Page 1

de magneet kwartaaltijdschrift het roze huis - antwerpse regenboogkoepel

afgiftekantoor 2100 Deurne 1 erkenning P2A6126 driemaandelijks jaargang 15

verantwoordlijke uitgever: S. Pichal, Draakplaats 1, 2018 Antwerpen - www.hetrozehuis.be

Tom De Cock & Karolien Debecker: anders gewoon Homo’s en chemie: werkt de reactie? Sami Hamwi uit SyriÍ spreekt

herfst 2011 - september oktober november


INHOUD

4Karolien Debecker en Tom De Cock geven MNM roze tintje ........................ 4 Sami Hamwi doorbreekt mediaboycot in Syrië ............................................... 8 World Outgames 2013 ........................................................................ 10 Voorstelling bestuur Roze Huis ......................................................... 12 Roze Kreten ......................................................................................... 13 De Roze Belweek: Noden en wensen van oudere holebi’s .............................. 14 Homofoob geweld: hoe doe je aangifte? Hoe ga je om met geweld? .................. 16 4Project Gelijke Ouders: Holebigezinnen om de kaart gezet ................................ 18 Gay strips .............................................................................................. 20 Raúl Vivar: gay kunst uit de Andes ............................................................... 22 4Chemie en holebi’s .................................................................................... 24 Holebibib: De huisknecht en andere scabreuze vertellingen - Fun Home Familiedrama 27 Homofobie op school .......................................................................... 28 Lelies: homo-erotische intriges bij de bisschop .................................................. 30 Gay slang: klare taal over holebitermen ......................................................... 32 Legaten: Een gift voor het roze huis via een testament ....................................... 34 4Homoseksuele dieren: een natuurlijk fenomeen .............................................. 36 Het Roze Huis = vrijwilligerswerk .................................................... 39 Roze Groentjes .................................................................................... 40 Info / Groepen & avtiviteiten ............................................................. 41

e Ar thur d n a v l e e d e Het derd elijk uit! d in e is ie g o il Har tman-tr

aar Vanaf nu verkrijgb in de boekhandel

’t Verschil GAY & LESBIAN BOOKSHOP

boeken • dvd’s • gadgets Minderbroedersrui 33 - 2000 Antwerpen T/F 0032 - (0)3 226 08 04

Open van woensdag t.e.m. zaterdag van 11u tot 18u. Open op zon- en feestdagen van 13u tot 18u.


de magneet

De Magneet is een uitgave van vzw Het Roze Huis Antwerpse Regenboogkoepel. Het tijdschrift verschijnt om de drie maanden en richt zich tot de holebi-gemeenschap, de bezoek(st)ers van Café Den Draak en alle sympathisanten. Hoofdredactie: Timothy Junes & Dennis De Roover magneet@hetrozehuis.be Eindredactie: Frank Gout, frank.gout@hetrozehuis.be Redactiemedewerkers: Denis Bouwen, Dirk Clotman, Sanne Hosteaux, Inge Wallaert, Marc Daems, Hendrik De Clerck, Dennis De Roover, Timothy Junes, Chloé Lenaerts, Ramses Noffels, Joke Weckesser, Alex Scheirs, Sven Pichal & Leen Watzeels Vormgeving: Werner Gabriëls, werner.gabriels@hetrozehuis.be Illustratie (De Roze Groentjes en cartoons): Bob Torfs & Ludwig De Vocht Abonnementen: Thuisabonnement De Magneet (7 euro per jaar): Bel ons secretariaat via 03 288 00 84 of e-mail naar secretariaat@hetrozehuis.be. Je kunt het abonnementsgeld van 7 euro overschrijven naar het rekeningnummer 001-3555032-58 van vzw Het Roze Huis - Antwerpse Regenboogkoepel, met de vermelding ‘abonnement De Magneet’. Advertenties: afspraken over adverteren in De Magneet 03 288 00 84 of e-mail naar secretariaat@hetrozehuis.be. Correspondentieadres: De Magneet - hoofdredactie HetRozeHuis-AntwerpseRegenboogkoepel Draakplaats 1 - 2018 Antwerpen magneet@hetrozehuis.be

Edito Positief

Sinds maandag 29 augustus zendt één de documentairereeks Hiv+ uit. De openbare omroep volgde een aantal seropostieve mensen. Het is een - euh - positieve evolutie dat één een reeks over hiv uitzendt. Geen sensatie à la Koppen of Telefacts, maar ook geen droge kost op Canvas. Eén is de familiezender van de openbare omroep en bereikt dus potentieel het hele gezin. Met Hiv+ krijgen seropositieve mensen een gezicht en een verhaal. Het leven met hiv vergt immers een zekere discipline maar ook flexibiliteit. Want jaar na jaar zijn we (niet) geschokt door alweer stijgende hiv-cijfers. In België zijn het vooral Belgische homomannen die geïnfecteerd raken met hiv. Condoommoeheid wordt vaak aangeduid als een medeschuldige. Ook hebben jongere homo’s de dodelijke jaren 80 niet gekend, toen de soa nog op korte termijn dodelijk was. Aidsremmers hebben de levenskwaliteit van mensen met hiv duidelijk verbeterd, maar de ziekte blijft ongeneeslijk en heeft een enorme impact op het leven van de seropositieve en zijn omgeving. Aids vormt geen zichtbare dreiging (meer). Toch is naar schatting een op de twintig homo’s seropositief. De verdienste van Hiv+ is dan ook om te laten zien dat leven met het virus kan, dat seropositieve mensen ménsen zijn die kunnen functioneren. Maar dat het ook geen niemendalletje is. Angst voor hiv daalt. In Nederland blijkt het aantal hiv-testen bij huisartsen te dalen. Het Nederlands instituut voor onderzoek van de gezondheidszorg NIVEL stelt dat de angst voor het virus daalt. Homo- en bi-mannen verkiezen bij onze noorderburen wel de polikliniek boven de huisarts voor een hiv-test. Je outen als homo die mogelijk onveilig heeft gevreeën is makkelijker in het ziekenhuis dan bij je huisarts. Hiv een gezicht geven zal helpen clichés recht te trekken. Niet dat een docureeks mirakels verricht. Of dat hiv gebanaliseerd wordt. Maar het virus uit de schaduw halen kan alleen maar een goede zaak zijn. Timothy Junes

Wilt u iemand uit onze redactie e-mailen? voornaam.naam@hetrozehuis.be. De redactie dankt alle occasionele medewerk(st)ers en leveranciers van beeldmateriaal en iedereen die meewerkt aan de verzending van harte voor hun bijdrage tot De Magneet. Wie een vlotte pen heeft en wil meewerken aan De Magneet, kan contact op nemen met de hoofdredactie.

de magneet - 3


Van holebipersoonlijkheid tot ‘gay boy next door’ Karolien Debecker en Tom De Cock geven MNM roze tintje Karolien Debecker (32) werd in juni Holebipersoonlijkheid 2011 bij de vrouwen. Een prijs waarover ze best verrast was. Meer dan reden genoeg om Karolien met haar speelkameraad bij MNM Tom De Cock (27) te interviewen. De Magneet: Karolien, hoe voelt dat nu aan als holebipersoonlijkheid? KD: “Het voelt alsof je een award krijgt omdat je bruin haar hebt. Op zich heb ik geen verdienste aan mijn geaardheid. Het is slechts een onderdeel van mezelf. Het is dan ook raar om daarvoor gelauwerd te worden.”

“Het voelt als een award omdat je bruin haar hebt. Op zich heb ik geen verdienste aan mijn geaardheid.” (Karolien Debecker) TDC: “Ik denk dat we onderschatten hoe belangrijk ‘rolmodellen’ zijn. Ik ben vaak verrast welke impact we nog hebben. Vooral jij, Karolien. Voor ons is holebi zijn een evidentie.” KD: “Het is een non-issue voor ons. Het is dagelijkse kost. Maar ik vond het ook vreemd, want ik was genomineerd met Alexandra Potvin en Truus Druyts. Dat zijn twee vrouwen waar ik vroeger zelf naar opkeek. Waar ik vroeger stiekem naar luisterde of naar keek omdat ik ergens had horen vallen dat ze lesbisch waren.” TDC: “Pas na het overlijden van Yasmine drong het tot mij door hoe belangrijk een rolmodel vooral voor jongeren blijkbaar is.” KD: “Eigenlijk hebben we dat wel nodig gehad. Voor Alexandra en Yasmine had je tenniskampioene Martina Navratilova. Echt bemoedigend was dat niet.” (lacht) TDC: “Ja, vroeger waren alleen supersterren zoals George Michael min of meer openlijk homoseksueel. Maar tegenwoordig is gewoon de ‘boy next door’ dat ook, wat een rolmodel toegankelijker maakt. De ‘boy and girl next door’ zijn mensen zoals Karolien en ikzelf.” 4 - de magneet

DM: Komt holebiseksualiteit vaak aan bod in jullie programma’s? TDC: “Ik probeer daar echt een erezaak van te maken om daar zo vanzelfsprekend mogelijk over te doen. Je zult me bijna elk programma wel een keer horen zeggen ‘Ja, ik zei het nog tegen mijn man daarstraks.’ Maar je zult me er nooit

te besteden. Ik ben er wel als de dood voor om homoprogramma’s te maken. Ik geloof daar niet in. Ik wil ook niet Tom de jeanet zijn, ik wil ook Tom de vriend van de truckers en van de boeren op de tractorpulling zijn. Alleen zo kun je holebi zijn normaliseren: door gewoon te blenden. Ik moet daar ook geen moeite voor doen, dat is ook gewoon hoe ik ben.”

“Pas na het overlijden van Yasmine drong het tot mij door hoe belangrijk een rolmodel vooral voor jongeren blijkbaar is.” (Tom De Cock) meer uitleg over horen geven, omdat ik dat niet belangrijk vind dat ik een man heb. Af en toe probeer ik dat inhoudelijk wel eens aan te raken in mijn programma’s of als er iets in de actualiteit is rond homoseksualiteit of holebi-zijn, dan zullen Karolien en ik wel de neiging hebben om daar wel snel de nodige aandacht aan

KD: “Daarin verschillen we van mening. Een tijd terug maakte ik het holebiprogramma shOut op JIM. Eigenlijk was dat wel eens belangrijk voor heel wat jongeren om echt een keer hun eigen programma te krijgen waarin veel wordt uitgelegd, waarin het echt een keer over hen mag gaan. Een hele wereld voor hen


alleen. Ik ben echter niet te vinden voor gescheiden werelden. Blend maar. Daarin volg ik Tom wel.” TDC: “Voor mij is holebi zijn slechts één onderdeel van mijn persoonlijkheid. Ik beschouw mezelf als een volstrekt doorsnee saaie oer-Vlaamse twintiger die toevallig met een man getrouwd is en voor de rest heb ik daar niks bijzonders over te vertellen.” DM: Wat vind je dan van evenementen zoals de gay Pride? TDC: “Ik beschouw dat als een soort… hoe moet ik dat zeggen?”

respect zijn voor het feit dat ik daar niet mee ga rondlopen. Wat ik wel jammer vind, is het beeld dat in de media komt. Je ziet daar dan mannen in latexpak of met de spreekwoordelijke pluimen in het gat. Wat vraagt mijn bomma dan? “Ah Tommeke, zijn dat uw vrienden?”. Terwijl er veel meer ‘doorsnee’ homo’s zijn dan leernichten. Ik vind het jammer dat je bijna alleen die opvallende figuren te zien krijgt. Ook denk ik wel dat de holebigemeenschap daar zelf wel wat op aanstuurt. Enerzijds is de boodschap “kijk hoe speciaal we zijn” en anderzijds roept iedereen daar “we willen normaal worden bevonden”. Dat is niet zo consequent. Maar uiteindelijk doet iedereen in zijn vrije tijd wat hij of zij wilt.”

KD: “Folklore?” TDC: “Zeker niet, want ik wil de pride ook absoluut niet stigmatiseren of beledigen. Ik ga er niet naartoe omdat ik die behoefte niet voel. Omdat ik van mijn seksualiteit niet meer wil maken dan wat het is. Ik heb dan ook nooit problemen gehad met mijn seksualiteit. Ik heb

KD: “Binnen de microwereld van de holebi’s heb je ook een grote diversiteit, net zoals in de macrowereld. Het is erg jammer dat holebi’s onderling zelf discrimineren. Mannelijkere vrouwen die beschimpt worden door vrouwelijke lesbiennes en omgekeerd en ook heel vrouwelijke mannen die niet aanvaard worden

“Binnen de microwereld van de holebi’s heb je ook een grote diversiteit, net zoals in de macrowereld. Het is erg jammer dat holebi’s onderling zelf discrimineren.” (Karolien Debecker) zoals iedereen het aanvaardingsproces voor mezelf ervaren en daar stopte mijn verhaal, want niemand in mijn omgeving heeft daar ooit een probleem van gemaakt. Ik begrijp wel dat wie voor zijn geaardheid moet vechten de behoefte voelt dat uit te drukken. Dat respecteer ik. Maar omgekeerd moet er ook wel

door mannelijke mannen omdat zij vinden dat hun reputatie verpest wordt. Het is natuurlijk ook een opdracht van de media om die diverstiteit te tonen. Langs de andere kant is de gay pride ook pure folklore. Net als een puber die even zijn gedrag extra in de verf zet om openlijk zichzelf te zijn. Daar heb ik ook sympathie voor. Alleen ziet het grote publiek enkel de opvallende figuren. Tijdens het fluitconcert tegen homofoob geweld in Antwerpen was er één homo in bloot bovenlijf. Die stond maandag op de voorpagina van de krant. I don’t care maar dat is gewoon jammer.” TDC: “Ik ben weliswaar kritisch voor gay evenementen, maar aan de andere kant vind ik dat je perfect in een roze konijnenpak met voor en achter je een naakte vent aan een ketting rond de beurs van Brussel mag gaan joggen zonder dat er iemand je met één vinger mag aanraken. Maar dat wilt nog niet zeggen dat ik vind dat je als individu de beslissing moet nemen om in een roze konijnenpak rond de beurs te gaan lopen. Principieel vind ik dat alles moet kunnen en dat iedereen zichzelf moet kunnen zijn. “

DM: Doe je dat ook niet in je vrije tijd? Als je uitgaat, is dat dan naar heterofeestjes of holebifeestjes? Of ga je niet meer uit sinds je getrouwd bent? KD: “Sinds Tom getrouwd is, is zijn leven gestopt.” (gelach) TDC: “Eén van de vele voordelen van onze job bij MNM is dat we vaak naar feestjes of concerten kunnen. Mijn allerbeste vrienden zijn een mix van mannen en vrouwen, van hetero’s en homo’s, oude vrienden en nieuwe vrienden. Dan kom je meteen bij de archetypische holebiwereld terecht. Ik ga nooit naar homocafé’s, ik ga zelden naar homofeestjes. Je zult me wel eens op Studio 54 zien. Omdat het niet ver is van mij thuis en ik dan dronken naar huis kan wandelen. Wanneer ik uitga, verkies ik een gemengd publiek. Nogmaals, ik geloof echt niet in allemaal samen in een hoekje kruipen en daar jezelf zijn. Ik vind dat je vooral in een boerencafé ergens op het platteland jezelf moet kunnen zijn.” DM: Wat vind je dan van holebiverenigingen? TDC: “Zo’n organisaties zijn een godsgeschenk. Je mag gerust zestien keer schrijven dat ik het geluk had holebiverenigingen niet nodig te hebben. Ik heb ook altijd genoeg andere hobby’s en bezigheden en werk en zo gehad, waardoor ik ook nooit de behoefte had me te engageren. 4 de magneet - 5


DM: Is het misschien ook wat leeftijdsgebonden? Heterovrienden trouwen en krijgen kinderen en hebben sowieso een ander leven. Met kindjes kun je niet meer elke dag uitgaan. Terwijl holebi’s vaak geen kinderen hebben of toch niet meteen. KD: “Oh maar ik ken veel lesbiennes die kinderen hebben.” TDC: “Ik ken ook veel lesbiennes die kinderen hebben. Weinig homo’s helaas.” KD: “Ik vind die holebiwereld op zich wel spannend. Misschien ligt het gewoon ook aan de vrienden die ik heb, die zijn gewoon zot in hun hoofd. “ Maar holebiorganisaties zijn zeker nodig. Ik zie ook wel dat het moeilijker wordt om als holebi jezelf te zijn. Ik wil ook hand in hand over straat kunnen lopen, met mijn man, zonder dat daar iemand een probleem van maakt. Daarvoor zijn organisaties zoals Het Roze Huis en çavaria echt noodzakelijk. Daar komt dan nog eenss bij dat we ook voor het buitenland een heel belangrijke voorbeeldrol spelen waar die organisaties ook heel belangrijk voor zijn. Bovendien kan ik me heel goed voorstellen dat het ook gewoon keiplezant is om dingen samen te doen met gelijkgestemden en op kamp te gaan en feesten te organiseren.” KD: “Het is heel belangrijk dat je een

heterogedreven maatschappij en dan vind ik het leuk om alleen maar tussen holebi’s te zitten. Maar ik ga niet alléén naar holebicafés.” DM: Karolien, je hebt eerder al verteld dat je maar van één ding spijt hebt: dat je zo lang gewacht hebt met je coming-out thuis. KD: “Ja, dat was een beetje een gemiste kans. Ik ging wel met vrienden naar fuiven van &of in Leuven. Ik ging nu wel niet elke week maar ik kwam wel vaak dezelfde mensen tegen. Ik moet wel toegeven dat ik helemaal van vriendenkring ben veranderd na mijn coming-out. Ik groeide naar

“Ik heb het ongelofelijke voorrecht en geluk gehad om mijn man gewoon op een doordeweekse werkdag ergens op een totaal onverwacht moment in een televisiestudio tegen het lijf te lopen en er mee te trouwen.” (Tom De Cock) omgeving hebt waarin je ziet dat je niet alleen bent. Maar als je er te lang in blijft hangen en alleen maar in die wereld zit, ga je je misschien wel afsnijden van de diversiteit van de maatschappij. Ik ga, in tegenstelling tot Tom, heel vaak uit in dat holebimilieu omdat mijn vrienden daar zitten en omdat ik dat soms ook gewoon een verademing vind. Je zit heel vaak, uiteraard zoals iedereen, in een

vrienden toe waarbij ik me veilig voelde. Die heterovrienden zijn er nog, maar die zijn eerder in de outer circle terecht gekomen. Van mijn hechte vrienden is iets meer dan de helft holebi. Omdat je daar ja, je voelt je daar veel meer bij begrepen. De verhalen die zij vertellen zijn voor mij veel herkenbaarder.”

TDC: “Ik heb het ongelofelijke voorrecht en geluk gehad om mijn man gewoon op een doordeweekse werkdag ergens op een totaal onverwacht moment in een televisiestudio tegen het lijf te lopen en er mee te trouwen. Ik ben ook nooit echt op zoek gegaan. Ik snap wel dat wanneer je op zoek bent naar een partner dat je natuurlijk gaat zoeken waar ze te vinden zijn.” KD: “Ik ben nog altijd single dus ik ga heel vaak uit. Wat tegenwoordig ‘frustrerend’ is, is dat mijn gaydar minder werkt. Lesbiennes zijn vrouwelijker geworden. Het is als blind uitgaan. Niet dat ik constant op zoek ben naar een lief, maar ik houd mijn ogen open.” DM: Dat is nu met homo’s ook wel zo, ze zijn stoerder geworden. Vroeger kon je ze ook gemakkelijker uit de hoop halen. KD: “Het is niet dat ik me daaraan stoor maar het is soms wel een beetje frustrerend. Dat je denkt “ik ben hier een beetje stuurloos”. Als je in een holebimilieu bent, dan weet je gewoon waar je aan toe bent.” Sanne Hosteaux Timothy Junes

Wanneer zijn Tom en Karolien radioactief? Tom De Cock heeft de hoofdredder van het Zeebrugse strand de bons gegeven en presenteert vanaf september een nieuw seizoen van het programma De Cock Late Night. Je kunt hem iedere woensdag van 21 uur tot middernacht beluisteren. Het programma biedt plaats voor zotte meningen, onzin en tonnen verzoeknummers. Met Karolien Debecker ben je tijdens de avondfiles in goed gezelschap. Elke werkdag van 16 tot 19 uur presenteert ze De Avondshow. Haar show wordt op de MNM website aangekondigd als “het perfecte glijmiddel onderweg.” Voor het opwindende nieuws, de sport en de showbizz kan je dus bij haar terecht. MNM - 89.0 FM (Antwerpen) www.mnm.be


Towers’ Men

De Prekersstraat 44 2000 Antwerpen Tel. 03 233 67 98 www.towers-men.be Open van maandag tot en met zaterdag 10:00 tot 18:00

TOWERS’ MEN

Under-, Beach- & Nightware


De Arabische Lente: fata morgana of buitenkans? Homorechtenactivist Sami Hamwi doorbreekt mediaboycot in Syrië

Het begon met een fruithandelaar in Tunesië die zichzelf in brand stak. Sinds die bewuste 17 december 2010 is de Arabische wereld in rep en roer: een vloed van volksprotesten overspoelt Noord-Afrika en het Arabische schiereiland met een luide oproep voor meer vrijheid, mensenrechten en werk. Maar biedt dit kansen voor de Arabische holebi’s? Ons tijdschrift doorbreekt de mediaboycot in Syrië en spreekt met homorechtenactivist Sami Hamwi over de situatie in zijn land. In Tunesië, Egypte en Libië werden de autoritaire leiders van de macht verdreven. Ondertussen worden de verkiezingen in Egypte op de lange baan geschoven en mengt het militaire overgangsbewind zich. Valt de herfst over de Arabische lente? Verschillende Arabische holebiorganisaties lieten in de internationale media al verstaan dat ze weinig vertrouwen hebben in de uitkomst van de protesten. Toch blijkt uit verschillende berichten dat holebi’s meelopen in de volksprotesten met de moed der wanhoop.

Voorbij propaganda Een land waar de onrust hevig woedt, is Syrië. Verschillende maanden wordt er al geprotesteerd tegen het totalitaire regime van president Bashir Al Assad. De massaprotesten verspreidden zich over het hele land en worden bloedig neergeslagen. Het propaganda-apparaat draait duchtig: in juni zegt de president dat “gewapende saboteurs” in zijn land misbruik maken van de legitieme eisen van zijn volk. Hij wil ze “uitroeien als ziektekiemen”. Nadat

8 - de magneet

ongeveer 8.000 vluchtelingen voor het geweld uitweken naar Turkije worden ze teruggeroepen door de Syrische autoriteiten. Onder druk van de protesten belooft Bashir Al Assad vrije verkiezingen. Internationale media kunnen niet vrij werken, blogs met dissidente geluiden worden afgesloten, Gmail wordt geblokkeerd in grote delen van Syrië. Onze redactie stuurde een bericht naar de maker van de blog SyrianGayGuy. Een antwoord bleef weken uit en dan plots een vriendelijk bericht… “Hallo, Sorry voor mijn laat antwoord… Ik was gearresteerd voor politieke redenen die ik niet wens te vermelden op dit moment, het is maar dat je het weet, hoe druk kan iemand bezig zijn na zijn vrijlating… Je mag jouw vragen doorsturen naar XXX. Op die mail log ik vaker in. Beste, Sami”

Een bericht dat wakker schudt. Het Roze Huis heeft veel vragen over homorechten in Syrië, Sami is de juiste man om ze te beantwoorden. Sami Hamwi is een schuilnaam maar zelfs dat biedt geen garanties op veiligheid. Hij is 36 jaar en komt uit Damascus, de Syrische hoofdstad. Sami is actief als homorechtenactivist en nam deel aan de straatprotesten in zijn land. Hij werkt aan de documentatie van deze periode van de Syrische geschiedenis, hoe

“Wat de protesten uitlokte, is de stommiteit van de Syrische geheime dienst” pril ook: “ik ben geïnteresseerd in burgerrechten. Ik denk dat het deel uitmaakt mijn homoseksualiteit. Ik heb bijzondere interesse in de Syrische grondwet. Toen de protesten hier begonnen, vond ik de tijd rijp om mensen hun aandacht erop te vestigen dat de Syrische grondwet is geschreven door voormalig president Hafez al-Assad, zijn voornaamste belang was de bescherming van de heerschappij van de Ba’ath Partij.” Die partij is de heersende macht in Syrië waarvan ook Bashir Al Assad deel uitmaakt. Ze is verantwoordelijk voor de bloedige repressie van de huidige protesten en maakte zich in de jaren ‘80 ook schuldig aan de moord op tienduizenden soennieten. De studie van de Syrische wetten sterkt Sami in zijn conclusie: “De tijd is gekomen om een grondwet uit te schrijven die mensenrechten verzekert en beschermt.”


Aanvankelijk leek de onrust in Tunesië en Egypte zich niet te verspreiden naar Syrië. “Hoewel het Syrische volk lijdt onder het totalitaire regime, was het moeilijk om te voorzien dat eender welke burgerbeweging zou opstaan omdat het regime erin geslaagd is om opposanten ofwel gevangen te nemen of ze te verbannen,” legt Sami uit, “wat de protesten hier uitlokte, was de stommiteit van de Syrische geheime dienst en hun angst voor wat er zou kunnen gebeuren. Een paar kinderen in Daraa (in het zuidwesten van Syrië) van rond de 14 jaar waren op het schoolplein aan het spelen en herhaalden wat ze hadden gehoord op het nieuws: “Mensen willen het regime omver gooien.” Hun schooldirecteur lichtte de geheime dienst in die de kinderen arresteerde en martelde. Toen de vaders hun kinderen kwamen opeisen, beledigde de geheime dienst hen door hun vrouwen in ruil voor hun kinderen te vragen. Ze waren zo boos dat ze zich verzamelden voor gebouwen van de geheime dienst. Ze werden neergeschoten en vermoord. Dat lokte de protesten uit in Daraa, die enkele dagen later overwaaiden naar de stad Homs en vervolgens naar de rest van het land.”

families zijn ontvlucht om zichzelf te redden.” Homoseksuelen zijn zeer discreet in Syrië. Als zij geen seks in het openbaar hebben en geen politieke meningen uiten, worden zij soms gespaard door de autoriteiten. Er zijn clandestiene homofuiven. “Wie die fuiven organiseert, vertelt dat

aan hun vrienden en die brengen op hun beurt hun vrienden op de hoogte. Het volstaat een paar homovrienden te hebben om te weten waar de fuiven doorgaan. Soms is het mogelijk om in het geheim een homorelatie te hebben maar samenwonen is uitgesloten.” Een homobeweging is er in Syrië (nog) niet: “Na 48 jaar onderdrukking en door de homofobe aard van onze samenleving heeft die het daglicht nog niet gezien.”

Vervolging, chantage, eerwraak Maar wat betekenen de protesten voor homorechten in Syrië? In Syrië is homoseksualiteit verboden door artikel 520 van de strafwet. Die wet verbiedt homoseksualiteit of anders: “vleselijke relaties tegen de orde van de natuur.” “Je kunt veroordeeld worden tot 5 jaar gevangenisstraf”, weet Sami, “gewoonlijk worden homoseksuelen niet aangeklaagd op basis van homoseksualiteit. De autoriteiten maken alleen de reden van hun arrestatie bekend en laten ze terug in de samenleving waar de vergelding op hen wacht. Homoseksuelen worden vaak gechanteerd wanneer hun geaardheid onder de aandacht komt. Mijn profiellink werd bijvoorbeeld naar mijn baas verstuurd die me meteen ontsloeg. Mijn ex-vriend werd gechanteerd en gedwongen om seks met iemand te hebben. Een andere vriend werd gedwongen om geld te betalen.” De druk van de familie op homo’s in groot in Syrië. “Een van mijn vrienden trouwt over een paar dagen”, vertelt de rechtenactivist. Syrië grenst tegen Turkije en dus vragen we ons af of homo’s eerwraak riskeren? “Zeer zeker! Ik ken een aantal mannen en vrouwen die hun steden en

“Ik wil de dag meemaken waarop ik niet meer bang hoef te zijn in Syrië” Irakese vluchtelingen Het toekomstige welzijn van de Syrische holebi’s zal ook bepalend zijn voor de perspectieven van vele Irakese homo’s. “Veel onder hen kwamen samen met hun familie naar hier,” verklaart Sami, “anderen zijn naar hier gevlucht om de beruchte moorden op homo’s in Irak te ontvluchten. Velen onder hen zijn door de Verenigde Naties als vluchteling erkend.” Bovendien treft een nieuwe dreiging Syrische homo’s: aids. “Er is geen seksueel onderwijs in Syrië,” weet Sami, “buitenlanders kunnen ook geen verblijfsvergunning krijgen als geweten is dat ze met hiv besmet zijn.” En hoe zit het in het leger? Er is immers nog legerplicht in Syrië: “Homo’s zijn niet toegelaten in het leger. De militaire wetten verbieden homoseksuele daden. Wie ervoor wordt veroordeeld, kan zeven jaar gevangenis krijgen en wordt ontslagen uit het leger.”

Onzekere toekomst Koesteren Syrische holebi’s nog hoop nu de volksprotesten ook in het teken staan van mensenrechten? “Niet echt,” geeft Sami toe, “ze zijn bang en voorzichtig. Wellicht een juiste houding, gezien de omstandigheden. Velen vrezen dat islamisten over Syrië zullen heersen. Toch denk ik niet dat een Islamitisch regime ooit de overhand zal hebben in ons land. De roep na maanden protest voor een seculiere grondwet met burgerrechten klinkt steeds luider. Ik hoop dat de protesten een kans zullen bieden om holebi- en transgenderrechten te bepleiten in Syrië. Dit is enkel mogelijk in een seculiere staat. Ik weet dat wetten onderhevig zijn aan maatschappelijke denkbeelden maar het zou een start zijn. Wetten hebben die homoseksualiteit niet criminaliseren is een eerste stap.” We staan versteld van Sami’s moed. In het verleden overwoog hij even het land te verlaten maar hij is een trotse Syriër die zich niet laat verdrijven: “De protesten zijn een gebeurtenis die je maar één keer in je leven meemaakt. Ik wil blijven en verandering brengen. Dat wil niet zeggen dat ik niet bang ben. Ik wil echter niet de veiligheid die de wetten van andere landen me bieden. Ik ben doodsbang maar wil de dag meemaken waarop ik niet meer bang hoef te zijn in Syrië.” Dennis De Roover


World Outgames 2013 treedt

Aanloop naar een holebi- en transgenderevenement van wereldformaat Achter de schermen is World Outgames Antwerpen 2013 vzw al een hele tijd haar organisatie aan het vormgeven. Het was dus stil rond de organisatie, maar deze herfst komt daar verandering in, want de vzw die instaat voor het internationale holebi- en transgenderevenement treedt naar buiten in de pers. Exact twee jaar voor de start ontmoeten we Christine Holtkamp van de World Outgames voor een interview. Christine komt uit Nederland en dat merk je meteen. Ze zegt dat ze stilaan aan het woord ‘holebi’ begint te wennen, een term die bij onze noorderburen nog niet is ingeburgerd. Christine was in 1998 betrokken bij de organisatie van de legendarische Gay Games in Amsterdam. “Toegegeven,” begint ze, “ook Amsterdam kan nog een dergelijk evenement gebruiken. De berichtgeving is de laatste tijd soms negatief. De holebi’s zijn er niet zozeer de vechtlust verloren, maar er is veel polarisatie rond het migrantenthema en dat heeft zijn weerslag op de homogemeenschap. Antwerpen heeft the bid voor 2013 gewonnen en dat is de stad van harte gegund.” Christine werd door Bart Abeel, voorzitter van World Outgames Antwerpen 2013 vzw, in het bestuur gevraagd. Aangezien de tijd dringt, is ze nu tijdelijk CEO van het project en ze maakt een inventarisatie op van alles wat er al is gebeurd. “Geloof me, dat is zeer veel”, verzekert ze ons.

Montreal, Kopenhagen, Antwerpen! De World Outgames is een mondiaal evenement voor holebi’s, trangenders, queers, interseksuelen en hun ruimdenkende vrienden met drie gelijkwaardige pijlers: Sport, Cultuur en Mensenrechten. Het evenement tracht de zichtbaarheid van sportende holebi’s te vergroten. Hiermee wordt meteen ook het verschil met de Gay Games aangegeven, het holebisportevenement, “De Gay Games gaan in principe alleen voor sport. Er zijn wel randevenementen maar bij de Outgames gaan we echt die drie luiken uiteenzetten.” De World Outgames zijn jong: de eerste editie vond plaats in Montreal in 2006 en de tweede in Kopenhagen in 2009. Het evenement vindt dus om de vier jaar plaats. Christine beseft dat er veel lessen kunnen worden getrokken uit vorige edities: “Je moet goed weten waar je naartoe wilt als organisatie, met een grote ambitie en gezond verstand. Verder is het belangrijk goed te overleggen met de voornaamste belanghebbenden (politiek, verenigingsleven,…) en betrokkenen. Tenslotte moet je ook een realistisch financieel plan kunnen neerleggen. Daar mankeerde het soms aan: het financiële plaatje was niet realistisch beraamd, waardoor de organiserende stad uiteindelijk nog veel moest bijleggen.” Momenteel ziet het financiële plaatje van de World Outgames 2013 er goed uit. De Vlaamse regering kwam met geld over de brug en ook de steun van stad en provincie is voor een groot gedeelte verzekerd. Christine begrijpt dat er niet meteen grote sponsors werden gevonden: “We kunnen voorlopig vooruit maar ik begrijp de aarzeling die er nu is bij ondernemers: mensen willen weten waar ze hun geld aan geven. Als je een goed marketing- en communicatieplan kan voorleggen, dan ga je mensen uit de zakenwereld overtuigen. Dat plan is nu zo goed als af. En er worden nu al volop gesprekken gevoerd met potentiële sponsors.”

10 - de magneet

Thuishaven Brouwersvliet Verder begint de organisatie ook een heldere structuur te krijgen. In de Brouwersvliet heeft de organisatie haar vaste kantoren. Er zijn ook al belangrijke functies ingevuld. Niki Aras is office manager en coördinator vrijwilligers en John Waumans is cultureel verantwoordelijke. Op het moment van het interview is John samen met ondermeer Erwin Listhaeghe (marketing- en communicatiemanager) en Jerko Bozikovic (co-founder) in Canada waar ze promotie voerden tijdens de Continental Games, de World Outgames op continentale schaal. “Ze zijn daar ook gaan kijken naar de organisatie van het evenement, om te leren!” Ook de sportieve verantwoordelijken zijn gevonden: Steven Van Beethoven, een man die actief was bij Germinal Beerschot en Dennis Peeters, tot voor kort van Active Company. Ze zijn nu het sportieve luik in de steigers aan het zetten. “Leuk om weten is dat Steven een heteroman is. Of je nu een sportevenement organiseert voor homo’s of hetero’s: het blijft een sportevenement, met allerlei daarbij horende thema’s.”

“Gezonde competitie mag hoor!” We maken meteen een denkoefening. Wat zou je bijvoorbeeld allemaal nodig hebben om een voetbaltoernooi te organiseren? Deelnemers, veiligheidsmensen, scheidsrechters, mensen die het publiek ontvangen en wat aanbieden, … In Antwerpen hebben we natuurlijk holebisportvereniging Active Company. “Samen met hen hopen we dit gigantische toernooienevenement te kunnen organiseren. En we kunnen ook veel van hen leren. Het wiel is al uitgevonden: dat hoeft niet meer. Samenwerking is dus cruciaal. We zijn nu de samenwerking met organisaties als Active Company, Het Roze Huis, çavaria en anderen vorm aan het geven. We kunnen niet zonder elkaar. Je moet een goede vrijwilligersorganisatie opzetten en daarbij zal bijvoorbeeld de ervaring van Het Roze Huis ons veel bijbrengen.”


deze herfst naar buiten Ook voor amateurs Als we dan toch verder spreken over de sport: Christine verzekert dat het sportonderdeel van de World Outgames er niet alleen is voor holebisportverenigingen. “Je kunt ook je eigen team samenstellen. Er zijn ook individuele sporten: denksporten zoals schaken, enzovoort. De sportfederaties zullen wel prominent aanwezig zijn, die zijn ook verbonden aan het sportevenement. Maar er is plaats voor individuele deelname.” Minder ervaren sporters moeten geen angst hebben om deel te nemen: “We zullen er wel over waken dat de mensen in groepen worden onderverdeeld volgens het niveau. Want als je een professionele ploeg tegenover een groep liefhebbers zet, is het voor geen van beiden leuk. Maar gezonde competitie mag hoor! En wie minder ervaring heeft: komaan! Gewoon meedoen! In Amsterdam deed ik mee in het voetbaltoernooi en we zijn toen compleet onderuit gehaald door de Amerikanen en de Fransen: dat is ook sport. (lacht) We doen alleszins geen sudden death-matchen in de ploegsporten. Iedere ploeg krijgt de kans om meerdere wedstrijden af te werken. Dus al die ploegen die het nationaal zo goed doen: smeer je benen maar in want er zijn altijd nog ploegen die beter zijn dan je denkt!”

“We streven er naar om alle bewoners van de stad te betrekken” Sport en mensenrechten Moeten we zo nodig een apart (sport)evenement voor holebi’s organiseren? Een veelgehoorde kritiek. Christine is ermee vertrouwd: “Ik zeg dan altijd: ja, het is nog steeds nodig. We willen zichtbaar maken dat homoseksualiteit en de beleving van je eigen identiteit mag. Je mag anders zijn! We streven er naar om alle bewoners van de stad te betrekken: alle kleuren en gezindten. En daarbij is het niet overal ter wereld zo goed gesteld met homoacceptatie als in België.” In Europa zijn er maar weinig topsporters die hun coming-out doen. Tijdens de Olympische Spelen in Peking was er zowat één homoman die op het moment van zijn deelname zijn coming-out had gedaan: Matthew Mitcham. Zal het volgende zomer beter worden in Londen? “Peking heeft een andere politieke traditie en gaat anders om met mensenrechten. Londen zal op dat vlak hopelijk minder hinderlijk zijn voor topsporters in de kast. Maar

laat ons eerlijk zijn: ook in België en Nederland blijft coming-out in de topsport een moeilijk fenomeen. In Nederland waren er wel een aantal professionele topsporters die de stap hebben gezet maar ze trokken het ook weer terug of wilden er opeens niet meer over praten.”

“Veiligheid is zo belangrijk. Toch willen we er geen gesloten evenement van maken.” Wanneer we Christine vragen of ze ook echt willen sensibiliseren, bijvoorbeeld de coming-out van holebisporters willen uitlokken, zit ze wat gewrongen. “In Amsterdam hebben we gezien dat mensen niet wisten wat hen overkwam omdat ze hand in hand over straat konden. Er zijn zelfs filmpjes van gemaakt door de media. Dat was zelfs nog voor het Facebook- en YouTubetijdperk. Die filmpjes bereikten de landen van herkomst waardoor we hebben moeten vaststellen dat sommige mensen niet terug naar huis konden. Veiligheid is zo belangrijk. Toch zullen we er ook voor zorgen dat mensen uit niet-westerse landen kunnen deelnemen in Antwerpen. Anderzijds: als deze mensen niet blijven staan voor waar zij in geloven, soms tegen een heel hoge prijs, zal er niets veranderen in de landen waar homoseksualiteit onbespreekbaar is. Deelnemers zullen op de bescherming van de organisatie en de politie kunnen rekenen maar we willen er ook geen gesloten evenement van maken. Je kunt toch niet vermijden dat filmpjes op het net verschijnen. Internet is overal, ook in de Afrikaanse jungle. Er wordt een mensenrechtenconferentie georganiseerd tijdens de World Outgames maar daarnaast mag er ook gewoon worden gefeest.” Dennis De Roover

Tot en met de zomer 2013 verschijnt er voortaan een vaste rubriek in De Magneet in de aanloop naar de World Outgames in Antwerpen. Daarin komt ook meer aandacht voor het cultuur- en mensenrechtenluik. Meer informatie op: www.worldoutgames2013.be

... is all about

YOU in ANTWERP

4

www.world.outgames.org


Een aantal bestuurders van Het Roze Huis stellen zich aan jou voor “Wij zijn er voor de organisatie, en dus ook voor jou!” Maximum met 11 zijn ze, de bestuurders van Het Roze Huis. Ze beheren de financiën van onze organisatie, stellen jaarprogramma’s op en kijken erop toe of die ook worden uitgevoerd. Ze zetten samenwerkingen op met overheden en partnerorganisaties en ze vergaderen, vergaderen en vergaderen. We zetten drie bestuurders even in de spotlights. Bestuurders die tegelijkertijd ook laten weten hen alsjeblieft aan te spreken als je iets dwars zit of iets wil weten in de toekomst. “Wij zijn er voor jou!” Op dit moment zijn er 9 officiële bestuurders aangesteld door de laatste Algemene Vergadering in maart. Dat zijn voorzitter Sven Pichal, ondervoorzitter Tuur Van Hove, secretaris Guido Hermans, penningmeester Tim Van Hoydonck, bestuurders Marcia Poelman, Ward Van Os, Karin Haverhals, Walter Geys en Peter Nijst. “Wij zijn er voor de organisatie, en dus ook voor jou,” zegt ondervoorzitter Tuur Van Hove, “Spreek ons gerust aan als je ons door het huis ziet lopen, of mail ons. Gewoon een punt tussen alle delen van onze naam en dan @hetrozehuis.be erachter. En allemaal samen kan je ons ook mailen via wgrvb@hetrozehuis.be.” De Magneet vroeg een aantal bestuurders wie ze zijn en waarom ze bij de Raad van Bestuur zitten.

Marcia Poelman

“Ik ben 32 jaar en samen met het leukste meisje van Antwerpen woon ik in Zurenborg, vlakbij Het Roze Huis. In mijn vrije tijd ben ik geregeld te vinden op één van de vele terrasjes in de buurt.”

Karin Haverhals “Ik ben klinisch psycholoog van opleiding en heb ook enige jaren sociale weten-schappen gegeven aan een katholieke school in Turnhout. Daar gaf ik toen les aan 16-, 17-jarigen en werd daar spontaan een aanspreekpunt voor leerlingen die met hun geaardheid worstelden. Wanneer ik tussen de leerlingen stond, kon men niet zo dadelijk zien wie de lerares was…” “Ondertussen ben ik 31 jaar en sinds enige tijd heb ik een zelfstandig beroep als klinisch psychologe. Via Marcia ben ik bij Het Roze Huis terechtgekomen. Ze vertelde me dat er nog vrijwilligers werden gezocht. De werkgroep Onthaal sprak me meteen aan omdat hun werking zich situeert in mijn belangstellingssfeer. Zelf heb ik geen probleem gehad met mijn coming-out. Vanaf het moment dat ik besefte dat ik op vrouwen verliefd werd, heb ik het nooit onder stoelen of banken gestoken. Maar ik ben nooit eerder lid geweest van een lesbische of andere holebivereniging omdat ik daar geen behoefte aan had. Met mijn bijdrage voor Het Roze Huis hoop ik een steentje te kunnen bijdragen om mensen te helpen die worstelen met hun coming-out.” “Als hobby heb ik zythologie, dat wil zeggen: bierkenner. Ik werk dan ook mee aan internationale manifestaties rond deze niet te versmaden drank. Dit jaar lever ik mijn bijdrage voor een nieuw bierfestival dat doorgaat in de gebouwen van brouwerij De Koninck in Antwerpen. En op dit ogenblik, begin augustus, vertrek ik samen met 2 andere jonge vrouwen voor een avontuurlijke tocht doorheen Engeland en Schotland. Jawel: met de tent!”

“Binnen Het Roze Huis zit ik in de recent opgerichte werkgroep Interculturalisering. Sociale rechtvaardigheid vind ik erg belangrijk, vandaar mijn engagement bij Het Roze Huis. Er is immers nog veel werk aan de winkel vooraleer er echt sprake is van gelijke behandeling van holebi’s en transgenders.” “Ik werk als onderzoeker bij het Steunpunt Gelijkekansenbeleid. Daar vloeit momenteel mijn engagement bij Het Roze Huis mooi over in mijn werk. Ik doe er onderzoek naar de drempels die allochtone holebi’s ervaren bij hun coming-out, in het bijzonder naar hun ervaringen met het holebiverenigingsleven. Vooral allochtone meisjes komen slechts zelden over de vloer bij holebiverenigingen. Misschien verwachten ze wel heel andere zaken dan wat de verenigingen hen nu kunnen bieden? Ik maak er meteen een oproep van (lacht). Ben je ‘allochtoon’ en voel je je aangetrokken tot personen van hetzelfde geslacht, vertel dan (anoniem) je verhaal marcia.poelman@hetrozehuis.be of bel me via 03/265 59 55.”

12 - de magneet

Tuur Van Hove “Hoi, ik ben 33 jaar, geboren in Brugge, en woon sinds 8,5 jaar in Antwerpen. Onlangs ben ik met mijn vriend Ward samen gaan wonen in een leuk huis in Antwerpen Noord. Van opleiding ben ik archeoloog en cultuurmanager. Momenteel werk ik als erfgoedcoördinator in Mechelen.”


“Enkele jaren geleden had ik nauwelijks ervaring met vrijwilligerswerk en zeker niet binnen een holebi- en transgenderorganisatie. Sindsdien is het snel gegaan. Ik had mij opgegeven voor de werkgroep Onthaal omdat ikzelf tijdens het ontdekken van mijn eigen seksualiteit niemand had waarmee ik dit kon delen en het dus heel erg belangrijk vind dat het onthaal bestaat. Sinds augustus 2009 ben ik met plezier en overgave bij het onthaalteam aan de slag. Datzelfde jaar nog kwam ik in het bestuur van Het Roze Huis terecht. In april 2010 volgde ik Jim Verstraete op als ondervoorzitter. In die hoedanigheid sta ik de voorzitter en de coördinator in raad en daad bij en zit ik sinds enkele maanden de Provinciale Stuurgroep voor, de vergadering met al onze aangesloten verenigingen. Ik zet me ook nog in voor het Webteam en de werkgroep Communicatie en Promotie.”

Naamsverandering Het Roze Huis

Op 14 september zal om 20 uur een feedbackmoment plaatsvinden in Het Roze Huis over een mogelijke naamsverandering van de organisatie. Alle vrijwilligers en verenigingen die zich betrokken voelen bij Het Roze Huis zijn hierop welkom. Op de Algemene Vergadering in oktober staat opnieuw de naam van de organisatie op de agenda. De Werkgroep Communicatie van Het Roze Huis werkte daartoe in samenspraak met de Raad van Bestuur een voorstel uit. Alle aanwezige betrokkenen kunnen reageren op het voorstel, want het is niet te nemen of te laten. Het secretariaat vraagt aan iedereen die komt op voorhand zijn/haar komst te melden zodat voldoende stoelen, drank en hapjes verzekerd zijn.

Drama Queen

in concert

Rember Jayan Lutz, de Vlaamse acteur met Indische roots die sommigen zullen kennen van VTM-series zoals Spoed, Zone Stad en Ella, komt in september met de show Drama Queen in concert. Rember, die zelf homo is, wil schrijven over herkenbare thema’s waar velen zichzelf in herkennen. Het Indische sprookjesconcert bevat ondermeer nummers van Clouseau, Ann Christy, Lady Gaga, musicalmelodieën, andere herkenbare en eigen nummers. Vanaf 23 september speelt Rember Drama Queen in concert te Antwerpen: Theater Het Klokhuis. Tickets kosten 14 euro. Meer informatie op: www.rember.be

“Naast het vrijwilligerswerk hier vul ik mijn vrije tijd met het volgen van een therapeutische opleiding (Primal Rebirth therapie) in Nederland en heb ik een opleiding familieopstellingen achter de rug. Ik begeleid ondertussen drie cliënten die bij mij sessies volgen. Je merkt het, persoonlijk contact is voor mij heel belangrijk, dus spreek mij gerust aan wanneer je mij tegenkomt in Den Draak of Het Roze Huis.” De andere bestuurders stellen zich voor op www.hetrozehuis.be bij ‘Raad van Bestuur’. Marc Daems, Sven Pichal

Roze Kreten

Laatste homoseksuele overlevende naziregime

overleden

Rudolf Brazda, de laatste bekende nog overlevende man die door de nazi’s werd gedeporteerd omwille van zijn homoseksualiteit, is op 3 augustus gestorven. Rudolf werd destijds samen met ongeveer 10.000 anderen (vooral Duitsers) door Hitler gedeporteerd vanwege zijn seksuele geaardheid. Rudolf verbleef van 1942 tot 1945 in het concentratiekamp Buchenwald. Homo’s werden verplicht in de concentratiekampen een roze driehoek te dragen: dat verklaart ook waarom roze de strijdkleur werd van de holebibeweging na de Tweede Wereldoorlog. Vele organisaties en initiatieven in het holebiverenigingsleven verwerkten roze in hun naam, zoals Het Roze Huis, Pinkwave, Smashing Pink, … Rudolf kreeg in 1960 de Franse nationaliteit en kwam pas in 2008 naar buiten met zijn verhaal. De jonge generatie homoseksuelen en lesbiennes hield Rudolf voor: “Ze mogen zich gelukkig prijzen dat ze in een vrije democratie leven.” Afgelopen april werd Rudolf nog door Frankrijk als ridder opgenomen in de Ordre national de la Légion d’honneur, de hoogste en belangrijkste nationale onderscheiding van Frankrijk. Rudolf heeft van de Duitse overheid nooit een geldelijke compensatie gekregen voor zijn opsluiting. Hij stierf vredig in zijn slaap op 98-jarige leeftijd.

Inspiratiedag

çavaria

Op zaterdag 1 oktober houdt çavaria haar jaarlijkse inspiratiedag in Brussel. Precieze locatie is het Huis van het Nederlands, Philippe de Champagnestraat 23 in Brussel. Verenigingen kunnen er gemakkelijk contacten leggen, workshops volgen en nuttige informatie verkrijgen. Er zijn heel wat workshops voorzien: nieuwe media, conflicthantering, imago van je vereniging, organiseren van grotere activiteiten, aandacht voor hiv, EHBO, … Inschrijven kan nu al! Schrijf je in op http://www.cavaria.be/inspiratiedag of bezorg ons je gegevens per mail naar info@cavaria.be of telefonisch op 09/223.69.29 - nodige gegevens: naam, adres, vereniging, telefoonnummer en emailadres

Thom Goderie is

Mister Gay

Netherlands

Thom Goderie uit de provincie NoordBrabant is de nieuwe Mister Gay Netherlands. De 20-jarige jongen overtuigde het publiek en wist ook de jury aan zijn zijde te krijgen. De verkiezing werd georganiseerd door website Gay.nl en de finale vond plaats op het Amsterdamse Rembrandtplein tijdens het grootste vrijdagfeest van de Amsterdamse Gay Pride ooit. Er werden ruim 40.000 online stemmen uitgebracht. Thom Goderie volgt Mischa Germeraad op.

de magneet - 13


De Roze Belweek

Zoektocht naar de noden en wensen van oudere holebi’s Velen hebben er nog niet aan gedacht, aan oud worden. De eeuwige jeugd is voor niemand weggelegd maar je kan wel hopen op een fijne oude dag. Wat houdt dat dan in voor oudere holebi’s, zo’n fijne oude dag? Dat is de vraag die minister Pascal Smet tijdens de Roze Belweek stelt aan alle oudere holebi’s en hun omgeving.

We weten in België zeer weinig over oudere holebi’s. Behalve een kleinschalig onderzoek en een boek is er niet veel te vinden. Onze ouderensector mag jaloers zijn op onze Noorderburen met hun roze rusthuizen, zilveren praatcafé en eindeloze kennis over het thema. Ook in de holebigemeenschap hebben we niet genoeg aandacht voor deze groep, er bestaan enkele verenigingen voor oudere holebi’s, maar niet in elke provincie. Bovendien is het holebi-uitgangsleven helemaal gericht op jongere holebi’s. Wat we wél zeker weten is dat oudere holebi’s opgroeiden in een tijd waarin seksualiteit en dus ook homoseksualiteit onbespreekbaar was. Deze generatie neemt dit taboe heel haar leven met zich mee, ook bij seniorenverenigingen en in het rusthuis. Dat heeft tot gevolg dat verzorgenden er vaak niet bij stil staan dat deze dame of die heer, die hun rusthuis als hun thuis zien, misschien holebi kunnen zijn. Daardoor heeft de rusthuisdirectie geen regels rond holebikoppels en stemt ze het beleid ook niet af op de wensen van holebi’s. Ouder worden betekent onder meer zorgafhankelijk zijn. Dat is niet evident. De Roze Belweek in Nederland heeft uitgewezen dat bij oudere holebi’s de angst leeft voor discriminatie of pestgedrag door verzorgenden, als zij weten dat de zorgbehoevende holebi is. In het bijzonder zijn oudere holebi’s bang voor de reactie van allochtone (thuis)verzorgers, en daarom houden ze hun geaardheid geheim.

De Roze Belweek praktisch: Van 24 september 2011 tot 1 oktober 2011, elke dag van 14u tot 21u. Je kan bellen naar het nummer 0800-99 533 of mailen naar rozebelweek@holebifoon.be www.cavaria.be/ouderen

14 - de magneet

De affiche is gebaseerd op een fotoalbum-concept waarin je een levensverhaal kan zien evolueren. In dit album is er een kloof tussen de romantische droom van een leven samen en het echte huwelijk dat pas veel later kan plaats vinden. Het huwelijk is een handige manier om een homoseksuele relatie voor te stellen aan een breed publiek. Zou hetzelfde gelden bij ons? Om daar achter te komen, wordt ook in Vlaanderen een Roze Belweek op poten gezet. De bedoeling is zoveel mogelijk informatie te verzamelen over holebi’s ouder dan 50 jaar. Niet alleen de moeilijke ervaringen maar ook positieve verhalen worden genoteerd. Zo willen we meer te weten komen over de woonsituatie, zorgbehoeften, vrije tijd en mate van gelukkig zijn van holebi-ouderen.

Holebi-ouderen in je omgeving Niet alleen holebi’s die ouder zijn dan 50 jaar mogen contact opnemen. Ook hun familie, vrienden of hulpverleners kunnen signalen doorgeven. Tenslotte zijn zij een belangrijke steun in het leven van ouderen. Mantelzorgers, familie, vrienden en partners zijn vaak de personen die stuiten op onbegrip of moeilijkheden in woon- en zorgcentra. Hun inbreng tijdens de Roze Belweek is uiterst belangrijk.


Grijze haren in de kijker De Roze Belweek houdt meer in dan één week een luisterend oor bieden. De week wil ook het thema op de kaart zetten. Will Ferdy was aanwezig op het eerste persmoment van de Roze Belweek. Het was de aftrap van een campagne die een breed publiek moet bewust maken van het bestaan van deze vaak onzichtbare groep mensen. Op de muren van rusthuizen en dienstencentra worden oudere holebi’s zichtbaar gemaakt door middel van een affichecampagne. Een ludieke radiospot zal oudere holebi’s en hun omgeving overhalen om hun stem te laten horen (vanaf 23 september op Radio 1 & 2). Daarnaast legde çavaria ook contacten met alle soorten oudereninitiatieven, om samen dit thema naar de voorgrond te schuiven. Rita De Caluwé en Chloé Lenaerts

Will Ferdy bracht in de jaren zeventig als eerste homoseksualiteit onder de publieke aandacht. Dit moment staat voor veel holebi’s van zijn generatie in het geheugen gegrift. “Mijn ouders waren gewoon boerenmensen. Ik had hen voor de televisie gekregen toen Will Ferdy zijn coming-out deed. Kwestie van hen mentaal voor te bereiden op mijn coming-out. Mijn vader reageerde fel “Ze moesten ze allemaal afschieten!.” Roger “Paula Semer & Will Ferdy brachten enige openbaring en geruststelling in ons jonge leven. Door de OMMEKAAR-uitzending konden wij horen en zien dat wij niet de enigen waren met dit soort gevoelens; meer nog, er bestond zelfs een naam voor… een naam die ons tot voor die uitzending onbekend was. De zoektocht naar meer informatie kon beginnen.” Rita

“Onder de kerktoren: Zo kan je ons leven en onze dito omgeving in 1969 zonder enige twijfel omschrijven. Ik zal die zomer 17 worden, Vick, afgeleid van Victoria, werd er een maand eerder 16. Mei 1969: onze (katholieke meisjes)school organiseert een driedaagse uitstap naar Echternach, Trier, de Moezelvallei (aan de wijn waren we nog niet toe ). Waarom kreeg ik het tijdens die nachten in de Echternachse jeugdherberg zo moeilijk met mezelf? Tal van de klasgenootjes waren al aan de verhalen over hun eerste liefjes toe… Jongens… wat konden die verhalen me doen, laat staan, me boeien? Maar, die nachten… hoe sterk was mijn verlangen om samen met Vick onder diezelfde dekens te duiken! ‘Maar, allez, dat doé je toch niet…’ toch niet als je letterlijk en figuurlijk onder de kerktoren woont! Wat toen niet gebeurde, gebeurde enkele maanden later wel; in weerwil van de kerktoren en de daarbij horende mentaliteit. Wij brachten in die maanden een werkelijkheid tot stand waarvoor we toen geen woorden hadden, waarvan we niet wisten hoe we ze zouden kunnen benoemen.” Rita


Meld homofoob geweld!

De Antwerpse politie adviseert: hoe doe je aangifte? Hoe ga je om met geweld? Plegers van homofoob geweld werden tijdens de afgelopen Antwerp Pride nog symbolisch uitgefloten maar lang niet alle haatmisdrijven tegen holebi’s en transgenders worden gemeld. Slachtoffers schamen zich vaak of ervaren aangifte doen als een te hoge drempel. De politie dringt er echter op aan dat slachtoffers hen opzoeken zodat ze een beter zicht kunnen krijgen op het fenomeen. Commissaris Jinnih Beels van de Cel Diversiteit en commissaris Fons Bastiaenssens (perswoordvoerder) van Lokale Politie Antwerpen vertellen hoe je aangifte doet en hoe je best reageert op homofoob geweld. Jinnih Beels is meteen duidelijk over aangifte doen wanneer we haar opzoeken in de politietoren: “Er is geen verschil in het aangeven van homofoob geweld of een andere vorm van geweld. Je kunt altijd aangifte doen in eender welk politiekantoor in Antwerpen: bij de kleine kantoren is dat tijdens de openingsuren maar de hoofdkantoren zijn 24 uur op 24 open. Mensen kunnen altijd ergens terecht.” De Magneet: Schaadt het als je een paar dagen wacht met een aangifte omdat je nog te aangeslagen bent? Jinnih Beels: “Ik kan iedereen adviseren om zo snel mogelijk werk te maken van een aangifte.”

“Ik begrijp dat je als slachtoffer van geweld jezelf snel geviseerd voelt” Fons Bastiaenssens: “Er zijn natuurlijk situaties waarbij iemand zo ernstig verwond raakt dat de verzorging voorgaat. Vanuit het standpunt van de politie geldt uiteraard: hoe sneller, hoe liever. Het signalement van de geweldpleger is dan meestal nauwkeuriger. Het geldt voor alle misdrijven: snellere aangifte vergroot de pakkans. We hebben er uiteraard alle begrip voor dat iemand even wil bijkomen voor een aangifte te doen. Ook als het feit al even in het verleden ligt, kan aangifte nog altijd.”

het aanbod en krijgen een tijd later een emotionele weerslag.”

DM: Waar kunnen slachtoffers al even bij stilstaan voor ze aangifte gaan doen? Jinnih Beels: “Het is belangrijk dat ze vlug komen, want mensen vergeten snel. Voor ons is van belang dat we vanaf het begin basisinformatie verkrijgen: wat is er specifiek gebeurd? Waar vond het geweld plaats? Wie was er allemaal bij betrokken? Persoonsbeschrijvingen en het tijdstip van de feiten zijn zeer belangrijk. Hoe langer slachtoffers wachten, hoe meer ze vergeten. Ik kan begrijpen dat de politie voor sommigen een drempel vormt, maar wij beschikken ook over maatschappelijk assistentes die voor ons werken. Als mensen niet goed naar een politiekantoor durven te gaan, kunnen ze als slachtoffer altijd hun verhaal doen bij onze nazorg. We zullen trouwens altijd slachtofferhulp aanraden.” Fons: “Als onze collega’s merken dat een slachtoffer aangeslagen is door wat hem of haar is overkomen, zullen ze dat aanbod altijd doen. Zij vangen die signalen heel snel op.” Jinnih: “Het probleem is dat slachtoffers vaak de schok onderschatten en niet ingaan op het aanbod. Het is belangrijk dat slachtoffers hun verhaal kwijt kunnen, want onze maatschappelijk assistentes kunnen hen verder helpen en ook doorverwijzen naar andere instanties, mocht dat nodig zijn. Slachtoffers weigeren vaak

DM: Vaak doen holebi’s en transgenders geen aangifte. Ze denken: “ze zullen wel beweren dat we het zelf hebben uitgelokt.” Jinnih: “Ik kan me best voorstellen dat er in het verleden al mensen zijn geweest die op zo een manier zijn behandeld. Het valt niet uit te sluiten maar het is geen afdoende reden om niet te komen. Er zijn zoveel goede politiemensen die wel degelijk aangiftes behandelen en mensen verder helpen. Ik denk dan: als je aangifte doet en je wordt niet goed geholpen: meld ons dat! Wij moeten ook de kans krijgen om collega’s aan te spreken en hen erop te wijzen dat ze hun werk degelijk moeten uitvoeren. Slachtoffers kunnen ook via Meldpunt Discriminatie melding doen. Ze moeten zich niet laten afschrikken!” DM: Wanneer aangifte wordt gedaan, zullen uiteraard controlevragen worden gesteld zoals: “Heb je zeker zelf niets uitgelokt? Ben je niet ingegaan op provocaties?” Die vragen komen natuurlijk hard aan. Jinnih: “Klopt. Die vragen moeten ook worden gesteld. Ze zijn niet slecht bedoeld maar ik begrijp dat je als slachtoffer van geweld jezelf snel geviseerd voelt. Daarom is het zo belangrijk dat we onze mensen bewust maken van het probleem dat haatmisdrijven vormen.” DM: Wordt er in de opleiding aandacht besteed over hoe je best omgaat met slachtoffers van haatmisdrijven? Jinnih: “Zeker! Er is veel aandacht voor crisisopvang. We hebben ook een opleiding omgaan met diversiteit waarin specifieke aandacht is voor slachtoffers van haatmisdrijven. Bij de politie zijn we ons zeer bewust van het belang van verdraagzaamheid tegenover holebi’s. We gaan ook een halve dag naar Het Roze Huis waar we een opleiding krijgen over de holebileefwereld. Homofoob geweld wordt op die dag altijd aangekaart. Zo’n dag is niet alleen belangrijk om ondersteuning te geven aan onze collega’s in het begrijpen van de


thematiek maar het is ook een manier om hen te laten werken aan de manier waarop zijzelf denken over homoseksualiteit. We leven in 2011 maar we hoeven niet de illusie te koesteren dat iedereen binnen ons korps positief denkt over holebi’s. Je staat meestal negatief tegenover iets dat je niet kent. Vóór het bezoek aan Het Roze Huis zijn sommige collega’s niet overtuigd van het nut van de opleiding maar dat slaat snel om op het moment dat ze daar zijn. Een dergelijke dag geeft onze medewerkers de kans vrijuit te praten over collega’s die homoseksueel of lesbisch zijn, over ervaringen met slachtoffers van homofoob geweld, … Die dagen missen hun effect niet!” DM: Wanneer slachtoffers aangifte doen is het uiteraard belangrijk dat ze expliciet vermelden dat ze werden geviseerd omdat ze holebi of transgender zijn. Fons: “Wanneer er aangifte wordt gedaan, wordt niet altijd expliciet vermeld dat er een homofobe kant is aan de feiten. Naar de politie gaan is voor velen al een hoge drempel en je eigen seksuele geaardheid onthullen om de homofobe aard van geweld aan te geven, is nog een extra drempel. Daardoor is het zo moeilijk om betrouwbare cijfers te krijgen over homo-

“Het geldt voor alle misdrijven: snellere aangifte vergroot de pakkans” foob geweld. Wanneer er in Antwerpen dergelijk geweld opduikt, vragen journalisten ons vaak naar cijfers maar die zijn nooit honderd procent accuraat. Bij aangiftes wordt door het slachtoffer niet altijd de link gelegd met homoseksualiteit als aanleiding voor het geweld.” DM: Zijn cijfers nodig voor een beleid? Jinnih: “Als er cijfers zijn, volgen er vaak sneller acties uit beleidshoek. Al zitten wij als politie niet op cijfers te wachten om het probleem aan te pakken. Toch kunnen we dit maatschappelijke probleem niet alleen oplossen. We zijn ook aangewezen op het gerecht, de politiek, het middenveld, … Als we over meer cijfers beschikken, gaan er ook niet opeens wonderen gebeuren. Zo is werken met jongeren die haatmisdrijven plegen niet vanzelfsprekend.” DM: Stel, je komt als koppel terug van het uitgaan en wordt nageroepen door een groep jongeren. Wat doe je opdat het niet verder escaleert? Jinnih: “Zolang het bij verbaal geweld blijft, raad ik hen aan door te stappen en het over zich heen te laten gaan. Het heeft geen zin als koppel tegen een groep

“Bij de politie zijn we ons zeer bewust van het belang van verdraagzaamheid tegenover holebi’s” in te gaan: dat kan provocerend werken. Je moet altijd eerst aan je eigen veiligheid denken. Je kijkt de jongeren best niet recht in de ogen aan. Natuurlijk kan je eens vlug kijken met wie je te maken hebt. Zijn het bijvoorbeeld kerels die je regelmatig tegenkomt? Je kunt met die informatie ook naar de politie stappen, ook al bleef het alleen bij verbaal geweld. Vooral als dergelijke situaties zich regelmatig voordoen, moet je die stap zeker ondernemen. Dan kunnen wij daarop werken. Wanneer er wordt geroepen: ga dan ook niet meteen weglopen. Gewoon doorstappen volstaat.” Fons: “Want dan voelen ze je angst en ben je al een stuk slachtoffer. Op dat moment ben je een gemakkelijke prooi en is de kans groot dat ze je gaan volgen.”

iets van komen, heb je jezelf als slachtoffer niets te verwijten. De schuld ligt dan volledig bij de ander. Als je meteen belt, sturen we dadelijk een ploeg ter plaatse. Vaak zal de politie op dat moment vragen om op de veilige plek te blijven. We komen dan naar het slachtoffer en met onze bescherming kunnen we met de geviseerde persoon een rondrit doen en de geweldplegers opspeuren. Dat geeft ons de kans die jongeren ook meteen aan te spreken over hun gedrag en daden.” DM: Bedankt voor de nuttige adviezen. We hopen alleszins dat in de toekomst meer slachtoffers de stap aandurven om aangifte doen! Dennis De Roover

DM: Wat als ze toch op je afkomen om fysiek geweld te plegen? Jinnih: “Ga dan meteen lopen. Ik raad aan om plekken op te zoeken met veel mensen: cafés, pleinen, terrassen, … Probeer ergens binnen te gaan, neem je gsm en bel onmiddellijk de 101. Zeg meteen dat je jezelf bedreigd voelt. Ga vooral de confrontatie niet aan: mocht er achteraf toch

Voor noodgevallen: bel 101 (politie) of 112 (Europees noodnummer) Voor informatie en niet-dringende vragen, bel de Blauwe Lijn van Lokale Politie Antwerpen: 0800 123 12 Politiehoofdkantoren Antwerpen (dag en nacht open): Oudaan 5, Antwerpen Noorderlaan 500, Antwerpen Handelstraat 101, Antwerpen Quinten Matsijslei 50, Antwerpen Unolaan 2, Deurne Kleinesteenweg 16, Wilrijk Melding via Meldpunt Discriminatie: in het kantoor van de Ombudsvrouw aan de SintJacobsmarkt 7 in Antwerpen / meldpunt.discriminatie@stad. antwerpen.be / tel: 0800 94 84 3 Meldpunten in andere steden op: www.gelijkekansen.be

de magneet - 17


Holebigezinnen op de kaart gezet! Het Roze Huis sluit het project Gelijke Ouders na twee succesvolle jaren af Een prachtig prentenboek, een gesprek met de Gezinsbond, de Mamoesdag, een treintje tijdens de Pride… Het zijn slechts enkele van de vele verwezelijkingen die Het Roze Huis realiseerde voor het Gelijke-oudersproject samen met holebigezinsvereniging ’t Kwadraat. Twee jaar werkte Het Roze Huis specifiek aan het zichtbaar maken van holebigezinnen in onze maatschappij. Samen met ’t Kwadraat werden tal van ontmoetingsactiviteiten en informatieavonden voor holebigezinnen met kinderen of een kinderwens georganiseerd.

Homo(wens)ouders Niet alleen holebiouders konden genieten van een breed aanbod aan activiteiten. Ook wensouders hielpen we op weg in hun zoektocht naar fertiliteitscentra en juridisch advies omtrent adoptie. Zo werkten we mee aan de realisatie van de Juridische gids… en nodigden we voor het eerst in Vlaanderen homowensouders uit voor een gezellige (wens)vaderborrel met homopapa’s die zonder aarzelen en met glinsteringen in hun ogen vertelden over hun kroost. Sinds een half jaar heeft ’t Kwadraat voor het eerst een mannelijk bestuurslid. Filip heeft homovaderschap als eerste punt op zijn takenlijst als bestuurder staan. “Het valt me op dat er weinig papa’s aanwezig zijn op de verschillende activiteiten”, zegt Filip. “Alhoewel we een grote aanwezigheid zien op de wensvaderborrel voor papa’s in spe. Ik hoop door mijn engagement meer mannen te zien bij ’t Kwadraat.”

Naast de reguliere werking van ’t Kwadraat werd vooral de focus gelegd om holebigezinnen in de kijker te zetten. De vrijwilligers van ’t Kwadraat stelden hun gezin voor in ondermeer tijdschriften als Goedele en Flair. Ze getuigden over de normale gang van zake in een gezin met twee mama’s voor vt4’s Vlaanderen Vandaag. Niet alleen in de media is de aandacht voor holebigezinnen belangrijk. Heel wat maatschappelijk relevante organisaties hadden zich vóór het Gelijke-Oudersproject nog niet verdiept in dit thema. We zorgden voor een kruisbestuiving met de Opvoedingswinkel van Antwerpen en namen de eerste stappen voor een goede samenwerking met de Gezinsbond door ondermeer een artikel te publiceren in Brieven aan jonge ouders.

Mama’s, papa’s en kinderen op de Pride Het Gelijke-Oudersproject steunde verschillende acties van ’t Kwadraat op de Pride. Met een vrolijk treintje reden alle holebi-gezinnen mee door de straten van Brussel. Een jaar later sierden ze de Pride met felgroene ballonnen en mama’s en papa’s met kinderbuggy’s. Dit jaar prijkten twee banners op onze camionette met de slogan Ik Y mijn mama’s en ik Y mijn papa’s.

De Mamoesdag, een bijzondere ontmoetingsdag ’t Kwadraat organiseert jaarlijks verschillende ontmoetingsdagen. De kinderen leren andere kinderen met twee mama’s of twee papa’s kennen en de ouders keuvelen gezellig bij een hapje en een drankje. De Mamoesdag is ieder jaar het hoogtepunt van de ontmoetingsdagen met zo’n 120 bezoekers van over heel Vlaanderen, een hele hoop ballonnen en leuke kinderanimatie; een echt feest voor holebigezinnen. Het Gelijke-Oudersproject deed er dit jaar nog een schepje bovenop met een overheerlijke barbecue.

Een prentenboek over Sterre en haar mama’s Het mooiste resultaat van dit project is ongetwijfeld de realisatie van het prentenboek De mama’s van Sterre. Dit gaf ons niet alleen de mogelijkheid om op verschillende tijdstippen media-aandacht te vragen voor holebiouderschap, maar ook om op een laagdrempelige manier aan sensibilisering te doen. Het prentenboek was dan ook onze insteek om op het Antwerpse straatfestival BorgerRio homoseksualiteit aan te brengen. Chloé Lenaerts

Mamoesdag 2011 Ontmoetingsdag voor holebi-gezinnen, dit jaar helemaal in het circus thema. 17 september 2011 CC Luchtbal Columbiastraat 110 2030 Antwerpen www.tkwadraat.be

18 - de magneet


Maak kennis met Het Roze Huis Antwerpse Regenboogkoepel Met een dertigtal aangesloten holebi- en transgenderverenigingen vervult Het Roze Huis één van de belangrijkste rollen binnen de Vlaamse holebi- en transgendergemeenschap. Gedragen door een hele hoop vrijwilligers werkt de organisatie naar een aanvaarding van holebi-seksualiteit en genderexpressie in de ruimste zin. Ook bij minderheden binnen onze samenleving, zoals allochtonen en ouderen, maakt Het Roze Huis ‘holebi en transgender zijn’ bespreekbaar. Naast een eigen werking met een aantal werkgroepen, richt Het Roze Huis Antwerpen zich naar de hele provincie Antwerpen. Door plaatselijke initiatieven financieel en logistiek te steunen, draagt de organisatie bij tot emancipatie en empowerment van holebi’s en transgenders in alle uithoeken van de provincie. Het Roze Huis Antwerpen wil er dan ook zijn voor elke holebi en transgender die met vragen zit. Daarnaast wil ze ook een plaats bieden aan zij die zich gewoon, onder gelijkgezinden, eens flink willen amuseren. Het Activiteitenteam staat daar garant voor! Het Roze Huis wil vooral ook wegen op diegenen die vandaag het holebi – en transbeleid in ons land bepalen. Door politiek lobbywerk slaagt de organisatie erin zich door het politieke kluwen te wringen. Kortom, Het Roze Huis Antwerpen is er voor iedereen! Zin om mee te werken aan deze droom? Het Roze Huis Antwerpen is steeds op zoek naar enthousiaste vrijwilligers.

Onthaal Nood aan een babbel? Zit je met vragen of ben je bezig met jouw coming-out? Blijf er niet mee zitten… Vrijwilligers van de Werkgroep Onthaal staan voor je klaar! Elke donderdagavond van 19u tot 21u. Meer info: onthaal@hetrozehuis.be of 03/288.00.84

HolebiBib Zin in een goed boek? Of wil je gewoon meer informatie over holebi-seksualiteit in de ruimste zin van het woord? Nood aan literatuur over het transgenderthema? Vrijwilligers van de HolebiBib staan voor je klaar! Elke dinsdagavond van 18u tot 20u. Elke zaterdagmiddag van 15u tot 17u. Meer info: holebibib@hetrozehuis.be of 03/288.00.84

Aangesloten verenigingen Een recent overzicht van onze aangesloten verenigingen vind je op www.hetrozehuis. be of elders in deze Magneet. Neem ook eens een kijkje op de infotoog en het infobord in Café Den Draak!

Zaalverhuur: Plan je privé of met je organisatie of bedrijf een vergadering, receptie of activiteit? Reserveer dan één van onze zalen. De prijzen zijn democratisch en onze medewerkers leggen je in de watten. Meer info en reservaties via secretariaat@hetrozehuis.be of 03/288 00 84.

STEUN ONS PROJECT Het Roze Huis kan niet bestaan zonder extra financiële ondersteuning. We rekenen dan ook op jou om ons het broodnodige duwtje in de rug te geven. Wist je dat je voor elke gift vanaf 40 euro op jaarbasis een fiscaal attest ontvangt? Dit doe je door te storten op onze projectrekening bij de Koning Boudewijnstichting met als mededeling ‘L78039-Het Roze Huis – Antwerpse Regenboogkoepel’. Je kan ons ook op tal van andere manieren steunen, bv. door ons te (laten) sponsoren door je bedrijf, geldelijk of in natura. Je kan ook ‘Krekelsparen’. Of informeer bij je notaris over een legaat t.v.v. Het Roze Huis.

VLAANDERENS GROOTSTE MAGAZINE VOOR HOLEBI’S EN TRANSGENDERS

ABONNEER NU EXTRA VOORDELIG!

ALGEMEEN CONTACTADRES: Het Roze Huis – Antwerpse Regenboogkoepel Draakplaats 1 2018 Antwerpen www.hetrozehuis.be info@hetrozehuis.be 03/288 00 84

www.zizo-magazine.be


Strips om de herfstblues te verdrijven Wat heeft België en Nederland aan gay strips te bieden? Het Nederlandstalige gebied heeft niet gigantisch veel strips over holebi- en transgenderthema’s die in de eigen taal verschijnen. De zeldzame parels die er te rapen vallen, verdienen daarom extra aanbeveling. Strips zijn immers terug sexy met verfilmingen en musicaladaptaties allerhande. Een overzicht van Nederlandse gay strips die je zullen beroeren, om de herfst mee door te komen.

Gonna be free in Arabia. A man on my knee in Arabia. Two men or three in Arabia”, een karoakeparodie op I want to live in America uit de musical West Side Story. Wat er ook eerst was, strip of sketch: Herman De Roze Ridder is een aanrader!

Floor de Goede is een naam die vaak het eerste te binnen schiet wanneer er wordt gesproken over gay strips. Hij publiceert een dagelijkse strip op zijn website www.doyouknowflo.nl In 2002 komt Floor met het autobiografische figuurtje Flo in Expreszo. Zes jaar lang is Flo in het homojongerenmagazine te lezen. Dit jaar komt de Nederlandse tekenaar nog met Flo - De dagelijkse dingen. Daarin vindt zijn hoofdfiguur een eenhoorn aan het einde van de regenboog. Een autobiografisch boek vol avontuur en romantiek, maar Flo wordt ook ouder en dat speelt een rol in zijn bestaan. Als jonge dertiger heeft Floor nog veel mogelijkheden om zichzelf te verkennen. We kijken ernaar uit.

Ype Driessen en Willem Stam zijn dan weer de meest populaire gay stripmakers van het moment. Ze bliezen het genre fotostrip nieuw leven in. De lichtneurotische Ype en zijn nuchtere vriend Willem staan garant voor verhalen over huiselijke ruzies en belevenissen die heel herkenbaar zijn voor jonge gays. Net zoals Tom Bouden maken ze soms parodieën: zo kropen ze in het lijf van een jonge Wouter Bos (socialistisch Nederlands politicus) en zijn jeugdvriend Jan Peter Balkenende (ex-minister-president van Nederland) in het NPS-televisieprogramma Triana. Maar het meest zullen gays zich herkennen in de drie boeken van Ype + Willem die tot nog toe verschenen. Het laatste boek verscheen zelfs dit jaar en daarin gaat het koppel op huizenjacht.

Tom Bouden is dan weer een rasechte Belgische striptekenaar. Zijn homostrips zijn een stuk erotischer dan een Flo. Flikkerzicht is het meest bekend bij het roze volkje en verscheen in tal van holebi- en transgendertijdschriften zoals Zizo, GayKrant, Gay&Night en Expreszo. De titels zijn veelzeggend: Het mysterie van de gouden cockring, Pure Lust, Vluggertjes, Vieze prentjes en Jongens onder elkaar. De meest persoonlijke strip van Tom blijft Max en Sven, over een jongen Max die door de jaren heen zijn liefde voor jongens ontdekt en in het bijzonder zijn liefde voor Sven. De tekenaar maakt ook regelmatig parodieën. Suske en Wiske moesten er aan geloven als Suster en Wiebke. Herman De Roze Ridder, op de cover doorstreept en gecorrigeerd naar De Lichtrode Ridder is een duidelijke knipoog naar De Rode Ridder. Zou Tom ook stevig gelachen hebben toen in de populaire jongerenserie Buiten de zone opeens een Roze Ridder opdaagde die op kruistocht trok met een bende vrouwelijke strijders? En ze zongen: “I wanna be in Arabia.

20 - de magneet


Maar laat ons ook vooral het talent uit de eigen schoot niet vergeten. Dit jaar verscheen bij boekenhandel ‘t Verschil De Wentelteefjes van Bob Torfs, met een tekst van Guido Hermans, beiden geen onbekenden binnen Het Roze Huis. Guido is al jaren actief als vrijwilliger en Bob Torfs tekent al jaren De Roze Groentjes voor De Magneet waarvoor Ludwig De Vocht de scenario’s bedenkt. In De Wentelteefjes gaan we met hoofdfiguren Antoine, Aurore en Bob via allerlei omwegen naar ‘Homofobistan’: knotsgek, een aanrader. In boekenhandel ’t Verschil richtte Bob zelfs een verloren hoekje van de kelder in met een ware Potentiebron. Het nieuwe Lourdes van de mannelijke homopopulatie?

Hoewel niet expliciet gay of lesbisch, zullen de boeken van Farida Laan bij vele holebi’s de lachspieren doen tintelen. Haar hoofdfiguur Olga is een rondborstige en behoorlijk dominante figuur. Er zijn momenteel twee Olgabundels: Olga geeft het startschot en Olga bestelt een escortclown. De Nederlandse valt niet te vatten onder één noemer. Haar strips gaan van fijn tot venijn, alle conventies overboord. Heet dat dan queer? Wie zijn wij om weer een label uit te vinden?

Sinds 2007 moeten de lesbiennes zich ook niet meer miskend voelen. Dankzij ’t Verschil maakte Vero Beauprez haar debuut met haar eerste lesbostrip Pottenkijken. Het vooroordeel dat lesbiennes niet om zichzelf kunnen lachen mag netjes verbannen worden naar het rijk der vergetelheid. Pottenkijken is taboedoorbrekend en bulkt van de zelfspot. Haar strip werd gepubliceerd in ZiZo maar is feitelijk ook zeer toegankelijk voor hetero’s dus slaat de strip een soort brug. Pottenkijken is trouwens een knipoog naar Flikkerzicht van Tom Bouden. Kruisbestuivingen tussen homo’s en lesbiennes: er zijn geen zekerheden meer in de wereld!

Ik zou zeggen: trotseer het herfstweer, hamster die strips en je komt de herfst met een brede glimlach door! Gestript! Tot uw dienst. Dennis De Roover

de magneet - 21


Gay kunst uit de Andes: mythisch!

Raúl Vivar verzoent klassieke technieken met Photoshop De Peruviaanse kunstenaar Raúl Vivar bewijst dat lang niet alle boeiende kunst in musea hangt. Leven als homoseksuele man en kunstenaar in Peru is vaak frustrerend. Toch experimenteert Raúl op artistiek vlak. Zijn eigenzinnige werkmethode waarbij klassieke kunsttechnieken met computerwerk worden gecombineerd, schept een mythisch bestaan waarvan enkel hij de geheimen kent. Raúl Vivar komt uit de miljoenenstad Lima, de hoofdstad van Peru. Hij groeide op in de haven. Raúl herinnert zich dat hij als kind al creatief in de weer was: “ik tekende karakters op papier en knipte die dan uit. Zo legde ik een hele collectie aan die als speelgoed diende. Op school was ik altijd gemotiveerd als er creatieve projecten waren, dus ik vermoed dat het artistieke in me zit.” Raúl besloot om van zijn hobby zijn beroep te maken. In de kunstfaculteit volgde hij ondermeer schilder- en beeldhouwlessen. Daarna studeerde hij Grafisch Ontwerp aan de Pontificia Universidad Católica del Perú in Lima. Nadat hij was afgestudeerd, ging hij werken voor

“Ik denk dat grafisch ontwerp een moderne manier is om klassieke technieken te gebruiken” een Peruviaans bedrijf dat voor een Amerikaanse klant multimedia maakte voor het onderwijs. “Een interessante en productieve ervaring,” vindt Raúl, “we werkten er met cartoons, animaties en digitale illustraties. Je was er gebonden aan bepaalde criteria en concepten over onderwijs voor kinderen. Ik heb er ook vectorillustraties leren gebruiken. Het deed me wat denken aan videospelletjes maar in dit geval was ik de persoon die de actie creëerde in plaats van het eindproduct te gebruiken.” In zijn vrije tijd is de kunstenaar bedreven met mythische kunstfiguren. Daarbij is hij vooral geïnspireerd door fantastische verhalen. Hij maakte een paar kunstwerken waarbij hij vertrekt vanuit Peruviaanse mythes: “Ik heb Peruviaanse fabels geïllustreerd over pratende bergen en dieren voor een tijdschrift dat zich richt op regionale steden. Bijgelovigheid is sterk aanwezig in Peru en in bepaalde streken hebben de inwoners zeer uitgesproken ideeën over fantastische wezens. Ik ben opgegroeid met verscheidene verhalen. Mis-

22 - de magneet

Raúl Vivar, alias Trambali Circusland schien hebben de herinneringen daaraan in mijn gedachten wel een eigen visie gemaakt over fantasy.” Zelf voelt Raúl meer voor de oude Griekse en Scandinavische mythes. “Toch ben ik geïnspireerd door verschillende mythologieën,” verzekert hij, “die worden constant vernieuwd door films, strips en boeken die dezelfde verhalen recycleren maar met nieuwe nuances.”

Raúls figuren zijn zowel mannelijk als vrouwelijk of iets daartussen. Op een bepaald moment begon de artiest zich te baseren op foto’s van mensen. Daardoor kwam de focus meer te liggen op mannelijke figuren. Zijn vrienden dienden vaak als model. Het maakte zijn werk persoonlijker.

Ongekunsteld kunstmatig Het artistieke klimaat in zijn land biedt volgens Raúl weinig vrijheid: “Kunst wordt hier niet echt ernstig genomen of er wordt alleszins vaak gewerkt rond politieke of sociale thema’s waardoor andere voorstellen

geen kans krijgen. Beloftevolle artiesten moeten zich daardoor vaak toeleggen op die politieke en sociale kunstvormen om aandacht van de galerijen te krijgen alvorens ze de kunst kunnen maken waar ze zelf zin in hebben. Verder heb je galerijen die zich vooral interesseren voor een bepaald type esthetische olieschilderijen. Kunst staat hier gewoon niet op de agenda. Veel galerijhouders baten hun zaak alleen uit voor de sociale uitstraling. Buitenlanders associëren ons land op kunstgebied enkel met precolumbiaanse objecten uit het Incarijk. De hedendaagse kunst is uitgestorven en wat er overblijft, is vrij zoutloos. Hedendaagse kunst wordt niet gepromoot, dat is het grote probleem.” Raúl nam wel deel aan collectieve tentoonstellingen maar nu is hij op andere gebieden actief die hem toelaten zich te verdiepen in andere kunsttakken, zoals de digitale media. “Ik maakte me in het begin druk omdat kunst zoals die van mij, schilderijen met aanpassingen op de pc, aan de aandacht ontsnappen. Intussen heb ik wat werken in het buitenland gepubliceerd en besef ik dat ik gewoon de juiste markt moet kiezen.” Typerend voor Raúls kunst is de combinatie van allerhande technieken. “In het begin gebruikte ik allerlei klassieke materialen doorheen. Ik gebruik graag aquarel, pennen, collages en krijt. Daarna leerde ik de pc te gebruiken voor tekeningen. Dat

beviel me enorm. Nu maak ik vaak gebruik van Photoshop.” Toch zijn de kunstwerken die hij met de pc maakt allesbehalve gekunsteld. Vaak wekken zijn photoshopcreaties de indruk dat ze echt zijn geschilderd. De Peruviaan verzekert ons: “Hoewel ik een pc-fan ben, vergeet ik nooit potlood en penseel te gebruiken voor de ruwe tekening.” Raúl werkt in lagen. Vaak wordt een deel geschilderd, gescand en verder aangepast in Photoshop. Die lagen worden over elkaar gelegd met als resultaat diepe schaduwen en rijke kleuren, een wereld die niet tastbaar is maar evenmin artificieel overkomt.


Peruviaanse homomacho’s Toen Raúl ongeveer 14 jaar was, besefte hij dat hij op jongens viel. “Ik had niet echt een referentiepunt en mensen spraken niet openlijk over homoseksualiteit. Ik aanvaardde mijn seksuele voorkeur toen ik ongeveer 17 was. Op dat moment zat ik op de universiteit, wat ook wel hielp. Ik kan niet echt zeggen hoe het is om in Peru homoman te zijn. Persoonlijk vind ik het nogal frustrerend. De mensen zijn vrij chauvinistisch maar de mentaliteit is stilaan aan het veranderen.” Raúl wijst ons erop dat vooroordelen tussen ‘local gays’ sterk aanwezig zijn. Daardoor vindt hij het ook moeilijk om Peruviaanse homomannen te vertrouwen. “Ik heb nog geen relatie gehad,” vertelt hij, “ik ben uiteraard uitgegaan met mannen, heb een tijd met iemand verschillende dates gehad maar

“Peruviaanse mannen groeien op met een machomentaliteit” voor hem was het allemaal een spelletje. Na een reeks teleurstellende dates besefte ik dat het soms beter is om alleen te zijn dan in slecht gezelschap.” Raúl vermoedt dat Latijnse mannen gewoon niet aan hem besteed zijn: “Ik wil niet veralgemenen maar Peruviaanse mannen kunnen zeer

minachtend en gemeen zijn tegenover andere homomannen op basis van sociale achtergrond, ras of uiterlijk. Ze groeien op met een machomentaliteit. Vermoedelijk is dat de reden waarom ze vaak zo tactloos zijn.” De Lage Landen trekken Raúl dan weer sterk aan. Hij droomt er van ooit België en Nederland te bezoeken. “Een paar jaar geleden heb ik me kandidaat gesteld voor

een beurs in Maastricht maar dat is niet gelukt. Via het internet heb ik vriendschap gesloten met een aantal mensen uit België en Nederland. Voor mij zijn er geen grenzen voor vriendschap. Mijn buitenlandse vrienden zijn in mijn gedachten en ik praat vaak met hen.” Een paar portretten van jongens uit de Lage Landen maken deel uit van Raúls kunstcollectie.

Freaks Momenteel werkt de man als grafisch ontwerper. Hij ontwikkelt huisstijlen voor ondernemingen en animaties waarin figu-

ren voorkomen die horen bij een bepaald bedrijf. “Ik schilder thuis nog wel in mijn vrije tijd maar ik heb minder tijd omdat ik nu voltijds werk als freelance ontwerper. Ik denk dat grafisch ontwerp een moderne manier is om klassieke technieken te gebruiken met de geweldige mogelijkheid om zaken ongedaan te maken of om verschillende versies van hetzelfde kunstwerk te kunnen maken.” De creatieve stroom houdt dus zeker niet op! Wie sporen zoekt van de kunstenaar op het net, zoekt best op Trambali Circusland. Eerst nam Raúl Magicscopio aan als artiestennaam maar die veranderde hij naar Trambali Circusland toen hij een project had over fantasy karakters. “Ik ben een fan van de film Freaks (film uit 1932 van Tod Browning) dus ik dacht dat mijn karakters ook wel monsterachtig moeten overkomen op anderen waardoor ze in het circusconcept passen.” Om in contact te komen met de kunstenaar, stuur je een mail naar de schrijver van dit artikel: dennis.deroover@hetrozehuis.be Meer creaturen te bezichtigen op www.magicscopioworld.deviantart.com Dennis De Roover illustraties en foto’s © Raúl Vivar

de magneet - 23


Chemie en holebi’s: werkt de reactie? Tussen homo’s en scheikunde zijn er best boeiende links te leggen “Doe eens iets over homo’s en chemie”, stelden onze hoofdredacteurs voor, wetende dat ik met beide fenomenen affiniteit heb. Oké, maar de doorsnee Magneetlezer heeft vast geen belangstelling voor de cv’s van bekende homo-scheikundigen. Dan toch maar eens kijken welke interessante links er zoal bestaan tussen het roze volkje en de moleculen van de witjassen. Het zijn wél twee werelden van verschil. Gays doen toch alleen maar iets met chemie als ze condooms met glijmiddel gebruiken? Of als ze poppers snuiven? Of zich suf zoeken naar de meest verleidelijke eau de toilette. Mja misschien toch, homo’s waarderen ook de fijne synthetische stofjes van sexy Milanocatwalk-pantalons. Of pittige mesh-jockstraps met veel lycra erin, zodat de mannelijke vormen goed tot hun recht komen.

Lok mannen met feromonen Insecten maar ook hogere diersoorten hebben er al eeuwen deugd van: seksuele lokstoffen, in chemiejargon feromonen genaamd. Chemici bestuderen die substanties al jaren en weten nu ook ongeveer hoe ze werken. Feromonen, relatief kleine organische moleculen, zijn geurstoffen die een belangrijke rol spelen in het ontmoetings- en seksueel gedrag tussen dezelfde diersoorten. We ruiken ze niet echt, maar ze zijn er wel en we merken ze dus onbewust ook op. Bij de mens treffen we feromonen aan in okselzweet en andere lichaamsgeuren. Als je seksueel opgewonden bent of minstens het verlangen naar seks hebt, dan zend je feromonen uit: chemische signalen die een ander onbewust opvangt via de neus. Zelfs al ruik je niks speciaals. Een chemische versie van de gaydar dus. Recente wetenschappelijke studies tonen aan dat homomannen anders reageren op feromonen dan heteromannen. Ze deden in Zweden bijvoorbeeld via hersenscans onderzoek met moleculen die afgeleid zijn van het mannelijk hormoon testosteron en het vrouwelijk hormoon oestrogeen. Wanneer je heterovrouwen en homomannen blootstelt aan testosteronafgeleide moleculen (de mannelijke homoonachtige stoffen), dan raken ze in hun hersens aantoonbaar opgewonden. Heteromannen totaal niet. Geurmoleculen die afgeleid zijn van het vrouwelijk hormoon zijn dan weer stimuli voor heteromannen en lesbische vrouwen. Deze twee categorieën kunnen logischerwijze ook het minst de geuren waarderen die homomannen uitzenden. De ‘geuren’ waarover we het hier hebben zijn dus niet ruikbaar maar ze zijn er wel en ze doen hun werk. Chemici gebruiken ze al jaren om insecten te misleiden en te bestrijden. Stel je een wijngaard voor waarin je de mannelijke druivenbladroller (een vlinder waarvan de

24 - de magneet

En in hun toiletkast staan potjes superhydraterende balsem naast uv- en rimpelwerende crèmes. In de buurt vind je ook de flacons met zalige smeersels die je een zacht-strandbruine-tint-zonderzon beloven. Laten we ook de blitse haargel en de vitamine Esupplementen niet vergeten. Net als de libidobevorderende ginsengcapsules. En de anti-oxidanten waarom gays groene thee drinken. Om van de energiedrankjes nog te zwijgen. Welja, er is misschien wel iets tussen homo’s en chemie.

“Wanneer iemand volledig authentiek naar het werk kan gaan, zal hij een gelukkiger, tevredener en productiever werknemer zijn” Kleuren en blonderen Maar laten we niet flauw doen. Onze formateur Elio Di Rupo mag dan wel én gay zijn én een diploma van Doctor in de Wetenschappen, Groep Chemie, boven zijn bed hebben hangen, we gaan hier geen eregalerij van gay-chemici openen. Ook al

rups de blaadjes van de druivenstok vernietigt) moet bestrijden omdat er anders geen druiven meer zijn. Simpel: breng hem seksueel totaal in de war door vrouwelijke feromoongeuren overal in de wijnstokken op te hangen via kunststofplaatjes. De mannetjes zoeken zich te pletter naar al die neukgrage vrouwtjes die de feromonen in de wijngaard suggereren, maar die er niet zijn! Na enkele dagen vallen de mannetjes van totale uitputting neer. Geen nakomelingen, geen extra schade meer voor de druiven. En dit is geen fictie. Feromonen worden overal ter wereld al benut voor de insectencontrole van oogsten. Feromonen blijken dus ook te werken in de aantrekking tussen mensen. De volgende stap zal ongetwijfeld zijn: feromonen in cosmetica. Krijgen we het ultieme parfum dat mannen naar mannen lokt? Zullen we binnenkort aftershaves kopen die ook male slaves binnenhalen? En zullen mannen gewoon mannen binnendoen via een feromoontandpasta? Mannen en chemie, het is me wat.


Homo’s missen testosteron Nu we het toch over homo’s en chemie hebben. In het boek Waarom mannen niet luisteren en vrouwen niet kunnen kaartlezen leggen de auteurs, na een uitgebreide studie van de bestaande wetenschappelijke literatuur, uit waarom homo’s homo’s zijn. ’t Is poepsimpel volgens hen. Ik citeer:

Er is geen enkele biochemische of andere reden waarom homo’s zich extra goed in chemische beroepen zouden voelen. zijn kappers (en zijn dat niet allemaal jeanetten?) uiteraard toegepaste chemici. Heb je al eens de producten bekeken voor kleuren, blonderen, fixeren en een permanent leggen? Onze hoofdredacteurs moet ik hier dus even ontgoochelen, dit stuk gaat niet over prominente homochemici. Ik zie immers geen enkele biochemische of andere reden waarom homo’s zich extra goed in chemische beroepen zouden voelen. Ik herinner me wél levendig het verhaal van onze Koen, ooit verschenen in dit blad onder de titel Mietje tussen de Macho’s. Koen heeft heel wat met chemie: hij is een hardwerkende, blije productiearbeider in een bekend Antwerps chemiebedrijf. Deed enkele jaren geleden een prachtige uitkomst tussen de mannen van zijn ploeg (met volle bedrijfssteun!) en werd er – op de gebruikelijke machograpjes na – helemaal aanvaard. De chemie tussen die mannen zit goed. Koen is trouwens al drie jaar gelukkig getrouwd met zijn toenmalige vriend, wat extra integratiebevorderend gewerkt heeft in zijn werkkring.

Roze plafond Vlaams onderzoeker Alexis Dewaele heeft samen met socioloog en homo research-icoon John Vincke uitgebreid onderzoek gedaan naar wat het Roze Plafond heet: homomannen zouden statistisch aantoonbaar minder professionele kansen krijgen en dus gemiddeld minder hoge toppen scheren in het beroepsleven. Het Steunpunt Gelijke Kansen van de Vlaamse overheid stimuleert en financiert trouwens mee dit soort van onderzoekswerk. Er moet dus wel een grond voor zijn.

“Zoals we nu weten, ontvangt een mannelijke foetus (met chromosomen XY dus) zes tot acht weken na de conceptie een enorme dosis mannelijke hormonen (androgenen) die de teelballen vormen waarna een tweede dosis de hersenen verandert van een vrouwelijke tot een mannelijke opmaak. (Dit laatste klopt echt wel: na de conceptie ontwikkelen we ons allemaal even als ‘vrouwen’, DC) Als de mannelijke foetus op het daarvoor aangewezen moment niet genoeg mannelijke hormonen ontvangt, kunnen er twee dingen gebeuren. Ten eerste kan de jongensbaby worden geboren met een hersenstructuur die meer vrouwelijk dan mannelijk is – met andere woorden, de jongen is hoogstwaarschijnlijk tegen de puberteit homoseksueel. Ten tweede kan er een genetische jongen worden geboren met volledig vrouwelijk werkende hersenen en een paar mannelijke geslachtsdelen. Deze persoon zal transseksueel zijn. Zulke mensen zijn biologisch lid van het ene geslacht, maar weten dat ze bij het andere horen.” Voilà, nu hoor je het eens van een ander. ’t Is den testosteron, of het gebrek eraan op het gepaste moment, zeggen die vorsers. Die dekselse chemie toch, hé.

Da’s trouwens niet alleen in Vlaanderen zo. De befaamde American Chemical Society (ACS) vindt dat holebi’s in de chemie ook wat extra steun mogen krijgen. Deze beroepsvereniging waarvan bijna alle Amerikaanse chemici lid zijn, heeft in mei van dit jaar in primeur en officieel een Subdivision For Gay & Transgender Chemists & Allies opgericht (Onderafdeling voor Homo en Transgender Chemici en & Sympathisanten). Voor slechts twee dollar per jaar bovenop het normale lidgeld van de ACS kan je er lid van worden. De onderafdeling groepeert de duizenden holebi’s die in de Amerikaanse universiteiten en onderzoekscentra aan 4

Alexis Dewaele, https://biblio.ugent.be/person/802000765225 LGTB-afdeling van de American Chemical Society: http://prof.sites.acs.org/lgbtandallies.htm “Waarom mannen niet luisteren en vrouwen niet kunnen kaartlezen”, Allan & Barbara Pease, Rainbow pocket 966. www.rainbow.nl. de magneet - 25


de slag zijn. De doelstellingen zijn de erkenning, het mentorship, het netwerken en de diversiteitsaanvaarding bevorderen voor gay, lesbische, biseksuele en transgender (LGBT) scheikundigen. De leden van de ACS en werkgevers van scheikundigen ’opvoeden’ over waarom het belangrijk is LGBT-chemici open en met volle erkenning in hun rangen op te nemen met andere organisaties samenwerken die bekommerd zijn om het welzijn van LGBT’s op de werkplek en om hun carrièrekansen.

“Krijgen we het ultieme parfum dat mannen naar mannen lokt? Zullen we binnenkort aftershaves kopen die ook male slaves binnenhalen?”

bijvoorbeeld ook bij Ford Genk kennen (die zijn opgenomen in de LGBT-groep van het wereldwijde concern). Ford Genk kreeg daarvoor in 2009 zelfs de Rainbow Award van de Belgian Business Association (BBA). Da’s een vzw die gelijke rechten voor homo’s en lesbiennes in de zakenwereld nastreeft.

De ACS-onderafdeling pakt het meteen groots aan. In het wereldwijd gelezen en gewaardeerd wetenschappelijk blad Chemical & Engineering News (23 mei 2011) getuigen holebichemici over hun ervaringen met hun geaardheid ten opzichte van collega’s en hun werkgever. Eén van de citaten uit het artikel: “When a person can bring their full, authentic self to work, they’re going to be a happier, more satisfied, and more productive employee”. Ik had het niet beter kunnen zeggen. Inderdaad is de vooruitgang van de wetenschap gebaat bij happy en productieve scheikundigen. Ook homoscheikundigen. Jaarlijks gaan de ‘gay chemists’ in september tijdens de Algemene Vergadering van de ACS een grote holebicocktail organiseren. En ze bloggen er nogal op los (zie referentie aan het eind van dit stukje).

Ook onze Amerikaanse broeders en zusters maken lijstjes op van de homovriendelijkste ondernemingen voor LGBT-wetenschappers. In de chemische en biotech-sector in de US waren dat dit jaar en in deze volgorde: Air Products&Chemicals, BASF, Dow Chemical, DuPont, Ecolab, Genentech en Monsanto.

Rainbow Award

Dirk Clotman

In nogal wat grote chemische en farmaceutische bedrijven in de VS is het trouwens vanzelfsprekend dat ze een actieve vereniging van holebiwerknemers hebben. Zoals we dat hier in Vlaanderen

Het hoeft dus niet allemaal kommer en kwel te zijn voor homo’s in wetenschap en chemie. Zodat ze extra vindingrijk aan de slag kunnen gaan. Misschien kunnen ze zelfs eens eindelijk precies aantonen om welke biochemische reden(en) iemand holebi is (zie kaderstukje). En uitvissen waarom het zelfs voor een creatieve homochemicus in dit land aartsmoeilijk is om een regering te vormen


De huisknecht en andere scabreuze vertellingen Auteur Jan Vander Laenen komt uit een gegoede Brusselse bourgeois familie. In zijn nieuwe verhalenbundel vertelt hij in zeer pittige stijl over zijn belevenissen en nogal onethische gedragingen.

Auteur Jan Vander Laenen laat in De huisknecht en andere scabreuze vertellingen meermaals horen dat hij geen financieel probleem heeft, maar hij voelt zich wel emotioneel mishandeld. Hij laat zich vaak misprijzend en smalend uit over de Vlaming en loopt graag te koop met zijn kennis van het Italiaans - hij had jarenlang een lover uit Viareggio -, zijn liefde voor de kunst, zijn verfijnde smaak. Door zijn keuze van verhaaltjes, die hij gerust aan de toog van de Duquesnoy kan hebben gehoord, heeft zijn raamvertelling soms wat van een schelmenroman. Ondanks zijn talrijke arrogante kantjes wist hij mij wel te amuseren, omdat de verhaaltjes meestal herkenbaar zijn en zijn verhaaltrant heel prozaïsch en soms subtiel is, wat woordkeuze betreft. Zonder schroom vergelijkt hij zich graag met Edgar Allen Poe of Guy de Maupassant en meet hij zich ‘poète maudit’-allures aan. Het vergoelijkt zijn destructieve levensstijl, waarin hij zich graag wentelt. Hij loopt graag te pronken met zijn nogal onethisch gedrag en zijn versiertrucjes. In de verhalenbundel De huisknecht heeft hij het over zijn afmattende levensstijl die hij aanneemt na het beëindigen van zijn relatie met een Italiaan: veel alcohol, sigaretten en ongezond leven en de vele uren die hij doorbrengt in de lederbar ‘Le Duquesnoy’. Hij schildert heel treffend de internationale schare aan bezoekers van de bar en hun gewoontes. Gelukkig is er nu Mimoun, een Marokkaan, aan wie hij veel te danken heeft. Aan Maghrebijnen is hij verslaafd. Het onbereikbare fascineert hem. Hij voelt als het ware medelijden met de 30-jarige bloemenverkoper en klaagt het racisme aan, dat Marokkaanse homo’s in het milieu ervaren. Hij meent zich te herinneren hoe diezelfde bloemenverkoper hem op een avond heeft overvallen en bestolen omdat hij ‘un sale pédé’ was. Mimoun schijnt een openbaring te zijn in bed en komt meermaals terug. Jan vat het snode plan op om Mimoun van zijn familie te doen scheiden, zodat hij noodgedwongen bij hem moet intrekken en zijn ‘huisknecht’ wordt. Mimoun blijkt niet alleen een goede bedgenoot, hij is ook een goede kok en een goed luisteraar. Jan vertelt met veel zin voor details het ene onwaarschijnlijke verhaal na het andere in een wel zeer pittige stijl. Vooral wie met het milieu vertrouwd is, zal dit boek, dat werd uitgegeven door ‘t Verschil meermaals doen schaterlachen. Wie er niet mee vertrouwd is, zal zich misschien ergeren of zich gechoqueerd voelen. Niemand zal echter kunnen ontkennen dat ‘t Verschil alweer een uitstekend boek van eigen bodem met een grote amusementswaarde op de markt heeft gebracht. En daar kunnen we ons alleen over verheugen. De huisknecht en andere scabreuze vertellingen - Jan Vander Laenen (Uitgeverij ‘t Verschil 2011 -251 p.) Philippe Bonne

De HolebiBib leest Fun Home. Familiedrama Ooit een stripboek gezien dat in omvang en gewicht meer doet denken aan een stevige roman dan aan de nieuwste Suske en Wiske? Met Fun Home creëerde de Engelse schrijfster en tekenares Alison Bechdel letterlijk een zwaar beeldverhaal - echter nooit zwaarmoedig, omdat haar schattige tekenstijl en onderkoelde manier van vertellen van veel humor getuigen. In deze strip neemt Alison Bechdel je mee naar heftige situaties uit haar eigen verleden. Haar agressieve vader komt voorbij, filosofische vragen bij de dood van familieleden, de dwangstoornissen waar ze in haar jeugd aan leed. De prikkelende gebeurtenissen zuigen je in het verhaal en maken dat je het boek moeilijk weg kunt leggen: nog één bladzijde, nog een paar plaatjes dan, vooruit, ook de volgende bladzijde nog ... en voor je het weet, heb je het uit, sneller dan een roman, maar daarom niet minder beklijvend. Van harte welkom in de Holebibib om je te laten verrassen door deze strip met de hoofdletter S ! De holebibib is geopend op dinsdag van 18 tot 20 uur en op zaterdagmiddag van 15 tot 17 uur. Fun Home. Familiedrama – Alison Bechdel (Uitgeverij XTRA 2010 – 232 p.) Sophie Serraris Sophie Serraris Sint-Andriesplaats 18 2000 Antwerpen 0487 57 92 86 de magneet - 27


“Je moet leerlingen vooral niet choqueren” Homofobie aanpakken op school, hoe doe je dat? De homohaat is nog lang niet de wereld uit. Recente gebeurtenissen drukten ons opnieuw met de neus op de feiten. Wie de haat tegen holebi’s en transgenders wil ontmijnen, moet zeker preventief werk leveren in onze scholen. Katrien Van Leirberghe (çavaria) en Nadine De Roover (Wel Jong Niet Hetero) vertellen over hun ervaringen.

Bij çavaria, de vroegere Holebifederatie, wordt geprobeerd om het holebi- en transgenderthema meer bespreekbaar en zichtbaar te maken in het onderwijsveld. Çavaria geeft advies aan leerlingen, studenten en leerkrachten. “Sinds 1999 hebben wij al ervaring met onderwijsprojecten”, vertelt Katrien Van Leirberghe van çavaria. “Vormingen geven we al sinds dat jaar. Op dit ogenblik geven wij vooral vorming aan leerkrachten en bij de lerarenopleiding. Het zijn vooral de scholenwerkers van de jongerenverenigingen die naar leerlingen op school trekken.” Met haar vormingen bereikt çavaria momenteel vooral studenten die leerkracht willen worden of die een diploma sociaal werk, pedagogie of criminologie willen behalen. De vormingen worden aangevraagd door allerlei scholen, zowel katholieke scholen als instellingen van het gemeenschapsonderwijs.

homoseksuele relaties niet altijd ‘een mannetje’ en ‘een vrouwtje’ aan te pas komt.” Katrien en haar collega’s gebruiken allerlei technieken wanneer ze vorming geven. Ze werken met kwisjes, ‘stellingenspelen’, open klasgesprekken, filmpjes of tekeningen. “We wisselen vaak af, ook om het voor onszelf boeiend te houden.” Bij een ontmoeting met leerkrachten moedigt çavaria de deelnemers aan om het thema ook voor en na de vorming te bespreken. Dat wordt in de hand gewerkt door een educatieve map te overhandigen, Bank Vooruit! Op naar een holebivriendelijke school. Gaat het om een vorming voor leerlingen, dan vraagt Katrien vaak aan het eind wat zij ervan vonden: “Meestal vinden leerlingen het wel interessant. Ze steken er altijd wel iets van op.”

‘Zwarte scholen’ Concentratiescholen of ‘zwarte scholen’ vergen een specifieke aanpak. Het zijn scholen waar de meerderheid van de leerlingen van allochtone afkomst is. “Wij willen jongeren in geen geval choqueren”, legt Katrien uit. “Je laten meeslepen in religieuze discussies heeft geen zin. Leerkrachten op concentratiescholen zijn dikwijls banger dan hun collega’s op witte scholen om over homoseksualiteit te babbelen. Ze hebben schrik voor de reacties van leerlingen of ouders. Soms is die schrik gegrond maar soms ook niet.” Vraag is hoe je homoseksualiteit bespreekbaarder kan maken op zwarte scholen. “Het thema seksuele identiteit maakt alleszins deel uit van de vakoverschrijdende eindtermen in het middelbaar onderwijs”, stelt Katrien. “Dat betekent dat álle scholen het thema

“Leerlingen moeten leren hoe ze in een geest van respect over homoseksualiteit kunnen praten. Schelden mag niet worden geduld.” Misvattingen “We willen jongeren beter en juister informeren over alles wat met holebi’s en transgenders te maken heeft”, zegt Katrien. “Jongeren hebben vaak het idee dat ze er al veel over weten maar toch komen we nog veel onwetendheid of misvattingen tegen.” Een vorming van enkele uren volstaat doorgaans niet om alle vooroordelen weg te nemen. “Maar het is al mooi als je de deelnemers kan doen inzien dat er in

28 - de magneet

moeten aansnijden. Leerlingen moeten leren hoe ze in een geest van respect hierover kunnen praten. Schelden mag niet worden geduld.” Volgens Katrien is het essentieel een goed school- en antipestbeleid te hebben in elke instelling. “Leerlingen, ouders, leerkrachten en directie moeten allemaal dezelfde grondregels onderschrijven. Respect en

diversiteit moeten uitdrukkelijk aandacht krijgen. En het punt ‘seksuele identiteit’ moet uitdrukkelijk in het schoolreglement staan.”

Zichtbaarheid Of het veel zin heeft om campagnes te voeren of brochures te maken? Katrien denkt van wel. “Zorgen voor zichtbaarheid is een eerste stap. Zolang iets onder de mat wordt geschoven en er niet over gepraat wordt, verandert er niets. Eerst moet er een dialoog worden geopend, weliswaar onder begeleiding. Campagnes die alleen maar willen choqueren hebben geen zin. Brochures verspreiden op scholen is een eerste, goede stap. Zolang leerlingen maar weten tot wie ze zich op school kunnen richten als ze nog met vragen zitten.” Homofobie kan uit diverse hoeken komen. Maar feiten van agressie tegen holebi’s worden wel vaak gelinkt aan groepjes jonge allochtonen, al dan niet Noord-Afrikanen. “Jongens met een grote bek en veroordelende vuisten, echte venten”, zoals De Morgen het enkele maanden geleden formuleerde. De Vlaamse minister van Onderwijs, Jeugd en Gelijke Kansen, Pascal Smet, had het over ‘de zedenpolitie’: migranten die homo’s of ‘verkeerd geklede’ meisjes lastig vallen of uitschelden.

Amsterdam

Uit onderzoek van de Universiteit van Amsterdam blijkt dat homofoob geweld daar vaak het werk is van jonge mannen beneden de 25 jaar. De daders zijn er even vaak jongens van Marokkaanse afkomst als jonge autochtonen (telkens 36 procent van de gevallen). In verhouding tot hun aandeel in de bevolking zijn jonge Marokkanen wel oververtegenwoordigd. “Uiteraard moeten we homofobie aanpakken”, vindt Katrien. “Homofobe feiten mogen we nooit verbloemen, ongeacht wie de dader is. Maar we mogen niet te snel


concluderen dat vooral Noord-Afrikanen verantwoordelijk zijn. De resultaten van het onderzoek in Amsterdam zijn volgens mij niet door te trekken naar Vlaanderen omdat de samenstelling van de bevolking hier anders is.”

‘Alle homo’s zijn verwijfd.’ ‘Holebi’s mogen trouwen.’ ‘Als mijn beste vriend of vriendin holebi is, heb ik daar geen probleem mee.’ Zulke stellingen gebruikt EV bij schoolbezoeken. De EV’ers vertellen over zichzelf, hun coming-out, de werking van de groep.

Kenneth Mills, ook verbonden aan çavaria, erkent dat extremere vormen van homohaat te vinden zijn bij ‘bepaalde groepen jongeren met buitenlandse roots’. “In Amsterdam zijn Marokkaanse jongeren relatief gezien oververtegenwoordigd in de statistieken over homofoob geweld. Het heeft geen zin om dat te ontkennen.” Mills wijst erop dat ook autochtone Nederlanders in Amsterdam homo’s aanvallen.

Niet te dichtbij “Meestal reageren leerlingen eerder gematigd”, zegt Nadine. “Ze zijn niet echt pro holebiseksualiteit maar ook niet echt tegen, tenminste zolang het niet te dicht bij henzelf komt. Van klasgenoten of vrienden zouden ze het meestal verdragen als die op het eigen geslacht zouden vallen. Gaat het om een broer of zus, dan is er wel een

“Meestal zijn leerlingen niet echt pro holebiseksualiteit maar ook niet echt tegen, tenminste zolang het niet te dicht bij henzelf komt.” Volgens Kenneth is het te beperkt om etnische afkomst en homofobie zomaar te zien als ‘oorzaak en gevolg’. “Stel dat we homofobie vooral zouden koppelen aan de islamitische cultuur, hoe verklaar je dan dat ook autochtonen of Oost-Europeanen geweld tegen homoseksuelen plegen? Als we oplossingen willen vinden, is er nuance nodig.”

Jupiler “Machogedrag en genderstereotypen komen in de hele samenleving voor”, zegt Kenneth. “Denk maar aan de reclamespotjes voor het biermerk Jupiler. Religieuze onverdraagzaamheid tegenover homoseksuele relaties beperkt zich niet tot de islam. Er zijn diverse gemarginaliseerde groepen die in een straatcultuur leven. In hechte, homogene groepen ontstaat groepsdruk en intolerantie tegen alles wat anders is. ‘Homo’ is ook nog altijd een scheldwoord voor heel wat jongeren.” Nadine De Roover is sinds 2004 vrijwilligster bij de jongerenkoepel Wel Jong Niet Hetero (WJNH). Ze was ook actief bij de Antwerpse jongerenvereniging Enig Verschil. Momenteel engageert ze zich bij Plan B, een subgroep van WJNH voor 24- tot 30-jarigen. Bij Enig Verschil was Nadine onder meer betrokken bij de scholenwerking. In het kader van bezoeken aan scholen kwam ze ook één keer in een concentratieklas, bij het Antwerpse Sint-Lievenscollege. “De scholenwerking wil leerlingen doen beseffen dat holebiseksualiteit niet abnormaal is. Zonder ze te forceren om ‘pro’ te zijn. Het is vooral belangrijk dat leerlingen er eens over praten en erover nadenken.”

groot probleem. In sommige gezinnen zou zo iemand waarschijnlijk worden verstoten.” Als een vriend of vriendin holebi blijkt te zijn, kan de vriendschap meestal voortbestaan. Samen douchen na het sporten of hetzelfde bed delen zit er dan niet meer in. Holebi’s die trouwen of kinderen krijgen, dat zien velen ook niet zitten. “Wat dat laatste betreft, denken autochtone jongeren hetzelfde als allochtone jongeren.”

tijdig op de lagere school moeten aankaarten. Wachten tot de laatste graad van de middelbare school is niet verstandig want dan is het eigenlijk al te laat.”

Stap voor stap Ook Nadine is voorstander van campagnes op scholen, voor zover daar écht iets mee gedaan wordt. “Alleen maar wat posters ophangen is zinloos. Je moet zorgen dat erover gepraat wordt en dat jongeren in contact komen met holebi’s. Ze moeten tot het besef komen dat de clichés vaak niet kloppen. Het is een kwestie van stap voor stap werken. Wie wonderen hoopt te bereiken, zal meer dan eens met zijn neus tegen de muur botsen.” “Ik wil zeker niet ontkennen dat er problemen zijn met sommige allochtone jongens maar we mogen ons ook niet laten

Als een vriend of vriendin holebi blijkt te zijn, kan de vriendschap meestal voortbestaan. Samen douchen na het sporten of hetzelfde bed delen zit er dan niet meer in. Nadine herinnert zich hoe er tijdens een klasbezoek werd gepraat over twee Iraanse homojongens die waren opgehangen in Iran. “Toen het daarover gingen, kregen we wel erg radicale meningen te horen. Sommige allochtone leerlingen vonden dat je homo’s wel kon ophangen in het land van herkomst, maar niet in België. Eén meisje vond dat holebi’s ook in België mochten worden opgehangen. Gelukkig stond zij alleen met die opvatting.”

Beschaamd Voor Nadine is het duidelijk dat homoseksualiteit taboe is in concentratieklassen. “Allochtone jongeren praten niet over holebiseksualiteit. Ze zijn beschaamd wanneer ze daar openlijk moeten over spreken. Het is al een hele prestatie om ze er één keer over aan het praten te krijgen.” Nadine wil niet te snel een soort recept geven om de kwestie op concentratiescholen aan te pakken. “Maar het lijkt me toch belangrijk om het thema holebiseksualiteit niet uit de weg te gaan. Walging voor ‘wat vreemd is’ lijkt pas na het tiende levensjaar te ontstaan; we zouden het thema dus al

ophitsen door berichten in de media. Mijn vriendin en ik werden zelf één keer lastig gevallen door allochtone mannen die ons uitscholden en fysiek zeer bedreigend overkwamen. Maar dat ene voorval weegt voor mij niet op tegen alle positieve ervaringen met allochtonen.” Nadine is van mening dat te vaak alleen negatieve feiten worden getoond of belicht. “Allochtonen die wel het goede voorbeeld geven, verdienen meer aandacht en krediet.” Denis Bouwen

de magneet - 29


Schandaal in de Kerk, op de planken Lelies: homo-erotische intriges bij de bisschop

In november gaat de musical Lelies van Judas Theaterproducties in première. Lelies is gebaseerd op het toneelstuk Les feluettes. Lelies werd ook verfilmd, maar komt nu als musical in de Rode Zaal van het Fakkelteater. Timo Descamps neemt de hoofdrol op zich. We schrijven 1952. Een groepje gevangenen onder leiding van Simon Doucet brengt een toneelstuk voor bisschop Jean Bilodeau. Voor Simon is het stuk een finale biecht. Het toneelstuk in het toneelstuk is gebaseerd op de gebeurtenissen die zich veertig jaar daarvoor hebben afgespeeld in het plaatsje Roberval, waar Simon Doucet en Jean Bilodeau samen studeerden aan het SintSebastiaancollege. Simon is verliefd op de jonge graaf Vallier de Tilly, een geruïneerde Franse aristocraat die samen met zijn moeder verbannen werd naar Roberval. Gravin de Tilly wacht nog steeds op de terugkeer van haar echtgenoot die in Frankrijk de terugkomst van de monarchie voorbereidt. Het toneelstuk van de gevangenen vertelt het verhaal van de relatie tussen Vallier en Simon. Een relatie die ontdekt wordt, onder meer door toedoen van de jaloerse Bilodeau. Maar naarmate het verhaal vordert, wordt duidelijk wat de ware toedracht is. Simon bewijst dat hij reeds veertig jaar onterecht gevangen wordt gehouden en dat niet hij, maar Bilodeau verantwoordelijk is voor de

30 - de magneet

gewelddadige dood van Vallier. Klinkt dit allemaal wat abstract? Onthoud dan dat de kernthema’s van Lelies homoseksualiteit, verdraagzaamheid, vrije meningsuiting en gelijke kansen zijn. Actueel? Inderdaad.

Sterke referenties Uitvoerend producent en componist Sam Verhoeven van Judas Theaterproducties heeft een indrukwekkende ploeg bijeen gekregen. Judas heeft de voorbije jaren met onder andere Ganesha zijn strepen wel verdiend. Artistiek doet de compagnie zeker niet onder voor de grote twee: Studio 100 en Music Hall. Timo Descamps zal de hoofdrol van Simon Doucet op zich nemen. De 25-jarige Mortselaar speelde onder meer in Spring op Ketnet, de Nederlandse musical Kruistocht in spijkerbroek en is te zien in de Amerikaanse homofilm Judas Kiss. Die film toert momenteel rond in Amerikaanse filmfestivals. Timo heeft op YouTube al verklapt dat hij in Lelies volledig naakt te zien is. Timo’s tegenspeler Matthew Michel zal zijn musicaldebuut in Vlaanderen maken en krijgt meteen een prominente rol, die van Vallier de Tilly. De bijna 23-jarige Nederbelg met Australische roots heeft al wat ervaring op Nederlandse podia en bij het dubben van animatiefilms.


Ook veteranen Hans Peter Janssens, die een musicalpalmares om U tegen te zeggen en Door Van Boeckel spelen in het stuk. De regie is in handen van Martin Michel (o.a. Grease) en Allard Blom, bewerker en vertaler van tal van grote musicals, zorgt voor het scenario en de liedjes. Hij haalde zijn inspiratie uit de film Lelies, die zelf gebaseerd is op het Canadees toneelstuk Les feluettes (De mietjes) van Michel Marc Bouchard. Timothy Junes

Lelies gaat in première op 20 november en speelt tot 30 december in de Rode Zaal van het Fakkelteater in Antwerpen. Tickets zijn te verkrijgen via www.fakkelteater.be of via 070 246 036


Helaba, holebi!

Klare taal over holebitermen en ‘gay slang’ De holebiwereld heeft zeker en vast een eigen taaltje of ‘slang’. Het is echter voor leken en kersverse, evenals voor doorgewinterde gasten in het roze land, niet altijd even duidelijk wat die woorden beteken en waar ze vandaan komen.

Als letterwoorden te lang zijn, worden ze onuitspreekbaar Velen onder jullie zullen wellicht niet weten dat het woord ‘holebi’ nog niet zo lang bestaat. Meer zelfs: het werd door mensen uit ons eigen ‘huis’ uitgevonden. Men was namelijk al een tijdje op zoek naar een verzamelnaam voor al wie homo, lesbisch of biseksueel was. Een verzamelnaam ligt trouwens meestal makkelijker in de mond en is eenvoudiger in gebruik dan telkens opnieuw die hele resem aan seksualiteiten te moeten opsommen. Zo kwam men tot een ietwat gek woord waarbij men telkens de

Coming-out vs outing Het gebruik van ‘coming-out’ hangt samen met de zegswijze ‘uit de kast’. Met ‘nog niet uit de kast’ wordt de levensstijl van homo’s en lesbiennes benoemd die niet publiekelijk voor hun geaardheid uitkomen om discriminatie, uitsluiting en stigmatisering te voorkomen. De ‘coming-out’ is het resultaat van een persoonlijke beslissing en eigen initiatief. Dit in tegenstelling tot ‘outing’: het zonder medeweten of goedkeuring van de betreffende persoon bekendmaken van diens seksuele voorkeur. Een ‘outing’ is meestal niet zo plezant voor de persoon in kwestie en wordt vaak gebruikt als afpersmiddel. Een ‘coming-out’ is meestal een proces van lange duur dat meerdere malen moet herhaald worden, er bestaan echter ook mensen die aan ‘inning’ doen: een ‘innie’ is een holebi die na een ‘coming-out’ zijn/haar homoseksualiteit toch voor bepaalde (groepen) personen verborgen houdt.

Een jeanette of kleine strijkplank eerste twee letters van die woorden gebruikte (homo, lesbisch, biseksueel). Het werd voor de eerste keer toegepast in – zeg maar – vakliteratuur en al snel werd het door de algemene pers opgepikt en algemeen aanvaard als de verzamelnaam voor nietheteroseksuelen (van de groep transgenders was er toen nog veel minder sprake). Nadat het ook ten noorden van onze landsgrens werd gebruikt, kon een opname in de Van Dale dus niet uitblijven en heeft onze aller eigenste Inge Wallaert er begin jaren ’90 voor gezorgd dat dit zo geschiedde. Geef toe: het ligt makkelijker in de mond dan ‘GLBTQI’ (Gays, Lesbians, Bisexuals, Transgenders, Questionables and Intersexuals).

32 - de magneet

Uit de kast komen


Holebitaal Veel over de etymologie van bepaalde woorden en benamingen omtrent holebi’s staat er (nog) niet beschreven. Zo is het woord janet – dat van het Franse ‘jeannette’ komt en zoveel betekent als ‘klein strijkplankje’ (!) – een scheldterm voor (verwijfde) homo’s in Vlaanderen. In het Engels refereren ze hiervoor naar ‘poof’ of ‘poofter’ en bij de Amerikanen naar ‘fag’ of ‘faggot’. Bij onze Noorderburen grijpen ze voor die term eerder naar het woord flikker. Terwijl het woord nicht dan weer een geaccepteerde benaming voor (en tussen) homo’s is, … alhoewel! Jullie een volledige lijst opsommen van alle gebruikte termen is echter onbegonnen werk. Dat houdt ons toch niet tegen enkele merkwaardigheden te vermelden. Zo zijn er de laatste jaren trends opgedoken als ‘cottaging’, wat seks zoeken of hebben is in publieke toiletten. Wie regelmatig een nieuwe stijl uitprobeert, omschrijft die best als een ‘new zhoosh’ en voor wie graag van jonge of jong uitziende homomannen (18-23j.) houdt met een ectomorfe bouw (mager, breekbaar, smal beenderstelsel, afhangende schouders, smal gezicht, scherpe neus), weinig of geen lichaamshaar en geen gezichtsbeharing, gebruikt daar best de naam ‘twink’ voor. Een sterke, mannelijke, lesbische vrouw wordt dan weer omschreven als een ‘dyke’. Dit wordt meestal in negatieve zin gebruikt: als ik spreek over het type houthakkershemden en vrachtwagenchauffeurs, weet je wel wat er mee bedoeld wordt.

Vrouwen met een hoog testosterongehalte of dykes Gay slang ‘Gay slang’ is geen homoseksueel reptiel, maar een verzamelnaam voor vreemde termen die enkel in de holebiwereld terug te vinden zijn. De Nederlanders gebruikten bijvoorbeeld vroeger wel eens de term ‘hojo’, dat staat voor homoseksuele jongere en dat werd zowel voor jongens als voor meisjes gebruikt. Net zoals een ‘hotero’ dan weer een homoseksueel is die zich bewust gedraagt zoals een heteroseksueel zich (volgens de maatschappelijke normen) behoort te gedragen. Wat relnichten en ‘dramaqueens’ betekenen hoeft verder geen uitleg. Ramses Noffels

Komiek Sasha Baron Cohen als typetje Bruno, een echte relnicht de magneet - 33


Dankjewel lieve Lieve Een gift voor Het Roze Huis via een testament Lieve Van Os drukte de laatste 15 jaar haar stempel op onze organisatie. Velen herinneren zich ‘de paarse muur’ en haar legendarische Roze-Huiscocktails tijdens Muziek in de Wijk. Ook nu ze er niet meer is, betekent Lieve nog altijd veel voor de organisatie. Voor Lieve was Het Roze Huis een tweede thuis. Vele uren van haar vrije tijd heeft ze er doorgebracht. Vaak om te helpen, soms om rustig iets te drinken, de krant of een boek te lezen, een praatje te slaan, nieuwe mensen te leren kennen. Een thuis waar ze graag kwam en graag gezien was. In de loop der jaren heeft ze ook haar stempel gedrukt op de ontmoetingsplaats die Het Roze Huis en Café Den Draak voor haar en voor anderen was en is. Voor Lieve is het helaas gedaan, we zien haar niet meer op het terras, we hebben jammer genoeg afscheid van haar moeten nemen, veel te vroeg en dat deed pijn. Ik denk altijd even aan haar, als ik langs het café Het Roze Huis binnenkom en bij de deur de hangfuchsia zie, ter nagedachtenis aan haar. En ook een beetje omdat ze altijd gezegd heeft dat er zo’n planten aan de gevel moesten komen, dus nu heeft Peter dat voor haar in orde gebracht, een cadeau voor Lieve. Alsnog. Maar Lieve had ook een cadeau voor Het Roze Huis. Een wens ook. Via haar testament schonk ze een gift aan Het Roze Huis. Opdat het een ontmoetingsplek zou zijn en zou blijven voor wie dat wil. Opdat we onthaalgesprekken kunnen organiseren voor iedereen die daar nood aan heeft. Opdat we interculturaliseren, hoe moeilijk het ook is. Maar bovenal, opdat het een open huis voor iedereen kan blijven zijn. Lieve besefte dat ook als ze er niet meer was, nog veel kon betekenen voor de organisatie. Daarom nam ze Het Roze Huis op in haar testament. Om na te denken over je nalatenschap hoef je niet ‘oud’ of ‘ziek’ te zijn. Heb jij er al eens over nagedacht welke stempel je wil drukken op Het Roze Huis na je dood? Heb je al een testament en wil de daar ook een goed doel, bijvoorbeeld Het Roze Huis in opnemen? Neem dan zeker eens een kijkje op www.2share.be/legaat waar het advocatenkantoor Cazimir alles haarfijn uitlegt. Het is goed om weten dat je met een handgeschreven testament al ver komt, je hoeft geen notaris in te schakelen, het kan wel. Ward Van Os

Lieve had een cadeau voor Het Roze Huis.

Duolegaat Misschien heb je al eens gehoord over een duolegaat. De techniek kan bijzonder interessant zijn als je iets wil nalaten aan iemand die hoge successierechten moet betalen. Het komt er op neer dat je de organisatie als algemeen legataris aanduidt en de successierechten laat betalen. Want organisaties betalen namelijk minder successierechten, dus blijft er meer over om te verdelen onder vrienden en kennissen. Op deze pagina van de Cazimir site staat alle informatie en een voorbeeld: www.2share.be/duolegaat


Ontdek alle voordelen op

www.cavariapas.be


Homoseksualiteit: een natuurlijk fenomeen “Toon mij één dier dat homoseksueel is” De vraag of homoseksualtiteit al dan niet een natuurlijk fenomeen is, is niet nieuw. Eén op vijf pinguïns in dierentuinen is zó. Homoseksualiteit bij dieren is niet te vergelijken met de ‘afwijkende’ seksualiteit van de mens. Sommige wetenschappers beweren dat deze vorm van seksualiteit dieren helpt om te overleven. Volgens wetenschappers heeft homoseksualiteit bij dieren altijd al bestaan. Zelfs Darwin sprak al van homoseksualiteit, maar volgens hem kwam dit maar zelden voor. In het verleden werd het ‘afwijkende’ gedrag omschreven als een spelletje, vechten of identiteitsverwarring. Er zijn ook veel dieren met een moeilijk te bepalen geslacht, waardoor homoseksueel gedrag minder opvalt. Homoseksualiteit gooit echter de hele evolutietheorie van Darwin overhoop: Survival of the fittest. Als

Er wordt beweerd dat homoseksuele dieren de soort in stand kunnen houden we deze twee feiten van dichterbij bekijken, wil dit zeggen dat homoseksuelen zeker niet moeten onderdoen voor heteroseksuelen. Volgens Darwin doet een dier alles om zijn soort in stand te houden. Voortplanting is dan ook één van de belangrijkste levensbehoeften bij dieren, naast eten en drinken. Er wordt zelfs beweerd dat homoseksuele dieren de soort in stand kunnen houden. Misschien moeten we dan toch wat meer aandacht besteden aan homoseksuele ouders?

Één op drie albatrossen homoseksueel Het meeste onderzoek is verricht bij albatrossen: een derde van deze soort zou homoseksueel zijn. Er zijn koppeltjes bekend die al 19 jaar samen zijn. Er is dus geen sprake van een ‘one night stand, om het eens te proberen’. Aangezien de mannetjes en vrouwtjes sterk op elkaar lijken, is er onderzoek gedaan naar het DNA van deze dieren. De meeste koppels bestaan uit twee vrouwtjes omdat er een tekort is aan mannetjes. De vrouwtjes gebruiken een mannetje als spermadonor, maar voeden samen de jongen op. Albatrossen zijn niet de enige bekende soort waar homoseksualiteit vaak voorkomt. Er zijn zeker nog 450 andere diersoorten bekend met homoseksuele exemplaren. Er wordt zelfs vermoed dat het 1.500 soorten zijn. Van toeval kunnen we dus niet meer spreken. Flamingo’s, buffels, ke-

36 - de magneet

vers, slangen, zwanen, bonobo’s, vlinders, dolfijnen, strontvliegen… Maar de meest bekende soort is de pinguïn. Want wie een beetje op de hoogte is van het dierennieuws, heeft zeker en vast al gehoord van homoseksuele pinguïns in de zoo. Het is zelfs zo dat één op vijf pinguïns in een zoo homoseksueel is. Bij de Rosékaketoe is zelf één op twee koppels homoseksueel.

Homoseksualiteit als tactiek De reden waarom dieren homoseksueel zijn, is van een andere aard dan bij de mens. Het draait hier niet enkel om genegenheid

Bij de Rosékaketoe is één op twee koppels homoseksueel en liefde of om het voortbestaan van de soort. Bij sommige diersoorten maakt homoseksualiteit deel uit van een tactiek of het gedrag. Vele wetenschappers zullen dan ook zeggen dat homoseksualiteit bij dieren niet te vergelijken is met die van de mens. Hier volgen enkele voorbeelden: - Bonobo’s lossen conflicten op met een stevige vrijpartij. Het maakt niet uit of het conflict heeft plaatsgevonden tussen dieren van hetzelfde geslacht of het andere geslacht. Goedmaakseks bestaat dus ook in de dierenwereld: Bart De Wever en Elio Di Rupo kunnen alvast van bil gaan. - Ook kuddegedrag kan een reden zijn voor homoseksualtiteit: om de rust en de stabiliteit in de groep te bewaren. - Bij flamingo’s kan een koppeltje mannetjes een groter territorium bewaken dan één enkel mannetje.


- Mannelijke strontvliegen vertonen homoseksueel gedrag om hun concurrentie zo veel mogelijk uit te putten. - Sommige soorten vormen een paar omdat één van beide geslachten beter is in het beschermen van de jongen. - Mannelijke dolfijnen smeden banden met andere mannetjes omdat de communicatie hen ten goede komt bij de jacht. Zoals je ziet zijn er dus heel uiteenlopende redenen waarom dieren een homoseksuele relatie aangaan. Toch kunnen de dieren ons misschien helpen met het aanvaarden van homoseksualiteit bij de mens.

Homoseksuele necrofiele wilde eend Het moet je maar overkomen, je schrikt van een eend die tegen je raam te pletter vliegt. Het overkwam Kees Moeliker in 1995, conservater van het Natuurhistorisch museum in Rotterdam. Hij heeft aan dit voorval zijn bijnaam te danken: de eendenman. Toen hij ging zien wat er gebeurde, schrok hij nog veel harder. De mannelijke eend of woerd die tegen het raam was gevlogen lag twee meter verderop. Een soortgenoot achtervolgde hem. Het tweede mannetje verkrachtte de dode eend. Niet eenmaal, niet tweemaal, maar meerdere keren. Dit gedurende 70 minuten. Daar sta je dan als wetenschapper, getuige van een fenomeen dat je nog nooit hebt gezien. Laat staan van gehoord: een homoseksuele necrofiele wilde eend. Dissectie op het kadaver van de eend, bewees dat het wel degelijk om twee mannetjes ging. Nadat hij deze ervaring een tijdje had laten bezinken, besloot hij zijn verhaal op te schrijven. Een ooggetuigenverslag dat volgens Moeliker grappig is, maar “mensen aan het denken zet over de

Bonobo’s lossen conflicten op met goedmaakseks: waar wachten Bart De Wever en Elio Di Rupo op? diversiteit in de natuur”. Wat hij zo opmerkelijk vindt aan deze ontdekking is niet alleen dat de eend homoseksueel en necrofiel gedrag vertoonde, maar ook dat de paring zo lang duurde. Het kadaver van de eend is opgenomen in het museum in Rotterdam. Wie wil nu niet zo een eend zien? In 2003 ontving Moeliker de Ig Nobelprijs voor de biologie. Deze prijs wordt elk jaar uitgereikt door het Amerikaanse tijdschrift Annals of Improbable Research, een wetenschappelijk tijdschrift met humor. “Ik vind het een grote eer dat ik deze prijs krijg. Het is inderdaad een wonderlijk gedrag van die eend. Ik heb het, zoals een bioloog betaamt, netjes geobserveerd en gerapporteerd”, aldus Moeliker.

Against Nature? Against Nature? Een expositie over homoseksueel gedrag bij dieren werd georganiseerd door het Natuurhistorisch Museum van de universteit in Oslo. Deze tenstoonstelling werd gemaakt naar aanleiding van de opmerking van een prominente Noorse geestelijke die homoseksualiteit “tegennatuurlijk” vindt. Ook in België werd er onlangs nog een gewichtige uitspraak gedaan over homoseksualiteit. De uitspraak van Christian Haudegand, priester in Brussel: “Ik volg gewoon de lijn van de paus. Zoals Léonard. Iedereen doet nu zo lelijk omdat Léonard en de paus homoseksualiteit onnatuurlijk noemen. Hebben ze dan geen gelijk? Toon mij één dier dat homoseksueel is”, liet de 80-jarige priester optekenen. Ook in India en Nederland deden al enkele hooggeplaatste mensen dergelijke uitspraken. 4

de magneet - 37


Zo stemde CDA-raadslid Nico Stoevelaar als enige tegen de kandidatuur van Eindhoven om zich op te geven als kandidaat voor de Roze zaterdag van 2013. Zijn reden: “Ik vind homofilie absoluut onnatuurlijk en we moeten dat niet promoten.” De Indiase minister van Volksgezondheid Ghulam Nabi Azad vindt homoseksualiteit een ziekte. Hij vindt het dan ook jammer dat homoseksualiteit zijn weg heeft gevonden naar India en ergert zich aan de snelle verspreiding ervan. Misschien is er wel sprake van een homo-epidemie? In elk geval was het doel van de tentoonstelling Against Nature? het onderwerp homoseksualiteit onder mensen meer bespreekbaar te maken. Holebi zijn is voor velen nog steeds taboe, ook al komt het niet alleen voor bij de Homo sapiens. En mensen die dat onnatuurlijk vinden? Ze moeten maar eens goed rondkijken tijdens hun volgende dierentuinbezoek! Sanne Hosteaux

De Amici Pink Collection is een speciale ringcollectie. De ringen zijn verkrijgbaar in edelstaal in verschillende variaties van symbolen. Ze werden dit voorjaar feestelijk voorgesteld door goudsmederij Van den Bosch & Van Ranst. Zoals de traditie het wil, dienen ringen als teken van verbintenis of als bezegeling van de liefde om simpelweg te zeggen: “ik hoor bij jou en jij hoort bij.” De AMICI Pink Collection ringen hebben een eigentijds uiterlijk met een fijne afwerking van een symbool van man-man, vrouw-vrouw of een mengeling ervan. Alle ringen werden ontworpen door de goudsmederij uit Schoten en worden in België vervaardigd. Waarom ook geen holebi-collectie die je bij de betere juwelier kunt kopen? Koppels hebben vandaag de mogelijkheid om een duurzame relatie met iemand van hetzelfde geslacht op te bouwen of zelfs om te trouwen. Ze willen dan ook uiting geven aan hun gevoelens. Showbizzfiguur Bram Bierkens en boogschutter Ivan Denis vormen als jong koppel dat bewust voor elkaar kiest de gezichten van de campagne. Het was dit voorjaar verzamelen geblazen tijdens de voorstelling in het Lidner Hotel in Antwerpen. Bij het uitwisselen van de ringen viel de liefde in Bram en Ivans ogen af te lezen. Door de verschillende uitvoeringen zijn er ringen voor ieders budget in de collectie. Zin om je partner te verrassen met een treffend teken van innige vriendschap of liefde? Op www.amici.be staan de verdelers. AMICI: Out your emotion! Foto Bram-Ivan © Sterrennieuws - Robrecht Van Goolen


Het Roze Huis = vrijwilligerswerk Vrijwilligers in de watten gelegd op 24 september Het Roze Huis staat of valt met de inzet van zijn medewerkers. Met meer dan 100 zijn ze, de vrijwilligers, die van Het Roze Huis een thuis maken voor holebi’s, transgenders en sympathisanten. Eén keer per jaar legt de organisatie hen extra in de watten en organiseert ze een vrijwilligersdag. We geloven sterk in het belang van het vrijwilligerswerk. Niet alleen in de bij ons aangesloten lokale verenigingen, maar ook voor onze eigen werking. Werken met vrijwilligers is enerzijds een financiële noodzaak (hetzelfde werk door professionelen laten uitvoeren is onbetaalbaar) maar biedt ook enorme kansen. Het werken met vrijwilligers betekent niet dat dit ten koste gaat van de professionaliteit van onze organisatie. Elke vrijwilliger brengt zijn eigen ervaring (qua opleiding of professioneel) in onze organisatie binnen. Dit zorgt voor een grote verscheidenheid, een open, kritische blik. Bovendien wordt een vrijwilligersorganisatie gekenmerkt door een familiale sfeer, waarin een zinvolle en aangename vrijetijdsbesteding centraal staat. Het vaste personeel van Het Roze Huis is er ter ondersteuning van dit vrijwilligersproject.

Wat biedt het Roze Huis aan zijn vrijwilligers? In de eerste plaats een zinvolle vrijetijdsbesteding met een leuke werksfeer waar elke vrijwilliger zichzelf mag zijn. We zorgen ook voor begeleiding en vorming op maat, zodat iedereen mee is. Maar behalve deze, laat ons zeggen dagelijkse dingen, springt de vrijwilligersdag het meest in het oog. Met de vrijwilligersdag willen we in de eerste plaats een ontmoeting creëren tussen vrijwilligers van onze verschillende werkgroepen. Door samen workshops te volgen en/of te eten, ontstaat een unieke kruisbestuiving. We doen ook leuke workshops en activiteiten, met een educatief tintje.

Programma vrijwilligersdag 24/09/’11 10u30 brunch 12u30 kennismakingsspel 13u30 keuze uit drie activiteiten l holebifietstocht in de stad l homoseksualiteit in het dierenrijk @ zoo Antwerpen l workshop karikaturen tekenen 16u00 aperitiefje in Het Roze Huis en bekendmaking winnaars fotowedstrijd En voor wie blijft plakken is er ’s avonds een 80’s – 90’s party in Den Draak

Joke Weckesser

Vrijwilliger worden? Wil je Het Roze Huis met raad en daad steunen? Dat kan! Het Roze Huis heeft verschillende vrijwilligersvacatures: zowel voor vaste, regelmatige engagementen als voor occasionele helpende handen. We hebben voor elk wat wils: zo kan je je inzetten in de HolebiBib (op dinsdag of zaterdag), bij het onthaal, als ondersteunende kracht op het secretariaat of in één van onze beleidsmatige werkgroepen (fundraising, interculturaliseren, vrijwilligersbeleid…).

En wist je dat het tijdschrift dat je nu in handen hebt, volledig door vrijwilligers gemaakt wordt?! Hou je van organiseren? Dan is het activiteitenteam vast iets voor jou! In Het Roze Huis kom je terecht in een groep van meer dan 100 fijne en enthousiaste mensen. Heb je interesse, stuur dan een mailtje naar Joke: coordinator@hetrozehuis.be. Of bel haar even tijdens de kantooruren op 03 288 00 84. We plannen dan een vrijblijvend kennismakingsgesprek! de magneet - 39


Noordzee, Texas is een feelgoodfilm, zoals regisseur Bavo Defurne toegaf in een interview met De Magneet. Een simpel verhaal over de eerste liefde: de opwinding, teleurstelling maar ook de schoonheid van een eerste relatie. En niet zomaar een relatie! Een geheime liefde tussen twee jongens: Pim en zijn stoere buurjongen Gino. Was je er niet op tijd bij in de bioscoop of heb je zin om je opnieuw te laten meevoeren? CC De Kern organiseert deze herfst twee filmvoorstellingen: dinsdag 4 oktober om 14.30 uur en 20.15 uur. Tickets kosten in voorverkoop 5 euro en aan de kassa 6 euro. 03/821.01.33 Cultuurcentrum De Kern bevindt zich in Kern 18 te Wilrijk. www.ccdekern.be

Filmvoorstelling Noordzee, Texas Deze herfst in CC De Kern De Magneet feliciteert de winnaars die deelnamen aan de filmwedstrijd: Fabienne Toussein / Rudy Slaets / Nicole Michielsen / Marc Van Pelt en Carl Sanders.

Zij krijgen hun gratis duo-tickets voor de herfstvoorstelling thuis toegestuurd. Verder mag De Magneet nog tien mensen verblijden: Kurt Vanderstraeten / Steven Grielens / Alain Verdeyen / Lut De Winne / Pia De Kinderen / Lennie Van Proeyen / Carla Holtrust / Wilfried Vanneste / Stijn Van den Bergh en Carl Sanders.

Zij deden mee met de boekwedstrijd en krijgen Nooit gaat dit over, het boek van AndrĂŠ Sollie waarop de film is gebaseerd, thuis toegestuurd. Een mooi cadeau van uitgeverij Querido.


Antwerp Pride vzw p/a Draakplaats 1, 2018 Antwerpen bart@antwerppride.com; www.antwerppride.eu.

het roze huis antwerpse regenboogkoepel Het Roze Huis Antwerpse Regenboogkoepel vzw Café Den Draak Draakplaats 1, 2018 Antwerpen, 03 288 00 84 info@hetrozehuis.be; www.hetrozehuis.be l Elke dinsdag (18u-20u) en zaterdag (15u-17u): Holebibib l Elke donderdag (19u-21u) Onthaal in café Den Draak. Ook op afspraak op een ander moment of andere plaats; bellen of mailen. Bellen kan enkel op donderdag tussen 19u-21u op 03/288.00.84 of mail naar onthaal@hetrozehuis.be. l Elke laatste vrijdag van de maand: De Roze Draak, Spellenclub van Het Roze Huis (vanaf 20u). Gezellige avond waarop allerlei gezelschapspelen worden gespeeld, gratis en iedereen welkom. Niet tijdens de zomermaanden. Meer info op spellenclub@hetrozehuis.be Het Roze Huis is lid van lid van çavaria (www.cavaria.be), de wereldkoepelorganisatie ILGA (www.ilga.org) en de Europese koepelvereniging ILGA Europe (www.ilga-europe.org). Onze aangesloten verenigingen : AA-holebigroep ‘De Eerste’ Holebi’s met verslavingsproblemen p/a Draakplaats 1, 2018 Antwerpen Gauke.poppema@kreatos.be l Elke dinsdag:bijeenkomst AA De Eerste (holebi’s met verslavingsproblemen) in Het Roze Huis (20-22u30) Active Company Actieve sport en ontspanning voor holebi’s p/a Draakplaats 1, 2018 Antwerpen Tel. 0477 51 03 05 , Fax. 03 248 37 85 info@activecompany.be; www.activecompany.be l Elke maandag :badminton en zwemmen l Elke dinsdag:conditiegym en volleybal. l Elke woensdag: koor, worstelen en zwemmen l Elke donderdag: yoga l Elke zaterdag: badminton l Elke zondag: badminton, tennis, fietsen (laatste zondag van de maand), hiking (zondag van eerste volledig weekend van de maand) en nordic walking (elke derde zondag van de maand). Voor gedetailleerde informatie rond de sporten, zie www.activecompany.be of Time Out, het magazine van Active Company. Bij Active Company vinden sommige van de activiteiten niet plaats op feestdagen en tijdens schoolvakanties. Antar Een regenboog aan cultuur en vrije tijd p/a Draakplaats 1,2018 Antwerpen 0486 66 67 01 antar.vzw@gmail.com; www.antar.tk l Elke derde donderdag:(behalve in augustus) ledenvergadering Antar in Het Roze Huis, vanaf 20u. Meer info op antar.vzw@gmail.com

Atthis Voor vrouwen die van vrouwen houden Geuzenstraat 27, 2000 Antwerpen 03 216 37 37 atthis@atthis.be; http://www.atthis.be l Elke vrijdag en zaterdag:praatcafé voor lesbiennes van in het lokaal van Atthis (20.30u) l Elke eerste vrijdag: danscafé voor lesbiennes vanaf 20.30u bij Atthis l Elke vierde vrijdag: 40-pluspraatavond voor lesbiennes vanaf 20.30u Bonus Social club voor holebi’s die jong van hart en open van geest zijn p/a Draakplaats 1, 2018 Antwerpen bonusplusminus@hotmail.com l Elke eerste en derde donderdag: praatcafé Bonus, Den Draak (café van Het Roze Huis), Draakplaats 1, 2018 Antwerpen (21u) Boysproject – CAW De Terp Sociale organisatie voor jongens en mannen die geld verdienen met sekswerk Ook gratis SOA check-up Appelmansstraat 12 bus 1, 2018 Antwerpen 03 293 95 90 info@boysproject.be; www.boysprojects.be info@info4escorts.be; www.info4escorts.be l Elke woensdag: Drop-Inn van Boysproject van 14u tot 20u l Elke donderdag: Drop-Inn van Boysproject van 14u tot 17u. Voor meer informatie rond de Drop-Inns zie www.boysproject.be Sekswerkers kunnen one-to-one chatten met een hulpverlener op www.info4escorts.be of chatten met collega’s in groep chat en onderwerpen aansnijden via het forum De Flamingo’s Antwerpse holebistudentenclub p/a Draakplaats 1, 2018 Antwerpen deflamingos@hotmail.com; www.clubflamingo.be De Klaproos Praatgroep voor holebi’s Goudvinkstraat 32, 2260 Westerlo 016 69 60 46 klaprooskempen@msn.com Dubbelzinnig Praatgroep voor bi’s p/a Draakplaats 1, 2018 Antwerpen info@dubbel-zinnig.be; www.dubbel-zinnig.be l Elke eerste donderdag van de maand: bijeenkomst bi-praatgroep Dubbelzinnig in Het Roze Huis, Draakplaats 1, 2018 Antwerpen (20u). Alle inlichtingen: info@dubbel-zinnig.be El Mismo Holebivereniging voor 26+ info@elmismo.be; www.elmismo.be l elke laatste donderdag van de maand: babbelkroeg in Café Refuge, Zimmerplein 12 te Lier.

Enig Verschil Holebi-jongerengroep Voor jongeren tot 30 jaar. p/a Draakplaats 1, 2018 Antwerpen info@enigverschil.be; www.enigverschil.be l Elke woensdag: van 20u tot 23u (tot 24u als volgende dag vakantiedag is) EV-café in Kavka, Oudaan 14, Antwerpen l Elke eerste woensdag van de maand: activiteit van 19u tot 21u in Kavka, Oudaan 14, Antwerpen. Maken van onthaalafspraken via www.enigverschil.be. Gay Business Antwerp Belangengroep voor roze ondernemers Draakplaats 1, 2018 Antwerpen gaybusinessantwerp@telenet.be HijZijZo! Holebivriendenkring Molenstraat 76, 2300 Turnhout info@hijzijzo.be; www.hijzijzo.be onthaal@hijzijzo.be : 0494/85 04 77 HijZijZo! Ouders van Holebi’s p/a Molenstraat 76, 2300 Turnhout ouders@hijzijzo.be; www.ouders.hijzijzo.be onthaal@hijzijzo.be ; 0494/85 04 77 Homo- en Lesbiennewerking Mechelen (HLWM) Holebivereniging voor alle leeftijden Hanswijkstraat 74, 2800 Mechelen 0486 14 17 87 info@hlwm.be; www.hlwm.be l Elke donderdag: voetbaltraining mannen HLWM ‘the Pink Devils’, Vrijbroekpark Mechelen (19-20u), info via 0486/14 17 87, info@pinkdevils.be en www.pinkdevils.be l Elke vrijdag: babbelkroeg HLWM (21.00u-01.00u), Hanswijkstraat 74, Mechelen (21u). De babbelkroeg is rookvrij. l Elke tweede vrijdag: beleggersclub 3G. Info via beleggersclub@googlegroups.com l Maandelijks: mountainbiketochten met HLWM 0472/51.81.43 of info@hlwm.be Voor het mountainbikeprogramma kan je surfen naar www.hlwm.be. Homomannen 40+ Een nieuw initiatief voor homomannen p/a Draakplaats 1; 2018 Antwerpen leon.c@skynet.be l Elke maand bijeenkomst. Deze bijeenkomsten kunnen in Het Roze Huis zijn of men gaat op stap. Meer info via leon.c@skynet.be of via 03 288 00 84 Klein Detail Holebi-jongerengroep Kwakkelstraat 71, 2300 Turnhout 2 info@kleindetail.be; www.kleindetail.be l Elke derde zaterdag van de maand: praatcafé Klein Detail, Kwakkelstraat 71, Turnhout (vanaf 20u) ’t Kwadraat Vereniging voor holebi-ouders p/a Draakplaats 1; 2018 Antwerpen info@tkwadraat.be, www.tkwadraat.be LINQT vzw Online community voor holebi’s Salvi Jansen, Draakplaats 1, 2018 Antwerpen 0494 16 56 53 info@linqt.be, www.linqt.be

de magneet - 41


Mangho Opvang en begeleiding van (ex–) getrouwde homo’s François Verhaert, Draakplaats 1, 2018 Antwerpen Ouderen 0496 16 63 66 (François) Jongeren 0496 59 92 96 (Jan) mangho-a@hotmail.com, www.mangho.be l Elke derde woensdag van de maand: praatavond Mangho voor de ouderen in de Grote Zaal van Het Roze Huis, Draakplaats 1, 2018 Antwerpen, van 20 tot 22u. Bijeenkomst vanaf 19u30 in Café Den Draak, zelfde adres. Info via mangho-a@hotmail.com. De jongeren komen om de twee maand bijeen; alle info via Jan op 0496 59 92 96 of jean@34@live.nl. Meer informatie www.mangho.be

VREAK Holebitheater Holebitheatergroep p/a Draakplaats 1, 2018 Antwerpen 0498 53 33 44; wim.morbee@gmail.com; www.vreak.be

Werkgroep Internationale Solidariteit met Holebi’s (WISH) Engagement rond holebi’s en mensenrechten p/a Draakplaats 1,2018 Antwerpen 03 288 00 84 wish@hetrozehuis.be; www.starttowish.be

Holebitext Teletekstpagina’s op Eén en Canvas pagina’s 738 en 739 op VT4 en VijfTV vanaf pagina 280.

Oekandana? Vereniging voor (ex-)partners van holebi’s en transgenders p/a Draakplaats 1, 2018 Antwerpen 0476/73 28 45 (Hilde) oekandana.praatgroep@gmail.com.

Onze partnerorganisaties:

Zizo Magazine voor holebi’s www.zizo-magazine.be

Pimpernel40plus Vereniging voor lesbiennes 40+ p/a Draakplaats 1, 2018 Antwerpen 03/218 97 56 (Leentje) www.pimpernel40plus.be; pimpernel40plus@telenet.be l Elke eerste zondag van de maand: vanaf 14u bijeenkomst in café Den Draak Pinkwave GLBTQ radio van Antwerpen Noordland 7a, 2040 Zandvliet redactie@pinkwave.be, www.pinkwave.be l Elke donderdag: gaat het janettenradioprogramma Pink Wave op de enige echte vrije radio Radio Centraal in de ether (van 20.30u tot 22.00u) Te beluisteren op 106.7 en via de Stream van Radio Centraal: http://streaming.radiocentraal.org/. Op zaterdag wordt de voorgaande uitzending gepubliceerd op de website en podcast www.pinkwave.be Shouf Shouf vzw Multiculturele holebiorganisatie p/a Draakplaats 1, 2018 Antwerpen 0499 70 50 07, info@shouf-shouf.be, www.shouf-shouf.be l Elke laatste vrijdag van de maand: bijeenkomst op de zolder(19u) van Het Roze Huis. Info: info@Shouf-Shouf.com SWEEZO Mechelse holebi-jongerengroep tot 30 jaar. p/a Draakplaats 1, 2018 Antwerpen info@sweezo, www.sweezo.be Vlaamse Gender Kring Gendervereniging p/a Draakplaats 1, 2018 Antwerpen info@vlaamsegenderkring.be, brittspelters@skynet.be; www.vlaamsegenderkring.be l Elke derde vrijdag van de maand: Vaste bijeenkomst Vlaamse GenderKring, HRH, Draakplaats 1, 2018 Antwerpen (20u30) info: info@vlaamsegenderkring.be of brittspelters@skynet.be

42 - de magneet

Werkgroep Homofilie Kempen (WHK) Holebivereniging voor alle leeftijden p/a de Merodelei 40/1, 2300 Turnhout 0486 88 22 37 of 0486 40 86 79 whk@skynet.be; www.whk.be

Çavaria Vlaamse koepelvereniging Kammerstraat 22, 9000 Gent 09 223 69 29 info@cavaria.be; www.cavaria.be

Regenbooghuis (vzw Rainbowhouse) Kolenmarkt 42, 1000 Brussel 02 503 59 90 info@rainbowhouse.be ; www.rainbowhouse.be Holebi-diensten Holebifoon (info over holebi-seksualiteit) 0800-99 533 gratis nummer www.holebifoon.be

Wel Jong Niet Hetero (WJNH) Holebi-jongeren in Vlaanderen en Brussel Kammerstraat 22, 9000 Gent tel 09/355 41 87 info@weljongniethetero.be; www.weljongniethetero.be

Sensoa Centrum voor seksuele gezondheid en hiv 03 238 68 68 info@sensoa.be www.sensoa.be l Elke tweede zondag: HIV-café van 15u tot 22u, De stroming(ACV), Almoezenierstraat 12, 2000 Antwerpen. Meer info: positief@sensoa.be

De andere Roze Huizen:

Holebi-sites:

Casa Rosa Kammerstraat 22, 9000 Gent 09 269 28 12 info@casarosa.be; www.casarosa.be

Gaybelgium portaalsite voor holebi’s www.gaybelgium.be

Het Nieuwe Huis Kuringersteenweg 179, 3500 Hasselt 011 74 06 01 (LACH vzw) 011 25 22 94 (De Madam vzw) info@holebilimburg.be ; www.holebilimburg.be

Gaylive portaalsite voor holebi’s www.gaylive.be

Het Holebihuis Diestsesteenweg 24, 3010 Kessel-Lo admin@holebihuis.be Maison Arc-en-Ciel (Alliàge asbl) 7, Hors-Château, 4000 Liège (Luik) courrier@alliage.be; www.alliage.be Regenbooghuis Polaris Groentemarkt 19a, 8400 Oostende 059 43 96 17 info@polaris-wvl.be, www.polaris-wvl.be

Gayworld portaalsite voor holebi’s www.gayworld.be Gayportal actuele verzamelsite voor holebinieuws www.gayportal.be Holebi Info informatiesite voor holebi’s http://holebi.info/


DE MAGNEET HERFST 2011  

De Magneet is het driemaandelijkse tijdschrift van Het Roze Huis in Antwerpen. Het holebitijdschrift van 't stad vol verrassende interviews,...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you