Page 1

Χειμώνας άνοιξη 2001

60ο Δημοτικό Σχολείο Πάτρας

Τάξη Δ1

Τεύχος 6ο

Αφιέρωμα στην Αθήνα του Περικλή: Παναθήναια Παρθενώνας Ελγίνεια Μάρμαρα Ειδήσεις Συνεντεύξεις Επισκέψεις Κριτικές Οικολογικά Ιστοριούλες Εποχικά Έρευνα


· · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · ·

Σελ. 3-4 Σελ. 5 Σελ. 6 Σελ. 7 Σελ. 8 Σελ. 9-11 Σελ. 12 Σελ. 13 Σελ. 14-15 Σελ. 16 Σελ. 17-18 Σελ. 19 Σελ. 20 Σελ. 21 Σελ. 22 Σελ. 23 Σελ. 24 Σελ. 25 Σελ.26 Σελ. 29 Σελ. 30-31 Σελ. 32 Σελ. 33 Σελ. 34 Σελ. 36 Σελ. 37 Σελ. 38

· · · · · · · ·

Σελ. 39 Σελ. 40 Σελ. 41-46 Σελ. 47 Σελ. 48-51 Σελ. 52-56 Σελ. 57-58 Σελ. 59

Συντακτική ομάδα Χάθηκε μαθητής Πέθανε ο μικρός Παναγιώτης Ληστεία στη Δ.Ε.Η. Μικροί Ροβινσώνες Περισσότερες ειδήσεις Ειδήσεις που θα μπορούσαν να δουν το φως της δημοσιότητας Καρναβάλι των μικρών Ένα αργυρό μετάλλιο στο Σχολείο μας Επίσκεψη σε έκθεση ζωγραφικής Ο Σοφοκλής Χρήστου μιλάει για όλα Κριτική θεατρικής παράστασης «Το καναρινί ποδήλατο»: Κριτική κινηματογραφικής ταινίας Εποχικά Η θέση της γυναίκας στην κοινωνία Καινούριοι μαθητές στην τάξη Ναι στο σχολείο Προβλήματα και λύσεις για ένα καλύτερο σχολικό περιβάλλον Το ταξίδι της τροφής μέσα στον άνθρωπο. Μια μέρα στην Αθήνα του Περικλή Παναθήναια: Μια λαμπρή γιορτή Συνέντευξη με τον Περικλή Παρθενώνας Ανοιχτό γράμμα στον Άγγλο Πρωθυπουργό Οι φίλοι μας τα ζώα Αν τα δέντρα είχαν μιλιά Παιχνίδι: ο ταλαιπωρημένος φίλος των παιδιών Τσιγάρο ή υγεία; Έλα γιαγιά! Ήλια εδώ! Τι εστί αγάπη; Μεγάλες προσδοκίες Οι ξένοι και οι ικέτες είναι ιεροί Όταν τα παιδιά εκφράζουν τη γνώμη τους Κόμιξ: Το παραμύθι που δεν είχε τέλος Κριτική βιβλίων Αλληλογραφία

60ο Δημοτικό Σχολείο Πάτρας – τέρμα Αντιγόνης - 0610329427

Υπεύθυνη Εκπαιδευτικός: Μυλωνάκη Δήμητρα


Εμείς τα αλεπουδάκια

Χρήστος Πανούσης

Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Άγγελος Σμυρλής

Περικλής Κωστόπουλος

Δήμητρα Δαββέτα

Σία Νικολοπούλου

Χριστίνα Σταυριανού

Αλεξάνδρα Τσέπα

Βασιλική Γεωργακοπούλου


Αγγελική Γιαννοπούλου

Γιάννης Μασσαράς

Μαρία Αθανασούλια

Θεοδοσία Παπανδρέου

Ήλια Μπακάλη

Άνυ Καλλίνικου

Γιώργος Κουλουρίδης

Γιάννης Βαγγέλης

Αντώνης Καραβούλιας

Παναγιώτης Μουζάκης


Επίσκεψη σε έκθεση ζωγραφικής


Η απομαγνητοφώνηση έγινε από τους μαθητές: Παναγιώτη Μουζάκη, Άγγελο Σμυρλή και Χρήστο Πανούση


Συνέντευξη με τον ΠΕΡΙΚΛΗ


Ανοιχτό γράμμα στον

Άγγλο πρωθυπουργό


Έλα γιαγιά! Ήλια εδώ!


Α Β Γ Δ Α Β C D


Ερώτηση: Θα χρησιμοποιούσες βία για να πείσεις κάποιον ότι έχει δίκιο, ναι ή όχι και γιατί; Απαντήσεις: Αλεξάνδρα: Δεν θα χρησιμοποιούσα βία για να τον πείσω ότι έχω δίκιο γιατί δεν είναι σωστό. Εάν θέλει ας με πιστέψει εάν δεν θέλει είναι δικό του πρόβλημα. Εγώ θα του το έλεγα να με πιστέψει με ηρεμία και σοβαρότητα. Άνυ: Αν ήθελα να πείσω κάποιον για κάτι δεν θα χρησιμοποιούσα βία γιατί έχει το δικαίωμα να υποστηρίζει τη γνώμη του μέχρι την τελευταία στιγμή. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να προσπαθήσεις να τον πείσεις με τα λόγια. Με την γνώμη που εσύ έχεις για αυτό το πράγμα. Το αποτέλεσμα μπορεί για σένα να μην είναι θετικό, αλλά δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις βία για κάτι που ο άλλος δεν το θεωρεί σωστό ακόμα κι αν η δική σου γνώμη είναι η σωστή. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να υποστηρίζει τη γνώμη του. Και αυτό γιατί; Γιατί στην Ελλάδα κυριαρχεί η δημοκρατία και η ισότητα. Βασιλική: Εγώ δεν θα χρησιμοποιούσα βία γιατί θέλω να το κάνω με άλλον τρόπο. Για παράδειγμα θα προσπαθούσα να τον πείσω και αν δεν γινόταν τίποτα θα προσπαθούσα με άλλον τρόπο. Ας πούμε θα έπαιρνα μάρτυρες να τον πείσω καλύτερα. Αλλά αν δεν το καταλάβαινε τότε κι εγώ θα τα παράταγα γιατί δεν θα άντεχα άλλο. Αλλά καταβάθος θα λυπόμουνα γιατί δεν είχε καταλάβει το λάθος του και μάλλον θα έκανε τα ίδια και σε άλλους. Τότε επειδή έχω καλή καρδιά θα τον έπιανα, μέχρι να καταλάβει το λάθος που έχει κάνει. Αν κι εγώ θα είχα βαρεθεί λιγουλάκι. Ήλια: Εγώ αν ήθελα να πείσω κάποιον δεν θα χρησιμοποιούσα βία γιατί αυτός μπορεί, δηλαδή έχει κάθε δικαίωμα, να πιστέψει ότι θέλει και όποιον θέλει. Και εξάλλου τον άλλο δεν πρέπει να τον πιέσεις για να πιστέψει σε κάτι. Θα τον πάρεις με το καλό για να σε πιστέψει, γιατί έτσι με τη βία δεν κάνεις τίποτα, δηλαδή δεν πείθεις κανέναν. Γιάννης Β.: Εγώ δεν θα χρησιμοποιούσα βία για να πείσω κάποιον ότι έχω δίκιο. Και αυτό το λέω γιατί άμα ένας άνθρωπος με εκβίαζε με τη βία και εγώ μετά του φερόμουν καλά θα ένιωθε μέσα του λύπη για αυτό που έκανε και θα έλεγε ότι δεν θα το ξανακάνω. Εγώ θα του έλεγα για να τον πείσω εγώ σου μιλάω ευγενικά μίλα μου και εσύ ευγενικά. Δήμητρα: Εγώ δεν θα χρησιμοποιούσα βία γιατί πρώτα απ’ όλα με τη βία δεν καταφέρνεις τίποτα. Και δεύτερον γιατί ότι δίνεις παίρνεις. Θα τον έπειθα μόνο με ηρεμία και εξήγηση. Θα προσπαθούσα. Ειδάλλως θα του εξηγούσα όπως αλλιώς μπορούσα. Γιώργος: Εγώ για να πείσω έναν άνθρωπο θα τον παρακάλαγα και θα του έλεγα ότι μου ερχόταν στο μυαλό μου. Και άμα δεν με πίστευε θα του έλεγα πάλι και πάλι, κάθε μέρα δηλαδή συνεχώς. Μαρία: Εγώ για να πείσω κάποιον για ένα θέμα δεν θα χρησιμοποιούσα βία αλλά θα χρησιμοποιούσα ευγένεια, γιατί αν χρησιμοποιούσα βία δεν θα με άκουγε ενώ αν χρησιμοποιούσα την ευγένεια θα με άκουγε. Θα μιλάγαμε ήσυχα και έτσι δεν θα γινόταν καμία φασαρία. Όπως αν έλεγα «Μπορούμε να μιλήσουμε ήσυχα αν θέλεις;» και έτσι θα μπορούσαμε να μιλήσουμε ήρεμα. Άλλος τρόπος είναι να τον πιάσω και να του πω πως αυτό που κάνει είναι πολύ κακό και να τον βάλω στον σωστό δρόμο. Έτσι δεν θα κάνει κακά πράγματα και ούτε θα κινδυνεύει και θα γίνει ένας σωστός, καλός και σοφός άνθρωπος. Κιόλας θα μπορέσει να βρει δουλειά, συντροφιά, αγάπη και οικογένεια.


Ερώτηση: Σε κάθε κοινωνία υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί άνθρωποι ως προς το χρώμα, την εθνικότητα, τη θρησκεία κλπ. Πώς πιστεύετε ότι πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε και γιατί; Απαντήσεις Αγγελική: Αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε σαν δικούς μας φίλους ή σαν αδέρφια μας. Μπορεί να είναι διαφορετικοί από έξω αλλά από μέσα είναι ίδιοι με εμάς. Κι αυτοί έχουν καρδιά, αίμα, κόκαλα. Από έξω είναι μαύροι, έχουν άλλη θρησκεία και μιλάνε αλλιώς. Δεν έχει όμως σημασία. Σημασία έχει ότι είμαστε όλοι ίδιοι, έχουμε τον ίδιο πατέρα όλοι. Πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε καλά γιατί είναι άνθρωποι και έχουν ψυχή και δεν θα ήταν σωστό να τους φερόμαστε άσχημα. Άνυ: Ο ρατσισμός υπάρχει παντού αλλά πιο πολύ στο χρώμα. Το να είσαι μαύρος, άσπρος, κόκκινος ή κίτρινος δεν είναι κακό γιατί αυτή είναι η φυλή που ζεις. Ας πούμε μερικοί πιστεύουν ότι οι μαύροι είναι σκυλιά ή ότι κάνουν για δούλοι. Όχι! Όχι φυσικά! Όλοι είμαστε άνθρωποι, άνθρωποι του Θεού και αδέρφια μεταξύ μας. Επίσης αυτό ισχύει και για τα λεφτά. Αν κάποιος είναι φτωχός δεν έχει καμία διαφορά από έναν πλούσιο για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

Ερώτηση: Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με την άποψη ότι τα μικρά παιδιά δεν πρέπει να βλέπουν τηλεόραση; Απαντήσεις Αλεξάνδρα: Συμφωνώ στο ότι τα μικρά παιδιά από 5-8 χρονών δεν πρέπει να βλέπουν τηλεόραση. Η τηλεόραση μας βλάπτει και μας κάνει κακό στα μάτια μας. Μας παρασύρει και δεν διαβάζουμε. Δήμητρα: Εγώ διαφωνώ μ’ αυτή την άποψη γιατί δεν μου φαίνεται δίκαιο να βλέπουν οι μεγάλοι τηλεόραση κι εμείς τα παιδιά να μην βλέπουμε. Αυτό σίγουρα είναι άδικο. Εγώ μετά από τόσο διάβασμα θέλω να βλέπω στην τηλεόραση τα αγαπημένα μου έργα. Μαρία: Εγώ και συμφωνώ και δε συμφωνώ. Συμφωνώ γιατί τα παιδιά πρέπει να βλέπουν τουλάχιστον λίγο τηλεόραση γιατί έχει διασκεδαστικά και αστεία έργα. Όμως δεν συμφωνώ γιατί στην τηλεόραση δεν δείχνει μόνο αστεία έργα αλλά δείχνει θρίλερ και άλλα κακά πράγματα για τα παιδιά. Συμφωνώ γιατί τα παιδιά κάθονται συνέχεια στην τηλεόραση και μετά δεν είναι συγκεντρωμένα για να διαβάζουνε. Αγγελική: Εγώ λέω να βλέπουμε τηλεόραση από 8 χρονών και πάνω. Αλλά τα παιδιά που πάνε σχολείο να διαβάζουν πρώτα και μετά να βλέπουν τηλεόραση. Όχι όμως πολύ κοντά γιατί θα στραβωθούμε. Συμφωνώ να βλέπουμε τηλεόραση γιατί άμα έχουμε μία τηλεόραση στο σπίτι μας, τι να την κάνουμε; Μήπως να την καμαρώνουμε; Ή μήπως να την έχουμε για ομορφιά; Θεοδοσία: Συμφωνώ γιατί είναι μικρά και θα βλέπουν όλη μέρα τηλεόραση και όταν μεγαλώσουν θα φορέσουν γυαλιά. Διαφωνώ γιατί υπάρχουν έργα για μικρά παιδιά που μεγαλώνοντας θα τα βλέπουν και θα μορφώνονται.


Ερώτηση: Αν γινόταν πόλεμος στη χώρα σας τι θα κάνατε; Απαντήσεις Άνυ: Θα έκανα τα αδύνατα δυνατά για να έρθει πάλι ειρήνη στη χώρα μου. Θα ένιωθα πολύ άσχημα και θα θυσιαζόμουν. Γιώργος: Εγώ θα πολέμαγα για να την υπερασπίσω. Θεοδοσία: Θα υπερασπιζόμουνα την πατρίδα μου όπως έκαναν παλιά οι Έλληνες. Δήμητρα: Θα προσπαθούσα να δώσω σε όλους θάρρος και ελπίδα. Μαρία: Θα ήθελα να σταματούσε και να γίνει ειρήνη, γιατί αν δεν έχουμε ειρήνη δεν θα είμαστε ελεύθεροι, τα παιδιά δεν θα μπορούν να παίξουν και δεν θα έχουμε σπίτι φαγητό και δουλειά και θα κρυβόμουν και θα πολέμαγα για την πατρίδα μου. Αλεξάνδρα: Θα έκανα τα αδύνατα δυνατά να ξαναφέρω την ειρήνη στη χώρα μου. Θα πολεμούσα για την πατρίδα μου. Δημήτρης: Θα ήθελα να σταματήσει ο πόλεμος να μη πηγαίνουμε το βράδυ σχολείο. Χριστίνα: Θα ήμουν πολύ δυστυχισμένη γιατί ούτε θα μπορούσα να φάω και θα πέθαινα της πείνας. Και αν γινόταν πόλεμος θα πέθαινε η μαμάκα μου και ο μπαμπάς μου και εγώ τι θα έκανα μόνη μου στο κόσμο; Άγγελος: Θα ήμουν λυπημένος και δυσαρεστημένος γιατί θα πέθαιναν πολλοί άνθρωποι και άμα χάναμε μπορεί να σκότωναν όλα τα παιδιά.

Ερώτηση: Αν υπήρχε στην τάξη σας ένα παιδί από ξένη χώρα τι θα κάνατε; Απαντήσεις Αγγελική: Θα μίλαγε στην δικιά της γλώσσα και θα είχε παράξενο όνομα. Δεν θα ήξερε ελληνική γλώσσα. Δεν θα ήξερε και τι να πει. Εμείς όμως θα την μαθαίναμε μέχρι να τα πάει πάρα πολύ καλά. Αλεξάνδρα: Θα έκανα παρέα μαζί του και θα του απαντούσα σε ότι με ρωτούσε σχετικά με το σχολείο. Θα μιλούσε όμως ξένη γλώσσα και δεν θα το καταλάβαινα πολύ καλά. Σία: Θα γινόμουνα φίλη του και θα προσπαθούσα να μάθω εκείνη τη γλώσσα που μιλάει και θα του μιλούσα. Θα ένιωθα χαρά που θα είχα ένα φίλο από άλλη χώρα. Μαρία: Θα το έκανα φίλο, και θα τον έπαιζα όπως και τα άλλα παιδιά και δεν θα του έλεγα «φύγε δεν είσαι όπως εμείς». Όλα τα παιδιά είναι ίδια. Γιάννης Β.: Θα τον είχαμε φίλο και όλοι θα τον αγαπάγαμε και θα τον προστατεύαμε. Αυτό το φίλο θα τον αγάπαγα πολύ. Θα προσπαθούσα να μάθω τη γλώσσα του για να του μιλάω κι εγώ. Περικλής: Θα ήταν υπέροχα γιατί θα μας μίλαγε για την πατρίδα του, πώς ήταν το σχολείο του και θα τον παίζαμε. Και θα του παίρναμε συνέντευξη. Βασιλική: Θα ήμουν ευτυχισμένη ανάλογα. Αν το παιδί είναι από την Τουρκία δεν θα το δεχόμουνα. Αλλά άμα ήταν αμερικανάκι ή από άλλη χώρα θα το δεχόμουνα. Θεοδοσία: Θα το έκανα αμέσως φίλο ή φίλη μου. Και θα του έδειχνα όλες τις μεριές του σχολείου και θα του μάθαινα όλα τα παιδιά.


Ερώτηση: Στα παλιότερα χρόνια χρησιμοποιούσαν τους μαύρους για δούλους. Αν ζούσατε εκείνη την εποχή, τι θα κάνατε; Απαντήσεις Χρήστος: Θα τους έλεγα να έρθουν στην Ελλάδα, γιατί εδώ δεν χρειάζονται δούλους και θα ΄ναι πολύ ωραία στην Ελλάδα. Γιάννης Μ.: Θα στενοχωριόμουνα γιατί όλοι έχουν ψυχή και δεν έχει καμία διαφορά αν είσαι μαύρος ή λευκός. Δήμητρα: Θα προσπαθούσα να εξηγήσω στους άλλους πως οι μαύροι δεν είναι άχρηστοι αλλά είναι κι αυτοί άνθρωποι. Περικλής: Θα ήταν ωραία γιατί δεν θα χρειαζόταν η μαμά μου να κουραζόταν γιατί τις δουλειές θα τις έκαναν οι δούλοι. Ήλια: Θα μπορούσα να μαζέψω μερικά χρήματα και να τα δώσω στα αφεντικά τους και να τους αφήσουν ελεύθερους για να χαρούν κι αυτοί λίγο. Αλεξάνδρα: Θα έκανα όλες τις βαριές δουλειές αλλά και θα ένιωθα θυμό για τον τρόπο που θα μου φέρονταν. Αγγελική: Θα ήμουν και εγώ μαύρη και θα δούλευα πολύ σκληρά. Μάλιστα θα έκανα πολλές δουλειές σε όλα τα σπίτια. Θα έπαιρνα μισθό και θα είχα ποδιά. Χριστίνα: Θα ήμουν ένα μαύρο παιδί αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Εάν ζούσα σε εκείνη την εποχή θα δούλευα πολύ σκληρά και θα ένιωθα πολύ άσχημα γι’ αυτό.

Ερώτηση: Αν ήξερες ότι μπορείς ν’ αλλάξεις κάτι στον κόσμο για να γίνει πιο όμορφος, ποιο θα ήταν αυτό; Απαντήσεις Χρήστος: Να υπήρχε ειρήνη και στοργή στους ανθρώπους και να ήταν πάντα αγαπημένοι, φίλοι και να βοηθάει ο ένας τον άλλο. Παναγιώτης: Να μη γίνονται πόλεμοι και όλοι οι άνθρωποι να είναι ευτυχισμένοι. Γιάννης Μ.: Να φτιάξω αυτοκίνητα με αέρα, να φυτέψω πράσινο, να καθαρίσω τους δρόμους. Θεοδοσία: Να αγαπάει ο ένας τον άλλο και να έχει εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλο. Βασιλική: Να υπάρχει αγάπη, ειρήνη, φιλία και να μην ξεχνάει κανείς ότι όλοι είμαστε αδέρφια.

ÁÍ ÁÓ Ê

Å ÔÏ

Ê Ï ÓÌ Ï

Ê

ÅÑÏ ÕÔ ÁË

Ì ÏÕ

Σία: Να έλεγα στους ανθρώπους να μην καίνε τα δάση, να μην καταστρέφουν τον κόσμο και τότε θα ήταν ο κόσμος καλύτερος και ευτυχισμένος. Άνυ: Να σταματήσω όσο μπορώ τα καυσαέρια, να φυτέψω λουλούδια κα δέντρα στην πόλη μου.


Τα παιδιά του 1 ου Δημοτικού Σχολείου της Ακράτας μας έστειλαν την παρακάτω ακροστιχίδα με email. Προσπαθήστε κι εσείς να τη λύσετε.

Θέλετε να δοκιμάσετε τις γνώσεις σας; Παίξτε με την ακροστιχίδα που ετοίμασε ο ΛΕΒΕΣ και στείλτε μας το συντομότερο τις απαντήσεις σας!

Ένας αγαπημένος συγγραφέας παιδικών βιβλίων κρύβεται στα πρώτα οκτώ γράμματα (καθέτως). Για να βρείτε το επώνυμό του πρέπει πρώτα να απαντήσετε στις ερωτήσεις που ετοιμάσαμε: Σας στέλνουμε μια ακροστιχίδα για προθέρμανση! Ευχαριστούμε για το μήνυμα 1. Τ - - - - - - - - - που μας στείλατε και τα καλά σας λόγια. Τα παιδιά του ΛΕΒΕΣ ο 2. - - - - - - 1 Δημοτικό Σχολείο Ακράτας

3. - - - - - 4. - - - - - - - - 5. - - - - - - 6. - - - - - - - -

Επισκεφθείτε τη σελίδα του 60 ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ: http://users.otenet.gr/~dpatra60/school60.htm

7. - - - - - - - 8. - - - - - - - - 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8.

Εκεί τυπώνονται τα βιβλία Το ταίρι της Ιουλιέτας Χάρισε με το θάνατό του το όνομά του σε ένα ελληνικό πέλαγος Ποιητής της αγάπης και του παιδιού Το μικρό όνομα του συγγραφέα ¨20000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα¨ Ο τόπος καταγωγής του μεγάλου μας εθνικού ποιητή Μεγάλος ευρωπαίος παραμυθάς Συγγραφέας και πρέσβης της UNICEF Το όνομα του συγγραφέα είναι:

………………

Τ' αλεπουδάκια 6  

Τ' αλεπουδάκια, τεύχος 6, τάξη Δ1, σχολικό έτος 2000-2001

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you