te bereiken. De keuze voor D66 was dan ook niet uit machtspolitieke redenen.Voor haar zijn de sociaal-liberalen het toonbeeld van integere politici en dat maakt de partij zo aantrekkelijk. In de tijd dat zij actief werd voor D66, stond de partij er veel slechter voor dan nu het geval is. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 behaalden de Amsterdamse democraten slechts twee zetels. Hoogerwerf stond op de derde plek, normaal te laag om zitting te nemen in de Amsterdamse raad. Dankzij voorkeursstemmen passeerde zij de nummer twee op de lijst en kwam alsnog in de Raad. ,,Veel voorkeursstemmen zal ik binnengehaald hebben omdat ik de eerste vrouw op de lijst was”, stelt Hoogerwerf. Toch denkt zij dat haar persoonlijke contacten met burgers, een intensieve campagne en een goede campagneleider (Roy Kramer, huidig pers-


voorlichter Tweede Kamerfractie) ook een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan haar succes. Na een drukke periode in de Amsterdamse gemeenteraad besloot zij niet terug te keren in de gemeentepolitiek. Het werk als raadslid bleek niet te combineren met haar nieuwe baan als decaan op de Hogeschool InHolland. Door gezondheidsproblemen werd deze baan te belastend en besloot zij zich te richten op haar eigen bedrijf. Ondertussen kroop het politieke bloed daar waar het niet kon gaan en zij besloot zich kandidaat te stellen voor de Provinciale Staten. Haar Amsterdamse ervaring is wellicht een pre, toch wil zij zich niet als Amsterdamse kandidaat profileren. ,,Binnen D66 Noord-Holland bemerk je soms strijd tussen Amsterdammers en ‘de rest’.” Iets wat volgens haar jammer is ‘omdat je het toch samen moet doen’. Overigens hoopt het voormalig gemeenteraadslid ook op een goede samenwerkingen tussen de Jonge Democraten en D66 in aanloop naar de Provinciale Statenverkiezingen. ,,Jonge Democraten komen vaak met creatieve en verfrissende ideeën. D66’ers zouden zich vaker moeten spiegelen aan JD’ers.” Met de steun van de Jonge Democraten hoopt zij meer jongeren enthousiast te krijgen voor de verkiezingen op 2 maart. Deze verkiezingen zijn volgens haar cruciaal, omdat in de Eerste Kamer een tegenwicht geboden kan worden aan het huidige kabinet.

19


Over de Schutting In ‘Over de Schutting’ laten we onze politieke tegenstanders een inkijkje geven in hun vereniging. Wat houdt ze momenteel bezig? Hoe kijken ze tegen de JD aan? Hoe kijken ze tegen de JD aan? Deze keer de beurt aan Eveline Veltman van DWARS Amsterdam. Als er iets van een schutting tussen DWARS en de JD zit, is dat waarschijnlijk een tuinhekje. Eentje met spleten tussen het hout, waar je doorheen kunt koekeloeren naar de buren, om te ontdekken dat hun tuin eigenlijk best op die van jou lijkt. In Amsterdam delen DWARS en de JD het pand, hoewel jullie steeds meer uitwijken naar een chiquere locatie aan de gracht. DWARS beschouwt ’t Gespuis nog steeds als uitvalsbasis voor alle borrels en debatten, en als broedplaats voor prikkelende acties. Dit zijn de belangrijkste activiteiten van DWARS Amsterdam: er is een werkgroep die debatten, lezingen en filmavonden organiseert, en een werkgroep die ludieke doch spraakmakende acties op touw zet. Op Facebook is onlangs een actie gestart om GroenLinks en D66 te laten fuseren. Er zijn ook brede overeenkomsten: beide partijen zijn liberaal, progressief en pro-Europees. Toch denkt DWARS Amsterdam dat de verschillen tussen beide partijen te groot zijn voor een fusie. Je zou kunnen zeggen dat DWARS idealen heeft, en de JD doelen. Dat komt ook naar voren in de punten waarop wij verschillen. Ook vinden wij dat we meer uitgesproken standpunten innemen dan jullie.Tijdens een DWARS-Ren-Je-Rot-Quiz laatst waren er mensen die geen antwoord kozen, maar in het midden van de zaal bleven staan twijfelen. Speciaal voor hen is toen de ‘D66bokaal’ in het leven geroepen. Wij zien de JD als minder groen en minder sociaal. Een deel van DWARS knuffelt oprecht graag met bomen en loopt het liefst in bloemetjesjurken, iets wat we JD’ers (helaas) toch niet zien doen. Verder schuren wij graag tegen de randjes van de wet aan, zoals bij het het kraakverbod. En ook niet onbelangrijk: DWARS heeft veel meer niet-hetero’s dan welke PJO dan ook. Maar van jullie organisatorische kant kunnen wij nog wat leren. En waarschijnlijk (hopelijk) zijn jullie beter in deadlines dan wij, iets waar de redacteur van de Druppel al ervaring mee heeft opgedaan. Kortom, we lijken best veel op elkaar, al vinden wij dat jullie nog wel wat kunnen leren van ons, zoals op het gebied van groen. Maar stiekem vinden we jullie wel leuk. Eveline Veltman, Secretaris DWARS Amsterdam 20


Agenda JD Amsterdam Voor meer informatie over de activiteiten: www.jdamsterdam.nl

Zondag 9 Januari: Nieuwe Leden Dag Amsterdam Waar: Amsterdam (exacte locatie volgt) Hoe laat: 14:00 - 18:00 Contactpersoon : Iman Pieter Duin (imanpieter.duin@jongedemocraten.nl) Dinsdag 11 januari: Pinda: Fusie D66 GroenLinks Waar: Café P96 (Prinsengracht 96) Hoe laat: 20:00 – 22:00 Contactpersoon : Daniel Boomsma ( daniel.boomsma@jongedemocraten.nl) Woensdag 19 Januari: Debattraining Waar: Cafe de Heffer (Oudebrugsteeg 7) Hoe laat: 20:00 – 22:00 Contactpersoon: Daniel Boomsma ( daniel.boomsma@jongedemocraten.nl) Maandag 24 Januari: Vrijheid in een losgeslagen samenleving Wat: Een discussie met Boris van der Ham over vrijheid in een losgeslagen samenleving Waar: Hoorn (exacte locatie volgt) Hoe laat: 20:00 - 22:00 Contactpersoon: Sam Quax (sam.quax@jongedemocraten.nl) Dinsdag 25 januari: COM-Avond Wat: Een discussieavond georganiseerd door een commissie uit onze schaduwraad Waar: Café P96 (Prinsengracht 96) Hoe laat: 20:00 – 22:00 Contactpersoon : femke.bink@jongedemocraten.nl Donderdag 3 februari: Borrel met Bob Wat: Een borrel met een bijzonder gast Waar: Café P96 (Prinsengracht 96) Hoe laat: 20:00 Contactpersoon: Mathijs Kleijnen (mathijs.kleijnen@jongedemocraten.nl)

21


Beste wensen voor 2011!

22

Reageren op de Druppel? Mail naar druppel.amsterdam@jongedemocraten.nl


De Druppel 4