Issuu on Google+

de Assendorper

Wijkkrant voor Groot Assendorp

3 Muziektent XL

www.antonekkerparket.nl

8 Assendorper touwtje

Zie onZe advertentie verderop in deZe krant!

11 Foto’s Weezenlanden

13 Camper op reis

Deze maand: Jaargang 19, nummer 1 januari 2017

Format Koningsdag Assendorp op losse schroeven

Muziek in de Singel New Wave met Dj’s Ruis & Gekke Henkie in Café de Singel Vrijdag 20 januari zullen na lange tijd de Dj’s Ruis & Gekke Henkie ( alias Richard Jongetjes en Henk Krol) weer achter de knoppen staan om hun 80”ties New wave en alternatives voor het voetlicht te brengen. De heren hebben ondertussen stapels ‘nieuw’ zwart goud verzameld om met de naald te beroeren. Deze avond zullen ze in Café de Singel zowel de bekende hits van o.a. Blondie, Simple Minds en New Order draaien maar ook tal van obscure vinylplaatjes uit de roerige jaren tachtig. Om 22.00 uur wordt de eerste waveplaat opgezet en rond vier uur s ‘nachts de laatste. Een avond voor bezoekers om de oude tijd her te beleven dan wel kennis te maken met dit interessante muziekgenre. De entree is gratis.

REFILL MAAKT HET VERSCHIL Foto: Mirjam Blok

Cartridge Europe Zwolle Assendorperstraat 166 -168 Tel.: 038 – 4228050 www.cartridge-europe-zwolle.com

Stichting Assendorper Zaken, de wijkorganisatie van Assendorp, geeft aan dat zij op Koningsdag Assendorp op het Assendorperplein, om organisatorische redenen, geen dagprogramma meer kan aanbieden. Hierdoor komt de georganiseerde kindervrijmarkt ’s ochtends en het middagprogramma te vervallen. Door al jarenlang tekorten aan vrijwilligers, met name betrokken bij de organisatie van het dagprogramma, acht Stichting Assendorper Zaken het niet meer verantwoord om deze activiteiten doorgang te laten vinden. De afname van organisatorische kracht, de toenemende druk op steeds minder vrijwilligers is té groot geworden en niet meer behapbaar. Juist het dagprogramma vraagt veel organisatie vooraf: de coördinatie van bijv. de hiervoor (financieel) noodzakelijke collecte én de coördinatie van de activiteiten overdag. Daarnaast zijn er ook veel extra handjes nodig bij oa het ‘gereed maken’ van het plein, lees verder op pagina 9… de op- en afbouw, het goed en veilig beschikbaar stellen van faciliteiten, en het weer goed achterlaten van het plein.

AssendorperstrAAt 250 8012 CH Zwolle 038 711 4032 - www.AlpHAComp.nl info@AlpHAComp.nl

Nu elke dag open vanaf 9 uur!

Nieuw jaar Nieuwe plannen? VANRAALTE RAALTE VAN HEEFTHET! HET! HEEFT

FysioMobilae

wenst u een gezond 2017!

OOK VOOR STEIGERHOUTEN ACCESSOIRES!

Assendorperstraat 205 038 - 422 31 51 www.uwVBOmakelaar.nl

Hout | Tuinhout - Plaatmateriaal - Deuren Kozijnen --Vloerdelen Vloerdelen--IJzerwaren IJzerwaren Elektrischgereedschap gereedschap Handgereedschap --Elektrisch Tuingereedschap - Horrengaas Gaas - Horrengaas- -Gaas Deuren Sleuteldienst -- Elektra Elektra -- Sanitair Sleuteldienst Sanitair || CV CV Doe Het Het Zelf Zelf artikelen artikelen Doe

Volg ons op

DESGEWENST DESGEWENST OP OPMAAT MAAT GEZAAGD! GEZAAGD!

Hyacinthstraat 57 038 - 421 64 54

www.fysiomobilae.nl Bij FysioMobilae kunt u o.a. terecht voor: Fysiotherapie | Manuele Therapie | Sportfysiotherapie | Dry Needling Psychosomatische fysiotherapie | Bekkenfysiotherapie | Medische fitness

Uw ambachtelijke f ietsenmaker in Assendorp


2

januari 2017 | van alles wat

Ingezonden: Kerstbomen verzamelen

Eigen foto

Kloostercollege: Geef stem aan je woede Een kritisch college in de koorbanken van het Dominicanenklooster in Zwolle. Op de plek waar de dominicanen van oudsher hun koorgebed zingen, klinkt nu een vlammend betoog in aanloop naar de verkiezingen. Rikko Voorberg vindt dat we ons kwader moeten maken. Vloeken om het onrecht in onze samenleving. Onze woede kan de samenleving en de politiek verder helpen. Singer-songwriter Rogier Pelgrim zet verontwaardiging en hoop om in liedjes en zingt ze met overgave. Rikko Voorberg is initiatiefnemer van de FB-pagina Benno L welkom in onze straat, de actie WeGaanZehalen en gastcorrespondent bij De Correspondent. Hij is auteur van ‘De dominee leert vloeken. Een pleidooi voor woede.’ Rogier Pelgrim was finalist in de Beste Singer-songwriter. Hij zingt over idealisten, zwervers, het klooster, oude en nieuwe liefde, moed en het nemen van risico’s. Voor zijn protestlied over uitgeprocedeerde asielzoekers nam hij samen met hen in de Vluchtgarage een videoclip op. Donderdag 2 februari van 20.00 tot 21.30 uur. Kosten € 12,50 Dominicanenklooster, Assendorperstraat 29 Zie ook www.kloosterzwolle.nl/ programma Volgende kloostercolleges zijn: Donderdag 16 maart: Kijk radicaal anders Omdat terrorisme geen probleem is maar een symptoom. Spreker: Gerko Tempelman Muziektheater: Firma Weijland Donderdag 20 april: Denk je vrij Omdat vrijheid meer is dan je denkt. Spreker: Lammert Kamphuis Muziek: Iris Penning

Happietaria Zwolle zoekt pand! Van 10 februari tot en met 10 maart opent Happietaria Zwolle haar deuren! Happietaria is een restaurant dat één maand open is en georganiseerd wordt door studenten van de christelijke studentenverenigingen in Zwolle. Het doel is geld in te zamelen voor een project in Mumbai. Het restaurant draait volledig op vrijwilligers en sponsoring, waardoor het geld dat u betaalt voor uw maaltijd bestemd is voor het goede doel. Geven is nog nooit zo lekker geweest! Assendorper Ruben Raidt: ‘Happietaria is de manier om met ondernemend vermogen en samenwerking je in te zetten voor het goede doel. Het werk wat IJM doet, maakt ook dat je je graag intensief in wilt zetten om dit project te la-

Hogeschool Windesheim bestaat 30 jaar en dat werd onlangs gevierd op zaterdag 10 december met het Windesheimfestival ‘A perfect world’. De vraag die centraal stond tijdens het festival was ‘Hoe ziet jouw ideale wereld er uit?’. Uiteraard een open deur voor het Repair Café, dat gaat voor een wereld waarin we met elkaar een duurzame samenleving hebben gerealiseerd en we verantwoord en respectvol met de grondstoffen van onze wereld omgaan! Ter ere van dit festival was het Repair Café Assendorp met al haar materialen en vrijwilligers voor een extra editie neergestreken in een prachtige locatie, de Grote Kerk in de Zwolse binnenstad. Het was mooi om te zien dat ook hier vele mensen de weg vonden naar ons en langskwamen met een zeer gevarieerd aanbod aan spullen ter reparatie. Het enthousiasme van onze bezoekers werkt altijd aanstekelijk binnen het team, maar we werden wel heel erg verwend toen we allemaal een heuse versgebakken oesterzwamkroket kregen aangeboden van een tevreden klant! Naast deze lekkere verrassing was het erg leuk en inspirerend om als Repair Café op deze bijzondere locatie te werken. Vrijwilliger Albert heeft inmiddels een ware passie ontdekt voor het slijpen van messen en andere spullen die last hebben van botheid. De wetstenen alsook alle vrijwilligers van het Repair Café staan ook in het nieuwe jaar iedere derde zaterdag van de maand klaar om gezamenlijk spullen weer nieuw leven in te blazen. Wilt u ons helpen met het creëren van ‘A perfect world’? Kom langs en repareer samen met ons uw messen, senseo, kleren, fiets, koptelefoon, platenspeler, stereo en….. ach eigenlijk alles!

Repair-Café 3e zaterdag van de maand

Openingstijden: maandag t/m vrijdag 8.00 uur - 24.00 uur zaterdag 14.00 - 17.30 uur * zondag in overleg * Overige tijden in overleg

ten slagen. En daarvoor ben ik nog hard op zoek naar huisvesting, zodat we een plek hebben waar wij de gasten kunnen ontvangen.’ Het goede doel waar Happietaria zich voor inzet is het tegengaan van kinderprostitutie. In Mumbai, India, worden duizenden jongens en meisjes als seksslaaf gebruikt. Deze jongens en meisjes hebben bijna constant te maken met emotioneel misbruik en fysiek geweld. De organisatie International Justice Mission (IJM) vecht hiertegen door slachtoffers te redden van uitbuiting, criminelen voor het gerecht te brengen en overlevenden te helpen herstellen. De vrijwilligers van Happietaria Zwolle willen hier een bijdrage aan leveren door zoveel mogelijk geld op te halen in het restaurant. Om dit te realiseren is er echter nog een locatie nodig voor het restaurant. Heeft of kent u iemand met een pand (met voorkeur een pand met horecabestemming), of heeft u een andere tip voor de studenten van Happietaria Zwolle? Dan horen zij graag van u! Voor meer informatie over het project en om in contact te komen, kunt u bellen naar 06-11506531 of surf naar www.happietaria-zwolle.nl.

Resto van Harte maandag & woensdag ( reserveren verplicht )

14.00 - 17.00 uur vanaf 17.30 uur

Kinderopvang Doomijn Peuterspeelzaal maandag t/m vrijdag 08. 45 - 11.45 uur Buitenschoolse opvang 14.30 - 18.15 uur maandag 14.30 - 18.15 uur dinsdag 12.30 - 18.15 uur woensdag 14.30 - 18.15 uur donderdag 12.00 - 18.15 uur vrijdag Meer informatie PSZ & BSO tel. 038 - 42 159 09

colofon De Assendorper is een uitgave van Stichting Wijkkrant de Assendorper. De krant wordt gratis huis-aan-huis verspreid in Oud-Assendorp, NieuwAssendorp, De Pierik, Stationswijk, Groot Wezenland, Hanzeland en De Geren. Zij is tevens af te halen bij enkele Zwolse wijkcentra en de bibliotheek in het Stadhuis en op diverse andere openbare plekken in de wijk, zoals winkels. De redactie en het bestuur van deze krant bestaan uit vrijwilligers. Oplage: 7.000 exemplaren Frequentie: 10 x per jaar Druk- en zetfouten voorbehouden Redactieadres Enkstraat 67 8012 VA Zwolle 088 22 666 99 mail: redactie@deassendorper.nu Eindredactie Sabine Boschman Redactie Mirjam Blok, Sabine Boschman, Kees Canters, Aart Deddens, Elsbeth Ensing, Marion Goosen, Roelande Hilbers, Willem Peter Homan, Marry Horstman, Jan Koldewijn, Roosmarijn de Lange, Emiel Löhr, Frank Maurits, Martijn Meupelenberg, Toine Poelman, Gerard Roerink, Hennie van Schenkhof, Aukje Schonewille, Anneke van der Stouwe, Marije Suvaal, Hans van der Vegt, Rudi Veldman

Repair Café on Tour

Sociaal Wijkteam dinsdag t/m vrijdag inloop 09.00 – 12.00 uur Overige tijden op afspraak tel.nr.14038

Enkstraat 67 8012 VA Zwolle tel: 038 - 42 163 31 mail: info@deenkassendorp.nl

Eigen foto

Woensdag 4 januari, hebben vier kinderen uit Assendorp in totaal honderd en vier kerstbomen verzameld voor de kerstbomen actie van de Rova. Luna, Figo, Sem en Banu zijn direct in het nieuwe jaar begonnen met verzamelen. Op de fiets met alleen een touw of lopend, struinden ze door heel Assendorp op zoek naar kerstbomen. Na heel wat kilometers slepen en sjouwen werden de kerstbomen in de Venestraat verzameld. Eerst in de kelder en later voor het huis. Woensdagmiddag zijn ze opgehaald door de Rova met een totaal van honderd en vier. Deze knappe prestatie van de kinderen verdiend wel wat aandacht en deze actie houdt ze mooi op de straat! Als bewijs is het vastgelegd op de foto’s hiernaast.

Vormgeving Sabine Boschman, Mirjam Blok en Marleen Kramer Bezorging Hans van der Vegt Krant niet of te laat ontvangen? hans.v.d.vegt@hotmail.com 06 51 37 99 62 Advertenties Elmer Bakker, Mirjam Blok adverteren@deassendorper.nu 088 22 666 98 Social media Facebook: https://www.facebook.com/ DeAssendorper Twitter: @DeAssendorper Word vriend van De Assendorper voor € 10 per jaar (eenmalig of tot wederopzegging). U kunt zich aanmelden via redactie@deassendorper.nu

Eigen foto

H A N D I G E

CO N TAC T E N U kunt de servicelijn van de gemeente bellen als u vragen, klachten of meldingen heeft over de openbare buitenruimte. Bereikbaar op werkdagen van 8:30 - 16:30 uur. Wijkbeheerder Assendorp Jurrien Stroomberg (telefoon: 14038) Stadsdeelmanager Assendorp Suzanne Douwsma (telefoon: 14038) Wijkmedewerker Marga van der Burgt (telefoon: 14038) Wijkwethouder Assendorp Jan Brink (telefoon: 14038) Wijkwethouder Hanzeland René de Heer (telefoon: 14038) Wijkagent Jan Witte (tel.: 0900-8844) inloopspreekuur: Woensdag 9:30 uur - 11:00 uur (Fresiastraat 25)

Abonnement Woont u buiten ons verzorgingsgebied en wilt u toch de krant ontvangen? Voor € 29 per jaar ontvangt u de krant per post. U kunt een e-mail sturen aan hans.v.d.vegt@hotmail.com Bankrekening NL29INGB0001258558 t.n.v. Stichting Wijkkrant de Assendorper Druk F.D. Hoekstra Krantendruk Emmeloord Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen voor publicatie zonder toestemming van de uitgever. De redactie behoudt zich het recht voor om ingezonden stukken te weigeren of in te korten. De mening van de columnist is niet noodzakelijk de mening van de krant. Verschijningsdatum volgende editie 17 februari 2017 Internet: www.deassendorper.nu


de wijk | januari 2017

3

Muziektenten van elders XL: Cuba Jaja, wat dachten we wel niet. Nog gauw even naar Cuba voordat Fidel Castro het tijdelijke voor het eeuwige verwisselt. Voordat een oude socialistische droom onder de voet gelopen wordt door harde kapitalistische wetten. Tot een enclave van weerbarstigheid zich zal voegen in de pas van de menselijke werkelijkheid: de hebzucht. Op zoek naar Muziektenten in dit van salsa doordrenkte eiland overleed ‘El Comandante’, de absoluut grootste ‘held van de Cubaanse revolutie’ en gezicht van een failliet gebleken ideaal. Toch nog plotseling en dat maakte alles anders. ‘Patria o muerte’, het vaderland of de dood. Door: Hans van der Vegt In Santa Clara, centraal op het eiland, en thuishaven van die andere grote ‘held van de revolutie’, Che Guevara, vinden we onze eerste Muziektent (1). Een met zijn zuilen haast Grieks aandoend bouwsel op een mooi plein in het centrum van de stad. Rondom zijn belangrijke gebouwen waaronder het mint-

groen geschilderde Hotel Central. De kogelgaten in de gevel, zorgvuldig geconserveerd sinds 1958, symboliseren de strijd tegen het Batista-regime en het kolonialisme. Vlakbij is het mausoleum van Ché. Hier liggen zijn resten. Gemythologiseerde beroepsrevolutionair en in Bolivia doodgeschoten. Hoofddeksels moeten af, zelfs zonnebrillen. Er brandt een eeuwig vuur. Uit respect, militairen staan op wacht. Hij is een heilige op Cuba. Zijn standbeeld is wel vijftien meter hoog. En kijkt uit over ‘Plaza de la Revolucion’. Een immens plein waarvan er in elke grote Cubaanse stad wel ééntje is. En waar Fidel zijn urenlange toespraken op de Cubaanse bevolking losliet. Een bevolking die opgevoed moest worden in het socialistisch ideaal. Vermaledijd Op de dag dat we horen dat Fidel zijn laatste adem heeft uitgeblazen komen wij in het aan de zuidkust gelegen Cienfuegos (letterlijk: 100 vuren) een volgende Muziektent (2) tegen. Hoewel, vanaf dat moment wordt het

(1)Muziektent Santa Clara

stil op Cuba, het land van salsa, son, conga en rumba. De bandjes en orkesten die werkelijk op elke straathoek en in bijna alle café’s en restaurants stonden te spelen, zwijgen. De klanken en ritmes die dit toch arme land met zijn eenvoudige (2) Muziektent Cienfuegos mensen optilden en deed zweven, vallen stil. Een rouwperiode van negen dagen legt een deken over het land. In die tijd wordt de urn van Fidel Castro in een ‘karavaan van de overwinning’ door het land gereden. Zodat de bevolking afscheid kan nemen van de grote leider. Hoewel het grootste deel van die bevolking wel een beetje klaar is met het socialistische ideaal waarin een taxichauf-

(3) Muziektent strand Guardalavaca

Foto: Petra Mondria

Foto: Petra Mondria

Foto: Petra Mondria feur het tienvoudige verdient van een dokter en waar door de nog steeds bestaande boycot bijna geen luxe-producten te krijgen zijn. Daar waar het door Fidel en zijn ideologen zo vermaledijde imperialisme al lang door de bevolking omarmd is en bijna iedereen met een eigen handeltje wat probeert bij te verdienen. Paradijs Maar met dit soort overwegingen hoort de naieve reiziger zich eigenlijk helemaal niet bezig te houden. Die is immers altijd maar op zoek naar nieuwe Muziektenten. Een laatste, heel lieflijk, exemplaar vinden we aan het strand van het aan de noordkust gelegen Guardalavaca (3), onderdeel van een all-inclusive resort. Met onze voeten in het allerzachtste strandzand wat we ooit gevoeld hebben aanschouwen we de toekomst van wat een Caraïbische droom zou horen te zijn. In de verte zijn bouwkranen bezig meer touristische voorzieningen uit de grond te stampen. Rondom ons een uitgebreide verzameling van wanstaltig uitgezakte varianten van de menselijke soort bediend door de lokale bevolking. Met de rug ernaar toe is dit het paradijs. ‘Vive la revolucion’.

Spoorzone café 15 december Inspiratie avond nummer vier werd weer georganiseerd door de gemeente in samenwerking met ‘Club Cele’. Deze keer nogmaals in het theater van ‘de jonge honden’ aan de Westerlaan. In een goed gevulde zaal werd een presentatie gegeven van de voorgaande avonden en wat de stand van zaken nu is. Door: Rudi Veldman Met een fraaie 3D presentatie werd een idee gegeven hoe het station er rond 2030 uit zou kunnen zien. Fraaie overkappingen en een mooi plein aan de noord- en zuidzijde. Een ondergrondse fietsenstalling aan de noordzijde en in de toekomst misschien ook één aan de zuidzijde. Er blijft echter wel een capaciteitsprobleem met de fietsen. Deze zullen toch altijd wel het beeld blijven bepalen rond het station. Fietsers zijn nu eenmaal van gratis fiets-parkeren rond het station. Om een en ander toch te stimuleren wordt de nieuwe ondergrondse fietsenstalling waarschijnlijk gratis voor de eerste 24-uur dat de fiets er staat. Kortom de oplossing om het gebruik te stimuleren. Echter, studenten en werknemers die hun fiets op het station parkeren zijn in de regel niet in het weekend aanwezig. Dus daar moet nog een oplossing voor komen. (parkeervergunningen???) De fraaie nieuwe overkapping aan het oude stationsplein, welke volledig op de schop gaat, past mooi bij de oude overkapping. Door het zeer open parkachtig karakter van het geheel, geeft het een gevoel van ruimte. Ook het verdwijnen van de winkeltjes, die nu aan de Oosterlaanzijde staan, heeft een positief effect. We kijken dan wel, als we uit de tunnel naar boven komen, tegen (de soms niet al te best onderhouden) woningen van de Oosterlaan aan. Voor de passerelle die er moet komen is een fraai idee gepresenteerd met luie trappen en fraaie perkjes op het brugdekniveau. Er is nog wel gestoeid met het idee om de hoge spoorbrug te verplaatsen. Dit bleek nogal problematisch. Dus een goed idee maar niet uitvoerbaar. Door het parkachtig karakter van het stationsplein met ruimte voor diverse kunstuitingen krijgt de oude stad wel een unieke entree.

Anton Ekker Parket heeft de Topper onder de visgraatvloeren. Deze zijn zeer geschikt voor op vloerverwarming en in de keuken. (prijzen vanaf € 59,50 p/m2 ongelegd incl. Topbescherming)

Papaverweg 108 • 8042 EK Zwolle • 038 421 63 33 • info@antonekkerparket.nl

Foto: Rudi Veldman

www.antonekkerparket.nl


4

januari 2017 | advertentie Nekpijn? Rugklachten?

De NVM-makelaar van Assendorp!

Van Os Manuele Therapie E.S. biedt een helpende hand

OPRUIMING

25

met kortingen tot 70% een begrip in

ASSENDORP ZWOLLE ASSENDORPERSTR. 79 8012 DG tel 038 - 421 98 02

nieuwe website www.tenbrinke makelaardij.nl

eestergoed de m e Door keraars v pakket de ze r n e e l v l zorg et aanvu uit h

Valt n verplic iet onder he ht eige t n risic o

Van Os Manuele Therapie E.S. Goudsbloemstraat 127 038 - 230 30 32 www.vanosmanueletherapie.nl

De koffie staat voor u klaar in ons nieuwe pand. Eendrachtstraat 79 | info@tenbrinkemakelaardij.nl | 038 - 260 01 24 | www.tenbrinkemakelaardij.nl

Gezocht:

JOURNALISTEN www.kringloopzwolle.nl

WIJKKRANT DE ASSENDORPER IS OP ZOEK NAAR JOU!

(038) 422 06 06 us on facebook

Nieuwe Veerallee 12, Zwolle Nieuwe Deventerweg 6, Zwolle-Zuid Open: ma. 12-18 uur; di. t/m vr. 10-18 uur do. 10-21 uur, za. 10-17 uur

Ben je betrokken bij de wijk en heb je zin om Assendorp (nog) beter te leren kennen? Word journalist en neus rond in de ‘spotlights’ en ‘hoekjes’ van de wijk. Schrijf er wat moois over en klaar is kees! Heb je de pen al in de aanslag? Word dan journalist voor de Assendorper! Wat we bieden is vooral de eer. En het met regelmaat en gepaste trots zien verschijnen van weer een krant. Wil je graag meer weten over deze leuke job of wil je je direct aanmelden? Stuur dan een mailtje naar redactie@deassendorper.nu.

WIJN GOED, AL GOED

Assendorperstraat 107 | 8012 DH Zwolle | www.mondovino.nl

0152602 adv A6 mondivino algemeen.indd 2

07-10-15 09:57

TRAIN MET EGYM ALS NOOIT TEVOREN Maak kennis met deze nieuwe trainingsmethode voor jong en oud. Train bij inlevering van deze advertentie een maand (zonder verdere verplichtingen) voor € 25! § Eenvoudig en veilig trainen § In 30 minuten fit en vitaal § Resultaat door optimale begeleiding § Persoonlijke chip § Altijd & overal inzage in jouw resultaat

ü Actieve en professionele begeleiding

ü Toegankelijk ü Groepslessen, fitness & cardio ü Voedingsadvies ü Studententarieven Assendorperstraat 70 038 422 80 15

www.cityfit.nl

Ontdek dOOMIJn In: Assendorp Doomijn psz Enkstraat Doomijn bso Enkstraat Doomijn bso Westerlaan

Pierik Doomijn psz Geraniumstraat Doomijn kdv Fresiastraat Doomijn bso Violierenstraat Op www.doomijn.nl vindt u een overzicht van al onze locaties.

Ontdek je eigen Kinderopvang en Peuterspeelzalen Doomijn is onderdeel van stichting Travers


de wijk | januari 2017

5

Beelden van toen en nu

Joop van Putten: ‘Zwolle, jaren later’

Een Assendorper de wereld in Al weer 2017! Time is Running! Ik hoop dat u, net als ik, terug kunt kijken op een mooi en succesvol jaar. 2016 gaat de boeken in als een bijzonder jaar met veel hoogtepunten, maar helaas ook heel veel dieptepunten. Een hoogtepunt was natuurlijk de eerste Formule I Grand Prix zege voor Nederland ooit. ‘Max Red Bull Verstappen’, verbaasde vriend en vijand door als 18-jarig jochie de Grand Prix van Barcelona op zijn naam te schrijven. Wij hebben wel wat met Barça. De dieptepunten volgden elkaar helaas in rap tempo op. Bijna maandelijks werden we geconfronteerd met een terroristische aanslag. Met op de valreep natuurlijk de aanslag op de Weihnachtsmarkt in Berlijn. Op het moment dat ik deze column schrijf is het nog niet bekend wie de dader is. Wel weet men dat hij, om zijn tegenstanders op een dwaalspoor te brengen, meerdere identiteiten gebruikt heeft. 2016 was volgens de Chinezen het jaar van de Aap. 2017 wordt het jaar van de Haan. Laten we vooral hopen dat de haan in 2017 victorie gaat kraaien. China, het land van de onbegrensde mogelijkheden. Qua oppervlakte is China nagenoeg net zo groot als heel Europa. Met 1,3 miljard inwoners heeft China zelfs veel meer inwoners dan heel Europa. Ik ben er nu vier keer geweest om trainingen te verzorgen in het onderkennen van valse paspoorten. Best een raar gevoel, training geven in het land waar de beste vervalsingen vandaan komen. Chinezen vervalsen tenslotte alles. Dus uiteraard ook paspoorten. Toen ik de eerste keer ging, nu ongeveer 6 jaar geleden, zeiden mijn collega’s ‘André hou je wel een beetje in hè, het zijn Chinezen.’ Ik dacht, ik doe gewoon m’n ding, Chinezen zijn tenslotte ook gewoon maar mensen. Het klopte, het zijn gewoon maar mensen, net als u en ik. Mijn eerste indrukken waren echter best wel superlatief te noemen. We landden op Shanghai Airport. Ongeveer 30 kilometer buiten de stad. Om in de stad te komen konden we een taxi pakken, maar we konden ook kiezen voor de magneetzweeftrein. Ik ben blij dat we daarmee gegaan zijn. Tot ongeveer halverwege trok de trein op tot een snelheid van ruim 400 kilometer per uur. Halverwege moest de chauffeur in de ‘ho-ijzers’ om op tijd op Shanghai Centraal te kunnen stoppen. Binnen 12 minuten stonden we in het hartje van de stad aan de rivier de Bunt, bij destijds het hoogste gebouw ter wereld: De Shanghai toren, 632 meter hoog. Geloof me, dat is onvoorstelbaar hoog. Bijna eng. Inmiddels zijn de Chinezen voorbijgestreefd door de Verenigde Arabische Emiraten. In Dubaï staat de Burj Khalifa toren met een hoogte van 828 meter. Ik mocht lesgeven aan politiemensen uit heel het land. Er waren cursisten bij die drie dagen onderweg waren geweest om mijn les van drie dagen bij te wonen. Ik bedoel maar, alleen al de ‘Muur’ is 6.000 kilometer lang. Toen ik vertelde dat wij bij de Koninklijke Marechaussee in Nederland met ongeveer 6.000 collega’s zijn, begonnen de meesten hard te lachen. In China werken er alleen al bij de gewone politie 2,5 miljoen. Ik ben er inmiddels vier keer geweest. De tweede reis ging naar Beijing. Daarna volgden Wuhan en Jinan. Waarschijnlijk nog nooit van gehoord. In Wuhan wonen 12 miljoen mensen en in Jinan zelfs 15 miljoen. Om in Jinan te komen vlieg je via Guangzhou. Guangzhou is een agglomeratie met Macau en Hong Kong. Samen goed voor 45 miljoen inwoners. China, het land van de onbegrensde mogelijkheden. Een bijzondere gewaarwording, lesgeven aan de beste vervalsers van de wereld! Tot volgende maand, dan zit er al weer een maand ‘Haan’ op.

Fotograaf Joop van Putten heeft zijn voorliefde voor geschiedenis gecombineerd met zijn vakmanschap in de fotografie. Dat heeft geresulteerd in een boek waar iedere Zwollenaar van kan genieten. In zijn werk ‘Zwolle, jaren later’ uit 2014 (nu opnieuw uitgebracht) slaat hij een brug tussen oude beelden van de stad en de stadsgezichten van Zwolle van heden ten dage. Door: Marije Suvaal Uit het archief van het Historisch Centrum Overijssel selecteerde Joop van Putten 78 afbeeldingen van Zwolse stadsgezichten rond het begin van de 20ste eeuw. Het idee was om de ontwikkeling van de stad te laten zien door de locaties die op de oude foto’s zijn vastgelegd, in hun huidige toestand te fotograferen. ‘De uitdaging was om zo exact mogelijk de positie van de originele fotograaf te vinden. Soms waren er maar weinig aanknopingspunten om de precieze plek te vinden. Er is heel wat verbouwd, gebouwd en gesloopt in de jaren. Eén foto heb ik nog net kunnen maken, voordat de plek bebouwd zou gaan worden. Dat is het zicht op het Rodetorenplein. De originele foto is genomen rond 1880.’ Kijk en vergelijk Ook een aantal ‘gezichten’ op Assendorp komen aan bod. Op een foto daterend uit

1933 is de St. Jozefkerk aan de Assendorperstraat nog goed te herkennen, hoewel men duidelijk kan zien dat de functie van de kerk in de loop der jaren helemaal veranderd is. Het beeld van de Assendorperdijk in 1954 is haast niet meer te duiden. Alleen een stoep en een muur zijn hetzelfde gebleven. Het maakt des te meer duidelijk dat er flink wat werk zit in maken van de foto’s op dezelfde wijze vanaf dezelfde positie. ‘Soms was het vinden van herkenningspunten een heel karwei, dan moest ik afgaan op een boom of een paaltje, dat als enige nog resteerde van vroeger.’ Joop maakt een sport van het gebruik van beeldrijm in zijn fotografie. ‘Ook de figuranten op de oude foto’s probeer ik in mijn foto’s terug te laten komen. In het oude beeld een jongeman, dan ook in het nieuwe beeld zo’n persoon. Soms heb ik wel wat gestuurd daarin, maar lang niet altijd. Dan kwamen er toevallig net wat mensen naar buiten, wat precies goed paste.’ Historisch besef Bij elke foto vermeldt Joop een beknopte geschiedenis verkregen uit eigen onderzoek en aan hem verteld door belangstellende voorbijgangers. ‘Vooral bij de oudere Zwollenaren kwamen verhalen los.’ Met de beelden van het oude Zwolle in gedachten krijgt de stad een andere beleving. ‘Ik vind het heel bijzonder om naar een plek te kijken, met in het

achterhoofd het besef dat hier honderd jaar geleden iemand op exact dezelfde plek, maar in een heel andere wereld, stond.’ College in het Fraterhuis Ter gelegenheid van de nieuwe uitgave van ‘Zwolle, jaren later’ geeft Joop van Putten een college met tekst en uitleg bij de oude en nieuwe foto’s, over hun historische context en de technieken die hij heeft gebruikt bij het fotograferen. Hierbij laat hij letterlijk de geschiedenis verlopen van toen naar nu, door oude beelden over te laten vloeien in de recente foto’s. Op zaterdag 28 januari zijn belangstellenden welkom in Filmtheater het Fraterhuis aan de Blijmarkt in Zwolle.

Plannen in het nieuwe jaar voor de Dominicanen

Ook na 800 jaar blijft de blik vooruit gericht De wijk in het klooster Er is gesproken over plannen om meer alledaagse en ook terugkerende activiteiten mogelijk te maken. Zo is er een gesprek gaande over samenwerking met Frank Lubbers van Every Day Bread om te kijken welke mogelijkheden er zijn om de mensen uit de wijk het klooster dichterbij te laten beleven. Een broeder vertelt: ‘Een broodje eten aan de overkant is heel gewoon. Hier is daar evengoed een plek voor. De muur om het klooster is letterlijk en figuurlijk te hoog; ze vormt een barrière voor de buitenwereld. Wanneer men zich meer open en vrij voelt in het klooster, dan is de stap om even de stiltetuin te bezoeken of zich een uur te bezinnen in de kerk makkelijker te maken. Zoals de kindermoestuin in de binnentuin vorm heeft gekregen, zo kan het ook met andere plannen gaan. Als mensen zelf ideeën hebben, dan staan wij daar zeker voor open.’ Eigen foto Afgelopen jaar vierden de Dominicanen ook in Nederland het 800 jaar bestaan van hun kloosterorde. Het Dominicanenklooster in onze wijk vierde natuurlijk mee en zette voor belangstellenden heel wat festiviteiten op touw. Met de viering bijna achter de rug is de tijd daar voor recapituleren en vooruitzien. Door: Marije Suvaal Op 16 december jl. werd er aandacht besteed aan verleden, heden en toekomst van de Dominicanen in Zwolle. Arie Slob, directeur van het Historisch Centrum Overijssel, en pastor en theoloog Jan Groot presenteren aan een aandachtig luisterend publiek de beknopte geschiedenis van de Dominicanenorde in Zwolle. In 1465 vestigt de Orde zich in de Broerenkerk, maar blijft korter dan oorspronkelijk was bedoeld. De naderende beeldenstorm maakt dat de Dominicanen in 1566 tegen wil en zin, maar volgens goed verstand, vertrekken. De Broerenkerk blijft voortbestaan en heeft tot op vandaag een historische band met de orde. In 1899 wordt het huidige opleidingsklooster gebouwd in Assendorp, waar de Dominicanen zich vestigen. In aantal neemt het aantal bewoners van het klooster af, een trend die

zich vooral na de oorlog doorzet. Dit is voor de monniken aanleiding om zich te bezinnen en te bedenken in welke richting het klooster zich zal moeten ontwikkelen. Heden en toekomst In de Broerenkerk geeft prior Jan Laan een toelichting op de toekomstplannen van het klooster, haar inwoners en de veranderende rol die de kloostergemeenschap door de jaren heen vervult, niet alleen in de wijk Assendorp maar ook in de stad Zwolle. Het klooster biedt tegenwoordig ruimte voor ondernemingen en bedrijven om leegstand en verval te voorkomen en economisch gezond te blijven. Deze opzet zal blijven bestaan. Ook wonen er op dit moment studenten in het klooster. Prior Laan geeft ook aan dat het klooster overweegt om mensen in staat te stellen zich voor vijf jaar aan het klooster te verbinden als inwoner. Een belangrijk punt waaraan hoe dan ook de komende jaren gewerkt zal worden is het verbeteren van de verbinding met de wijk. Het streven is hierbij gericht op meer interactie tussen de Assendorpers en het klooster. Afgelopen jaar zijn er al met veel succes concerten, workshops en open dagen georganiseerd. Ook andere mogelijkheden voor meer contact met de wijk worden onderzocht.

Nieuwe jaar Het lustrumjaar wordt op 21 januari in Utrecht landelijk afgesloten met een ceremonie en de onthulling van een nieuw habijt voor de Dominicanen. Het nieuwe jaar kan beginnen met een nieuw habijt, frisse moed en een open visie, ook voor nieuwe initiatieven.

Iedereen een gezond 2017 met een optimistische kijk op de toekomst! Café The Pool | Café Kaya Assendorperstraat 91/93/95, Zwolle Tel: 038-4230266 www.cafekaya.nl

Maandag en dinsdag gesloten m.u.v. feestdagen


6

januari 2017 | de wijk

Kijk op de wijk

‘Vraag dat maar aan Anneke!’

column door: Emiel Löhr Ben benieuwd! Het nieuwe jaar is weer begonnen en de vraag die dan opkomt is: ‘wat zal het ons gaan brengen?’ Uiteraard kijk je dan naar een aantal zaken. Thuis, het werk, Assendorp, Zwolle en Nederland. Thuis zal er in 2017 het een en ander gaan veranderen. De oudste gaat in april naar de basisschool. De jongste in november naar een andere groep in de opvang. Ben benieuwd wat dit allemaal met zich mee gaat brengen. Vooral de basisschool. In het voortraject moet je al van alles regelen: ‘doe je VSO, BSO, naar welke school gaat ie überhaupt, wat moet je regelen met het werk? Allemaal zaken waar ik m’n ouders nooit over gehoord heb…simpelweg omdat het er toen allemaal nog niet was… . Wat het werk betreft: zowel voor de partner als mijzelf zal het een spannend jaar worden. Studie, wellicht andere werkzaamheden… andere baan misschien. Het is nog een beetje koffiedik kijken, de uitrol is al gedaan en nu kijken waar en hoe het allemaal gaat rollen. Ben benieuwd. Assendorp! Wordt de nieuwbouw op het terrein van het oude ziekenhuis straks ook een onderdeel van Assendorp of niet? Wat Zwolle en januari betreft: de gemeentelijke belastingen komen weer binnen. Volgens de media dalen die…maar volgens mij gaat de waarde van de WOZ ook weer omhoog, dus wordt het waarschijnlijk lood om oud ijzer. PEC gaat degraderen als het zo door gaat en ook de basketballers zullen het wel net niet gaan halen, zoals het vaak bij Zwolse clubs het geval is. De pensioenen (we gaan al landelijk) worden niet gekort, maar de premiestijging gaat wel door om ‘de dekkingsgraad voor de langere termijn veilig te stellen.’ Na maart is Nederland niet meer te besturen, 5 partijen moeten een coalitie gaan vormen. Ben benieuwd! Ben benieuwd, het klinkt wel allemaal heel erg negatief. Het is ook allemaal niet zo bedoelt hoor! Door de klimaatverandering komt er weer een mooie lente, een prachtige zomer en zullen de dagen weer lekker licht zijn en zullen de donkere dagen na kerst, zo begin 2017 al weer verleden tijd zijn. Ben benieuwd!

Foto: Aart Deddens

De doos van Daan Een ander belangrijk succes dat de VvA boekte in samenwerking met de Vereniging Vrienden van de Stadskern Zwolle. Op de plaats van de voormalige rechtbank zou een nieuwe rechtbank verrijzen met een ontzettend lelijk ontwerp. In de volksmond werd dit ontwerp spottend ‘De doos van Daan’ genoemd, naar de voornaam van de architect. Door de inspanning van beide verenigingen werd de procedure teruggedraaid en kwam er een transparante keuze uit een aantal ontwerpen.

toluw maken van de Westerlaan en Oosterlaan etc. heeft u in recente edities van de Assendorper kunnen lezen. Wat voor mij nieuw was, was de mening van Anneke over het bouwen langs het spoor aan de Deventerstraatweg. ‘Zet station Zwolle op de kaart door er juist niet te bouwen! Maak een open ruimte met groenfunctie. Behoud daarmee het zicht op de oude wijk Assendorp. Daarin kun je je onderscheiden. Vergelijk dat eens met station Amersfoort, waar je helemaal niets meer van het oorspronkelijke stadscentrum merkt.’

Met één been in de Spoorzone en het andere in Assendorp Door: Aart Deddens Als er iemand kijk op de wijk heeft, is het wel Anneke van Snick, aftredend voorzitter van de Vereniging Vrienden van Assendorp (VvA). Ze weet alles van de wijk en heeft zo veel dossierkennis dat voormalig wethouder Gerard van Dooremolen eens bij een wijkplatform zei: ‘Dat weet ik allemaal niet, hoor! Vraag dat maar aan Anneke van Snick.’ Haar hele leven woont Anneke al in Assendorp. Ze werd 65 jaar geleden aan de Coetsstraat geboren, bij het Assendorperplein. Op dat plein was ze altijd te vinden, net als haar latere echtgenoot die ze toen echter nooit heeft gezien op het plein. Anneke was zeven jaar rijksambtenaar en heeft daarna nog parttime gewerkt bij een juwelier, trouwde met Hans, ging met hem aan de Deventerstraatweg wonen en kreeg er een zoon. Het is nog altijd haar thuis. ‘Ik zou niet weten waar ik anders moest wonen.’ Als rijksambtenaar werkte ze vier jaar in het Flevogebouw bij Rijksdienst IJsselmeerpolders en was ze verantwoordelijk voor de uitgifte van gronden. De laatste drie jaar van haar carrière werkte ze bij de Rijksdienst voor het Wegverkeer. Reeds ver voor de sjoemelsoftware werd er al met auto’s en kentekens gesjoemeld. Anneke leerde het doortrapte handelen van garagehouders doorzien en werd op haar beurt ook zeer gehaaid. Ze was de autohandelaren vaak voor met hun standaardsmoes: ‘Ik denk dat u de verkeerde papieren heeft meegenomen.’ Door dit verleden leerde ze goed te kijken naar details en waakzaam te blijven. Dat waren eigenschappen die haar later goed van pas kwamen bij haar voorzitterschap van de Vereniging Vrienden van Assendorp. Ze is waakzaam en bijterig als een terriër.

‘Het bestemmingsplan Spoorzone loopt niet tot aan het hek langs het spoor, zoals het vroeger was, maar het loopt tot aan de gevel van de huizen aan de Deventerstraatweg. Bijna niemand weet dat. Ook de nieuwe projectleider van de gemeente voor de spoorzone wist dit niet. Ik zie het als een van de belangrijkste resultaten van de VvA dat we hebben laten vastleggen dat er niets in de Spoorzone mag gebeuren zonder dat er eerst overleg met de VvA is geweest en zonder dat eerst het bestemmingsplan Assendorp erbij betrokken is. Dat is heel belangrijk, want anders hadden Assendorpers niets meer te vertellen over de Spoorzone.’ Wijkplatforms Vanwege haar betrokkenheid bij de wijkplatforms in de jaren tachtig en negentig werd Anneke uitgenodigd in het bestuur van de VvA. Ze was met name bekend door haar tomeloze inzet voor de stop van kamerverhuur. Dat werd haar niet door iedereen in dank afgenomen. ‘Aan studenten zelf kon ik het goed uitleggen. Zij begrepen mij ook. Het ging mij namelijk niet om de studenten. Die maken de wijk juist gezellig. Maar het ging om de verpaupering van de wijk door huisjesmelkers. Steeds meer huizen werden opgekocht om snel winst te maken met hoge huur en door op onderhoud te bezuinigen. Nog op de avond dat het besluit in de gemeenteraad viel, ging een makelaar door de wijk en belde overal aan met de vraag of mensen hun huis voor een goede prijs aan hem wilden verkopen. Toen er niet meer verhuurd mocht worden buiten de bestaande capaciteit werd ik nog maanden getreiterd. Er werden bijvoorbeeld pizza’s bezorgd die ik nooit had besteld. We hebben toen de wijkagent ingeschakeld, waarna het treiteren stopte.’

Foto: Jan Koldewijn Anneke van Snick De VvA heeft een goede naam opgebouwd. Toen er plannen werden gevormd voor woningbouw op het terrein van ziekenhuis de Weezenlanden kwam SWZ aankloppen bij de VvA voor advies: Hoe moeten we onze plannen presenteren aan de omwonenden? ‘Presenteren?’ vroeg Anneke, ‘Je moet geen plannen presenteren, je moet omwonenden uitnodigen en hen betrekken bij het proces, luisteren naar hun wensen en ideeën!’ Zo kwam het tot een bijeenkomst in het Dominicanenklooster. ‘De uitkomst was dat het klooster met de kerk weer beeldbepalend moeten zijn voor de wijk en dat ze dus goed zichtbaar dienen te zijn. De stijl van de woningen moet passen in de omgeving. Deze uitkomst was helemaal in de lijn met de plannen die de projectontwikkelaar zelf al had gemaakt, maar het verschil is dat het project nu ook iets van de wijk zelf is. Het draag-vlak is groot en volgens mij ziet het er straks prachtig uit.’ Open ruimte Het oordeel van de VvA over het fietsparkeren bij het station, het au-

Terugkijken Hoe kijkt Anneke terug op haar voorzitterschap? ‘Met een goed gevoel! Ik vond het prachtig om me in te mogen zetten voor de wijk waar ik zo van houd. Assendorp is een hele sociale, gezellige wijk. Iedereen wil hier wel wonen, vanwege die gezelligheid en tegelijk vanwege de ruimte die je van elkaar krijgt. Je overloopt elkaar niet, maar je weet tegelijk dat je er voor elkaar bent! Dat moeten we behouden, net als de mooie vormgeving van de wijk. We hoeven geen Anton Pieckmuseum te worden, maar we moeten ons wel bewust zijn van wat uniek is en wat je niet zomaar terug hebt.’

Iedereen wil hier wel wonen De voorzittershamer van de VvA die Anneke sinds 2005 stevig in handen had, legt ze dit voorjaar neer. Ze gaat met welverdiend pensioen. Ze heeft ten slotte nog één boodschap voor ons: Lid worden van die VvA!

Parkschool 150 jaar De Parkschool aan de Westerlaan, opgericht in 1867, viert dit jaar haar 150-jarig bestaan. Op woensdag 18 januari wordt het lustrumjaar feestelijk geopend in het bijzijn van wethouder Jan Brink met alle leerlingen van de school. Deze dag wordt het speciaal geschreven Parklied ten gehore gebracht en een kunstwerk, gemaakt door kunstenaar Henk Heideveld, onthuld. Het hele jaar 2017 vinden er activiteiten plaats in het kader van het jubileumjaar, met als hoogtepunt op zaterdag 7 oktober een reünie voor alle oud-leerlingen.


de wijk | januari 2017

7

Onze wijkmedewerker, Marga van der Burgt Het gemeentelijk wijkteam voor Stadsdeel Midden bestaat uit de wijkwethouder, wijkmanager, wijkmedewerker en wijkbeheerder. Iedere dag zorgen zij er samen voor dat alles in de wijk reilt en zeilt. Maar wat doet het wijkteam nu precies en welke mensen zitten hier achter? Dit gaan we uitzoeken in een reeks interviews. In deel drie van deze serie vertelt wijkmedewerker Marga van der Burgt wat zij doet voor Assendorp. Door: Hennie van Schenkhof In 2010 maakte Marga de overstap van projectmedewerker in Stadshagen naar wijkondersteuner in Stadsdeel Midden. Haar persoonlijkheid als sociaal bewogen planner en organisator komt prima tot zijn recht in deze functie. Tot 2012 communiceerde de gemeente via wijkplatforms, waarna in 2012 het eerste dialoogjaar volgde. Aan de hand van de uitkomsten van het eerste Buurt-voor-Buurtonderzoek, ging de gemeente de dialoog aan met wijkbewoners. Over de conclusies van het onderzoek werd in buurtbijeenkomsten gesproken. Ideeën werden aangedragen en voorstellen werden gedaan vanuit de wijk. ‘Op deze manier is er interactie en is een goede inbreng mogelijk vanuit de bewoners’. Iedere twee jaar wordt het onderzoek gehouden, ook in 2016. Komend voorjaar worden er in iedere wijk weer bijeenkomsten georganiseerd om het samen over de uitkomsten te hebben.

Takenpakket Marga vertelt dat ze een uitstekende samenwerking heeft met Suzanne Douwsma, de wijkmanager, en graag de ‘kleinere’ zaken uit de wijken oppakt. Suzanne houdt het overzicht en verbindt alle lijntjes aan elkaar. ‘Naast alle ondersteunende werkzaamheden die voorkomen binnen wijkmanagement, ondersteun ik alle bewonersinitiatieven en participatieprojecten. Verder breng ik graag verschillende partijen bij elkaar omdat je samen veel meer kunt bereiken. Zo hebben alle partijen die werken in de Pierik zich verenigt in een werkgroep waar alle ideeën en initiatieven vanuit de professionals en vanuit de wijk, samenkomen. Door deze groep wordt het aanbod van activiteiten nog beter afgestemd en bekend gemaakt aan de bewoners. Dit heeft inmiddels onder andere geresulteerd in de koffieochtenden in de kantine van de speeltuinvereniging. Om de twee weken op donderdagochtend in de even week vanaf 10.00 uur. Gemiddeld worden deze ochtenden door 25 buurtbewoners bezocht. ‘Het leukste van dit project is dat er veel wordt gedeeld en mensen elkaar weten te vinden’, zegt Marga. ‘Als er een vraag vanuit de wijk komt, wordt deze door de hele groep opgepakt. Waar is er behoefte aan en hebben we deze persoon iets te bieden? En zo niet, is er dan wat te regelen? Het lastigste? Loslaten! Wijkmanagement Midden gaat

met name over collectieve leefbaarheid en is er dus voor de hele wijk. Dat gaat soms niet helemaal samen met mijn persoonlijke wens om van betekenis te zijn voor ieder individu.’

Eigen foto Marga van der Burgt Dynamiek ‘Assendorp is een krachtige en creatieve wijk, waar veel bewoners van alles zelf organiseren, vervolgt ze. ‘In Assendorp worden de meeste buurtbarbecues georganiseerd waarvoor een bijdrage Premie op actie wordt gevraagd en zijn de meeste kinderstraten. Er is een goede samenhang tussen bewoners en over het algemeen een goede sfeer. In de Pierik kun-

nen mensen af en toe wat meer een steuntje in de rug gebruiken.’ Living Lab ‘Waar ik vanuit de gemeente ook bij betrokken ben is ‘Het Living Lab’, een initiatief van Hogeschool Windesheim. Studenten Toegepaste Gerontologie zijn gedurende een jaar als maatje ‘gekoppeld’ aan een oudere vanuit de vraag: ‘Wat heeft u nodig om fijn oud te worden in Assendorp?’ Het resultaat hiervan zijn producten of diensten die het leven van de ouder wordende Assendorper kunnen vergemakkelijken. Het is het tweede jaar dat Windesheim op deze manier studenten in de praktijk laat studeren.’ Afscheid Marga neemt binnenkort afscheid van haar functie als wijkmedewerker in verband met haar verhuizing naar een ander deel van het land. Welke wensen heb je voor onze wijken? ‘Voor Assendorp nog méér de bewoners laten genieten van de fantastische buurtrestaurants van Eureka en Resto Van Harte, voor de Pierik nog meer ontdekken waar behoefte aan is bij oud en jong.’ Dankjewel! Marga bedankt voor alles wat je voor ons hebt geregeld en gedaan, je enthousiasme, bewogenheid en passie als verbinder! Dit jaar stellen we graag haar opvolger /opvolgster aan u voor. In deel vier komt onze wijkagent, Jan Witte, aan het woord.

Gast van de maand januari: Selwyn de Boer Een student met als bijbaan drager bij uitvaarten

Foto: Toine Poelman Selwyn de Boer Door: Marry Horstman De 27-jarige Selwyn woont met drie medestudenten in een studentenhuis aan de Tuinstraat. Deze geboren en daar opgegroeide westerling woont na vier jaar Arnhem, nu een jaar in Zwolle. Hij kwam hier voor zijn studie werktuigbouwkundige aan de hogeschool Windesheim. Hij vertelt: ‘De verhuizing naar hier viel mee, deze prachtige vestingstad ademt zoveel positiviteit, het is hier rustig en gemoedelijk.’ Zoals veel jongeren, ben ik ook al eens van opleiding gewisseld. Er is ook zoveel op jonge leeftijd te kiezen, terwijl je volop in ontwikkeling bent. Het heeft voor mij ook lang geduurd voor ik een goede match voelde met een opleiding, maar deze boeiende studie

in techniek is het helemaal voor mij.’ ‘Hierin zie ik mijn toekomst wel zitten, helemaal als ik na mijn opleiding voor mijn werk dan ook nog eens naar het buitenland zou mogen, een ideaal toekomstplaatje, met daarnaast hopelijk ooit een gezin.’

‘De opening start met een gebed en we doen dan een uur bijbelstudie. Daarna vertellen we wat we hebben meegemaakt in de afgelopen week, bij mij zal het dit interview wel worden, vertelt hij lachend. En als we ergens mee zitten of hulp nodig hebben, kunnen we ook steun aan elkaar vragen. Daarna luisteren we ook naar muziek en maken muziek. Mijn favoriet is de filmmuziek van Thomas Bergensen. Als afsluiting van de avond drinken we in de sociëteit met de andere studenten een pilsje. Het voordeel van lid zijn van een studentenvereniging is dat je snel nieuwe contacten maakt

in een stad en je je daardoor snel thuis voelt. De meeste van mijn medestudenten wonen ook in Assendorp. Om in mijn onderhoud te voorzien heb ik verschillende bijbaantjes. Zo heb ik in Arnhem een schoonmaakproject en werk ik als heftruckchauffeur bij het aardappelverwerkingsbedrijf CêlaVíta in Wezep. Daarnaast zit ik in een pool met meerdere studievrienden om als drager bij begrafenissen actief te zijn. Soms meerdere dagen in de week en ook buiten Zwolle. De eerste keer was dat even wennen, maar het voelde al snel als respectvol en dankbaar werk.’

Bouw Parkpaviljoen

Selwyn is lid van de christelijke studentenvereniging ‘Absens-Carens’. Wat in het Latijns betekent ‘De afwezige doet zichzelf tekort’. De vereniging is gevestigd op de eerste verdieping van het Vliegend Paard aan de Voorstraat. Selwyn: ‘We tellen zo’n 100 leden die verdeeld zijn in 6 disputen (afdelingen red.) Mijn dispuut heeft als thema muziek. Zo heeft ieder dispuut zijn eigen specialiteit. Het is maar net waar je interesse in hebt. Maar het is altijd gezellig op donderdagavond wanneer ons dispuut bij elkaar komt.’

Marion Goosen en Aukje Schonewille houden elkaar maandelijks op de hoogte van wel en wee.

column Hoi Aukje, We vieren het nieuwe jaar. In het oude jaar werd het touwtje van vertrouwen een hit, in de vorm van een relikwie en artikel in onze krant. Ons online etalageleven, leuk, vlug en oppervlakkig, krijgt naar mijn idee concurrentie. We zoeken naar gemeenschapszin en een nieuw soort religie. We grijpen ons vast aan momenten om écht met elkaar in contact te treden. Langs de gekleurde handvatten van deze nieuwe klimmuur hijsen we ons in het nieuwe jaar verder omhoog. Zo vlak voor Kerst vlogen verschillende liedjes over Maria van het Dominicanenklooster - waar ze geboren werden - naar Hedon, iets verderop. In het Stedelijk Museum, middenin de stad, is de expositie Leven met Aandacht te zien, over hoe de mens het spirituele opzoekt. Ik bezocht het museum aan de Melkmarkt met manlief en onze twee kinderen. Bij binnenkomst ging mijn aandacht meteen naar een dood schaap dat daar lag, op een verhoging met een touwtje om zijn poten. Het schaap leek wel van pluche. Op een tv zag je beelden van zijn slacht. In kleurige blikjes was zijn inhoud bewaard gebleven. Ik zocht iets anders, iets vredigs. Natuurlijk zag ik de symboliek: schaap, (lam) en bijbel. Gelukkig was er een koptelefoon met gesproken tekst en het bijbehorende tv-toestel aan de muur, links van het schaap. Mijn zoontje ging er naartoe. We zagen hoe de broers van het Zwolse Tangarine in het Dominicanenklooster de eenzaamheid opzochten. Ze werden uitgedaagd om het verhaal van Maria om te zetten in een lied. Op de tv ernaast zag ik een bekend gezicht: jongerenwerker Bastiaan van de Berg, de bedenker van het project over Maria. Met hem voerde ik eind 2016 een gesprek over de rol van het Dominicanenklooster in onze wijk. Mijn gedachten gingen even terug. Hij herinnerde me eraan dat een aantal (Zwolse) kerken een andere bestemming hebben gekregen. Zoals Waanders in de Broeren in de Broerenkerk, het sushirestaurant in de Bethlehemkerk en de appartementen in de voormalige St. Jozefkerk aan de Assendorperstraat. Ik rechtte mijn rug en keek hem een beetje verbaasd aan. Fenomenen die langzaam je leven binnensluipen, zie je soms niet meer. Of je sluit je ogen ervoor, net als voor dat vermoorde schaap. Maar ik ben wakker geschud. Groetjes, Marion

Foto: Toine Poelman Foto: Toine Poelman


8

januari 2017 | vertrouwen

Vertrouwen en verbinden reageerd. Het leukste vond ik de reactie van een oude meneer uit Rotterdam. Hij vertelde dat hij zelf met het touwtje was grootgebracht en dat het toen heel gewoon was. Nu zou dat volgens hem niet meer kunnen in Rotterdam. In plaats van een koordje hebben kinderen een app. Via de gezinsapp zeggen ze: Mam, ik sta voor de deur. De man was ontroerd dat het touwtje in Zwolle kennelijk nog wel kan.’

Mieke van Rits in

Vijfhonderd ‘Touwtjes van vertrouwen’ zijn in december opgehaald bij de drie ophaalpunten in de Assendorperstraat. In de decembereditie startte De Assendorper een actie om te werken aan vertrouwen in de wijk met het ‘touwtje van vertrouwen’ als symbool. Als u nog geen touwtje heeft, met de bon hieronder kunt u nog altijd terecht bij Meinesz en Bennesz, Cartridge Europe of Rits in. Met een groep vrijwilligers zijn we bezig om de volgende vijfhonderd in elkaar te fröbelen.

ten aan diggelen gaan, komen wij bij elkaar in volle zalen. En gaan als omwonenden, organisaties en gemeenteraad gewoon het gesprek aan. Je hoeft het niet met elkaar eens te zijn, als je elkaar maar met respect behandelt. En dat doen we. Na zo’n bijeenkomst ben ik er trots op dat we in een stad wonen waar ik als uw burgemeester gewoon in m’n eentje veilig op de fiets naar huis kan.’ De burgemeester krijgt dus vertrouwen maar hij krijgt het vooral omdat hij het zelf eerst geeft. Voor het grote debat over het AZC gaf Henk Jan Meijer alle deelnemers persoonlijk een hand. Dat idee zit ook in het touwtje: je geeft vertrouwen.

Dit onverwachte resultaat maakt ons als redactie trots. We voelen ons net als onze burgervader. Henk Jan Meijer zei in zijn nieuwjaarstoespraak in De Spiegel met betrekking tot het AZC (citaat uit de Stentor): ‘We hebben als stad wel laten zien wat onze gastvrijheid waard is. Terwijl elders in het land de rui-

Eén van de leuke plekken waar het touwtje kan worden opgehaald is Rits in. Eigenaren Mieke en Evelien leverden de linten voor de Touwtjes van vertrouwen. De touwtjes hebben een prominente plaats op de toonbank. ‘We hebben heel veel gesprekjes over het touwtje gevoerd’, zegt Mieke ‘en er wordt heel positief op ge-

Door: Aart Deddens

Haal nu gratis met deze bon het touwtje van vertrouwen! Wilt u ook vertrouwen uitstralen in uw straat? Mogen buren altijd bij u aan de bel trekken? Haal dan nu met deze bon bij Meinesz en Bennesz, Cartridge Europe of Rits in gratis dit touw van vertrouwen. Zo werken we met zijn allen aan een sfeer van vertrouwen in Assendorp.

Kersttouwtjes ‘Een andere klant uit de Aa-Landen werd op het idee gebracht om in plaats van kerstkaarten touwtjes van vertrouwen aan haar vrienden en familie te sturen. Ze kocht bij ons dertig meter lint en dertig belletjes bij Meinesz en Bennesz en maakte zelf de kaartjes. Leuk hè? Dan moet ik er direct bij zeggen dat het ons niet om deze commercie gaat. Daarom vind ik het leuk dat iemand er speciaal naar vroeg in de winkel: verdienen jullie hieraan, of zo? Dan zeg ik: Nee, het is een initiatief van de krant, van De Assendorper. Het is een burgerinitiatief dat tot nu toe door de krant zelf betaald is. Ik vind het fijn om dat te kun-

nen zeggen, want daarmee houd je het zuiver. Ik sta persoonlijk helemaal achter deze actie, omdat ze de verbinding bevordert en omdat het helemaal past bij de buurt. Juist in deze tijd, waarin politici muren willen bouwen en hekken neer willen zetten, vind ik het een prachtig gebaar om vertrouwen te geven en te zeggen: Bij mij kun je terecht.’ Handwerken verbindt Die verbinding is ook zichtbaar in de winkel van Rits in. Het is een echte ontmoetingsplaats. Klanten komen er niet alleen voor advies of om naaispullen te kopen, maar ook voor de gezelligheid. Aan tafel worden workshops gegeven. ‘Handwerken verbindt’ is het motto van Rits in. Momenteel praat Mieke met de COA over workshops voor niet-Nederlandstaligen. ‘Het is fijn om verbinding te leggen vanuit je passie, iets wat je graag doet. Mij lijkt het leuk om via het handwerken mensen een taal te leren. Dat een stokje een stokje is, en een rechte steek een rechte steek. En het lijkt mij leuk om zelf van andere culturen en gewoontes te leren. ’

Foto: Aart Deddens

Ruim vijftig mensen maakten gebruik van de mogelijkheid om commentaar te geven op de actie via de bon. Hierbij een impressie

Assendorper Touwtje van Vertrouwen voor Jan Terlouw Vrijdag 30 december werd het jaarlijkse W.G. van de Hulst Festival in Hasselt gehouden. Vernoemd naar de schrijver van kinderboeken. Schrijver/oud-politicus Jan Terlouw was in de Ichtuskerk uitgenodigd om de eindejaarslezing te houden over veranderingen in de wereld en het snelle tempo hiervan. Hij uitte zijn bezorgdheid over het klimaat, de individualisering en de verharding in de maatschappij. Hij noemde met name het be-

lang van lezen en uitte zijn bezorgdheid over jongeren die niet meer lezen. Zijn visie hierop is dat mensen die veel lezen een bredere kijk op het leven hebben, een betere ontwikkeling doormaken en een betere woordkeus hebben. Mensen die slordig schrijven, denken en praten slordig en zijn vaak ook slordig in hun leven. Aansluitend ging Terlouw naar Goedhart Boeken in Hasselt om zijn biografie te signeren. Voor De Assendorper was dit een uitgelezen moment om de Touwtjes van Ver-

trouwen, de ludieke actie van journalist Aart Deddens, onder zijn aandacht te brengen. Terlouw nam de decembereditie van De Assendorper in ontvangst én een speciaal voor hem gemaakt Touwtje van Vertrouwen. Jan Terlouw was oprecht verrast en vond dat zijn toespraak bij De Wereld Draait Door op 30 november een mooi vervolg had gekregen. Marry Horstman

Jan Terlouw neemt verrast De Assendorper en het Touwtje van Vertrouwen in ontvangst

Naam: Adres: Telefoon: E-mail: Opmerking:

(Invullen hoeft niet, mag wel)

Foto: Anneke van der Stouwe


de wijk | januari 2017

9

Vrijwilliger(s) Een snertavond. Dat was het gisteren voor de vrijwilligers van wijkkrant De Assendorper. Niet dat ze het niet naar hun zin hadden. Integendeel. De avond werd georganiseerd om hen in het zonnetje te zetten. De snert vonden ze in hun borden. ‘Zonder de inzet van onze vrijwilligers kunnen wij niet tien keer per jaar een wijkkrant maken. We hebben een team van 55 vrijwilligers met functies waaronder: verslaggever, fotograaf, social media medewerker, bezorger en eindredacteur’, zegt Arjan Kok. Met een lekker bord snert en gezelligheid willen ze de redactie bedanken. Voorzitter Arjan Kok en eindredacteur en vormgever Sabine Boschman zagen in november de oproep van ZwolleDoet!, om een originele waarderingsactie voor vrijwilligers te bedenken en uit te voeren, in het kader van de Nationale Vrijwilligersdag op 7 december. ZwolleDoet! besloot een bezoek te brengen aan de Snertavond en met een videoverslag daarover andere vrijwilligersorganisaties te inspireren tot het waarderen van vrijwilligers. ‘Vrijwilligers werken onbetaald en tegelijkertijd is hun inzet onbetaalbaar’, zegt Anke van Vliet,

...vervolg van pagina 1

Foto: Rini Kamp Arjan Kok, Mirjam Blok en Sabine Boschman van wijkkrant De Assendorper.

Foto: Rini Kamp Vrijwilligers van wijkkrant De Assendorper genieten van hun snertavond.

projectleider bij ZwolleDoet! ‘Vanuit ZwolleDoet! ondersteunen we vrijwilligersorganisaties met advies over bijvoorbeeld het vinden en binden van vrijwilligers. Geregeld evalueren en waarderen houdt vrijwilligers gemotiveerd en betrokken bij de organisatie.’ De snertavond, die werd georganiseerd in Café Kaya, is goed ontvangen bij de vrijwilligers van wijkkrant DeAssendorper. ‘Dit samenzijn verbetert de samenwerking’, zegt Mirjam Blok, vormgever en fotograaf. Link naar het filmpje van de vrijwilliger(s) van de maand http://bwfd.be/2hylem0

Foto: Arjan Kok

Format Koningsdag Assendorp op losse schroeven

Naar aanleiding van de geconstateerde terugloop van participerende wijkbewoners, hebben er afgelopen jaar meerdere onderzoeken (enquêtes) plaatsgevonden in de wijk. Hieruit is mede gebleken dat als vrijwilliger bijdragen aan activiteiten in de wijk niet de hoogste prioriteit heeft van onze wijkbewoners. Dit terwijl wijkactiviteiten juist heel erg gewaardeerd worden om te bezoeken. Tevens bleek uit de onderzoeken dat bewoners het liefst rechtstreeks be-

naderd zouden willen worden om als vrijwilliger bij te dragen, echter is juist hiervoor de organiserende commissie te klein en te druk gebleken, om hierin ook energie te steken naast al hun andere bezigheden. Bij voorgaande edities bleek inderdaad dat oproepen via (sociale) media niet voldoende (organiserende) menskracht opleverde. Nu ook de mate van participatie vanuit Soc. Culturele vereniging Eu-

reka onduidelijk is geworden, daar deze vereniging op dit moment in zwaar weer verkeert, kan het bestuur van Stichting Assendorper Zaken niets anders dan het format van Koningsdag Assendorp herzien en aanpassen.

format met een andere (uitgeklede) invulling en is verheugd dat De Enk wel (financieel en organisatorisch) wil investeren om Koningsdag vanaf de vroege avond in te vullen met een muzikale programmering.

De wijkorganisatie Assendorper Zaken wil echter wel blijven investeren in doorgang van Koningsdag op het Assendorperplein, ook al vindt dit dan plaats in een ander

Stichting Assendorper Zaken kan op dit moment nog niet aangeven hoe de definitieve invulling van het programma eruit komt te zien en vanaf welke tijd het programma zal

starten, maar is wel blij dat er toch een programma zal worden aangeboden. Liefhebbers van de kindervrijmarkt kunnen daarnaast gelukkig in de eigen straten, maar ook in het Azaleapark en park Eekhout uiteraard hun waren gaan aanbieden. Mocht u willen reageren naar aanleiding van dit artikel, dan kan dat naar emailadres: bestuur@assendorperzaken.nl

Foto: Jan Koldewijn

Foto: Jan Koldewijn

Foto: Willem Peter Homan


10

januari 2017 | kunst

Theaterdebuut voor Assendorper Allard ‘De Barones en de Dominee’

De Assendorper mediator

Allard Muis, woonachtig in de Klaasboerstraat, werd door een vriendin, Monique Huisman gevraagd om een ‘kleine’ rol te vervullen in de familietragedie ‘De Barones en de Dominee’, gebaseerd op het gelijknamige boek van Wim Coster. Een bijzondere ervaring met een lange aanloop, totdat de acht voorstellingen in oktober 2016 werden gespeeld in de loodsen van het voormalige Philips- en Vishaycomplex.

Door: Roosmarijn de Lange

Door: Hennie van Schenkhof

‘Mediation en matjes’

Stichting Suus maakt theaterproducties op bijzondere locaties, waarin wordt samengewerkt door professionele kunstenaars/artiesten en amaEigen foto teurs. In 2016 bestond de Stichting 25 jaar. De veertigste voorstelling in Vlnr: Tony Huiskamp, Ina Hekkert, Daan Utermark, Hanneke Bakker - Van Laanen, Theo vd Vliet, Monique Huisman, Allard Muis. dit jubileumjaar was speciaal omdat er op een bijzondere locatie acht voorstellingen werden een schaakspel gespeeld, waarin alle perso- helemaal vol. Er kwamen zelfs acteurs uit gespeeld met een grote cast en een koor. Het boek, ge- nages aan zet waren, met dominee Van Rijn heel Nederland om te zien hoe de ds. vanaf schreven door historicus Wim Coster, werkzaam bij het en de officier van justitie als witte en zwarte de kansel preekte. Historisch Centrum Overijssel, beschrijft de geschiede- koning, allebei met hun verdedigers en seToekomst nis van een liefdesrelatie tussen dominee Van Rijn en condanten. ‘Een bijzondere ervaring om dit theaterdebarones Jeanette van Dedem die met de kerkelijke- en buut te beleven. Het smaakt naar meer, maar Landelijke pers civiele processen de landelijke kranten haalden. Allard raadt iedereen aan om het boek te le- welke productie dit jaar opgevoerd gaat worzen, omdat dit een goede en interessante be- den, is nog een verrassing’, aldus Allard. Voorbereiding Allard vertelt dat er een jaar lang gewerkt is aan de voor- schrijving geeft van de werkelijke feiten en stelling. Het boek werd in april 2016 gepubliceerd. ‘Bij- veel vertelt over de geschiedenis van Zwolle, Deel twee zonder om bezig te zijn met een voorstelling, terwijl het Dalfsen en omgeving. De families van De- Leuk om te vermelden is dat de auteur bijna boek nog niet is gepubliceerd. Er werd in kleine groepen dem, Pruimers, Van Rijn en Huis op den Berg. deel twee van deze geschiedenis in boekgeoefend en pas later werden de verhaallijnen duidelij- Deze zaak heeft veel teweeg gebracht in de vorm heeft afgerond. In deel één beschrijft hij ker toen alles samen kwam in de voltallige groep. Met Zwolse samenleving. De acteur vertelt dat zijn reizen naar Engeland, Frankrijk en Zwitde decors, kleding, belichting en muziek erbij wist ik dat de dominee, die preekte in de Michaëlskerk, serland en zijn plan om ook in de Verenigde dit een bijzondere voorstelling zou worden. De ‘kleine’ zeer populair was bij de vrouwelijke gemeen- Staten op zoek te gaan. In deel twee wordt rol bleek toch iets groter te zijn…veel op de vloer, maar teleden. Als ds. Van Rijn preekte, zat de kerk beschreven hoe het de nazaten is vergaan. gelukkig niet met teveel tekst’, aldus de acteur.

column

Mediation? Dat doe je toch op een matje met je ogen dicht? Nee, dat is meditatie. Hoewel dat ook een goede manier (of in ieder geval een goede start) van het oplossen van geschillen kan zijn is het heel wat anders dan mediation. Ben jij mediator? Dan roep jij mensen toch op het matje? Nee, het mooie van mediation is dat partijen geholpen worden om uiteindelijk het conflict zelf op te lossen. Zomaar een aantal vragen die ik als mediator te horen krijg. Vind ik het gek dat mij zulke vragen gesteld worden? Nee, absoluut niet. Er is nog heel weinig bekend over mediation. Dat vind ik vooral heel jammer! Ik merk dat ik direct wil gaan vertellen over mijn grote passie; de kracht van mediation. Maar misschien is het wel netjes om mijzelf in zo’n eerste column voor te stellen. Zoals de Assendorper Arbeidsjurist, want dat blijft Lisa Pieters ook nu ze de column niet meer schrijft, al aangaf, neem ik het stokje van haar over. Lisa en ik kennen elkaar van de studie Rechten, waar we allebei actief waren bij dezelfde rechtswinkel. Net als Lisa ben ik na mijn studie als advocaat aan de slag gegaan. Tijdens mijn werk als advocaat werd ik erg enthousiast als ik zag wat voor mooie dingen er bereikt kunnen worden met mediation. Om die reden heb ik de opleiding tot mediator gevolgd en ben ik nu niet alleen geregistreerd mediator maar ook betrokken bij de examinering van mediators in verband met de toetreding tot het mfnregister. Daarnaast ben ik buurtbemiddelaar bij Travers en stage- en scriptiebegeleider bij Windesheim. Maar bovenal ben ik moeder van een prachtige dochter Féline en vrouw van Daniël. Samen met hen woon ik met heel veel plezier in Assendorp. Uit deze diverse bezigheden hoop ik een bron van inspiratie te putten om leuke, leerzame of wellicht zelfs inspirerende columns te schrijven. In de volgende column hoop ik het misverstand over mediation en matjes uit de wereld te helpen. Indien u vragen of opmerkingen heeft, schroom dan niet om mij te mailen (info@delangemediation. nl) of een bericht achter te laten op mijn website (www.delangemediation.nl)

Acteerervaring Op de vraag of hij al over acteerervaring beschikt, vertelt hij dat hij tijdens zijn studie aan de Pabo graag bezig was met scènes en het schrijven van liedjes. En hij speelde in de theatervoorstelling ‘Ik zie je’ onder regie van Sandra Lange, eveneens de auteur van het stuk. Hij speelt in deze voorstelling de rol van de baron Alexander. Leuke anekdote: ‘Als je op het toneel staat kijk je in een zwart gat…..maar beter ook dan word ik minder zenuwachtig van de bekenden die naar mij kijken vanaf de tribune. Maar de eerste rij was nog wel een beetje te zien. Er is een heftige scène waarin we als familie staan te schelden. Dit was nogal heftig voor de gasten op de eerste rij,’ Van boek naar scenario Om het hele verhaal in grote lijnen in het theater te brengen, zodat het ook te volgen is voor diegenen die het boek niet hebben gelezen, is een kunst op zich. Knap gedaan door de auteur en regisseur Frans Leenderts. Jan Pieter Boudens schreef de liedteksten. Martien Hovestad was verantwoordelijk voor de composities. Als vorm is voor een klassieke Griekse Tragedie gekozen met een aantal vaste elementen: de verteller, het orakel, de boodschapper en het koor dat commentaar levert. Wim Coster was regelmatig aanwezig bij de repetities om aanwijzingen te geven: ‘Nee, zo werd dat toen niet gezegd…en een bakfiets hadden ze toen nog niet.’ Het samenspel tussen de historiegetrouwe weergave en de invloed van deze tijd is mooi om te zien. Na de pauze werd het centrale onderdeel ‘de crisis’ in de vorm van

Expositie

Foto: Martijn Meupelenberg

Foto: Martijn Meupelenberg

Assendorpse kunstenares Marit Otto exposeert als eerste tijdens ‘Public Expo’ in Grandcafe Public aan de Blijmarkt. ‘Public Expo’ is een initiatief van Dennie Boxem waarbij elke twee maanden een andere expositie te zien zal zijn en het doel is om kunstenaar en publiek de kans te geven elkaar te ontmoeten. Het werk van Marit Otto kenmerkt zich door de centrale rol voor de mens in vorm en gedrag, dat vaak wordt weerspiegelt in actuele thema’s. Hoewel haar werk esthetisch is om te zien schuilt er tegelijkertijd een soort onbehagen in, een spannende tweeledigheid. Haar werken begeven zich op het snijvlak van fictie, realisme, grafisch en plastisch. Het autonome werk van Otto bestaat uit schilderijen, beelden en fotobewerkingen.

wonen in Assendorp

Het verhaal en Zwolle + regio •Jeannette werd geboren in Huis op den Berg in Dalfsen. •Daniël Pruimers (echtgenoot van Jeanette) woonde aan de Thorbeckegracht. •Na hun huwelijk betrokken ze het grote witte huis bij de Potgietersingel. •Dominee Van Rijn preekte in de Grote Kerk. •Het proces tegen hem en Jeannette vond plaats in het Paleis van Justitie, nu museum De Fundatie. •Hij zat gevangen in het Spinhuis, nu Hotel/ restaurant De Librije. •De schrijver Multatuli hield tweemaal een toespraak ter verdediging van Jeanette in schouwburg Odeon. (bron: Stichting Suus)

● Binnenwerk en Buitenonderhoud ● Wand- en plafondafwerking ● Beglazing ● Kleuradvies ● Houtrotherstel ● Kwaliteitsmateriaal ● WinterKorting info@schildersbedrijfhenkbredewold.nl 06-13450893 Zwolle

www.schildersbedrijfhenkbredewold.nl

vakmanschap vervangen van Eerlijk ramen, deuren en kozijnen binnen- en buitengevel timmerwerk Martijn Veldman Timmerwerken staat voor traditioneel van vakmanschap, plaatsen en vervangen dakramen met kozijn de juisteherstel materiaal keus. duurzaam houtrot het na-isoleren Wij van binnenen kunnen u van dienst zijn met de buitenkant woning volgende werkzaamheden zoals ramen, deuren en kozijnen, binnen- en Ook e buitengevel timmerwerk, en kluonderhoud Vraagop s? werkzaamheden pannendak, houtrot een ffebinnenrte aa en herstel,het na-isoleren ovan n! Onderhoud buitenkant woning.

MV Telefoon: 06 – 50 90 79 18 Email: info@mv-onderhoud.nl Het werkterrein van Martijn Veldman

timmerwerken is Zwolle en omgeving.

WWW.MV-ONDERHOUD.NL Neem voor vragen of vrijblijvende offerte


van alles wat | januari 2017

11

Sloop en bouw de Weezenlanden De sloopwerktuigen staan startklaar voor het laatste deel. Kale vlaktes waar ooit drie hoge panden stonden. De Barmhartige Samaritaan wordt bewaard en voorzichtig uit de zusterflat gehaald. Aan de andere kant van het terrein wordt al gebouwd, pal naast de rechtbank verrijzen de eerste huizen...

Foto: Rudi Veldman

Foto: Toine Poelman

Foto: Sabine Boschman

Foto: Sabine Boschman

Foto: Rudi Veldman

Foto: Toine Poelman

Foto: Toine Poelman

Rott’n Cott’n in wijkcentrum

Muziek in De Enk

De band Rott’n Cott’n speelt vrijdag 20 januari in De Enk. Rott’n Cott’n is een subliem gezelschap die zich presenteert als veelzijdige bluesrockband.

Te koud voor Muziek in de Tent, maar niet voor Muziek in de Enk op elke tweede zondag in de winter. Deze vierde en laatste Muziek in de Enk van deze winter op 12 februari spelen de Hippie Tunes.

Denk aan katoenplantages. Ruik stampende stoomboten op de Mississippi. Zie harde werkers met lage lonen en hoor hun pure, rauwe muziek. Dat zijn de roots van Rott’n Cott’n. Dáár ligt de oorsprong van de oude blues die door Rott’n Cott’n gespeeld wordt. Zangeres Dinah Krijgsman doet niets liever; ‘Het voelt zo goed om de blues te zingen. Recht uit mijn hart, uit het diepst van mijn ziel!’ Dinah Krijgsman (zangeres), Sijtze Malda (toetsenist), Jean Paul Lamers (bassist en basklarinettist), Enzio Rossa (drums) en (zanger/basgitarist) en John Beumer (bluesharp en zang) presenteren oa nummers van Aretha

Zondag 12 februari van 14.00 – 16.00 uur

Eigen foto Franklin, Amy Winehouse, Otis Redding, maar kunnen ook klassiekers van Janis Joplin, Harry Belafonte, Billie Holiday, Cab Calloway, Little Walter, Sonny Boy Williamson, Eva Cassidy, Shirley Bassey, Otis Redding and many more aan in verbluffende arrangementen. Een avond die je niet mag missen. Iedereen is welkom vanaf 20.30 uur in De Enk. Entree gratis.

De Hippie Tunes is een band bestaande uit enthousiaste muzikanten met ervaring en allen werkzaam binnen de Isala te Zwolle. Brothers en Sisters in dubbele betekenis dus! Hippie Tunes speelt muziek uit de Hippie-tijd, muziek die bij iedereen aanslaat en veel

herkenning oproept. Alle nummers vind je bijvoorbeeld terug in de Top2000. Pakkende muziek van bands met idealen en grote liefde voor muziek maken. The Beatles, Neil Young, Bob Dylan, Jefferson Airplane, Fleetwood Mac, C.C.R, maar ook bijvoorbeeld Bob Marley en Mothers Finest, nou ja kortom muziek die ergens over ging en je raakt, waar je blij van wordt. Dus kom lekker kijken en swingen deze zondag. De entree in De Enk is uiteraard weer helemaal gratis.


12

januari 2017 | geschiedenis

Lucy Velthuis

Het touwtje van vertrouwen is ook te vinden in de Geraniumstraat De huizen aan de Geraniumstraat zijn in 1929 gebouwd. De 64-jarige Lucy geboren in de Dahliastraat woont nu 63 jaar aan het pleintje waar ze met haar ouders en zus in 1953 kwam te wonen. Vier jaar later overleed haar vader al. Deze voormalige huurwoningen waren gebouwd voor medewerkers van de NS. Door: Marry Horstman Lucy is inmiddels de langst wonende bewoner van de Geraniumstraat. Een straat waar samenhorigheid nog hoogtij viert. Is er iemand jarig of ziek dan wordt er een kaart gekocht die door velen in de buurt wordt ondertekend. Ook nieuwe bewoners worden welkom geheten met een kaartje. Het welkom voelt als een warm bad, vertelde iemand haar laatst. Maar ook de jaarlijkse buurt BBQ wordt goed bezocht. Zelf is ze driemaal van vakantie teruggekomen om aanwezig te zijn bij een overlijden van een buurtbewoner. Tot driemaal toe in korte tijd hebben de bewoners rond het plein een laatste eerbetoon gebracht, waarbij de begrafenisstoet bij wijze van groet steeds voor de laatste keer langs het betreffende huis reed. Alle buren staan dan samen buiten uit respect voor de buurtbewoner. ‘Ja, we zijn nog altijd begaan met elkaar.’ Triolen Lucy vertelt: ‘We speelden als kind altijd op straat. Handstand tegen de muur, bokspringen waar iedere tweede persoon stond te schudden als hindernis, de ‘schuddebok’. We rolschaatsten en deden elastiek-gym. Ook ‘triolen’ was een favoriet spelletje. We lagen daarbij op de grond als een lang lint van putdeksel naar putdeksel. De laatste persoon moest naar kop zonder het contact met anderen te verbreken. Uren speelden we met een onderstel van een kinderwagen waar planken op gemaakt waren. In de winter bouwden we iglo’s van sneeuw. En we hadden hier na-

tuurlijk de speeltuin, waar ik heel wat tijd heb doorgebracht. Op de Hervormde Beatrixschool, wat nu De Boog is, heb ik lager onderwijs genoten. Nou ja, genoten? Ik vond school maar niets, maar ik had er gelukkig wel leuke vriendinnen.’ Tante Jenny ‘Ik weet nog dat ik regelmatig naar de manufacturen zaak van Ribo Textiel aan het Fresiaplein gestuurd werd om garen voor de buurvrouw te halen. Ze naaide kleding voor verschillende dames. Als klein meisje vroeg ik aan haar ‘Tante Jenny als ik later groot ben wil jij dan mijn trouwjurk maken?’ En dat heeft Tante Jenny in 1979 gedaan toen ze trouwde met Henk, waarmee ze een zoon en dochter kreeg. Een jaar nadat haar moeder was overleden. Biefstuk ‘Overbuurman Mulder was de eerste met een auto in de straat, dat was toen nog een bezienswaardigheid.’ Op de hoek Pioenstraat, in het voormalige pand van de Evangelische Boekhandel zaten vroeger slagerijen. Eerst Poppe later Kramer. Als een vrouw bevallen was kreeg je een biefstuk van de slager. En van de melkboer tien eieren, die net als de groenteboer en de bakker in de straat ventte met zijn waren. Lucy: ‘Ik herinner me onze eerste melkboer, die met een driewielige melkkar langs kwam en waar je losse melk of karnemelk per halve liter kocht die afgemeten werd in een ‘aker’, een litermaat. Later kregen we melkboer Potjes. Hij had een kleine SRV-wagen. Een fijne, sociale melkboer die, als hij iets niet bij zich had, je dat later op de dag alsnog thuis bezorgde en waar je de boodschappen nog op kon schrijven, je betaalde dan aan het eind van de week.’ De huidige tijd is totaal anders, maar we kijken hier nog steeds naar elkaar om. SRV Het bovenstaande was een goede aanleiding om diezelfde melkboer

Eigen foto Schoolfoto Beatrixschool van links naar rechts:Gerrie Klein, Tineke Bruinenberg, Lucij Onderdijk, Ellis Roelofs,zus Mary Onderdijk en Gerrij Roelofs

een straat verder ook even te bezoeken. Voormalig melkboer Wim Potjes vertelt: ‘In 1966 kon ik deze melkwijk kopen voor 2500 gulden van melkboer Herman Satink die naast Van der Kolk Snackcorner woonde. De eerste jaren met een zogenoemde Cock, een traag karretje, later een elektrowagen van zo’n 4,5 meter lang. De vraag naar andere producten dan melk, boter en kaas werd steeds meer. Een ontwikkeling die zich enorm snel voortzette. ‘Mijn tien jaren als melkboer heb ik als bijzonder fijn ervaren. Het was een bijzonder fijne wijk met trouwe klanten. In de rijdende winkel werden ook veel vertrouwelijke onderwerpen besproken. Over familie en de zorgen die zich achter de huisdeur afspeelden, maar je werd ook deelgenoot van leuke dingen. Het was een tijd dat ik de sleutel had van mensen die niet thuis waren, ik keek dan zelf in de koelkast wat er nodig was. Er stond oploskoffie op het aanrecht klaar, zodat ik een kopje koffie kon nemen. Als ik me er te vaak geen tijd voor gunde, werd ik erop aange-

sproken. Ik herinner me dit als een bijzonder liefdevolle tijd.’ Vertrouwen ‘Ook nu zijn mijn buren me dierbaar’, vervolgt Potjes, ‘en mijn deur staat voor iedereen open. Als er iets is, behoefte aan een praatje of iemand wil gereedschap lenen, ik help wat ik kan. Andersom krijg ik

ook veel. Dan komt er zomaar een buurvrouw met een Chrysant aanzetten omdat ze me zo’n tijd niet gezien heeft. Dat is toch omzien naar elkaar? Je moet vertrouwen in de mensen houden. Nog maar kortgeleden is mijn vrouw overleden, maar ik krijg zoveel liefde van mijn familie, naasten en kennissen, daar ben ik erg dankbaar voor.’

Eigen foto

‘De S heeft de vorm van een vleeshaak’ De eerste herinnering aan de wijk: Herman Haverkort (52) Door: Sjoerd Litjens ‘Ik ben geboren in de Irisstraat 20 op 26 juni 1964, daar woonden toen al mijn ouders Eef en Joke Haverkort en oudere zus Annet. Aan die plek heb ik geen herinneringen, de jeugd in mijn hoofd begint aan de Assendorperstraat 49, waar mijn ouders in 1966 de slagerij van opa Herman en oma Jo Haverkort overnamen, waar wij boven de winkel gingen wonen. De slagerij was voor een deel ons huis, de trapopgang zat in de winkel. Ik zie het nog voor me daarboven: het oude granieten aanrecht, de oubollige inrichting, de zinken teil waarin wij, de kinderen, door mamma werden gewassen, de voor- en achterkamer gescheiden door schuifdeuren... Mijn opa was in 1931 op diezelfde plek de winkel begonnen. Ik liep er in en uit, speelde erboven met vriendjes en als er teveel herrie of stof van boven kwam, gaf mijn vader ons duidelijk te verstaan dat dat

niet de bedoeling was. Mijn ouders waren toegewijd, precies en correct in de behandeling van het vlees en van de klanten. Ze waren altijd aan het werk, behalve overdag op zondag, op zondagavond stond pa al weer het vlees te pekelen voor de volgende dag. Als kinderen hoefden we nooit in de winkel te helpen,

maar je groeide er wel mee op. Het bereiden, het verkopen, de taal en de benamingen die daarbij hoorden, het was voor ons kinderen allemaal net zo gewoon als tafeldekken en afwassen. Langzaam werd het vak me eigen. Toen ik acht was, zei ik al – op bezoek in Utrecht bij mijn opa van

Eigen foto Herman Haverkort, als tiener in de slagerij van zijn vader

moeders kant – dat ik als ik later groot was ook slager wilde zijn. Ondertussen speelde ik het liefst buiten, vaak bij vriendjes in Schelle, vlakbij de Bierton, daar waar de weilanden begonnen die doorliepen tot aan de IJssel. Eerst de spoorbrug over, naar boven trappen en naar beneden sjezen. Slootje springen, eieren zoeken, een nat pak halen, dat was wat we deden. Altijd waren we bezig, altijd in de buurt. Mijn school, de Maria-school, zat om de hoek, op de plek waar nu de Jumbo zit. Ik herinner me nog dat ik in de tweede klas les kreeg van juf Simons, een pinnige vrouw. Ze legde uit hoe de verschillende letters geschreven werden. De S? Wist je het niet, dan wist Herman het wel: ‘de S heeft dezelfde vorm als een vleeshaak.’ Ik was geen leerling die ergens in uitblonk, maar ook geen leerling met problemen. Voetballen was wel mijn ding, bij SV Zwolle deed ik dat, in de spits goals maken. Ik kon hard rennen, maar was

geen superspits, zat dus nooit in de selectie, altijd net daaronder. Vanwege de winkel concentreerde het familieleven zich in de buurt, in de wijk. In de zomervakantie gingen we, de kinderen, met de oppas naar de camping in Dalfsen, waar mijn ouders dan af en toe langs kwamen. Als ik terugdenk aan hoe het toen was, was zeker niet alles beter, maar wat ik wel mis is de saamhorigheid. De stilzwijgende afspraak dat je met de buurt, met iedereen die er woont de zaken regelt, voor elkaar zorgt, waarbij een ieder iets geeft en neemt bij alles wat wordt georganiseerd. Die deken is niet zo warm meer als tijdens mijn jeugd. Ben je ook geboren en getogen in Assendorp en wil je je eerste herinneringen aan de wijk laten optekenen? Mail of bel Sjoerd Litjens van MijnVerhaal: info@ mijnverhaal.eu / 0614982699


Assendorpers | januari 2017

13

Meine en Ben al 25 jaar een paar Op 1 februari is het zo ver. Je gelooft het niet, maar ’t is heus waar, die van Meinesz en Bennesz zijn dan 25 jaar bij elkaar. ‘Echt handel is het niet voor de feestwinkel, want wie houdt het nu nog zo lang vol?’ zegt Meine, terwijl hij na het nemen van de foto alle vlaggetjes met ‘25’ weer terughangt op hun plek. Door: Aart Deddens Ze leerden elkaar kennen bij het COC in Zwolle. Was Ben een fanatiekeling op de dansvloer, het enige wat aan Meine bewoog was zijn mond, aan de bar. ‘Ik vond Ben een gezellige jongen, maar ik was niet verliefd’, schetst Meine het begin. ‘Ik vond jou een aparte, maar ik was ook niet verliefd’ krijgt hij als jij-bak van Ben. Het zal best. Op 2 februari 1992 hadden ze de reünie van 1 februari 1992. Ze vierden het feest bij een pizzeria. ‘Je moet wel zelf betalen, want ik zit krap’, zei Meine tegen Ben. Na dit summum van romantiek verloren ze elkaar nooit meer uit het oog. Ben, die een saaie baan had bij Shimano in Nunspeet, kwam vanuit Elburg in Assendorp wonen. Meine woonde aan de Papaverstraat en zag, zoals hij alles als eerste ziet, voordat er ook maar een aannemer met een busje was gestopt dat er appartementen werden gebouwd boven wat nu de kappersopleiding van Landstede is. Ben had de keus uit twee appartementen. ‘Ik heb het te druk, met mijn werk, kijk jij maar welke ik moet kiezen’, zei hij tegen Meine. ‘Dat is dan weer zo typisch ons. Hoe kan dat nu? Hoe kan ik nu voor jou kiezen, zeg ik tegen Ben. Jij moet er toch wonen?’ Opruiming En nu komt het: bij Meine om de hoek stond al een jaar een winkel leeg aan de Assendorperstraat. Ben woonde inmiddels al bij Meine in, dus er was wat financiële ruimte in het huishoudboekje. Na heel wat onderhandelingen wist Meine de huur van de winkel omlaag te krijgen van duizend naar achthonderd euro. Toen hadden ze een

Foto: Aart Deddens Meine Boonstra (links) en Ben van Loo in hun winkel aan de Assendorperstraat

huurcontract maar nog geen plan. Ben: ‘Meine verzamelde heel veel spullen. Daar ergerde ik me wel aan. Zijn huis stond helemaal vol. Is het niet een idee dat je dat allemaal verkoopt? zei ik. Zo zijn we een winkeltje begonnen in tweedehands spullen en werd het huis ook weer bewoonbaar. Dit klinkt trouwens wel heel makkelijk. We werden in die tijd ondersteund door Henriët Nijland die een brocante had bij haar boerderij. Zij zette een jaar lang haar handel bij ons in consignatie. Dat heeft ons erg geholpen in het begin.’ Later kwam daar het houten speelgoed bij. Buurman Woodland stopte ermee. Meine wist het bijna eerder dan de buurman zelf en kocht de hele voorraad. In de voormalige winkel van Woodland kwamen studenten te wonen. ‘Mag ik je voordeur huren voor vijfentwintig gulden per maand?’ vroeg Meine en hing er een poster op: ‘Houten speelgoed, vijftig meter verderop’. Het werd een groot succes.

Sinterklaasmuseum Het sinterklaasmuseum is eigenlijk op dezelfde manier ontstaan als de eerste winkel. Ben: ‘Ik was helemaal zat van al die sinterklaassnuisterijen die Meine maar verzamelde. Op een goed moment zei ik tegen hem: Als ik naar de badkamer ga, wil ik douchen, en niet daar ook nog eens sinterklaas tegenkomen!’ De oplossing bleek om alles in één ruimte neer te zetten. Meine sloot zich drie maanden op in de kelder, maakte er een droge en leefbare ruimte van en kwam 11 november 2006 weer boven water met zijn sinterklaasmuseum, waarmee hij prompt het journaal van 18 en 20 uur haalde. Het is een groot succes geworden. ‘Ik moet wel lachen,’ zegt Meine. ‘Als je op het station staat zie je bij de uitgaanstips: 1. Museum De Fundatie 2. Sinterklaasmuseum met routebeschrijving en al. Haha. Laatst kreeg ik een open sollicitatie van iemand die als suppoost in het museum wilde werken. En we krijgen als directie van het Sinterklaasmuseum natuurlijk

post van beveiligingsbedrijven voor het beveiligen en bewaken van het museum. Sinterklaas moest eens weten.’ Voor wie het nog niet wist: Meine is Sinterklaas. Er is maar één sinterklaas en dat is Meine. Met de opbrengst van het museum steunen ze projecten van Assendorpers in Afrika. ‘Het hele idee van Sinterklaas is immers dat je wat geeft,’ zegt Meine. ‘Samen met Herold van Gezond Gemak hebben we deze kerst tien sinaasappelkisten naar de voedselbank gebracht en Kind in beeld gesponsord, een feest voor mensen met een laag inkomen.’ Getrouwd Meine en Ben zijn niet alleen 25 jaar bij elkaar, ze waren het afgelopen jaar ook 15 jaar getrouwd. ‘Onze trouwdag was de mooiste dag van ons leven’ zegt Ben. ‘We hadden een prachtig feest in restaurant Kaya, in onze eigen straat, met onze eigen mensen. We voelen ons enorm thuis in Assendorp. Onze buurt is als een grote familie. We zijn helemaal geaccepteerd, en

dat kan toch allemaal maar in onze wijk! Er zijn zelfs klanten die tegen ons zeggen: onze zoon is homo en we vinden het fijn dat hij zich aan jullie kan spiegelen. Jullie zijn een rolmodel voor hem in zijn ontwikkeling. Een mooier compliment kan ik niet bedenken.’ Houden ze het nog lang vol? Ben: ‘We kennen elkaars zwakke punten, en we hebben het afgeleerd om die te willen verbeteren. We liepen onlangs door de Jordaan. Zegt Meine: Kijk eens wat een mooi huis. Wel jammer dat het drie verschillende stijlen zijn. Ik zie dat niet, maar ik zit er dus ook niet mee. Ik denk dan: ik wou dat je wat makkelijker kon leven. Als Meine aan mij iets vraagt, zeg ik ja, maar doe ik nee. Hij weet dat, en zo houden we het samen uit .’ Meine: ‘Tja, de toekomst. Mijn motto is: Later is nu. We doen alles samen en we vieren alles. Dus op 1 februari is iedereen welkom in de winkel, en dan hebben we een kleine attentie voor de klanten, waarmee we ons gevoel bij de buurt willen delen.’

We hebben elke zandkorrel tegen het licht gehouden Geland op de basis. Altijd toch weer blij om thuis te zijn in Assendorp. Vrienden zien, biertje drinken in de Singel. Kortom thuis. Het Assendorper schrijversduo Walter Devenijns en Janine Stougie is net terug. Het stel heeft de afgelopen maanden gewoond, maar vooral ook gewerkt vanuit hun camper Smuikje. Op hun website  camperSmuikjegaatlos.nl en via de sociale media hebben ze de achterblijvers en nieuw geïnteresseerden op de hoogte gehouden van hun belevenissen. De twee gaan na een carrière in de journalistiek reisboeken schrijven. ‘Eigenlijk is het hetzelfde. Je praat met mensen. Luistert wat zij je te vertellen hebben over wat belangrijk, interessant of gewoon mooi is. Zo kom je op bijzondere plekken. Dit werk verschilt niet zoveel van het werk dat ik vroeger voor de Zwolse Courant deed’, vertelt Janine Stougie. Behalve dan dat ze hun werkterrein verplaatst hebben naar Spanje. In dit geval de zuidelijke kant van de Costa de la Luz. Een

nog redelijk onbekende kust tussen Tarifa en Sanlucar de Barrameda. ‘We hebben daar echt de hele kust afgesnuffeld in de afgelopen drie maanden’, vertelt partner Walter Devenijns. ‘We hebben elke zandkorrel tegen het licht gehouden. Dorpjes en steden zijn bezocht, kunstwerken bekeken, maar ook bergen beklommen en strandwandelingen gemaakt.’ 

books achter hun naam staan. ‘De Paasheuvel tussen goed en kwaad’, dat afgelopen augustus op de markt kwam en ‘De Zwolse, 200 jaar venster op de wereld’. ‘Dat laatste boek is niet door ons geschreven, maar door mijn oud-collega Willem van der Veen, die meer dan een halve eeuw voor de Zwolse Courant heeft

gewerkt. Niemand wilde het uitgeven. Het was voor ons ook meteen een mooie oefening. Wel kostte het heel veel tijd. De ene dag waren we met Willems boek bezig, de volgende dag waren we informatie aan het verzamelen voor ons eigen boek. Ik denk dat we in die drie maanden onszelf twee zaterdagen vrij heb-

Al die ervaringen komen samen in een e-book. Een boek met veel illustraties. ‘Want dat is precies wat ons al jaren ergert aan andere reisboeken. Dan melden ze met letters dat iets mooi is, maar dan denk ik: laat het zien. Dan beslis ik zelf wel of ik het mooi vind en dus de moeite waard om te bezoeken. Maar veel illustraties in een papieren boek is kostbaar. Maakt een boek te duur, maar daar hebben wij met onze digitale boeken geen last van. Je kunt daar alles inlaten zien wat je wilt’, aldus het duo. Ze weten waar ze het over hebben, want ze hebben tot nu toe twee e-

Eigen foto Hoera in onze camper; Willems e-book is klaar voor publicatie. 

ben gegeven. Maar we klagen niet hoor, want er is niets mooiers dan met je laptopje op schoot uitkijken over het kabbelende water een stukkie te tikken’. Toch benadrukt het stel dat het belangrijk is om een thuisbasis te houden. ‘Het is fijn om weer in Assendorp te zijn. Ondanks de kou en het grijze weer. Dit is thuis. Iedereen weer zien en spreken. Winkelen bij bakker Groot Koerkamp, slager Haverkort en Jumbo. Borrelen in de Singel. We blijven hier zeker wonen. Gelukkig hebben we een goede vriend die in ons huis zit als wij er niet zijn.’ Tijdens de komende reisronde werken we verder aan ons eerste reis e-book, die voor de zomervakantie moet zijn uitgebracht. ‘En daarna gaan we de rest van Spanje veroveren’, aldus het duo. ‘Kortom wij zijn de komende twintig jaar wel onder de pannen.’ Links voor meer info:  - Twitter: @campersmuikje - Wonen & werken in een cam per: www.facebook.com/smuikje


14

januari 2017 | hobbies

‘Ik ben gefascineerd door de manier waarop een kermis zich verplaatst’ het nu zijn eigen keuze is. ‘Door mijn werk en mijn studies heb ik veel kennis verkregen en ervaring opgebouwd die ik graag weer teruggeef aan de samenleving. Als voorzitter van de Raad van Commissarissen van Openbaar Belang wil ik me bijvoorbeeld graag inzetten voor sociale woningbouw en diversiteit, en als voorzitter van de Vereniging van Eigenaren voel ik me als een vis in het water. Daar profiteren de bewoners weer van, want dan hoeven we als vereniging geen dure externe kracht in te huren.’

Eigen foto Willem Kruijer bouwt miniatuurvrachtwagens en -opleggers die mooier zijn dan alles wat je bij Bart Smit en Intertoys kunt kopen. Wat bij speelgoedwinkels staat is serieproductie, wat bij Willem Kruijer staat is met de hand, op maat gemaakte en gekoesterde eenmaligheid. ‘Als kleine jongen was ik al gefascineerd door het verschijnsel kermis. De aantrekkingskracht zat voor mij echter niet in de kermisattracties, maar in de manier waarop een kermis werd opgebouwd en afgebroken en weer naar de volgende locatie werd getransporteerd. Die logistiek is een circus op zich.’ Door: Aart Deddens Vanuit zijn appartement aan de Stockholmstraat laat hij mij met trots de omgeving zien waarin we wonen. In één oogopslag zie je waarom Zwolle ooit de meest groene stad van Europa kon zijn. Vanaf zijn balkon kijken we neer op een

aaneengesloten zee van boomkruinen. De IJsselallee gaat schuil onder een rijk geschakeerde herfstpracht, net zoals heel Zwolle-Zuid. Ook van de IJssel is niets te zien door het bladerdak dat oplost in de horizon: de Veluwezoom. De twee schoorsteenpijpen van de Centrale Harculo vormen het enig zichtbare, bouwkundige object dat zich opdringt, maar daaraan komt binnenkort een eind. Op deze fantastische plek geniet Willem van zijn rust, die hij zelf op zijn 63e heeft genomen, nadat hij zijn leven lang door zijn agenda werd geregeerd. Hij vol-

‘Door mijn werk en mijn studies heb ik veel kennis verkregen en ervaring opgebouwd die ik graag weer teruggeef aan de samenleving.’

tooide drie studies (bouwkunde, weg- en waterbouwkunde en bedrijfseconomie) en was de laatste jaren actief als ICT-directeur van Wavin. In die hoedanigheid was hij regelmatig op reis door Europa en had hij weinig regie over de dag van morgen. Die regie heeft hij nu wel. Agenda Het eerste wat hij in zijn nieuwe jaaragenda zet zijn de plannen die hij samen met zijn vrouw maakt. Daarna plant hij het vele vrijwilligerswerk dat hij onder meer doet voor de wijkvereniging van Hanzeland (VBH), de vereniging van eigenaren van zijn eigen appartementencomplex en de commissariaten van Woningstichting Openbaar Belang en van De Rijdende School (die basisonderwijs verzorgt voor kinderen van kermisexploitanten en circusmedewerkers in Nederland). Zijn agenda is dus nog steeds vol, maar het verschil met vroeger is dat

Senioren Sjoelvereniging in Speeltuinvereniging Assendorp

Dinsdagochtend, kwart voor tien, in het gebouw van Speeltuinvereniging Assendorp. Een plek waar vriendschappen ontstaan, er gepraat wordt over gedeelde herinneringen en waar er uiteraard flink gesjoeld wordt. Met een knipoog en een glimlach om vooral samen een gezellige ochtend te beleven. Door: Marije Suvaal

Achttien jaar De wekelijkse bijeenkomst begon met een initiatief van Agnes Gerner. Achttien jaar geleden startte zij een sjoelochtend, voor mensen van boven middelbare leeftijd. Met wat

hervormingen hier en daar in de organisatie, is de sjoelvereniging nog steeds wekelijkse kost voor nieuwere leden en leden van de eerste dag. Agnes: ‘Met achttien mensen is het ledenaantal redelijk aan zijn max. Plaats voor één of twee nieuwe leden is er wel, maar het moet ook allemaal passen in het gebouw’. Met vijftien vrouwen en drie mannen is de verdeling niet geheel gelijk, maar gezellig is het zeker. De ochtend Voor de ochtend officieel van start gaat verzorgen Agnes, Adelheid en Miep het voorbereidend werk. De koffie wordt gezet, de verwarming

Dominicanenklooster Zwolle Vieringen Dominicanenkerk Elke zaterdag 18.30 uur Elke zondag 10.00 uur Woensdag en vrijdag om  9.00 uur Vrijdag om  19.00 uur vesper Kerk en kerkwinkel Hier kunt u terecht voor een stiltemoment, het opsteken van een kaarsje, informatie over de vele activiteiten in kerk en klooster en voor het kopen van religieuze artikelen Openingstijden kerk en kerkwinkel di t/m vr 13.30 – 16.30 uur za 13.00 – 16.30 uur Rondleiding kerk en klooster Iedere 1 e zaterdag van de maand om 14.00 uur Opgave niet nodig. Kosten € 3,- pp, kinderen gratis. Groepen op afspraak

WWW.KLOOSTERZWOLLE.NL

Miniatuur transport Naast al deze verantwoordelijke bezigheden heeft Willem ook tijd die helemaal voor hemzelf is. In die tijd bouwt hij miniatuur-kermistransporten. Hij kiest daarbij de omgekeerde weg van de reguliere productie. Hij werkt terug vanaf het eindproduct. Als hij weet dat er er-

gaat alvast aan en de stoelen en tafels worden op hun plek gezet. Dit laatste is soms wat lastig, aangezien de tafels niet altijd klaar staan om te verschuiven. Het gebouw van de Speeltuinvereniging Assendorp heeft meerdere gebruikers en het is protocol om het meubilair op te stapelen. Gelukkig komt de zoon van Agnes, wanneer hij kan, letterlijk een handje helpen. Ook Arie van de speeltuin staat klaar om af en toe een tafel en een sjoelbak op zijn plek te zetten. Dan arriveren de leden per fiets, lopend of soms bij koud en glad weer, met de taxi. Tijd voor verse koffie met koek. Terwijl de mensen

gens een bijzonder kermistransportmiddel staat, gaat hij er met zijn fototoestel op af. Aan de hand van de foto’s maakt hij technische tekeningen. Met behulp van die tekeningen maakt hij vervolgens een mal en daarmee giet hij uiteindelijk de kunsthars van het miniatuurtransport in. Dat model wordt tenslotte weer minutieus geschilderd. Zo is elke waarneembare kermiswerkelijkheid bij Willem op kleine schaal in de studeerkamer in volle glorie te zien. Soms verkoopt hij zijn modellen aan andere liefhebbers, die - dat laat zich raden - meestal kermisexploitant zijn. Toch is er daarbuiten ook belangstelling voor zijn hobby. Dat blijkt wel uit de website die hij zelf heeft gebouwd en die ook goed wordt bezocht. Iedereen die vroeger met dinky toys heeft gespeeld kan zich daar vergapen aan al het fraais dat Willem inmiddels gemaakt heeft. Ga naar: www.kwmodels.nl.

Foto: Toine Poelman

bijpraten, wordt de wekelijkse contributie geïnd. Om de huur van het gebouw te kunnen betalen en de versnaperingen te verzorgen draagt een ieder drie euro bij. Per ochtend worden er een aantal rondes gesjoeld. De individuele standen worden bijgehouden voor de competitie om eens per jaar de winnaar te huldigen met een welverdiende eerste prijs. Agnes: ‘Maar iedereen doet mee, dus ik heb voor iedereen iets hoor’. Reilen en zeilen Tijdens feestdagen zorgt Agnes voor wat extra’s. Voor de kerst- en paasperiode komen kleuters van basis-

school het Mozaïek op bezoek. Er wordt gezongen en gelachen. Vaak hebben de kinderen speciaal een tekening gemaakt, die uiteraard met veel hartelijkheid in ontvangst wordt genomen. Na het bezoek van de kleuters staat er dan een feestelijk maal op het programma, om samen de feestdagen in te luiden. Soms draagt Agnes een gedicht voor, en wordt er gezongen met de groep. Agnes: ‘Zo gaat het reilen en zeilen van de vereniging al minstens vijftien jaar’. En zo zal het, als het aan ons ligt, ook nog jaren zo blijven.

Het Dominicanenklooster Zwolle. Een klooster met een rijke traditie van verkondingen, wonen, bidden en studeren, tot op de dag van vandaag een bewoond huis en een vrijplaats voor moderne mensen, om te studeren, te bezinnen en te vieren.

Zen kennismakingscursus Voor wie wil beginnen met Zen is dit een praktische introductie in zenmeditatie. Met behulp van de meditatie kunnen we onze gedachten en gevoelens leren waarnemen en onderzoeken. Dinsdag 24 januari, 31 januari en 7 februari van 20.00 tot 22.00 uur. Kloostercollege: Geef stem aan je woede Verheug je je al op het feest van de democratie? De dag waarop je in vrijheid je stem uit mag brengen. Volgens Rikko Voorberg zijn we te lauw. We moeten ons kwader maken. Onze woede kan de samenleving en politiek verder helpen. Donderdag 2 februari van 20.00 tot 21.30 uur. Spreker: Rikko Voorberg. Muziek: Rogier Pelgrim. Maria Lichtmis workshop Maak je eigen Maria armband. Met deze armband kan een Weesgegroetje gebeden worden. Het Weesgegroet is een gebed aan Maria, de Moeder van Jezus. Het is een van de oudste gebeden uit onze geloofstraditie. Zondag 5 februari om 11.30 uur.

Kloosterbioscoop: Wild Naar een goede film kijken met de mogelijkheid er samen over na te praten. ‘Wild’ gaat over een spirituele reis, gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Donderdag 9 februari. Gespreksleiding: Lida van Dijk. Aanvang film: 19.30 uur / geen pauze. kosten: € 5,- incl. consumptie. Inschrijven is niet nodig.

Uitgebreide informatie over deze activiteiten en opgave: www.kloosterzwolle.nl /programma of 038-4254412. Zalenverhuur De ruimtes in het Dominicanenklooster stralen elk een eigen sfeer uit. Een ideale plek om in alle rust en in een specifieke sfeer te vergaderen of een cursus te geven. Informatie over de mogelijkheden is te vinden op onze website: www.kloosterzwolle.nl


junior | januari 2017

15

Door: Sabine Boschman

K

Nutselen

Wat heb je nodig: • Leeg potje met deksel • Lijm • Poppetje/diertje of ander figuurtje • Glitter • Glycerine Zo maak je het: • Vul het potje met water en doe het deksel erop. Kijk dan of het potje met de deksel niet lekt. • Lijm het poppetje of diertje, wat wel in het potje moet passen, vast aan de binnenkant van de deksel. • Laat de lijm goed drogen. Niet meteen verder gaan anders laat de lijm weer los. • Doe de glycerine, die je kan kopen bij de apotheek of drogisterij, in het potje en vul het aan met water. Doe dit in de verhouding 3 eenheden glycerine op 1 eenheid water. • Nu doe je de deksel erop en moet je flink schudden. • Open het potje weer en doe er wat glitter in. • Draai nu de deksel stevig vast en daar heb je sneeuw op bestelling.

P

uzzel

Zoek de woorden: Sneeuwbal Winter Koud Spiegelglad Sjaal Bevroren Sneeuwpop Muts IJsbaan Sneeuwvlok Slee Sneeuwruimer Handschoenen Ski Schaats Glijden

B

oekidee

Kinderkunstenboek Kunst, wat is dat eigenlijk? Is kunst pas kunst als het in een museum staat? Hoe organiseer je een tentoonstelling? En hoe word je eigenlijk kunstenaar? In het ‘Kinderkunstenboek’ neemt de tweepotige kat je mee op sleeptouw door de wereld van de kunst. Want die is minstens even interessant als de kunst zelf! Kunsthistoricus en curator Stef Van Bellingen heeft hiermee een boek over kunst op maat van kinderen geschreven.

R

ecept

Kaasstengels of gekruide stengels

Nodig: • Bladerdeeg • Geraspte Kaas • Kruiden: Zout, Italiaanse kruiden, pesto • Eventueel: Ham • Water Zo maak je het: • Laat de bladerdeegplakjes ontdooien • Snij de plakjes in 5 of 6 repen • Maak ze een beetje nat met water (melk of ei kan ook) • Strooi erop wat je lekker vind: kies zelf uit geraspte kaas, zout, italiaanse kruiden of pesto • Ook kun je er kleine stukjes ham opleggen • Pak de uiteinden van de strook bladerdeeg beet en draai ze beide in een andere richting • Zo krijg je een twistvorm • Leg de stroken iets van elkaar af op bakpapier in de oven • 15 tot 20 minuten bakken op 180 graden • Eet smakelijk

Foto: Sabine Boschman


Niet één week, maar...

Het HELE JAAR in de aanbieding Lenor wasverzachters Bananen Per kilo

0

99

Alle soorten 3 flacons à 550-1150 ml

2+1 GRATIS 2+1 gratis: 33,34% korting op de totaalprijs van 3 producten, alle combinaties mogelijk.

Jonge, jong belegen of belegen kaas Unox stevige soepen Alle soorten 3 blikken à 800 ml

3 VOOR

4

00

Geldig van zo 1 januari t/m zo 31 december 2017

Stuk jong ca. 745 gram, jong belegen ca. 725 gram of belegen ca. 710 gram

5

00

Jumbo Assendorp, de meest gastvrije supermarkt van , Zwolle, Assendorperstraat 71


De Assendorper Januari 2017