Issuu on Google+

de Assend rper

Wijkkrant voor Groot Assendorp

6

Deze maand:

Ziekenhuis de Weezenlanden

www.antonekkerparket.nl

7 Verbinders in de wijk

Zie onZe advertentie verderop in deZe krant!

13 Brievenbus

15 Winactie

Jaargang 18, nummer 10 december 2016

Theater Gnaffel voor 2017 waarschijnlijk gered Donderdag 8 december heeft de Tweede Kamer ingestemd met €10 miljoen voor cultuur. Theater Gnaffel is hierdoor voor het komende jaar zeer waarschijnlijk gered. In augustus kwam het voortbestaan van het gezelschap in gevaar, vanwege onvoldoende budget bij het Fonds Podiumkunsten om alle positief beoordeelde gezelschappen de periode 2017-2020 te financieren. De PvdA en een groot deel van de oppositie dienden op 29 november een amendement van € 10 miljoen in om positief beoordeelde culturele instellingen van bewezen kwaliteit, die bij het Fonds Podiumkunsten onder de zaaglijn terecht kwamen, voorlopig te redden. 8 december werd het amendement in de Tweede Kamer in stemming gebracht en met meerderheid aangenomen. Dankzij het amendement kunnen de subsidieaanvragen van instellingen op de b-lijst van het Fonds Podiumkunsten, waaronder dus Gnaffel, voor het jaar 2017 waarschijnlijk eenmalig worden gehonoreerd.

lees verder op pagina 4…

Foto: Willem Peter Homan

Het touwtje van vertrouwen

Buren in Assendorp

Door: Aart Deddens Onlangs gleed een brief van de gemeente langs het touwtje van onze brievenbus. In de brief stond dat we te weinig besef van veiligheid hebben. De oplossing was volgens de gemeente om van je huis een onneembare vesting te maken. Daarvoor bood de gemeente geloof ik een cursus aan met een deskundige - een ex-inbreker. Twee weken geleden voerde Jan Terlouw op de nationale kijkbuis een pleidooi voor het tegenovergestelde: laat het touwtje uit je brievenbus hangen en laat zien dat je vertrouwen hebt in de samenleving. Nu hangt bij ons heel vaak het touwtje uit de brievenbus. Dat is een vorm van luiheid. Je wilt naar de sportschool en ontdekt bij de voordeur dat je sleutels niet in je sportbroek zitten – logisch – en hangt gauw even het touwtje naar buiten. Als je weer thuis bent laat je dat touw gewoon zitten. We zijn geen uitzondering in de straat. Er zijn meer van dit soort brievenbussen en als het een beetje mooi weer is, staan diverse voordeuren de hele dag open. Ooit kwamen we na een lang weekend zondagavond laat thuis en bleek onze deur wagenwijd open te staan. We misten niets. Alles van waarde was weerbaar. De laptop stond nog op tafel en de televisie hing nog aan de muur, zelfs de kluis met al onze diploma’s , dat is me een kluis, stond nog in de kast. Meer geluk dan wijsheid, maar het zegt genoeg over de lees verder op pagina 3… mentaliteit in onze wijk.

OOK VOOR AL UW KANTOORARTIKELEN Cartridge Europe Zwolle Assendorperstraat 166 -168 Tel.: 038 – 4228050 www.cartridge-europe-zwolle.com

AssendorperstrAAt 250 8012 CH Zwolle 038 711 4032 - www.AlpHAComp.nl info@AlpHAComp.nl

Nu elke dag open vanaf 9 uur!

Nieuw jaar Nieuwe plannen? VANRAALTE RAALTE VAN HEEFTHET! HET! HEEFT

Fysiotherapie in de buurt!

OOK VOOR STEIGERHOUTEN ACCESSOIRES!

Assendorperstraat 205 038 - 422 31 51 www.uwVBOmakelaar.nl

Hout | Tuinhout - Plaatmateriaal - Deuren Vloerdelen--IJzerwaren IJzerwaren Kozijnen --Vloerdelen Elektrischgereedschap gereedschap Handgereedschap --Elektrisch Tuingereedschap - Horrengaas Gaas - Horrengaas- -Gaas Deuren Sleuteldienst -- Elektra Elektra -- Sanitair Sleuteldienst Sanitair || CV CV Doe Het Het Zelf Zelf artikelen artikelen Doe

Volg ons op

DESGEWENST DESGEWENST OP OPMAAT MAAT GEZAAGD! GEZAAGD!

Hyacinthstraat 57 038 - 421 64 54

www.fysiomobilae.nl Bij FysioMobilae kunt u o.a. terecht voor: Fysiotherapie | Manuele Therapie | Sportfysiotherapie | Dry Needling Psychosomatische fysiotherapie | Bekkenfysiotherapie | Medische fitness

Uw ambachtelijke f ietsenmaker in Assendorp


2

december 2016 | van alles wat

Spoorzonecafé 17 november

Foto: Michelle Kooi

Muziektent van elders De Muziektent van elders van deze maand staat in Madrid. De foto werd ons toegestuurd door de Assendorpse danseres Michelle Kooi die enkele dagen naar de Spaanse hoofdstad hopte om auditie te doen bij de Spaanse editie van de musical ‘The Lion King’. Het leven van een danseres bestaat – naast optreden en knetterhard trainen – voor een belangrijk deel uit auditeren. Vooral bij de grote producties zijn er veel kapers op de kust en kan het een deprimerende bezigheid zijn. Maar aan de andere kant: je komt nog eens ergens. ‘Natuurlijk maak ik bij zo’n gelegenheid gebruik van de mogelijkheid om dan ook wat van de stad te zien. En toen ik, al ronddwalend tussen de vele bezienswaardigheden, in een heel groot park ergens uit de metro stapte was daar ineens deze muziektent. Ik moest meteen aan deze rubriek in De Assendorper denken en heb gelijk een fotootje genomen.’ Dit licht frivole exemplaar is gelegen in het kolossale Retiropark, net

buiten het centrum van Madrid. In de zeventiende eeuw aangelegd om de koninklijke familie van Spanje te behagen. Het park, destijds nog buiten de stad gelegen, fungeerde als koninklijke buitenplaats. En zoals nu sommige Assendorpers een volkstuintje hebben, trokken toen de blauwbloedigen zich terug in een park van 120 hectare (‘retiro’ betekent retraïte). Het Retiropark, gelegen aan de Plaza de la Indenpendencia – dat dan weer wel -, fungeert nu als groene long voor Madrid en men kan er zich prima afzonderen van de drukke stad. Er zijn veel fonteinen en terrassen en er is een rozentuin. Met zijn vele grasvelden is het een geliefde picknickplaats voor de Madrilenen. Het beroemde Prado-museum is er gelegen en het grote glazen Palacio de Cristal, een wonderschoon kristallen paleis met tropische vegetatie, is bijna direct vanuit deze muziektent te zien. Maar hij staat er, anders dan in Assendorp, wat stilletjes bij. (HvdV)

Kerst viering in de Vrij-Katholieke kerk in Zwolle Zaterdagavond 24 december zal in de Vrij-Katholieke kerk, Enkstraat 44 te Zwolle nabij het Assendorperplein, de Nachtmis gevierd worden. U bent van harte welkom. De kerk is open vanaf 22.00 uur, vanaf 22.30 uur is er samenzang en de dienst begint om 23.00 uur. Na de dienst is er een gezellig samenzijn met koffie en thee en kerstversnaperingen.

Op 25 december zal er om 11.30 een korte eenvoudige dienst met overweging zijn. In de Vrij-Katholieke kerk vormt gnosis, het innerlijk weten, en symboliek de grondslag van de dienst en de overweging. Ieder die dat wenst is vrij aan de Heilige Communie deel te nemen.

Sociaal Wijkteam dinsdag t/m vrijdag inloop 09.00 – 12.00 uur Overige tijden op afspraak tel.nr.14038 Repair-Café 3e zaterdag van de maand

Enkstraat 67 8012 VA Zwolle tel: 038 - 42 163 31 mail: info@deenkassendorp.nl Openingstijden: maandag t/m vrijdag 8.00 uur - 24.00 uur zaterdag 14.00 - 17.30 uur * zondag in overleg * Overige tijden in overleg

Resto van Harte maandag & woensdag ( reserveren verplicht )

14.00 - 17.00 uur vanaf 17.30 uur

Kinderopvang Doomijn Peuterspeelzaal maandag t/m vrijdag 08. 45 - 11.45 uur Buitenschoolse opvang 14.30 - 18.15 uur maandag 14.30 - 18.15 uur dinsdag 12.30 - 18.15 uur woensdag 14.30 - 18.15 uur donderdag 12.00 - 18.15 uur vrijdag Meer informatie PSZ & BSO tel. 038 - 42 159 09

De gemeente heeft op 17 november het ontwerp van de busbrug gepresenteerd. Uit vier ingediende ontwerpen is de keuze gevallen op de brug van IPV Delft creatieve ingenieurs. De busbrug wordt gebouwd door BAM Infra. In januari 2019 moet de nieuwe brug uiterlijk worden opgeleverd. De brug wordt een verbinding van het nieuw te bouwen busstation aan de zuidzijde van station Zwolle naar de kruising Veerallee/ Rieteweg/Westerlaan. In een goed gevulde zaal van het voormalige postkantoor van de PTT aan de Westerlaan, werden de buurtbewoners en overige belanghebbenden over dit gekozen ontwerp uitgebreid geïnformeerd. Er was ruim voldoende gelegenheid om vragen te stellen door de aanwezigen tijdens de presentatie. Hier werd goed gebruik van gemaakt, ook na afloop was hiervoor nog ruimte. Het ontwerp bestaat uit een stalen koker met daarbovenop het wegdek. Door deze constructie blijft de totale hoogte beperkt. Met het hoogste punt van het brugweg-

Artist Impression IPV Delft Presentatie gekozen brug ontwerp voor de busbrug door de gemeente. dek op elf meter en een vrije overspanning van rond de 80 meter, is het een indrukwekkend ontwerp. Door de aankleding van de onderzijde met hout, lijkt het ontwerp zeer elegant. De brug wordt niet voorzien van lantaarnpalen maar verlicht door geïntrigeerde LEDverlichting in de balustrades. De brug wordt niet toegankelijk voor wandelaars en fietsers. Deze mag uitsluitend door de bussen en de hulpdiensten worden gebruikt. Dit lijkt een gemiste kans voor een extra

Repaircafé Assendorp is ook heel gezellig Naast nuttig, zinvol, milieuvriendelijk, verantwoord, groen, bevlogen, duurzaam en een tikje alternatief is een bijeenkomst van het Repaircafé Assendorp ook gewoon heel gezellig. De vaste groep van vrijwilligers, die elke derde zaterdag van de maand in De Enk proberen allerlei mogelijke en onmogelijke klussen te klaren, hebben gewoon heel veel lol met elkaar. En ze genieten optimaal als er (weer) een klusje geklaard is. Door: Hans van der Vegt Verbogen fietsbuis Catharina Holterman en Aad Leverink zijn twee van die vaste vrijwilligers. Als ze vertellen over een geslaagde reparatie schalt hun gelach door het wijkcentrum: ‘Een keer kwam er hier een meneer met een fiets met een lekke band. Het type kijk-de-kat-uit-de-boom. Hij was er heel verbaasd over dat dit klusje deskundig en vlot geklaard werd in ons Repaircafé. Hij heeft toen ook maar meteen zijn fietskarretje van huis gehaald. Dat was andere koek! Het was een oud en gammel ding en er was een buis helemaal ontzet. Op een gegeven moment waren we er bijna met de hele club mee bezig. De buis hebben we uiteindelijk hier buiten, tussen een prullenbak en een lantarenpaal, rechtgebogen. Die meneer was diep onder de indruk dat het allemaal zo moeiteloos en zo gemoedelijk ging. Hij gaf aan het eind een dikke fooi.’

QR-code ‘Dat soort acties maakt bijeenkomsten van het Repaircafé zo leuk’, vertelt Catharina. Ondertussen prutst Aart maar steeds aan zijn telefoon, want vrijwilligers van het Repaircafé zijn in de regel knutselaars en knooiers. En dan, ineens, vormt zich een brede glimlach op Aarts gezicht. Hij heeft – niet gehinderd door al te veel ICT-kennis - de QR-code van de Facebookpagina van het Repaircafé in elkaar gefabriekt. ‘Jaja, blijven proberen!’, grijnst hij. De laatste bijeenkomst van dit jaar is op zaterdag 17 december, zoals altijd van 14.00 tot 17.00 uur. De kerstdagen en Oud & Nieuw komen er aan, dus tijd om de kerstverlichting en de fondue- en gourmetstellen te checken. Daarnaast is het in deze donkere dagen ook altijd handig als de fietsverlichting in orde is. https://www.facebook.com/repaircafeassendorp/

H A N D I G E

CO N TAC T E N U kunt de servicelijn van de gemeente bellen als u vragen, klachten of meldingen heeft over de openbare buitenruimte. Bereikbaar op werkdagen van 8:30 - 16:30 uur. Wijkbeheerder Assendorp Jurrien Stroomberg (telefoon: 14038) Stadsdeelmanager Assendorp Suzanne Douwsma (telefoon: 14038) Wijkmedewerker Marga van der Burgt (telefoon: 14038) Wijkwethouder Assendorp Jan Brink (telefoon: 14038) Wijkwethouder Hanzeland René de Heer (telefoon: 14038) Wijkagent Jan Witte (tel.: 0900-8844) inloopspreekuur: Woensdag 9:30 uur - 11:00 uur (Fresiastraat 25)

toegang/ontsluiting van Hanzeland. Tijdens de presentatie werd ook duidelijk dat het voormalige postkantoor niet gesloopt hoeft te wordt maar aangepast wordt voor een tweede leven. Goed kijkend naar het ontwerp van de busbrug, zie je al wat aanpassingen aan dit gebouw.

colofon De Assendorper is een uitgave van Stichting Wijkkrant de Assendorper. De krant wordt gratis huis-aan-huis verspreid in Oud-Assendorp, NieuwAssendorp, De Pierik, Stationswijk, Groot Wezenland, Hanzeland en De Geren. Zij is tevens af te halen bij enkele Zwolse wijkcentra en de bibliotheek in het Stadhuis en op diverse andere openbare plekken in de wijk, zoals winkels. De redactie en het bestuur van deze krant bestaan uit vrijwilligers. Oplage: 7.000 exemplaren Frequentie: 10 x per jaar Druk- en zetfouten voorbehouden Redactieadres Enkstraat 67 8012 VA Zwolle 088 22 666 99 mail: redactie@deassendorper.nu Eindredactie Sabine Boschman Redactie Mirjam Blok, Sabine Boschman, Kees Canters, Aart Deddens, Elsbeth Ensing, Marion Goosen, Roelande Hilbers, Willem Peter Homan, Marry Horstman, Jan Koldewijn, Emiel Löhr, Frank Maurits, Martijn Meupelenberg, Lisa Pieters, Toine Poelman, Gerard Roerink, Hennie van Schenkhof, Aukje Schonewille, Anneke van der Stouwe, Marije Suvaal, Hans van der Vegt, Rudi Veldman Vormgeving Sabine Boschman, Mirjam Blok en Marleen Kramer Bezorging Hans van der Vegt Krant niet of te laat ontvangen? hans.v.d.vegt@hotmail.com 06 51 37 99 62 Advertenties Elmer Bakker, Mirjam Blok adverteren@deassendorper.nu 088 22 666 98 Social media Facebook: https://www.facebook.com/ DeAssendorper Twitter: @DeAssendorper Word vriend van De Assendorper voor € 10 per jaar (eenmalig of tot wederopzegging). U kunt zich aanmelden via redactie@deassendorper.nu Abonnement Woont u buiten ons verzorgingsgebied en wilt u toch de krant ontvangen? Voor € 29 per jaar ontvangt u de krant per post. U kunt een e-mail sturen aan hans.v.d.vegt@hotmail.com Bankrekening NL29INGB0001258558 t.n.v. Stichting Wijkkrant de Assendorper Druk F.D. Hoekstra Krantendruk Emmeloord Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen voor publicatie zonder toestemming van de uitgever. De redactie behoudt zich het recht voor om ingezonden stukken te weigeren of in te korten. De mening van de columnist is niet noodzakelijk de mening van de krant. Verschijningsdatum volgende editie 20 januari 2017 Internet: www.deassendorper.nu


de wijk | december 2016 vervolg van pagina 1…

Het touwtje van vertrouwen

Haal nu gratis met deze bon het touwtje van vertrouwen!

is helaas niet als inbreker te herkennen. Maar als hij vertrouwen krijgt zal hij misschien denken, dit is te makkelijk, en geeft iets terug: hij loopt door. Of hij denkt net als de gemeente vanuit wantrouwen: dit is een val, hier zit wat achter. En ook dan loopt hij door. En als de inbreker drie touwtjes heeft gezien in één straat en twee open deuren, denkt hij misschien wel: oké, ik kies een ander beroep. Waarom nog jatten als alles gemeenschappelijk is? Ik word ook ex-inbreker.

Wilt u ook vertrouwen uitstralen in uw straat? Mogen buren altijd bij u aan de bel trekken?

In Assendorp willen we vertrouwen uitstralen

Foto: Willem Peter Homan Een sociale buurt is een veilige buurt Even tussendoor, voor inbrekers die ik nu op een idee heb gebracht: deze ervaring dateert alweer van een paar jaar geleden. We hebben nog steeds dezelfde laptop en tv, dus laat die maar staan. De batterij doet het niet, de televisie heeft kuren. Ik gebruik de computer voor mijn werk, en maak niet al te veel backups. Jij hebt er niks aan, maar ik wel. We hebben ook geen sieraden of geld in huis. Het enige wat een beetje waarde heeft, ligt boven op het dak, twaalf zonnepanelen (heel handig als de stroom uitvalt in Assendorp). Je hoeft er dus niet voor in te breken. De ladder ligt op het balkon. Die heb ik zelf gejat, althans nog niet teruggebracht naar de overbuurvrouw. Zet hem links naast de dakkapel, want de rechterkant is de kant van de spuwer, daar is de bak van de goot wat zwak.

Stoer In onze straat is de laatste jaren drie keer ingebroken. Maar de touwtjes zijn blijven hangen. Dat vind ik stoer. Inbraken horen bij het leven, en dieven kiezen hun werkterrein. Soms ben je het slachtoffer, dan heb je pech, maar hoe ver moet je gaan met tegenmaatregelen? Voor een slotgracht met een ophaalbrug is te weinig ruimte in onze voortuin. Van de gemeentegrond voor de gevel mag je maar 30 cm gebruiken. Tegen inbrekers valt uiteindelijk weinig te beginnen. Een touwtje uit je deur hangen is misschien wel het beste. Jij bent degene met initiatief, je geeft iets, namelijk vertrouwen. Dat vertrouwen geef je in principe aan iedereen, volgens het ja-tenzij principe. Ik vertrouw jou, tot je onbetrouwbaar blijkt. Een inbreker

Aan de bel trekken Met de redactie van de Assendorper willen we graag onderstrepen dat we in onze wijk vanuit vertrouwen kunnen leven. We willen elkaar kennen en klaar staan voor elkaar. Daarom ondersteunen we van harte het pleidooi van Jan Terlouw. Hij kreeg ook al veel bijval bij zijn presentatie in boekhandel Waanders. Het symbool van het touwtje is een mooi symbool; niet hoogdravend maar doodgewoon. Daarom introduceren we in deze Assendorper het touwtje van vertrouwen. Het is een touwtje met een belletje eraan. Tegen inlevering van de bon hiernaast kunt u kunt het touwtje krijgen in de Assendorperstraat bij Meinesz en Bennesz, bij Rits in of Cartridge Europe. Met het touwtje van vertrouwen laat je zien dat je vertrouwen hebt in de mensen uit je eigen straat. Het is tegelijk een teken dat mensen uit je eigen straat ook een beroep op jou kunnen doen als er iets is. Je zegt: bij mij kun je altijd aan de bel trekken. In Assendorp willen we vertrouwen uitstralen. Niet dan?

3

Haal dan nu met deze bon bij Meinesz en Bennesz, Cartridge Europe of Rits in gratis dit touw van vertrouwen. Zo werken we met zijn allen aan een sfeer van vertrouwen in Assendorp.

Naam: Adres: Telefoon: E-mail: Opmerking:

(Invullen hoeft niet, mag wel)

Anton Ekker Parket heeft de Topper onder de visgraatvloeren. Deze zijn zeer geschikt voor op vloerverwarming en in de keuken. (prijzen vanaf € 59,50 p/m2 ongelegd incl. Topbescherming)

Papaverweg 108 • 8042 EK Zwolle • 038 421 63 33 • info@antonekkerparket.nl

www.antonekkerparket.nl


4

december 2016 | cultuur ....vervolg van pagina 1

Gnaffel gered

Filmrecensie Documentaire Unknown Brood

Over Theater Gnaffel Het Zwolse gezelschap Theater Gnaffel maakt al bijna dertig jaar voorstellingen waarin mensgrote poppen op magische wijze tot leven komen. De poppen staan naast de acteurs op het toneel als gelijkwaardige personages. In de voorstellingen, in theaters, op scholen en bijzondere buitenlocaties, worden kinderen en volwassenen meegenomen naar een andere werkelijkheid. Artistiek leider Elout Hol van Theater Gnaffel geeft aan ‘erg blij te zijn met deze onverwachte kans’. Vanuit de branchevereniging Nederlandse Associatie voor Podiumkunsten is gevraagd om zo snel mogelijk uitsluitsel te geven over de jaren daarna (2018-2020), aangezien professionele podiumkunstorganisaties vaak anderhalf tot twee jaar vooruitwerken.

Agenda 19 december 21 december

Bingo o.l.v. Christa Kamphorst Kerstdiner met singer-songwriter Gezina van den Bos

De Hel van het Noorden De echte sportliefhebber kent hem wel: de Hel van het Noorden, de jaarlijkse wielerwedstrijd tussen Parijs en Roubaix. Een wedstrijd die een groot deel over kasseien loopt en waarbij de renners dus verschrikkelijk door elkaar worden geschut. Nou, in Assendorp hebben we ook een Hel van het Noorden: De Molenweg. De Molenweg is een belangrijke fietsroute. De Molenweg loopt van de Pierik tot het NS station en wordt voornamelijk gebruikt door forensen die naar station moeten of die van het station naar huis gaan. De staat van de Molenweg was al niet best; veel bulten en gaten in de weg, bijvoorbeeld van mensen die hun riool hebben vernieuwd. Ook zijn veel putten verzakt en ontstaan er steeds meer onveilige situaties. Verder duwen snel groeiende boomwortels de bestrating op en overal kan het onkruid welig tieren. In de maanden oktober en november 2016 zijn in het westelijk deel van de Molenweg (tussen de Assendorperstraat en het NS station) de gasleidingen vervangen. Na deze werkzaamheden is de bestrating van dit deel van de Molenweg er alleen maar op achteruit gegaan. Het lijkt er wel op dat de bestrating er door stratenmakers in is gelegd die slechts een schriftelijke cursus hebben gevolgd. Dat deel

van de Molenweg lijkt nu wel een maanlandschap en sinds de werkzaamheden vallen er ook spontaan gaten in de weg. Nu het ’s morgens laat licht wordt en ’s avonds eerder donker wordt het dan ook steeds gevaarlijker om over de Molenweg te fietsen. Mede door de slechte (gele) straatverlichting zie je gaten en bobbels in de straat niet goed en voor je het weet gebeuren er ongelukken. Als het straks ook nog glad wordt, kun je de Molenweg maar beter gaan mijden. Als er sprake is van kapotte of slechte verlichting of als er een gat in de weg valt, kun je de gemeente bellen. Die komen dan langs om het probleem op te lossen, maar dat is alleen het oplossen van incidenten. Er is een structurele oplossing nodig en wellicht is het tijd om de gehele Molenweg eens onder handen te nemen, zowel de bestrating als de verlichting. Wil je de proef op de som nemen? Stop je fietstas of je fietsmand vol met lege flessen en fiets eens over de Molenweg. Dan kun je zelfs horen hoe slecht de bestrating is. Frans Dinkelberg NB ‘Twee weken nadat de gasleidingen zijn vervangen ligt de Molenweg alweer open; nu wordt een deel van het riool vervangen. Mooi staaltje planning!’

Dominicanenklooster Zwolle

Nadat de documentaire Unknown Brood op 19 november tijdens het IDFA Festival in Carré in première is gegaan, had het Zwolse Fraterhuis zaterdag 26 november de bioscooppremière. Regisseur Dennis Alink leidde de film persoonlijk in: ‘Toen ik hoorde dat Herman al jaren bezig was met de gedachte om te springen én de angst om te springen, raakte ik helemaal gefascineerd. Hoe kan dat iemands leven zo lang bezighouden? Hermans oud-manager Koos van Dijk gaf me een doos met filmrollen met de woorden: ‘doe er maar mee wat je wilt’, en ik heb me vier jaar lang in het leven van Herman Brood gestort.’ De filmrollen bevatten niet eerder vertoonde beelden die Herman Brood zelf met de filmcamera heeft opgenomen, zijn selfies. Je ziet beelden op het Gasthuisplein

waar hij in een taxi stapt en zich door Zwolle laat rijden. Alink laat familie, vrienden, bandleden van Herman Brood’s Wild Romances – mensen die het dichts bij Herman stonden – aan het woord om een compleet beeld te geven van deze Rock ’n’ Roll figuur. Volgens zus Beppie voerde Herman voortdurend een strijd tussen ‘het spelen van’ de kunstenaar Herman Brood en ‘het zijn van’ de mens Herman. We zien niet alleen de drank- en drugsverslaafde rockster, maar ook de lieve vader voor zijn kinderen, de warme broer en vriend. Een muzikant moet natuurlijk een slechte jeugd hebben gehad, dat scoort lekker. En zo deed Herman het ook voorkomen. In werkelijkheid werd hij wel eens in zijn jeugd gepest omdat hij scheel keek en een brilletje droeg, maar volgens Beppie ‘leden’ zij en Herman aan

een gelukkige jeugd. Dat Herman behalve rockmuzikant vooral een goed kunstschilder en tekenaar is weten in die tijd maar weinig mensen. Moeder Brood vertelt dat hij al vanaf z’n zesde tekende. De documentaire is afwisselend hilarisch en ontroerend. In de manier waarop onder andere Hans La Faille, Leen Ripke, Bart Chabot en Xandra Brood over hem praten is verwondering, bewondering, maar ook ergernis te beluisteren. Alink heeft het allemaal prachtig aaneen geregen tot er op het laatst alleen nog maar een ontluisterende figuur overblijft die eenzaam door Hilton dwaalt. De documentaire leert je niet zomaar een oordeel te vellen over beroemde mensen die je nooit hebt ontmoet en zeker niet hebt gekend. He did it his way. Anneke van der Stouwe

herinnerde ik mij uit de tijd dat het haar en de kapper er nog wel zaten. ‘Maar wat moet ik scheiden en wat is het midden van iets wat er niet is? Wat is boven?’ ‘Hallo’, riep ik, ‘u bent begonnen. U zit er niet meer.’ ‘Inderdaad, ik moet mijn probleem niet tot het uwe maken’, verontschuldigde de kapper zich. ‘U hebt gelijk, ik zit er niet meer.’ ‘U neemt een denkbeeldige bol en projecteert daarin twee ogen. Daartussenin ligt het midden. U kunt ook een denkbeeldige neus als uitgangspunt nemen’, hielp ik de kapper op weg. ‘Ah zo! We houden het denkbeeldig. Dat kost ook niks.’ ‘Mooi’, zei ik, ‘dan wil ik nu afrekenen.’ ‘Contant of pin?’ ‘Ik heb geen contant.’ ‘Ik heb geen pinautomaat.’ ‘Dan wilde ik graag pinnen.’ ‘Pri-

ma, ga uw gang.’ Terwijl ik niet pinde, trommelde de kapper met zijn vingers op de toonbank die er niet meer stond. ‘Geen bon?’ vroeg hij. Ik knikte ontkennend. De kapper bukte zich om geen bon in de prullenbak te gooien. Toen hij weer boven de toonbank verrees, hipte hij licht naar voren. ‘Tja, dat is het nadeel als je er niet meer zit. Je klanten blijven niet komen.’ ‘Dat is inderdaad spijtig. U had het echter kunnen voorkomen door niet zo vaak zonder advertentie in De Assendorper te adverteren.’ ‘Daar heeft u een punt’, zei de kapper die er niet meer zit. ‘Een denkbeeldig punt’.‘Tot nooit.’ ‘Tot nooit.’

Pier ik? Laatst ging ik naar de kapper in de Pierik die er niet meer zit. Ik liet mijn haar doen dat er niet meer is. ‘Wat kan ik voor u doen?’ vroeg de kapper die er niet meer zit. ‘Wassen en knippen?’ ‘Wassen hoeft niet’, zei ik. ‘Wat er niet is, houd ik eerlijk gezegd heel schoon.’ ‘Alleen knippen dus’, mompelde de kapper die zijn omzet zag vervluchtigen. ‘Ik heb liever dat ú dat knippen doet’, zei ik. ‘Ik kom hier om geknipt te worden.’ ‘U bent de eerste die het zegt,’ lachte de kapper. ‘Iemand moet de eerste zijn’, vulde ik aan om het gesprek bilateraal te houden, wat bij een kapper een hele opgaaf is, helemaal als hij er niet meer zit. ‘Hoe wilt u het hebben?’ ‘Doet u maar de scheiding in het midden en uitdunnen van bovenaf’,

Nomen Nescio

Carnavalsoptocht ook komend jaar door Assendorp De carnavals optocht trekt op 25 februari weer door Assendorp richting het centrum. Altijd een groot feest in de wijk. De organisatie van de langste optocht in de provincie is in handen van ‘De Eileuvers’. De optocht wordt voorbereid en gecoördineerd door de optochtcommissie van deze vereniging. De optochtcommissie is naarstig opzoek naar sponsoren voor de optocht van 2017. Om de optocht voldoende aantrekkelijk en betaalbaar te houden wordt er aan gedacht, om net als in Raalte, startgeld (bijdrage in de onkosten) te geven aan de werkelijk deelnemende groepen. Door de crisis is het budget van de optocht steeds verder onder druk komen te staan. Het budget heeft een flinke financiële

boost nodig. De opbrengsten van ‘kiek veur een piek’ worden volledig gebruikt voor de deelnemers aan de optocht(prijzen, startgeld en de muziek moeten ergens van betaald worden. Dus uw gulle giften zijn zeer belangrijk en komen volledig ten goede aan de optocht. Dus mocht u een blauwe collecte zak voorbij zien komen….... Tevens willen ‘De Eileuvers’ graag de jeugd, sportverenigingen, scouts,vrienden en andere carnavaleske groepen uitnodigen om deel te nemen aan de optocht van 2017. De inschrijving voor de optocht is nu al mogelijk op de site van ‘De Eileuvers’. Eventuele sponsoring en ideeën kunnen aangemeld worden via sassendonkseoptocht@eileuvers.nl

Het Dominicanenklooster Zwolle. Een klooster met een rijke traditie van verkondingen, wonen, bidden en studeren, tot op de dag van vandaag een bewoond huis en een vrijplaats voor moderne mensen, om te studeren, te bezinnen en te vieren.

Vieringen Dominicanenkerk Elke zaterdag 18.30 uur Elke zondag 10.00 uur Woensdag en vrijdag om  9.00 uur Vrijdag om  19.00 uur vesper

Songs for Mary Drie artiesten trekken zich twee dagen terug in de Mariakapel en het klooster, met een nieuwe song over Maria als resultaat. De artiesten sluiten het project af met een optreden in Hedon op 23 december.

Kerk en kerkwinkel Hier kunt u terecht voor een stiltemoment, het opsteken van een kaarsje, informatie over de vele activiteiten in kerk en klooster en voor het kopen van religieuze artikelen Openingstijden kerk en kerkwinkel di t/m vr 13.30 – 16.30 uur za 13.00 – 16.30 uur

Kerstavond Tijdens de kerstavond op zaterdag 24 december zijn er feestelijke vieringen in een prachtig versierde kerk. Om 18.00 uur is er een Gezinsviering voor Jong en Oud. Tijdens deze bijzondere viering staan de kinderen centraal. Er is altijd veel te zien en te horen, ook voor volwassenen. Om 20.30 uur is een Eucharistieviering en om 23.00 uur een Kerstnachtviering.

Rondleiding kerk en klooster Iedere 1 e zaterdag van de maand om 14.00 uur Opgave niet nodig. Kosten € 3,- pp, kinderen gratis. Groepen op afspraak

Kerstkindje wiegen Sfeervolle kerstroute door kerk en klooster. Een belevingstocht voor kinderen tot 6 jaar en hun (groot)ouders. De ultieme Kerst in een notendop voor de allerkleinsten. 1e kerstdag zondag 25 december / 15.00 uur

WWW.KLOOSTERZWOLLE.NL

Yoga Yoga brengt rust, ontspanning en harmonie. Je beoefent dit vanuit

respect voor je eigen lichaam. De lessen bestaan uit Hatha-yoga houdingen, adem- oefeningen en een liggende eindontspanning. Start maandag 9 januari. Zen kennismakingscursus Voor wie wil beginnen met Zen is dit een praktische introductie in zenmeditatie. Met behulp van de meditatie kunnen we onze gedachten en gevoelens leren waarnemen en onderzoeken. Start dinsdag 24 januari

Uitgebreide informatie over deze activiteiten en opgave: www.kloosterzwolle.nl /programma of 038-4254412. Zalenverhuur De ruimtes in het Dominicanenklooster stralen elk een eigen sfeer uit. Een ideale plek om in alle rust en in een specifieke sfeer te vergaderen of een cursus te geven. Informatie over de mogelijkheden is te vinden op onze website: www.kloosterzwolle.nl


de wijk | december 2016

5

Een initiatief voor een mooier Assendorp! Bewoners met initiatieven voor een beter, mooier en aantrekkelijker Assendorp kunnen hierover in gesprek met de wijkmanager en wijkbeheerder. Tot de zomervakantie komen daar drie medewerkers van de gemeente Zwolle bij. Op de woensdagochtenden zijn Syb Tjepkema, Winnifred Blokland en Irene Beens te vinden in wijkcentrum De Enk. Het doel: samen werken aan een vitale, gezonde wijk. De input die de medewerkers ophalen, is ook bedoeld als bijdrage voor de omgevingsvisie, het plan om Zwolle vitaler en leefbaarder te maken. Deze visie moet in 2017 klaar zijn. ‘Maar’, haast Winnifred Blokland zich te zeggen, ‘het is niet zo dat we nu alleen aanhoren wat er beter zou kunnen en daar pas in 2018 iets mee doen. Waar mogelijk, zetten we ons direct in om initiatieven te faciliteren.’ Om te inventariseren waar Assendorpers behoefte aan hebben, orCombikaart Assendorp

ganiseerden Blokland en Tjepkema de afgelopen tijd vijf interviewsessies met sleutelfiguren uit de wijk en één sessie met bewoners in de Anemoonstraat. Aan picknicktafels die in verschillende straten waren neergezet, bespraken zij de problemen (parkeren!) en de kansen (meer groen!). Die input is weergegeven op de Combikaart Assendorp. ‘Met de punten één, twee, vier en vijf gaan bewoners nu aan de slag’, zegt Tjepkema (Zie kaart Assendorp locaties). ‘En wij kijken hoe we hen daarbij kunnen ondersteunen.’ Anemoonstraat Een van die gebieden is de Anemoonstraat. ‘Daar is bij veel regen wateroverlast in de steeg achter de woningen. En veel bewoners willen minder parkeerplekken en meer groen’, zegt Blokland. ‘Om te ervaren hoe dat is, kunnen ze bijvoorbeeld kunstgras en plantenbakken krijgen om een paar parkeerplaatsen tijdelijk om te toveren

in een groenstrook. Bevalt het, dan kijken we of we gezamenlijk een structurele groenoplossing kunnen realiseren. Ook kijkt de gemeente waar we zelf de komende jaren met groen of met de straat aan de gang gaan en hoe we de bewoners daar bij kunnen betrekken’ Ook het opwaarderen van het speeltuintje tussen de Groenestraat/ Blokstraat is één van de speerpunten. Net als de hoek Molenweg/Assendorperstraat en de parkeerplaats bij de Jumbo. Tjepkema: ‘Deze laatste twee plekken wil Harry Pierik samen met winkeliers aantrekkelijker maken door het te vergroenen.’ De bewoners hebben zelf een grote rol bij het realiseren van hun initiatief. De gemeente faciliteert, bijvoorbeeld met het leveren van materialen. ‘Bewoners uit andere straten die aan de slag willen met hun eigen initiatief, moeten dat Ook een initiatief? Heb je zelf een initiatief om je straat veiliger, mooier of beter te maken en wil je weten of de gemeente je daarbij kan faciliteren? Neem dan contact op met wijkbeheerder Jurrien Stroomberg of wijkmanager Suzanne Douwsma. Tot de zomervakantie kun je je initiatief op woensdagochtenden ook bespreken met Winnifred Blokland en Syb Tjepkema. Je kunt hiervoor een afspraak plannen met Irene Beens. Alle medewerkers zijn bereikbaar via postbus@zwolle.nl of telefoonnummer 14038.

Assendorp locaties vooral doen,’ zeggen Blokland en Tjepkema. ‘Het is niet zo dat we alleen de punten van het lijstje oppakken. Het belangrijkste is dat er draagvlak is in de straat. Belang-

rijker dan groen licht van de gemeente.’ ‘Maar’, vult Blokland aan ‘We moeten er wel voor waken dat we de problematiek niet verleggen naar een andere straat.’

Picknicksessie in de Anemoonstraat

Eigen foto

BoxCenter

DE SERINGEN


6

december 2016 | de wijk

De kale vlakte van Ziekenhuis De Weezenlanden ‘Ons’ ziekenhuis is nu helemaal weg en er wordt al volop gewerkt aan de fundering van de nieuw te bouwen woningen. Ondertussen hebt u ook niet stilgezeten: we hebben diverse reacties gekregen op onze oproep om uw ervaringsverhalen. Door: Marije Suvaal en Anneke van der Stouwe

column door: Emiel Löhr

Mag het gordijn op een kiertje? De donkere dagen voor kerst. De gordijnen gaan vroeg dicht. Lichten aan en het leven buiten wordt buitengesloten. Misschien is dat ook wel de juiste benaming voor de generatie veertigers van vandaag de dag: ‘gordijngeneratie’. We zien niet meer wat er buiten gebeurd. Jarenlang waren we de zogenaamde ‘ patatgeneratie’, maar in die stigmatisering geloof ik niet meer zozeer. Veertigers: veel met zichzelf, of het gezin bezig, het werk, duurzaamheid, biologisch en uiteraard maken we ons druk en hebben overal een mening over. Zodra echter de donkerheid het leven in gaat komen...dan gaan de gordijnen dicht. Hoezo? IS...we hebben het niet aan zien komen. Trump...we hebben het niet aan zien komen. Wilders...we zien het niet aankomen. Brexit... De pensioenleeftijd gaat omhoog...we hebben het niet aan zien komen dat mensen ouder worden, vandaar de verhoging. Onlangs een brief van de gemeente; na de vervanging van de gasleidingen, moet het riool hetzelfde lot ondergaan met als beredenering...’we hadden het niet aan zien komen, dat deze buizen er ook zo slecht aan toe waren.’ Ik denk dat ik hetzelfde eens ga doen met de belastingaangifte, eventuele boetes, de hypotheek per maand, maar goed, dan zie ik waarschijnlijk de deurwaarder er zo aan komen! Is het dan de schuld van de veertigers, zijn zij het die zo blind zijn? Geenszins. Je kunt er net zo goed twintigers, dertigers, vijftig+ en AOW-ers op plakken. Bij hen gaan de gordijnen met dezelfde snelheid dicht en alleen datgene wat mij direct aangaat, gaat mij aan! Wat er verder geschiedt: ik heb er wel een standpunt over, maar meer ook niet. Tsja, verander de wereld en begin bij jezelf. Moeilijk, want een bepaalde kijk op de wereld en levensstijl geef je niet zomaar op. Zolang als mijn kachel maar brandt, zolang ga ik niet op hete kooltjes lopen. Ach, de donkere dagen voor kerst. Mijmeren, reflecteren, analyseren...het zijn allemaal de vaste ingrediënten voordat het kerstdiner wordt opgediend. Eén ding ga ik in ieder geval wel doen: de gordijnen wagenwijd open is misschien nog te snel. Op een kiertje is een mooie eerste stap! Prettige dagen!

Oorspronkelijk heette deze rubriek ‘De geschiedenis van Ziekenhuis De Weezenlanden’. En een geschiedenis vertel je keurig op volgorde vanaf de oprichting tot aan het einde. Die geschiedenis van 1897 tot heden krijgt u, beloofd! Maar heel recentelijk is het B-gebouw voor Interne Geneeskunde, dat al die tijd fier overeind bleef staan, toch ook onder de sloophamer gekomen. Dat was voor een van onze lezers reden om in de pen te klimmen, of liever gezegd het toetsenbord te hanteren. Deze lezeres heeft meerdere herinneringen aan dit gebouw en één ervan wil ze met ons delen. De laatste vleugel.... Ontspannen sta ik te kijken naar wat ooit een imposant ziekenhuis was. Het lawaai van bouwmachines overstemt langskomend verkeer terwijl brokstukken beton een mist van stof opleveren. De laatste vleugel van De Weezenlanden probeert fier rechtop te staan, maar is al half afgebroken. Ik tel de verdiepingen naar boven en naar rechts het aan-

Foto: Toine Poelman Links beschadigde vleugel

tal ramen. Een bizarre voorstelling speelt zich voor mijn ogen af, want als ik goed tel wordt nu de kamer waar ik in de vorige eeuw verbleef, verpulverd tot gruis. Nimmer gedacht dat ik dit gebouw zou overleven. In de korte tijd dat ik daar op die ene plek voor het eerst als ziekenhuispatiënt verbleef, gebeurde er zoveel achter elkaar, dat ik er een boek over zou kunnen schrijven. Als u (lezer) een geheimpje kunt bewaren zal ik een kleine anekdote over die periode vertellen. Meer dood dan levend word ik op een vrijdagmiddag met de rolstoel de afdeling opgereden en geparkeerd in de hoek van de zaal. Korte tijd ervoor besluit de internist mij met spoed op te nemen. Ik zie eruit als een zombie en heb al dagen meer dan 40 graden koorts. Doordat mijn levenskracht is weggevloeid lukt het me zelfs niet meer te protesteren tegen dit besluit. Wachtend op een bed hoor ik mijn hoogbejaarde medepatiënten mekkeren dat het een lieve lust is. De verpleging laat even later onomwonden blijken dat de vrouwen moeten stoppen met vragen stellen. Er is maar één zieke die acute zorg nodig heeft en daarop wordt naar mij gewezen. Blijkbaar geeft dit indruk, want de rest van mijn verblijf is het geroezemoes in de kamer tamelijk rustig, als je tenminste de zagerij ’s nachts niet meerekent. De zorg van de artsen en verpleging is niet zozeer gericht in het verlagen van de koorts, maar op het herstel van fysieke kracht en weerbaarheid. Mijn lichaam moet zo snel mogelijk aangesterkt worden, zodat het een langdurige chemotherapie aankan. Op zaterdagochtend krijg ik het eerste blikje voor mijn neus. De verpleegkundige vraagt vriendelijk of ik het warm of koud blief. Op mijn vraag welke smaak de inhoud heeft, krijg ik het antwoord champignon waarop ik zeg ‘doe dan maar warm’. Nadat ik met smaak twee boterhammen kaas en hagelslag

Foto: Willem Peter Homan Complete vleugel naar binnen werk is het de beurt aan het onbekende drankje. De verpleging heeft het aan mij verkocht met de mededeling dat het astronautenvoeding is. Alle bruikbare en noodzakelijke voedingstoffen zitten in dit ene drankje. Het is goed voor mijn lijf en leden en ik zal snel aansterken. De champignongeur is overdadig aanwezig en activeert nou niet bepaald mijn wilskracht het te gaan drinken. Maar ja, de verpleegsters zijn zó aardig dat ik eigenlijk niet anders kan. Slechts twee glazen vullen de inhoud van het blikje. Voor mijn maag voelt het alsof ik een zesgangen menu van de Chinees achter de kiezen heb. De rest van de dag borrelt de champignondrank heen en weer in mijn lijf. Het lichaam verteert dit voedsel niet en ik besluit het anders te doen door onder andere meer brood te gaan eten. Aangezien beweging ook goed is voor de mens wandel ik ’ s middags in de gang zodat mijn medepatiënten, die al vroeg op stok liggen, hun broodnodige rust krijgen. Tijdens mijn rondgang op de afdeling kom ik in de keuken terecht en zie ik een aantal grote koelkasten staan. Nieuwsgierig doe ik een deur open. Zou hier die meuk vandaan komen?

En ja hoor, mijn vermoeden klopt. De blikjes hebben mijn naam en staan keurig op een rij te wachten op de gebruiker - ikke dus. Tot mijn verbazing blijkt de smaak vanille ook te bestaan. Grijnzend sluit ik de koelkastdeur. Een ruime week later sta ik bepakt en bezakt op de gang klaar voor vertrek. Een verpleger wandelt me tegemoet, wenst me veel succes toe en zegt met verbazing dat er veel te veel voeding voor mij besteld is. Als repliek geef ik hem mee dat ie een andere patiënt er vast heel gelukkig mee kan maken en adviseer hem zelf eens de champignonsmaak te proberen.’ KIM (contactgegevens bekend bij de redactie)

Oproep Wilt u ook uw ervaringsverhaal delen met lezers van de Assendorper? Stuur uw verhaal dan naar deassendorper@gmail.com. Hebt u papieren informatie? Ook die kunt u kwijt in de brievenbus van De Assendorper in Wijkcentrum De Enk. Niet alleen ervaringsverhalen maar ook feiten en ‘weet-je-nog?’ ontvangen we graag. Alvast hartelijk dank!

Bewoners Hanzeland hebben belang bij een rustige wijk De gemeente wil van Hanzeland een echte stadswijk maken, een levendig centrum met een veelheid aan functies, maar wat vinden bewoners zelf? Een interview met Willem Kruijer, voorzitter van de Vereniging Bewoners Hanzeland (VBH). Door: Aart Deddens Hanzeland is een wijk met twee gezichten. Op werkdagen is het een levendige boel. Zevenduizend kantoormedewerkers vertreden zich tijdens hun pauzes in de wijk evenals duizenden studenten en scholieren.

Na zeven uur ’s avonds is het echter stil op straat en blijkt hoe klein de wijk is: Hanzeland bestaat uit ongeveer 350 tot 400 huishoudens. Er wonen rond de honderd gezinnen. In de appartementen wonen voornamelijk jonge starters die na een paar jaar weer wegtrekken en ouderen die er neerstrijken om van hun pensioen te genieten. ‘We missen de middengroep’, zegt de gepensioneerde Willem Kruijer, voorzitter van de VBH. Hij is een echte Hanzelander en kent de wijk goed. Zijn appartement aan de Stockholmstraat is alweer de derde plek in de wijk waar hij woont.

De VBH telt ongeveer honderd leden, en dat zijn volgens Kruijer vooral gezinnen. De belangstelling om lid te worden neemt af en Kruijer begrijpt dat wel. ‘Toen de wijk nog in de steigers stond, waren velen zich bewust van de noodzaak om de belangen van bewoners te bundelen. Na deze periode van belangenbehartiging kreeg de vereniging meer het karakter van een wijkvereniging, die zich ook richtte op activiteiten. Maar op een gegeven moment leren mensen elkaar zo goed kennen in de buurt, dat ze zelfstandig als straat of buurt activiteiten organiseren. Voor het houden van een BBQ heb je dan de VBH niet nodig’, schetst Kruijer de ontwikkeling. Nadruk of belangenbehartiging De noodzaak van belangenbehartiging blijft en daarmee heeft de VBH bestaansrecht. ‘We zijn een serieuze partij om mee te praten en daar moeten we als wijk gebruik van blijven maken’ zegt Kruijer. ‘Ik denk bijvoorbeeld aan de voorziening van zonne-energie binnen de wijk, aan verkeersveiligheid, aan de woonbestemming voor het terrein van het voormalige Hanzebad. Wordt er gedacht aan diversiteit van bewoners, hoe wordt

de toenemende parkeerdruk opgevangen?’ De gesprekken met de gemeente en de spoorzonebijeenkomsten zijn voor de VBH een herhaling van zetten. ’Er komt weinig nieuws uit die gesprekken en ons standpunt is bekend’, zegt Kruijer. ‘Wij vragen ons als vereniging af of de plannen om Hanzeland tot een echte stadswijk te maken realistisch zijn. Wij zijn niet ‘tegen’, we zeggen niet dat het niet zou moeten, maar voor ons heeft dat geen prioriteit. Bewoners van Hanzeland wonen er vooral vanwege de prima ligging ten opzichte van de stad, het station en de snelweg. Daarnaast vinden we een veilige en rustige woonwijk belangrijk .’ Iets meer vertier ‘Dat de halve marathon jaarlijks in de onze wijk start is een hoogtepunt. We zijn er trots op. Meer activiteit op het Lübeckplein zou dan ook best welkom zijn. We kijken weleens jaloers naar Assendorp, maar het Lübeckplein zal nooit een Assendorperplein worden. Daar is onze wijk te klein voor. Een vrijdagmiddagconcert zouden we echter toejuichen. Wat meer vertier op het Lübeckplein gedurende het jaar is zeker welkom,’ aldus Kruijer.


de wijk | december 2016

7

Gast van de maand December: Lou Hoenders Sterk als een beer

Deze 60-jarige sportman is een gigantische optimist. Naast zijn werk als postbode was hij voetballer bij CSV 28, en hardloper. Daarna 17 jaar scheidsrechter in de regio oost en toen grensrechter. Nu sport hij nog altijd, maar wel vanuit zijn rolstoel. Door: Marry Horstman Lou’s leven veranderde drastisch, na de ontdekking van een aneurysma. Om tien uur ‘s ochtends, op de dag voor zijn 57ste verjaardag, ging het helemaal mis. Hij voelde zich van het ene op het andere moment verschrikkelijk beroerd. Iedereen was in paniek. De ambulance en huisarts werden gebeld, maar ze dachten dat hij hyperven-

tileerde en vertrokken onverrichter zake. ‘s Nachts om één uur lag hij op de operatietafel en vochten ze tien uur voor zijn leven door het aneurysma te verhelpen. Hij vertelt: ‘Ik was klinisch dood en kreeg tijdens de operatie een bijna doodervaring. Het was heel bijzonder. Heel bewust keek ik in het heelal, er was een grote witte wolk met een paar wezens, en ze wuifden naar me. Maar ze wuifden me weg, het was mijn tìjd nog niet! Deze ervaring onderging ik heel bewust, ik voelde me heel vredig. Dit blijft me altijd bij. Ik weet nu dat er meer is tussen hemel en aarde. Leven en dood staan heel dicht bij elkaar.’

Lou Hoenders

Foto: Toine Poelman

De artsen vertelden hem na de operatie dat hij een dwarslaesie had en daardoor zijn spieren en zenuwen in zijn benen nooit meer zouden werken. Maar dat heeft hij nooit geloofd, hij voelde ze toch? En dat zou hij bewijzen ook! Zijn sportersmentaliteit kwam hem hierbij goed van pas. Lou vertelt: ‘Ik ben door een hel van pijn gegaan. De zenuwen in mijn linkerzij waren bekneld geraakt, maar ik zou overleven en wilde niet opgeven.’ Vechtend begon hij aan zijn revalidatie in het Roessingh in Enschede, later de Vogellanden, het Zonnehuis, de Esdoorn en de Havezate. Na deze twee jaar van ontheemding kreeg hij een plek in zijn eigen wijk, en woont hij nu ‘Achter de Hoven’. Zijn huis moest hij verkopen want deze was vanwege zijn beperking niet meer geschikt. Hij was in feite uitbehandeld. Maar dat accepteerde hij niet. Zijn rolstoel werd een handbike zodat hij in beweging bleef. Daarnaast ging hij naar de fysiotherapie en bleef zichzelf trainen. ‘Door mijn wilskracht en volharding kan ik op bed mijn beide benen weer optillen’, vertelt hij trots. ‘Ik ben nu bezig om te oefenen in het staan met een looprek. Mijn linkerbeen zit nog erg vast en met een toestel waar ik fietsbewegingen op kan maken probeer ik deze weer wat soepeler te krijgen.’

‘Ik ben een vechter en ben een groot gedeelte van de dag bezig om mijn lijf te trainen. Want eens zal ik kunnen staan! Ik heb niet voor niets de bijnaam ‘Rambo het beest’ gekregen. Lou heeft het naar zijn zin in zijn stulpje, vol trots geeft hij me een rondleiding, en vertelt: ‘Ik kan hier door de aanpassingen alles zelf. Pas heb ik nog een nieuwe keuken gekregen op rolstoelhoogte.’ Lou heeft verschillende hobby’s : Hij spaart beeldjes van olifanten die in een vitrinekast staan en hij houdt van tekenen en schilderen. Hierin stimuleert hij ook bewoners uit Achter de Hoven en van de Molenhof, maar iedereen, jong en oud, mag ook gewoon bij hem aanschuiven. Hij speelt nu met de gedachte om zijn werk te gaan exposeren. Bij het afscheid roept hij me lachend na: ‘Let op, 2017 wordt het jaar van kunstenaar Hoenders!’

Intussen is een expositie waarheid geworden. Zijn expositie thema is: oude Zwolse stadsgezichten en de hele maand december in de Enk te zien

Verbinders in de wijk Er zit muziek in de Pierik Volgens Hostelworld is Zwolle de op één na beste plek om te toeven als het gaat om een verblijf in een kleine stad. Waar misschien wat minder bij stilgestaan wordt: Zwolle is ook druk doende mensen te verbinden - via muziek – en Zwolle verovert daarbij vele harten. Esther Groenenberg en Dirk Schreuders, man en vrouw, met zoonlief woonachtig in de Pierik, dragen daar hun steentje aan bij. Door: Emiel Löhr Esther heeft via haar ouders roots in het Zwolse. Opgegroeid in Nieuwleusen en rond de studententijd, aan ArtEZ, teruggekeerd in de blauwvingerstad. U kent haar misschien van de The Bluebettes en van haar hit ‘Oh meisje’. Dirk Schreuders is van origine Rotterdammer, maar heeft de middelbare school en later ook het conservatorium in het Zwolse doorlopen. ‘Her Majesty’, momenteel aan de weg timmerend met songs van Crosby, Stills, Nash and Young, vormt een groot gedeelte van zijn metier. Ze hebben elkaar, het zal u niet verbazen, leren kennen via ArtEZ en de muziek. Amateurs Ze voelen zich nog steeds amateurs, dat wil zeggen, in de oorspronkelijke betekenis van het woord: liefhebbers. ‘Ja’, zegt Esther, ‘liefhebber van muziek ben ik in hart en nieren. Ik ben de muziek ingerold en het geeft echt een gevoel van vrijheid. Vandaag de dag verdien ik er mijn boterham mee, dus in die zin ben ik geen amateur meer’. Voor Dirk is een grote lief-

Eigen foto Esther en Dirk hebberij ook werk geworden. Hij vervolgt: ‘Ik heb het niet echt van huis uit meegekregen en ben vanaf m’n dertiende gaan spelen in bandjes. Na geschiedenis gestudeerd te hebben en een ‘verkenningstocht’ door Zwolle ben ik uiteindelijk op ArtEZ beland. In die veilige setting is de liefde voor de muziek pas echt tot bloei gekomen en nu verdien ik er het beleg mee.’ Managen Esther legt uit waar dat toe geleid heeft: ‘Je merkt wel dat vrijheid ook betekent: onvoorspelbaarheid en ongestructureerdheid. We hebben geen 8.00 tot 17.00 uur baan. Zowel Dirk als ik zijn regelmatig op onregelmatige tijden onderweg en dan is het wel de kunst om al-

le balletjes in de lucht te houden. Toch lukt ons dat aardig en ik ben er dan ook trots op dat het bijna altijd weer lukt om rond de klok van half zes de pannen op tafel te hebben, om het zo maar te zeggen’. ‘Wat dat betreft is het ook echt ‘huishoudmanagen’, vult Dirk aan. ‘Auto in, auto uit, in- en uitladen van apparatuur, ’s middags om twee uur weg en ’s nachts om twee uur weer thuis! Af en toe heel vermoeiend. Wat dat betreft zou het mooi zijn minder ‘muziekafhankelijk’ te worden. Maar goed, in zekere zin is die onregelmatigheid ook weer structuur.’ Grillige toekomst? Een mooi bruggetje naar de toekomst, want de muziekwereld is gril-

lig. De ene dag top…de andere dag …? Vooralsnog is er genoeg te doen. Dirk: ‘Met Her Majesty gaan we verder met de tournee en nemen we binnenkort een CD op met eigen nummers. We gaan ook met z’n tweeën en de band toeren, om nummers van Carole King te spelen’, komt Esther met een glimlach tussendoor. ‘Daar hebben we nu al ontzettend veel zin in en voorlopig zijn de mensen dus nog niet van ons af, ha ha!’ Meer weten over deze ‘verbinders’? Zie: Facebook / mail of ga naar: bassistdirk@gmail.com / www. esthergroenenberg.nl / www.bluebettes.nl / www.hermajesty.nl

Marion Goosen en Aukje Schonewille houden elkaar maandelijks op de hoogte van wel en wee.

column Hoi Marion, Dat gevoel zonder geloof te zijn opgegroeid, herken ik. Ik kom uit een rood nest en heb zelfs nog live Joop den Uyl horen speechen! Nu het einde van het jaar nadert, komen de overpeinzingen weer naar boven. Want wat een hectisch jaar, met terrorisme, natuurgeweld en de verkiezing van Trump. De wereld trilt op zijn vesten en toch voel ik me hier in Assendorp heel vertrouwd en veilig. Ik vraag me af hoe dat kan omdat het wereldnieuws zeker geen ver -van- mijn bed show is. Maar het is fijn dat ik me in mijn eigen straat en buurt zo goed kan voelen. Zoals ik al eerder vertelde, draagt het contact hebben met medebewoners bij aan dat goede gevoel. In Assendorp kan dat nog steeds altijd en overal. Natuurlijk gebeuren hier ook vervelende dingen maar die verstoren niet de sfeer in ons dorp. Inmiddels woon ik 14 jaar in Assendorp en dit gevoel blijft. De sfeer van de wijk ademt het uit: je spreekt elkaar, helpt elkaar en dat verbindt. Of je naar het plein gaat voor muziek in de tent, de Sinterklaasoptocht, de jaarmarkt, de Enk of het klooster of een wandeling in de wijk of park, het maakt niet uit: overal is het goed toeven. Het is niet voor niks dat vele mensen die vertrokken zijn uit Assendorp zeggen: Ik wil wel kruipend terug. Zelfs als je deze vertrekkers weer ergens tegenkomt, blijken het nog altijd goede kennissen: je raakt als vanouds weer met elkaar in gesprek, net of was het gisteren. Ik wil daarom ook zeggen: laten we met zijn allen deze prachtige sfeer in onze wijk bewaken. De wereld verandert iedere dag, maar zolang we elkaar niet uit het oog verliezen en in contact met elkaar blijven en elkaar helpen, is het leven mooi! Blijf ook genieten van alle mooie dingen die je ziet in onze wijk. Ik zag de ondergaande zon schijnen in de ramen van het gerechtsgebouw. En het klooster is voor het eerst in vol ornaat te bewonderen! Geniet ervan, zolang het nog kan. Ik kijk uit naar de nieuwbouw en de nieuwe Assendorpers: ik hoop dat zij ook snel de sfeer te pakken krijgen en aansluiten bij onze geweldige buurt! Ik wens iedereen fijne kerstdagen en een gelukkig 2017! Aukje


nodig heeft. En dat voor de laagste

Assend Tel: 0

Assendorperstraat 49 Tel: 038 421 6986

Assendorperstraat 97

Jumbo, Zwolle, Assendorperstraat 71

Assendorperstraat 71 Tel: 038 426 3160

Assendorperstraat 166/168 Tel: 038 422 8050 Assendorperstraat 105 Tel: 038 421 2616

25

Assendorperstraat 79 Tel: 038 421 9802

een begrip in

ASSENDORP ZWOLLE ASSENDORPERSTR. 79 8012 DG tel 038 - 421 98 02

Wij we fijne ker en een gelu

Assendorperstraat 80 Tel: 038 458 11 03

Assendorperstraat 6 Tel: 038 458 1753

TEAM AssendorperstrAAt85 85, Assendorperstraat 8012 dG Zwolle, tel: 038-4229133 Tel: 038 422 9133 www.mitrA-Assendorp.nl

Assendorperstraat 100 Tel: 038 421 6928

Enkstr Tel: 038 4

Facebook: Mitra Assendorp

al jaren een vertrouwd adres voor uw slijterij artikelen in assendorp

Assendorperstraat 33 en 82 Tel: 038 421 1399

AssendorperstrAAt 250 Assendorperstraat 250 8012 CH Zwolle 038 711 4032 www.AlpHAComp.nl Tel: 038 711 4032 info@AlpHAComp.nl

Enkstraat 67 Tel: 038 421 6331

Gevestigd op de begane grond van woonzorgcentrum de Molenhof Assendorperdijk 132 Tel: 038 421 7535


dorperstraat 164 038 420 4089 Assendorperstraat 95-1 Tel: 038 423 3419

Assendorperstraat 107 Tel: 038 422 3322

gebruikt en nieuw kinderspul

Assendorperstraat 91-95 Tel: 038 423 0266

gebruikt en nieuw kinderspul

ensen u rstdagen ukkig 2017

Assendorperstraat 111 Tel: 06 41 61 57 34

Assendorperstraat 37 Tel: 038 422 22 00

Assendorperstraat 56 Tel: 038 421 2190 Assendorperstraat 86B Tel: 038 421 6625

Westerlaan 51 www.thegreatescape.info

raat 28 421 5266

Assendorperstraat 126 Tel: 038 421 6675

Assendorperstraat 102 Tel: 038 423 7316

Assendorperstraat 55 Tel: 038 422 0780

Assendorperstraat 205 Tel: 038 422 3151

Assendorperstraat 66 Tel: 038 422 4546


10

december 2016 | de wijk Eervolle opdracht voor Ronald A. Westerhuis

Monument ter nagedachtenis aan slachtoffers MH17

column De Assendorper Arbeidsrechtjurist Door: Lisa Pieters Time to say goodbye Deze column heeft me het langste beziggehouden. Lang en uitgebreid zou ik kunnen uitweiden over het (voorlopige?) uitstel van de naheffingen en beboeting in het kader van de Wet DBA (de beruchte ZZP-wet), of over welke voordelen er zijn bij het in dienst nemen of laten van een werknemer die de AOW-gerechtigde leeftijd heeft bereikt, of welk onderwerp binnen mijn vakgebied dan ook. Lastig en moeizaam vind ik het om woorden te vinden bij en voor de keuze die ik nu heb gemaakt. Want wat zeg je wel en wat zeg je niet? Wat is wel interessant/Assendorps en wat niet? U begrijpt het goed. Zoals de titel al doet vermoeden: ik stop met mijn column bij De Assendorper en dat maakt dat dit de laatste column is van de Assendorper Arbeidsrechtjurist.

Ronald A. Westerhuis, Assendorper, heeft naam gemaakt met zijn roestvrijstalen sculpturen zoals The Wings (Milaan 2015) en RAWSOME! (in de beeldentuin van Kasteel Nijenhuis) en ooit te zien en te evenaren op Lowlands. Over de hele wereld zijn kunstwerken van Ronald te zien. Hij werkt vanuit zijn ateliers in Zwolle en in Shanghai. Opdrachten krijgt hij van particulieren, overheden en multinationals. In dit artikel vertelt hij over de eervolle opdracht om een monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de MH17 te ontwerpen en te maken. En over de plannen voor een expositieruimte in zijn werkplaats/ loods aan de Willemsvaart, te herkennen aan het roestvrijstalen ei aan de voorkant (waarvan de gevel binnenkort wordt aangepast voor een nog betere herkenbaarheid). Door: Hennie van Schenkhof ‘De dag na de MH17 ramp, in mijn studio in Shanghai, dacht ik ‘hier moet ik wat mee’. Na een jaar kwam ik via de consul generaal in Shanghai in contact met de stichting MH17.’ Aan vijftig kunstenaars werd de mogelijkheid geboden een ontwerp te maken, waarvan uiteindelijk vijf kunstenaars zijn geselecteerd om een presentatie van hun ontwerp te geven aan de nabestaanden. Het ontwerp van Ronald werd met 161 punten, een ruime meerderheid, gekozen als de mooiste van de vijf ontwerpen. Het monument wordt onderdeel van een bospark, ontworpen door landschapsarchitect Robbert de Koning, in Vijfhuizen naast Schiphol. Voor elk slachtoffer wordt een boom geplant, in de vorm van een groot herdenkingslint. 17 Juli 2017 wordt het monument in het bospark onthuld. ‘Dit is de meest eervolle opdracht die ik ooit heb gekregen, een monument waar je verdriet kunt beleven en troost kunt vinden’. Ronald Westerhuis

Zo’n drie jaar geleden ben ik bij De Assendorper gekomen (waarvoor dank Arjan!) om een netwerk op te bouwen in het voor mij toen nog wat onbekende Zwolle. Vergaderingen in de Enk en op toerbeurt bij de bestuursleden thuis, kerstsoep bij Restaurant Kaya, de AsRendorp, eten bij RestoVanHarte en gillen in de Escaperoom: ik heb Assendorp en haar Assendorpers goed leren kennen. Ik wil een ieder dan ook graag bedanken, voor de gezelligheid, de input, kritische noten, het lezen van de columns en de leuke reacties uit verschillende hoeken. Uiteraard blijf ik niet stilzitten! Naast mijn fulltime werk bij Baker Tilly Berk heb ik allerlei nevenactiviteiten te doen. Onder andere bij Windesheim blijf ik actief in diverse rollen. Sinds kort zet ik me in voor Vluchtelingenwerk Zwolle en ondersteun een buitenlands gezin met de Nederlandse taal. Hoe mooi en dankbaar is het om van elkaar te leren en je (meer) bewust te worden van waarom wij Nederlanders doen zoals we doen en wat bijvoorbeeld het verschil is tussen het woord ‘mand’ en ‘maand’. Eigenlijk geweldige input om weer over te schrijven, dus wie weet! Nu geef ik een ander de ruimte om met De Assendorper kennis te maken en haar belevenissen en ervaringen met u te delen. Het stokje draag ik over aan lieve vriendin en mediator Roosmarijn de Lange. Uiteraard een Assendorper! Veel leesplezier en fijne feestdagen gewenst! L.pieters@bakertillyberk.nl

Foto: Toine Poelman

Agenda De Enk 30 december: Bar-avond ‘tussen de schuifdeuren’ met DJ Jeroen Op vrijdag 30 december organiseert Assendorper Zaken in De Enk een swingende bar-avond met DJ Jeroen. We beginnen om 20.30 uur. De entree in de Enk is uiteraard weer helemaal gratis! Vrijdag 6 januari: Nieuwjaarsfeest Assendorp met Roy P-cat and the V8 Daddies en DJ Marc Assendorp start het nieuwe jaar met een Nieuwjaarsfeest op vrijdag 6 januari met live: Roy P-Cat and the V8 Daddies. Gevolgd door lekkere Swing van DJ Marc. Stichting Assendorper Zaken en De Enk nodigen alle Assendorpers en alle andere geïnteresseerden uit om op vrijdag 6 januari met elkaar te proosten op het nieuwe jaar. Dit alles wordt muzikaal opgeluisterd door de lekkere tunes van Roy P-Cat and the V8 Daddies. Na dit spetterende optreden kunnen wij verder genieten van een lekkere swingavond met DJ Marc. Vanaf acht uur kan iedereen terecht en de band start tussen 20.30-21.00 uur. De entree is gratis. Zondag 8 januari: De derde Muziek in De Enk met Muppetstuff Van 14.00 – 16.00 uur Assendorper zaken presenteert deze editie van Muziek in de Enk de band Muppetstuff, die staat voor bruisend muzikaal plezier. De entree in de Enk is gratis. Vrijdag 20 januari: Deze vrijdagavond speelt de band Rott’n Cott’n. Rott’n Cott’n is een subliem gezelschap die zich presenteert als veelzijdige bluesrockband. Iedereen is welkom om deze band vanaf ongeveer 20.30u in De Enk te zien. Entree is uiteraard gratis

Ontwerp van het monument ‘Bij het ontwerp van een sculptuur ga ik normaal gesproken in gesprek met de opdrachtgever. Bij deze opdracht stapte ik af van het idee dat ik een sculptuur zou maken – het werd een monument. Hierbij baseerde ik mij op drie monumenten die grote indruk op mij maken: Het Nationaal Monument op de Dam, het holocaust monument in Berlijn en het Vietnam monument in Washington D.C.: Op de marmeren platen zijn alle namen gegraveerd en als je dit ziet ga je op zoek naar voor jou bekende. De stalen achterwand van het monument is 16 meter breed en 4 meter hoog met gekromde zijkanten. De achterwand zal op termijn verweren, dit zorgt voor een druppeleffect, een symbool voor tranen. De dubbel gekromde wand zorgt voor een goede akoestiek waardoor het geluid versterkt wordt. Mensen worden automatisch stil, zodat men respect krijgt voor de slachtoffers en nabestaanden en het feit dat dit gebeurd is. Daarvoor staat een roestvrijstalen sculptuur, waar een deel uit is gehaald. Dit staat voor het gemis. De in hoogglans gepolijste sculptuur spiegelt op de achterwand: de herinnering verlicht het verdriet. De namen van de slachtoffers staan hierin gegraveerd. Als je er over heen vliegt zie je een oog dat naar de hemel kijkt naar de slachtoffers. Het doel van het monument is om een herdenkingsplek te creëren om te gedenken, maar ook een monument dat in lengte van jaren blijft staan voor de generaties na ons.’ Expositieruimte Recent was uitbreiding van het atelier mogelijk door de huur van een naastgelegen loods van 1200 m2. Dit is nu het atelier geworden en in de vrijgekomen loods wordt een expositieruimte ingericht. Inmiddels staan er kunstwerken (eigendom van Ronald) van Jason Myers, Tom Puckey en Lars Zech (die volgend jaar hier exposeert) en sieraden ‘made bij Carel’, zijn collega. Deze sieraden zijn te koop. ‘In deze ruimte wil ik graag kunstenaars laten exposeren, lezingen organiseren en zorgen voor de verbinding van (buitenlandse) kunstenaars met onder andere studenten van het CIBAP en een podium bieden voor muziek (jazz of klassiek). Een bijzondere bijeenkomst die binnenkort plaatsvindt, is het laten beleven van kunst door blinden. ‘Graag leer ik van de ervaring van anderen, hoe zij kunst beleven’, aldus Ronald. Lezingen Zondag 20 november was de eerste, bijzondere lezing, door de Tibetaanse Lama, Tulku Sonam Rinpoche, over ‘De kunst van het geluk’. Volgend jaar exposeren kunstenaars uit Litouwen, Letland en Estland in de expo-

Ontwerp van het monument voor de slachtoffers van MH17 Copyright: Ronald Westerhuis ruimte. Tijdens deze expositie wordt een lezing door Jan Brokken verzorgd, auteur van het boek ‘Baltische zielen’. Succes delen ‘Via mijn opgebouwde wereldwijde netwerk ben ik in staat om dit te doen en op deze manier mijn succes te delen’. Ronald werkt met acht collega’s samen en geeft onder andere een plek aan depressieve jongeren om hen werkervaring te laten opdoen. Hij benadrukt dat hij hiermee geen sociale werkplaats wil creëren, maar op zijn eigen manier investeert in jongeren. Zwolle op wereldkaart zetten Ronald is ervan overtuigd dat onze stad een grotere plek in de wereld kan innemen, omdat Zwolle zoveel te bieden heeft! Historie, natuur, de culinaire top in de personen van Jonnie en Therèse Boer, Waanders in de Broeren, Museum de Fundatie en veel creatieve inwoners! Met het openstellen van zijn expositieruimte voor binnenlandse en buitenlandse kunstenaars wordt hier een begin mee gemaakt! Inspiratie en levensmotto Op de vraag wat zijn inspiratie vormt antwoordt hij met (door zijn moeder doorgegeven) levensmotto: ‘Waartoe ben ik hier op aard? Om het makkelijker te maken voor iemand anders.’

Sculptuur bij de hoofdingang van het atelier van Ronald aan de Willemskade

Foto: Toine Poelman

wonen in Assendorp ● Binnenwerk en Buitenonderhoud ● Wand- en plafondafwerking ● Beglazing ● Kleuradvies ● Houtrotherstel ● Kwaliteitsmateriaal ● WinterKorting info@schildersbedrijfhenkbredewold.nl 06-13450893 Zwolle

www.schildersbedrijfhenkbredewold.nl

vakmanschap vervangen van Eerlijk ramen, deuren en kozijnen binnen- en buitengevel timmerwerk Martijn Veldman Timmerwerken staat voor traditioneel van vakmanschap, plaatsen en vervangen dakramen met kozijn de juisteherstel materiaal keus. duurzaam houtrot het na-isoleren Wij van binnenen kunnen u van dienst zijn met de buitenkant woning volgende werkzaamheden zoals ramen, deuren en kozijnen, binnen- en Ook e buitengevel timmerwerk, en kluonderhoud Vraagop s? werkzaamheden pannendak, houtrot een ffebinnenrte aa en herstel,het na-isoleren ovan n! Onderhoud buitenkant woning.

MV Telefoon: 06 – 50 90 79 18 Email: info@mv-onderhoud.nl Het werkterrein van Martijn Veldman

timmerwerken is Zwolle en omgeving.

WWW.MV-ONDERHOUD.NL Neem voor vragen of vrijblijvende offerte


As Een

re ld in

van alles wat | december 2016

se e nd orper de w

Een Assendorper de wereld in. Wie mijn column in de september en november editie van De Assendorper gelezen heeft zal vermoeden dat een medewerker van de Koninklijke Marechaussee op Schiphol alleen maar de wereld in gaat om daar zijn expertise op het gebied van paspoortvervalsingen te etaleren. Echter niets is minder waar. Nu de terroristische dreiging ook in Nederland geel, oranje of soms zelfs roodgekleurd is, is er binnen Nederland een belangrijke rol voor ons weggelegd. De afgifte van identiteitspapieren begint aan het loket van het gemeentehuis. De gemeenteambtenaar is verantwoordelijk voor de afgifte en daarom heel belangrijk voor het verdere proces. Ongeveer vier jaar geleden werd de organisatie waar ik werkzaam ben, de Koninklijke Marechaussee, benaderd door de Nederlandse Vereniging Voor Burgerzaken. In Nederland waren 18 gemeenten aangewezen als RNI-gemeente. RNI staat voor Registratie Niet Ingezetenen. Dit betekent dat deze 18 gemeenten, waaronder onder andere Zwolle en Almelo, de opdracht kregen personen die tijdelijk binnen Ne-

derland verbleven te registreren. Ik heb van al deze 18 gemeenten een selectie gemeenteambtenaren getraind in document herkenning en profiling. Tijdens het profilen gebruiken we altijd de ID driehoek. De persoon, zijn document en zijn verhaal moeten kloppen. Uit ervaring weten we dat personen met onjuiste documentatie meestal een afwijkend gedrag vertonen. Op Schiphol pakken we per jaar zon 2.000 vervalste of onjuist gebruikte documenten. Ongeveer 80 % op profiling.Na de door mij verzorgde cursus hebben twee in Almelo aangestelde gemeenteambtenaren een baliedienst. Aan hun balie verschijnt een zenuwachtige Japanner. Hij overlegt een Japans paspoort. Bij controle blijkt dat het paspoort maar drie maanden geldig is. Dat kan, als er sprake is van een tijdelijk document. Ik geef de dames de tip dit verder uit te zoeken. Na onderzoek blijkt deze Japanner een crimineel verleden te hebben. Tijdens zijn gevangenisstraf in de Verenigde Staten verloopt zijn reisdocument. Van de Japanse autoriteiten krijgt hij een tijdelijk document, bedoeld om terug te reizen naar Japan. In ieder geval niet geldig voor het Schengengebied. Nadat hij in Groot-Brittannië was geweigerd, probeerde hij het in Frankrijk nog eens. Dat lukte. Maar deze Japanner had natuurlijk nooit in Almelo aan de balie mogen staan. Vandaar zijn zenuwachtige gedrag. De Japanner is overgedragen aan de Vreemdelingen Politie. Een schoolvoorbeeld van profilen. Volgende maand gaan we weer op reis. We bezoeken het land van de onbegrensde mogelijkheden. China. Rest mij nog u fijne feestdagen te wensen. André ten Caat

11

Christel’s Cupcakes sluit haar deuren na vijf en een half jaar kunnen ontspannen en genieten van haar draag- en kraamtijd. ‘Een eigen bedrijf betekent ook veel geven. Toen ik hoogzwanger was heb ik nog 16 bruidstaarten gemaakt op één dag. Ik ging door tot ’s nachts half twaalf.’

Foto: Toine Poelman Meer dan vijf jaar hebben haar gasten kunnen genieten van heerlijke cupcakes, broodjes en taart begeleid door fijne thee en uitmuntende koffie, maar de koek is op voor Christel Cannister. Op 24 december sluiten om vijf uur ’s avonds voor het laatst de deuren van lunchroom Christel’s Cupcakes aan de Assendorperstraat. Door: Marije Suvaal Toen Christel 5,5 jaar geleden aan haar onderneming begon, was er nog geen dergelijke horecagelegenheid in de winkelstraat. Vol enthousiasme maakte ze van haar hobby haar werk en met een eigenzinnige en creatieve inslag opende ze de winkel. ‘Als ik met de wijsheid van nu terugkijk, zou ik een aantal dingen wel anders doen. Ik zou bijvoorbeeld een andere naam hebben gekozen. Er staat wel met grote let-

ters ‘LUNCHROOM’ op het raam, maar mensen lezen toch ‘cupcakes’ als eerst.’ Keuze Desalniettemin lopen de zaken goed. Dat is ook niet de reden om te stoppen met bakken en serveren voor het grote publiek. ‘Er is een tweede kindje op komst! Ik kies ervoor om meer bij mijn gezin te zijn.’ Deze beslissing kwam niet zomaar uit de lucht vallen. ‘Ik heb met vrienden gepraat, met mijn ouders en uiteraard met mijn man. Het begon als een idee en uiteindelijk maakte ik redelijk vanzelf de beslissing om te gaan stoppen.’ Tijdens Christels eerste zwangerschap heeft ze flink geïnvesteerd in vervanging om haar verlof op te vangen. Dit leverde uiteindelijk niet de beoogde kracht op en resulteerde in te weinig tijd om te

Vaste garde Zodra het nieuws bekend werd bij haar vaste klanten kreeg ze bijval en succeswensen, maar ook op voorhand gemis. ‘Een vaste klant kwam met een voorstel om toch eens per week koffie te blijven drinken samen.’ Ook verjaardagen gaan niet ongemerkt voorbij. ‘Zo is het contact met meerdere klanten. Een aantal banden blijven echt. Wim krijgt bijvoorbeeld zeker een geboortekaartje!’ Afscheid Bakken blijft Christel wel, maar waar het eerst van hobby naar werk ging, is het nu de kunst om van het werk weer een hobby te maken. Na haar zwangerschapsverlof gaat ze op zoek naar een parttimebaan. Wellicht blijft ze vooralsnog beschikbaar voor een workshop en er is al door klanten gevraagd of ze hun verjaardagstaarten wil blijven maken. Het Assendorpergevoel houdt sowieso stand. ‘Ik blijf me op mijn gemak voelen in Assendorp en ik denk dat ik gemist ga worden.’ Iedereen die afscheid wil nemen, mooie herinneringen op wil halen, of voor een laatste keer van een officiële Christel’s cupcake wil genieten is welkom op zaterdag 24 december tot 17.00 uur aan de Assendorperstraat 45.

WIJN GOED, AL GOED

Assendorperstraat 107 | 8012 DH Zwolle | tel. 038-4223322 | info@mondovino.nl | www.mondovino.nl Directe import van de wijnboer

Gratis bezorging in heel Nederland vanaf 50 euro

Vinoloog van de Wijnacademie®


12

december 2016 | geschiedenis

Hans Kofflard

Met Kerstmis aten we rollade en griesmeelpap met bessensaus én een kers erop De 71-jarige Hans Kofflard woont op de hoek Molenweg-van Karnebeekstraat, naast LaTerra en 200 meter verwijderd van Molenweg 18, waar hij is geboren en opgegroeid samen met zijn tweelingbroer. Een onverwachtse verrassing voor zijn ouders, die bij de geboorte maar voor één kind de spullen op orde hadden. De eerste maanden werden ze bijgevoed, aan de borst van hun tante die nog niet zo lang daarvóór bevallen was. In het gezin waren al een broer en zus geboren.

speer naar de Kolk.’ Een oom van Hans had een slagerij in de Steenstraat. Hij kent de verhalen dat er in de oorlog, toen het vlees op de bon werd uitgegeven, daar de grove slachting plaatsvond. In de werkplaats van zijn vader werd ‘s nachts het vlees dan verder uitgebeend. ‘Alles illegaal en dus een risicovolle onderneming voor het gezin. Zeker omdat tegenover de werkplaats ook nog een NSB-er woonde. Gelukkig hebben wij nooit last van die buurman gehad.’

Door: Marry Horstman

Vaste patronen Hans vertelt verder: ‘Het eerste wat mijn vader ‘s morgens altijd deed, in zijn lange Jaegeronderbroek, was de asla van de kolenkachel buiten leeggooien en kolenscheppen, om daarna de kachel aan te maken. Het duurde dan nog wel een poosje voordat het lekker warm was in huis. Dan aten we samen en gingen wij naar de kleuterschool, de Bewaarschool zoals dat vroeger heette - de Katholieke Mariaschool, gelegen aan de Assendorperstraat waar nu de Jumbo is. Later kwamen hier de jongensschool en meisjesschool met elke hun eigen gebouw.

Hans’ vader had een installateursbedrijf aan huis, Molenweg 18, één van de 28 bedrijven die er in de jaren 50 in deze straat zaten. Hij herinnert zich de kleine werkplaats. De ruimte was helemaal gevuld als hij en de knechten moesten helpen met de werkzaamheden. Al doende leerde hij het vak van zijn vader. Hans vertelt: ‘Eens moest ik ‘s nachts mee naar een haastklus bij kapper Kroon die de volgende dag zijn zaak zou openen. Ik moest als jochie liggend op de rug in de krappe kruipruimte leidingen solderen met tin. Ik voel nog de hete tin op mijn handen druppen. Werkplaats Aan de werkplaats kwamen ook mensen om een snoer aan een lamp te laten zetten, een strijkijzer werd nog gerepareerd, of er kwam iemand met een lekkend steelpannetje. Dat werd dan weer dicht gemaakt met een klinknagel met aan weerskanten een ringetje. Sommigen hadden met name een voorkeur om op zaterdagmiddag omstreeks vijf uur langs te komen om de rekening te betalen én te vragen om korting! De kosten van de belastingzegel werden dan niet gerekend. ‘Wanneer mijn vader op woensdagmiddag en zaterdags op karwei was, moest ik of mijn broer bij de ‘bakelieten’ telefoon zitten, om toch vooral geen telefoontjes van klanten te missen. In de winter zat je in de werkplaats dan zelfs zonder verwarming. Zomers was het flink balen als je klasgenoten in de Kolk van Kiezebrink aan het zwemmen waren en jij zat in de werkplaats te wachten op telefoon. Stel dat de klant naar een ander zou bellen voor een reparatie!? Maar ondertussen kon je van zink wel stiekem rondjes stansen die prima pasten in de snackautomaat van Wooldhuis aan het Betlehemskerkplein (waar nu La Bodega zit). Zo gauw mijn vader thuiskwam, ging ik als een

Een keer per week, op zaterdagavond, gingen we in de teil, met soda! De zondag bestond uit een vast ritueel. ‘s Morgens uit de kerk wandelen over de Assendorperlure. Daarna ging mijn vader naar Café van Limburg (waar nu La Terra is) een pilsje drinken en een biljartje maken. Op onze vraag waar papa was zei mijn moeder steevast: ’Die komt zo terug, hij is even naar een klant’. Dat was zijn enige uitje. Vakantie was er die jaren niet bij! Na het eten luisterde mijn vader altijd naar het radioprogramma van G.B.J Hilterman met het ’Nieuws van de dag’ en vervolgens naar ‘Langs de lijn’ met een voetbalverslag en de wekelijkse uitslagen. Wij moesten dan stil zijn, maar zaten met elkaar te klieren tot het moment dat moeder een krant op tafel legde om pinda’s te pellen. Daarna mochten we toch weer naar buiten om te spelen.’ Pollepezen ‘Als kind speelden we altijd op straat. Tollen, tikkertje, stoeprandje of ‘trioelen’ (= van putdeksel naar putdeksel om maar niet afgetikt te worden). En alles wat gevaarlijk was, was favoriet. Op en onder de spoorbrug was een geliefde speelplek, maar ook het kippenlandje over de spoorbrug. Daar stonden langs de slootkant ‘pollepezen’ in de sloot,

Collectie Horstman Cafe van limburg met daarachter de woning van fam Kofflard ook wel ‘sigaren’ genoemd (‘bullepees’ is net als ‘sigaar’ een volksnaam voor lisdodde – red.). We doopten ze in de petrolie en maakten er fakkels van waarmee we rondfietsten. Voetballen deden we bij melkboer Marsman tegenover ons huis aan de Molenweg. De houten deuren, waarachter de melkkar stond, was heel geschikt als doel. Knettergek werd Marsman ervan, maar we konden het niet laten. We mochten overal aan meedoen zolang het maar niets kostte. Zo moest ik op klarinet les bij een kennis van pa, dat was helemaal gratis! Maar ik vond het verschrikkelijk. Ik kon die klarinet wel in tweeën breken! Kerst ‘Ook moest ik zingen in het Kerkkoor in de O.L.V.-kerk (Peperbus) wat er toe leidde dat ik met de kerstdagen meer zong dan sliep. Met mijn twee broers zong ik daar. In de kerstnacht werden we al om half drie gewekt om te ‘badderen’ en in de nieuwe kleren te worden gehesen en dan zingen in het kerkkoor. We zaten naast het orgel. De dienst begon om vier uur en was vaak om zes uur pas afgelopen. We vielen dan ook regelmatig in slaap. Als we naar huis liepen, door de regen of door de sneeuw, stond de kerstboom al helemaal opgetuigd. Maar altijd was pa weer aan het klooien met de lichtjes die het niet goed deden. Een vast ritueel daarna,

was het samen eten van balkenbrij in de vroege ochtend. Vervolgens ging pa slapen en wilden wij het liefst naar onze vriendjes, maar die sliepen uiteraard nog. Ik herinner me de serene stilte in huis en op straat. Om kwart over negen gingen we weer op pad om in de dienst van tien uur te zingen, onder leiding van meneer C. Ponten. Weer thuis, kregen we koffie met wat lekkers en deden spelletjes met mijn moeder. Het kerstmaal bestond uit soep met een dikke laag vet en vervolgens rollade met aardappelen en peertjes. Griesmeel met bessensap toe, waar met kerst ook nog een kers in het midden zat! ‘s Middags liepen we voor de derde keer naar de kerk om te zingen, en was het donker als we thuiskwamen. Ondanks alles waren het hele gezellige en ’warme’ kerstdagen.’ Tevreden ‘We hebben een hele goede jeugd gehad met ons gezin en ik kijk daar nog steeds met goede gevoelens op terug! Het was voornamelijk heel hard werken voor mijn ouders om de kost te verdienen in die moeilijke naoorlogse jaren. Je moest het met weinig doen en tevreden zijn, maar we leerden daardoor goed met het geld en de spullen die je zelf had verdiend, om te gaan. Assendorp was ook toen al een wijk waar het prettig wonen is!

Pruimen en appels gappen in de kloostertuin De eerste herinneringen aan de wijk van John Schemmekes (67) Op bevrijdingsdag, 5 mei 1949, ben ik geboren in de Klaasboerstraat op nummer 14. Ik was de jongste van vier jongens. Jonnie werd ik genoemd. Mijn moeder was huisvrouw, vader werkte in die jaren als chefkok in Hotel van Geijtenbeek tegenover het station en later in Restaurant Suisse in de Luttekestraat. Het waren voor velen magere jaren, zo kort na de oorlog, maar vader zorgde ervoor dat wij het thuis goed hadden.

Eigen foto John Schemmekes 1950

Buurman Rusch op nummer 16 was een aannemer. Ik zie nog voor me hoe ze voor het huis de wielen van de handkar erop zetten of eraf haalden, de timmermaterialen en de bak gingen door de zogenaamde tonnengang naar achteren en werden dan in de timmerschuur gezet; de wielen werden in de gang gestald. Door deze gang tussen ons huis nummer 14 en Rusch op nummer 16 hadden wij ook recht van overpad. Tonnen met stront van de verschillende buren, afkomstig uit ieder zijn tonnenhok, de plee, werden via deze tonnengang door de tonnenman afgevoerd. De tonnenman met leren schort gaf ons altijd ’n snoepje, wat ik van mijn moeder niet mocht aannemen. Zij vond dat vies, wij niet. Spelen deden we vaak op het Assendorperplein of op de Assendorperdijk, dat was toen,

voordat de zaagtandwoningen en de HTS er werden gebouwd, nog echt een dijk met boerderijen en hooibergen. Daarachter begonnen de weilanden met sloten en hier en daar een plas. Daar kon je vissen. In één zo’n plas had een keer iemand paling los gelaten, het krioelde ervan, je kon ze er zowat uitscheppen. In de winters schaatsten we, vaste prik was dat, op de stadsgracht of de ijsbaan. Mannus Wezenberg, een bekende Zwollenaar, stond dan altijd met een houten marktkraam koek en zopie te verkopen op het ijs. Hij stuurde mij in ruil voor een flesje limonade naar zijn woonhuis in de Heemskerckstraat om wat spullen op te halen, zodat de voorraad werd aangevuld. Standaard verzamelden de wat grotere kinderen zich aan het begin van de avond voor slagerij Haverkort. Daar bedachten we wat we gingen doen. Voetballen, knikkeren, verstoppertje of tikkertje met verlos, dat soort dingen, TV was er nog niet. Ik was met mijn vriendjes ook vaak in de tuin van het Dominicanenklooster te vinden, daar stonden allemaal fruitbomen, met pruimen, appels, van alles, die gapten we. En in de kelder van het klooster namen we regelmatig een kijkje bij broeder Timmerman die er een dagtaak aan

had om de kerk en het klooster in goede staat te houden, en in de kelder aanpassingen deed aan deuren en ramen, of klusjes uitvoerde ten behoeve van bijzondere kerkdiensten die met regelmaat in het klooster plaatsvonden. In de week na kerst verzamelden ik met mijn vriendjes zoveel mogelijk kerstbomen, die gooide iedereen zo door de voordeur naar buiten. Op veel andere plekken in de wijk deden andere jongens hetzelfde als wij. De sport was om zoveel mogelijk bomen te verzamelen en daarmee het grootste vuur van de wijk te maken, in ons geval was dat op de Assendorperdijk. Speciale jacht werd er gemaakt op de kerstboom van De Dageraad, de evangelisten op de Molenweg, die hadden altijd de grootste boom van de wijk. Als je slim was, en dat waren we, maakte je voor kerst al een afspraak met ze, om zeker van die boom te zijn. Ben je ook geboren en/of getogen in Assendorp en wil je je eerste herinneringen aan de wijk laten optekenen? Mail of bel Sjoerd Litjens van MijnVerhaal: info@mijnverhaal.eu / 0614982699


observant | december 2016

13

Van miljonair tot krantenjongen

Notities van een papierverdeler pen: weer iemand een mooie, verdere dag bezorgd! Over dat dichtklappen: ik nam vaak de gok om de kranten niet helemaal in de bus te stoppen en ik nam daarmee bewust het risico van diefstal op de koop toe… Want ik had al gauw in de gaten dat je anders urenlang bezig bent met duwen en proppen waar de krant zelf zeker niet beter van wordt.

Foto: Observant Studie in blauw Bij al de verhalen over mijn rondzwervingen door de wijk heb ik tot dusver nog nauwelijks iets over de gebruiker, de lezer van de Assendorper geschreven. Zijn er wel contacten tussen de redactie en de doorsnee-lezer van de krant en, zo ja, hoe zien die contacten er dan uit, wat gebeurt er daarbij? Ik wilde wel eens kennis maken met die lezer en bij het eerste contact beginnen, bij de bezorging. Zo gezegd, zo gedaan en dus contact opgenomen met de bezorgcoördinator. Ik gaf aan dat, als hij iemand nodig had, hij aan mij mocht denken. Tot mijn verrassing meldde hij zich per kerende post: ‘Of we niet eens konden praten?’ Ik vreesde het ergste, namelijk om afgewezen te worden – ook ik heb zo mijn gebreken.

snel en efficiënt mogelijk te kunnen vullen. Ook leerde ik dat het beroep van krantenbezorger niet helemaal ongevaarlijk is. Niet alleen door (zeer) bijtgrage honden en klauwerige katten maar ook door brievenbussen waaraan je je kunt snijden of waar je vingers bij het terugtrekken haast worden afgehakt. ‘Tip, neem ook een paar pleisters mee!’ Dat met die honden en katten bleek overigens wel mee te vallen, in ieder geval in mijn bezorgbuurt: één blaffende hond die direct tot de orde gebruld werd en vier wat suffig vanaf de bank naar mij kijkende andere honden plùs, op straat, vier katten die ik alle vier mocht aaien. Dus dat had slechter gekund!

Foto: Observant Foto: Observant Een nogal hoekerige ervaring Intake Het gesprek verliep gelukkig anders. Er was net een bezorger vertrokken en ik zou haar plaats kunnen innemen. In de Enk werd ik onder het genot van een kop koffie met iets lekkers erbij professioneel ingewijd in de kneepjes van het vak van krantenbezorger. Bijvoorbeeld over hoe het beste te lopen (tegen de klok in - mij bleek al gauw dat met de klok mee veel prettiger was - en hoe een stapel kranten zo onder de arm te nemen dat je er met de andere hand makkelijk een exemplaar tussenuit kunt halen, hoe dat exemplaar dan op de borst dubbel te vouwen en dan ‘hop’ die brievenbus in.

Een brievenbusbord is soms een puzzelbord en stemt dan tot nadenken Ook werd me verteld dat de brievenbusstickers (‘Nee-Nee’, ‘Nee-Ja’ en ‘Geen Mening’) zeer goed in de gaten gehouden moesten worden, want als een bezorger iets verkeerd deed werd er direct over gebeld en bij herhaling zou ik kunnen fluiten naar een verdere ‘loopbaan’ als krantenbezorger. Ondanks al deze dreigende gevaren en diepe valkuilen hoop ik oprecht dat het volgende gesprek opnieuw een ‘goed nieuws’-gesprek is en geen ‘exit’-gesprek, wellicht ‘aangenomen in vaste dienst’. Ik zal in ieder geval mijn stinkende best doen.

Foto: Toine Poelman Een prachtige studie in grijs, maar het is gewoon een brievenbus ergens in de wijk Toen ik weer een keer dat geluid hoorde keek ik eens om. De voordeur ging net open en de vrouw des huizes liep met de krant linea recta naar de bak met restafval (dus niet eens de papierbak!). Routineus dumpte ze de zojuist door mij bezorgde krant in de container. Dit had ze vaker gedaan. Wat nu te doen? ‘Er zit geen sticker en u wilt toch geen wijkkrant?’ ‘Ja, ik moet er eens achter aan…’ ‘Nou, geef die krant dan maar weer terug want dat is mijn eer als bezorger toch te na!’ Vervolgens was mevrouw wel zo sportief om op haar kop die container in te duiken en de krant er weer uit te halen voor mij. Toch krijgt ze van mij nooit meer een Assendorper maar de volgende keer wel een ‘Nee-Nee’-sticker! Het is géén reclamedrukwerk! Bij een ander adres (met een Nee-Ja-sticker; dus, wijkkrant welkom) stond men mij blijkbaar al op te wachten, want ik was nog bezig met de krant toen er aan de andere kant van de voordeur al aan getrokken werd. De deur werd opengedaan en de krant werd aan mij teruggegeven terwijl er triomfantelijk op de sticker werd gewezen. Grote schrik bij mij: had ik dan al die andere adressen met zo’n sticker ten onrechte een krant gegeven? Gelukkig had ik het gelijk aan mijn kant – en dat is niet altijd het geval. De man had zich

Foto: Observant Wat nou ‘Nee’ - en dan ook nog zo afgeknepen

Foto: Observant

Foto: Observant Hoewel het houtwerk goed in de verf staat lijkt de brievenbus wat beschimmeld en een klassieke poetsbeurt te ontberen Aangenomen werd dat ik die slag al snel onder de knie zou hebben en dan zou ik me verder kunnen specialiseren, namelijk door zo’n gevouwen exemplaar in de hand van de draagarm te nemen en vervolgens een tweede krant vouwen om in geval er twee brievenbussen naast elkaar zouden zijn, deze dan zo

‘Moeten’ Het derde en tevens laatste, directe contact dat ik deze eerste keer had was met een meneer waarover iets in de krant zou komen te staan of die zelf iets voor de krant had geschreven. Hij ‘moest’ er twee hebben. ‘Moeten’, zei ik dat kennen we niet, ‘maar ik geef u er graag één of zelfs wel twee extra’ (dat mag toch wel van de bezorgcoördinator, dacht ik). Zo gezegd, zo gedaan. De man bladerde de krant snel door en ik keek met hem mee en constateerde: alweer zo’n mooie aflevering – ik had de krant nog nauwelijks gezien, zo ging ik op in het bezorgen! Het bedoelde stuk stond er (nog) niet in.

Foto: Toine Poelman Ook bij een brievenbus is er een andere kant, de binnenkant... Gelukkig was de man op deze eventualiteit voorbereid en hoefde ik me niet als representant van de krant te verontschuldigen en ging ik, na de beide extra kranten weer teruggevraagd te hebben (dat dan weer wèl), welgemoed verder. Dat ‘welgemoede’ hoop ik er nog lang in te houden, zeker als u weet dat ik daarmee voor het eerst sinds lange tijd weer betaald werk heb. Er is dus sprake van een dienstverband en dus moet ik misschien aanvaarden dat er soms weer ‘je moet of je moet dat!’ tegen me gezegd wordt.

Foto: Observant Een unieke variant - ‘Geen’ in plaats van ‘Nee’ Ik krijg per bezorgd exemplaar 2,5 eurocent. Met ruim driehonderd kranten per keer en dat tien keer per jaar loopt dat toch aardig in de papieren – als ik het tenminste volhoud… Observant

1e Kerstdag is Café The Pool geopend vanaf 14.00 uur Café petit-restaurant Kaya gesloten

Helemaal duidelijk - zelfs geen Assendorper! Divers onthaal En hoe was de eerste ontvangst die ik meemaakte? Over het algemeen, rustig tot zeer rustig! En ook en vooral anoniem – van de lezer / gebruiker van de Assendorper heb ik nauwelijks iets vernomen, ze zijn vooral stil en naar het lijkt ook wel tevreden. Het eigenlijke bezorgen liep als een tierelier. Ik heb er wel een tijdelijk stijve arm aan overgehouden, maar het is ‘liefdewerk, oud papier’, dus mij zult u niet horen klagen! En ik hoop ook dat zich bij de redactie geen klagers hebben gemeld. Mogelijk is dan ook iederéén tevrêe… Soms hoorde ik als ik alweer een stukje verder was gelopen, een brievenbus dichtklap-

vergist en verontschuldigde zich gauw. Waarschijnlijk had ik hem door de achterkant van de krant naar buiten te vouwen op het verkeerde been gezet. Door al dat geel dat hij zag, heeft hij mogelijk gedacht van doen te hebben met een reclamefolder van onze wijkgrutter. ‘Tip twee: Altijd de voorkant naar buiten vouwen!’

2e Kerstdag is Café The Pool geopend vanaf 14.00 uur 2e Kerstdag is Café petit-restaurant Kaya geopend voor Kerstmenu (alleen voor gereserveerden) Wij zijn van woensdag 28 december tot en met 10 januari 2017 gesloten. Woensdag 11 januari als vanouda vanaf 14.00 uur geopend.

Wij wensen u en de uwen f ijne feestdagen en een gezond 2017. Familie Kaya

Café Kaya

Café The Pool

Assendorperstraat 91-95, Zwolle Tel: 038-4230266 www.cafekaya.nl Email: cafekaya@live.nl


14

december 2016 | advertenties Nekpijn? Rugklachten?

De NVM-makelaar van Assendorp!

Van Os Manuele Therapie E.S. biedt een helpende hand

nieuwe website www.tenbrinke makelaardij.nl

eestergoed de m e Door keraars v pakket de ze r n e e l v l zorg et aanvu uit h

25

een begrip in

Valt n verplic iet onder he ht eige t n risic o

ASSENDORP Prachtige hertaling met illustraties van Charlotte Dematons

ZWOLLE ASSENDORPERSTR. 79 8012 DG tel 038 - 421 98 02

De koffie staat voor u klaar in ons nieuwe pand.

Van Os Manuele Therapie E.S. Goudsbloemstraat 127 038 - 230 30 32 www.vanosmanueletherapie.nl

Eendrachtstraat 79 | info@tenbrinkemakelaardij.nl | 038 - 260 01 24 | www.tenbrinkemakelaardij.nl

www.kringloopzwolle.nl (038) 422 06 06 us on facebook

Nieuwe Veerallee 12, Zwolle Nieuwe Deventerweg 6, Zwolle-Zuid Open: ma. 12-18 uur; di. t/m vr. 10-18 uur do. 10-21 uur, za. 10-17 uur

Wijkkrant De Assendorper

wenst u fijne Kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar

Elke week

Dinsdag = verse worst dag

biologisch vers voordeel

4 saucijsjes + 2 gratis Altijd keus uit 5 soorten

Woensdag = gehakt dag

H.o.h. gehakt 500 gram van 4,75 voor............................... Rundergehakt 500 gram van 6,50 voor............................... Speciaal gehakt 500 gram van 7,50 voor...............................

Donderdag = biefstuk dag

3,75 4,95 5,50

4 biefstukken van 16,50 voor ..................................................... 12,95 Biologische slagerij Haverkort Assendorperstraat 49, Zwolle T: (038) 421 69 86 www.slagerijhaverkort.nl

@slagerhaverkort biologischeslagerijhaverkort

NATUURLIJK HET LEKKERST

TRAIN MET EGYM ALS NOOIT TEVOREN Maak kennis met deze nieuwe trainingsmethode voor jong en oud. Train bij inlevering van deze advertentie een maand (zonder verdere verplichtingen) voor € 25! § Eenvoudig en veilig trainen § In 30 minuten fit en vitaal § Resultaat door optimale begeleiding § Persoonlijke chip § Altijd & overal inzage in jouw resultaat

ü Actieve en professionele begeleiding

ü Toegankelijk ü Groepslessen, fitness & cardio ü Voedingsadvies ü Studententarieven Assendorperstraat 70 038 422 80 15

www.cityfit.nl

Ontdek dOOMIJn In: Assendorp Doomijn psz Enkstraat Doomijn bso Enkstraat Doomijn bso Westerlaan

Pierik Doomijn psz Geraniumstraat Doomijn kdv Fresiastraat Doomijn bso Violierenstraat Op www.doomijn.nl vindt u een overzicht van al onze locaties.

Ontdek je eigen Kinderopvang en Peuterspeelzalen Doomijn is onderdeel van stichting Travers


junior | december 2016

15

Door: Sabine Boschman

Terugblik Sintintocht Assendorp

M aak een verhaal of tekening Het is december; een maand vol met feestdagen. Het eerste feest is al voorbij, Sint is met zijn Pieten weer naar Spanje vertrokken en over een paar dagen is het kerstmis. Niet lang na de kerstdagen volgt het oud- en nieuwfeest bij de wisseling van het jaar. De Assendorper is benieuwd hoe de Assendorper kinderen deze feestdagen vieren. Maak een mooie tekening of schrijf een verhaal over Kerst of Oud&Nieuw (maximaal 100 woorden). De tekening of verhaal mag je inleveren in de brievenbus van De Assendorper, deze hangt in de gang van wijkcentrum de Enk. (meedoen kan tot 14 jaar) In de januari krant zullen we een aantal tekeningen en verhalen van jullie plaatsen op de kinderpagina en heb jij het mooiste verhaal of tekening dan win je een mooie prijs.

Foto: Mirjam Blok

K

erstster maken

Heb je een oude puzzel die niet meer compleet is of koop bij de kringloop een goedkope puzzel. Zes puzzelstukjes verf je met witte verf helemaal wit. Als dit droog is kun je met lijm de stukjes aan elkaar lijmen, zoals je op de afbeelding ziet. Aan het bovenste puzzelstukje plak je een stuk wit lint en je hebt een mooie kerstster gemaakt. Gezellig om in huis te hangen, voor het raam of in de kerstboom.

Foto: WP Homan

Foto: WP Homan

Foto: Mirjam Blok

Foto: WP Homan

B

oekidee

Simon Hugo Vanaf 6 jaar

365 dingen om te doen met LEGO steentjes Weet jij al wat je gaat doen vandaag? Laat je inspireren door 365 dingen die je kunt doen met LEGOsteentjes! Neem het op tegen de klok en maak zo snel mogelijk een LEGO huisdier, daag je vrienden uit om binnen de tijd de hoogste LEGO toren te bouwen of leer je eigen LEGO stop-motion filmpje te maken. Dit boek bevat voor iedere dag een nieuwe uitdaging: van LEGO projecten die slechts een paar minuten duren en waarbij je maar een handvol stenen nodig hebt tot inspirerende bouwwerken waar je uren mee zoet bent.


Maak kans op een diner voor 2 bij De Librije Deponeer na aankoop van minimaal 2 blikjes Original Spices by Jonnie Boer je kassabon met je gegevens in de actie ton. De looptijd is van do 1 t/m vr 30 december 2016. Op zaterdag 31 december worden in totaal 5 diners verloot.

3

49

Naast de hoofdprijs verloten we per filiaal ook 3 extra prijzen! Namelijk een geschenkverpakking met 3 Euroma Original Spices by Jonnie Boer.


De Assendorper December 2016