Page 2



binnenland

de

Linkse Socialist

steden en gemeenten gaan over tot besparingen

Voor een actieplan in de lokale sector!

H

Artikel door Marc Van Hecke, ACOD-LRB-Dendermonde

voormalig secretaris

et lijkt dagelijkse kost. Gent, Mechelen, Sint-Niklaas, het zijn de eersten in een hele rij. De gemeenten zitten in financiële problemen en de besturen willen dit oplossen door het personeelsbestand af te slanken, diensten te privatiseren, de dienstverlening te beperken of hogere tarieven door te rekenen aan de bevolking en het aantal vastbenoemden te verminderen. Wat op nationaal vlak al een tijdje aan de gang is (de crisis van de banksector afwentelen op de gewone bevolking), zet zich door in de lokale sector.

Voor de gemeenteraadsverkiezingen zwegen de meeste politieke partijen over 2013 en de volgende jaren. De traditionele partijen durfden de waarheid niet te vertellen, ook al wisten ze maar al te goed wat de toekomst zou brengen. Er zijn nu slechts ‘accentverschillen’. De ene partij wil wat drastischer besparen dan de andere, de ene partij wil een beetje minder afvloeiingen dan de andere. Maar fundamenteel is geen enkele gevestigde partijen bereid het systeem in vraag te stellen. Financiële speculatie treft lokale besturen

Vroeger waren er openbare banken. De ASLK, het Gemeentekrediet, en Krediet aan de Nijverheid waren de meest bekende. Deze banken deden hun werk, maakten zelfs winst, maar de overheid vond het nodig deze banken over te hevelen naar de private sector die zogenaamd ‘beter’ zou werken. Een eenmalige verkoop levert geld op, dus verkopen maar. Het Gemeentekrediet was de financier (geldverstrekker zeg maar) van de lokale besturen. Maar na de verkoop van het Gemeentekrediet werd dit Dexia. Lokale besturen moesten terecht bij die nieuwe bank. Een private bank die (net zoals andere banken) speculeerde op de beurzen, die haar CEO’S overdadig beloonde, maar die vol speculatieve opties en aandelen zat. De aandelen van Dexia gingen naar omhoog, ‘the sky was the limit’ en de lokale besturen waren tevreden. Niemand maakte zich zorgen want het ging goed. Tot bleek dat Dexia, net als andere grootbanken, tot over zijn oren in de schulden zat door slechte kredieten. Gemeenschapsgelden waren gebruikt voor grove speculatie. De crisis van de bankensector in 2008 maakte dit duidelijk.

vastbenoemden (in principe) niet konden afgedankt worden, vielen zij ook niet onder het sociale afdrachtsysteem van personeelsleden in de private sector. De overheid zorgde voor een eigen ziekteregeling van de ambtenaren en een eigen pensioensysteem. De afgelopen decennia is er niet veel overgebleven van de vaste benoemingen. De lokale sector was een proeftuin voor ‘alternatieve tewerkstellingsvormen’. Toen ik in 1976 bij een centrumstad begon te werken, was nog meer dan negentig procent van de personeelsleden vast benoemd, vandaag is dit nog ongeveer één derde! Intussen hebben de meeste lokale besturen diensten afgestoten naar de private sector. Vroeger bestonden er in bijna alle steden openbare ziekenhuizen. Ze zijn (enkele uitzonderingen niet te na gesproken) overgeheveld naar de private sector. Vroeger had men in bijna alle steden openbare reinigingsdiensten, waterdiensten, in de stad Gent zelfs een eigen gas- en elektriciteitsbedrijf, in de stad Antwerpen een eigen havenkapiteindienst, daarnaast waren er de groendiensten, eigen garages, eigen schoonmaakpersoneel. Vandaag rest daar nog weinig van. Uitbesteden is de regel geworden en wat niet wordt uitbesteed, komt terecht in ‘autonome overheidsbedrijven’ of ‘VZW’s’. Net zoals in de private sector kent ook de openbare een ‘repartitiesysteem’ waarbij de actieven de gepensioneerden van vandaag betalen. Omdat het aantal vastbenoemden daalt, is het aantal ‘actieven’ dat afdraagt voor de pensioenen gedaald. De pensioenkassen raken dus leeg. Dat is geen probleem van de ‘pensioenlasten’ maar van de afbouw van het statuut.

In Sint-Niklaas wordt al wekenlang actie gevoerd door het personeel van de stedelijke reinigingsdienst en ander stadspersoneel. De privatisering van een deel van de reinigingsdienst gaat gepaard met een reorganisatie waarbij de dienst het met 110 personeelsleden minder zou moeten doen. Het stadspersoneel reageerde met acties en haalde reeds voldoende handtekeningen op voor een referendum. Daarmee werd ook de bevolking bij het protest betrokken. Wordt vervolgd! het OCMW. Het OCMW staat niet alleen in voor het leefloon, het helpt ook mensen die problemen hebben. Er is evenwel onvoldoende omkadering in de rusthuizen, er wordt steeds meer geëist van hetzelfde personeel. Zieken worden niet meer vervangen. Een vicieuze cirkel. Nood aan actieplan

Het antwoord van de lokale besturen, los van hun politieke samenstelling, komt steeds op hetzelfde neer: nog meer privatiseren, besparen op personeel, vaste benoemingen verder afbouwen, afbouw van de dienstverlening en eventueel het verhogen van de gemeentebelasting. De slachtoffers van dit beleid zijn zowel het personeel als de burgers Nationaal besparingsbeleid die minder diensten krijgen. brengt mensen in de De vakbonden uit de lokale sector problemen reageren terecht op de afbraak van de openbare sector. Helaas doen zij dit Werklozen die niet meer rond komen bestuur per bestuur. Waar de vakbonEen probleem van van hun uitkering, toenemende werk- den sterk staan, kunnen zij (misschien) pensioenlasten? loosheid die ertoe leidt dat mensen hun de besparingspolitiek wat afzwakken, hypothecaire lening niet meer kunnen waar de vakbonden zwak staan ‘onderVaste benoeming is gebaseerd op het af betalen, gepensioneerden die hun gaan’ ze de afbraak. Maar wat vandaag principe van continuïteit. Een over- rusthuis niet meer kunnen betalen, in enkele steden en gemeenten gebeurt, heidsadministratie mag niet afhankelijk mensen die hun ziekenhuisopname niet zal morgen ook elders gebeuren. Er is zijn van de politieke partij die de meer- meer kunnen betalen, ouderen die be- nood aan een eensgezind actieplan op derheid heeft, ze moet beschermd wor- roep doen op bijstand in hun huis,... basis van solidariteit tegen iedere afden tegen politieke willekeur. Omdat Waar komen die mensen terecht? Bij braak van de lokale sector.

Op deze en andere pagina’s in dit nummer van De Linkse Socialist vind je “meigroeten”: boodschappen van lezers en sympathisanten ter gelegenheid van 1 mei, de internationale dag van strijd. Op een dag als 1 mei wordt aangesloten bij tradities van de arbeidersbeweging - de noodzaak van onze eigen media is daar een onderdeel van. Met de steun via de meigroeten kunnen we deze krant verder uitbouwen. De redactie bedankt iedereen die dit blad heeft gesteund. We haalden met de meigroeten meer dan 4.300 euro op!

Uit sympathie en overtuiging Roger Ulburghs Familie Byl-De Pelsemaecker Geraardsbergen

We wensen iedereen een strijdbaar 1 mei

Een actieplan kan vertrekken van een petitiecampagne om de lokale mandatarissen voor hun verantwoordelijkheid te stellen. Zo’n petitie kan zich richten tegen afvloeiingen, tegen de aantasting van het personeelsstatuut, tegen privatiseringen, tegen de afbouw van de dienstverlening en voor een omzetting van alle contracten van onbepaalde duur in statutaire tewerkstelling. Dit zou de terechte verzuchtingen van het personeel ondersteunen en aangeven dat de vakbonden onafhankelijk zijn van de gevestigde partijen en opkomen voor de rechten van het personeel en de burgers. Hiernaast kunnen de vakbonden informatierondes op de werkvloer organiseren. Het personeel moet geïnformeerd worden in gemeenschappelijke vergaderingen en er moet worden geluisterd naar actievormen die het personeel voorstelt. Informatie en sensibilisatie zijn noodzakelijk, maar volstaan niet. Het actieplan moet het plaatselijke niveau overstijgen en lokale strijd in een breder perspectief plaatsen. Dat kan met eisen als het omzetten van alle contracten van onbepaalde duur en langdurige tijdelijke contracten in statutaire tewerkstelling, oprichting van intercommunales in openbaar bestuur voor energie en huisvuilophaling, oprichting van een nieuwe openbare bank voor gemeenten en OCMW’s, geen be-

taling van vroegere schulden,… Waar halen we het geld?

Dit alles klinkt weinig realistisch. Blijkbaar is het realistisch dat de overgrote meerderheid van de bevolking erop achteruit gaat. Dit is het realisme van het kapitalisme. Als syndicalist heb ik nooit het kapitalisme aanvaard. Rechten voor werknemers komen onmiddellijk in botsing met het kapitalisme. De keuze is aan ons. Gaan we ons laten afslachten of strijden we? Misschien gaan we strijdend ten onder (dat is mogelijk) maar zonder strijd zijn we sowieso verloren! En waar halen we het geld? Een goed werkende lokale sector kost geld. Blijkbaar waren alle politieke partijen bereid om geld te verschaffen voor de banksector die door te speculeren aan de rand van de afgrond stond! Als de politieke wil aanwezig is, kan er geld, zelfs miljarden euro’s, vrijgemaakt worden. De keuze is, kiezen voor sociale rechtvaardigheid (ik noem dat socialisme) of kiezen voor een systeem dat werknemers in de ellende stort (ik noem dat kapitalisme). Een uitgebreidere versie van dit artikel vind je op socialisme.be

Socialistische meigroeten Familie Djelassi-Byl, Oudergem

Indignez vous! Marita De Neubourg Rood! Gent

tegen de crisis, de besparingswoede en de verrechtsing

Een zonnige, geestige en vooral strijdbare 1 mei gewenst! een Gentse ACOD-Telecomafgevaardigde ACOD LRB Brussel wenst alle werkenden en militanten van de “echte” linkerzijde - diegenen die de waarden van onze voorgangers niet verraden hebben - een feestelijke en strijdbare 1 mei vol solidariteit en kameraadschap. Weg met de besparingsplannen die Europa, de federale regering, de regionale regeringen en de gemeenten ons willen opleggen! Laat ons voorbereid zijn op strijd voor de verdediging van de belangen van de werkende bevolking, diegenen die rijkdom creëren. Laat ons een eis die ‘vergeten’ is door de syndicale leiding terug op de agenda zetten: herverdeling van het beschikbare werk door de arbeidsduur te verminderen. 32-urenweek zonder loonsverlies! Patrick DELMARQUETTE Regionale secretaris

Rudy JANSSENS Federale secretaris

De Linkse Socialist, mei 2013  

meinummer van maandblad 'De Linkse Socialist'

Advertisement